῞Οσιος Δανιὴλ ὁ Μετεωρίτης (16 Αὐγούστου)

῞Οσιος Δανιὴλ ὁ Μετεωρίτης

 (16 Αὐγούστου)

῞Οσιος Δανιὴλ

῾Ο ῞Οσιος Δανιὴλ γεννήθηκε στὸ Τσιότι, Φαρκαδόνα, Τρικά­λων. Πολὺ ἐνωρὶς ἄναψε μέσα του ἡ ἐπιθυμί­α νὰ ἀφιερωθεῖ στὸν Κύριον. Μὲ τὴν εὐχὴ τῶν γονέων του ἀνέβηκε στὸν βράχο τοῦ ῾Αγ. ̉Αθανασίου τοῦ Μετεωρίτου ὅ­που ἔγινε μο­ναχός. Σὲ ὅλη του τὴ ζωὴ ἀγωνί­σθηκε νὰ ἀ­ποκτήσει ταπείνωση διὰ τῆς προσευχῆς, τῆς ὑπακοῆς, τῆς ἁγνότη­τας καὶ τῆς τελείας ἀκτημοσύ­νης. Κοι­μῶταν κι ἔ­τρωγε ἐλάχιστα, ἴσα - ἴσα ὥστε νὰ μπο­ρεῖ νὰ ἀνταπεξέρ­χεται στὶς ἀνάγκες τοῦ σώματος. Τὰ δά­κρυα τῆς μετανοί­ας ἔρρεαν συνεχῶς ἀπὸ τὰ μάτια του.

   Τὸ δια­κόνημά του ἦταν νὰ σκαλίζει ξύλινους Σταυροὺς εὐλογί­ας. Σώζονται στὴν ῾Ιερά Μονὴ Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου, Μεγάλο Μετέωρο, τρεῖς Σταυροί. ῞Ενας ἀπ̉  αὐτούς ἔχει χρονολογία 1609 καὶ χρειάστηκε δέ­κα τέσσερα χρόνια γιὰ νὰ γίνει.

   Στὴ Μονὴ φυλάσσεται ἡ ἁγία κάρα του ἡ ὁ­ποία τὸ πρῶτο Σάββατο τῆς ῾Αγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακο­στῆς με­ταφέρεται στὴ γενέτηρά του. 

Αν ο Άγιος Σπυρίδων, Επίσκοπος Τριμυθούντος, ήταν σήμερα μέλος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, τι θα έλεγε για τον Τυχικό;

Αν ο Άγιος Σπυρίδων, Επίσκοπος Τριμυθούντος, ήταν σήμερα μέλος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, τι θα έλεγε για τον Τυχικό;

Ο Κύπριος Άγιος, το θαύμα με τους Παπικούς και το ερώτημα των σημερινών συμπροσευχών

Ο Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός, Επίσκοπος Τριμυθούντος, είναι ένας από τους μεγαλύτερους Αγίους της Κύπρου και ολόκληρης της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Γεννήθηκε στην Κύπρο, στην Άσσια, και από απλός ποιμένας αξιώθηκε να γίνει Επίσκοπος Τριμυθούντος και να συμμετάσχει στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας το 325 μ.Χ.

Ο ταπεινός αυτός Κύπριος Επίσκοπος αναδείχθηκε σε μεγάλο υπερασπιστή της Ορθοδόξου Πίστεως. Στη Νίκαια αντιστάθηκε στην αρειανική πλάνη και, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, με το θαύμα του κεραμιδιού φανέρωσε με απλό και θαυμαστό τρόπο το μυστήριο της Αγίας Τριάδος.

Γι’ αυτό η Εκκλησία τον υμνεί ως:

«Τῆς Συνόδου τῆς πρώτης ὑπέρμαχον».

Δεν είναι, επομένως, ένας Άγιος που χαρακτηρίζεται από αδιαφορία απέναντι στα ζητήματα της Πίστεως. Είναι Επίσκοπος που η εκκλησιαστική συνείδηση παρέλαβε ως ομολογητή και υπερασπιστή της Ορθοδοξίας.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Η μακροθυμία του Θεού και η μακροθυμία των ανθρώπων (Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 18,3-35]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 14-8-1988] (Β200)

       «Ωμοιώθη», λέγει ο Κύριος, αγαπητοί μου, «η Βασιλεία του Θεού με έναν βασιλέα που θέλησε να του δώσουν λογαριασμό οι δούλοι του από τα πεπραγμένα των. Ανάμεσά τους», λέγει η παραβολή, «βρέθηκε κάποιος που το χρέος του ανέβαινε εις το ποσόν των μυρίων ταλάντων»· που, για να πάρομε μια εικόνα, ήτο ποσόν 2,5 εκατομμυρίων χρυσών λιρών Αγγλίας… Και κατά τις συνήθειες, βεβαίως, της εποχής, έπρεπε ο δούλος εκείνος να πωληθεί και να εισπραχθεί το ποσόν υπέρ του αφεντικού του. Βέβαια, αν λάβετε υπόψιν ότι ο Κύριος επωλήθη αντί τριάκοντα αργυρίων, δηλαδή 30 χρόνια πίσω, χίλιες δραχμές… Συγκρίνατε το ένα ποσόν με το άλλο, για να δείτε αν ποτέ ο δούλος αυτός μπορούσε να εξοφλήσει, έστω και με την πώλησή του και την πώληση της γυναικός του και των παιδιών του και των υπαρχόντων του για να αποδοθεί το ποσόν στο οποίο είχε βρεθεί χρεώστης. Ό,τι κάνουν περίπου, δηλαδή, οι τράπεζες σήμερα προκειμένου να πάρουν τα χρήματά τους και βγάζουν στον πλειστηριασμό εκείνο το οποίον, το κτίσμα εκείνο, το αντικείμενον, το οποίον είχε τοποθετηθεί, τεθεί ενέχυρον.

Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου- Η αποφυγή του σκανδάλου

                                                         ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ἡ ἀποφυγή τοῦ σκανδάλου

Ἱερόδ. Ἱερόθέου Κρητικοῦ, Ἱεροκήρυκος

          Καθότι ἡ παροῦσα ζωή εἶναι δρόμος, πού βαδίζει κάποιος ἀπό τή γέννηση του μέχρι τόν θάνατό του, κάθε ἐμπόδιο πού ἐμποδίζει τούς ἀνθρώπους ἀπό τήν ὀρθή καί ἐνάρετη ζωή σ’ αὐτόν τόν δρόμο ἀποτελεῖ σκάνδαλο. Κι ἄν ἐμεῖς οἱ χριστιανοί εἴμαστε ὑποχρεωμένοι, ἀπ’ αὐτήν τήν ἰδιότητά μας, νά διορθώνουμε τούς πλανεμένους ἀδελφούς μας, πόσο περισσότερο ὀφείλουμε νά μήν σκανδαλίζουμε τούς ἄλλους. 

Η Θεοτόκος και η σωτηρία του ανθρωπίνου γένους

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ

ΚΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

Του Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών -Δρος Θεολογίας

Όλος ο Ορθόδοξος κόσμος πανηγυρίζει την Κοίμηση της Θεοτόκου Μαρίας, της Μητέρας του Θεανθρώπου Κυρίου. Ο ουρανός αγάλλεται και η γη χαίρει για το γεγονός αυτό. Δεν θρηνεί ο κόσμος, όπως συμβαίνει σε κάθε θάνατο, αλλά νοιώθει χαρά, διότι η Παναγία μας, ως Μητέρα του Υιού και Λόγου του Θεού Πατρός, πορεύεται δίπλα στον θρόνο του Υιού της, για να υπάρχη εκεί συνεχώς, όσο υφίσταται αυτός ο κόσμος, ως πρέσβειρα των ανθρώπων.

Η Θεοτόκος Μαρία κατανοείται όχι ως απλή κοπέλα της Ναζαρέτ, αλλά ως η Αειπάρθενος Κόρη, η οποία έτεκε, σύμφωνα με τον Άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας, «ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν τον Υιόν του Θεού, τον εκ Θεού Πατρός δηλονότι Λόγον ενανθρωπήσαντα και σεσαρκωμένον».

Ο Νεστόριος και άλλοι αιρετικοί επειδή μελετούσαν την Αρχαία Ελληνική φιλοσοφία δεν κατενόησαν πως συνέβη η ένωση δύο φύσεων, της Θείας και της ανθρώπινης, στο Πρόσωπο του Θεανθρώπου Κυρίου. Η Εκκλησία με την Δ´ Οικουμενική Σύνοδο κατετρόπωσε την διδασκαλία αυτών των αιρετικών, κηρύσσοντας την «ατρέπτως, ασυγχύτως, αδιαιρέτως και αχωρίστως» ένωση των δύο φύσεων στο ένα Πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, «ώστε είναι τον αυτόν Θεόν ομού και άνθρωπον, και ενός τα πάντα τα θεοπρεπή και προσέτι τα ανθρώπινα». Κηρύσσουμε, λοιπόν, την σωτηριώδη για το ανθρώπινο γένος αλήθεια ότι η Παναγία μας έτεκε τέλειο Θεό και τέλειο άνθρωπο και ανεκηρύχθη Θεοτόκος.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Η εγκοπή. (Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Α΄Κορ.9,2-12]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η  ΕΓΚΟΠΗ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-8-1996] [Β342]

      Κάθε φορά, αγαπητοί μου, που θα μελετήσουμε τις επιστολές του Παύλου, θα νιώσομε το πελώριο πνευματικό του ανάστημα να μας σκιάζει. Τα διάφορα περιστατικά που συνέβαιναν κατά την διάρκεια του ποιμαντικού του έργου, στάθηκαν οι αφορμές να αποκαλύπτεται το μεγαλείον της ψυχής του.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Ας μάθουμε να συγχωρούμε (Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 18,23-35]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΑΣ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ»

     [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 30-8-1992]  (Β267)                                     

       Πάντοτε, αγαπητοί μου, στις ανθρώπινες σχέσεις θα υπάρχουν διαφορές. Και πολλές φορές ο ένας θα είναι ο αδικών και ο άλλος ο αδικούμενος. Και ἐν στενῇ και ἐν εὐρείᾳ ἐννοίᾳ. Και τίθεται το ερώτημα: Το πώς θα μπορούν αυτές οι σχέσεις να αποκαθίστανται, πράγμα πολύ αναγκαίον για την ομαλή συνύπαρξη των ανθρώπων. Πώς αλλιώς παρά με την ανεξικακία ή με την αμνησικακία, να μη θυμάται κανείς την κακία του άλλου, που εκφράζονται με την εκ βάθους καρδίας συγχωρητικότητα. Κι αν συμβαίνουν, υποτίθεται, απεριόριστες προστριβές, πόσο μπορεί να ισχύει αυτή η συγχωρητικότητα; Απεριόριστα. Αρκεί φυσικά, ο αδικών, ο πταίων, να ζητά συγνώμη.

    Κατά την εβραϊκή αντίληψη, η συγνώμη, έστω και αν εζητείτο, περισσότερο περιορίζετο ωστόσο στις τρεις φορές. Εννοείται την ημέρα. Όχι σε όλη του τη ζωή. Την ημέρα. Και ο Απόστολος Πέτρος κάποτε άκουσε τον Κύριο να λέγει: «᾿Εὰν δὲ ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου, ὕπαγε καὶ ἔλεγξον αὐτὸν· ἐάν σου ἀκούσῃ, ἐκέρδησας τὸν ἀδελφόν σου». Δηλαδή υποτίθεται ότι τον συγχωρείς. Και όχι μόνον αυτό αλλά τον κερδίζεις κιόλας. Και με μεγαλοψυχία ο απόστολος Πέτρος νόμιζε ότι αν ξεπερνούσε το εβραϊκόν όριον -αυτό το οποίον υπήρχε, δεν ήταν γραμμένο στην Παλαιά Διαθήκη, όχι, υπήρχε ως αντίληψις εις τους Εβραίους, ήτο διδασκαλία των Ραββίνων· ερωτά λοιπόν τον Κύριον: «Κύριε, έως επτά φορές εάν αμαρτήση σε μένα ο αδελφός μου, θα τον συγχωρήσω;». Θα επαναλάβω· την ημέρα 7 φορές. Και ο Κύριος του απαντά: «Όχι επτά φορές, όπως νομίζεις, αλλά έως εβδομηκοντάκις επτά».  Δηλαδή εβδομήντα φορές το επτά. Δεν είναι 7*7= 49=490. Αλλά σημαίνει: Είπες επτά; Εγώ σου λέω εβδομήντα φορές το επτά. Είναι έκφρασις που δείχνει το απεριόριστον. Όσες φορές και αν αμαρτήσει ο αδερφός σου, κι έρθει και σου ζητήσει συγνώμη, οφείλεις να τον συγχωρήσεις. Προσέξτε. Οφείλεις να τον συγχωρήσεις.

Δεκαπενταύγουστος: Και αν όλες οι λέξεις χάνονταν, η Παναγία θα σήμαινε και πάλι αγάπη

Δεκαπενταύγουστος: Και αν όλες οι λέξεις χάνονταν, η Παναγία θα σήμαινε και πάλι αγάπη

Ελευθέριος Ανδρώνης

Ακόμα και αν όλες οι λέξεις του κόσμου έχαναν τη σημασία τους, ένα βλέμμα της Κυρίας Θεοτόκου από κάποιο μοσχολιβανισμένο εικόνισμα θα έφτανε για να ξαναβρείς την έννοια της αγάπης. Και από αυτήν την έννοια θα ξεπηδούσαν ξανά όλες οι άλλες σημασίες.

Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου - Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ματθ.18,23-35]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΓΝΩΜΟΝΟΣ ΟΦΕΙΛΕΤΟΥ

     Όπως στην περίπτωση της κιθάρας δεν αρκεί μόνον μια χορδή για να προκληθεί μελωδία, αλλά πρέπει όλες να τις κρούουμε με τον κατάλληλο τρόπο και ρυθμό, έτσι και στην περίπτωση της ψυχικής αρετής δεν αρκεί για τη σωτηρία μας η τήρηση μόνο μίας εντολής του Κυρίου, αλλά πρέπει να τις τηρούμε όλες με ακρίβεια και αυστηρότητα, εάν βέβαια έχουμε διάθεση να επιτύχουμε πραγματική μελωδία.

Οι δύο «μοιχεπιβάτες» του θρόνου του Μεγάλου Αθανασίου. Από τον Γρηγόριο και τον Γεώργιο του 4ου αιώνα στη σημερινή Πάφο

Οι δύο «μοιχεπιβάτες» του θρόνου του Μεγάλου Αθανασίου

Από τον Γρηγόριο και τον Γεώργιο του 4ου αιώνα στη σημερινή Πάφο

Δρ.Σέργιος Ντόριτς (Δογματικός Θεολόγος)

Τραγική σύμπτωση της ιστορίας: τότε, στον θρόνο του Μεγάλου Αθανασίου στην Αλεξάνδρεια, εμφανίζεται ως αντικαταστάτης του ο Γρηγόριος ο Καππαδόκης, ενώ σήμερα στην Πάφο, σε μια υπόθεση που οι υποστηρικτές του Τυχικού χαρακτηρίζουν ανάλογη, εμφανίζεται επίσης ένας Γρηγόριος.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Κυριακή ΙΑ΄Ματθαίου – Τι έχει να πει ο Απόστολος Παύλος στους Έλληνες

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ, Α΄Κορ.9,2-12

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

                 «ΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΕΙ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ  ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ»

 «Εἰ ἄλλοις οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος, ἀλλά γε ὑμῖν εἰμι· ἡ γὰρ σφραγὶς τῆς ἐμῆς ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ»[Α΄Κορ.9,2].

      Με συγκίνηση, αγαπητοί μου, και παράπονο γράφει ο Απόστολος Παύλος προς τους Κορινθίους στην πρώτη του επιστολή, αλλά και δι’ αυτών των Κορινθίων προς όλους τους Έλληνας, αυτούς τους λόγους που σας είπα. Δηλαδή «εάν σε άλλους πιθανό να μην είμαι απόστολος, αλλά οπωσδήποτε είμαι σε σας απόστολος, σε σας τους Κορινθίους, σε σας τους Έλληνες· είμαι απόστολος. Διότι η δική μου η σφραγίδα, διότι η σφραγίδα της δικής μου αποστολής είσαστε εσείς οι ίδιοι εν Κυρίω».

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Θυσία δικαιωμάτων (Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Α΄Κορ.9,2-12]

  Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

« ΘΥΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ»

 [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-9-1994]    [Β305]

      Ο Παύλος, αγαπητοί μου, αγαπούσε πολύ τους Κορινθίους. Εντούτοις, ήταν η Εκκλησία εκείνη, που της χάρισε βέβαια δύο μεγάλες επιστολές, με θέματα τέτοια όμως που έδειχναν ότι πολύ οι Κορίνθιοι τον είχαν λυπήσει. Και αιτία ήταν άλλοτε οι διχοστασίες τους , άλλοτε η στάση τους απέναντι εις τον αιμομίκτη συμπατριώτη τους, για την οποία υπόθεση είπε ο Παύλος: «Και δεν επενθήσατε; Και μένετε ψυχροί και αδιάφοροι;». Άλλοτε η υποτίμηση που του έκαναν, έναντι άλλων εργατών του Ευαγγελίου: «Ο Απολλώς; Α, είναι καλύτερος από τον Παύλο!». Άλλοτε ότι δεν ήταν ο Παύλος ἐκ τῶν ὑπέρ λίαν Ἀποστόλων. Επειδή –ακούσατε- ηργάζετο χειρονακτικά! Που είναι η σημερινή αποστολική περικοπή κ.ο.κ. Ένα σωρό θέματα, που τα καταγράφει στις επιστολές του και δείχνει πόσο εκείνος μεν τους αγαπούσε, εκείνοι δε διαρκώς τον ελύπιζαν. Γι'αυτό κάπου λέει: «Πλατύνθητε, ὦ Κορίνθιοι». «Πλατύνατε την καρδιά σας, ω Κορίνθιοι. Εγώ ένας, δεν χωρώ μες στην καρδιά σας, σεις όλοι χωράτε μες στην καρδιά μου». Με πικρία τα έγραφε αυτά και με παράπονο ο Παύλος.

Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου - Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Α΄Κορ.9,1-12]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

    «Οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος; οὐκ εἰμὶ ἐλεύθερος; οὐχὶ Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Κύριον ἡμῶν ἑώρακα; οὐ τὸ ἔργον μου ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ; (: δεν είμαι απόστολος με ίσα δικαιώματα με τους άλλους αποστόλους; Δεν είμαι ελεύθερος όπως οι άλλοι χριστιανοί; Δεν είδα τον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας; Και δεν είστε εσείς το έργο που με τη βοήθεια του Θεού επιτέλεσα;)»[Α΄Κορ.9,1].

Το «Πάσχα» του Καλοκαιριού

Το «Πάσχα» του Καλοκαιριού

Του Δημητρίου Λυκούδη, θεολόγου

Αύγουστος! Το Πάσχα του Καλοκαιριού! Περίοδος πνευματικής εγρήγορσης και περισυλλογής. Ακολουθίες Μεγάλου και Μικρού Παρακλητικού κανόνα προς την Υπεραγία Θεοτόκο, νηστεία, άσκηση, προσευχητική και εξομολογητική διάθεση των πιστών που κατακλύζουν τους ιερούς Ναούς και τους προμαχώνες της Ορθοδόξου Πίστεως μας, τις σεπτές και Θεοφρούρητες ιερές Μονές, κατά την ένδοξη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Όλοι μαζί, «εν ενί στόματι» ως αναπόσπαστο «Σώμα Χριστού» υμνούν και δακρύβρεχτοι ψάλλουν: «Απόστολοι εκ περάτων συναθροισθέντες ενθάδε· Γεθσημανή τω χωρίω κηδεύσατέ μου το σώμα».

Ἔτσι ἑορτάζουν οἱ Χριστιανοί. Ἑορτή δική μας εἶναι ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου μας καί ὄχι τά γενέθλια.

Ἔτσι ἑορτάζουν οἱ Χριστιανοί.

Ἑορτή δική μας εἶναι ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου μας καί ὄχι τά γενέθλια.

Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία στήν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου (1981) τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου Γεωργίου Καψάνη, καθηγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους.

Πατέρες καί ἀδελφοί μου, ἔχουμε ὅλοι χαρά. Καί ἔχουμε χαρά, διότι σήμερα εἶναι ἡ πραγματική ἑορτή τῆς μητέρας. Διότι μόνον ἡ Κυρία Θεοτόκος εἶναι ἡ ὄντως μητέρα μας, ἐπειδή μᾶς μεταδίδει τήν ὄντως Ζωή μας, πού εἶναι ὁ Χριστός μας. Καί σήμερα θά ἔπρεπε ὅλες οἱ μητέρες νά ἑορτάζουν τήν ἑορτή τῆς μητέρας Ὀρθοδόξως.

Ἀλλά ὁ κόσμος μέ τό κοσμικό πνεῦμα, μἐ τήν ἐκκοσμἰκευση, ἡ ὁποία προχωρεῖ καί διαβιβρώσκει τήν ψυχή καί τήν καρδιά καί τό φρόνημα τοῦ λαοῦ μας, ἔχει ἀρχίσει νά ἀντικαθιστᾶ καί νἀ ὑποκαθιστᾶ μᾶλλον τεχνηέντως τίς ἑορτές τῆς Ὀρθοδοξίας μέ ἑορτές κοσμικές, ὅπως εἶναι ἡ ἑορτή τῆς μητέρας, ἡ ἑορτή τοῦ παιδιοῦ καί ἄλλες παρόμοιες, ὅπως τά γενέθλια, πού ἑορτάζουν οἱ ἄνθρωποι, ἐνῶ πρέπει νά ἑορτάζουμε τίς μνῆμες τῶν Ἁγίων, τῶν ὁποίων φέρουμε τά ὀνόματα.

Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου -«Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τήν ὀφειλήν ἐκείνην ἀφῆκά σοι...»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τήν ὀφειλήν ἐκείνην ἀφῆκά σοι...»

Χρεῶστες εἴμεθα ἀναριθμήτου χρέους· ὀφείλουμε στόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἀδελφοί, χρέος τόσον μεγάλο, πού εἶναι ἀδύνατον νά τό ξεπληρώσουμε. Βλέπουμε, τό μέγεθος τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ; Στήν ἀρχή, δέν χρησιμοποιεῖ δίκαια καταδίκη ἐναντίον μας γιά τήν ἀπείθειά μας, ἀλλά  δείχνοντας μακροθυμία παραχωρεῖ τόν καιρό τῆς ἐπιστροφῆς· καί σ’ αὐτόν τόν καιρό τῆς μακροθυμίας μᾶς δίνει ἐξουσίαν, ἄν θελήσωμε, νά υἱοποιηθοῦμε  ἀπό Αὐτόν.

Ἐν τούτοις, ἄν σ’ αὐτόν τόν καιρό τῆς μακροθυμίας, ἄν ἐμεῖς βαδίσωμε τόν ἀντίθετο δρόμο τῆς σκληροκαρδίας καί μνησικακίας, τότε ἐπιτρέπει ὁ Θεός τήν μάστιγα τῶν ἀνεκδιηγήτων πειρασμῶν καί τήν βάσανον τῆς συνειδήσεως· μᾶς παραδίδει στούς βασανιστάς δαίμονας, ἕως ὅτου σπλαχνισθοῦμε καί μακροθυμήσουμε χάριν τῶν συνδούλων ἀδελφῶν μας. 

Ὁ Θεός, ἁγία γερόντισσα, ἐν τῇ μακροθυμίᾳ Αὐτοῦ περιέρχεται ζητῶντάς μας καί ἐπαναφέροντάς μας, πρός τά ἔργα τῆς ζωῆς[1], ἀρκεῖ νά τό θελήσωμε. Ἀπό τό πρωΐ μέχρι τήν ἑσπέρα τοῦ βίου μας, ὁ Πατήρ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί Θεός πάσης παρακλήσεως[2] καλεῖ ἕνα ἕκαστον γιά ἐργασία στήν Ἄμπελον τήν ἀληθινήν. Ὁ Yἱός τοῦ Θεοῦ, εἶπε: « Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος »[3] διότι κανείς δέν μπορεῖ νά ἔρθει πρός τόν Χριστόν ὅπως εἶπε ὁ Ἴδιος στά Εὐαγγέλια, ἄν δέν τόν ἑλκύσει ὁ Πατήρ[4]. Τό ἔλεος λοιπόν καί ἡ μακροθυμία, προηγεῖται τῆς θείας Κρίσεως. Ἡ ζωηρή μνήμη καί ἡ εὐεργεσία τοῦ Θεοῦ στόν καθένα φέρει ἐκεῖνον τόν φωτισμόν τοῦ Πνεύματος καί ὁδηγεῖται ὁ πιστός στήν οὐράνια σφαίρα τῶν οἰκτιρμῶν καί κάθε παρακλήσεως πρός τόν σύνδουλον.

ΑΓΑΘΗ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΗ ΚΑΡΔΙΑ (Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου).

  

ΑΓΑΘΗ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΗ ΚΑΡΔΙΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Σε μια παραβολή του ο Χριστός λέει, ότι σε κάποιον δούλο που χρωστούσε το υπέρογκο ποσό των μυρίων (δέκα χιλιάδων) ταλάντων (εκατομμύρια σημερινά λεφτά), έγινε παραγραφή του χρέους από τον κύριό του. Ο δούλος όμως δεν χάρισε ένα μηδαμινό χρέος (εκατό δηνάρια) σε κάποιον συνάδελφό του. Το αφεντικό του τότε ακύρωσε την παραγραφή του χρέους και τον φυλάκισε μέχρι να εξοφλήσει τα πάντα έως και το τελευταίο λεπτό (Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου).

Ανοικτή επιστολή προς τους ιερείς της Πάφου

 

Ανοικτή επιστολή προς τους ιερείς της Πάφου

Αδελφοί ιερείς της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου,

Σας απευθύνομαι όχι με μίσος, όχι με διάθεση καταδίκης, αλλά με πόνο. Με αγωνία. Με ένα ερώτημα που δεν μπορώ να βγάλω από την καρδιά μου:

Πώς μπορέσατε να το κάνετε;

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: «Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε»

ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΕΠΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας,

ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 15-8-1994][Α38]     

Εάν ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός δεν υπέγραψε επειδή δεν μπορούσε να θυσιάσει ούτε μία λέξη της Ορθοδόξου Πίστεως, ποια ακριβώς Ομολογία Πίστεως ζητούμε σήμερα από τον Τυχικό — και ποια ακριβώς Ομολογία Πίστεως δίνει σήμερα η Εκκλησία της Κύπρου;

Εάν ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός δεν υπέγραψε επειδή δεν μπορούσε να θυσιάσει ούτε μία λέξη της Ορθοδόξου Πίστεως, ποια ακριβώς Ομολογία Πίστεως ζητούμε σήμερα από τον Τυχικό — και ποια ακριβώς Ομολογία Πίστεως δίνει σήμερα η Εκκλησία της Κύπρου;

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΓΕΡΟΝΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΠΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ

Ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικός

«Οὐ μόνον σχισματικοί εἰσιν οἱ Λατίνοι, ἀλλὰ καὶ αἱρετικοί.»

Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ο μεγάλος ομολογητής της Συνόδου Φερράρας–Φλωρεντίας, θεωρεί ότι η διαφορά με τους Λατίνους δεν ήταν απλώς διοικητικό σχίσμα, αλλά αφορούσε δογματικές καινοτομίες.

«Φευκτέον αὐτούς, ὡς φεύγει τις ἀπὸ ὄφεως καὶ ἀπὸ προσώπου πυρός.»

Με αυτή τη σκληρή εικόνα υπογραμμίζει την ανάγκη να αποφεύγεται η αποδοχή της πλάνης και η ψευδής ένωση χωρίς προηγούμενη αποκατάσταση της πίστεως.

«Ἡμεῖς δι’ οὐδὲν ἕτερον ἀπεσχίσθημεν τῶν Λατίνων, ἀλλ’ ἢ ὅτι εἰσὶν οὐ μόνον σχισματικοί, ἀλλὰ καὶ αἱρετικοί.»

«Μάρκος οὐχ ὑπέγραψεν· οὐδὲν ἐποιήσαμεν.»

Η περίφημη αυτή φράση αποδίδεται στον Πάπα Ευγένιο Δ΄, όταν πληροφορήθηκε ότι ο Μάρκος δεν υπέγραψε τον όρο της ενώσεως. Έμεινε ως χαρακτηριστική μαρτυρία της αποφασιστικότητας του Αγίου.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Η Υπεραγία Θεοτόκος μέσα από τον 44ο Ψαλμό

 

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ 44^ο ΨΑΛΜΟ»

                         [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 13-8-1988]                               

     Η εορτή μνήμης της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αγαπητοί μου, μας δίδει την αφορμή να δούμε εγκατάσπαρτη μέσα στην Αγία Γραφή την παναγία μορφή της και το ουρανόμηκες μεγαλείο της.

Η Κοίμησις της Θεοτόκου -Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

  

Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ[:Φιλιπ.2,5-11]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

       «Τοῦτο γὰρ φρονείσθω ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ,  ἀλλ' ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος, καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ.  διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα, ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι ᾿Ιησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι Κύριος ᾿Ιησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός(:Εφόσον δηλαδή είστε μαθητές και δούλοι του Ιησού Χριστού, πρέπει να μιμηθείτε την ταπείνωση και την αυταπάρνησή Του. Ας υπάρχει λοιπόν μέσα σας αυτό το φρόνημα της ταπεινώσεως και αυταπαρνήσεως που είχε κι ο Ιησούς Χριστός. 

«Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον» (Λουκ. α΄ 46)

«Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον» (Λουκ. α΄ 46)*

Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου

Ουκρανία: Το ποίμνιο της Ζαπορίζιε καλείται σε προσευχή υπέρ των διώκτών της Επισκοπής

 

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ζαπορόζιε της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Λουκάς, καλεί το ποίμνιό του να ανταποκριθεί με προσευχή και όχι με θυμό, αφού η Κρατική Υπηρεσία Εθνοπολιτικής και Ελευθερίας Συνείδησης της Ουκρανίας ξεκίνησε έρευνα σχετικά με τους δεσμούς της επισκοπής με το Πατριαρχείο Μόσχας – ένα πρόσχημα για την τελική απαγόρευση της επισκοπής.

Αμερικανοί συλλέγουν υπογραφές ενάντια στην βράβευση του Βολοντίμιρ Ζελένσκυ.

 

σ.σ. Συλλογή υπογραφών (ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΟΛΟΙ) εναντίον της βράβευσης του Ζελένσκυ ως «Φάρου της Ελπίδας» για το 2026 από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, την Αρχιεπισκοπή Αμερικής και τους υπευθύνους του Εθνικού Προσκυνηματικού Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου.

Ο Λουθηρανός Aρχιεπίσκοπος Εσθονίας αντιτίθεται στην κατεδάφιση του ορθόδοξου καθεδρικού ναού του Ταλίν

Ο Λουθηρανός Αρχιεπίσκοπος Ούρμας Βίλμα δήλωσε ότι μια ενεργή Ορθόδοξη εκκλησία στο Ταλίν δεν θα έπρεπε να κατεδαφιστεί λόγω του ιστορικού και πολιτικού της συμβολισμού.

Στις 12 Αυγούστου 2026, ο Αρχιεπίσκοπος Ούρμας Βίλμα της Εσθονικής Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας τάχθηκε κατά της κατεδάφισης του Καθεδρικού Ναού του Αλεξάνδρου Νέφσκι στο Ταλίν, αναφέρει το ERR .

Η συζήτηση για το μέλλον του καθεδρικού ναού ξεκίνησε αφότου ο Εσθονός υπουργός Εσωτερικών Ιγκόρ Τάρο έθεσε το ζήτημα της λήξης της μισθωτικής σύμβασης. Στη συνέχεια, προέκυψαν προτάσεις για την πώληση του καθεδρικού ναού, τη μετεγκατάστασή του, τη μετατροπή του σε μουσείο ή την κατεδάφισή του. Οι πρωτοβουλίες δικαιολογήθηκαν από τους δεσμούς του καθεδρικού ναού με το Πατριαρχείο Μόσχας και τη θέση του Πατριάρχη Κυρίλλου σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Η Βίλμα τόνισε ότι παρά την ιστορία της κατασκευής του καθεδρικού ναού κατά την εποχή του Ρωσισμού, σήμερα είναι πρωτίστως μια ενεργή ορθόδοξη εκκλησία όπου οι πιστοί προσεύχονται, εξομολογούνται, συμμετέχουν στη Λειτουργία, βαπτίζουν τα παιδιά τους και παντρεύονται.

Προσέγγιση του μυστηρίου της Θεομήτορος

«ΝΕΝΙΚΗΝΤΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΟΙ ΟΡΟΙ ΕΝ ΣΥ ΠΑΡΘΕΝΕ ΑΧΡΑΝΤΕ»

(Προσέγγιση του μυστηρίου της Θεομήτορος)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι (θα πρέπει να είναι) ευκαιρία για μας τους πιστούς, να αναλογισθούμε την άβυσσο του μυστηρίου, που καλύπτει το πάνσεπτο πρόσωπο της Παναγίας μας, αλλά και την υπέρτατη ευεργεσία της προς το ανθρώπινο γένος. Να φέρουμε στο νου μας τις υπέρλογες αλήθειες, έστω και αν δεν τις κατανοούμε, για να δοξάσουμε τον Θεό της αγάπης, ο Οποίος μας απολύτρωσε (και) δια της υπέρτατης συμβολής της Θεομήτορος. Να συλλογιστούμε το δικό της ρόλο στο έργο της Θείας Οικονομίας και να την τιμήσουμε δεόντως.       

      Δεν υπάρχει άλλο ανθρώπινο πρόσωπο από αυτό της Υπεραγίας Θεοτόκου, στο οποίο να έχουν ανασταλεί και να νικηθεί στο έπακρο οι φυσικοί νόμο. Κι αυτό, διότι, κατέστη το αγιότερο σκήνωμα, στο οποίο καταδέχτηκε να σκηνώσει ο άπειρος Θεός. Κατέστη ο χώρος ο οποίος χώρεσε τον «αχώρητον παντί», υπήρξε το μοναδικό ανθρώπινο ον, το οποίο φιλοξένησε τον άχρονο Θεό, ως «καθέδρα τoυ Βασιλέως». Έγινε το «σημείο» στο οποίο ενώθηκε ο χρόνος με την αιωνιότητα, το άπειρο με το πεπερασμένο, το άκτιστο με το κτιστό. Κατέστη το πολύτιμο μέσον, δια του οποίου πραγματοποιήθηκε η σωτηρία του κόσμου, δια της Ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού. Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός χαρακτηρίζει δίκαια την Παναγία ως «ιερωτάτη περιστερά, ακεραία και άκακον ψυχήν και τω Θεώ καθιερωμένην Πνεύματι» (Δαμ.Γ΄,2), «θυγάτριον ιερώτατον» (Α΄7), για  να δείξει ότι η Παρθένος Μαρία είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο ανθρώπινο πρόσωπο, το κορυφαίο της ανθρώπινης ιστορίας, η μεγαλύτερη ευεργέτης της ανθρωπότητας μετά το Θεό.

Θεολογικό σχόλιο στην Κοίμηση και Μετάσταση της Θεοτόκου

«Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΝ ΜΝΗΜΕΙΩ ΤΙΘΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΞ ΠΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΝ Ο ΤΑΦΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ»

(Θεολογικό σχόλιο στην Κοίμηση και Μετάσταση της Θεοτόκου)

       ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου αποτελεί έναν  ακόμη σημαντικό σταθμό ψυχικής ευωχίας και πλούσιου πνευματικού εφοδιασμού για μας τους πιστούς, χαρακτηρίζοντάς την και αποκαλώντας την ως το «Πάσχα του Καλοκαιριού» και την οποία εορτάζουμε ανάλογα με  την οφειλόμενη τιμή προς το ιερότατο πρόσωπο της Θεομήτορος. Και δικαίως, διότι, σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο της εορτής, «η δόξα (της είναι) ευπρεπής θεοφεγγέσιν εκλάμπουσα χάρις». 

Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού: Περὶ τῆς ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ ξηρανθείσης συκῆς (Ματθ.21,18-22)

ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

   ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ,ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ Κ΄: Περὶ τῆς ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ ξηρανθείσης συκῆς (Ματθ.21,18-22)

   Ποια είναι η συκιά του Ευαγγελίου που ξεράθηκε κατά τρόπο φαινομενικά παράλογο, αν κρίνουμε από ό,τι φαίνεται εξωτερικά; Και πώς εξηγείται αυτή η φαινομενική αμετρία της πείνας, που αναζητεί καρπό εκτός εποχής; Και τι σημαίνει η κατάρα εναντίον ενός πράγματος που στερείται αίσθησης;

Ἐπιστήμονες καὶ Χριστιανισμὸς

 

Ἐπιστήμονες καὶ Χριστιανισμὸς

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος

   Τί σημαίνει πιστὸς ἐπιστήμονας; Εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ συνδυάζει τὴ δύναμη τοῦ νοῦ μὲ τὸ βίωμα τῆς πίστης. Εἶναι ὁ ἐρευνητὴς ποὺ μέσα ἀπὸ τὴν παρατήρηση καὶ τὸ πείραμα, βλέπει τὸ μεγαλεῖο καὶ τὴ σοφία τοῦ Δημιουργοῦ. Εἶναι τὸ ἀνήσυχο πνεῦμα ποὺ βρίσκει εἰρήνη καὶ ἀνάπαυση μόνο κοντὰ στὸ Θεό. Ἂς ἀναφέρουμε μερικοὺς ἀπὸ αὐτούς:

Αφιέρωμα στην εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

  

«ΕΝ ΤΗ ΚΟΙΜΗΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΟΥ ΚΑΤΕΛΙΠΕΣ ΘΕΟΤΟΚΕ»

(Εόρτιο αφιέρωμα στη μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Σύντομη θεολογική προσέγγιση της υπέρτατης συμβολής της Θεομήτορος στη σωτηρία του κόσμου)

«Ανάξιος» και «Μοιχεπιβάτης»

Πανορθόδοξο Κίνημα Στήριξης Μητροπολίτου Πάφου κ.κ. Τυχικού

«ΑΝΑΞΙΟΣ» ΚΑΙ «ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΗΣ»

Η φωνή του λαού, οι Ιεροί Κανόνες και η υπόθεση της Μητροπόλεως Πάφου (με αφορμή εντολής του μοιχεπιβάτη Πάφου να πάνε να τους διαβάσει συγχωρητική όσοι φώναξαν ανάξιος και Μοιχεπιβατης για να κοινωνήσουν…)

Η αναφώνηση «Ἄξιος!» ή «Ἀνάξιος!» μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι ένα άδειο εθιμοτυπικό σύνθημα. Έχει εκκλησιολογικό περιεχόμενο. Εκφράζει τη μαρτυρία του λαού του Θεού για το πρόσωπο που πρόκειται να αναλάβει εκκλησιαστικό αξίωμα.

Αυτό ακριβώς υπογραμμίζει και ο μακαριστός π. Αθανάσιος Μυτιληναίος. Στις ομιλίες του αναφέρεται ότι το «Ἄξιος» ή «Ἀνάξιος» στη χειροτονία δεν είναι απλώς εθιμοτυπικό, αλλά έχει ουσιαστικό χαρακτήρα, και ότι ο λαός έχει δικαίωμα και υποχρέωση να εκφράσει τη συνείδησή του.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε προσωπική δυσαρέσκεια εναντίον ενός επισκόπου μετατρέπεται αυτομάτως σε εκκλησιαστική καταδίκη. Σημαίνει όμως ότι ο πιστός δεν είναι άφωνος μέσα στην Εκκλησία. Έχει συνείδηση, έχει ευθύνη και, όταν θεωρεί ότι υπάρχει σοβαρή εκκλησιαστική εκτροπή, μπορεί να διατυπώσει τη διαμαρτυρία του.

Αγία Ευδοκία. Η φωτισμένη αυτοκράτειρα του Βυζαντίου

ΑΓΙΑ ΕΥΔΟΚΙΑ Η ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

       Η εξουσία γενικά φθείρει και διαφθείρει. Χειρότερη απ’ όλες η απολυταρχική εξουσία και ιδιαίτερα η βασιλική, η οποία σε παλιότερες εποχές, ήταν εστία διαφθοράς και ηθικής καταπτώσεως. Υπάρχουν όμως και οι εξαιρέσεις. Στο χιλιόχρονο Βυζάντιο, την χριστιανική Ρωμανία, οι αυτοκρατορικοί οίκοι ανάδειξαν, πέρα από την όποια κατάπτωση και μια πληθώρα αγίων ανάκτων, ανδρών και γυναικών, οι οποίοι λαμπρύνουν το αγιολογικό στερέωμα της Εκκλησία μας. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η αγία Ευδοκία, η αυτοκράτειρα και φιλόσοφος, η οποία προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες στο κράτος, την Εκκλησία και τον πολιτισμό.

      Γεννήθηκε το 401 στην Αθήνα και ήταν κόρη του ονομαστού φιλοσόφου και καθηγητή της ρητορικής, Λεοντίου. Το αρχικό όνομά της ήταν Αθηναΐς. Τόσο ο πατέρας της, όσο και η ίδια ήταν εθνική στο θρήσκευμα (ειδωλολάτρισσα). Ο πατέρας της φρόντισε να της δώσει αξιόλογη μόρφωση και παιδεία. Σπούδασε φιλοσοφία και φιλολογία. Ιδιαίτερα μελέτησε τον Όμηρο, τον Λυσία και τον Δημοσθένη. Σπούδασε επίσης αστρονομία και γεωμετρία. Κυρίως ασχολήθηκε με την νεοπλατωνική φιλοσοφία, η οποία μεσουρανούσε την εποχή εκείνη. Η ίδια ήταν στολισμένη με ευγένεια αισθημάτων και ψυχικό μεγαλείο. Επίσης διέθετε σπάνια σωματική ομορφιά.

Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού: Περὶ τοῦ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ βαστάζοντος τὸ κεράμιον τοῦ ὕδατος

 

ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

  ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ, ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ Γ΄: Περὶ τοῦ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ βαστάζοντος τὸ κεράμιον τοῦ ὕδατος

  Ποιος είναι, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, εκείνος που μεταφέρει μέσα στην πόλη τη στάμνα με το νερό, και γιατί πρόκειται για νερό; Αυτόν συναντούν οι μαθητές που στέλνονται από τον Χριστό και λαμβάνουν την εντολή να τον ακολουθήσουν. Και ποιος είναι ο οικοδεσπότης; Και γιατί οι Ευαγγελιστές αποσιωπούν το όνομά του; Και τι σημαίνει το μεγάλο και στρωμένο ανώγειο, μέσα στο οποίο τελείται το φρικτό μυστήριο του θείου Δείπνου;