Ο τάφος της Λασκαρίνας Βατάτζη, του 1336, στον Παλαιό Καθεδρικό της Κοΐμπρα, φέρει γύρω του δικέφαλους Ρωμαϊκούς αετούς.
ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΒΑΤΑΤΖΗ ΜΙΑ
ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ ΜΕ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ
Σύνταξη κειμένου : Ιωάννης Α. Σαρσάκης (Καστροπολίτης)
Η Μητέρα του Φωτός
Αδαμαντία Τσιώνα, μαθήτρια Γ´ λυκείου
Η ζωή μας. Μία συνεχής εναλλαγή μαύρων και γκρίζων τοπίων, χωρίς τίποτα να μας αγγίζει ποτέ. Τίποτα αρκετά βαθύ για να φτάσει στην ψυχή μας. Χάθηκε το χρώμα του κόσμου και αντικαταστάθηκε από μία λεπτή διαφάνεια, χωρίς αισθήματα, χωρία καμία χαραμάδα φωτός. Μέσα στην ανελέητη καθημερινότητα, όλες τις υποχρεώσεις που βουίζουν στα αυτιά μας, χάσαμε την ικανότητα να παρατηρούμε, να χαιρόμαστε, να ευεργετούμαστε από όλα τα μικρά και φαινομενικά ασήμαντα γεγονότα που προσπερνούμε κάθε μέρα.
π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ
Η αφαίρεση
της αγέννητης ζωής υπό το πρίσμα της Ηθικής και του Δικαίου
Η στοιχειακή αποδόμηση του «εγώ» και του άλλου,
την οποία καμία ιδεολογική επιλογή, κανένας
δικαιωματισμός,
λόμπι, πολιτική ή νομική απόφαση δεν μπορεί να εκλογικεύσει
Κόσοβον καὶ Μετόχια: ἕνας λαὸς χωρὶς προστασίαν, ἡ Ἐκκλησία εἰς τὸ
στόχαστρον
Dragana
Trifkovic, Διευθύντρια τοῦ Κέντρου Γεωστρατηγικῶν Μελετῶν, Σερβία
Ζωὴ εἰς διαρκῆ φόβον
Περισσότερα ἀπὸ εἴκοσι πέντε χρόνια μετὰ τὴν ἄφιξη τῶν διεθνῶν δυνάμεων στὸ Κόσοβο καὶ τὰ Μετόχια, ὁ σερβικὸς λαὸς στὴ νότια σερβικὴ ἐπαρχία ἐξακολουθεῖ νὰ ζεῖ σὲ κλῖμα ἀνασφάλειας, τὸ ὁποῖο, ἀντὶ νὰ ὑποχωρεῖ, ἐντείνεται χρόνο μὲ τὸν χρόνο. Αὐτὸ ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσει μεταβατικὴ περίοδο ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Ψηφίσματος 1244 τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ, μετατράπηκε σὲ μόνιμη κατάσταση νομικῆς καὶ ἐπισφαλοῦς ἀβεβαιότητας γιὰ τὸν ἐναπομείναντα σερβικὸ πληθυσμό.
Από την «Αγία Ελληνική Οικογένεια»... στο «Δεν υπάρχει ελληνική
οικογένεια». Η πορεία μιας κοινωνίας που κινδυνεύει να ξεχάσει ποια είναι.
Γράφει ο Στυλιανός
Καβάζης
«Δεν υπάρχει η ελληνική οικογένεια του μέλλοντος. Πρέπει να μιλήσουμε για
το inclusion και τη διαφορετικότητα.»
Αυτή
ήταν η πρόσφατη δήλωση της Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.
Ομολογώ
πως, όταν την άκουσα, δεν με ξένισε μόνο το περιεχόμενό της. Με προβλημάτισε
ακόμη περισσότερο ο συμβολισμός της. Γιατί δεν ειπώθηκε από έναν πανεπιστημιακό
ή έναν σχολιαστή της επικαιρότητας. Ειπώθηκε από την πολιτική προϊσταμένη του
ίδιου του Υπουργείου που φέρει στον τίτλο του τη λέξη «Οικογένεια».
Και
τότε αναρωτήθηκα:
Πώς φτάσαμε από την Αγία Ελληνική Οικογένεια, τη μικρή Εκκλησία του σπιτιού, το θεμέλιο της ελληνικής κοινωνίας επί αιώνες, στο σημείο να ακούγεται από επίσημα χείλη ότι «δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια του μέλλοντος»;
Τα παιδιά, οι μεγάλοι χαμένοι και αυτής της «προοδευτικής αντισυμβατικής» επιλογής
Σχέση σώματος και ψυχής στις “ολιστικές”
θεραπείες.
Του πρωτοπρεσβύτερου και
εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στεφάνου Στεφόπουλου
Συχνά, διάφοροι “θεραπευτές” και οι σχετικές διαφημίσεις των διαφόρων σχολών-κέντρων των “εναλλακτικών” θεραπειών χρησιμοποιούν όρους που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να κατανοήσουν.
ΚΥΡΙΑΚΗ
Θ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 14,22-34]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 4-8-1996]
(Β341)
Το θαύμα, αγαπητοί μου, του χορτασμού των πεντακισχιλίων, που ανεφέρθη στη σχετική ευαγγελική περικοπή την περασμένη Κυριακή, είχε γεμίσει θάμβος τους μαθητάς. Όπως, εξάλλου, και το πλήθος. Και αυτό είχε σαν συνέπεια να δημιουργεί μια πεποίθηση ότι ο διδάσκαλος είναι ό,τι σήμερα λέμε… «μια ασφαλιστική εταιρεία». Δηλαδή που μπορεί να παρέχει εγγυήσεις σε δύσκολες στιγμές. Τι καλό! Θαυμάσια. «Έχομε τον Κύριον, έχομε ψωμί. Έχομε τον Κύριον, έχομε φαΐ». Ότι βεβαίως ο παρέχων τα πάντα είναι ο Κύριος, δεν υπάρχει αντίρρηση. Αλλά Τον χρειαζόμαστε, όπως σας είπα, όπως ακριβώς χρειαζόμαστε μια ασφαλιστική εταιρεία… Αν το προσέξομε, θα δούμε ότι είναι κάτι πολύ κακό.
Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς ἀπό τόν Σεβασμιώτατο
Μητροπολίτη Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ -ΚΥΡΙΑΚΗ Θ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (02-08-2026)
ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 14,22-34]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-8-2000] (Β420) (Έκδοσις β΄)
Μετά τον χορτασμό των πεντακισχιλίων, αγαπητοί μου, μας διδάσκει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, μας διηγείται ένα συγκλονιστικό γεγονός. Αφού ο Κύριος ηνάγκασε, έχει πολλή σημασία αυτό το «ἠνάγκασε», τους μαθητάς να επιβιβαστούν στο πλοιάριο, Εκείνος διέλυσε τους όχλους, δηλαδή έδιωξε τους μαθητάς, να διαλύσει μόνος Του τους όχλους, γιατί λέγανε οι άνθρωποι: «Α, ο διδάσκαλός σας είναι θαυμάσιος· μπορεί να μας δίνει ψωμί να τρώμε, χωρίς να δουλεύουμε; Θαυμάσιος. Αυτόν θα κάνομε Μεσσία. Και βέβαια εσείς θα γίνετε οι υπουργοί του». Τα άκουγαν αυτά οι μαθηταί και δεν ήθελαν να ξεκολλήσουν από το πλήθος. Γι'αυτό, το ρήμα «ἠνάγκασε», φανερώνει μία ολόκληρη κατάσταση. «Όχι. Θα μπείτε στο πλοίο και θα περάσετε στην απέναντι μεριά της λίμνης». Κι έμεινε ο Κύριος, αγαπητοί μου, διέλυσε τους όχλους κι ανέβηκε σε ένα παρακείμενο βουνό για να προσευχηθεί.
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ
Ὁ Ἅγιος Παΐσιος
καὶ ἡ καῦσις τῶν νεκρῶν
«Οὕτω καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν, σπείρεται ἐν φθορᾷ, ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ·» (Α΄ Κορ. 15, 42). (: Ἔτσι κατ’ ἀναλογίαν θὰ γίνῃ καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν. Σπέρνεται τὸ σῶμα εἰς τὸν τάφον εἰς κατάστασιν φθορᾶς. Ἐγείρεται εἰς κατάστασιν ἀφθαρσίας).
ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα (Α΄ Κορ. γ΄ 9-17)
Ἐκκλησία καί ἀνανέωση
«ἕκαστος δέ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ...»
Τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ
Ὁ Ἀπ. Παῦλος, μιλῶντας
σήμερα γιά «ἐποικοδομή» καί γιά τό «θεμἐλιο» τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, μᾶς βοηθεῖ
νά συλλάβουμε Ὀρθόδοξα - ἐκκλησιαστικά τήν ἔννοια τῆς ἀνανεώσεως.
Ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι κοσμικό μέγεθος, ἀλλά θεανθρώπινη πραγματικότητα, ἁγιοτριαδική ζωή, κοινωνία μέσα στόν κόσμο. «Ἐφυτεύθη» στόν κόσμο, ὅπως θά πεῖ ὁ ἅγ. Εἰρηναῖος, γιά νά σώζεται ὁ κόσμος μέσα σ’ αὐτήν. Σωτηρία εἶναι ἡ ἐνσωμάτωσή μας στήν Ἐκκλησία, ἡ ἐκκλησιοποίησή μας, δηλαδή ἡ «ἐν Χρίστωσή» μας. Σώζει δέ ἡ Ἐκκλησία ὄχι μέ κοσμικά μέσα, ἀλλά μέ τήν θεία Χάρη, πού κατέχει.
ΤΗΣ
ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΙΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΕΝΘΟΣ!
Παύλος Σαββίδης
Τον μήνα Αύγουστο ο χρόνος με την ξέφρενη πορεία του που συνοδοιπορεί μαζί μας και «εκβάλλει» στην αιωνιότητα, σταματά, παίρνει βαθιές ανάσες, γονατίζει και παρακλητικά κάνει στάση στη γιορτή της Μεγάλης Μάνας της Ορθοδοξίας μας! Συμμετέχει και αυτός στη χαρά του πένθους των πιστών για τη «Ζωηφόρο Κοίμηση» της Θεοτόκου. …
«Αρνητές
ταυτοτήτων»: Η νέα βλακώδης ταμπέλα των συστημικών ΜΜΕ!
Ελευθέριος Ανδρώνης
«Αρνητές ταυτοτήτων». Αυτό είναι το νέο σλόγκαν που βγήκαν να κρώξουν οι καρακάξες και οι καλιακούδες των συστημικών ΜΜΕ, με αφορμή την προσέλευση κόσμου στα αστυνομικά τμήματα της χώρας για να εκδώσουν διαβατήριο.
ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 14,22-34]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 16-8-1981] (Β55)
[…]Το θαύμα του χορτασμού των πεντακισχιλίων είχε ήδη επιτελεσθεί. Η νύχτα άρχισε να πέφτει, όταν ο Κύριος ηνάγκασε τους μαθητάς Του να μπουν εις το πλοιάριον και να Τον περιμένουν από την απέναντι όχθη, έως ότου Εκείνος απολύσει τους όχλους και Τον συναντήσουν, όπως σας είπα, εις την απέναντι πλευρά της λίμνης. Πράγματι, το πλοίο απεμακρύνθη από την όχθη και ενώ ευρίσκετο εις το μέσον περίπου της λίμνης, άρχισε μια τρικυμία άνευ προηγουμένου. Μια τρικυμία η οποία έκανε τους μαθητάς, ειλικρινά αυτούς που ήσαν ψαράδες, να φοβηθούν.
Ο Κύριος είχε ανέλθει εις το όρος το παρακείμενον και εκεί προσηύχετο. Κατά την «τετάρτην φυλακήν τῆς νυκτὸς», δηλαδή μεταξύ των ωρών 3 και 6 ξημερώματα, ενεφανίσθη ο Κύριος κοντά εις το πλοίο των μαθητών, περιπατών επί της θαλάσσης! Όταν οι μαθηταί είδαν τον Κύριον επάνω εις τα αφρισμένα κύματα της λίμνης, ήρθε να προστεθεί ένας καινούριος και δυνατότερος φόβος, από τον φόβο μιας τρικυμίας. Ο φόβος ότι έβλεπαν κάποιο φάντασμα. Ο άνθρωπος πάντοτε τρομάζει όταν βλέπει κάτι που είναι έξω από την φύση. «Καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου», μας λέγει ο ευαγγελιστής Ματθαίος, «ἔκραξαν», «έβγαλαν κραυγή φόβου».
ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 14,22-34]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«Η
ΕΝΥΠΟΣΤΑΤΟΣ ΣΟΦΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-8-1985] (Β141)
Μετά από τον χορτασμόν των πεντακισχιλίων, αγαπητοί μου, που ακούσαμε την περασμένη Κυριακή στην ευαγγελικήν περικοπή, βλέπομε να ακολουθεί ένα περιστατικόν, εκτάκτως σπουδαίον σε συμπεράσματα. Όσο οι μαθηταί εμοίραζαν τα κομμάτια του άρτου, τον άρτον, στο πλήθος, που ήταν σε πρασιές και εδέχετο την ευλογημένη τροφή από τον Κύριον, εδέχοντο από το πλήθος, που εθαύμαζε δια το καταπληκτικόν αυτό θαύμα -να πολλαπλασιαστεί η τροφή η υλική- να λέγει στους μαθητάς ότι ο Διδάσκαλος ήτο σπουδαίος. Σημειώνει ο ευαγγελιστής Ιωάννης: «Οἱ οὖν ἄνθρωποι, ἰδόντες ὃ ἐποίησε σημεῖον ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγον ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης ὁ ἐρχόμενος εἰς τὸν κόσμον». «Αυτός», λέει, «είναι αυτός που περιμένομε, ο προφήτης. Ο μέγας προφήτης, όπως τον είχε προφητεύσει ο Μωυσής. Να στείλει», λέγει, «ο Θεός, μέγαν προφήτην όπως εμένα», γιατί ο Μωυσής ήτο εις τύπον του Ιησού Χριστού.Βλέποντας λοιπόν αυτό το θαύμα ο κόσμος θαυμάζει. Και θαυμάζοντας, λέγει αυτά εις τους μοιράζοντας τα κομμάτια του ψωμιού, εις τους μαθητάς.
ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:
Α΄Κορ.3,9-17]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Ἓκαστος βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ»
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-8-1999 [Β403]
Ο Παύλος, αγαπητοί μου, παρομοιάζει τους
πιστούς της Εκκλησίας της Κορίνθου με δύο εικόνες. Τους αποκαλεί -η πρώτη
εικόνα- «Θεοῦ γεώργιον». Δηλαδή Θεού χωράφι. Και ακόμη: «Θεοῦ
οἰκοδομή». Γεωργοί, λοιπόν, και
οικοδόμοι είναι οι εργάτες του Ευαγγελίου, όπως εν προκειμένω ο Παύλος και
ο Απολλώς. Αυτοί επιμελούνται τον αγρόν του Θεού ή την οικοδομήν του Θεού. Αυτοί κτίζουν δηλαδή την πνευματική ζωή των
πιστών. Στην συνέχεια, και ο κάθε πιστός φροντίζει τον αγρό της ψυχής του και
τον καλλιεργεί· αλλά και ακόμη φροντίζει να οικοδομεί την πνευματική του ύπαρξη.
Πριν, όμως, προχωρήσουμε, παρατηρούμε ότι ο Παύλος στην εικόνα της οικοδομής καθορίζει το θεμέλιον της οικοδομής. Αυτό, όπως θα δούμε λίγο πιο κάτω, είναι θεμελιώδους σημασίας. Γράφει ο Παύλος στην αποστολική περικοπή που ακούσαμε σήμερα: «Κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα». «Έβαλα», λέγει, «θεμέλιον». Αλλά το θεμέλιον είναι δεδομένο. Δεν το φτιάχνει ο Παύλος το θεμέλιον αυτό. Απλώς το παίρνει και το τοποθετεί. Δηλαδή; Τι σημαίνει αυτό; Λέγει εδώ: «Θεμέλιον ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός». «Κανείς άλλος δεν μπορεί να θέσει θεμέλιον παρά από Εκείνον τον οποίον ήδη έχει τεθεί. Κι αυτός ο θεμέλιος είναι ο Ιησούς Χριστός».
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥΣ
[
ΟΜΙΛΙΑ Α΄]
1. Πόσο
λαμπρή και ολόχαρη είναι η πόλη μας, και η σημερινή ημέρα είναι η πιο λαμπρή
απ’ όλες τις ημέρες του χρόνου, όχι γιατί σήμερα στέλνει προς τη γη ο ήλιος πιο
φωτεινές από τις συνηθισμένες τις ακτίνες του, αλλά γιατί το φως των αγίων μαρτύρων παραπάνω από αστραπή έχει καταυγάσει
όλη την πόλη μας. Αυτοί είναι πιο λαμπροί από άπειρους ήλιους και πιο
φωτεινοί από τα μεγάλα αστέρια. Εξαιτίας αυτών η γη είναι σήμερα πιο ωραία από
τον ουρανό. Μην μου πεις λοιπόν τη σκόνη, ούτε να σκεφτείς τη στάχτη, ούτε τα
οστά που έχουν διαλυθεί από τον χρόνο, αλλά άνοιξε τα μάτια της πίστης και βλέπε να βρίσκεται κοντά τους η δύναμη
του Θεού, να τους περιβάλλει η χάρη του Αγίου Πνεύματος, να τους περιτυλίγει η
δόξα του ουρανίου φωτός.
Ο ηλιακός δίσκος δεν στέλνει τέτοιες ακτίνες προς τη γη, όπως οι λάμψεις και οι ακτινοβολίες που εκπέμπονται από τα μαρτυρικά σώματα αυτά και τυφλώνουν ακόμη τα ίδια τα μάτια του διαβόλου. Γιατί όπως ακριβώς οι ληστές και οι τυμβωρύχοι, όταν δουν να υπάρχουν κάπου βασιλικά όπλα, θώρακες και ασπίδες και κράνη, όλα να λάμπουν από το χρυσάφι, αμέσως απομακρύνονται και δεν τολμούν ούτε να πλησιάσουν, ούτε να τα πιάσουν, επειδή υποψιάζονται μεγάλο κίνδυνο, αν τολμήσουν κάτι τέτοιο, έτσι λοιπόν και οι δαίμονες, οι αληθινοί ληστές, όπου θα δουν να υπάρχουν σώματα μαρτύρων, φεύγουν κρυφά και απομακρύνονται αμέσως. Όχι γιατί βλέπουν προς την προηγούμενη θνητή τους φύση, αλλά προς τη μυστική δόξα του Χριστού που έχουν αυτά.
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς» με θέμα:
«ΤΟ ΣΗΜΕΙΟΝ ΤΟΥ
ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 14-9-1983]
[Δ15Β΄]
Ο προφήτης Ιεζεκιήλ, αγαπητοί μου, εις το 9ο κεφάλαιό του, μας αναφέρει ένα περιστατικό συγκλονιστικό. Λέγει ότι κάποτε ήτο εις το σπίτι του και συνωμίλει με ηλικιωμένους ανθρώπους, οπότε κάποιο χέρι τον άρπαξε εν οράματι και τον έφερε εις τα Ιεροσόλυμα. Και του λέγει: «Υἱὲ ἀνθρώπου, βλέπεις τι γίνεται μέσα εις την πόλιν αυτήν;». Συγκεκριμένα τον έφερε στον ναόν του Σολομώντος και εκεί του έδειξε τρεις εικόνες, τρεις σκηνές από βδελύγματα. Δηλαδή είδε εκεί ο προφήτης πώς οι ίδιοι οι ιερείς ειδωλολατρούσαν κρυφά και την διαφθορά της πόλεως. Τα είδε αυτά και έφριξε. Δεν αναφέρομαι στις εικόνες, γιατί θα έπρεπε πολύ χρόνο να καταναλώσω. Είναι στο 8ο κεφάλαιο.
ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΠΤΑ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ
Απόσπασμα
απομαγνητοφωνημένης ομιλίας μακ. αρχιμανδρίτου Αθανασίου Μυτιληναίου
από τη σειρά «Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ
ΝΕΚΡΩΝ» με θέμα:
«Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ
ΝΕΚΡΩΝ. ΜΑΡΤΥΡΙΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 20-4-1980]
[Θέμα 2ον]
Η αλήθεια ότι θα έχομε την ανάσταση των
νεκρών, είναι ένα δόγμα πίστεως αποκλειστικά χριστιανικό και ουδέποτε το
συνέλαβε φιλοσοφική σκέψις. Ανήκει, δηλαδή, αποκλειστικά εις τον χώρον της σοφίας, της δυνάμεως και της αγάπης
του Θεού. Ωστόσο, όπως ο Θεός δεν άφησε
αμάρτυρον τον εαυτόν Του, από της εποχής του Αδάμ έως της εποχής του Αβραάμ,
έτσι ακριβώς δεν άφησε και αμάρτυρον την αλήθειαν της καθολικής αναστάσεως των
ανθρώπων.
Τοιουτοτρόπως παρατηρούμε εις τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης μιαν προοδευτικήν και, επί το σαφέστερον, αποκάλυψιν αυτής της παμμεγίστης αληθείας. Αξίζει να ασχοληθούμε με αυτές τις μαρτυρίες που δίδει ο Χριστός μέσα εις τον δικό Του λόγο. Και πώς η αλήθεια αυτή, ο λόγος αυτός, πηγαίνει, όπως σας είπα, διαρκώς επί το προοδευτικότερον εις την σαφήνειαν του θέματος.
ΜΝΗΜΗ
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΠΤΑ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακ. αρχιμανδρίτου Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«ΟΙ ΕΠΤΑ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ΤΩΝ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 1-8-1983] [Δ13]
[Εκ του προχείρου, προσφώνηση σε νέους της Χριστιανικής
Κατασκηνώσεως «Ζωής»]
Θα ήθελα, παιδιά, να εκφράσω την χαρά μου, με την παρουσία σας εδώ εις την Ιεράν μας Μονήν. Βέβαια, κάθε χρόνο έρχεστε ως κατασκηνωταί και τούτο σημαίνει ότι θα θέλατε, ασφαλώς, να δεχθείτε κάποιες επιδράσεις από την Ιεράν Μονήν, που θα μπορούσαν αυτές οι επιδράσεις να σας βοηθήσουν στην πνευματική σας ζωή. Θα ‘θελα, λοιπόν, να σας έλεγα λίγα λόγια και με την ευκαιρία της 1ης Αυγούστου που έχομε σήμερα και που η Εκκλησία μας γιορτάζει τους επτά Μακκαβαίους αδελφούς, την μητέρα τους, την Σολομονή και τον διδάσκαλό τους, τον Ελεάζαρο, να σας έλεγα λίγα λόγια επάνω στην στάση αυτών των μαρτύρων της Εκκλησίας μας.
Αλυτρωτικοί
χάρτες στα σχολεία της Αλβανίας – Διεκδικούν 7 νομούς της Ελλάδας!
Αυτούς τους
χάρτες διδάσκονται και οι ομογενείς μας! - Το καθεστώς Ράμα δεν παύει να
αποθρασύνεται όσο η Αθήνα περιορίζεται σε χλιαρές αντιδράσεις
Κώστας Πετρόπουλος
…….Καί ὅμως, ὁ
φοβερός «λίβας» τῆς χρεωκοπημένης πνευματικά Δύσεως, τῆς «νέας ἐποχῆς» καί τῆς
«νέας τάξης πραγμάτων», ἔφερε τά ἄνω κάτω εἰς τήν Ἑλληνορθόδοξη Πατρίδα μας.
Δυστυχῶς νομοθετήθηκε καί ἐπισημοποιήθηκε «νέος τύπος οἰκογένειας» (δύο ἀτόμων
τοῦ ἰδίου φύλου μέ δικαίωμα τεκνοθεσίας). Καί αὐτός ὁ νεωτερισμός περνάει καί εἰς
τήν σχολική ἐκπαίδευσι, μέ ἀρχή εἰς τά βιβλία τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου, πού θά
κυκλοφορήσουν ἀπό τόν Σεπτέμβριο τοῦ ἔτους αὐτοῦ. Θά διδάσκωνται τά παιδιά μας ὄχι
ἕνα, ὅπως συνέβαινε μέχρι τώρα, ἀλλά καί ἄλλους δύο «τύπους οἰκογένειας» (ἄνδρα
μέ ἄνδρα καί γυναίκας μέ γυναίκα), διά νά ἐπιλέξουν μελλοντικά τόν «τύπο οἰκογένειας»,
πού τούς ταιριάζει. Φοβερή κατάπτωσις! Καί τό χειρότερο: προβάλλεται σκίτσο μέ
περίπτυξι καί φίλημα ἀνθρώπου σέ ζῶο! Ποῦ ὁδηγοῦνται τά παιδιά μας, στή
ζωολατρεία ἀντί στή θεολατρεία;………………….
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΥΘΗΡΩΝ & ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ
Ἐν Κυθήροις τῇ 29ῃ Ἰουλίου 2026
Ἀριθ.
Πρωτ.: 455
ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
2026
(ὑπ’ ἀριθ. 258/2026)
ΚΥΡΙΑΚΗ Θ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
«...ἀνέβη εἰς τό ὄρος κατ’ ἰδίαν προσεύξασθαι».
Προσευχή· ἡ ὁμορφότερη καί γλυκύτερη ἐργασία τῆς καιομένης καρδίας. Κατ’ ἰδίαν εὐφραίνονται μόνον, μέ τόν Θεό χορτασμένοι ἀπό τήν θεία ἀπόλαυση, καθ’ ἡμέραν οἱ Ὀρθόδοξοι χριστιανοί. Βρίσκονται σέ ἔκπληξη μέχρι τόν κατάλληλο καιρό, ἔχοντας φθάσει ἐν μέρει, διά τῆς Χάριτος, τό τελειότατο ἀπ’ ὅ,τι μπορεῖ νά ἐπιθυμήσει κανείς σάν προκαταβολή τῆς αἰωνίου μακαριότητος. Ὅταν, ἁγία γερόντισσα, στό κελάκι σου(ταμιεῖον σου), δεῖς ὅτι ἐνεργεῖ μέσα σου ἡ προσευχή καί δέν παύει νά κινεῖται μέσα στήν καρδιά, μήν τήν ἀφήσεις καί σηκωθεῖς γιά ὁ,τιδήποτε γήινο, ὡς τήν στιγμή πού θά σέ ἐγκαταλείψει αὐτή, κατ’ οἰκονομίαν Θεοῦ.
Ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς καὶ ὁ προκαθήμενός της ἀντὶ νὰ διακονήσουν τὴν μετάνοιαν καὶ τὴν ἀλήθειαν κατεργάζονται τὰ πάθη καὶ τὸ ἄδικον. Θά ἀπονείμουν βραβεῖον εἰς τὸν πρόεδρον τῆς Οὐκρανίας, ὡς «ὑπερασπιστὴ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας».
Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΥ
π. Δημητρίου
Μπόκου
Ο
Χριστός χόρτασε πέντε χιλιάδες άνδρες με πέντε άρτους και δύο ιχθύες. Αμέσως μετά το
θαύμα ο Χριστός ανάγκασε τους μαθητές του να μπουν στο πλοίο και να περάσουν
στην απέναντι όχθη της Γαλιλαίας, για να μην παρασυρθούν από άκαιρους
ενθουσιασμούς, όπως το πλήθος που έφαγε τους άρτους και ήθελε να ανακηρύξει τον
Χριστό βασιλέα του. Ο ίδιος παρέμεινε πίσω, απόλυσε τους όχλους και κατόπιν
ανέβηκε στο όρος να προσευχηθεί κατ’ ιδίαν. Όταν έπεσε η νύχτα, βρισκόταν εκεί
εντελώς μόνος (Κυριακή Θ΄ Ματθαίου).
Ο άνθρωπος συνήθως φοβάται τη μοναξιά, ιδίως στην ερημιά και ιδιαίτερα τη νύχτα. Τον φυσικό αυτό φόβο εκμεταλλεύεται ο διάβολος για να διώξει από την έρημο τους αναχωρητές μοναχούς. Και δεν αρκείται στη φυσική αγριάδα της νύχτας και της ερήμου (σκοτάδι, αγρίμια κ.λ.π.), αλλά δημιουργεί και επιπλέον φόβους ο ίδιος με την ταραχώδη παρουσία του, όπως στον άγιο Αντώνιο και σε πολλούς άλλους ασκητές.
Εσθονοί αξιωματούχοι
συζητούν εάν θα τερματίσουν τη μίσθωση του καθεδρικού ναού του Αγίου Αλεξάνδρου
Νιέφσκι στο Ταλίν από την εκκλησία που συνδέεται με τη Μόσχα, μετά την έκκληση
του υπουργού Εσωτερικών Ιγκόρ Τάρο για τον τερματισμό της συμφωνίας, αναζωπυρώνοντας
μια μακροχρόνια διαμάχη για το μέλλον του ορόσημου.
Ο Τάρο δήλωσε ότι η
πόλη του Ταλίν, στην οποία ανήκει το κτίριο, θα πρέπει να τερματίσει τη μίσθωσή
της με την Εσθονική Χριστιανική Ορθόδοξη Εκκλησία, μια αυτοδιοικούμενη Εκκλησία
εντός του Πατριαρχείου της Μόσχας, αναφέρει το err.ee.
«Δεν υπάρχει λόγος να
εθνικοποιηθεί τίποτα, απλώς να τερματιστεί η συμφωνία πρόωρα και να διακοπεί η
ροή χρημάτων προς τον οργανισμό της Μόσχας», δήλωσε ο Τάρο, προσθέτοντας τον
αβάσιμο ισχυρισμό ότι ο καθεδρικός ναός λειτουργεί ως τουριστικό αξιοθέατο και
όχι ως παραδοσιακή ενοριακή εκκλησία.
Ο ιστορικός Λάουρι Βάτρε είχε προτείνει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την πώληση του καθεδρικού ναού και τη μεταφορά του σε άλλο σημείο του Ταλίν, υποστηρίζοντας ότι αυτό θα απομάκρυνε αυτό που ο ίδιος αποκάλεσε σύμβολο Ρωσικοποίησης από τον λόφο Τούμπεα. Ο Τάρο απάντησε στην ανάρτηση του Βάτρε σημειώνοντας ότι η Ισαμάα κατέχει την εξουσία στο Ταλίν και θα μπορούσε να ενεργήσει απευθείας βάσει της μίσθωσης.
Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν
22.07.26: «Διαδικτυακός Προσηλυτισμός - Γράψε "Αμήν" στις Κινέζικες
αιρέσεις!»
ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Ὁ δημοσιογράφος –
προγραμματιστής κ. Νικόλαος Μηλιώνης, ἐρευνητής τοῦ σκηνικοῦ τῆς παραθρησκείας
καὶ τοῦ ἀποκρυφισμοῦ.
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης – Νομικός, Συγγραφέας.
«Εν τω ονόματι Ιησού Χριστού του
Ναζωραίου – (Πράξ. 3,6)»
(Η Ισχύς του ονόματος του Χριστού)
Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός
Ύψιστη πνευματική σφαίρα είναι η επίκληση του ονόματος του Χριστού· είναι
(η επίκληση) περιεκτική και αδιασάλευτη.
Ασύγκριτα υψηλής σημασίας το δώρο του Απ. Πέτρου προς τον χωλό: «αργύριον και χρυσίον ουχ υπάρχει μοι· ό δε έχω τούτο σοι δίδωμι· εν τω ονόματι Ιησού Χριστού του Ναζωραίου έγειρε και περιπάτει» (Πράξ. 3,6).
Ιεραρχία: Ένα ακόμη χρόνο σε αδράνεια
Του
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Για έναν ακόμη χρόνο η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος συγκαλείται για τρεις ημέρες, από τις 6 έως τις 8 του προσεχούς Οκτωβρίου, χωρίς ουδέν ουσιαστικό θέμα προς συζήτηση. Για 19ο χρόνο η Ιεραρχία είναι ουσιαστικά σε αδράνεια. Και φέτος οι τρεις ημέρες εξαντλούνται σε υπηρεσιακά θέματα και σε εισηγήσεις – εκθέσεις ιδεών. Ουδέν σοβαρό θέμα, που απασχολεί τον κλήρο, τις μοναχικές αδελφότητες και τον πιστό λαό συζητείται.
Αποκάλυψη: Η απίστευτη τουρκική
πολιτισμική διείσδυση στην υφήλιο
Ραφαήλ Καλυβιώτης
Μεγάλη αποκάλυψη από τον διεθνή οργανισμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων Solidarity with Others από το Βέλγιο, για το Τουρκικό Ίδρυμα Μααρίφ που έχει ως στόχο να εξάγει τον πολιτικό ισλαμισμό. Θεωρητικά ο τουρκικός οργανισμός είναι μη κερδοσκοπικός. Πρακτικά χρηματοδοτείται από το καθεστώς Ερντογάν.
Η γλωσσική
ικανότητα και ο πύργος της Βαβέλ
Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας
Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης
Σύμφωνα με τους οπαδούς
της εξέλιξης, όπως το ανθρώπινο σώμα προήλθε σταδιακά από τα ζώα, έτσι
και η γλωσσική του ικανότητα, ήταν κάτι που προήλθε εξελικτικά από χειρονομίες,
μορφασμούς κι άναρθρους φθόγγους.
Αντίθετα με αυτό το μοντέλο, η Αγία Γραφή μάς διδάσκει ότι σκέψη και γλώσσα ήταν κάτι που δόθηκε ως χάρισμα στον άνθρωπο στην αρχή της δημιουργίας του από το Θεό. Γνωρίζουμε επίσης ότι σύμφωνα με την Αγία Γραφή, υπήρχε μια εποχή, όπου οι άνθρωποι ήταν συγκεντρωμένοι σε ένα σημείο και μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Όμως κατά τη διάρκεια ανοικοδόμησης του πύργου της Βαβέλ, επήλθε σύγχυση των γλωσσών, δηλαδή δημιουργήθηκαν πολλές γλώσσες και οι άνθρωποι διασπάστηκαν σε διάφορα έθνη.
Όταν ο άνθρωπος
παύει να είναι παιδί των γονέων του και γίνεται αριθμός
Γεώργιος Αποστολάκης
Όταν ο άνθρωπος παύει να είναι παιδί των γονέων του και γίνεται αριθμός
Η αφαίρεση του πατρωνύμου και του μητρωνύμου από τις νέες κυπριακές ταυτότητες δεν αποτελεί ευρωπαϊκή υποχρέωση, αλλά πολιτική επιλογή με βαθύτερο ανθρωπολογικό περιεχόμενο
Οἰκουμενισμὸς καὶ
αἱ σύγχρονοι γεωπολιτικαί ἐξελίξεις*1
Τῆς κας Δραγκάνας Τρίφκοβιτς*2
ΑΦΕΤΗΡΙΑ: ΟΤΑΝ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΡΓΑΛΕΙΟΝ
Στὶς προηγούμενες ἔρευνές μου εἶχα ἐπισημάνει τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ θρησκευτικὸς χῶρος δὲν μπορεῖ πλέον νὰ ἐξετάζεται ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸν πολιτικό. Σήμερα αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ πλέον μόνο μία θεωρητικὴ ὑπόθεση, ἀλλὰ μία ἐμπειρικὰ ἐπαληθεύσιμη πραγματικότητα. Οἱ σύγχρονες θρησκευτικὲς διαδικασίες ἐξελίσσονται σὲ ἄμεση ἀλληλεπίδραση μὲ γεωπολιτικὰ συμφέροντα, διπλωματικὲς στρατηγικὲς καὶ παγκόσμια ἰδεολογικὰ σχέδια.
Ο Άγιος και
Δίκαιος Ευδόκιμος
Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Στις 31 Ιουλίου η Εκκλησία μας
εορτάζει τη μνήμη του Αγίου και Δικαίου Ευδοκίμου. Ο Άγιος Ευδόκιμος δικαίως
έχει επικληθεί και Δίκαιος. Ο Άγιος Ευδόκιμος καταγόταν από την
Καππαδοκία και έζησε τον 8ο αιώνα, όταν στην Κωνσταντινούπολη αυτοκράτορας ήταν
ο Θεόφιλος (829-842), ο οποίος ως γνωστό ήταν εικονομάχος. Το πλήθος των αρετών
του οδήγησε τον αυτοκράτορα Θεόφιλο να τον τιμήσει με το αξίωμα του
‘’κανδιδάτου’’.
Παρόλο που ο εικονομάχος
αυτοκράτορας Θεόφιλος τον τίμησε με το υψηλό στρατιωτικό αξίωμα του
στρατοπεδάρχη, ο Άγιος Ευδόκιμος δεν συγκατένευσε στην πλάνη της εικονομαχίας,
αλλά παρέμεινε Ορθόδοξος.
Για τούτο στον α΄ Κανόνα, στην ορθρινή Ακολουθία του Αγίου ψάλλουμε «Τα δόγματα των Πατέρων φυλάττων αλώβητα, ορθόδοξον φρόνημα, συ εκ νεότητος έσχηκας, βίον ακηλίδωτον, και ευσυμπάθητον γνώμην αξιάγαστε. Ου σύγχυσις κοσμική ουκ αρχής επικράτεια, ου δόξα επίκηρος, σου τον προς Κύριον έρωτα, ήμβλυνε Ευδόκιμε, αλλ’ ευδοκιμήσας όντως θείαις πράξεσιν. Υψούμενος ταις ενθέοις μελέταις εκάστοτε, εχθρόν εταπείνωσας, και ιαμάτων ενέργειαν, είληφας Ευδόκιμε, κρίει δικαία του τα πάντα διευθύνοντος. Σταλάζουσα γλυκασμόν η σορός των λειψάνων σου, πλουσίων ιάσεων, πάθη καθαίρει Ευδόκιμε, πίστει των τιμώντων σε, και καταφλέγει δαιμόνων πάσας φάλαγγας».
Ο Ποιμενάρχης
της Καρδιάς μας: Όταν η Αγάπη Νικά τον Διχασμό
Η ημέρα της εκλογής του
Μητροπολίτη μας έχει χαραχτεί βαθιά στη μνήμη όλων μας. Το ποσοστό του 51% ήταν
μια καθαρή, αυτοδύναμη νίκη.
Ήταν ένας αληθινός εκλογικός
άθλος, αν αναλογιστεί κανείς ότι το υπόλοιπο 49,% των ψήφων μοιράστηκε σε
άλλους δυνατούς συνυποψήφιους που έλαβαν 29,99%, 14,57% και 5,06% αντίστοιχα
Για πολλούς, ένα τέτοιο
σκηνικό έντονου ανταγωνισμού θα αποτελούσε αφορμή για καχύποπτες ματιές, και
διαχωρισμό των πιστών σε στρατόπεδα. Για εκείνον, όμως, αυτό το σαρωτικό
αποτέλεσμα έγινε η αφετηρία για ένα ζωντανό μάθημα ευαγγελικής αγάπης.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή, ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός αρνήθηκε να κοιτάξει το παρελθόν. Δεν αναζήτησε ποτέ ποιος τον ψήφισε και ποιος τον προσπέρασε. Δεν χώρισε τους ανθρώπους σε «δικούς μας» και «ξένους». Για τον δικό μας Μητροπολίτη, κάθε πιστός, κάθε επίτροπος και κάθε ιερέας ήταν και παραμένει ένα μοναδικό, πολύτιμο πρόσωπο.
Αγγλία: Σοκ με
«πολεμική» παρέλαση μουσουλμάνων στο Μάντσεστερ με σημαίες και άλογα
Σιίτες
μουσουλμάνοι έκαναν επίδειξη δύναμης σε κεντρική λεωφόρο - Ανάστατοι πολλοί
πολίτες με το προκλητικό θέαμα
Παντελής Λαμψιώτης
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς» με θέμα:
« Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ
ΔΙΑΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ
ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 20-6-1983] [Δ15Α΄]
Είναι
μια μεγάλη απορία αυτή που υποβάλλατε ως προς τον επερχόμενον Αντίχριστον και
σε σχέση με το μόνο Ορθόδοξο κράτος, την Ελλάδα, που υπάρχει εις τον κόσμον.
Πριν προχωρήσω, θα ήθελα να σας έλεγα ότι δεν
έχει καμία σχέση το θέμα του μόνου Ορθοδόξου κράτους στον κόσμον με αυτόν
τούτον τον Χριστιανισμόν. Διότι ο Χριστιανισμός δεν αναζήτησε ποτέ, μη σας
εκπλήξει αυτό που θα πω, δεν αναζήτησε ποτέ δια να επικρατήσει, ελεύθερα ή
δούλα κράτη. Αυτό ίσως είναι κάτι που βέβαια κάθε ανθρώπινη ψυχή που κινείται
μέσα στην Ιστορία, πιστεύει στην πατρίδα, πιστεύει σε άλλα πράγματα που είναι
αξίες ομολογουμένως, θα ήθελε αυτά να τα συνδέσει. ‘Ενας επί παραδείγματι,
Χριστιανός Ορθόδοξος, θα ήθελε να είναι και ένας Έλληνας και να είναι και ένας
ελεύθερος Έλληνας κ.ο.κ. Όλα αυτά είναι
πάρα πολύ σπουδαία και δυστυχώς τον τελευταίο καιρό έχουν όλα αυτά απεμποληθεί.
Όλα αυτά έχουν διαγραφεί. Είναι κάτι πάρα πολύ θλιβερό, ομολογουμένως.
Και ο Κύριος αγάπησε την πατρίδα Του σαν άνθρωπος. Όταν έλεγε: «Ἱερουσαλήμ, Ἱερουσαλήμ», έχει δύο διαστάσεις η λύπη Του για την Ιερουσαλήμ. Πρώτα πρώτα ως άνθρωπος Ισραηλίτης Ιουδαίος. Αγαπά την Ιερουσαλήμ. Ύστερα, βλέπει την Ιερουσαλήμ σαν ένα τύπο του τι θα συμβεί με την ανθρωπότητα. Γιατί η Ιερουσαλήμ δεν είναι παρά ο τύπος του τέλους του κόσμου. Αλλά και ο Απόστολος Παύλος θα πει στον Λυσία, όταν θα απολογηθεί, ότι δεν είναι πολίτης ασήμου πόλεως. Ότι είναι πολίτης της Ταρσού. Και μάλιστα μίλησε και Ελληνικά. Κι αυτό εντυπωσίασε τον Λυσία· το ότι μίλησε Ελληνικά. Και του μίλησε και ο Λυσίας Ελληνικά στα Ιεροσόλυμα.
