Η φωνή ενός 82χρονου παππού από την Πάφο

Με λένε Α. Ν. Είμαι 82 χρονών από την Πάφο. Δεν ξέρω πολλά γράμματα. Αυτά που θα διαβάσετε τα λέω στον γιο μου να τα γράψει, γιατί είναι λόγια που βγαίνουν από την καρδιά μου. Ίσως να είναι η πρώτη και η τελευταία φορά που αποφασίζω να μιλήσω δημόσια.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Εκεί έμαθα να κάνω τον σταυρό μου, να προσεύχομαι, να νηστεύω και να εμπιστεύομαι τον Χριστό. Έζησα φτώχεια, διχασμούς, πολέμους και την τουρκική εισβολή. Αγωνίστηκα για την ελευθερία της πατρίδας μας και είδα φίλους να χάνονται. Εκείνα τα χρόνια μόνο η πίστη μας κρατούσε όρθιους.

Οι γονείς μου και οι παππούδες μου με μεγάλωσαν με έναν φόβο Θεού. Μου έλεγαν πως η Ορθόδοξη πίστη είναι η αλήθεια και το φως και πως πρέπει να φυλάγουμε την πίστη μας σαν τον μεγαλύτερο θησαυρό. Μας έμαθαν να προσέχουμε τις αιρέσεις όπως αποφεύγουμε τα φίδια. Ο ίδιος ο Χριστός μάς προειδοποίησε ότι στα έσχατα χρόνια θα εμφανιστούν ψευδομεσσίες και αντίχριστοι για να πλανήσουν, αν ήταν δυνατόν, και τους εκλεκτούς. Θυμάμαι ακόμη τα λόγια του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, που προειδοποιούσε ότι θα έρθουν δύσκολοι καιροί για την Εκκλησία πως οι δεσποτάδες και οι ιερείς θα γίνουν χειρότεροι όλων.

Διατί ὁ Μητροπολίτης Τυχικὸς ἠρνήθη νὰ τελέση μικτοὺς γάμους;

Διατί ὁ Μητροπολίτης Τυχικὸς ἠρνήθη νὰ τελέση μικτοὺς γάμους;

Τοῦ κ. Νικολάου Ρωμανοῦ, θεολόγου

  Μία ἀπὸ τὶς τρεῖς βασικὲς κατηγορίες ποὺ διατυπώθηκαν ἐναντίον τοῦ κανονικοῦ ἐπισκόπου Πάφου Τυχικοῦ ἦταν ἡ ἄρνησή του νὰ τελεῖ μικτοὺς γάμους, δηλαδὴ γάμους μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων ἤ, ἀλλιῶς, αἱρετικῶν. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ γεννᾶ εὔλογα τὸ ἐρώτημα: γιατί ἡ συγκεκριμένη στάση τοῦ ἐπισκόπου Τυχικοῦ θεωρήθηκε τόσο σοβαρὸ ἐμπόδιο γιὰ τὴν ἐπικράτηση τῆς νέας ἐκκλησιολογικῆς ἀντίληψης;

   Γιὰ νὰ δοθεῖ ἀπάντηση, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἐξεταστεῖ συνοπτικὰ ἡ ἐκκλησιολογία ποὺ διαμορφώθηκε κατὰ τὴ Β΄ Σύνοδο τοῦ Βατικανοῦ. Πρὶν ἀπὸ τὴ σύνοδο αὐτή, ἡ ἐπίσημη ρωμαιοκαθολικὴ θεολογία ἀκολουθοῦσε σὲ μεγάλο βαθμὸ τὴν ἐκκλησιολογικὴ γραμμὴ τῆς Συνόδου τοῦ Τριδέντου. Σύμφωνα μὲ τὴν κλασσικὴ παπικὴ ἀντίληψη, ἡ ἀληθινὴ Ἐκκλησία ταυτιζόταν ἀποκλειστικὰ μὲ τὴ Ρώμη, ἐνῶ ὅσοι δὲν βρίσκονταν σὲ κοινωνία μὲ τὸν Πάπα θεωροῦνταν ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας.

Ο Ποιμενάρχης της Καρδιάς μας: Όταν η Αγάπη Νικά τον Διχασμό

Ο Ποιμενάρχης της Καρδιάς μας: Όταν η Αγάπη Νικά τον Διχασμό

Η ημέρα της εκλογής του Μητροπολίτη μας έχει χαραχτεί βαθιά στη μνήμη όλων μας. Το ποσοστό του 51% ήταν μια καθαρή, αυτοδύναμη νίκη.

Ήταν ένας αληθινός εκλογικός άθλος, αν αναλογιστεί κανείς ότι το υπόλοιπο 49,% των ψήφων μοιράστηκε σε άλλους δυνατούς συνυποψήφιους που έλαβαν 29,99%, 14,57% και 5,06% αντίστοιχα

Για πολλούς, ένα τέτοιο σκηνικό έντονου ανταγωνισμού θα αποτελούσε αφορμή για καχύποπτες ματιές, και διαχωρισμό των πιστών σε στρατόπεδα. Για εκείνον, όμως, αυτό το σαρωτικό αποτέλεσμα έγινε η αφετηρία για ένα ζωντανό μάθημα ευαγγελικής αγάπης.

Από την πρώτη κιόλας στιγμή, ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός αρνήθηκε να κοιτάξει το παρελθόν. Δεν αναζήτησε ποτέ ποιος τον ψήφισε και ποιος τον προσπέρασε. Δεν χώρισε τους ανθρώπους σε «δικούς μας» και «ξένους». Για τον δικό μας Μητροπολίτη, κάθε πιστός, κάθε επίτροπος και κάθε ιερέας ήταν και παραμένει ένα μοναδικό, πολύτιμο πρόσωπο.

Οι πιστοί ζητούν από την Ιερά Σύνοδο της Κύπρου την αποκατάσταση της παραδόσεως του Εσταυρωμένου

Κατατέθηκαν σήμερα 24 Ιουλίου 2026 στο σύνολο 3.356 υπογραφές πιστών με το αίτημα προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου για αποκατάσταση της τάξης επί της παραδόσεως του Εσταυρωμένου όπισθεν της Αγίας Τραπέζης.

Η επιστολή έχει ως εξής:

Ὁ Μητρ. Τυχικὸς θῦμα τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ὀλιγαρχίας

Ὁ Μητρ. Τυχικὸς θῦμα τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ὀλιγαρχίας

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

  Στὴν σύγχρονη ὀρθόδοξη πραγματικότητα, ἡ συζήτηση γύρω ἀπὸ τὸν τρόπο ἐκλογῆς τῶν ἐπισκόπων συχνὰ ὑποβιβάζεται σὲ μιὰ στεγνή, νομικίστικη ἀντιπαράθεση καταστατικῶν χαρτῶν καὶ διοικητικῶν κανονισμῶν. Ὡστόσο, τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν εἶναι ἁπλῶς ὀργανωτικό· εἶναι βαθύτατα ἐκκλησιολογικὸ καὶ δογματικό. Ἀγγίζει τὸν πυρήνα τῆς ταυτότητας τῆς Ἐκκλησίας ὡς «Σώματος Χριστοῦ» καὶ θέτει τὸ θεμελιῶδες ἐρώτημα: Ποῖος ἐκλέγει τὸν ἐπίσκοπο; Ἡ χαρισματικὴ κοινότητα ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἢ μιὰ κλειστή, διοικητικὴ ἐλὶτ μὲ γνώμονα τὴν διατήρηση τῶν ἐσωτερικῶν της ἰσορροπιῶν καὶ τὸν ἔλεγχο τῆς ἐξουσίας;

  Ἡ πρόσφατη κρίση γύρω ἀπὸ τὸ πρόσωπο τοῦ Μητροπολίτη Πάφου Τυχικοῦ λειτούργησε ὡς ὁ καταλύτης — ἢ, ἀκριβέστερα, ὡς ἡ πολυπόθητη ἀφορμή — γιὰ τὴν ἔναρξη μιᾶς συζήτησης μὲ σαφῆ στόχο: τὴν ἀλλαγὴ τοῦ παραδοσιακοῦ τρόπου ἐκλογῆς στὴν Κύπρο, τὴν κατάργηση τῆς λαϊκῆς ψήφου καὶ τὴν ἐπιβολὴ ἑνὸς συγκεντρωτικοῦ, ὀλιγαρχικοῦ μοντέλου ἐλέγχου τῶν ὑποψηφίων.

Από το 1453 στον Οκτώβριο του 2026: Γιατί η έντονη αγωνία του λαού για τα «Σημεία των Καιρών» στην Κύπρο είναι απόλυτα δικαιολογημένη

 

Από το 1453 στον Οκτώβριο του 2026: Γιατί η έντονη αγωνία του λαού για τα «Σημεία των Καιρών» στην Κύπρο είναι απόλυτα δικαιολογημένη

Γαβριήλ Ηλίας

 Η συλλογική μνήμη και η πνευματική διαίσθηση ενός λαού δεν λαθεύουν ποτέ. Σήμερα, στην Κύπρο, υπάρχει μια διάχυτη, έντονη και βαθιά ανησυχία στην κοινή γνώμη. Ένας υπόκωφος φόβος συγκλονίζει τις ψυχές των πιστών, οι οποίοι βλέπουν τις ραγδαίες εκκλησιαστικές και γεωπολιτικές εξελίξεις να κορυφώνονται ενόψει του Οκτωβρίου του 2026.

Επέτειος εισβολής και ανησυχία για Νέο Σχέδιο Ανάν

Επέτειος εισβολής και ανησυχία για Νέο Σχέδιο Ανάν

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι οι μήνες που μάς θυμίζουν τον πρώτο και τον δεύτερο Αττίλα. Η Κύπρος από το 1974 είναι ημικατεχόμενη και οι συνέπειες της εισβολής είναι παντού ορατές. Νεκροί, αγνοούμενοι, γυναίκες που βιάσθηκαν, εκκλησίες που μετατράπηκαν σε σταύλους, εικόνες που πωλούνται σε δημοπρασίες. Και η σημαία του εισβολέως καθημερινά ορατή από τη Λευκωσία, σχηματισμένη με πέτρες στον Πενταδάκτυλο..

Αλλαγή θέσεως κάποιων εις Κύπρον περί των Αγίων Λειψάνων; (Προς χάριν υποτιθέμενης επισκέψεως του Πάπα;)

 

Αλλαγή θέσεως κάποιων εις Κύπρον περί των Αγίων Λειψάνων;

(Προς χάριν υποτιθέμενης επισκέψεως του Πάπα;)

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Όταν από τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, διαφάνηκε πως ενδεχομένως την κάρα του Αποστόλου Παύλου στην Πάφο, θα μετέφερε ο ίδιος ο Πάπας Λέων, πολλοί από εκείνους οι οποίοι αρθρογραφούσαν, προβάλλοντας επιφυλάξεις και όχι μόνο, για τη μεταφορά Αγίων Λειψάνων, σώπασαν εντελώς.

Τώρα φαίνεται πιο καθαρά ποιος ήταν ο στόχος τους από την αρχή. Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου με τον επ. Γρηγόριο θα επισκεφθούν τον Οκτώβριο το Βατικανό

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου με τον επ. Γρηγόριο θα επισκεφθούν τον Οκτώβριο το Βατικανό

Τώρα φαίνεται πιο καθαρά ποιος ήταν ο στόχος τους από την αρχή.

Ο θεολόγος της Αρχιεπισκοπής ανακοίνωσε δημόσια ότι τον Οκτώβριο ο Αρχιεπίσκοπος μαζί με τον Γρηγόριο θα επισκεφθούν το Βατικανό, όπου θα συναντήσουν τον Πάπα και θα συζητήσουν, μεταξύ άλλων, την έλευση της κάρας του Αποστόλου Παύλου στην Κύπρο με συνοδεία καρδιναλίων και παπικών.

Τυχικός και η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος. Πώς τιμώνται οι Άγιοι Πατέρες της Χαλκηδόνας όταν υποβαθμίζονται οι δογματικές διαφορές που εκείνοι υπερασπίστηκαν;

Τυχικός και η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος

Πώς τιμώνται οι Άγιοι Πατέρες της Χαλκηδόνας όταν υποβαθμίζονται οι δογματικές διαφορές που εκείνοι υπερασπίστηκαν;

Κάθε χρόνο, η Εκκλησία αφιερώνει την Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου στη μνήμη των 630 θεοφόρων Πατέρων που συγκεντρώθηκαν στη Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. Δεν τιμά απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Τιμά ανθρώπους που αγωνίστηκαν, διώχθηκαν και υπέστησαν τα πάντα για να διαφυλάξουν ανόθευτη την αποστολική πίστη.

Την επόμενη ημέρα, η Εκκλησία πανηγυρίζει τον ένδοξο Προφήτη Ηλία, τον προφήτη του θείου ζήλου, ο οποίος δεν συμβιβάστηκε με την πλάνη ούτε αναζήτησε μια τεχνητή συνύπαρξη μεταξύ της αληθείας και της ειδωλολατρίας. Η κραυγή του παραμένει διαχρονική:

«Ἕως πότε ὑμεῖς χωλανεῖτε ἐπ’ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις; Εἰ Κύριος ὁ Θεός, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ· εἰ δὲ ὁ Βάαλ, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ.» (Γ΄ Βασ. 18:21)

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο ιστορικό αλλά βαθιά εκκλησιολογικό: τι σημαίνει πραγματικά να τιμά κανείς τους Αγίους Πατέρες της Χαλκηδόνας;

Είναι αρκετό να ψάλλονται ύμνοι προς τιμήν τους ή απαιτείται και πίστη στην ομολογία τους;

Κλῆρος, λαός συμπαρίστανται εἰς Τυχικόν

Κλῆρος, λαός συμπαρίστανται εἰς Τυχικόν

Τοῦ κ. Ἀνδρέου Κεφαλληνιάδη, διδασκάλου

  Τοὺς τελευταίους μῆνες ἔχει ξεσπάσει σάλος στὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου σχετικὰ μὲ τὴν καθαίρεση τοῦ Μητροπολίτη Πάφου Τυχικοῦ.  Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς κυπριακῆς Ἐκκλησίας μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες ἀποφάσισε κατὰ πλειοψηφία νὰ καθαιρέσει τὸν Μητροπολίτη Πάφου Τυχικὸ ἐξαιτίας διαφόρων παραπτωμάτων,  στὰ ὁποῖα (ὑποτίθεται) ὅτι ὑπέπεσε. Ἐπιπλέον ἐξέλεξε νέο Μητροπολίτη, καὶ μάλιστα  χωρὶς τὴν συμμετοχὴ τοῦ λαοῦ αὐτὴ τὴ φορά!

Αυτοί είναι οι πραγματικοί λόγοι της άδικης παύσης του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού…

Αυτοί είναι οι πραγματικοί λόγοι της άδικης παύσης του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού…

Τυχικός – Κάρα Αποστόλου Παύλου: Ποιος τελικά τιμά και σέβεται πραγματικά τον Απόστολο Παύλο;

Τυχικός – Κάρα Αποστόλου Παύλου: Ποιος τελικά τιμά και σέβεται πραγματικά τον Απόστολο Παύλο;

Η υπόθεση του Τυχικού, η έλευση της κάρας του Αποστόλου Παύλου και το ερώτημα αν η τιμή προς τον Απόστολο εκφράζεται με τελετές ή με υπακοή στη διδασκαλία του

Η πρόσφατη υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και οι εξελίξεις γύρω από την προγραμματιζόμενη έλευση της κάρας του Αποστόλου Παύλου στην Κύπρο επαναφέρουν ένα κρίσιμο ερώτημα: ποιος τιμά πραγματικά τον Απόστολο Παύλο; Εκείνος που οργανώνει λαμπρές υποδοχές του ιερού λειψάνου του ή εκείνος που προσπαθεί να μείνει πιστός στη διδασκαλία που ο ίδιος παρέδωσε στην Εκκλησία;

Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, ο Τυχικός είχε εκφράσει επιφυλάξεις για την έλευση της κάρας όχι επειδή δεν τιμούσε τον Απόστολο Παύλο, αλλά επειδή θεωρούσε ότι η παρουσία Ρωμαιοκαθολικών καρδιναλίων και οι ενδεχόμενες συμπροσευχές θα δημιουργούσαν σοβαρό εκκλησιολογικό πρόβλημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος είχε ήδη φέρει δύο φορές στην Πάφο λείψανα του Αποστόλου Παύλου από ορθόδοξες μονές της Ελλάδας. Επομένως, το ζήτημα δεν ήταν ποτέ η τιμή προς το λείψανο, αλλά οι συνθήκες υπό τις οποίες αυτή θα πραγματοποιούνταν.

Το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο έντονο μετά τις ανακοινώσεις ότι τον Οκτώβριο προγραμματίζεται η έλευση της κάρας με τιμές και ότι ενδέχεται να προσκληθεί και ο Πάπας. Αν αυτό συνοδευθεί από κοινές λατρευτικές εκδηλώσεις ή συμπροσευχές, τότε πολλοί πιστοί διερωτώνται κατά πόσον κάτι τέτοιο βρίσκεται σε συμφωνία με το πνεύμα και τη διδασκαλία του ίδιου του Αποστόλου Παύλου.

Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός για τον Άγιο Καλανδίωνα

Ο Άγιος Καλανδίων υπήρξε Πατριάρχης Αντιοχείας κατά τον Ε΄ αιώνα, σε μια εποχή έντονων δογματικών αναταραχών που ακολούθησαν την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνος (451).

Από το Ενωτικό του Ζήνωνος στη σύγχρονη εκκλησιαστική κρίση: Ο Άγιος Καλανδίων και η περίπτωση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού

Από το Ενωτικό του Ζήνωνος στη σύγχρονη εκκλησιαστική κρίση: Ο Άγιος Καλανδίων και η περίπτωση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού

Η ιστορία της Εκκλησίας αποδεικνύει ότι σε περιόδους δογματικών κρίσεων οι συγκρούσεις δεν περιορίζονται σε θεολογικές διατυπώσεις, αλλά επεκτείνονται και στη διοίκηση της Εκκλησίας. Όταν η πίστη θεωρείται ότι κινδυνεύει από συμβιβασμούς, οι επίσκοποι που αρνούνται να συναινέσουν συχνά υφίστανται διώξεις, καθαιρέσεις, εξορίες ή απομακρύνσεις από τους θρόνους τους. Η περίπτωση του Αγίου Καλανδίωνος Αντιοχείας κατά τον 5ο αιώνα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κατά την παραδοσιακή αντιοικουμενιστική θεολογική προσέγγιση, ανάλογα χαρακτηριστικά διακρίνονται και στη σύγχρονη υπόθεση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού.

Το 482 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ζήνων εξέδωσε το περίφημο Ενωτικό (Henotikon), με σκοπό να αποκαταστήσει την ειρήνη μεταξύ των Χαλκηδονίων και των αντιχαλκηδονίων. Αντί όμως να επιλύσει τη δογματική διαφορά, το Ενωτικό επέλεξε τη μέθοδο της σιωπής. Απέφυγε να επαναλάβει με σαφήνεια τη δογματική διατύπωση της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου περί των δύο φύσεων του Χριστού και επιδίωξε να δημιουργήσει μία κοινή βάση αποδοχής μέσω ασαφών διατυπώσεων.

Η μέθοδος αυτή δεν ήταν ουδέτερη. Για τους υπερασπιστές της Χαλκηδόνας, η αποσιώπηση της δογματικής αλήθειας ισοδυναμούσε με έμμεση υπονόμευσή της. Η Εκκλησία δεν διαφυλάσσει την ενότητά της με διπλωματικές ισορροπίες αλλά με την ακριβή ομολογία της αλήθειας.

Η απόλυτη ασέβεια: Διώξεις και παιχνίδια εξουσίας πάνω από την ιερή μνήμη μιας μητέρας

Η απόλυτη ασέβεια: Διώξεις και παιχνίδια εξουσίας πάνω από την ιερή μνήμη μιας μητέρας

Όταν το μίσος ξεπερνά κάθε ανθρώπινο όριο: «Χριστιανοί» και «Αρχιερείς» που ξέχασαν την αγάπη και την ανθρωπιά και τι πραγματικά πιστεύουν.

Μνημείο σκληρότητας και έλλειψης κάθε ίχνους χριστιανικού σεβασμού αποτελούν οι μεθοδευμένες ενέργειες και οι προσωπικές σκοπιμότητες που εκτυλίσσονται γύρω από το πρόσωπο του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Πάφου κκ Τυχικού.

Από τον Γερμανό Β΄ στον Τυχικό – Η διαχρονική μαρτυρία της Ορθοδοξίας στην Κύπρο

 

Από τον Γερμανό Β΄ στον Τυχικό – Η διαχρονική μαρτυρία της Ορθοδοξίας στην Κύπρο

Η Β΄ Επιστολή προς τους Κυπρίους, η πατερική παράδοση και ο σύγχρονος εκκλησιαστικός προβληματισμός

Η εκκλησιαστική ιστορία της Κύπρου αποτελεί μία συνεχή πορεία δοκιμασιών, ομολογίας και αγώνα για τη διαφύλαξη της ορθόδοξης πίστης μέσα σε διαφορετικά ιστορικά πλαίσια. Από τη Λατινοκρατία μέχρι τη σύγχρονη εποχή, το κεντρικό ερώτημα παραμένει σταθερό: πώς διατηρείται ανόθευτη η παράδοση της Εκκλησίας μέσα σε συνθήκες θεολογικών και εκκλησιαστικών πιέσεων.

Σχόλιον εἰς τὸν ἄδικον διωγμὸν τοῦ ὁμολογητοῦ Ἐπισκόπου Πάφου Τυχικοῦ

Ο ΘΕΙΟΣ Παῦλος εἶχε διαβεβαιώσει πὼς «πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται»  (Β΄ Τιμ. 3,12). Ἐπισημαίνουμε τὴν λέξη «πάντες»! Ἡ ἐκκλησιαστική μας ἱστορία εἶναι γεμάτη ἀπὸ τέτοιες διώξεις.

Διατί παραθεωρείται η στάσις 4 Κυπρίων Επισκόπων εις την Σύνοδον της Κρήτης;

        

Διατί παραθεωρείται η στάσις 4 Κυπρίων Επισκόπων εις την Σύνοδον της Κρήτης;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Έχει τεθεί ως βασικότατη προϋπόθεση, για να αρθεί η αργία του τελούντος εν αργία Επισκόπου Τυχικού, η αποδοχή των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης. Ως γνωστό τα 4 Πατριαρχεία (Αντιοχείας, Ρωσίας, Γεωργίας και Βουλγαρίας) δεν συμμετείχαν σε αυτή και επακόλουθα δεν έχουν αποδεχθεί τη Σύνοδο της Κρήτης.  

Η Υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και τα Όρια της Εκκλησιαστικής Εξουσίας

Η Υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και τα Όρια της Εκκλησιαστικής Εξουσίας

Κανονική, θεολογική και ηθική διερεύνηση μιας εκκλησιαστικής κρίσεως υπό το φως της ορθόδοξης παραδόσεως και της συνειδήσεως του πληρώματος της Εκκλησίας

Περίληψη

Η έκπτωση του Μητροπολίτη Τυχικού από τον θρόνο της Πάφου αποτελεί ένα από τα πλέον συζητημένα εκκλησιαστικά γεγονότα των τελευταίων ετών. Σύμφωνα με την άποψη πολλών κληρικών, μοναχών, θεολόγων, κανονολόγων και λαϊκών, η συγκεκριμένη ενέργεια εγείρει σοβαρά ερωτήματα ως προς την κανονικότητα της διαδικασίας, τη συμβατότητά της με την πατερική παράδοση και τη σχέση μεταξύ εκκλησιαστικής εξουσίας και εκκλησιαστικής συνειδήσεως. Η παρούσα μελέτη εξετάζει το ζήτημα από την οπτική όσων θεωρούν ότι ο Τυχικός παραμένει ο κανονικός Μητροπολίτης Πάφου και ότι η υπόθεσή του συνιστά δοκιμασία για τη μαρτυρία της αλήθειας εντός της Εκκλησίας.

Εισαγωγή

Η ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας αποδεικνύει ότι οι κρίσεις δεν αφορούν μόνο ζητήματα διοικήσεως αλλά και ζητήματα αλήθειας, συνειδήσεως και δικαιοσύνης. Σε διάφορες εποχές, πρόσωπα που παρέμειναν πιστά στην παράδοση βρέθηκαν αντιμέτωπα με ισχυρές εκκλησιαστικές και πολιτικές δυνάμεις. Η τελική δικαίωση ή καταδίκη τους δεν προήλθε πάντοτε από τις αποφάσεις της στιγμής, αλλά από τη διαχρονική κρίση της Εκκλησίας.