Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 7-6-1984,
επί αποριών προσκυνητριών κυριών κυκλαρχών
«ΦΑΡΟΥ» Θεσσαλονίκης].
Η επόμενη απορία, λοιπόν, αναφέρεται στο θέμα των αιρέσεων. Ποια δηλαδή η διάκρισις ανάμεσα στην αίρεση και στην Ορθοδοξία. Εάν είναι ακριβώς μία παράδοσις και τι είναι αυτή η παράδοσις.
Όταν η «οικουμενική» αποστολή γίνεται γεωπολιτική
αντιπροσωπεία
Γεώργιος Αποστολάκης
Η επίσκεψη του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών στην Ουκρανία και η άνιση εκκλησιαστική ευαισθησία απέναντι στους διωκόμενους πιστούς του Μητροπολίτη Ονουφρίου
Η επίσκεψη αντιπροσωπείας του «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών» στην Ουκρανία, από τις 14 έως τις 17 Ιουλίου 2026, υπό τον γενικό γραμματέα του, καθηγητή Jerry Pillay, παρουσιάστηκε ως αποστολή αλληλεγγύης προς τον ουκρανικό λαό και υποστήριξης της ειρήνης.
ΛΑΘΗ
ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
Γ΄ ΜΕΡΟΣ Δείτε και το (Α΄ ΜΕΡΟΣ)
& (Β΄ΜΕΡΟΣ)
Χρήστος Σαλταούρας
Συνεχίζουμε την
παράθεση μεταφραστικών λαθών από την έκδοση της Αγίας Γραφής στην Δημοτική της
Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας. Υπενθυμίζουμε ότι για την Παλαιά Διαθήκη η
Βιβλική Εταιρεία ακολουθεί το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο. Συνεπώς η αρίθμηση
των εδαφίων και κεφαλαίων στην παρούσα μελέτη ακολουθεί το Μασοριτικό κείμενο.
Παραθέσεις από την
μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας. Οι υπογραμμίσεις δικές μας:
Ησαΐας 34 :16 «Αναζητήστε στο βιβλίο του Κυρίου και διαβάστε· ούτ’ ένα
από τα ζώα αυτά δε θα παραλειφθεί! Γιατί ο Κύριος με το στόμα του
έδωσε προσταγή, διέταξε και το Πνεύμα του τα συνάθροισε».
Δεινή γενική κακοποίηση του εδαφίου. Πρόκειται για παράφραση και όχι μετάφραση ! Θα αρκεστούμε μόνο να αναφέρουμε ότι μεταφράζεται με τρίτο πρόσωπο –«στόμα του» η Εβραϊκή λέξη πρώτου προσώπου פִי֙ που σημαίνει «στόμα ΜΟΥ» !!! Επίσης πριν την λαθεμένη μετάφραση αυτής της λέξης προστίθεται η ανύπαρκτη στο εν λόγω σημείο λέξη «Κύριος» !!! Φυσικά όλα αυτά γίνονται για να αποκρυβεί όπως έχουμε πει και στις προηγούμενες μελέτες μας η διάκριση προσώπων στον Θεό.
“Αρωματοθεραπεία”.
Μια ακόμα νεοποχήτικη “θεραπεία” που είναι ασύμβατη και με την χριστιανική
πίστη και με την ιατρική επιστήμη
Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων
Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου
Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε περιοδικά ποικίλης ύλης ή μόδας και υγείας, διαφημίσεις στην τηλεόραση και φαρμακεία να κατακλύζονται από τα λεγόμενα προϊόντα “αρωματοθεραπείας”.
«ΓΙΑΤΙ Ο «ΠΑΠΑΣ» ΛΕΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕ ΤΑ
ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ; (Σχόλιο σε ένα ακόμα σοβαρό πνευματικό ατόπημα
του Παπισμού)»
«ΓΙΑΤΙ Ο «ΠΑΠΑΣ» ΛΕΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕ ΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ; (Σχόλιο σε ένα ακόμα σοβαρό πνευματικό ατόπημα του Παπισμού)», είναι το θέμα για το οποίο ενημερώνει στο παρακάτω βίντεο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
Η ΜΗ
ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ
ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑΣ
Σε καιρούς δοκιμασιών για την Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία, η αντικειμενική εκκλησιαστικο-ιστορική αλήθεια χρειάζεται σαφή και ανοιχτή δημοσιότητα. Φέρνουμε εις γνώσιν σας μια βαθιά εκκλησιαστικο-δημοσιογραφική και θεολογική ματιά στην πολυετή υπεράσπιση της αλήθειας υπέρ της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΟΟΕ) και στον έλεγχο των παρεκκλίσεων του πατριάρχη Βαρθολομαίου.
Σε μια κίνηση ιδιαίτερης σημασίας για το διεθνές οικολογικό και εκκλησιαστικό σκηνικό, ο επικεφαλής της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας (Ουνίτες), Μακαριώτατος Σβιατοσλάβ (Σέβτσουκ), κάλεσε επίσημα το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (ΠΣΕ) να συμπεριλάβει στους κόλπους του την Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, υπό τον Μητροπολίτη Επιφάνιο.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Δ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου με θέμα:
«ΑΓΩΝΑΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ
ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ»
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 19-7-1981](Β53)
«Ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν
ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν
οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν
οὐρανῶν».
Υπάρχει, αγαπητοί μου, μία τάσις εις τους ανθρώπους, ένεκα ακριβώς αυτής της πεσμένης των καταστάσεως, να αλλοιώνουν πάντοτε την αλήθειαν. Υπάρχει η τάσις να βάζουν πολλοί το υποκείμενό τους μέσα εις το αντικείμενον· με αποτέλεσμα να επέρχεται μία αλλοίωσις, μία φθορά. Φυσικά αυτό είναι αποτέλεσμα του εγωισμού του ανθρώπου, ο οποίος εγωισμός είναι ο πυρήνας της αμαρτίας που υπάρχει στον κάθε άνθρωπο, απόγονο του Αδάμ, που είναι πεσμένος. Περιττό να σας πω ότι αυτό υπάρχει και εις τον διάβολον. Ο διάβολος, ακριβώς κατεξοχήν υπερήφανος, δεν θα ήθελε ποτέ να δεχθεί την αλήθειαν του Θεού, όπως προσφέρεται, αλλά θα ήθελε να βάλει το υποκείμενό του μέσα. Και να διαστρέψει την αλήθειαν του Θεού.
Δύση: Η αρχή της τελικής πτώσης
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Ο γνωστός Γάλλος λόγιος Εμμανουέλ Τοντ, συγγραφέας και του βιβλίου «Η ήττα της Δύσης» που κυκλοφορεί και στα ελληνικά (Έκδοση «Πεδίο») σε συνέντευξή που είχε δώσει στην γαλλική εφημερίδα «Λε Φιγκαρό» (13-14/1/2024, σελ. 18) μίλησε για την επερχόμενη τελική πτώση της Δύσης. Ως αιτία αυτής της εξέλιξης θεωρεί την κατάρρευση του προτεσταντισμού γενικώς και ειδικότερα, στις χώρες οι οποίες λόγω του κοσμικού πνεύματος και της «ηθικής» του αναπτύχθηκαν βιομηχανικά και οικονομικά, κάτι που περιγράφει ο Μαξ Βέμπερ στο βιβλίο του «Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού». Υπενθυμίζεται ότι μεταξύ αυτών των χωρών είναι η Αγγλία, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, και αυτές της Σκανδιναβίας.
Το νέο
βιβλίο ΣΤ’ Δημοτικού ορίζει ως είδος οικογένειας τους «συζύγους ίδιου φύλου»!
Ελευθέριος Ανδρώνης
Μήπως γνωρίζετε καμιά γενιά Ελλήνων που να προέκυψε από «συζύγους που ανήκουν στο ίδιο φύλο»; Μήπως γνωρίζετε καμιά ιστορική περίπτωση δημογραφικής κρίσης που να λύθηκε με «γονείς» ίδιου φύλου; Μήπως γνωρίζετε κανένα παιδί που γεννήθηκε ζητώντας έμφυτα τον μπαμπά του και τον δεύτερο… μπαμπά του ή τη μαμά Α και τη μαμά Β;
ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ:
Το φάντασμα του Μηδενισμού στοιχειώνει
στη Δυτική Ευρώπη!...…
από τον Michel Houellebecq, συγγραφέα
Λέγεται ότι ο Γκάντι,
όταν ρωτήθηκε τι πίστευε για τον δυτικό πολιτισμό, απάντησε μετά από λίγα
δευτερόλεπτα: «Αυτός θα μπορούσε να είναι μια καλή ιδέα». Είναι
αστείο, αλλά και άδικο, υπήρχε ένας δυτικός πολιτισμός. Αλλά το γεγονός είναι
ότι έχει σε μεγάλο βαθμό περάσει πίσω μας. Το να μιλάμε για «πολιτισμό» για να
περιγράψουμε την κατάσταση των πραγμάτων στην Ευρώπη δίνει την εντύπωση ότι
ενδίδουμε σε μια μεγαλοπρεπή λέξη.
Προτεσταντισμός και
Διαφωτισμός
Βαθιά μέσα μας, το νιώθουμε, ακόμα κι αν το παραδεχτούμε παραμένει δύσκολο, είναι κάτι που έχει λήξει. Οι διάδοχοί μας, αν υπάρξουν, και αν τύχει να μας σκεφτούν σε λίγους αιώνες, δεν θα νιώσουν ούτε αγανάκτηση ούτε θυμό. Δεν θα ανησυχούν πλέον. Πιθανότατα θα νιώσουν μια αόριστη αηδία και, πάνω απ’ όλα, μια τεράστια αμηχανία. Οι πιο μορφωμένοι ανάμεσά τους θα προσπαθήσουν να την μετριάσουν γράφοντας τεράστια έργα, από τα οποία η Ιστορία της Παρακμής και της Πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας παραμένει ένα κλασικό παράδειγμα. Μια απλοποιημένη περίληψη των θέσεων του Γίββωνα, που εξηγούν την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέσω της ανάπτυξης του Χριστιανισμού, εκτός από το ότι είναι πειστική και σαφής, έχει το πλεονέκτημα ότι επεκτείνεται εύκολα από τις θέσεις του Αυγούστου Κοντ για τη μετάβαση από τη θεολογική στη μεταφυσική κατάσταση, της οποίας η μόνη λειτουργία ήταν η καταστροφή. Η παρακμή της Δύσης βρίσκει έτσι τη φυσική της εξήγηση στην πτώση του Χριστιανισμού που ξεκίνησε ο Προτεσταντισμός και ολοκληρώθηκε από τον Διαφωτισμό.
Κατατέθηκε
επιστολή προς υπεράσπιση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ιερά Σύνοδο
της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας
Η ΦΩΝΗ
ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: ΑΣ ΜΗΝ ΠΡΟΔΙΔΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΜΑΣ!
Ζούμε σε μέρες σκληρών δοκιμασιών για την Ορθοδοξία. Ο λαός του Θεού, καθώς και ένα διόλου ευκαταφρόνητο μέρος του κλήρου της Βουλγαρικής Εκκλησίας, έχουν ήδη δείξει επανειλημμένα ότι δεν μένουν απαθείς όταν η Αλήθεια υφίσταται εμπαιγμό και διωγμό!
Τό
προπατορικό ἁμάρτημα εἶναι κληρονομικό
(Καί
πάλιν ἀπολογία ὑπέρ τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου)
Παναγιώτης
Ν. Γκουρβέλος,
Θεολόγος καθηγητής
Στό φύλλο τῆς 10ης/7/2026 τῆς ἐφημερίδας «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», διάβασα μέ ἐνδιαφέρον τό δοκίμιο τοῦ κ. Παύλου Κλιμετσάκη, Δρ. Φιλοσοφίας: «Τὸ προπατορικὸν ἁμάρτημα δὲν εἶναι κληρονομικὸν» -ἀναρτημένο καί στήν ἠλεκτρονική ἔκδοση τῆς ἐφημερίδας:
ΤΩΝ
ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΑΝΤΩΝ ΤΗΝ Δ’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ
«Ὑμεῖς ἐστε
τό φῶς τοῦ κόσμου»
Οἱ προφῆτες ἀνήγγειλαν τήν ἔλευσιν τοῦ Θεανθρώπου Σωτῆρος ἡμῶν· οἱ Ἀπόστολοι ἔλαβον τήν ἄκτιστον Χάριν τοῦ Παρακλήτου καί τήν μετέδωσαν στούς Ἁγίους Πατέρας, τούς συγκροτήσαντας τήν Ἁγίαν Δ’ Οἰκουμενικήν Σύνοδον, πού ἑορτάζουμε σήμερα. Τό φῶς τῆς Ἁγίας Τριάδος ἔλαμψε στίς καρδιές τῶν ἁγίων Πατέρων μας καί ἐδογμάτισαν καί ὁμολόγησαν τήν Ὀρθόδοξον πίστιν περί τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, κηρύττοντας τό μυστήριον τῆς ἐν Χριστῷ Οἰκονομίας. Ἑπίσης, διετράνωσαν ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι καί πίστιν τήν Ὀρθόδοξον γιά τό πανάγιον πρόσωπον τῆς Ἀειπαρθένου καί Θεοτόκου Μαρίας, γράψαντες καί κηρύττοντας τό :«οὔτω παρθένος ἔτεκες καί παρθένος ἔμεινας...δικαιοσύνης ἀνέτειλεν ἥλιος...».
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΚΥΘΗΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ
ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Ὁ ἀθεϊσμὸς
κατὰ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο
Ἱεροδ. Ἱεροθέου
Κρητικοῦ,
Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ.
Κυθήρων & Ἀντικυθήρων
Ἡ σύγχρονη πνευματικὴ πραγματικότητα εὑρίσκεται ἐνώπιον μιᾶς ἔντονης ἐπανεμφανίσεως καὶ συστηματικῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ ἀθεϊστικοῦ φαινομένου, τὸ ὁποῖο δὲν ἐκλαμβάνεται πλέον ὡς μία ἁπλή ἰδιωτικὴ ἄρνηση τῆς θείας ὑπάρξεως, ἀλλ’ ὡς ἕνα δομημένο ἰδεολογικὸ καὶ φιλοσοφικὸ σύστημα. Ὁ ἀθεϊσμὸς ἐπιδιώκει νὰ θεμελιώσει τὴν ἀπόρριψη τοῦ θείου ἐπὶ τῆς ἀπολυτοποιήσεως τοῦ ὀρθοῦ λόγου καὶ τῆς ἐμπειρικῆς ἐπαληθευσιμότητος, ἐγκλωβίζοντας τὴν ἀλήθεια τῆς ὑπάρξεως ἐντὸς τῶν στενῶν ὁρίων τῆς ὑλικῆς πραγματικότητος. Ἔναντι τῆς προκλήσεως αὐτῆς, ἡ ὀρθόδοξη χριστιανικὴ θεώρηση, ἐκφραζομένη πλήρως στὴ διδασκαλία τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, προβάλλει τὴν ὁριοθέτηση τῶν γνωστικῶν δυνάμεων τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἀναδεικνύει τὸ ὀντολογικὸ χάσμα μεταξὺ κτιστοῦ καὶ ἀκτίστου.
ΛΑΘΗ
ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
Β΄
ΜΕΡΟΣ Δείτε και το (Α΄ ΜΕΡΟΣ)
Χρήστος Σαλταούρας
Συνεχίζουμε την
παράθεση μεταφραστικών λαθών από την έκδοση της Αγίας Γραφής στην Δημοτική της
Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας. Υπενθυμίζουμε ότι για την Παλαιά Διαθήκη η
Βιβλική Εταιρεία ακολουθεί το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο. Συνεπώς η αρίθμηση
των εδαφίων και κεφαλαίων στην παρούσα μελέτη ακολουθεί το Μασοριτικό κείμενο.
Παραθέσεις από την
μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας. Οι υπογραμμίσεις δικές μας:
Γένεση 10:21 « Ο Σημ,
ο μεγαλύτερος αδερφός του Ιάφεθ,
είναι ο γενάρχης όλων των Εβραίων».
Σύμφωνα με την
μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας ο Σήμ ο γιος του Νώε είναι μεγαλύτερος σε
ηλικία από τον Ιάφεθ. Αυτό όμως όπως θα δούμε δεν είναι αληθές. Παρερμηνεύεται
η Εβραϊκή πρόταση.
« Καὶ ἦν Νῶε ἐτῶν πεντακοσίων καὶ ἐγέννησε τρεῖς υἱούς, τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, καὶ τὸν ᾿Ιάφεθ» Γένεση 5:32.
Τυχικός και η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος
Πώς τιμώνται οι Άγιοι Πατέρες της Χαλκηδόνας όταν
υποβαθμίζονται οι δογματικές διαφορές που εκείνοι υπερασπίστηκαν;
Κάθε χρόνο, η Εκκλησία αφιερώνει την Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ΄
Οικουμενικής Συνόδου στη μνήμη των 630 θεοφόρων Πατέρων που συγκεντρώθηκαν στη
Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. Δεν τιμά απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Τιμά ανθρώπους που
αγωνίστηκαν, διώχθηκαν και υπέστησαν τα πάντα για να διαφυλάξουν ανόθευτη την
αποστολική πίστη.
Την επόμενη ημέρα, η Εκκλησία πανηγυρίζει τον ένδοξο Προφήτη Ηλία, τον
προφήτη του θείου ζήλου, ο οποίος δεν συμβιβάστηκε με την πλάνη ούτε αναζήτησε
μια τεχνητή συνύπαρξη μεταξύ της αληθείας και της ειδωλολατρίας. Η κραυγή
του παραμένει διαχρονική:
«Ἕως πότε ὑμεῖς χωλανεῖτε ἐπ’ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις; Εἰ Κύριος ὁ Θεός,
πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ· εἰ δὲ ὁ Βάαλ, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ.» (Γ΄ Βασ. 18:21)
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο ιστορικό αλλά βαθιά εκκλησιολογικό: τι σημαίνει
πραγματικά να τιμά κανείς τους Αγίους Πατέρες της Χαλκηδόνας;
Είναι αρκετό να ψάλλονται ύμνοι προς τιμήν τους ή απαιτείται και πίστη στην ομολογία τους;
Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου[: Τίτ. 3, 8-15]
ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ
ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ
[απόδοση στην απλή ελληνική και πρόσθετα
σχόλια: Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης]
«Πιστὸς
ὁ λόγος (:Το ότι δικαιωθήκαμε και αναγεννηθήκαμε και
θα κληρονομήσουμε την αιώνια ζωή είναι λόγος και αλήθεια αξιόπιστη)»[Τίτ.3,8].
Επειδή παραπάνω είπε ο Απόστολος για μέλλοντα πράγματα, το δε μέλλον είναι άδηλο και αόρατο, γι΄αυτό εδώ προσθέτει και το αξιόπιστο στον λόγο του και λέγει ότι αυτό που είπα είναι αξιόπιστο και βέβαιο από τα περασμένα και προηγούμενα αγαθά, που απολαύσαμε· επειδή ο Θεός που μας έδωσε τόσα αγαθά στον προηγούμενο καιρό, Αυτός θα μας δώσει και στον μέλλοντα
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ
Σύγχρονα θαύματα Ἁγίας Μαρίνης καὶ Ἁγίου Μάρκου Εὐγενικοῦ
«Ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων. Ἀμήν» (Μᾶρκ. ιστ΄, 20). (: Ἐκεῖνοι δέ, ἀφοῦ ἐβγῆκαν εἰς περιοδείαν, ἐκήρυξαν εἰς κάθε μέρος, καὶ ὁ Κύριος ἦτο συνεργός των καὶ ἐπεβεβαίωνε τὸν λόγον τοῦ κηρύγματός των μὲ τὰ θαύματα, ποὺ ἐπηκολούθουν εἰς τὸ κήρυγμά των. Ἀμήν).
Αγία
Μαρίνα, η παιδούλα που νίκησε τον διάβολο.
Μυργιώτης Παναγιώτης,
Μαθηματικός
Η Αγία Μαρίνα η μεγαλομάρτυρας του Χριστού
γεννήθηκε σε οικογένεια ειδωλολατρική και επιφανή. Ο πατέρας της Αιδέσιος ήταν
επίσημος ιερέας των ειδώλων. Γεννήθηκε κατά το 270 μ.Χ. και έμεινε ορφανή από
μητέρα κατά την γέννησή της. Ο πατέρας της την παρέδωσε σε γυναίκα για να τη
θηλάσει και να τη μεγαλώσει. Κατά θεία πρόνοια η γυναίκα αυτή ήταν Χριστιανή.
Έτσι η Μαρίνα μεγάλωνε σε ένα
περιβάλλον Χριστιανικό. Άκουγε για τον Χριστό, για τη διδασκαλία Του, τα
θαύματά Του, το εκούσιο Πάθος, την Σταύρωση, την Ταφή, την Ανάστασή και την
Ανάληψή Του. Εποχή διωγμών των Χριστιανών και άκουγε για τα μαρτύρια, τα βάσανα
και τις θανατώσεις που υφίσταντο οι Χριστιανοί και μέσα της γεννήθηκε ο πόθος
να μαρτυρήσει για τον Σωτήρα Χριστό.
Άρχισε να κατηχεί τα συνομήλικα παιδιά και πολλά δέχονταν τον Χριστιανισμό. Η φήμη έφθασε στα αυτιά του πατέρα της. Την κάλεσε στο σπίτι και η Μαρίνα αφού πρώτα προσευχήθηκε ομολόγησε θαρρετά ότι είναι Χριστιανή. Η προσπάθεια του πατέρα της να την αλλαξοπιστήσει ήταν μάταια, όπως και η προσπάθεια η δική της να απαρνηθεί αυτός τα είδωλα.
Το ζήτημα προκαλεί εύλογα πολλά και διαφορετικά ερωτηματικά ως προς την
χρησιμότητα του σε παιδιά 10-11 ετών
Έντονο προβληματισμό έχουμε από το νέο σχολικό βιβλίο, το οποίο
αναφέρει την ΛΟΑΤΚΙ ατζέντα σε παιδιά Δημοτικού.
Πρόκειται για το νέο, εγκεκριμένο από το ΙΕΠ, βιβλίο Κοινωνικής και
Πολιτικής Αγωγής της ΣΤ΄ Δημοτικού.
Στην σελίδα 10, υπό τον τίτλο «Η ζωή στο σπίτι μου», το βιβλίο αναφέρει
τους «τύπους της ελληνικής οικογένειας», βάζοντας στην ίδια πλευρά την
παραδοσιακή οικογένεια με ζευγάρια δύο ανδρών ή δύο γυναικών, τονίζοντας
ότι η οικογένεια στην Ελλάδα “παρουσιάζει μεγάλη «πολυμορφία» και ότι
ανάμεσα στους τύπους οικογένειας συγκαταλέγονται και οι «οικογένειες με δύο
γονείς του ίδιου φύλου».
Μάλιστα, ρωτάει τα παιδιά: «Από ποια μέλη αποτελείται η δική σου οικογένεια; Σε ποιον τύπο οικογένειας ανήκει;»
Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ
π. Δημητρίου Μπόκου
Ο εχθρός γέμισε
ερείπια τη χώρα, λεηλάτησε τον πλούτο της, πέρασε απ’ το μαχαίρι του πλήθος
αμάχων και έφυγε σύροντας πίσω του ένα πολύ μεγαλύτερο πλήθος αιχμαλώτων. Ο
υπερασπιστής στρατηγός όμως ανασύνταξε τις δυνάμεις του. Αντεπιτέθηκε. Χτύπησε
και κατανίκησε τον εχθρό στην καρδιά του βασιλείου του, στην ίδια την
πρωτεύουσά του. Ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους και τους επανέφερε στην πατρίδα,
μαζί με τους διαρπαγέντες θησαυρούς.
Και όμως!
Οι άνθρωποι σώθηκαν, μα όχι όλοι. Ο ελευθερωτής στρατηγός δεν
μπορούσε να επαναφέρει στη ζωή τους νεκρούς, ούτε να διασώσει όσο μέρος της
λείας είχε ήδη διασκορπιστεί και κατασπαταληθεί. Δεν μπορούσε να περισώσει ό,τι
είχε ήδη διαφύγει οριστικά από τα χέρια του.
Υπάρχει όμως ένας
στρατηγός, «βασιλεύς μέγας επί πάσαν την γην», που έχει τη δύναμη να
διορθώνει τα πάντα. Που μπορεί να ξαναπάρει ό,τι έχει χαθεί, ό,τι έχει
καταστραφεί, ό,τι έχει θανατωθεί. Μπορεί να ξαναφτιάξει τα πάντα όπως ήταν πριν
και ακόμα καλύτερα.
Είναι ο νικητής Χριστός, που έρχεται και αναδημιουργεί ό,τι έχασε ο άνθρωπος. Γι’ αυτό και φροντίζει επιμελώς να μην αφεθεί κανένα μέρος του κατεστραμμένο. Παίρνει πάνω του και σηκώνει από τον τόπο της καταστροφής όλα τα κομμάτια του, ακόμα κι αν έχουν διασκορπιστεί στους τέσσερες ανέμους. Δεν αφήνει ούτε το παραμικρό κομματάκι του. Γιατί ό,τι μείνει πεταμένο κάτω θα χαθεί. Θα σαπίσει. Θα γίνει χώμα. Θα πεθάνει οριστικά. «Το γαρ απρόσληπτον, αθεράπευτον. Ο δε ήνωται τω Θεώ, τούτο και σώζεται» (Αγ. Γρηγορίου Θεολόγου, Επιστολή προς Κληδόνιον, PG 37, 181C-184A).
Γιόγκα
Γέλιου και Ορθοδοξία. Ορθόδοξη θεώρηση
Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων
Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στεφάνου Στεφόπουλου
Τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκε στο προσκήνιο μιά νέα “θεραπεία” , η Γιόγκα Γέλιου. Όσοι την εξασκούν και την μεταφέρουν στους πελάτες τους ισχυρίζονται πως στον κόσμο των ημερών μας που πνίγεται από το άγχος, την αγωνία επιβίωσης, τις ατελείωτες υποχρεώσεις, τους πολύ έντονους καθημερινούς ρυθμούς, το νεοφανές αυτό είδος γιόγκα αποτελεί μιά πολύ καλή μέθοδο “εκτόνωσης” και ενίσχυσης της ψυχοσωματικής ισορροπίας.
Γαλλία:
Ψηφίστηκε νόμος για ιατρικώς υποβοηθούμενη αυτοκτονία
Το Συνταγματικό
Συμβούλιο θα κρίνει εάν συνάδει με το Σύνταγμα
Το γαλλικό κοινοβούλιο ενέκρινε σήμερα το νομοσχέδιο που επιτρέπει την ιατρικώς υποβοηθούμενη αυτοκτονία, για ασθενείς με ανίατες ασθένειες, ένα θέμα που εξακολουθεί να προκαλεί μια έντονη πολιτική αντιπαράθεση στη χώρα.
Από το «κατ' εικόνα» στον… αριθμό;
Γράφει ο Στυλιανός
Καβάζης
~Η ελευθερία δεν χάνεται μεμιάς,χάνεται με μικρές παραχωρήσεις.~
«Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.»—
Ρήγας Φεραίος
Ο παραπάνω συγκλονιστικός λόγος του Ρήγα Φεραίου δεν είναι απλώς ένας εθνικός στίχος. Είναι μια διαχρονική ομολογία πίστεως στην ελευθερία. Είναι η κραυγή κάθε ανθρώπου που αρνείται να ανταλλάξει την αξιοπρέπειά του με την ασφάλεια, τη συνείδησή του με την ευκολία και την ψυχή του με την άνεση.Η ελευθερία δεν είναι πολιτικό σύνθημα. Είναι θεϊκό δώρο.
Τα πανηγύρια των ισλαμιστών και η Αγια-Σοφιά της
Ορθοδοξίας
Να αλλάξουμε το αίτημά μας: Να μην ζητούμε επάνοδο στο
καθεστώς του Μουσείου, αλλά να ξαναγίνει ορθόδοξος χριστιανικός ναός
Κωνσταντίνος Χολέβας
Ο υπουργός Πολιτισμού της Τουρκίας χαρακτήρισε τη μετατροπή της Αγια-Σοφιάς σε τζαμί ως ανάμνηση της Αλώσεως του 1453. Η νεολαία του Ισλαμικού Κόμματος ΑΚΡ του Ταγίπ Ερντογάν διοργάνωσε το βράδυ της Παρασκευής 10 Ιουλίου συγκέντρωση και πορεία νέων με αφορμή την έκτη επέτειο της ισλαμοποιήσεως του ιστορικού ορθοδόξου ναού. Η Τουρκία διαπραγματεύεται με τους Δυτικούς για όσα τη συμφέρουν, αλλά δεν διστάζει σε κάθε ευκαιρία να δείχνει τον ισλαμικό χαρακτήρα της.
Από την Nancy Flanders, για την ιστοσελίδα του LiveAction
Ο Ethan Preseau, 28 χρονών, αξιωματικός του Αμερικανικού Ναυτικού, βρέθηκε από την κοπέλα του αναίσθητος μπροστά στο σπίτι τους ενώ έκανε μετακόμιση.
Διακομίσθηκε στο νοσοκομείο, μπήκε στην εντατική και «διαγνώστηκε» ως εγκεφαλικά νεκρός.
ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
Α΄ ΜΕΡΟΣ
Χρήστος Σαλταούρας
Στην παρούσα μελέτη θα παραθέσουμε ορισμένα λάθη που
περιέχονται στην μετάφραση στην Δημοτική της Αγίας Γραφής που έχει εκδόσει η
Ελληνική Βιβλική Εταιρεία. Ως προς την Παλαιά Διαθήκη η Ελληνική Βιβλική
Εταιρεία, που προτεσταντίζει, βασίζεται στο Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο για τον
λόγο αυτό και οι παραθέσεις ακολουθούν την αρίθμηση κεφαλαίων και εδαφίων του
Μασοριτικού. Τα τελευταία χρόνια η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία κυκλοφορεί δύο
μορφές μετάφρασης της Αγίας Γραφής, την έκδοση με τα 66 βιβλία που δέχονται οι
Προτεστάντες και την έκδοση με τα 76 βιβλία που δέχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία.
Και στην έκδοση όμως με τα 76 βιβλία, η μετάφραση των 39 βιβλίων από τα 49 της
Παλαιάς Διαθήκης, ακολουθεί το Εβραϊκό Μασοριτικό κείμενο.
Παραθέσεις από την
μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας, οι υπογραμμίσεις δικές μας:
Ψαλμός 22:17 «Σκύλοι με κύκλωσαν, κακοποιών φατρία μ’ έβαλε στη μέση· ξεσκίσανε τα χέρια και τα πόδια μου».
π.
ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ
Το γραμματικό γένος και το ανθρώπινο γένος στην Αγία Γραφή
Θεολογική, φιλολογική και στοχαστική
ανάπτυξη με αφορμή το ερώτημα περί αρσενικού και θηλυκού γένους
Η Αγία Γραφή, όταν ομιλεί στον «άνθρωπο», δεν εγκλωβίζεται στη βιολογική μερικότητα, αλλά απευθύνεται στο καθολικό ανθρώπινο γένος. Το γραμματικό γένος υπηρετεί την οικονομία του λόγου· δεν θεμελιώνει αποκλεισμό προσώπων.
Ὄλγα, ἡ Ἡγεμονίς τοῦ μεγάλου ρωσικοῦ Κιέβου, ἑορταζομένη
τὴν 11ην Ἰουλίου
Τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Νεκταρίου Ζιόμπολα
Ἐπρόκειτο νὰ ἀποτελέσει σταθμό, ὥστε τὸ Οἰκουμενικὸ
Πατριαρχεῖο νὰ ἐπιτύχει στὴ συνέχεια τὴν ἁλίευση τῆς ἀπεράντου Ρωσίας στὴν Ὀρθοδοξία.
Ὑπῆρξε ἡ ἐπίσημη συνάντηση μεταξὺ τοῦ βυζαντινοῦ κράτους μὲ τὴν συνοδεία της.
Τοῦτο ἔγινε ἐπὶ αὐτοκράτορος Κωνσταντίνου τοῦ Πορφυρογέννητου τὸ 955.
Συνέβη ἡ πρέπουσα ὑποδοχὴ καὶ δεξίωση τῆς ἀρχόντισσας τῆς
Ρωσίας εἰς τὸ λεγόμενο Χρυσοτρίκλινο παλάτι. Γοητεύθηκε ἀπὸ τὰ βλεπόμενα καὶ ἀκουόμενα.
Προέτρεψε νὰ δεχθοῦν αὐτὴ καθότι εἶχε δημιουργήσει τὸ πνευματικὸ ἔδαφος, ὥστε νὰ γίνει δεχτή στοὺς κόλπους τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Προσωπικὴ ἡ θέλησή της νὰ βαπτισθεῖ καὶ αὐτὸ μέτρησε. Τὸ ὄνομα Ὄλγα, λέξις σκανδιναυϊκὴ σημαίνουσα φλόγα, σημάδεψε τὶς σχέσεις τῶν δύο λαῶν. Μέτρησε ἐκεῖνο τὸ γεγονὸς ποὺ ἐπέλεξε καὶ ὑπῆρξε τὸ ἔναυσμα, ὥστε νὰ δεχθεῖ ὁ λαὸς τὴ θρησκεία τῆς ἀγάπης. Ἔζησε διάστημα καὶ ἔφυγε τὸ 969 ἀφήνοντας ὡς διάδοχο τὸν ἐγγονό της Βλαδίμηρο. Ἕνα μέρος τῶν ἐκεῖ ἐλάτρευον ἀκόμη τὶς δυνάμεις τῆς φύσεως ὡς εἰδωλολάτρες, τὸν ἥλιο, τὸν ἄνεμεο, τὸν κεραυνὸ ὡς καὶ πνεύματα τῶν ὑδάτων. Ὅμως τὰ τελευταῖα εἴδωλα πῆραν τέλος: Τὸ ἀργυροκέφαλον ἄγαλμα τοῦ θεοῦ Περούν, ὅπου μαζὶ μὲ ἄλλα ὡς εἴδωλα ἐκάησαν.
Δεν
προσκύνησαν μια ζακέτα. Τίμησαν τον Άγιο.
Γεώργιος Αποστολάκης
Η Εφημερίδα των Συντακτών, σχολιάζοντας την προσκύνηση της ζακέτας του Αγίου Παϊσίου από πιστούς στο Νέο Πετρίτσι Σερρών, χαρακτήρισε το γεγονός «καθαρή ειδωλολατρία». Πρόκειται για έναν χαρακτηρισμό που φανερώνει ότι ο συντάκτης του άρθρου είτε αγνοεί πλήρως την ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση είτε επιλέγει να την ερμηνεύσει αποκλειστικά με τα κριτήρια ενός ορθολογισμού που αδυνατεί να κατανοήσει το βίωμα της Εκκλησίας.
Λύσσαξαν με τη ζακέτα του Αγίου Παϊσίου – Τρανή
απόδειξη ότι παραμένει ζωντανός και τους «καίει»!
Ελευθέριος Ανδρώνης
Τα γνωστά «τελώνια» του δημόσιου λόγου που δεν αφήνουν κανένα ιερό και όσιο χωρίς να το «εκτελωνίσουν» με τις εμμονές τους, βγήκαν ξανά από τα ανήλιαγα σπήλαια τους. Βρυχώνται και ολολύζουν γιατί ο ελληνισμός γονάτισε για ακόμη μια χρονιά μπροστά στο ολόλαμπρο σέμνωμα των ημερών μας, τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη.
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ πρώην ΣΙΝΑΙΟΥ ΔΑΜΙΑΝΟΣ
Αθήνα, 12/07/2026
Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Παϊσίου του
Αγιορείτου και Σιναΐτου
Σεβασμιώτατε Ἅγιε Ἀδελφέ κ. Συμεών
καὶ ἀγαπητοί πατέρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σινᾶ, οἱ παροικοῦντες ἐν τῷ παρόντι
ἐν τῇ Ἱ. Μονῇ
Με βαθύ σεβασμό προς την μακραίωνη ιστορία της Μονής μας, αισθάνομαι την ανάγκη να απευθυνθώ σε όλους σας ως πατέρας, με λόγο ειρηνικό αλλά και με την ευθύνη που επιβάλλει η θέση μου, έχοντας αληθινή αγωνία για την ενότητα της αδελφότητας και το μέλλον της Μονής μας.
«Το θέμα της Εκκλησίας
είναι προσωπικόν»
(Επίσκοπος Αυγουστίνος
Καντιώτης – 4/10/87)
Νίκος
Σακαλάκης, Μαθηματικός
Το όνομα του Κυρίου «ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ» συμπυκνώνει πολλές ή μάλλον
πολλαπλές στοιβάδες νοήματος πρωταρχικού Θείου Φωτός.
Τα κείμενα της Καινής Διαθήκης και των Ιερών ακολουθιών ξεχειλίζουν από
το Θεανθρώπινο περιεχόμενο του ονόματός Του. Όσο μικρό και αν φαίνεται το
όνομα, διατηρεί στο ακέραιο τις νοηματικές του Θείες δυνάμεις, που χαρίζουν
στον πιστό (όταν το επικαλείται) προνομιακό
είδος συνείδησης, ως αποτέλεσμα της ένσαρκης
οικονομίας Του.
Ενσωματώνει (το όνομά Του) κατά φυσικό τρόπο και ενθουσιωδώς το Μυστικό
όραμα (=πραγματικότητα) της Βασιλείας Του.
Εμφανής η σημασία του Ονόματός Του στη Γραφή, όπως: «ού εισί δύο ή τρείς συνηγμένοι εις
το εμόν όνομα, εκεί ειμί εν μέσω αυτών» (Ματθ.
ιη΄, 20).
Σε προσωπική συζήτηση η χρήση του σε απλή καθομιλούμενη γλώσσα είναι (ως
γνωστό): «Κύριε Ιησού Χριστέ
ελέησόν με».
Αυτή η επίκληση, πολύπλοκα υφασμένη με το έργο του, ελκύει τη θεία χάρη και σε αποστασιοποιεί από τους δαίμονες, τους χειρώνακτες αυτούς εργάτες της αμαρτίας. Σ’ όλο το Σύμπαν, σ’ όλους τους κόσμους, δεν υπάρχει κενό ισχύος του Χριστού.
