π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Όρθρος Μεγάλης Τετάρτης- Τα Πάθη του Χριστού μέσα από τον 21ον Ψαλμόν.

ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ

  Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ 21^ον ΨΑΛΜΟΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 21-4-1992]

[Μέρος Α΄]

     Καθ’ όλον το μήκος, αγαπητοί μου, της Μεγάλης Εβδομάδος των Παθών του Κυρίου μας, Ιησού Χριστού, διακρίνουμε μια πλουσία αναφορά στα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης, ιδιαίτατα εις το Ψαλτήρι. Ο λόγος είναι σαφής. Ολόκληρη η Παλαιά Διαθήκη είναι μια απέραντη προφητεία και μια εκπληκτική τυπολογία που αναφέρεται εις το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Και τυπολογία εννοούμε ότι κάθε γεγονός, ιστορικό, μέσα εις τον χώρον της Παλαιάς Διαθήκης είναι τύπος του προσώπου του Ιησού Χριστού και της σωτηρίας την οποία φέρει ο Ιησούς Χριστός. Όπως η διάβαση από την Ερυθρά Θάλασσα και ούτω καθεξής. Γι'αυτό, χωρίς την πληροφορία της Παλαιάς Διαθήκης, το πρόσωπο του Ιησού Χριστού μάς είναι άγνωστο και ακατανόητο. Θα το πω άλλη μία φορά: Χωρίς την μαρτυρία της Παλαιάς Διαθήκης το πρόσωπο του Ιησού Χριστού μάς είναι άγνωστον και ακατανόητον.

Οἱ εὐεργέται τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν (ΜτΘ)

Οἱ εὐεργέται τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν (ΜτΘ)

Τῆς κας Ἑλένης Βασσάλου, Θεολόγου

Ὑπάρχουν πολλοὶ ζῶντες ἢ τεθνεῶτες, ποὺ πολέμησαν, ποικιλοτρόπως, τὸ ὀρθόδοξο Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔγιναν, ἀπὸ μία πλευρά, «εὐεργέτες» τοῦ (θεολόγοι τοῦ Καιροῦ, συγγραφεῖς τῶν Νέων πολυθρησκειακῶν Προγραμμάτων Σπουδῶν, ὁ ὑπουργὸς Παιδείας Εὐριπίδης Στυλιανίδης μὲ τὴν ἐγκύκλιο τοῦ 2008, γιὰ τὶς ἐλεύθερες ἀπαλλαγὲς ἀπὸ τὸ ΜτΘ ἀκόμη καὶ τῶν Ὀρθοδόξων, ὁ ἀλησμόνητος Νίκος Φίλης, ὁ Κων. Γαβρόγλου, ἡ Ἕνωση  Ἀθέων κ.ἄ.). Ἔγιναν εὐεργέτες, διότι, μὲ τὴν ἐπιμονή τους, συνετέλεσαν στὸ νὰ ἐπανέλθει στὴν ἐπιφάνεια, νὰ διαλευκανθεῖ καὶ νὰ τακτοποιηθεῖ, μὲ σύγχρονο νομικὸ λόγο, κάθε θέμα, σχετικὰ μὲ τὸ ΜτΘ, ὅπως, τὸ δικαίωμα τῶν ὀρθόδοξων Μαθητῶν νὰ διδάσκονται τὴν πίστη τους, χωρὶς ἀλλοιώσεις, καὶ χωρὶς τὴ σύγχυση ποὺ δημιουργεῖ ἡ ταυτόχρονη διδασκαλία τῶν Θρησκειῶν.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Όρθρος Μεγάλης Τετάρτης- Το τροπάριον της μελωδού Κασσιανής.

ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟΝ ΤΗΣ ΜΕΛΩΔΟΥ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ»

  [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-4-1994]

    Από την όλη υμνολογία του Όρθρου της Μεγάλης Τετάρτης, αγαπητοί μου, δεσπόζει τον δοξαστικόν των αποστίχων, φερόμενον υπό το όνομα της βυζαντινής μελωδού Κασσιανής. Είναι το γνωστότατον, αυτό που προ ολίγου ακούσαμε: «Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή». Πριν, όμως, το προσεγγίσομε το τροπάριο αυτό, να πούμε δυο λόγια για την Κασσιανή. Η Κασσιανή υπήρξε μεγάλη ποιήτρια και μελωδός του 9^ου αιώνος, κατά την διάρκεια της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Ήταν μοναχή. Πολλά θρυλούνται γύρω από αυτήν. Έγραψε πολλά· και εκλεκτά. Ένα από αυτά είναι και το παρόν τροπάριον. Από τα συγγράμματά της διακρίνεται μια βαθιά μόρφωσις και ένας ώριμος νους. Θεωρείται η μόνη αξιομνημόνευτος ποιήτρια της βυζαντινής περιόδου. Τόσο θαυμαστή είναι…

     Αυτό το περιώνυμον τροπάριό της, που ετέθη, όπως σας είπα, σαν δοξαστικό εις τα απόστιχα έχει ως εξής, ας το ξαναδιαβάσομε: «Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή, τὴν σὴν αἰσθομένη Θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν, ὀδυρομένη μύρα σοι πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει. Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι, ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας, ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος, ἔρως τῆς ἁμαρτίας. Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων, ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ· κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας, ὁ κλίνας τοὺς οὐρανούς, τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει· καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους Σου πόδας, ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν, τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις, ὧν ἐν τῷ Παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν, κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη. Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων Σου ἀβύσσους, τίς ἐξιχνιάσει ψυχοσῶστα Σωτήρ μου; Μή με, τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος».

Εκστρατεία λάσπης κατά του Μητροπολίτη Τυχικού — Ο λαός της Πάφου απαντά: «Δεν αναγνωρίζουμε κανέναν μοιχεπιβάτη»

 

Εκστρατεία λάσπης κατά του Μητροπολίτη Τυχικού — Ο λαός της Πάφου απαντά: «Δεν αναγνωρίζουμε κανέναν μοιχεπιβάτη»

Συνεχείς επιθέσεις από τον ίδιο δημοσιογράφο, την ίδια εφημερίδα και την ίδια γραμμή — ακόμη και εν μέσω Μεγάλης Εβδομάδας

Δεν είναι πλέον απλή αρθρογραφία. Είναι στοχευμένη και επαναλαμβανόμενη εκστρατεία λάσπης. Εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο, ο ίδιος δημοσιογράφος, από την ίδια εφημερίδα, επανέρχεται με επιθέσεις κατά του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού. 

Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και το νόημα της Μεγάλης Τετάρτης

ΥΠΕΡ ΤΗΝ ΠΟΡΝΗΝ ΑΓΑΘΕ ΑΝΟΜΗΣΑΣ»

(Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και το νόημα της Μεγάλης Τετάρτης)

    ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου Καθηγητού

    «Τη αγία και μεγάλη Τετάρτη της αλειψάσης τον Κύριον μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποιούμεθα οι θειότατοι πατέρες εθέσπισαν, ότι προ του σωτηρίου πάθους μικρόν τούτο γέγονεν». Αυτό είναι το συναξάρι της σημερινής ημέρας, της Μεγάλης Τετάρτης. Οι συνοδοιπόροι του πάθους του Χριστού μας πιστοί καλούμαστε αυτή την ιερή ημέρα να τιμήσουμε την έμπρακτη και ειλικρινή μετάνοια της πρώην πόρνης γυναικός, η οποία έγινε συνώνυμη με την συντριβή και την αλλαγή ζωής.

Μάθημα Ηθικής αντί για Θρησκευτικά: Στόχευση Μασόνων από το 1866!

 

Μάθημα Ηθικής αντί για Θρησκευτικά: Στόχευση Μασόνων από το 1866!

Τί διακηρύσσει σχετικῶς ἡ γαλλική μασονική Στοά «Τό Ρόδον τῆς Ἐντελοῦς Σιωπῆς» (“La Rose du Parfait Silence”) ἤδη τό 1866!

τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ (Ζήση)

«Μεγάλη η μετάνοια»

 

«Μεγάλη η μετάνοια»

Σοφία Μπεκρή, φιλόλογος-θεολόγος

Στὸν Ὄρθρο τῆς Μεγάλης Τετάρτης, πού, ὅπως εἴπαμε, ψάλλεται τὸ ἑσπέρας τῆς Μεγάλης Τρίτης, ἐπιτελοῦμε ἀνάμνηση «τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρῳ πόρνης γυναικός», τὸ ὁποῖον συνέβη «μικρὸν πρὸ τοῦ σωτηρίου πάθους».

Τα λόγια του Χριστού ως κατηγορητήριο για τη στάση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου στην υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.

 

«Οὐαὶ ὑμῖν γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί»

Τα λόγια του Χριστού ως κατηγορητήριο για τη στάση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου στην υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.

Τα πιο αυστηρά λόγια που ακούστηκαν ποτέ από το στόμα του Χριστού δεν στράφηκαν κατά αμαρτωλών ανθρώπων, αλλά κατά των θρησκευτικών ηγετών της εποχής Του.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Όρθρος Μεγάλης Τρίτης- Όταν ο Θεός λέγει ‘’αλίμονον’’

ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΡΙΤΗΣ[ Ματθ.23,14-15]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΟΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΛΕΓΕΙ ‘’ΑΛΙΜΟΝΟΝ’’»

    [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-4-1989]

     Όπως αντιληφθήκαμε, αγαπητοί μου, από την ευαγγελική περικοπή, ένα πολύ μεγάλο τμήμα ανεφέρετο εις τον ταλανισμόν των Γραμματέων και των Φαρισαίων. Έλεγε ο Κύριος: «Οὐαὶ ὑμῖν, Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ...» κ.τ.λ. Και όταν ταλανίζει ο Θεός, είναι κάτι φρικτό.  Οι ταλανισμοί αυτοί -δηλαδή «οὐαὶ» θα πει «αλίμονο», «οὐαὶ» θα πει «αλίμονο»- συνεπώς, «ταλανίζω» και αυτό ακριβώς είναι το φοβερό ότι αυτοί οι ταλανισμοί, δηλαδή «ταλανίζω», λέω «οὐαὶ», λέω «αλίμονο», έχουν και επίκαιρον και εσχατολογικόν χαρακτήρα. Είναι επτά οι ταλανισμοί, τα «οὐαὶ», τα «αλίμονο» που λέει ο Κύριος προς τους Γραμματείς και εις τους Φαρισαίους. Οκτώ βέβαια είναι για την ακρίβεια, αλλά θεωρείται ότι το πρώτο «οὐαὶ» εισήχθη από τον Μάρκον σε μια αντιγραφή. Πάντως, όπως κι αν έχει το θέμα, και εκείνο του Μάρκου που αναφέρεται στο ευαγγέλιο του Μάρκου και εκείνο ο Κύριος το είπε.

«Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται …» Η ετοιμασία της υποδοχής και αποδοχής

«ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ...»

Η ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΗΣ

Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν - Δρος Θεολογίας

Εἰσήλθαμε στὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα, ψάλλωντας τὸ «ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός». Ὁ Νυμφίος εἶναι ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ Πατρός, ὁ Ὁποῖος ἦλθε, ἐσαρκώθη καὶ κατέστη ἱστορικὸ πρόσωπο. Ὑπέμεινε τὰ Πάθη, ἀνέβηκε στὸν Σταυρό, ἀπέθανε ὡς ἄνθρωπος ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ καὶ ἀνέστη «τὴν τρίτην ἡμέραν», θανατώνοντας τὸν θάνατο. Αὐτὲς οἱ πράξεις συνιστοῦν τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Οἰκονομίας καὶ εἶναι ἱστορικῶς ἀποδεδειγμένες.

Δὲν πρέπει, ὅμως, νὰ παραμείνουμε μόνον στὴν ἱστορικότητα αὐτῶν τῶν γεγονότων, ἀλλὰ νὰ ἀποδεχθοῦμε καὶ νὰ κατανοήσουμε ὅτι ὁ Θεάνθρωπος Κύριος, ὁ Νυμφίος τῆς ψυχῆς μας,  ἔρχεται ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ στὴν ζωή μας, ὥστε νὰ συναντηθοῦμε μὲ Αὐτόν.

Ἔρχεται «ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός». Πράγματι, ὑπάρχει φοβερὴ νύκτα στὸν ἔσω ἄνθρωπο, τὴν ὁποία δημιουργοῦν τὰ πάθη μας, οἱ κακὲς συνήθειες καὶ γενικῶς οἱ ἀδυναμίες μας.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Όρθρος Μεγάλης Τρίτης- Γρηγορείτε

ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΡΙΤΗΣ[ Ματθ.25,1-13]

  Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 13-4-1987]

      Τις ημέρες αυτές, αγαπητοί μου, τις πρώτες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος, ένα επικρατούν τροπάριον είναι αυτό το «Ἰδού ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός καί μακάριος ὁ δοῦλος, ὅν εὑρήσει γρηγοροῦντα·ἀνάξιος δέ πάλιν, ὅν εὑρήσει ῥαθυμοῦντα. Βλέπε οὖν ψυχή μου, μή τῷ ὕπνῳ κατενεχθῇς, ἵνα μή τῷ θανάτῳ παραδοθῇς, καί τῆς Βασιλείας ἔξω κλεισθῇς· ἀλλά ἀνάνηψον κράζουσα· Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶ ὁ Θεός, διὰ τῆς Θεοτόκου, ἐλέησον ἡμᾶς».

     Το τροπάριον αυτό προφανώς είναι εμπνευσμένο από την παραβολή των δέκα παρθένων που εξάλλου αποτελεί και ένα κεντρικόν σημείον της Μεγάλης Τρίτης. Γι'αυτό και λέγει το υπόμνημα της ημέρας: «Τῇ ἁγία καὶ μεγάλῃ Τρίτῃ τῆς τῶν δέκα παρθένων παραβολῆς, τῆς ἐκ τοῦ ἱεροῦ εὐαγγελίου μνείαν ποιούμεθα». Έτσι βλέπομε ότι κεντρικόν σημείον αποτελεί η παραβολή των δέκα παρθένων. Και πράγματι είναι μία παραβολή που έρχεται να δώσει ένα σωτήριον σάλπισμα. Για την εγρήγορση της ψυχής. Και ακόμη, για την εγρήγορση του λαού του Θεού. Διότι στην παραβολή αυτή σκιαγραφείται ο ερχομός του Χριστού. Γι'αυτό ακριβώς θα πρέπει την παραβολή αυτή να τη δούμε λίγο πιο κοντύτερα.

Η περίπτωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και η ευθύνη του λαού.

«Μὴ κλαίετε ἐπ’ ἐμέ· πλὴν ἐφ’ ἑαυτὰς κλαίετε καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν»

Η περίπτωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και η ευθύνη του λαού.

Όταν ο Χριστός οδηγείτο προς τον Σταυρό, γυναίκες της Ιερουσαλήμ Τον ακολουθούσαν κλαίγοντας για την αδικία που συντελείτο. Τότε Εκείνος στράφηκε προς αυτές και είπε:

«Θυγατέρες Ἰερουσαλήμ, μὴ κλαίετε ἐπ’ ἐμέ· πλὴν ἐφ’ ἑαυτὰς κλαίετε καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν.» (Λουκ. 23, 28)

Όρθρος Μεγάλης Τρίτης- Ο Ιερός Χρυσόστομος για τον έλεγχο του Κυρίου προς τους Γραμματείς και Φαρισαίους

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥΣ

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ.23,1-39]

   «Τότε ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε τοῖς ὄχλοις καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ λέγων· ἐπὶ τῆς Μωσέως καθέδρας ἐκάθισαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι· πάντα οὖν ὅσα ἐὰν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν, τηρεῖτε καὶ ποιεῖτε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε· λέγουσι γάρ, καὶ οὐ ποιοῦσι (:Τότε ο Ιησούς μίλησε προς τα πλήθη του λαού και τους μαθητές Του και είπε: ‘’Πάνω στη διδασκαλική έδρα του Μωυσή κάθισαν οι νομοδιδάσκαλοι και οι Φαρισαίοι. Όλα λοιπόν όσα με βάση τον νόμο θα σας πουν αυτοί να τα τηρείτε, να τα τηρείτε και να τα κάνετε. Μην κάνετε όμως σύμφωνα με τα έργα τους και το παράδειγμά τους. Διότι λένε βέβαια και διδάσκουν την αλήθεια του νόμου, δεν πράττουν όμως σύμφωνα με αυτήν’’)»[Ματθ.23,1-3].

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Όρθρος Μεγάλης Τρίτης- «Ἔξεστι δοῦναι κῆνσον Καίσαρι ἢ οὔ;»

ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΡΙΤΗΣ[:Ματθ.22,15-48, 23,1-39]

   Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Ἔξεστι δοῦναι κῆνσον Καίσαρι ἢ οὔ;»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 21-4-1997]

      Στην ευαγγελική περικοπή του Όρθρου, αγαπητοί μου, της Μεγάλης Τρίτης καταχωρούνται πέντε ενότητες. Η πρώτη ενότητα: η προσπάθεια των Φαρισαίων να παγιδεύσουν τον Κύριον ἐν λόγῳ. Δευτέρα ενότητα, όπως ακούσαμε: Η αποστόμωσις των Σαδδουκαίων που δεν πίστευαν στην ανάσταση των νεκρών· με εκείνον τον μύθο που επενόησαν με τα επτά αδέλφια και τη μία γυναίκα. Τρίτον: Εκείνος ο νομικός που ήθελε να πειράξει τον Κύριον –εκ μέρους των Φαρισαίων αυτό- θέτοντας το ερώτημα του ποια είναι η πρώτη και μεγάλη εντολή εις τον νόμον. Μη σας φαίνεται ότι ήταν απλό το θέμα αυτό - ήτανε δύσκολο. Αλλά δεν θα αναλύσομε αυτό.

     Τέταρτον. Και τώρα μία αντίστροφος μέτρησις. Αρχίζει ο Κύριος να ερωτά Εκείνος αυτούς. Και να τους καθιστά αναπολογήτους. Και ρωτάει ο Κύριος: «Τίνος υιός είναι ο Μεσσίας; Και αν είναι του Δαβίδ όπως λέτε- και ορθώς- τότε γιατί ο Δαβίδ αποκαλεί τον απόγονό του ‘’Κύριον’’;» Ένα πέμπτον: Αποτείνονται εκείνα τα φοβερά «οὐαί» στους Γραμματείς και εις τους Φαρισαίους. Φοβερά!

    Αισθανόμεθα όλα αυτά και υπό το βάρος βέβαια των ημερών των Σεπτών Παθών του Χριστού να συνθέτουν μιαν ατμόσφαιρα κρίσεως ολοκλήρου της ανθρωπότητος, που αντιπροσώπευε ο λαός του Ισραήλ εκείνη την ώρα. Θα προσπαθήσομε να μείνομε στην πρώτη παράγραφο, στο πρώτο θέμα της σημερινής, σας είπα, ευαγγελικής περικοπής. Είναι η προσπάθεια των Φαρισαίων να παγιδεύσουν με λόγο τον Κύριον Ιησούν. Και παρακολουθούμε το ιερόν κείμενον: «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ συμβούλιον ἔλαβον οἱ Φαρισαῖοι κατὰ τοῦ Ἰησοῦ, ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ». «Εκείνον τον καιρό», λέγει, «έκαναν σύναξη οι Φαρισαίοι στον δικό τους τον τόπο να δουν τι θα κάνουν με τον Ιησούν, να τον παγιδεύσουν - λέγει- με λόγο».

Γεώργιος Αποστολάκης, Τα ευρωπαϊκά κονδύλια δεν είναι ουδέτερα: Όταν το χρήμα δοκιμάζει τη συνείδηση της Εκκλησίας

Με αφορμή την (ορθή) τοποθέτηση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος «για τον ομόφυλο γάμο και την ομόφυλη γονεϊκότητα», λόγω της πρόσφατης απόφασης του ΣτΕ που έκρινε συνταγματικό το ν. 5089/2024, θέλω να καταθέσω τις παρακάτω σκέψεις και παρατηρήσεις μου, με όλο το σεβασμό στην μεγάλη αποστολή και προσφορά των ορθόδοξων εκκλησιαστικών ιδρυμάτων.

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερα εκκλησιαστικά ιδρύματα και μοναστήρια, εντός και εκτός του Αγίου Όρους, εντάσσονται σε ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης. ΕΣΠΑ, Ταμείο Ανάκαμψης, έργα αποκατάστασης, υποδομές, πολιτιστικές δράσεις.

Επιφανειακά, όλα δείχνουν θετικά. Ποιος θα μπορούσε να είναι αντίθετος στην ενίσχυση της παράδοσης;

Κι όμως, το ερώτημα δεν είναι οικονομικό. Είναι πνευματικό.

1.- Οι όροι που δεν φαίνονται, αλλά δεσμεύουν

Κάθε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση συνοδεύεται από σαφείς δεσμεύσεις: σεβασμός των «θεμελιωδών δικαιωμάτων», πολιτικές «μη διάκρισης», προώθηση «συμπερίληψης».

Στις συμβάσεις χρηματοδότησης μέσω ΕΣΠΑ 2021-2027 και του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (Ελλάδα 2.0), δεν υπάρχει συνήθως ένας ειδικός όρος που να αναφέρει ονομαστικά ότι υπάρχει υποχρέωση του χρηματοδοτούμενου εκκλησιαστικού νομικού προσώπου ή κάποιας Μονής εντός ή εκτός του Αγίου Όρους, να σέβεται τη «νομοθεσία για ΛΟΑΤΚΙ».

Όρθρος Μεγάλης Τρίτης - Ο Ιερός Χρυσόστομος για την παραβολή των βασιλικών γάμων

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΓΑΜΩΝ

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ.22,1-14]

     Αντιλήφθηκες και στην προηγούμενη παραβολή του υιού του νοικοκύρη εκείνου που, εκτός από τους απεσταλμένους δούλους του για τη συγκομιδή τω καρπών στο αμπέλι που τους εμπιστεύτηκε να καλλιεργούν, θανάτωσαν οι κακοί γεωργοί[βλ. Ματθ.21,33-46]και σε αυτήν εδώ την παραβολή του υιού και των απεσταλμένων δούλων, το ενδιάμεσο κεντρικό νόημα; Αντιλήφθηκες ότι υπάρχει βέβαια μεγάλη συγγένεια ανάμεσα στις δύο αυτές παραβολές, αλλά και πολύ μεγάλη διαφορά ταυτόχρονα; Καθόσον και αυτή δείχνει και του Θεού τη μεγάλη μακροθυμία και την πρόνοια, αλλά και την ιουδαϊκή αγνωμοσύνη.

Όρθρος Μεγάλης Τρίτης- Ο Ιερός Χρυσόστομος σχετικά με το ερώτημα των Σαδδουκαίων για την ανάσταση των νεκρών

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΟΝΗΡΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΩΝ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

ΚΑΙ ΤΗ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΑΠΟΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ.22,23-33]

     Όταν άκουσαν οι Φαρισαίοι την απάντηση του Κυρίου σχετικά με την καταβολή των φόρων στον Καίσαρα και την απόδοση τιμών στον Θεό, αποστομώθηκαν και θαύμασαν την σοφία Του[βλ. Ματθ. 22,22:«Καὶ ἀκούσαντες, ἐθαύμασαν(:και όταν άκουσαν την απάντηση, θαύμασαν)»]. Βέβαια έπρεπε να πιστέψουν και να εκπλαγούν από τα λόγια Του, καθόσον τους έδωσε δείγματα της θεότητάς Του και με το ότι τους απεκάλυψε τα μυστικά σχέδιά τους και με το ότι τους αποστόμωσε με επιείκεια. Τι λοιπόν; Πίστεψαν; Καθόλου· αλλά «ἀφέντες αὐτὸν, ἀπῆλθον(:Τον άφησαν τότε κι έφυγαν)»· και μετά από αυτούς Τον πλησίασαν οι Σαδουκκαίοι.

    Πόση, αλήθεια, ανοησία! Μετά την αποστόμωση των Φαρισαίων επιτίθενται εναντίον Του οι Σαδδουκαίοι, ενώ θα έπρεπε να γίνουν διστακτικότεροι. Αλλά τέτοια είναι η θρασύτητα, είναι πράγμα αναίσχυντο και γεμάτο από αυθάδεια και επιχειρείται και από τους αδύνατους ακόμη. Για τον λόγο αυτόν και ο ευαγγελιστής, γεμάτος από έκπληξη για την ανοησία τους αυτή, επισημαίνει αυτή τη θρασύτητά τους με τους λόγους ότι «᾿Εν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, προσῆλθον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι (:την ίδια εκείνη ημέρα Τον πλησίασαν οι Σαδδουκαίοι)». «᾿Εν ἐκείνῃ». Ποιαν δηλαδή; Την ίδια ημέρα που έλεγξε την κακουργία των Φαρισαίων και κατατρόπωσε αυτούς με την αποστομωτική απάντηση που τους έδωσε.

Ο Ιωσήφ ο Πάγκαλος και η Δοκιμασία του Δικαίου. Συνοπτική βιβλική αναφορά και παραλληλισμός με την περιπέτεια του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Ο Ιωσήφ ο Πάγκαλος και η Δοκιμασία του Δικαίου.

Συνοπτική βιβλική αναφορά και παραλληλισμός με την περιπέτεια του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Δρ.Θεολογίας Δρ. Σέργιος Ντόριτς

Η Ιστορία του Ιωσήφ του Πάγκαλου (Συνοπτικά)

Ο Ιωσήφ ο Πάγκαλος, υιός του Πατριάρχη Ιακώβ, ήταν ο νεότερος από τα αδέλφια του και ιδιαίτερα αγαπητός στον πατέρα του. Ο Θεός του έδωσε χαρίσματα και προφητικά όνειρα, γεγονός που προκάλεσε τον φθόνο των αδελφών του.

• Τον φθόνησαν επειδή ήταν αγαπητός και χαρισματικός

• Τον συκοφάντησαν και τον μίσησαν

• Τον έριξαν σε λάκκο

• Τον πούλησαν ως δούλο στην Αίγυπτο

• Υπέστη άδικη κατηγορία από τη γυναίκα του Πετεφρή

• Φυλακίστηκε άδικα

• Παρέμεινε πιστός στον Θεό παρά τις δοκιμασίες

Παρά τις αδικίες, ο Ιωσήφ δεν εκδικήθηκε, δεν αρνήθηκε την πίστη του και τελικά ο Θεός τον δικαίωσε. Από φυλακισμένος έγινε άρχοντας της Αιγύπτου και τελικά συγχώρεσε αυτούς που τον αδίκησαν.

Προδοσία: Από τον Ιούδα στο σήμερα

Προδοσία: Από τον Ιούδα στο σήμερα

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Ένας από τους κύριους παράγοντες της θεοστυγούς συμπαιγνίας  στο έγκλημα της δίκης  και της καταδίκης του Ιησού Χριστού ήταν «ο δούλος (στα πάθη του) και δόλιος μαθητής Του Ιούδας ο Ισκαριώτης», ο προδότης κατά τον Οίκο (τροπάριο) της Εσπέρας της Μεγάλης Τετάρτης. Στην υμνολογία της ίδιας ημέρας σε άλλο τροπάριο γράφεται, (σε μεταφορά στην ομιλούμενη γλώσσα μας από τον μακαριστό π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο): «Κύριε ο απαίσιος Ιούδας ο Ισκαριώτης περιφρόνησε τον αιώνιο νόμο της φιλίας (ο οποίος δεν επιτρέπει να πράττουμε κακά κατ’ εκείνου που μας αγαπά και ευεργετεί) και μηχανεύθηκε δόλια και φοβερά σχέδια εναντίον Σου». Με ένα φιλί τον παρέδωσε, τον πούλησε ορθότερα τριάντα αργύρια στους διώκτες Του, για να δικαστεί και να θανατωθεί.

            Στη δίκη του Ιησού Χριστού οι Εβραίοι δικαστές είχαν μίσος και προκατάληψη σε βάρος του Θεανθρώπου και για να εξυπηρετήσουν την προειλημμένη απόφασή τους παρέβησαν βασικές αρχές της ιουδαϊκής δικονομίας. Συγκεκριμένα αγνόησαν τις αρχές της δημοσιότητας των συζητήσεων, το δικαίωμα του κατηγορουμένου προς υπεράσπισή του, το ανεπίτρεπτό της ψευδορκίας και το απαραίτητο της μαρτυρικής καταθέσεως προς στήριξη της κατηγορίας. (Βλ. σχ. μακ. Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου «Μία θεοστυγής συμπαιγνία – Η δίκη του Ιησού και αι κατ’ αυτήν δικονομικαί παραβάσεις», Εκδ. Μητρ. Κερκύρας, 2024, σελ. 28).

Όρθρος Μεγάλης Τρίτης - Ο Ιερός Χρυσόστομος για την πονηρή ερώτηση των Φαρισαίων σχετικά με την καταβολή φόρων στον Καίσαρα

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΝΗΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΩΝ ΦΑΡΙΣΑΙΩΝ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΩΝ ΣΤΟΝ ΚΑΙΣΑΡΑ

ΚΑΙ ΤΗ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΑΠΟΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

                  [ Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ. 22,15 – 22]

 «Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ(:τότε πήγαν οι Φαρισαίοι στον τόπο των συσκέψεών τους και συμφώνησαν να Τον παγιδεύσουν με ερωτήσεις)»[Ματθ.22,15].

ΘΩΚΟΣ ΠΡΩΤΟΥ, ΚΑΡΠΟΣ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥ ΣΙΩΠΗΣ

Ὁ Μακαριώτατος εὐλογῶν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον,  μὲ προεδρεύοντα τὸν κ. Γιῶργον Παπανδρέου.

Εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον τὸ μόνον τὸ ὁποῖον τὸν ἀπασχολεῖ εἶναι ἡ παραμονὴ εἰς τὸν θρόνον του, ἡ δουλικὴ σιωπὴ τὸ μέσον!

ΘΩΚΟΣ ΠΡΩΤΟΥ, ΚΑΡΠΟΣ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥ ΣΙΩΠΗΣ

 Οἱ διάδοχοι πανομοιότυποι μὲ τὸ σαθρὸν ἀρχέτυπον, συγκροτοῦντες τὴν ἰδίαν ζύμην τοῦ Ἀρχ. Ἱερωνύμου. Δεκαοκτὼ ἔτη μηδενικὰ τοῦ Προκαθημένου καὶ ταυτόσημα τῶν Δελφίνων.

Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου

Κύκλος συναυλιών «Ave Generosa» στον Δήμο Νοτίου Πηλίου.

Συνεχίζεται αυτή την εβδομάδα ο κύκλος συναυλιών «Ave Generosa» στον Δήμο Νοτίου Πηλίου. Μπαίνει και μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα. Το εκτός τόπου και χρόνου πρόγραμμα εντάσσεται στο ευρύτερο ρεύμα αποϊεροποίησης των Ιερών Ναών και άμβλυνσης του Ορθόδοξου φρονήματος των πιστών. Πρωταγωνιστές της ανταρσίας: μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος, δήμαρχος Νοτίου Πηλίου Μιχαήλ Μιτζικός.

Ευμετάβλητος και τυπολάτρης λαός

ΕΥΜΕΤΑΒΛΗΤΟΣ ΚΑΙ ΤΥΠΟΛΑΤΡΗΣ ΛΑΟΣ

Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου,Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν, Δρος Θεολογίας

Κρατώντας ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ στὰ χέρια του τὰ βαΐα, κατὰ τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων, δηλώνει καὶ διακηρύσσει τὸ μεγάλο καὶ αἰώνιο θαῦμα τῆς Θείας Οἰκονομίας. Ὁμολογεῖ δηλαδὴ ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεός, ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ Πατρὸς, ὁ Ὁποῖος σαρκώθηκε «διὰ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου», γενώμενος τέλειος ἄνθρωπος, ἐκτὸς ἁμαρτίας, γιὰ τὴν σωτηρία μας.

Θυσία για την αγάπη

Θυσία για την αγάπη

  Αδαμαντία Τσιώνα, μαθήτρια Β' Λυκείου

Προδοσία, εξευτελισμός, φραγγέλωμα, ακάνθινο στεφάνι, σταύρωση. Εκούσιο Πάθος. Καταλαβαίνουμε πραγματικά τι συνέβη στον Θεάνθρωπο όταν ήρθε και Εκούσια παρέδωσε το σώμα Του στους βασανιστές Του; Όταν Εκούσια σταυρώθηκε για να εξαγοράσει με κάθε σταγόνα τιμίου αίματος που τρέχει απο τις άπειρες πληγές Του τις ψυχές μας;

Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Μεγάλης Τρίτης

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ

«ΔΕΥΤΕ ΠΙΣΤΟΙ ΕΠΕΡΓΑΣΩΜΕΘΑ ΠΡΟΘΥΜΩΣ ΤΩ ΔΕΣΠΟΤΗ»

(Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Μεγάλης Τρίτης)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου Καθηγητού

      «Τη αγία και μεγάλη Τρίτη της των δέκα παρθένων παραβολής, της εκ του ιερού Ευαγγελίου, μνείαν ποιούμεθα». Αυτό είναι το συναξάρι της δεύτερης ημέρας της Μεγάλης Εβδομάδος. Ο Νυμφίος της Εκκλησίας και της ψυχής μας, «ο ωραίος κάλλει παρά πάντας βροτούς», οδεύει προς το εκούσιο Πάθος Του, καλώντας κοντά Του όλους εμάς τους πιστούς Του, για να μας κάνει κοινωνούς των σωτηριωδών παθημάτων Του και του θριάμβου της Αναστάσεώς Του.

      Οι θείοι Πατέρες όρισαν την αγία αυτή ημέρα να θυμηθούμε μια από τις πιο παραστατικές και διδακτικές παραβολές του Κυρίου μας: την παραβολή των Δέκα Παρθένων. Κι’ είχαν το σκοπό τους. Η συνοδοιπορία με το Χριστό μας προς το Θείο Πάθος δεν θα πρέπει να είναι τυπική και απλά συναισθηματική, αλλά θα πρέπει να είναι ολοκληρωτική συμμετοχή στην εν Χριστώ πορεία και να συνοδεύεται από οντολογική αλλαγή  του είναι μας.  Η ενθύμηση της παραβολής των δέκα παρθένων είναι μια άριστη πνευματική άσκηση για να μην διαφεύγει από τη σκέψη μας η επερχόμενη μεγάλη, επιφανής και συνάμα φοβερή ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου μας.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Όρθρος Μεγάλης Δευτέρας- Η άκαρπη συκιά τύπος πραγματικότητος.

ΟΡΘΡΟΣ Μ. ΔΕΥΤΕΡΑΣ[:Ματθ.21,18-22]

   Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η ΑΚΑΡΠΗ ΣΥΚΙΑ ΤΥΠΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ»

                        [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-4-1987]

   «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐπανάγων ὁ Ἰησοῦς  εἰς τὴν πόλιν ἐπείνασε·  καὶ ἰδὼν συκῆν μίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ οὐδὲν εὗρεν ἐν αὐτῇ εἰ μὴ φύλλα μόνον, καὶ λέγει αὐτῇ· μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ(:Εκείνον τον καιρό, επιστρέφοντας ο Ιησούς εις την πόλιν, πείνασε. Και βλέποντας μια συκιά στον δρόμο, πήγε να φάγει σύκα. Αλλά δεν βρήκε παρά μόνο φύλλα. Και τότε λέγει εις την συκιά: ‘’Από σένα ποτέ καρπός να μη γίνει εις τον αιώνα’’. Και αμέσως η συκιά ξεράθηκε)».

    Ήτο η τελευταία φορά, αγαπητοί μου, που ο Κύριος ανήρχετο εις τα Ιεροσόλυμα. Και ανήλθε για την μεγάλη Του προσφορά, για την μεγάλη Του θυσία. «Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα», έλεγε εις τους μαθητάς Του «και ο Υιός του ανθρώπου θα παραδοθεί σε χέρια αμαρτωλών και θα σταυρωθεί και θα πάθει πολλά και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί».

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Όρθρος Μεγάλης Δευτέρας- Ο πάγκαλος Ιωσήφ, τύπος του Ιησού Χριστού.

 

ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

   Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Ο ΠΑΓΚΑΛΟΣ ΙΩΣΗΦ, ΤΥΠΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-4-1994]

      Αγαπητοί μου, εισερχόμεθα εις την Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών του Κυρίου μας. Το συναξάριον της ημέρας, της Δευτέρας, αναφέρει: «Τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ Δευτέρᾳ, μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσὴφ τοῦ Παγκάλου, καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καταραθείσης καὶ ξηρανθείσης συκῆς. Σώφρων Ἰωσήφ, δίκαιος κράτωρ ὤφθη, καὶ σιτοδότης, ὦ καλῶν θημωνία! Ταῖς τοῦ Παγκάλου Ἰωσὴφ πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς».

   Γιατί αναφέρεται η Εκκλησία μας σήμερα, Δευτέρα, πρώτη ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδος, γιατί αναφέρεται εις τον Ιωσήφ; Διότι αποτελεί τύπον του Ιησού Χριστού. Η όλη του ζωή υπήρξε τέτοια, αλλά και η συμπεριφορά του και η στάσις του υπήρξε τέτοια, που δείχνει όντως ότι υπήρξε τύπος του Ιησού Χριστού. Όπως και ο Ιώβ. Θα δείτε, Μεγάλη Τρίτη, Μεγάλη Τετάρτη θα αναφερθούμε στα αναγνώσματα του Ιώβ, γιατί και ο Ιώβ αποτελεί τύπον του Ιησού Χριστού στο θέμα της υπομονής και της ευσεβείας- έτσι ο Ιωσήφ υπήρξε αληθινά θαυμάσιος τύπος του Ιησού Χριστού, σε πάμπολλα σημεία. Για να κατανοήσουμε, θα δούμε, με λίγα λόγια, την ιστορία του Ιωσήφ.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Όρθρος Μεγάλης Δευτέρας- «Ἰδού ὁ Νυμφίος ἔρχεται»

 

ΟΡΘΡΟΣ Μ. ΔΕΥΤΕΡΑΣ

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Ἰδού ὁ Νυμφίος ἔρχεται»

     [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-4-1986] 

      Κεντρικόν σημείον, αγαπητοί μου, των τριών πρώτων ημερών της Μεγάλης Εβδομάδος είναι το τροπάριον «Ἰδού ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός καί μακάριος ὁ δοῦλος, ὅν εὑρήσει γρηγοροῦντα·ἀνάξιος δέ πάλιν, ὅν εὑρήσει ῥαθυμοῦντα. Βλέπε οὖν ψυχή μου, μή τῷ ὕπνῳ κατενεχθῇς, ἵνα μή τῷ θανάτῳ παραδοθῇς, καί τῆς Βασιλείας ἔξω κλεισθῇς· ἀλλά ἀνάνηψον κράζουσα· Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶ ὁ Θεός ἡμῶν» κ.λπ. Το τροπάριον αυτό πραγματικά έρχεται να δώσει έναν τόνον εις τους πιστούς μιας εντόνου προετοιμασίας δια την υποδοχή του Πάσχοντος Κυρίου Ιησού Χριστού, ώστε να προπαρασκευαστεί ο λαός και για την Ανάσταση. Μια πάρα πολύ σύντομη ανάλυσή του θα μπορούσε να μας βοηθήσει.

Η άκαρπη Συκιά

Η ΑΚΑΡΠΗ ΣΥΚΙΑ

Χρήστος Σαλταούρας

ΜΑΡΚΟΣ 11:

9 καὶ οἱ προάγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον λέγοντες· ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. 10 εὐλογημένη ἡ ἐρχομένη βασιλεία ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ πατρός ἡμῶν Δαυΐδ· ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις. 11 Καὶ εἰσῆλθεν εἰς ῾Ιεροσόλυμα ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ εἰς τὸ ἱερόν· καὶ περιβλεψάμενος πάντα, ὀψίας ἤδη οὔσης τῆς ὥρας, ἐξῆλθεν εἰς Βηθανίαν μετὰ τῶν δώδεκα.12 Καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξελθόντων αὐτῶν ἀπὸ Βηθανίας ἐπείνασε· 13 καὶ ἰδὼν συκῆν ἀπὸ μακρόθεν ἔχουσαν φύλλα, ἦλθεν εἰ ἄρα τι εὑρήσει ἐν αὐτῇ· καὶ ἐλθὼν ἐπ᾿ αὐτὴν οὐδὲν εὗρεν εἰ μὴ φύλλα· οὐ γὰρ ἦν καιρὸς σύκων. 14 καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῇ· μηκέτι ἐκ σοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μηδεὶς καρπὸν φάγοι. καὶ ἤκουον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.15 Καὶ ἔρχονται πάλιν εἰς ῾Ιεροσόλυμα· καὶ εἰσελθὼν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦντας καὶ τοὺς ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων τὰς περιστερὰς κατέστρεψε, 16 καὶ οὐκ ἤφιεν ἵνα τις διενέγκῃ σκεῦος διὰ τοῦ ἱεροῦ, 17 καὶ ἐδίδασκε λέγων αὐτοῖς· οὐ γέγραπται ὅτι ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν; ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν. 18 καὶ ἤκουσαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς, καὶ ἐζήτουν πῶς αὐτὸν ἀπολέσωσιν· ἐφοβοῦντο γὰρ αὐτόν, ὅτι πᾶς ὁ ὄχλος ἐξεπλήσσετο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ. 19 καὶ ὅτε ὀψὲ ἐγένετο, ἐξεπορεύετο ἔξω τῆς πόλεως.20 Καὶ παραπορευόμενοι πρωῒ εἶδον τὴν συκῆν ἐξηραμμένην ἐκ ριζῶν. 21 καὶ ἀναμνησθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ· ραββί, ἴδε ἡ συκῆ ἣν κατηράσω ἐξήρανται. 22 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς λέγει αὐτοῖς· ἔχετε πίστιν Θεοῦ. 23 ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν εἴπῃ τῷ ὄρει τούτῳ, ἄρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ μὴ διακριθῇ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, ἀλλὰ πιστεύσει ὅτι ἃ λέγει γίνεται, ἔσται αὐτῷ ὃ ἐὰν εἴπῃ.

«Ὡσαννά τῷ Υἱῷ Δαβίδ· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου»

 «Ὡσαννά τῷ Υἱῷ Δαβίδ· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου»

Δρ.Θεολογίας Σέργιος Ντόριτς

Ο λαός:

• στρώνει βάγια και ρούχα στον δρόμο

• Τον αναγνωρίζει ως Μεσσία

• Τον επευφημεί ως βασιλιά

Όμως, μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, το ίδιο πλήθος μεταστρέφεται. Την Μεγάλη Παρασκευή, ακούγεται μια διαφορετική κραυγή:

«Ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν»

Το ίδιο πλήθος που φώναζε «Ωσαννά» φωνάζει τώρα «Σταύρωσον».

Η Αγία Γραφή εξηγεί τον λόγο αυτής της μεταστροφής:

«Διὰ φθόνον παρέδωκαν αὐτόν» (Ματθ. 27,18)

Ο φθόνος, η πίεση των αρχόντων και οι ραδιουργίες οδήγησαν στη δραματική αυτή αλλαγή.

………………………………………………….

Ο Παραλληλισμός με την Υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Παρόμοια εικόνα παρουσιάζεται — σύμφωνα με όσους υποστηρίζουν τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό — στην εκλογή του το 2023 και στα γεγονότα που ακολούθησαν.

Όρθρος Μεγάλης Δευτέρας- Ο Ιερός Χρυσόστομος για την άκαρπη συκιά που ξεράθηκε

ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ[:Ματθ.21,18-43]     

O IEΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΑΡΠΗ ΣΥΚΙΑ ΠΟΥ ΞΕΡΑΘΗΚΕ

 [Μέρος πρώτο: υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ.21,18-22]

   «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐπανάγων ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὴν πόλιν, ἐπείνασε(:κι όταν το πρωί επέστρεφε στην πόλη, πείνασε)»[Ματθ.21,18]. Μα πώς πεινά ο Κύριος πρωί-πρωί; Όταν το επέτρεψε στη σάρκα, τότε αυτή φανερώνει και το πάθος της.

   «Καὶ ἰδὼν συκῆν μίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ οὐδὲν εὗρεν ἐν αὐτῇ, εἰ μὴ φύλλα μόνον καὶ λέγει αὐτῇ· Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ(:και μόλις είδε κάποια συκιά στο δρόμο, ήλθε κοντά της, αλλά δεν βρήκε τίποτε επάνω της παρά μόνο φύλλα, ακριβώς όπως και η συναγωγή των Ιουδαίων τότε είχε να επιδείξει μόνο φύλλα και εξωτερικούς τύπους, όχι όμως και καρπούς αρετής. Και για να δώσει μάθημα για το ποια θα είναι η κατάληξη κάθε ανθρώπου άκαρπου σαν τη συκιά, λέει σε αυτήν: “Να μην ξαναβγάλεις ποτέ πια καρπό”. Κι αμέσως ξεράθηκε η συκιά)»[Ματθ.21,19].

    Άλλος ευαγγελιστής λέει ότι δεν ήταν ακόμη η εποχή των καρπών[Μάρκ.11,13: «οὐ γὰρ ἦν καιρὸς σύκων(:διότι δεν ήταν η εποχή των σύκων. Αλλά η συκιά εκείνη ούτε άγουρα σύκα είχε πάνω της)»]· εάν όμως δεν ήταν καιρός των καρπών, πώς ο ευαγγελιστής Μάρκος λέγει ότι ο Ιησούς πείνασε, είδε από μακριά τη συκιά και «ἦλθεν εἰ ἄρα τι εὑρήσει ἐν αὐτῇ(:ήλθε μήπως βρει τίποτε να φάει)»[Μάρκ.11,13]; Άρα γίνεται φανερό ότι αυτό ήταν σκέψη των μαθητών Του, αφού ακόμη πνευματικά ήσαν ατελείς, καθόσον σε πολλές περιπτώσεις οι ευαγγελιστές γράφουν τις σκέψεις των μαθητών Του. Όπως ακριβώς λοιπόν αυτό ήταν σκέψη των μαθητών Του, έτσι και ήταν δική τους σκέψη το να νομίζουν ότι γι΄αυτόν τον λόγο την καταράστηκε,επειδή δηλαδή δεν είχε καρπό.