Απόσπασμα επιστολής του αγίου Νεκταρίου προς μοναχό, με το οποίο εξυμνεί τον ασκητή ως υπέρτερο και
των Αρχιερέων
Πάντα επίκαιρος ο λόγος των αγίων,
χαρακτηριστικό του οποίου είναι η εν Αγίω Πνεύματι γαλήνη που αποπνέει και η
ανάπαυση που χαρίζει στην κάθε καλοπροαίρετη ψυχή. Διότι είναι αληθινά
στολισμένος και φωτισμένος από την θεία
Χάρη. Ιδιαίτερα σήμερα, όπου ο φόβος, η αναστάτωση και η σύγχυση προκαλούν ανεξέλεγκτη
έξαρση των σωματικών και ψυχικών παθών. Τέτοιες ευκαιρίες ζητά ο διάβολος, για
να κάνει ευκολότερα την δουλειά του. Στον ευαγγελικό στίχο, όπου ο άγγελος
φανερώθηκε στον Ζαχαρία, μας λέει: «καὶ ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών, καὶ φόβος ἐπέπεσεν
ἐπ᾿ αὐτόν» (Λουκ. 1,12). Η
πρώτη λέξη που του είπε ο άγγελος ήταν: «μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία». Και ερμηνεύει
άγιος Γεννάδιος Σχολάριος: «Όπως ακριβώς δεν μπορείς να δεις το πρόσωπό
σου, μέσα στο νερό την ώρα που αναδεύεται, το ίδιο συμβαίνει και με την
φοβισμένη και τρομαγμένη ψυχή. Δεν μπορεί να δεχτεί κάποια διδασκαλία, αν δεν
απαλλαγεί από τον φόβο».
Σήμερα, μέσα στην πρωτόγνωρη σιωπηλή
αναταραχή, γίνονται συζητήσεις και ανταλλάσσονται αμέτρητες γνώμες, απόψεις, επιστολές,
λόγω της ανέσεως που διαθέτει το ηλεκτρονικό επικοινωνιακό σύστημα, αλλά με
περιεχόμενο και ύφος που εκτείνεται από τα βάθη της αβύσσου έως τα ύψη τα
ουράνια, συμπεριλαμβανομένων, αλίμονο,
και αυτών των εκ χριστιανικών χειρών γραφομένων και «χολήν πολλάκις και
όξος εκχεόντων». Κρίνουμε αναγκαίο και δημοσιεύουμε το παρόν απόσπασμα της
επιστολής του αγίου, απλώς και μόνο, να διδαχθούμε από τον άγιο αυτές τις
δύσκολες ώρες «ένα κομμάτι» ταπείνωσης, για την έκφραση της εν Χριστώ αγάπης.