Η Β/ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΛΗΜΕΝΤΟΣ
1.
Μετά τήν Α/ Ἐπιστολή πρός Κορινθίους τοῦ ἁγίου Κλήμεντος, Ἐπισκόπου Ρώμης, ἀγαπητοί
μου ἀκροατές, τήν ὁποία παρουσιάσαμε στό προηγούμενο κήρυγμά μας, σήμερα θά σᾶς
μιλήσω, μέ γενικό τρόπο πάλι, γιά τήν λεγομένη Β/Ἐπιστολή Κλήμεντος. Εἶπα
«λεγομένη», γιατί στήν πραγματικότητα τό κείμενο αὐτό δέν εἶναι τοῦ Κλήμεντος, ἀλλά
κάποιου ἄλλου, ἀγνώστου σέ ᾽μᾶς συγγραφέως. Ἀποδόθηκε ὅμως αὐτό στόν Κλήμεντα,
γιατί βρέθηκε στό ἴδιο χειρόγραφο πού ἦταν γραμμένη ἡ κανονική Α/ ἐπιστολή του
πρός Κορινθίους. Καί στήν πραγματικότητα πάλι τό κείμενο αὐτό δέν εἶναι ἐπιστολή,
ἀλλά εἶναι κήρυγμα, τό πρῶτο κήρυγμα τό ὁποῖο γνωρίζουμε, καί πρέπει νά τό
διαβάζουμε ὅλοι, μά ἰδιαίτερα πρέπει νά τό διαβάζουμε ἐμεῖς οἱ ἱεροκήρυκες, γιά
νά μάθουμε ποιό πρέπει νά εἶναι τό περιεχόμενο τοῦ σωστοῦ κηρύγματος. Γιατί
πολλά ἀπό τά ἀκουόμενα σήμερα κηρύγματα δέν ἔχουν σωστό περιεχόμενο, δέν εἶναι ὀρθόδοξα
κηρύγματα.
2.
Τό θέμα τοῦ κηρύγματος αὐτοῦ, τῆς Β/ Ἐπιστολῆς τοῦ Κλήμεντος, ὅπως τήν λένε, εἶναι
γενικά ἡ μετάνοια. Ὁ ὁμιλητής τοῦ κηρύγματος αὐτοῦ ἀναφέρεται συχνά στήν
Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ καί καλεῖ τούς ἀκροατές του νά μετανοήσουν. Ἡ
κρίση καί ἡ μετάνοια, αὐτό εἶναι τό γενικό θέμα τοῦ κειμένου αὐτοῦ πού θά ἐξετάσουμε.
Πρέπει συχνά νά σκεπτόμαστε, λέγει ἡ Ὁμιλία αὐτή, ὅτι μιά μέρα θά κριθοῦμε ἀπό
τόν Θεό καί πρέπει νά σκεπτόμαστε ἐναγώνια τήν ἡμέρα αὐτή. Ἡ ζωή μας στόν
παρόντα κόσμο εἶναι ὀλιγοχρόνια, ἐνῶ στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ θά ἔχουμε αἰώνια ἀνάπαυση
(5,5). Τά ἐπίγεια ἀγαθά ἄς τά θεωροῦμε ὡς «τίποτα», ὡς ξένα· ἄς μήν τά ἐπιθυμοῦμε
λοιπόν (5,6), ἀλλά ἄς ἀγωνιζόμαστε νά ἀποκτήσουμε τά αἰώνια ἀγαθά. Στόν ἀγώνα
μας δέ γιά τήν ἀπόκτηση τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν ἄς πάρουμε παράδειγμα τούς ἀγωνιστές
τῶν ἀθλητικῶν ἀγώνων. Πόσο κοπιάζουν αὐτοί γιά νά στεφανωθοῦν (7,3)! Στήν ἀπόλαυση
τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, λέγει ἡ Ὁμιλία αὐτή, δέν θά συμμετάσχει μόνο ἡ ψυχή, ἀλλά
καί τό σῶμα μας (9,5). Ἄρα πρέπει νά προσέχουμε νά κρατᾶμε ἁγνό τό σῶμα μας,
σάν ναό τοῦ Θεοῦ, γιατί τό περιμένει καί αὐτό δόξα μέ τήν ἀνάστασή μας ἐκ νεκρῶν
(9,1-4. 14,5). Καί συμβουλεύει στήν συνέχεια ἡ Ὁμιλία γιά τήν ἐγκράτεια καί τήν
ἁγνότητα τοῦ σώματος ὡς ἀρετές πού εἶναι ἀναγκαῖες γιά τήν εἴσοδό μας στήν
Βασιλεία τοῦ Θεοῦ (8,4 ἑξ.).
