Παγκύπρια διαμαρτυρία
στην Αρχιεπισκοπή Κύπρου
Το Σάββατο 16 Μαΐου στις 16:00, στην Αρχιεπισκοπή.
Ηλιούπολη: Σοκ στο
πανελλήνιο με τις δύο 17χρονες που έπεσαν στο κενό – Συγκλονίζει το σημείωμα
αυτοκτονίας – «Αυτός ο κόσμος δεν είναι πια για μένα»
Σαστισμένη η κοινή γνώμη με την πρωτοφανή διπλή απόπειρα
αυτοκτονίας - Επέζησε της πτώσης και χαροπαλεύει η μια κοπέλα
Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης
῾Αγία Γλυκερία ἡ Μάρτυς
῾Η ̒Αγία Γλυκερία γεννήθηκε στήν Τραϊανούπολη τό
2ον μ.Χ. αἰ., ἐπί αὐτοκράτορα ̉Αντωνίνου. Μικρή ἔγινε Χριστιανή καί ἀνέπτυξε ἔντονη
χριστιανική καί κατηχητική δράση.
῞Οταν ὁ ἡγεμόνας Σαββίνος,
τήν κάλεσε νά παρουσιασθεῖ μπροστά του ἡ ἁγία ἐμφανίσθηκε, ἔχοντας σημειώσει
στό μέτωπό της τόν Τίμιο Σταυρό καί ὁμολόγησε
μέ παρρησία την πίστη της στόν ̉Ιησοῦ Χριστό. ̉Εκεῖνος ἔξαλλος τήν ὁδήγησε σέ
εἰδωλολατρικό ναό γιά νά θυσιάσει στά εἴδωλα. ̉Εκεῖ ἡ Γλυκερία ἀφοῦ
προσευχήθηκε θερμά, συνέτριψε τό ἄγαλμα τοῦ Δία. ̉Εξοργισμένοι οἱ εἰδωλολάτρες,
τήν ἔσυραν ἔξω καί τή λιθοβόλησαν μέ μανία. ῞Ομως οὖτε μία πέτρα δέν ἄγγιξε
τήν ῾Αγία, μέ ἀποτέλεσμα πολλοί νά πιστεύσουν στό Χριστό. Στή συνέχεια, ἀφοῦ ὑπέστη
διάφορα βασανιστήρια ρίχθηκε στή φυλακή, ὅπου κατήχησε καί ἔφερε στή
χριστιανική πίστη τό δεσμοφύλακά της ὁ ὁποῖος ἐν συνεχεία ὁμολόγησε μέ θάρρος
τήν πίστη του μαρτύρησε γιά τό Χριστό. Τότε ὁ Σαββίνος διέταξε νά βασανίσουν
ξανά τή Γλυκερία καί ἔπειτα νά τή ρίξουν στά ἄγρια θηρία ἀπό τά ὁποία ἕνα τή
δάγκωσε (χωρίς νά τήν πληγώσει) μέ ἀποτέλεσμα ἡ ῾Αγία νά παραδώσει τό πνεῦμα
της στόν ἀθλοθέτη Κύριο.
Τό λείψανό της παρέλαβε ὁ ̉Επίσκοπος τῆς ῾Ηρακλείας
Δομίτιος καί τό τοποθέτησε σέ εὐπρεπή τόπο.
῾Η ῾Αγία ἔκανε πολλά θαύματα, ἰάσεων καί θεραπεῖες δαιμονισμένων σέ ὅσους μέ πίστη κατέφευγαν στή χάρι της.
«Εάν συγκαταβήτε Λατίνους Χριστός υμάς ουδέν ωφελήσει; »
(Αγ. Ιώβ ο Ομολογητής, Ιασίτης – 13ος αιών – Κων/λη)
Νίκος
Σακαλάκης, Μαθηματικός
Κανείς Ορθόδοξος Χριστιανός,
θεμελιωμένος βιωματικά και γνωσιολογικά στης ορθότητα της διδασκαλίας της
διαχρονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι το κύριο
πρόβλημα του καιρού μας είναι (ακόμη) η παναίρεση του οικουμενισμού.
Πριν μερικές 10ετίες είχαμε έντονες αντιδράσεις της Ορθόδοξης αντι-οικουμενιστικής συνείδησης σε πολλά επίπεδα – κλίμακες της Εκκλησιαστικής ζωής. Σήμερα υπάρχει, αντικειμενικά, μείωση της εκκλησιαστικής ζωής. Σήμερα υπάρχει, αντικειμενικά, μείωση της αγωνιστικότητας έναντι της αιρέσεως, ενώ οι πολλοί «αναπαύονται» μόνο σε ατομικές, εσωτερικές αντι-οικουμενιστικές τοποθετήσεις, αγνοώντας τη σοβαρότητα και τον κίνδυνο απώλειας της σωτηρίας μέσα στην εκκλησιαστική κοινωνία με την αίρεση.
Άναρθρες κραυγές στο
«ιδιαίτερο πρόγραμμα εκκλησιαστικής λατρευτικής μουσικής» του Μητροπολίτη
Καβάλας
Η
απόπειρα καθιέρωσης της βεβήλωσης των Ιερών Ναών από τους Επισκόπους με κοσμικά
δρώμενα περνάει σε επόμενο επίπεδο, προσβάλλοντας μετά την πίστη και τη
νοημοσύνη του πιστού λαού
Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη
Ἡ ἑνότης μὲ τοὺς Κόπτας
δὲν εἶναι προϊὸν σκοπιμότητος
Τοῦ
κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου
Ἡ πρόσφατη συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πατριάρχη τῶν Κοπτῶν δὲν ἦταν ἁπλῶς μιὰ ἐθιμοτυπικὴ ἐπίσκεψη, ἀλλὰ μιὰ στιγμὴ φορτισμένη μὲ τὸ βάρος δεκαπέντε αἰώνων ἱστορίας. Ἡ ἀναφορὰ τοῦ Παναγιωτάτου ὅτι οἱ διαφορὲς ποὺ μᾶς χωρίζουν εἶναι «καθαρά πολιτικές» προκάλεσε αἴσθηση, ἀνοίγοντας ἐκ νέου τὴν συζήτηση γιὰ τὸ ἂν ὁ δρόμος πρὸς τὸ κοινὸ Ποτήριο εἶναι ἕνα ζήτημα διπλωματικῶν ἑλιγμῶν ἢ μιὰ βαθειὰ ὑπαρξιακὴ ἐπιστροφὴ στὴν κοινή μας ρίζα. Ὡστόσο, ἡ μελέτη τῶν ἐπίσημων κειμένων τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου ἀποκαλύπτει ὅτι πίσω ἀπὸ τὸ πέπλο τῆς πολιτικῆς κρύβεται ἕνας σκληρὸς θεολογικὸς πυρήνας, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιδέχεται εὔκολες ἁπλουστεύσεις.
Ανοικτή Επιστολή προς
Δημοσιογράφους και Μέσα Ενημέρωσης
Προς όσους επιλέγουν να
υπηρετούν την εξουσία αντί την αλήθεια
Ο
ρόλος της δημοσιογραφίας δεν είναι να λειτουργεί ως γραφείο τύπου της εκάστοτε
εξουσίας. Δεν είναι να λιβανίζει ισχυρούς, να αναπαράγει μονομερώς αφηγήματα ή
να συγκαλύπτει αδικίες. Ο ρόλος της είναι να υπερασπίζεται την αλήθεια, το
δίκαιο, το Σύνταγμα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη φωνή εκείνου που δεν έχει
δύναμη απέναντι στους μηχανισμούς επιρροής.
Στην υπόθεση του μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, μεγάλο μέρος των κυπριακών ΜΜΕ απέτυχε σε αυτή την αποστολή. Αντί να απαιτήσετε διαφάνεια, δίκαιη διαδικασία και σεβασμό στα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, επιλέξατε να υιοθετήσετε άκριτα τη γραμμή της Αρχιεπισκοπής και του αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεώργιου. Καθημερινά προβάλλετε τη λογική του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», παρουσιάζοντας ως δεδομένη την ενοχή ενός ανθρώπου πριν καν υπάρξει πραγματική και δίκαιη κρίση.
Εδώ και δύο χρόνια, συγκεκριμένες εφημερίδες και δημοσιογράφοι δεν υπηρετούν την ενημέρωση αλλά την κατευθυνόμενη προπαγάνδα. Τα άρθρα τους δεν αποσκοπούν στην αναζήτηση της αλήθειας αλλά στη διαμόρφωση εντυπώσεων, στη λάσπη και στην ηθική εξόντωση ενός ανθρώπου. Και ο κυπριακός λαός το αντιλαμβάνεται.
«Γάμος στη Δημοτική —
Από το Μυστήριο στην Προσαρμογή»
Στυλιανός
Καβάζης
Η
πρόσφατη τέλεση γάμου στη δημοτική γλώσσα από τον π. Αλέξανδρο Καρυώτογλου και
όσα έχουν προηγηθεί μέσα από δημόσιες παρεμβάσεις, συνεντεύξεις και δηλώσεις
του συγκεκριμένου ιερέα περί «εκσυγχρονισμού» της Εκκλησίας, δεν αποτελούν ένα
μεμονωμένο περιστατικό.
Είναι
ένα ακόμη σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης φρονήματος που εδώ και χρόνια
επιχειρεί να μεταμορφώσει την Ορθοδοξία από εμπειρία μετανοίας και ασκήσεως σε
μια θρησκεία προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις της εποχής.
Υπάρχουν
εποχές όπου οι εχθροί της Πίστεως εμφανίζονται έξω από τα τείχη.
Και υπάρχουν εποχές πιο επικίνδυνες και ύπουλες όπου εισέρχονται εντός των τειχών, ομιλώντας τη γλώσσα της αγάπης, της προόδου και της δήθεν ποιμαντικής ευαισθησίας.
Νεομάρτυς
῞Αγιος ̉Ιωάννης ὁ ἐκ Βλαχίας
῾Ο ἅγιος ̉Ιωάννης, γεννήθηκε στή Βλαχία τό 1644 καί καταγόταν ἀπό ἐπιφανή καί
ἀριστοκρατική γενιά.
̉Επί Σουλτάνου Μεχμέτ καί σέ ἡλικία 15 ἐτῶν τόν ἄρπαξαν οιἱ Τάταροι πού εἰσέβαλαν στή Βλαχία γιά νά καταπνίξουν τήν ἐπανάσταση τοῦ ἄρχοντα Μιχ. Βοεβόδα Τζιβάν Μπέτι. ῞Ενας μουσουλμάνος τόν ἀγόρασε μέ σκοπό νά τόν διαφθείρει. Αὐτός γιά νά προστατευτεῖ τόν σκότωσε. ῞Οταν μαθεύτηκε ὅ-τι σκότωσε τόν ἀφέντη του συνελήφθη καί παρα-δόθηκε στή σύζυγο τοῦ μουσουλμάνου πού σκότωσε στήν Κωνσταντινούπολη. ̉Εκείνη τόν ὁδήγησε στόν Βεζίρη, ὁ ὁποῖος μετά τήν ἀνάκριση τόν παρέδωσε πάλι σ̉ εκείνη γιά νά τόν μεταχειρισθεῖ ὅπως ἐκείνη ἤθελε. ̉Επειδή ὅμως ἀπέτυχε νά τόν ἐξισλαμίσει, τόν παρέδωσε στόν ἔπαρχο, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ ἀ-πέτυχε νά τόν πείσει διέταξε τόν δι̉ ἀπαγχονισμοῦ θάνατό του στίς 12 Μαΐου 1662 στό Παρμάκ Καπί τῆς Κωνσταντινούπολης. Τό τίμιο λείψανό του ἐξαγοράσθηκε μετά τρεῖς ἡμέρες ἀπό τούς Χριστιανούς καί ἐνταφιάσθηκε μέ εὐλάβεια.
Drone στη Λευκάδα:
«Μπάτε σκύλοι αλέστε» – H Ελλάδα έγινε «μη επανδρωμένο» και ακυβέρνητο… καράβι
Όσο
η ελληνική κυβέρνηση καυχιόταν ότι ήταν στη «σωστή πλευρά» της ιστορίας, ένα
ουκρανικό drone βρέθηκε στη λάθος πλευρά των... συνόρων
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Η αχίλλειος πτέρνα των
ψηφιακών κοινωνιών
Γράφει
ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός
Σύμφωνα με μια εντελώς πρόσφατη έκθεση ενός εξειδικευμένου οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (International Telecommunication Union), «μια ψηφιακή πανδημία είναι ένα πιθανό σενάριο».
Πρόσφατα γεγονότα χωρίς
σχόλια…
Του Γιώργου
Ν. Παπαθανασόπουλου
Παραθέτουμε πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια, ενδεικτικά όμως αυτών που παίρνουν τις αποφάσεις και επηρεάζουν τη ζωή των πολιτών της χώρας μας. Την Κυριακή 10 Μαΐου ήταν η ετήσια εορτή προς τιμήν της μητέρας. Την παραμονή, Σάββατο στις 10 μ.μ., το κρατικό κανάλι ΕΤ3 μετέδωσε αφιέρωμα στο βιβλίο «Το δεύτερο φύλο», της άθεης και οπαδού του Στάλιν Γαλλίδας συγγραφέως Σιμόν ντε Μπωβουάρ, συντρόφου του Ζαν Πολ Σαρτρ, που είχε εκδοθεί το 1949… Σημειώνεται ότι ο άθεος αριστερός διανοούμενος Μισέλ Ονφρέ σε άρθρο του στο περιοδικό “Le Point” (τεύχος 2104, 10/1/2013, σελ. 73) απομυθοποίησε την Μπωβουάρ, που ήταν εχθρός της οικογένειας και της μητρότητας: « Η Μπωβουάρ δεν υπήρξε ποτέ ερωτευμένη με τον Σαρτρ. Ζούσαν μαζί συμβατικά, με πλήρη ανεξαρτησία του ενός από τον άλλον και αλληλοανέχονταν την πολυκύμαντη ερωτική τους ζωή, η δε Μπωβουάρ απέκρυπτε με σταθερότητα το γεγονός ότι ήταν λεσβία»…
Η υποκρισία της
Αρχιεπισκοπής στο μεγαλείο της
Μιλούν για αγάπη, ενότητα και χαμηλούς τόνους, ενώ οι πράξεις
φανερώνουν διχασμό, επιλεκτική αυστηρότητα και διώξεις κατά Ορθοδόξων Ιεραρχών
Δρ.Νικόδημος
Γρηγορίου
Όταν η Αρχιεπισκοπή μιλά για χαμηλούς τόνους, για αγάπη, για συμφιλίωση και για ενότητα, ο πιστός λαός έχει κάθε δικαίωμα να περιμένει συνέπεια λόγων και έργων. Δυστυχώς όμως, η πραγματικότητα αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Η υποκρισία έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε οι διακηρύξεις περί ειρήνης να συνοδεύονται από πρακτικές διχασμού, παρασκηνίου και εκδικητικής αντιμετώπισης όσων δεν συμμορφώνονται με τη γραμμή της εξουσίας.
Η ΑΠΔΠΧ «βάζει φρένο»
στη γενικευμένη επεξεργασία βιομετρικών δεδομένων στο δημόσιο
Γράφει
ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός
Με τη Γνωμοδότηση 4/2026 που δημοσιεύτηκε στις 4 Μαΐου 2026 η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) εντοπίζει πολλά προβλήματα σε σχέδιο διάταξης του Υπουργείου Εσωτερικών σχετικά με την επεξεργασία βιομετρικών δεδομένων στο Δημόσιο. Το Υπουργείο Εσωτερικών επιδιώκει να θεσπίσει σύστημα με το οποίο οι δημόσιοι υπάλληλοι θα ταυτοποιούνται βιομετρικά (π.χ. δακτυλικό αποτύπωμα, ψηφιακή αναγνώριση προσώπου, κ.λπ.), κυρίως για την καταγραφή της προσέλευσης/αποχώρησης και ενδεχομένως για την πρόσβαση τους σε χώρους αυξημένης ασφάλειας
Πώς θα ενισχύσουμε την νοημοσύνη των παιδιών μας;
του κ.
Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου – Ειδικού Παιδαγωγού
Ένα από τα δώρα του Δημιουργού στην κορωνίδα της δημιουργίας, τον άνθρωπο, είναι και η νοημοσύνη. Ο άνθρωπος με αυτήν δημιούργησε πολιτισμό, έκανε ανακαλύψεις, εφευρέσεις και πέτυχε να βελτιώσει την ζωή του. Στις μέρες μας ορισμένοι επιστήμονες αξιοποιώντας την νοημοσύνη που τους έδωσε ο Θεός προσπάθησαν να κάνουν μια νοημοσύνη που θα εγγίζει την νοημοσύνη του Δημιουργού και την οποία ονόμασαν τεχνική νοημοσύνη.
σ.σ. Έχει πια εμπεδωθεί στους
επαγρυπνούντες ότι η διοίκηση της Εκκλησίας κρατεί σε κυψέλες ασφαλείας και
προστατεύει τους λεγόμενους «εκσυγχρονιστές» που ξηλώνουν την Παράδοση της
Εκκλησίας. Ο Αθηνών Ιερώνυμος όπως πάντα είναι απών, εκτός εάν πρόκειται να κόψει
κάποια κορδέλα εγκαινίων με κάποιο πολιτικό πρόσωπο ή να κλείσει κάποια
«συμφωνία». Την ώρα που στην Αμερική χιλιάδες ξένοι στρέφονται στην Ορθοδοξία,
οι εν Ελλάδι οικουμενιστές νεορθόδοξοι έχουν βαλθεί να καταστρέψουν τα πάντα.
Προδότες του ίδιου του όρκου τους, αντί να συντηρήσουν το νερό της Ορθοδοξίας
για τους διψασμένους, το αραιώνουν και το λερώνουν με το πνεύμα του κόσμου.
Η πλούσια γλώσσα του Ευαγγελίου είναι η πλέον αρτιότερη που μπορεί να σηκώσει με άνεση και αρχοντιά τα θεολογικά νοήματα της Πίστης μας. Όσοι υποβαθμίζουν την γλώσσα, υπονοώντας ότι αρκεί μία εγκεφαλική κατανόηση για να πλησιάσει κανείς τον Θεό, δεν είναι μόνο ανόητοι, είναι και επικίνδυνοι. Πλάθουν γλωσσικά αμαθείς βρεφο-χριστιανούς, οι οποίοι θα είναι εντελώς αβοήθητοι και εκτεθειμένοι στις πλάνες των αιρετικών λυοκοποιμένων, αφού δεν θα έχουν την γνώση να προστρέξουν στα πρωτότυπα κείμενα των Πατέρων.
Aπίστευτες ανοησίες
από τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης
Παύλος
Κλιματσάκης, Δρ. φιλοσοφίας
0:00
Εισαγωγή
1:21 Τί είναι η «λατρευτική» εβδομάδα - ενδεικτικές εκδηλώσεις.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 11η Μαΐου 2026
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ Ο
ΝΕΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ
Πριν λίγες ημέρες ένας ισραηλινός στρατιώτης στο Λίβανο φωτογραφήθηκε από συνάδελφό του να κομματιάζει με μανία και χαιρεκακία άγαλμα του Εσταυρωμένου Χριστού. Η αποτρόπαια είδηση σόκαρε τον χριστιανικό κόσμο, ο οποίος διαπίστωσε για μια ακόμα φορά τα πραγματικά αισθήματα του εβραϊσμού για το θείο πρόσωπο του Θεανθρώπου και Λυτρωτή του κόσμου Χριστού, για τον οποίο, αν και πέρασαν δύο χιλιάδες χρόνια, δεν καταλάγιασε η εχθρότητά του προς Αυτόν και συνεχίζει να μισεί, να εχθρεύεται και να συκοφαντεί Αυτόν, ο Οποίος, σύμφωνα με τον Προφήτη Ησαΐα, «ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ» (Ησ.53,9). Αυτόν ο Οποίος δεν έβλαψε κανέναν, αντίθετα «διήλθεν ευεργετών και ιώμενος πάντας» (Πραξ.10,38). Αυτόν ο Οποίος όλη η ζωή Του ήταν μια διαρκής ευεργεσία για τον λαό Του και χάραξε για ολόκληρη την ανθρωπότητα μια νέα πορεία ζωής, γενόμενος υπόδειγμα αγάπης και ηθικότητας και σύμφωνα με τον Απόστολο Πέτρο, μας άφησε «υπογραμμόν ίνα επακολουθήσητε τοις ίχνεσιν αυτού» (Α΄ Πέτρ.2,21). Καταφρονεί Αυτόν, ο οποίος υπήρξε ο κορυφαίος δάσκαλος του ανθρωπίνου πνεύματος, ώστε και αυτοί οι σύγχρονοί του Ιουδαίοι αναγκάστηκαν να παραδεχτούν και να ομολογήσουν ότι «Ουδέποτε ούτως ελάλησεν άνθρωπος ως ούτος ο άνθρωπος» (Ιωάν.7, 37-52. 8, 12)! Την εικόνα Αυτού λοιπόν κομμάτιασε ο ισραηλινός στρατιώτης και ανέβασε στα κοινωνικά δίκτυα το ιερόσυλο «κατόρθωμά» του!
Ο Μητροπολίτης Σενάκι και Τσχορότσκου και Τοποτηρητής του Θρόνου, κ. Σιώ (Μουτζίρι), εξελέγη από τη διευρυμένη Σύνοδο της Εκκλησίας της Γεωργίας ως ο 142ος Προκαθήμενος Αυτής, διαδεχόμενος τον μακαριστό Πατριάρχη Ηλία Β’. Ο νέος Προκαθήμενος έλαβε κατά την ψηφοφορία 22 ψήφους.
Με προσευχή και την τέλεση Τρισαγίου για την ανάπαυση της ψυχής του μακαριστού Πατριάρχη Γεωργίας Ηλία Β’ ξεκίνησε πριν λίγη ώρα στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδος στην Τιφλίδα η ιστορική διευρυμένη Σύνοδος της Εκκλησίας της Γεωργίας από την οποία θα εκλεγεί ο νέος – 142ος – Πατριάρχης.
«Σήμερα βρισκόμαστε ενώπιον ενός ιστορικού γεγονότος. Συγκεντρωμένοι σε αυτόν τον μεγαλοπρεπή Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας, είμαστε πλήρως εμπιστευμένοι στην πρόνοια του Θεού, ώστε να μπορέσουμε, με ενότητα και συναίνεση, να εκλέξουμε έναν νέο Αρχιποιμένα της Γεωργιανής Ορθόδοξης Αποστολικής, Αυτοκέφαλης Εκκλησίας», δήλωσε Τοποτηρητής του Πατριαρχικού Θρόνου ο Μητροπολίτης Σενάκ κ. Σίο.
Aυγουστίνος
Καντιώτης: Ας μάθει το υλικό σύμπαν η επιστήμη και μετά πιάνει την πίστη
Συντάκτης: Διονύσης Αντωνέλλος
Aυγουστίνος Καντιώτης: Στο επίκαιρο θέμα της «μάχης» επιστήμης και πίστης είχε απαντήσει χρόνια πριν ο μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης.
Για την
Δεσποτοκρατία
“Ἀπώτερος σκοπός; Ἡ ἐπιβολή τοῦ
Οἰκουμενισμοῦ, τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου καί τῆς Μεταπατερικῆς
Θεολογίας!”
Τά τελευταῖα χρόνια κυρίως,
παρατηρεῖται μία τάση στούς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἀκούει στό
ὄνομα: “Δεσποτοκρατία“.
Εἶναι μία “νέα πνευματική μόδα” πού καλπάζει πυρετωδῶς.
Ἔχει ὡς εἰσηγητή της τόν Οἰκουμενισμό τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου, ὁ ὁποῖος
ἐπιθυμεῖ νά καθυποτάξει τούς πάντες στούς δικούς του “ἀντικανονικούς κανόνες”
καί στήν παπική ἀντίληψη “περί ἀλαθήτου” τοῦ Ἐπισκόπου! Κίνητρο; Ἡ κακοδοξία
καί ἡ ὑπερηφάνεια! Ἀπώτερος σκοπός; Ἡ ἐπιβολή τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς Νέας Ἐποχῆς
τοῦ Ἀντιχρίστου καί τῆς Μεταπατερικῆς Θεολογίας!
Πρόκειται γιά μία συγκεντρωτική τάση, λοιπόν, σύμφωνα μέ τήν ὁποία συσσωρεύεται ἡ ἐξουσία στό πρόσωπο τοῦ κάθε Ἐπισκόπου, ὁ ὁποῖος μετατρέπεται σέ “Δεσπότη πού δεσπόζει” καί ὄχι σέ Διάκονο πού διακονεῖ. Ὁ Δεσπότης ἐνεργεῖ καί συμπεριφέρεται ὡς βασιλικώτερος τοῦ Βασιλέως, τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου δηλαδή! Κι αὐτό γίνεται πασιφανές, ἀπό τήν στιγμή πού οἱ ἴδιοι οἱ Δεσπότες καταρρίπτουν στήν πράξη Ἱερούς Κανόνες, παραβιάζουν ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἐμφανίζονται ὡς ἀνώτεροι καί ἁγιώτεροι τῶν Ἁγίων Πατέρων σπάζοντας τήν ἀσφαλή ἁλυσίδα: “ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις πατρᾶσι” καί ἀγνοώντας, ἐξουδενώνοντας καί διώκοντας ὀρθοτομοῦντες ρασοφόρους καί λαϊκούς χριστιανούς.
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος φαντασιώνεται
παγκόσμιον γεωπολιτικὴν ἰσχύν, ἀντὶ νὰ γαληνεύση τὴν σπαρασσομένην Ἐκκλησίαν τῆς
Κύπρου.
Διαπλεκόμενα συμφέροντα καὶ πιέσεις καθορίζουν τὰ
κριτήρια εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου
ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣΧΕΤΙΣΤΑΙ ΘΑ
ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΧΙΚΟΝ;
Οἱ Μητροπολῖται οἱ ὁποῖοι ἀντετάχθησαν μὲ τὴν ψῆφον τους εἰς τὴν ἐκδίωξιν τοῦ Τυχικοῦ, θὰ ἀναλάβουν πρωτοβουλίας ἐπιλύσεως ἤ θὰ παραμείνουν ἁπλὰ εἰς μίαν διαφωνίαν;
Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,25-26 και 42β]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου με
θέμα:
«ΔΥΟ ΠΕΛΩΡΙΑ
ΘΕΜΑΤΑ: ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΜΕΣΣΙΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 5-5-1991] (Β245)Έκδοσις β΄
Σήμερα
η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, μας προβάλλει τον θαυμάσιον εκείνον διάλογον
μεταξύ του Κυρίου και της Σαμαρείτιδος γυναικός. Βέβαια, ο ευαγγελιστής
Ιωάννης, δια μακρών και σχετικά λεπτομερώς, μας αναφέρει όσους διαλόγους
παραθέτει μέσα στο ιερό του Ευαγγέλιο. Όμως,
ο διάλογος, αυτός, του Κυρίου με την Σαμαρείτιδα γυναίκα, είναι ο μακρύτερος και ο σπουδαιότερος. Διότι
αναφέρεται σε δύο πελώρια θέματα: στο θέμα περί του Θεού και εις το θέμα περί
του Μεσσίου. Με τον Νικόδημο, επί παραδείγματι, ο διάλογος είναι περί
αναγεννήσεως του ανθρώπου. Αλλά όλα τα άλλα έρχονται από κάτω, αφού κορυφαίο θέμα είναι το θέμα του Θεού και το
θέμα του Μεσσίου.
Ετέθησαν τα θέματα αυτά κατά έναν θαυμαστόν τρόπον. Βέβαια, την αφορμή την έδωσε η ιδία η Σαμαρείτις και κάνει εντύπωση μία γυναίκα, επιπλέον Σαμαρείτις, δηλαδή μη έχουσα σχέση με τον λαό του Θεού - διότι οι Σαμαρείται εθεωρούντο από τους Ιουδαίους περίπου ειδωλολάτραι- μία αγράμματος γυναίκα, δεν έτυχε καμίας θεολογικής παιδεύσεως, δεν κάθισε κοντά σε Ραβίνους να ακούσει διδασκαλίες, και πόρνη! Εκπληκτικόν!
Οσιομάρτυς ̉Ολυμπία
̒Η ῾Οσιομάρτυς
̉Ολυμπία γεννήθηκε ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς πού καταγότανε ἀπό τήν
Κωνσταντινούπολη. ῾Ο πατέρας της ἦταν ῾Ιερεύς καί ἡ μητέρα της κόρη ῾Ιερέως.
̉Από τήν Πόλη, ἔφυγαν καί κατοίκησαν στήν Πελοπόννησο. Σέ ἡλικία δέκα ἐτῶν ἡ
̉Ολυμπία ἔχασε τούς γονεῖς της καί οἱ συγγενεῖς της τήν ἔστειλαν στό μοναστήρι
τῶν Καρυῶν τῆς Θερμῆς, τή σημερινή ῾Ι. Μ. τοῦ ῾Αγίου Ραφαήλ, ὅπου ἡ τότε ἡγουμένη
Δωροθέα ἦταν θεία τῆς ̉Ολυμπίας.
Σέ ἡλικία 19 ἐτῶν ἔγινε ἡ ̉Ολυμπία μοναχή
καί σἐ ἡλικία 25 ἐτῶν, ὅταν κοιμήθηκε ἡ θεία της, ἔγινε ἡγουμένη. ῎Επειτα ἀπό
δέκα χρόνια, στίς 11 Μαΐου τοῦ 1235 μ.Χ., πειρατές ἦλθαν στή Μυτιλήνη, πῆγαν
στό μοναστήρι, διασκόρπισαν τίς τριάντα μοναχές καί ὅσες δέν πρόλαβαν νά
φύγουν, τίς κακοποίησαν. Τήν ἡγουμένη καί μιά γερόντισσα Εὐφροσύνη τίς βασάνισαν
φοβερά. Τήν ̉Ολυμπία τήν ἔκαυσαν σ̉ ὅλο τό σῶμα μέ λαμπάδες κι ἔπειτα πέρασαν
πυρωμένη σιδηρόβεργα στά αὐτιά της καί τέλος κάρφωσαν τό βασανισμένο σῶμα της
μέ εἴκοσι καρφιά σέ μιά σανίδα κι ἔτσι μέ τή σανίδα τό ἐνταφίασαν μετά τήν ἀναχώρηση
τῶν πειρατῶν.
῾Ο βίος καί τό μαρτύριο τῶν δύο τούτων ἁγίων γυναικῶν ἔγιναν γνωστά κατά τό ἔτος 1959 μ.Χ., ὅταν βρέθηκαν τά σεπτά λείψανα τῶν ἁγίων τῆς Θερμῆς καί ἔγινε γνωστή μέ θείες ἀποκαλύψεις ἡ ἱστορία τους, ὅπως καί οἱ τάφοι μέ τά σεπτά λείψανά τους. Στόν τάφο τῆς ῾Αγίας ̉Ολυμπίας βρέθηκαν καί τά εἴκοσι καρφιά μέ τά ὁποία τήν εἶχαν καρφώσει.
Ο ΟΗΕ δια την αδικίαν εις βάρος της
Αυτόνομης Εκκλησίας της Ουκρανίας
(Κάποιες Ορθόδοξες Εκκλησίες σκοπίμως σωπαίνουν;)
Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Τα εγκλήματα σε βάρος της μόνης αναγνωρισμένης Τοπικής Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, συνεχίζονται και μας θλίβουν βαθύτατα.
Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΙΜΩΝ Ο ΚΑΝΑΝΙΤΗΣ Ή ΖΗΛΩΤΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΣ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΣ Θεολόγος – Καθηγητής
Οι Άγιοι Απόστολοι τυγχάνουν ιδιαίτερης τιμής από την Εκκλησία μας, διότι είχαν την υπέρτατη ευλογία από το Θεό να επιλεγούν και να γίνουν μαθητές του Χριστού. Να δουν και να ζήσουν τα θαύματά Του και να ακούσουν το κήρυγμα της σωτηρίας του κόσμου. Κι ακόμα διότι υπήρξαν οι πρώτοι συνεχιστές του έργου Του. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος απόστολος Σίμων, ο επονομαζόμενος Καναναίος, ή Κανανίτης, ή Ζηλωτής.
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,20-24]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου με θέμα:
«ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ
ΛΑΤΡΕΥΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 29-5-1994](Β297) β΄έκδοσις
Σήμερα,
αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας αναφέρει ως ευαγγελική περικοπή εκείνον τον
θαυμάσιον διάλογον του Κυρίου μετά της Σαμαρείτιδος. Μέσα εις τον διάλογον
αυτόν, αποκαλύπτει ο Κύριος παμμέγιστες
αλήθειες, μεταξύ των οποίων και το πολύ, εκείνο, ενδιαφέρον θέμα, πού
λατρεύεται ο Θεός· το οποίον έχει, βεβαίως, και τις προεκτάσεις του. Όπως ο τρόπος, δηλαδή το πώς, όχι μόνον πού,
αλλά και το πώς λατρεύεται ο Θεός, όπως και ο χρόνος της λατρείας του Θεού.
Και όλα αυτά, βεβαίως, όταν υπάρχουν οι αληθινοί προσκυνηταί.
Για να δούμε, όμως. Το θέμα τίθεται από την Σαμαρείτιδα. Δεν θα πω την ιστορία· την ακούσατε στην ευαγγελική περικοπή και σας είναι σε όλους γνωστή. Όταν ήρθε αυτή η γυναίκα να αντλήσει νερό, έξω από το χωριό της ήταν το πηγάδι αυτό του Ιακώβ, το φρέαρ του Ιακώβ, όπου ο Κύριος «ἐκαθέζετο», λέγει, καθόταν, «κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας», ήταν μεσημέρι και κουρασμένος και οι μαθηταί Του πήγαν εκεί στην πόλη, στην κώμην να αγοράσουν τροφές. Τότε έφθασε αυτή η γυναίκα κι εκεί ανοίχτηκε ένας διάλογος, όπως σας ανέφερα.
Ἡ συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, οἱ ἀνταλλαγὲς ἐπισκέψεων ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων, ἡ πύκνωση τῶν συμπροσευχῶν μὲσα σὲ ὀρθοδόξους Ναοὺς κι άκόμη ἡ μετάδοση τῶν ἀχράντων μυστηρίων σὲ αἱρετικοὺς εἶναι δείγματα τῆς ὲπίμονης προσπάθειας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς λεγομένης «ὁρατῆς ἑνότητας τῶν ἐκκλησιῶν» ποὺ ἀποτελεῖ τὸ ὅραμα τῶν ἁπανταχοῦ οἰκουμενιστῶν.
Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος (Ἰω. 4,5-42)
Ὁ
Χριστὸς δέχεται τοὺς μετανοημένους ἁμαρτωλοὺς
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
Ἀκούσατε σήμερα, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ἰω. 4,5-42). Ἀλλὰ τί ὠφεληθήκατε; Γι ̓ αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἐξηγήσουμε, νὰ τὸ ἐξηγήσουμε πολὺ ἁπλά.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
ΑΓΙΟΥ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ
ΕΠΙ ΤΟΥ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
ΚΑΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΦΡΟΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΡΟΝΤΑ
Όλη αυτήν την περίοδο που διανύουμε τώρα, επεκτεινόμενη σε πενήντα ημέρες, εορτάζουμε την από τους νεκρούς Ανάσταση του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, δείχνοντας με αυτήν την παράταση την υπεροχή της απέναντι στις άλλες εορτές. Αν και βέβαια αυτή η περίοδος των ημερών περιλαμβάνει και την επέτειο μνήμη της επανόδου στους ουρανούς[εννοεί την εορτή της Αναλήψεως κατά την τεσσαρακοστή από το Πάσχα ημέρα], αλλά και αυτή δείχνει την διαφορά του Αναστάντος Δεσπότου προς τους ανθρώπους εκείνους που κατά καιρούς έχουν αναβιώσει. Πραγματικά όλοι όσοι αναστήθηκαν από τους νεκρούς αναστήθηκαν από άλλους και, αφού πέθαναν πάλι, επέστρεψαν στη γη· ο δε Χριστός, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς, δεν κυριεύεται πλέον καθόλου από τον θάνατο· διότι μόνο Αυτός, αφού ανέστησε τον εαυτό Του την τρίτη ημέρα, δεν επέστρεψε πάλι στη γη, αλλά ανέβηκε στον ουρανό, καθιστώντας το φύραμά μας που είχε λάβει ομόθρονο με τον Πατέρα ως ομόθεο.
Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ της Δημοκρατίας της Σερβίας και της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για συνεργασία στην ίδρυση του Σερβικού Ορθόδοξου Πανεπιστημίου του Αγίου Σάββα, υπογράφηκε σήμερα, Παρασκευή 8 Μαΐου 2026, στην Αίθουσα της Πρώτης Έδρας του Πατριαρχείου Σερβίας στο Βελιγράδι, από τον Πατριάρχη Πορφύριο και τον Πρωθυπουργό Α. Βούτσιτς.
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[: Ιω. 4, 5-42]
ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ
«Ὡς οὖν ἔγνω ὁ Κύριος ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι
ὅτι Ἰησοῦς πλείονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ Ἰωάννης- καίτοιγε Ἰησοῦς αὐτὸς
οὐκ ἐβάπτιζεν, ἀλλ᾿ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ-ἀφῆκε τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν
Γαλιλαίαν(:όταν λοιπόν
έμαθε ο Κύριος ότι οι Φαρισαίοι άκουσαν ότι ο Ιησούς προσελκύει και βαπτίζει
περισσότερους μαθητές παρά ο Ιωάννης – αν και ο ίδιος ο Ιησούς δεν βάπτιζε,
αλλά βάπτιζαν οι μαθητές Tου – για να μην
ερεθίζει τον φθόνο των εχθρών Tου άφησε την
Ιουδαία και αναχώρησε πάλι για τη Γαλιλαία, όπου δεν υπήρχαν πολλοί αντίζηλοί Tου)»[Ιω.4,1-3].
«Γιατί
λοιπόν αναχωρεί από την Ιουδαία;», θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος. Όχι από
δειλία φυσικά, αλλά για να σταματήσει τη
ζηλοτυπία των Ιουδαίων και να ανακόψει τον φθόνο τους. Είχε βέβαια τη
δυνατότητα να τους αντιμετωπίσει εάν Του έκαναν επίθεση, αλλά δεν θέλει να το
πράττει αυτό συχνά, για να μην κινούνται αμφιβολίες για την πραγματικότητα της
κατά σάρκα γεννήσεως του Υιού του Θεού· διότι, εάν κάθε φορά που Τον συλλάμβαναν,
διέφευγε, ασφαλώς πολλοί θα σχημάτιζαν σχετικές υποψίες.
Για τον λόγο αυτό, τις περισσότερες πράξεις Του τις έκανε σαν να ήταν ένας απλός άνθρωπος. Διότι όπως ήθελε να πιστέψουν στη θεϊκή Του υπόσταση, έτσι ήθελε να πιστέψουν επίσης ότι, αν και Θεός, έφερε σάρκα ανθρώπινη. Γι' αυτό και ύστερα από την Ανάσταση έλεγε προς τους μαθητές: «Ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα(:δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου ότι έχουν τα σημάδια των καρφιών, και βεβαιωθείτε ότι είμαι εγώ ο ίδιος ο Διδάσκαλός σας που σταυρώθηκε. Ψηλαφήστε με με τα χέρια σας και βεβαιωθείτε ότι δεν είμαι άσαρκο πνεύμα· διότι η ψυχή και το φάντασμα ενός νεκρού δεν έχει σώμα και οστά, όπως βλέπετε και πείθεσθε ότι έχω εγώ)»[Λουκ.24,39]. Επίσης για τον ίδιο λόγο επιτίμησε τον Πέτρο όταν Του είπε «ἵλεώς σοι, Κύριε· οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο(: ο Θεός να σε φυλάξει, Κύριε, από όσα φοβερά μας είπες ότι θα σου συμβούν. Δεν πρέπει να σου συμβούν αυτά και να θανατώσουν Εσένα τον Μεσσία)»[Ματθ.16,22]. Τόση σπουδαιότητα απέδιδε ο Κύριος στο θέμα αυτό, στο να πιστευτεί δηλαδή ότι έφερε και την ανθρώπινη σάρκα.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΟΥ ΒΑΣΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΤΟΝ «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ»
Νικόλαος Ανδρέου, Δρ. Νομικής
Για το άρθρο: «Υποστηρικτές Τυχικού προειδοποιούν με
σχίσμα την Εκκλησία της Κύπρου – Τι αναφέρουν σε επιστολή τους προς την Ιερά
Σύνοδο»
Το συγκεκριμένο δημοσίευμα, καθώς και προηγούμενα σχετικά ρεπορτάζ, δημιουργούν σοβαρή εικόνα δημόσιας πίεσης και προδικαστικής καταδίκης εις βάρος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, τη στιγμή που ο ίδιος εξακολουθεί να ζητά κάτι αυτονόητο σε κάθε ευνομούμενη κοινωνία: δίκαιη και αμερόληπτη διαδικασία.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,5-42]]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
« ΓΝΩΣΙΣ
ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΘΕΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-5-1998] (Β375) - Β΄έκδοσις
Σε όλους μας είναι γνωστός, αγαπητοί μου,
ο θαυμάσιος εκείνος διάλογος που διημείφθη ανάμεσα εις τον Κύριον και την
Σαμαρείτιδα γυναίκα, όπως ακούσαμε σήμερα στην ευαγγελική περικοπή, Κυριακή της
Σαμαρείτιδος.
Ο διάλογος αυτός ανοίχθηκε πλάι στο πηγάδι
του Ιακώβ, του προγόνου Ιακώβ, όταν ο Κύριος εκάθισε κουρασμένος από το ταξίδι
του από την Ιουδαία στην Γαλιλαία. Αλλά έπρεπε, για λόγους συντομίας οδού, να περάσει από την Σαμάρεια. Ήταν
Ιουδαία-Σαμάρεια-Γαλιλαία. Όπως θα λέγαμε, Πελοπόννησος-Θεσσαλία-Μακεδονία. Για
να πάρομε, έτσι, μία εικόνα. Η Γαλιλαία ήταν βορεία επαρχία.
Οι μαθηταί είχαν πάει ως την πόλη για να αγοράσουν τροφές. Ο Κύριος τούς περίμενε εκεί στο πηγάδι του Ιακώβ. Στο διάστημα αυτό κατέφθασε μία γυναίκα Σαμαρείτιδα, δηλαδή καταγομένη από την πόλιν της Σαμαρείας. Και τότε ανοίχθηκε αυτός ο θαυμάσιος διάλογος, με αντικείμενον, κύριο θέμα, περί Θεού και περί Μεσσίου. Εκείνη, έκπληκτη από τους λόγους του Κυρίου, σπεύδει στην πόλη να αναγγείλει στους συμπατριώτες της περί του Μεσσίου. Ότι: «Μήπως είναι αυτός ο Μεσσίας;». Στο μεσοδιάστημα όμως επέστρεψαν οι μαθηταί από την πόλη και ετοίμασαν ένα πρόχειρο γεύμα.
