Αριστείδης Δασκαλάκης :
Παπισμός-Οικουμενισμός και το χρέος του Ορθοδόξου χριστιανού
«ἡ ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν… οὕτω κηρύσσομεν» (Συνοδικόν της Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου)
Λόγοι,
που δεν βρίσκουν πλέον ευρεία εφαρμογή, στους κόλπους της Ορθοδόξου εκκλησίας.
Ζούμε στην εποχή των εκπτώσεων, των αποκλίσεων , της ύβρεως προς τα Θεία, της
νομιμοποίησης της αμαρτίας, «νῦν κρίσις ἐστὶ
τοῦ κόσμου τούτου, νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω·» (Ιω.
12,31) . Θα κρημνισθή από την εξουσίαν του, ο άρχοντας αυτού του κόσμου. Ο
αντίδικος όμως, μέχρι την εκπλήρωση της προφητείας, χρησιμοποιεί τα όργανά του,
κυβερνήτες και ποιμένες, για να ζημιώσει την ανθρωπότητα.
Η
πολιτεία νομοθετεί. Εναντίον Θεού και ανθρώπου. Η διοικούσα εκκλησία πολλάκις
επικυρώνει ή τηρεί σιγή ιχθύος. Ο λαός
αγνοεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από
την Αγία Παράδοση της Εκκλησίας και απ’
το Ευαγγέλιο. Ο ένας παρασέρνει τον άλλο σε μια ελεύθερη πτώση προς την άβυσσο
της απώλειας.
Πρωτεργάτες
τα διάφορα κέντρα εξουσίας, πολιτικής ή θρησκευτικής. Το μεγάλο κέντρο
θρησκευτικής εξουσίας , η «Αγία έδρα (Sancta Sedes)» αντιλαλεί και επιταχύνει
το σχέδιο του Σιωνισμού, εναντίον της ανθρωπότητας. Το Βατικανό, το συνώνυμο
της αίρεσης, πλέον ομοιάζει ως προϊστάμενη αρχή της Ορθοδόξου Διοικούσας
Εκκλησίας. Την έχει ήδη εντάξει με το σκοτεινό κίνημα του Οικουμενισμού, σε ένα
στροβιλισμό απείθειας στο θέλημα του Θεού.