
Ἀδυναμία συνεννοήσεως
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Συχνὰ στὶς συνομιλίες μας μὲ τοὺς ἄλλους διαπιστώνουμε ἀδυναμία συνεννόησης, γιατί μερικοὶ συνομιλητὲς μας διατυπώνουν σκέψεις χωρὶς πειστικὰ ἐπιχειρήματα. Δὲν ἔχουν γνώση οὔτε ἀνάλογη ἐμπειρία. Συνήθως κάτι σχετικὸ ἄκουσαν κάποτε, τοὺς ἔκανε ἐντύπωση καὶ τὸ κρατᾶνε στὸ νοῦ τους. Τὸ ἐπαναλαμβάνουν σὲ κάθε εὐκαιρία, χωρὶς ὅμως νὰ τὸ ἐπιβεβαιώνουν μὲ τὴ δική τους ζωή. Οἱ ἰσχυρισμοὶ τους εἶναι ἐπανάληψη τῶν ὅσων ἄκουσαν, χωρὶς νὰ εἶναι σὲ θέση νὰ κρίνουν καὶ φυσικὰ νὰ μποροῦν νὰ πείσουν τοὺς συνομιλητές τους. Τὴν κατάσταση ἐπιδεινώνει ἡ καθημερινὴ παραπληροφόρηση τῶν μέσων μαζικῆς ἐνημέρωσης. Ἔτσι σχεδὸν ὅλοι οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι εἶναι «παντογνῶστες». Λείπει ἡ καθαρὴ σκέψη, ἡ ἁγνὴ πρόθεση, ἡ ἀλήθεια τῶν πραγμάτων καὶ ἡ ἀντικειμενικότητα, γι’ αὐτὸ καὶ τὰ συμπεράσματά τους δὲν ἔχουν σταθερὴ ἀξία, ἀλλὰ ὑπηρετοῦν ἐφήμερους σκοποὺς καὶ ἴδια συμφέροντα.
































