Γρηγόριε, από ποιμένας έγινες κατήγορος και συκοφάντης

 

ΓΡΗΓΟΡΙΕ, ΑΠΟ ΠΟΙΜΕΝΑΣ ΕΓΙΝΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ

Γρηγόριε,

εσύ που θέλεις να εμφανίζεσαι ως επίσκοπος και ποιμένας, αντί να διδάσκεις το ποίμνιο την αλήθεια, την αγάπη, τη συγχώρεση και την αποφυγή της κατάκρισης, έγινες ο ίδιος κατήγορος και, κατά την καταγγελία μας, συκοφάντης.

Αντί να πολεμάς το ψέμα, πολεμάς ανθρώπους.

Αντί να καταδικάζεις την εμπάθεια, την καλλιεργείς.

Αντί να απομακρύνεις την κακία, τη μεταφέρεις μέσα στην αντιπαράθεση.

Αντί να διδάσκεις να αποφεύγουμε τον φθόνο, τη ζήλια, τη μνησικακία και την εκδικητικότητα, δίνεις —κατά την άποψή μας— το χειρότερο παράδειγμα σε ολόκληρο το ποίμνιο.

Και ο στόχος σου είναι ο Τυχικός και τώρα ακόμη και ο αδελφός του.

………………………………………………….

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Ή ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ;

Τι είδους ποιμένας είναι αυτός που αντί να θεραπεύει τις πληγές του ποιμνίου, τις ανοίγει περισσότερο;

Τι είδους επίσκοπος είναι αυτός που αντί να ενώνει, διχάζει;

Τι είδους πνευματικός πατέρας είναι αυτός που αντί να διδάσκει «μη κατακρίνετε», γίνεται ο ίδιος κατήγορος του αδελφού του;

Και όταν η δημόσια επίθεση συνοδεύεται, κατά την καταγγελία μας, από αναπόδεικτους και άδικους ισχυρισμούς, τότε ο χαρακτηρισμός «συκοφάντης» αποτελεί καταγγελία μιας συμπεριφοράς που θεωρούμε ανάξια επισκόπου.

…………………………………………………………….

ΠΟΙΟΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΜΕΙΩΣΕΙΣ;

Τον Τυχικό.

Και τώρα επιτίθεσαι ακόμη και στον αδελφό του.

Γιατί;

Για να δημιουργήσεις ποια εικόνα στο ποίμνιο;

Για να κάνεις τον κόσμο να τον περιφρονήσει;

Για να παρουσιάσεις τον Τυχικό ως ανάξιο;

Για να πλήξεις έναν άνθρωπο χτυπώντας ακόμη και το οικογενειακό του περιβάλλον;

Αυτό δεν είναι ποιμαντική.

Είναι δημόσια απαξίωση.

Και όταν η δημόσια επίθεση γίνεται από άνθρωπο που κατέχει επισκοπικό αξίωμα, η ευθύνη είναι ακόμη μεγαλύτερη.

……………………………………………………….

ΓΡΗΓΟΡΙΕ, ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΗ ΛΑΣΠΗ

Μη μετατρέπεις το ποίμνιο σε ακροατήριο προσωπικών επιθέσεων.

Μη χρησιμοποιείς το κύρος της επισκοπής για να μειώνεις ανθρώπους που βρίσκονται απέναντί σου.

Μη δηλητηριάζεις τις καρδιές των πιστών με εμπάθεια, κακία και διχασμό.

Ο επίσκοπος δεν είναι κατήγορος.

Ο ποιμένας δεν είναι συκοφάντης.

Ο πνευματικός πατέρας δεν είναι εκδικητής.

Και εσύ οφείλεις να θυμηθείς πρώτος αυτά που διδάσκεις στους άλλους.

…………………………………………………………………………………

ΣΤΑΜΑΤΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΑΠΕΙΛΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΒΙΑΖΕΙΣ

Και κάτι ακόμη, Γρηγόριε.

Σταμάτα επιτέλους τις απειλές και τους εκβιασμούς εναντίον ιερέων και λαϊκών που έχουν διαφορετική άποψη από τη δική σου.

Σταμάτα να τιμωρείς και να αδικείς ανθρώπους επειδή δεν συμφωνούν μαζί σου.

Ο ποιμένας δεν κυβερνά με φόβο.

Ο ποιμένας δεν απαιτεί σιωπή.

Ο ποιμένας δεν τιμωρεί τη διαφορετική άποψη.

Ο ποιμένας πείθει με το παράδειγμά του.

Και αν πιστεύεις ότι όλοι γύρω σου συμφωνούν μαζί σου, κάνεις μεγάλο λάθος.

Κατά τη δική μας αντίληψη, πολλοί δεν συμφωνούν μαζί σου· απλώς φοβούνται να μιλήσουν ή δεν έχουν το θάρρος να υψώσουν τη φωνή τους.

Η σιωπή του φοβισμένου ανθρώπου δεν είναι αποδοχή.

Η σιωπή δεν είναι συναίνεση.

Και ο φόβος δεν είναι ενότητα.

………………………………………………………

ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ

Εμείς δεν θα σωπάσουμε.

Δεν θα δεχθούμε να τρομοκρατείται κανένας επειδή στηρίζει τον Τυχικό.

Δεν θα δεχθούμε να διώκεται κανένας επειδή έχει διαφορετική άποψη.

Δεν θα δεχθούμε την κατάχρηση της πνευματικής εξουσίας ως μέσο επιβολής.

Και δεν θα δεχθούμε να παρουσιάζεται η υποταγή ως «ενότητα».

Ενότητα χωρίς αλήθεια είναι επίφαση.

Ενότητα με φόβο είναι καταναγκασμός.

Ενότητα με εκφοβισμό δεν είναι εκκλησιαστική ενότητα.

……………………………………………

ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ

Εμείς θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε τον Τυχικό.

Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε αυτό που θεωρούμε δίκαιο.

Και θα συνεχίσουμε να καταγγέλλουμε κάθε προσπάθεια να μειωθεί ο Τυχικός ενώπιον του ποιμνίου με χαρακτηρισμούς, επιθέσεις και αναπόδεικτους ισχυρισμούς.

Δεν θα μας φοβίσεις.

Δεν θα μας εκβιάσεις.

Δεν θα μας φιμώσεις.

Και δεν θα μας κάνεις να βαφτίσουμε την αδικία «υπακοή».

Γρηγόριε,

σταμάτα να είσαι κατήγορος.

Σταμάτα να είσαι συκοφάντης.

Σταμάτα τις απειλές.

Σταμάτα τις τιμωρίες σε όσους διαφωνούν.

Σταμάτα την καλλιέργεια φόβου.

Γίνε επιτέλους αυτό που οφείλει να είναι ένας ποιμένας:

άνθρωπος αλήθειας, αγάπης, δικαιοσύνης και πατρικής ευθύνης.

Γιατί η Πάφος δεν χρειάζεται έναν ποιμένα που φοβίζει το ποίμνιο.

Χρειάζεται έναν ποιμένα που το κερδίζει.

Και σήμερα, κατά τη δική μας κρίση, είσαι ανεπιθύμητος στην Πάφο.

Δεν σε θέλουμε ως ποιμένα μας.

Εμείς θέλουμε τον Τυχικό.

Και θα τον στηρίζουμε μέχρι τέλους.

Δεν θα μας λυγίσεις.

Δεν θα μας φοβίσεις.

Δεν θα μας φιμώσεις.

Η φωνή μας θα συνεχίσει να ακούγεται:

Τυχικός μέχρι τέλους.

Αλήθεια μέχρι τέλους.

Δικαιοσύνη μέχρι τέλους.

Λαός της Πάφου