Ἡ κραυγή ἑνός Λαοῦ

Ἡ κραυγή ἑνός Λαοῦ

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

  «Νὰ τὸ τέρας μὲ τὴν κοφτερή οὐρά, πού τρυπάει τά βουνά, πού σπάζει τά τείχη καί τά πλειό γερά ὅπλα˙ νά ἐκεῖνος πού μολύνει τό σύμπαν» (Θεία Κωμωδία, Dante Alighieri).

  Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία φαίνεται πὼς συνεχῶς πτωχεύει. Ὄχι μόνον οἰκονομικά, ἀλλὰ κυρίως ἰδεολογικὰ καὶ πνευματικά. Οἱ ἀξίες ἀποσαθρώνονται καὶ οἱ ἀρχὲς περιθωριοποιοῦνται, ὥστε ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν ἐκπληκτική του ὑπεροχὴ στὸ θησαύρισμα τῆς δημιουργίας νὰ διολισθαίνει στὴν ἀπόγευση τῆς ζωῆς καὶ τοῦ νοήματός της καὶ ἀπὸ τὸ ὕψος του «ὡς χαρίεν ἔστ᾿ ἄνθρωπος, ὅταν ἄνθρωπος ᾖ» νὰ ξεπέφτει σὲ θλιβερὴ καρικατούρα.

  Ἡ εἴσοδος τῆς Ἑλλάδος στὴν ἐποχὴ τῶν μνημονίων καὶ τῆς παρατεταμένης οἰκονομικῆς κρίσης τὸ 2010 δὲν ἀπετέλεσε ἁπλῶς ἕνα δημοσιονομικό γεγονός. Ὑπῆρξε ἕνας βίαιος, ὑπαρξιακὸς ἀκρωτηριασμὸς τοῦ κοινωνικοῦ ἱστοῦ. Γιὰ δεκαετίες, ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία, παρὰ τὶς παθογένειές της, διατηροῦσε μία ἰσχυρὴ ἀσπίδα προστασίας ἀπέναντι στὴν ἀπόγνωση: τοὺς στενοὺς οἰκογενειακοὺς δεσμούς, τὴν κοινοτικὴ ζωὴ καὶ μία διάχυτη, ἔστω καὶ ἐνίοτε παραδοσιακή, χριστιανικὴ πίστη.

Πειθαρχία καί σεβασμός

Πειθαρχία καί σεβασμός

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Οἱ πολιτικοὶ ζητοῦν ἀπὸ τὸ λαὸ πειθαρχία στὶς ἀποφάσεις τους καὶ πολλὲς φορὲς τὴν ἐπιβάλλουν μὲ τὴν ἐξουσία ποὺ ἔχουν. Κάτι ποὺ δὲν τὸ πετυχαίνουν πάντα, ἰδίως ὅταν ὑπάρχει λαϊκὴ κατακραυγή. Οἱ δικαστικὲς καὶ ἀστυνομικὲς δυνάμεις δὲν ἐπαρκοῦν καὶ ἀναγκάζονται νὰ ἀναθεωρήσουν τὶς ἀποφάσεις τους καὶ νὰ σεβαστοῦν τὰ δικαιώματα τοῦ λαοῦ, ἱκανοποιώντας τὰ αἰτήματά του γιὰ καλύτερη ζωή.

Αντικανονικές συνοδικές καθαιρέσεις και εκκλησιαστική συνείδηση: Πατερικά προηγούμενα από τον Μέγα Αθανάσιο και τον Χρυσόστομο έως τη σύγχρονη υπόθεση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού

Αντικανονικές συνοδικές καθαιρέσεις και εκκλησιαστική συνείδηση: Πατερικά προηγούμενα από τον Μέγα Αθανάσιο και τον Χρυσόστομο έως τη σύγχρονη υπόθεση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού

Εισαγωγή

Η ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μαρτυρεί επανειλημμένως ότι η κανονική αλήθεια και η εκκλησιαστική δικαιοσύνη δεν ταυτίζονται πάντοτε με τις αποφάσεις ορισμένων τοπικών συνόδων ή με ενέργειες που λαμβάνονται υπό πολιτικές, προσωπικές ή αιρετικές πιέσεις. Πολλοί μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας υπέστησαν καθαιρέσεις, εκπτώσεις από τον θρόνο τους, εξορίες ή διωγμούς, χωρίς όμως η Εκκλησία να αποδεχθεί τελικώς τις εις βάρος τους αποφάσεις ως κανονικώς έγκυρες.

Επίσκοποι παραγωγής της "Συνόδου της Κρήτης"!

Επίσκοποι παραγωγής της "Συνόδου της Κρήτης"!

Του κ. Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου

Δεν ανήκω στο ποίμνιο της επισήμου Εκκλησίας της Κύπρου. Ωστόσο και ως πιστός και ως Θεολόγος παρακολουθώ τα τεκταινόμενα. Ο εκεί Μητροπολίτης Πάφου κ. Τυχικός καταφανέστατα αντικανονικώς εκθρονίστηκε. Η υπόθεσή του πήρε μεγάλες διαστάσεις. Ο ίδιος φαίνεται αγαθός άνθρωπος. Έκανε, βεβαίως, κι αυτός τα λάθη του, χωρίς αυτό να δικαιολογεί την καρατόμησή του. Το πολύ ενδιαφέρον στοιχείο στην υπόθεση αυτή είναι ότι του ζητήθηκε, προς διάσωσή του, η αναγνώριση ως ορθοδόξου της γνωστής Συνόδου της Κρήτης, καθώς και η, εμμέσως πλην σαφώς, αποδοχή της οικουμενιστικής προσεγγίσεως προς ένωση με τον Παπισμό. Αυτά, ο ίδιος δεν τα αποδέχθηκε. Χθές, παρά τις σχετικές εκκρεμότητες, κανονικές και άλλες, η Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου εξέλεξε νέο Μητροπολίτη Πάφου, τον καθηγητή της Θεολογικής Σχολής της Κύπρου Ιερομόναχο κ. Γρηγόριο Ιωαννίδη. Η Πάφος είναι ανάστατη και τουλάχιστον διχασμένη. Ο κ. Τυχικός συνεχίζει να ζητά δικαιοσύνη, ενώ σε πρόσφατο μήνυμά του απεκάλυψε ότι στο Φανάρι, όπου είχε καταφύγει, αντί να εξετάσουν τις σε βάρος του αντικανονικότητες, τον "εξέταζαν" περί της Συνόδου της Κρήτης, περί Οικουμενισμού κοκ!

Το παράδοξο του Προφήτη Ηλία στην Ηλιούπολη – Όταν η «οικολογική» ευαισθησία εξαντλείται στον διωγμό ενός ναού και ενός ιερέα

Το παράδοξο του Προφήτη Ηλία στην Ηλιούπολη – Όταν η «οικολογική» ευαισθησία εξαντλείται στον διωγμό ενός ναού και ενός ιερέα

Ο π. Στυλιανός Καρπαθίου διώκεται από ομάδα δημοτών επειδή κάποιοι προτιμούν την εκκλησία «καρτ - ποστάλ» και όχι θεραπευτήριο ψυχών

Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Ψυχοσάββατο προ της Πεντηκοστής. Η ανάσταση των νεκρών

 

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ»

[Από τη σειρά: «Ομιλίες εις προσκυνητάς Θεσσαλονικείς» Δ97Α’]

 [Εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 13-6-1992]

       Αν ο θάνατος, αγαπητοί μου, έθετε την τελική του σφραγίδα σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, τότε, θα λέγαμε, ας αρχίσομε να θρηνούμε γι΄ αυτήν την φοβερή αιχμαλωσία μας εις τον κόσμον αυτόν. Τότε μόνιμο τραγούδι μας, μόνιμο, μάλλον, ελεγείο μας, ας είναι το «Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης». Και μάλιστα όταν σήμερα, Ψυχοσάββατο προ της Πεντηκοστής, μάς ζωντανεύει αυτή η θέσις του θανάτου, η πραγματικότητα του θανάτου για να τα πούμε αυτά, τότε θα λέγαμε: «Γιατί να έρχονται νέοι άνθρωποι στον κόσμον αυτόν αφού θα πεθάνουν;».

      «Γιατί να γεννιώνται άνθρωποι;». Ή, ακόμη, τότε μία γέννηση θα μπορούσε να είναι ένα προκαταβολικόν πένθος. Μάλιστα μεταφορικώς λέγεται ότι το παιδί μόλις γεννιέται, κλαίει και αυτό σημαίνει ότι μπαίνει μέσα στα βάσανα αυτού του κόσμου. Τότε… γιατί ο ήλιος λάμπει; Ή ακόμη γιατί τα πουλιά κελαηδούν; Δεν θα υπήρχε λόγος. Τότε η Δημιουργία στο βάθος της, παρά την επιφανειακή ομορφιά της κρύβει την πιο απαίσια αντίφαση, την υπαρξιακή ανυπαρξία της. Και είναι μία, τότε η Δημιουργία, μία εξοργιστική κωμωδία. Αν βέβαια όλα αυτά, τον τελικό λόγο, τον έχει ο θάνατος. Έτσι, ύπαρξις και ανυπαρξία, ζωή και θάνατος, είναι η πιο ακραία αντίφασις.

Εις την επέτειο της Αλώσεως

ΟΜΙΛΙΑ   ΙΩΑΝΝΟΥ   ΠΕΛΙΤΗ   ΕΙΣ   ΤΗΝ

ΕΠΕΤΕΙΟ   ΤΗΣ   ΑΛΩΣΕΩΣ   (29-5-2020)

Εὐχαριστώντας γιά τήν πρόσκληση καί γιά τήν παρουσία σας, εὔχομαι τίς στιγμές αὐτές γόνιμες γιά ὅλους.

Σέ κάθε ἐπέτειο γιά τήν ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας πενθοῦμε ἀναστάσιμα τήν τουρκική κατάκτηση τῆς ἐνδοξότερης Χριστιανικῆς αὐτοκρατορίας, πού ὀνόμασαν Βυζάντιο οἱ ἐχθροί της, ἀποκρύπτοντας τίς ἱστορικές της ρίζες γιά νά ἀλλοιώσουν τήν ταυτότητά της.

 Ἡ προερχόμενη ἀπ᾿ τήν ἐξ᾿ ἀρχῆς Ἑλληνική πόλη Ρώμη Ρωμαϊκή αὐτοκρατορία, ἐκχριστιανισμένη, εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη αὐτοκρατορία, πού περιλαμβάνονταν στά ὅριά της γιά κάποια χρονικά διαστήματα ἡ Βρετανία, ἡ Εὐρώπη, ὡς τόν Ἔλβα, ἤ δυτική Ἀσία μέχρι καί τό Ἰράκ καί ἡ βόρεια Ἀφρική. Κύρια γλῶσσα ἡ Ἑλληνική, ἡ ἀπ᾿ ὁποιαδήποτε ἄλλη μουσικότερη καί πλουσιότερη - σημεῖο ὅτι ὁ λαός πού τήν δημιούργησε ἔφτασε ὡς τά πιό ἀκραῖα ὅρια τή δίψα γιά ἀλήθεια, ζωή, ὡραιότητα, ἐλευθερία, ἀγάπη – ἔκφραση δίψας γιά τόν Θεό. Συνεκτικός ἱστός τῶν λαῶν πού τήν συγκρότησαν, ἡ ἴδια πίστη. Ἐπισήμανση πού λείπει ἀπ᾿ τήν Ἱστορία: κυβερνήθηκε καί ἀπό Ἁγίους πού θέσπισαν ὡς θεμέλιο πολιτικῆς τήν θέωση τοῦ πολίτη, καταξιώνοντας τήν Πατρίδα ὡς οἶκο τοῦ Θεοῦ, ἁγία γῆ, ὅπου ἀσκεῖται ὁ βίος πού τρέπει σέ ἀνάσταση τόν θάνατο καί καταλάμπει ἄκτιστο φῶς τήν οἰκουμένη μέσα ἀπ᾿ τήν Ἀποκάλυψη, τήν ποίηση, τήν μελῳδία , τήν ἀρχιτεκτονική καί τήν εἰκόνα, πού ἐμπνέει κάθε μία τό Ἅγιο Πνεῦμα, κορυφώνοντας τόν Θεανθρώπινο πολιτισμό. Τόσο στήν βιοπάλη, κατά τήν εἰρήνη, ὅσο καί στόν πόλεμο μέ τίς αἱρέσεις ἤ μέ τούς ἐπίδοξους κατακτητές.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Άλωση της Κωνσταντινούπολης – Απαίτηση των καιρών μας η μετάνοια.

 

ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

για την ανάγκη μετανοίας

ως μήνυμα από τη θλιβερή επέτειο της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης

                                                                Στόμιο Λαρίσης, 28-5-1994

    Σήμερα, αγαπητοί μου, έχουμε μια πολύ θλιβερή επέτειο, την 29^η Μαΐου 1453. Άραγε τη θυμηθήκαμε; Ότι είναι πάρα πολύ σπουδαίο να έχουμε μία μνήμη ιστορική, μόλις και ανάγκη να το πει κανείς· διότι, εάν έχουμε πάντοτε αυτήν την ιστορική μνήμη, μπορούμε πάντοτε, έχοντάς τη ως βοηθό και διδάσκαλο, να αποφεύγουμε εκείνα τα οποία στο παρελθόν μάς προξένησαν ζημιά, να πράττουμε όμως εκείνα τα οποία στο παρελθόν αποδείχτηκαν σωστά. Έτσι, όπως αντιλαμβάνεστε, πάντοτε μία επέτειος, είτε χαρούμενη, είτε θλιβερή έχει πολλά να διδάξει. Αναρωτηθήκαμε γιατί χάσαμε το Βυζάντιο; Διότι σαν και σήμερα, το 1453, ἑάλω ἡ Πόλις… Κατελήφθη η Πόλις. Τη χάσαμε την Πόλη. Και η Πόλη δεν ήταν απλώς μόνο η Κωνσταντινούπολη, ήταν η πρωτεύουσα του απεράντου εκείνου βυζαντινού κράτους, το οποίο λίγο-λίγο φαγώθηκε και έμεινε μόνο μία πόλις, ως κράτος, μόνο μία πόλις, και αυτή η πόλις έπεσε αυτήν την ημερομηνία.

Παρθενομάρτυς Θεοδοσία, ὁσιομάρτυς Θεοδοσία καὶ Ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως. (†Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

 

Παρθενομάρτυς Θεοδοσία, ὁσιομάρτυς Θεοδοσία καὶ Ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ἡ 29η Μαΐου, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡμέρα σημαντική. Ἐὰν ἀνοίξουμε τὸ συναξάρι τῆς Ἐκκλησίας, θὰ δοῦμε ὅτι τὴν ἡμέρα αὐτὴ τελεῖται ἡ μνήμη δύο ἁγίων γυναικῶν οἱ ὁποῖες φέρουν τὸ ἴδιο ὄνομα· Θεοδοσία λέγεται ἡ μία, Θεοδοσία λέγεται καὶ ἡ ἄλλη.

Ιεράπετρα -Αποκατάσταση της αλήθειας σχετικά με τις ανυπόστατες κατηγορίες περί αυθαίρετης αγιοκατατάξεως

Πιστοί της Ι. Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας

Αποκατάσταση της αλήθειας σχετικά με τις ανυπόστατες κατηγορίες περί αυθαίρετης αγιοκατατάξεως

Με λύπη αλλά και αίσθημα ευθύνης απέναντι στην αλήθεια, αισθανόμαστε την ανάγκη να τοποθετηθούμε δημόσια σχετικά με τις κατηγορίες και τις αιχμές που διατυπώθηκαν εναντίον μας, με αφορμή την πρόσκληση συλλογής μαρτυριών και θαυμαστών γεγονότων προς τιμήν του μακαριστού πνευματικού πατρός μας πατηρ Αναστασίου Χατζάκη.

Ώστε να μη χαθούν τα γεγονότα και να υπάρχουν καταγεγραμμένα και όχι γιατί θέλουμε να αντικαταστήσουμε την Εκκλησία.

Peer review ή ιδεολογικό φίλτρο; Όταν η επιστήμη αποκλείει τη διαφωνία

Peer review ή ιδεολογικό φίλτρο; Όταν η επιστήμη αποκλείει τη διαφωνία

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο δημοσίευσαν στην Wall Street Journal οι ακαδημαϊκοί Kevin McCaffree (Αν. Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του North Texas) και Colin Wright (μέλος του Manhattan Institute). Υποστηρίζουν ότι το peer review, δηλ. η διαδικασία αξιολόγησης των επιστημονικών άρθρων πριν δημοσιευθούν σε περιοδικά ακαδημαϊκού επιπέδου, έχει μετατραπεί σε ορισμένους επιστημονικούς κλάδους σε ένα κλειστό σύστημα που δεν φιλτράρει πάντα την κακή έρευνα, αλλά μερικές φορές την επιβραβεύει, ειδικά όταν ταιριάζει με τις ιδεολογικές προτιμήσεις των αξιολογητών.

Η Αντικανονική Κατάληψη του Θρόνου της Πάφου

 

Η Αντικανονική Κατάληψη του Θρόνου της Πάφου

Ο Τυχικός ως ο μόνος Κανονικός Μητροπολίτης Πάφου υπό το φως του ΙΣΤ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου και της Ορθοδόξου Κανονικής Παραδόσεως

Η πρόσφατη εγκατάσταση του Αρχιμανδρίτη Γρηγορίου Ιωαννίδη στον μητροπολιτικό θρόνο της Πάφου συνιστά βαρύτατο κανονικό ζήτημα, διότι πραγματοποιήθηκε ενώ ο κανονικός και νόμιμος Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός ουδέποτε παραιτήθηκε, ουδέποτε κατεδικάσθη κανονικώς και ουδέποτε υπεβλήθη σε νόμιμη εκκλησιαστική δίκη σύμφωνα με την αδιάσπαστη παράδοση των Ιερών Κανόνων.

Μάρτυς Αγία Θεοδοσία (29 Μαΐου)

῾Η ῾Αγία Θεοδοσία

῾Η ̒Αγία Θεοδοσία καταγόταν ἀπό τήν Τύρο τῆς Φοινίκης ἡ ὁποία δέν εἶχε μόνον παρθενικό σῶμα, ἀλλά καί παρθενική ψυχή.  ̉Από τήν ἡλι­κία τῶν 18 χρονῶν εἶχε ζῆλο καί θερμή πίστη, ἀνάμεσα στίς νεαρές εἰδωλολάτρισσες γυναῖκες. Αὐτό καταγγέλθηκε στόν ἄρχοντα Οὐρβανό, πού μέ κάθε δελεαστικό τρόπο προσπάθησε νά τήν πείσει νά ἀρνηθεῖ τό Χριστό. ῞Ομως ἡ Θεοδο­σία ἔμεινε ἀμετακίνητη στήν πίστι της. ῾Ο Οὐρ­βανός, βλέποντας τήν ἐπιμονή της, ἐξοργίστηκε καί μέ θηριώδη τρόπο ἔσπασε τά κόκκαλά της καί πριόνισε τίς σάρκες της. ῎Επειτα, τήν πλη­σίασε καί τῆς πρότεινε νά ἀλλαξοπιστήσει, ἔστω καί τήν τελευταία στιγμή, κι αὐτός θά θεράπευε ἀμέσως τίς πληγές της. ῾Η Θεοδοσία μισοπεθα­μένη ἀπάντησε: «Εἶμαι χριστιανή». Τότε ὁ τύ­ραννος διέταξε καί τήν ἔριξαν στή θάλασσα, ὅ­που καί παρέδωσε τό πνεῦμα της.

   ῾Η ̉Εκκλησία ἐορτάζει τήν μνήμη της στίς 29 Μαΐου.

Ηλεκτρικό ρεύμα: Η απάτη των «φθηνών» ΑΠΕ – Χαρίζουμε στη Βουλγαρία ρεύμα το μεσημέρι, το αγοράζουμε +1000% το βράδυ!

Ηλεκτρικό ρεύμα: Η απάτη των «φθηνών» ΑΠΕ – Χαρίζουμε στη Βουλγαρία ρεύμα το μεσημέρι, το αγοράζουμε +1000% το βράδυ!

Μια αδιανόητη μπίζνα με τις ΑΠΕ - Η ανήλιαγη Βουλγαρία προνόησε, αποθηκεύει και μοσχοπουλάει τον ήλιο της Ελλάδας στην ίδια την... Ελλάδα

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ανάξιοι κληρονόμοι! Χάθηκε οριστικά το Σινά για τον Ελληνισμό.

Ανάξιοι κληρονόμοι!

Του Μανώλη Κοττάκη

Πριν από ακριβώς έναν χρόνο, ανήμερα της μαύρης επετείου της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης, η κυβέρνηση των Αθηνών πληροφορήθηκε αιφνιδιασμένη ότι απόφαση του εφετείου της Ισμαηλίας στην περιφέρεια του Σινά στην Αίγυπτο αφαιρούσε την κυριότητα από σειρά ακινήτων της Θεοβάδιστης Μονής και έθετε σε κίνδυνο τη μακραίωνη παρουσία του Ελληνισμού στον ιερό χώρο του χριστιανισμού.

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως: Περὶ τοῦ μὴ ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου.

Ανοικτή Επιστολή των Πιστών της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου προς τον Αρχιμανδρίτη Γρηγόριο

Ανοικτή Επιστολή των Πιστών της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου προς τον Αρχιμανδρίτη Γρηγόριο

«Δεν αρκούν οι ανοικτές πόρτες όταν ο λαός δεν αναγνωρίζει τον ποιμένα του»

Αρχιμανδρίτη Γρηγόριε,

Από τις πρώτες σου δημόσιες τοποθετήσεις, επέλεξες να δηλώσεις ότι «η πόρτα μου θα είναι ανοικτή για όλους».

Όμως στην Πάφο υπάρχει ένα βαθύτερο ερώτημα που δεν απαντήθηκε:

Ποιος ακριβώς καλείται να περάσει αυτή την πόρτα;

Διότι οι ανοικτές πόρτες, από μόνες τους, δεν δημιουργούν εμπιστοσύνη. Δεν γεννούν αποδοχή. Δεν εξασφαλίζουν ποιμαντική σχέση.

Ο λαός δεν αναζητά πρόσβαση σε γραφεία.

Αναζητά ποιμένα.

Και η Πάφος, για μεγάλο μέρος των πιστών της, έχει ήδη ποιμένα: τον Τυχικό.

Έναν άνθρωπο που έζησε μέσα στον λαό του. Που βρέθηκε στις ενορίες, στα σχολεία, στα ιδρύματα, στα χωριά, δίπλα σε ασθενείς, σε φτωχούς, σε πονεμένους ανθρώπους. Δεν χρειάστηκε ποτέ να διακηρύξει «ανοικτές πόρτες», γιατί ο ίδιος ήταν παρών έξω από αυτές — μέσα στην καθημερινότητα του ποιμνίου του.

Τυχικός ο Άξιος — και ο Μοιχεπιβάτης του Θρόνου

Τυχικός ο Άξιος — και ο Μοιχεπιβάτης του Θρόνου

Όταν η Πάφος αναγνωρίζει ποιμένα τον Τυχικό και βλέπει ως ξένο έναν επιβαίνοντα σε θρόνο που δεν κέρδισε ποτέ στις καρδιές του λαού.

Η Πάφος δεν ξύπνησε ένα πρωί ζητώντας νέο μητροπολίτη.

Δεν βγήκε ο λαός στους δρόμους απαιτώντας αντικατάσταση.

Δεν υπήρξε κραυγή αγανάκτησης εναντίον του Τυχικού.

Αντίθετα, πολλοί πιστοί θεωρούν ότι έχασαν έναν ποιμένα που ήταν παρών παντού: στις εκκλησίες, στα σχολεία, στα ιδρύματα, δίπλα στους πονεμένους ανθρώπους. Έναν άνθρωπο που, είτε συμφωνούσε κανείς μαζί του είτε όχι, τον έβλεπε καθημερινά μέσα στον λαό.

Και ξαφνικά, μέσα σε κλίμα καταγγελιών περί αντικανονικότητας και διαδικασιών που αρκετοί χαρακτήρισαν βιαστικές και προαποφασισμένες, παρουσιάστηκε ο “διάδοχος”. Έτοιμος. Με λόγους, δηλώσεις, χαμόγελα και υποσχέσεις για “ανοιχτές πόρτες”.

ΡΕΪΚΙ - Η πιο επικίνδυνη "θεραπεία" της Νέας Εποχής

Εστία Πατερικών Μελετών

ΡΕΪΚΙ - Η πιο επικίνδυνη "θεραπεία" της Νέας Εποχής

ΚΑΛΕΣΜΕΝΗ: Κωνσταντίνα Ἀλεβίζου,  Ἰατρός Βιοπαθολόγος, Μέλος ΠΕΓ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης - Νομικός, Συγγραφέας.

Η Πάφος Θρηνεί τον Ποιμένα της

 

Η Πάφος Θρηνεί τον Ποιμένα της

Ένας λαός που νιώθει προδομένος, πληγωμένος και ξεχασμένος δεν σιωπά — φωνάζει με δάκρυα για τον ποιμενάρχη που αγάπησε σαν πατέρα του.

Μοιχεπιβάτης Πάφου Γρηγόριος: Ανυπομονησία να γνωρίσει τον κόσμο της επαρχίας, διαβεβαιώνοντας πως θα πορευτεί «μαζί με τον λαό» στη βάση του Ευαγγελίου και της παράδοσης της Εκκλησίας.

Νέος Μητροπολίτης Πάφου εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο ο Πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης Τριμυθούντος και Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής της Εκκλησίας της Κύπρου, Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Ιωαννίδης.

Άγιος Ιωάννης ο Ρώσσος: Ο θαυματουργός πολύπαθος άνθρωπος του Θεού

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΣΟΣ: Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΥΠΑΘΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Η εμφάνιση αγίων στην Εκκλησία μας σε κάθε εποχή είναι το μόνιμο θαύμα. Ουδέποτε υπήρξε εποχή στη δισχιλιόχρονη πορεία της Εκκλησίας μας που να μην έχει εμφανιστεί άγιος. Όπως σε κάθε εποχή, έτσι και στους νεώτερους και σύγχρονους καιρούς αναδεικνύει ο Θεός αγίους για τη δόξα τη δική Του και τον αγιασμό και την αρωγή των πιστών. Ένας από τους νέους λαοφιλείς αγίους της Εκκλησίας μας είναι και ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσσος.
    Ήταν Ρώσσος στην καταγωγή και είχε γεννηθεί στη Ν. Ρωσία, τη σημερινή Ουκρανία, στα 1690 από ευσεβή οικογένεια. Κατατάχτηκε στον ρωσικό στρατό να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, όταν η πατρίδα του βρισκόταν σε πόλεμο με την Τουρκία (1711-1718). Ο νεαρός Ιωάννης πολεμούσε με ηρωισμό στον αυτοκρατορικό στρατό, ο οποίος είχε υποστεί ταπεινωτικές ήττες από τα ακατάβλητα τουρκικά στρατεύματα. Στη μάχη ανακατάληψης του Αζώφ πιάστηκε αιχμάλωτος, μαζί με χιλιάδες άλλους συμμαχητές του και οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, εν μέσω εξευτελισμών. Από εκεί προωθήθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, στο χωριό Προκόπιο, όπου δόθηκε στην κατοχή ενός  Αγά, ο οποίος ηγείτο στρατοπέδου Γενιτσάρων. Εν μέσω πρωτοφανών εξευτελισμών και σκληρών βασανιστηρίων του ανατέθηκε να περιποιείται τα ζώα και να μένει μαζί τους στους βρώμικους από τις κοπριές στάβλους.

Σιωπηλές διαδρομές της καρδιάς προς τον Θεό

π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ

             ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Σιωπηλές διαδρομές της καρδιάς προς τον Θεό

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου ο άνθρωπος νιώθει πως η καθημερινότητα δεν αρκεί. Κάτι μέσα του τον καλεί σε μεγαλύτερο βάθος, σε περισσότερη αλήθεια, σε έναν τρόπο ύπαρξης που δεν εξαντλείται στους θορύβους και στους ρυθμούς της εποχής. Αυτή η εσωτερική κίνηση δεν είναι τυχαία. Είναι η διακριτική πρόσκληση του Θεού, που αγγίζει την καρδιά χωρίς θόρυβο, αλλά με μια γαλήνη που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Πρώτα οι συναυλίες, μετά τα πάνελ, στο τέλος τι;

 

Πρώτα οι συναυλίες, μετά τα πάνελ, στο τέλος τι;

Γεώργιος Αποστολάκης

Από την Αγία Τράπεζα στο πολιτικό πάνελ

Καντήλια, κάμερες και πολιτική υποκρισία

Ομολογώ ότι όταν είδα τις φωτογραφίες της εκδήλωσης αισθάνθηκα βαθιά θλίψη. Όχι πολιτική. Εκκλησιαστική. Αισθάνθηκα όμως χρέος να καταθέσω την άποψή μου.

Άγιος Συνέσιος Αρχιεπίσκοπος Καρπασίας της Κύπρου (27 Μαΐου)

῞Αγιος Συνέσιος

  ̉Αρχιεπίσκοπος Καρπασίας τῆς Κύπρου

῾Ο ἅγιος Συνέσιος γεννήθηκε στήν Καρπασία. ῏Ηταν ἄνθρωπος πράος κι ἀνεξίκακος καί διαδέχτηκε στόν ἐπισκοπικό θρόνο τόν ἅγιο Φίλωνα, τοῦ ὁποίου, μέ ἱερό ζῆλο, τό ἔργο συμπλήρωσε.

   ῾Ο ῞Αγιος πολέμησε τίς αἰρέσεις, πού σύμφωνα μέ τόν ἅγιο ̉Επιφάνιο ἦταν πάνω ἀπό ὀγδόντα τήν περίοδο ἐκείνη. Μέ τίς συχνές ἐπισκέψεις του στίς περιοχές πού δροῦσαν οἱ αἰρετικοί, τούς ἁγιοπνευματικούς λόγους του καί τήν ἁγία του βιωτή  ἀνέλαβε ὁ θεόσοφος ῾Ιεράρχης τόν δύσκολο ἀγώνα γιά τήν ἀντιμετώπιση καί διάλυση τῶν αἰρέσεων καί σύντομα εἶδε τά ἀποτελέσματα τῶν προσευχῶν καί τῶν κόπων του. Οἱ αἰρετικοί παραμερίσθηκαν ἀπό παντοῦ καί οἱ παραπλανημένοι πιστοί με δάκρυα μετανοίας ξαναγύρισαν στήν ἀγκαλιά τῆς  ̉Ορθοδόξου  ̉Εκκλησίας, δηλαδή στή μάνδρα τοῦ Χριστοῦ. ῾Η ἐπιτυχία ἦταν ἀφάνταστη. Σέ λίγα χρόνια ἡ Κύπρος ξαναβρῆκε τήν εἰρήνη της καί τό δρόμο τῆς χριστιανικῆς πίστεως.

Μέσα σε Ναό της Μητρ. Σταγών και Μετεώρων εκδήλωση για τα κοινωνικά δίκτυα!

 

Μπορεί στην τράπεζα να μην πας για σουβλάκι, στο χωράφι να μην πας να βρεις κομμωτή και στον γιατρό να μην πας να αγοράσεις παπούτσια, αλλά στους Ιερούς Ναούς μπορείς να κάνεις σχεδόν τα πάντα! Και να χορέψεις, και να τραγουδήσεις, και να ομιλήσεις περί ανέμων και υδάτων. Στο μπακάλικο ξέρεις πάνω κάτω τί θα βρεις, όχι όμως πια στον Ιερό Ναό.

Τέσσερις δηλώσεις ενδιαφέροντος για τον Μητροπολιτικό Θρόνο της Πάφου

Δείτε και «Ανοιχτή Επιστολή προς τον Επίδοξο “Κατακτητή” της Πάφου»

-Ανοικτή Επιστολή προς τους επίδοξους μοιχεπιβάτες του Θρόνου της Μητροπόλεως Πάφου

Τέσσερις δηλώσεις ενδιαφέροντος για τον Μητροπολιτικό Θρόνο της Πάφου

Ολοκληρώθηκε το μεσημέρι της Δευτέρας 25 Μαΐου 2026, η διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων για την πλήρωση του Μητροπολιτικού Θρόνου της Πάφου, με τέσσερις υποψηφιότητες να έχουν κατατεθεί μέχρι στιγμής για τη διαδοχή στη Μητρόπολη.

Το μεταναστευτικό ως πεδίο σύγκρουσης εθνικής κυριαρχίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Το μεταναστευτικό ως πεδίο σύγκρουσης εθνικής κυριαρχίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Στην εγχώρια ειδησεογραφία πέρασε στα «ψιλά» η 135η ετήσια σύνοδος της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης που έλαβε χώρα στις 14-15 Μαΐου 2026 στο Κισινάου της Μολδαβίας. Εκεί οι Υπουργοί Εξωτερικών των 46 κρατών-μελών υιοθέτησαν μια κοινή πολιτική δήλωση για τη μετανάστευση, η οποία με διπλωματική γλώσσα στέλνει σαφή μηνύματα προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) ως προς τις αποφάσεις του για τις απελάσεις.

Άγιος Νεομάρτυς Αλέξανδρος ο Δερβίσης

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΔΕΡΒΙΣΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ.ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Μια κατηγορία ενδόξων Νεομαρτύρων στα τετρακόσια μαύρα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς ήταν και αυτοί που είχαν αλλαξοπιστήσει και επανήρθαν στην Ορθοδοξία μας, επισφραγίζοντας με το μαρτύριό τους την επάνοδό τους στην αληθινή και σώζουσα πίστη της Εκκλησίας μας. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος Νεομάρτυς Αλέξανδρος ο Δερβίσης, ο οποίος όχι απλά εξισλαμίστηκε, αλλά και αναδείχτηκε υψηλός αξιωματούχος της ισλαμικής θρησκείας.

Αν ο Τυχικός κουνήσει το μικρό του δαχτυλάκι...

Αν ο Τυχικός κουνήσει το μικρό του δαχτυλάκι...

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης 

Εδώ και πολύ καιρό παρακολουθούμε πολύ προσεκτικά, την υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.

Πως αυτός οδηγήθηκε αντικανονικά εκτός της Μητροπόλεως του, πως έχασε τον θρόνο του, και πως οι Οικουμενιστές μεθόδευσαν αυτή την άτιμη πράξη.

Είδαμε τι έγινε στην δίκη του, είδαμε τι έγινε και στο έκκλητο στην Κωνσταντινούπολη.

Εκεί στην έδρα του Πατριαρχείου κατά δήλωση του ιδίου του Πανιερωτάτου Τυχικού, αντί να εξετάσουν το τι έγινε κατά την δίκη, άρχισαν να τον ρωτάνε για το Κολυμπάρι, για το λεγόμενο Ουκρανικό αυτοκέφαλο, για τον Οικουμενισμό, και τους διαλόγους με τις άλλες ομολογίες.

Το που το πάνε το πράγμα οι της Κύπρου και της Κωνσταντινούπολης το είδαμε καθαρά από την πρώτη στιγμή.

Ιδού οι λεγόμενες ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις τη Δηλώσεως του Τορόντο

Ιδού  οι λεγόμενες ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις τη Δηλώσεως του Τορόντο

(Ποιος συμφωνεί με αυτές εις την Κύπρον;)

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Ένα θέμα που δεν τολμήθηκε ποτέ οποιαδήποτε θεολογική ανάλυση, από τους απολογητές των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης, είναι και οι λεγόμενες ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις της Δήλωσης του Τορόντο, οι οποίες έχουν παρεισφρήσει στις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης.  Ενώ πολλοί είναι εκείνοι εκ των πανεπιστημιακών, οι οποίοι έγιναν απολογητές των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης, στο θέμα τούτο τηρούσαν αφωνία.

 Είναι γνωστό ότι οι καλούμενες ‘’εκκλησιολογικές προϋποθέσεις’’ στη «Δήλωση του Τορόντο», έχουν επιβληθεί από την πνιγηρή πλειοψηφία των αιρετικών προτεσταντικών ομάδων του Π.Σ.Ε. Δεν είναι επιτρεπτό να «προσλαμβάνωμεν το αλλότριο, φθείροντες το ημέτερον», λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (PG 35, 1124).

Το πρώτο επίσημο διάγγελμα του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού (25.05.2026)

Το πρώτο επίσημο διάγγελμα του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού μετά την αντικανονική απομάκρυνσή του από τον Μητροπολιτικό Θρόνο της Πάφου (25 Μαΐου 2026).

Ἡ κατάληψη τῆς Εὐρώπης ἀπὸ μουσουλμάνους

«Τὰ τελευταῖα χρόνια σποραδικὲς ἀλλὰ ταυτόχρονα προφητικὲς φωνὲς στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἤπειρο μιλοῦν γιὰ μία Εὐρώπη ποὺ ἀντιμετωπίζει ἀπειλὲς ἀπὸ ἕναν πολὺ πιὸ ἀσταθὴ καὶ χαοτικὸ ὑπόλοιπο κόσμο. Καὶ κινδυνεύει νὰ κατακλυσθεῖ, μέσω μετανάστευσης, ἀπὸ ἑκατομμύρια ἰσλαμικοὺς μετανάστες.

Παπικοί και Ορθόδοξοι ολοταχώς προς την ψευδοένωση

………………..Ἡ συνάντησις διωργανώθη ὑπὸ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Σμύρνης, καὶ περιελάμβανε τὴν τέλεσιν Ὀρθοδόξου Ἑσπερινοῦ, τοῦ Μ. Ἑσπερινοῦ τοῦ Σαββάτου, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου. Μετὰ τὴν ἀπόλυσιν αὐτοῦ ὁ Ρωμαιοκαθολικὸς Ἀρχιεπίσκοπος Σμύρνης Σεβ. κ. Martin Kmetec, συμπαραστατούμενος ὑπὸ κληρικῶν αὐτοῦ, ἐτέλεσε Λειτουργίαν, καθ’ ἣν ὡμίλησε καταλλήλως………………………

Παπικοί και Ορθόδοξοι ολοταχώς προς την ψευδοένωση

Ας φεύγομεν τους παπιστάς ως μίασμα…

Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

Ἡ Βάπτιση Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας. Γιά τόν Ἀνάδοχο

 Γ Ι Α Τ Ι   Ο   Ν Η Π Ι Ο Β Α Π Τ Ι Σ Μ Ο Σ ; 

    Ἡ Ἐκκλησία ἀπό τά πρῶτα βήματά της μαζί μέ τό βάπτισμα τῶν ἐνηλίκων υἱοθέτησε καί τόν νηπιοβαπτισμό, δηλαδή τό βάπτισμα τῶν νηπίων καί μικρῶν παιδιῶν. Τήν ἀρχαία αὐτή παράδοση συνεχίζει μέχρι σήμερα. Γιά ποιούς λόγους;

• Πρῶτον, γιατί δέν θέλει νά στερήσει ἀκόμη καί τά νήπια ἀπό τή λυτρωτική χάρη τοῦ μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος.

• Καί δεύτερον, γιατί τά νήπια πού βαπτίζει εἶναι παιδιά χριστιανῶν γονέων, μελῶν τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ χριστιανοί γονεῖς εἶναι αὐτοί πού τά προσκομίζουν μέ τή θέλησή τους στήν Ἐκκλησία καί τῆς ζητοῦν νά τά βαπτίσει.

    Ὅπως οἱ γονεῖς, πού φέρνουν ἕνα παιδί στόν κόσμο, ἀποφασίζουν γιά ὅ,τι ἀφορᾶ τό παιδί τους μέχρι πού νά ἐνηλικιωθεῖ (χωρίς νά ζητοῦν προηγουμένως τή συγκατάθεσή του), ἀποβλέποντας στό συμφέρον τοῦ παιδιοῦ τους, ἔτσι καί οἱ ἴδιοι, ὄντας ὀρθόδοξοι χριστιανοί, ἀποφασίζουν νά τό βαπτίσουν καί νά τό καταστήσουν μέλος τῆς Ἐκκλησίας.

    Καί ἐπειδή ἀκριβῶς τό νήπιο δέν μπορεῖ νά συγκατατεθεῖ καί δέν ἔχει ἐπίγνωση τῆς σημασίας τοῦ γεγονότος που τελεῖται, ἡ Ἐκκλησία ἀξιώνει ἀπό τούς χριστιανούς γονεῖς τοῦ νηπίου καί ἀπό τόν ἀνάδοχό του νά ἀναλάβουν τήν αὐτονόητη εὐθύνη νά ἀναθρέψουν τό παιδί χριστιανικά.

Ὁ γάμος μας – Στήν ἐνορία ἥ στό κτῆμα;

Ἱερά Μητρόπολις Νέας Σμύρνης

Ὁ γάμος μας – Στήν ἐνορία ἥ στό κτῆμα;

Ἀγαπητοί ἀδελφοί Χριστιανοί,

   Ὁ γάμος στή χριστιανική μας πίστη —ἀλλά καί στήν κοινωνική ζωή τοῦ λαοῦ μας, ὅπως αὐτή διαμορφώθηκε ἐπί αἰῶνες— ἀποτελεῖ μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας μας. Δύο νέοι ἄνθρωποι ἀποφασίζουν νά ἑνώσουν τή ζωή τους· νά συγκροτήσουν μιά νέα οἰκογένεια· νά στήσουν ἕνα καινούργιο σπιτικό. Καί τό κάνουν ἐπικαλούμενοι τή χάρη τοῦ Χριστοῦ καί τήν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας, στήν ὁποία ἀνήκουν ὡς μέλη της.

   Ἕνα τόσο σημαντικό γεγονός στή ζωή τῶν χριστιανῶν λαμβάνει χώρα στόν ἱερό Ναό τῆς Ἐνορίας μας. Τῆς Ἐνορίας πού ἀνήκουμε ἤ τῆς Ἐνορίας ὅπου πρόκειται νά στήσουμε τό σπιτικό μας.

   Ἐδῶ ὅλοι μαζί μέ ἐπικεφαλῆς τόν ἱερέα τῆς Ἐνορίας μας, γονεῖς, συγγενεῖς, φίλοι, ὅλοι οἱ καλεσμένοι μας, θά βρεθοῦμε στόν ἐνοριακό μας Ναό, τό κέντρο τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ζωῆς.

   Θά προσευχηθοῦμε θερμά γιά τά παιδιά μας, ὁ Χριστός νά εὐλογήσει τήν ἕνωσή τους. Τό νέο ζευγάρι νά ζήσει μέ ἀγάπη, μέ ἁρμονία καί ἀμοιβαία πιστότητα. Καί ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ νά τούς ἀξιώσει νά δημιουργήσουν μιάν ὄμορφη χριστιανική οἰκογένεια.

«Ουφολογία»: Ορθόδοξη θεώρηση ενός νοσηρού και απατηλού φαινομένου

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 25η Μαΐου 2026

«ΟΥΦΟΛΟΓΙΑ»: ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΡΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΛΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ

        Ένα από τα παράξενα συμβαίνοντα στις μέρες μας είναι και η μανία της «Ουφολογίας», η οποία σχετίζεται με την αντίληψη - και σε πολλούς την βεβαιότητα- ότι ο πλανήτης μας «δέχεται» τακτικά «επισκέψεις εξωγήινων». Είναι τα γνωστά «ΑΤΙΑ (UFO)», τα «αγνώστου ταυτότητας αντικείμενα», τα οποία «έχουν δει» κάποιοι. Πολλοί μάλιστα θεωρούν ότι οι «επισκέψεις» των «εξωγήινων» δεν είναι «φιλικές» και ότι «κινδυνεύουμε από κάποια εξωγήινη επιδρομή». Σε κάποιες δε περιπτώσεις παρατηρούνται φαινόμενα έντονης ανησυχίας, ακόμα και αλλοφροσύνης, κάνοντας λόγο για «γαλαξιακή εκστρατεία κατά της γης»!

Ο Χριστός διαλεγόμενος ως Διδάσκαλος.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΙΑΛΕΓΟΜΕΝΟΣ ΩΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ

Κισιώτης Στέφανος  

Μελετώντας τα κείμενα των τεσσάρων Ευαγγελίων συναντάμε διαρκώς συζητήσεις και διαλόγους που έκανε ο Χριστός με πολλούς ανθρώπους.

Συζητούσε με απλούς Ιουδαίους, με τους θεολόγους του Ισραήλ, τους Γραμματείς, τους Φαρισαίους και τους Σαδδουκαίους. Πολλές συζητήσεις έκανε με τους μαθητές Του. Κι ακόμη με Ρωμαίους αξιωματικούς, αλλά και με τον Πιλάτο, απ’ τον οποίο δεν ζήτησε επιείκεια, για να σωθεί · απεναντίας στάθηκε μπροστά του με πλήρη αξιοπρέπεια, «ώστε θαυμάζειν τον ηγεμόνα λίαν».(Ματθ. 27,14).

Ακόμη συζητούσε με ανθρώπους που του ζητούσαν να θεραπεύσει τους ίδιους ή τα παιδιά τους. Με αμαρτωλούς που είχαν εμφανή αμαρτωλότητα. Οι περισσότερες συζητήσεις γινόντουσαν δημόσια. Ιδιαίτερα όσες αφορούσαν την ερμηνεία και την εφαρμογή του νόμου του Θεού, όπως για την «αργία του Σαββάτου».

Νεομάρτυς Άγιος Ευγένιος Ροντιόνωφ ο Ρώσος (23 Μαΐου)

Νεομάρτυς  ῞Αγιος Εὐγένιος ῾Ροντιόνωφ ὁ ῾Ρῶσος

(23 Μαΐου)

   ῾O Νεομάρτυς Εὐγένιος Ροντιόνωφ ἦ­ταν στρατιώτης στὸν πρῶτο πόλεμο τῆς Τσετσε­νίας. Συνελήφθη ἀπὸ τσετσένους ἀντάρτες, βασανίστηκε καὶ σφάχτηκε σὰν ἀρνί ὅταν ἀρ­νήθηκε νὰ γίνει μουσουλμάνος καὶ νὰ πολε­μήσει ἐναντίον τῆς Ρωσίας Μαρτύρησε τὸ 1996 τὴ μέρα ποὺ γι­νόταν 19 ἐτῶν.

Παρόλο ὅτι δὲν μεγάλωσε σὲ εὐσεβὲς περιβάλ­λον δὲν ἀποχωριζόταν ποτὲ τὸν μικρὸ Σταυρὸ ποὺ τοῦ χάρισε ἡ γιαγιά του. ̉Απὸ αὐτὸ τὸν σταυρὸ ἀναγνώρισε ἡ μητέρα του τὸ σῶμα του ποὺ κειτόταν σὲ ἕναν ὁμαδικὸ τάφο μαζί μὲ ἄλλους συστρατιῶτες του.

῾Η κομμένη κεφαλὴ του εἶχε ταφεῖ ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστὲς  ἀλλοῦ. ῾Η μητέρα του ἄρχισε νὰ ψάχνει γιὰ νὰ βρεῖ τὸ γιὸ της μόλις ἔμαθε ὅτι ἦταν αἰχμάλωτος στὰ μέσα Φεβρουα­ρίου τοῦ 1996 καὶ ἐπὶ 9 συνεχεῖς μῆνες. ῞Οτι ἦταν νεκρὸς τὸ ἔμα­θε τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1996. Τότε ἔβαλε ὑποθήκη τὸ σπίτι της  στὴ Μόσχα γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει χρήματα, ἀπαραίτητα γιὰ τὶς συναλλαγὲς μὲ τοὺς ἀντάρτες καὶ ἄρχισε νὰ ψάχνει τὸν τόπο ποὺ ἐτάφη ὁ γιὸς της.