Θεολογικό σχόλιο στην Κοίμηση και Μετάσταση της Θεοτόκου

«Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΝ ΜΝΗΜΕΙΩ ΤΙΘΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΞ ΠΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΝ Ο ΤΑΦΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ»

(Θεολογικό σχόλιο στην Κοίμηση και Μετάσταση της Θεοτόκου)

       ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου αποτελεί έναν  ακόμη σημαντικό σταθμό ψυχικής ευωχίας και πλούσιου πνευματικού εφοδιασμού για μας τους πιστούς, χαρακτηρίζοντάς την και αποκαλώντας την ως το «Πάσχα του Καλοκαιριού» και την οποία εορτάζουμε ανάλογα με  την οφειλόμενη τιμή προς το ιερότατο πρόσωπο της Θεομήτορος. Και δικαίως, διότι, σύμφωνα με τον ιερό υμνογράφο της εορτής, «η δόξα (της είναι) ευπρεπής θεοφεγγέσιν εκλάμπουσα χάρις». 

Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού: Περὶ τῆς ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ ξηρανθείσης συκῆς (Ματθ.21,18-22)

ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

   ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ,ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ Κ΄: Περὶ τῆς ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ ξηρανθείσης συκῆς (Ματθ.21,18-22)

   Ποια είναι η συκιά του Ευαγγελίου που ξεράθηκε κατά τρόπο φαινομενικά παράλογο, αν κρίνουμε από ό,τι φαίνεται εξωτερικά; Και πώς εξηγείται αυτή η φαινομενική αμετρία της πείνας, που αναζητεί καρπό εκτός εποχής; Και τι σημαίνει η κατάρα εναντίον ενός πράγματος που στερείται αίσθησης;

Ἐπιστήμονες καὶ Χριστιανισμὸς

 

Ἐπιστήμονες καὶ Χριστιανισμὸς

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος

   Τί σημαίνει πιστὸς ἐπιστήμονας; Εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ συνδυάζει τὴ δύναμη τοῦ νοῦ μὲ τὸ βίωμα τῆς πίστης. Εἶναι ὁ ἐρευνητὴς ποὺ μέσα ἀπὸ τὴν παρατήρηση καὶ τὸ πείραμα, βλέπει τὸ μεγαλεῖο καὶ τὴ σοφία τοῦ Δημιουργοῦ. Εἶναι τὸ ἀνήσυχο πνεῦμα ποὺ βρίσκει εἰρήνη καὶ ἀνάπαυση μόνο κοντὰ στὸ Θεό. Ἂς ἀναφέρουμε μερικοὺς ἀπὸ αὐτούς:

Αφιέρωμα στην εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

  

«ΕΝ ΤΗ ΚΟΙΜΗΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΟΥ ΚΑΤΕΛΙΠΕΣ ΘΕΟΤΟΚΕ»

(Εόρτιο αφιέρωμα στη μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Σύντομη θεολογική προσέγγιση της υπέρτατης συμβολής της Θεομήτορος στη σωτηρία του κόσμου)

«Ανάξιος» και «Μοιχεπιβάτης»

Πανορθόδοξο Κίνημα Στήριξης Μητροπολίτου Πάφου κ.κ. Τυχικού

«ΑΝΑΞΙΟΣ» ΚΑΙ «ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΗΣ»

Η φωνή του λαού, οι Ιεροί Κανόνες και η υπόθεση της Μητροπόλεως Πάφου (με αφορμή εντολής του μοιχεπιβάτη Πάφου να πάνε να τους διαβάσει συγχωρητική όσοι φώναξαν ανάξιος και Μοιχεπιβατης για να κοινωνήσουν…)

Η αναφώνηση «Ἄξιος!» ή «Ἀνάξιος!» μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι ένα άδειο εθιμοτυπικό σύνθημα. Έχει εκκλησιολογικό περιεχόμενο. Εκφράζει τη μαρτυρία του λαού του Θεού για το πρόσωπο που πρόκειται να αναλάβει εκκλησιαστικό αξίωμα.

Αυτό ακριβώς υπογραμμίζει και ο μακαριστός π. Αθανάσιος Μυτιληναίος. Στις ομιλίες του αναφέρεται ότι το «Ἄξιος» ή «Ἀνάξιος» στη χειροτονία δεν είναι απλώς εθιμοτυπικό, αλλά έχει ουσιαστικό χαρακτήρα, και ότι ο λαός έχει δικαίωμα και υποχρέωση να εκφράσει τη συνείδησή του.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε προσωπική δυσαρέσκεια εναντίον ενός επισκόπου μετατρέπεται αυτομάτως σε εκκλησιαστική καταδίκη. Σημαίνει όμως ότι ο πιστός δεν είναι άφωνος μέσα στην Εκκλησία. Έχει συνείδηση, έχει ευθύνη και, όταν θεωρεί ότι υπάρχει σοβαρή εκκλησιαστική εκτροπή, μπορεί να διατυπώσει τη διαμαρτυρία του.

Αγία Ευδοκία. Η φωτισμένη αυτοκράτειρα του Βυζαντίου

ΑΓΙΑ ΕΥΔΟΚΙΑ Η ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

       Η εξουσία γενικά φθείρει και διαφθείρει. Χειρότερη απ’ όλες η απολυταρχική εξουσία και ιδιαίτερα η βασιλική, η οποία σε παλιότερες εποχές, ήταν εστία διαφθοράς και ηθικής καταπτώσεως. Υπάρχουν όμως και οι εξαιρέσεις. Στο χιλιόχρονο Βυζάντιο, την χριστιανική Ρωμανία, οι αυτοκρατορικοί οίκοι ανάδειξαν, πέρα από την όποια κατάπτωση και μια πληθώρα αγίων ανάκτων, ανδρών και γυναικών, οι οποίοι λαμπρύνουν το αγιολογικό στερέωμα της Εκκλησία μας. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η αγία Ευδοκία, η αυτοκράτειρα και φιλόσοφος, η οποία προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες στο κράτος, την Εκκλησία και τον πολιτισμό.

      Γεννήθηκε το 401 στην Αθήνα και ήταν κόρη του ονομαστού φιλοσόφου και καθηγητή της ρητορικής, Λεοντίου. Το αρχικό όνομά της ήταν Αθηναΐς. Τόσο ο πατέρας της, όσο και η ίδια ήταν εθνική στο θρήσκευμα (ειδωλολάτρισσα). Ο πατέρας της φρόντισε να της δώσει αξιόλογη μόρφωση και παιδεία. Σπούδασε φιλοσοφία και φιλολογία. Ιδιαίτερα μελέτησε τον Όμηρο, τον Λυσία και τον Δημοσθένη. Σπούδασε επίσης αστρονομία και γεωμετρία. Κυρίως ασχολήθηκε με την νεοπλατωνική φιλοσοφία, η οποία μεσουρανούσε την εποχή εκείνη. Η ίδια ήταν στολισμένη με ευγένεια αισθημάτων και ψυχικό μεγαλείο. Επίσης διέθετε σπάνια σωματική ομορφιά.

Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού: Περὶ τοῦ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ βαστάζοντος τὸ κεράμιον τοῦ ὕδατος

 

ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

  ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ, ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ Γ΄: Περὶ τοῦ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ βαστάζοντος τὸ κεράμιον τοῦ ὕδατος

  Ποιος είναι, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, εκείνος που μεταφέρει μέσα στην πόλη τη στάμνα με το νερό, και γιατί πρόκειται για νερό; Αυτόν συναντούν οι μαθητές που στέλνονται από τον Χριστό και λαμβάνουν την εντολή να τον ακολουθήσουν. Και ποιος είναι ο οικοδεσπότης; Και γιατί οι Ευαγγελιστές αποσιωπούν το όνομά του; Και τι σημαίνει το μεγάλο και στρωμένο ανώγειο, μέσα στο οποίο τελείται το φρικτό μυστήριο του θείου Δείπνου;

Σχέδιο ερήμωσης στα χωριά: Πρώτα έκλεισαν τα ΕΛΤΑ, τώρα κάνουν ATM τα καφενεία!

Σχέδιο ερήμωσης στα χωριά: Πρώτα έκλεισαν τα ΕΛΤΑ, τώρα κάνουν ATM τα καφενεία!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού: Περὶ τοῦ τίς ὁ ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐσπιλωμένος χιτών.Τι είναι «ο χιτώνας ο μολυσμένος από τη σάρκα»;

ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

   ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ,ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ ΙΒ΄: Περὶ τοῦ τίς ὁ ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐσπιλωμένος χιτών

        Τι είναι «ο χιτώνας ο μολυσμένος από τη σάρκα»;

Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού: Περὶ τοῦ μὴ κτήσασθαι δύο χιτῶνας

 

ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

  ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ, ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ Δ΄: Περὶ τοῦ μὴ κτήσασθαι δύο χιτῶνας

Πώς ο Κύριος έδωσε εντολή στους μαθητές να μην αποκτήσουν δύο χιτώνες, ενώ ο Ίδιος είχε πέντε, σύμφωνα με τον άγιο ευαγγελιστή Ιωάννη, όπως γίνεται φανερό από εκείνους τους στρατιώτες που τα μοίρασαν μεταξύ τους; Και τι ακριβώς είναι αυτά τα ενδύματα;

Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού: Περὶ λύπης καὶ ἡδονῆς καὶ ἐπιθυμίας τε καὶ φόβου

ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

  ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ, ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ Α΄: Περὶ λύπης καὶ ἡδονῆς καὶ ἐπιθυμίας τε καὶ φόβου

Είναι τα πάθη κακά από τη φύση τους ή γίνονται κακά εξαιτίας της χρήσης τους; Εννοώ δηλαδή την ηδονή και τη λύπη, την επιθυμία και τον φόβο, καθώς και όλα όσα ακολουθούν αυτά.

Η γλυκειά σιωπή του ουρανού: Η Παναγία και το μυστήριο της Κοίμησης

π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ

             ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Η γλυκειά σιωπή του ουρανού: Η Παναγία και το μυστήριο της Κοίμησης

Η Παναγία ως μυστήριο συνάντησης   του ανθρώπου με το φως

Ο Προσωπικός Αριθμός και η πνευματική ευθύνη της έγκαιρης εγρήγορσης. Διάλογος με έναν κληρικό.

Ο Προσωπικός Αριθμός και η πνευματική ευθύνη της έγκαιρης εγρήγορσης. Διάλογος με έναν κληρικό.

Γεώργιος Αποστολάκης

Το παρόν άρθρο αποτελεί μια απάντηση προ τον αρχιμανδρίτη π. Αθηναγόρα Σουπουρτζή  για τις θέσεις που διατύπωσε με παρέμβασή του στο f/b επί του αναρτημένου εκεί άρθρου μου "Οι τρεις βαθμίδες της ψηφιακής μεταστοιχείωσης". Ο διάλογος λύνει παρεξηγήσεις, αναδεικνύει ζητήματα και βοηθά στην κατανόησή τους. Μακάρι να έπαιρνε θέση και κανένας επίσκοπος.

To παράδοξο του Γιβραλτάρ: Η Ισπανία φρουρός της Schengen σε βρετανικό έδαφος

To παράδοξο του Γιβραλτάρ: Η Ισπανία φρουρός της Schengen σε βρετανικό έδαφος

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

H χρονική σύμπτωση μεταξύ της μεταναστευτικής κρίσης στη Θέουτα και της συμφωνίας για το Γιβραλτάρ είναι εντυπωσιακή. Η συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Ηνωμένου Βασιλείου υπεγράφη στις 14 Ιουλίου 2026 στις Βρυξέλλες, δηλ. μόλις δύο εβδομάδες πριν από την μαζική είσοδο δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων από το Μαρόκο στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα.

Επιστολή του Παραρτήματος Αδιόριστων Θεολόγων της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ), προς την Υπουργό Παιδείας, που αφορά διαμαρτυρια για τους (59) συνολικά μόνιμους διορισμούς Θεολόγων και την πρόσληψη Αναπληρωτών Θεολόγων για το σχολ. Έτος 2026-2027

 

Αθήνα, 11 Αυγούστου 2026

                        Αρ. Πρωτ.: 34                       

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΘΕΟΛΟΓΩΝ (Π.Ε.Θ.)

Παράρτημα Αδιορίστων Θεολόγων

Ὁ προορισμός τοῦ ἀνθρώπου

Ὁ προορισμός τοῦ ἀνθρώπου

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι προσπαθοῦν στή ζωή τους νά ἐξασφαλίζουν τά ὑλικά ἀγαθά, νά ἱκανοποιοῦν τίς ἐπιθυμίες τους καί νά σταθεροποιοῦν τήν «εὐτυχία» τους. Ὅλες τους οἱ δυνάμεις καί ὅλες οἱ δυνατότητές τους σέ αὐτά στοχεύουν.

Οἱ ἀδιάκοπες μέριμνες, πού δέν ἔχουν τελειωμό, τούς καταπονοῦν καί μένουν ἀδιάφοροι γιά τήν πνευματική τους ἀναβάθμιση, τήν καλλιέργεια τοῦ ἤθους καί τήν προσφορά στούς συνανθρώπους τους. Δέν ἔχουν ἀνοικτούς ὁρίζοντες. Εἶναι κλεισμένοι στόν ἑαυτό τους καί στό στενό οἰκογενειακό τους κύκλο. Τίποτα πιό πέρα. Οἱ κοινωνικές τους σχέσεις μπορεῖ νά εἶναι πολλές, ἀλλά διακρίνονται γιά τήν τυπικότητα καί τήν ὑποκριτική συμπεριφορά. Εἶναι πάντα εὔθραυστες, γιατί δέν ἔχουν κίνητρο τήν καθαρή ἀγάπη, ἀλλά στηρίζονται σέ κάποια γνωριμία πού τυχαῖα εἶχαν στό παρελθόν, ἀπό κάποια ὑποχρέωση ἤ ἐπαγγελματική συνεργασία. Καί κάποτε ἀπό τή γνωριμία κατά τή διάρκεια τῶν διακοπῶν κλπ. Ὅλα αὐτά βέβαια εἶναι γεγονότα, πού δέν δημιουργοῦν ἐμπειρίες χρήσιμες γιά τή ζωή. Σπάνια ἀποκτοῦν σταθερότητα καί διάρκεια. Συνήθως γίνονται ἀναμνήσεις, πού γρήγορα ἀτονοῦν καί λησμονοῦνται.

Το αντι-woke μέτωπο που αναδύεται στην Αφρική

Το αντι-woke μέτωπο που αναδύεται στην Αφρική

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Στις αρχές Ιουνίου του 2026 κοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες από 18 αφρικανικές χώρες ενέκριναν (απείχαν οι αντιπροσωπείες της Νότιας Αφρικής και της Μοζαμβίκης) ένα σχέδιο του «Αφρικανικού Χάρτη για την Οικογένεια, την Κυριαρχία και τις Αξίες» ("African Charter on Family, Sovereignty and Values"), με το οποίο επιδιώκεται να κατοχυρωθεί σε παναφρικανικό επίπεδο μια «συντηρητική» αντίληψη για την οικογένεια, την εθνική κυριαρχία, την εκπαίδευση και τις πολιτισμικές αξίες.

«Οἱ πατέρες μὴ παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλ᾿ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου» (Ἐφ. 6, 4)

«Οἱ πατέρες μὴ παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλ᾿ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου» (Ἐφ. 6, 4)

Πορφυρίτης

Θά ἤθελα ὁ λόγος μου νά εἶναι ἁγιασμένος, νά ἔρρεε στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων, νά τίς μαλάκωνε καί εὐθύς ἀμέσως νά ἀγαποῦσαν Χριστό καί ἄνθρωπο. Πῶς ὅμως νά βγεῖ τέτοιος λόγος ἀπό καρδιά ρυπαρή; Πῶς νά αἰσθανθεῖ τόν πόνο τῶν ἀνθρώπων ἡ καρδιά «κυνός τεθνηκότος»^[1]; Κι ὅμως, ἀκόμη καί αὐτή ἡ καρδιά ἀντιδρᾶ, ἐξανίσταται μπρός σέ ὅλα τοῦτα «τά σημεῖα καί τέρατα» πού λαμβάνουν χώρα στά βλαστάρια τοῦ ἔθνους μας, καθώς ἀναπτύσσονται παρατημένα ἀπό αὐτούς πού θά ἔπρεπε νά στέκονται ἀρωγοί, προστάτες, ὑποστηρικτές, σύμβουλοι καί ὀριοθέτες τους ἤ μέ μία λέξη: παιδαγωγοί.

Ακούστε τα παιδιά μας πριν η φωνή τους γίνει σιωπή

Ορθόδοξο Κίνημα Γονέων Πάφου

«Μαμά, δεν θέλω να τον ξαναδώ… φοβήθηκα.»

Ακούστε τα παιδιά μας πριν η φωνή τους γίνει σιωπή

Προς όλους όσοι έχουν ευθύνη για τα παιδιά μας,

Είμαστε γονείς και γράφουμε αυτή την επιστολή με πόνο και αγωνία.

Πρόσφατα, στην κατασκήνωση της Μητρόπολης Πάφου, τα παιδιά μας άκουσαν τον Μητροπολίτη Γρηγόριο.

Όταν γύρισαν, μας είπαν κάτι που δεν είχαμε ξανακούσει από αυτά:

«Δεν θέλουμε να τον ξαναδούμε. Δεν θέλουμε να τον ξανακούσουμε.»

Μας μίλησαν με φόβο και δάκρυα στα μάτια. Μας είπαν ότι ένιωσαν πολύ άσχημα, ότι πιέστηκαν ψυχικά, ότι ένιωσαν σαν να τους «βίαζε την ψυχή».

Και ως γονείς δεν μπορούμε να κάνουμε πως δεν ακούσαμε.

Ρωτήσαμε και άλλες οικογένειες. Ακούσαμε παρόμοια συναισθήματα. Και τότε η αγωνία μας έγινε ακόμη μεγαλύτερη.

Τι συνέβη στα παιδιά μας; Και ποιος θα τα ακούσει;

Κι ύστερα τα παιδιά μας μάς μίλησαν για τον Τυχικό.

«Τον Τυχικό τον νιώθαμε σαν πατέρα μας», μας είπαν.

Απαντήσεις σε λειτουργικά ερωτήματα

Απαντήσεις σε λειτουργικά ερωτήματα

- Του κ. Παναγιώτου Σκαλτσή, Ομοτίμου Καθηγητού Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

1.Ποῖο εἶναι τό σωστό «Ποιμαίνοντας» ἤ «διαποιμαίνοντας» τήν Ἱεράν Μητρόπολιν;

Ἀπάντηση:

Εγκύκλιος του Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ’ για την τιμή προς την Υπεραγία Θεοτόκο

Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

Μετὰ τὸν Θεάνθρωπο Σωτῆρα καὶ Λυτρωτὴ τοῦ κόσμου, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ἡ πιὸ γλυκειά μορφὴ γιὰ τοὺς πιστοὺς Χριστιανοὺς εἶναι τὸ πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.

Ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ποὺ ἀναφέρεται στὴν Ἁγία Γραφὴ τὸ ὄνομα τῆς Παναγίας, αὐτὸ, περιβάλλεται μὲ ἐξαιρετικὴ τιμή. Ἀπὸ τὴν γέννησή της μέχρι καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ Κοίμησή Της, ὅλα εἶναι ἱερὰ πανήγυρη γιὰ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἐπακριβῶς καὶ ἡ ἴδια ἡ Θεοτόκος τὸ προφήτευσε: «Μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί» (Λουκ. 1, 48).

Ἐκεῖνο, βεβαίως, στὸ ὁποῖο κυρίως ἡ Παναγία ἔχει ξεπεράσει ὅλες τὶς γυναῖκες τοῦ κόσμου, εἶναι τὸ ὅτι ἀνεδείχθη «σκηνὴ τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου». Ἀξιώθηκε, δηλαδή, νὰ ὑπηρετήσει τὸ Μυστήριο τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως, νὰ γεννήσει τόν Υἱόν καί Λόγον τοῦ Θεοῦ, τόν Χριστό. Αὐτό εἶναι τιμὴ ὑψίστη καὶ μοναδικὴ στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος. Καί ἡ Παναγία, μόνη ἀπ' ὅλες τὶς γυναῖκες ἀξιώθηκε νὰ βαστάσει «τὸν βαστάζοντα πάντα» καὶ νὰ Τὸν γαλουχήσει.

«Μαντράχαλοι» στο γυναικείο μπάσκετ: Το κωμικοτραγικό αδιέξοδο του WNBA

«Μαντράχαλοι» στο γυναικείο μπάσκετ: Το κωμικοτραγικό αδιέξοδο του WNBA

Ελευθέριος Ανδρώνης

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ειρωνεία από το να βλέπεις αυτούς που θεοποίησαν τον άκριτο «αυτοπροσδιορισμό», τώρα να τρέμουν τον όρο που οι ίδιοι επινόησαν. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με το ομοσπονδιακό «τσίρκο» του WNBA, δηλαδή το αμερικανικό ΝΒΑ για γυναίκες.

Μπορεί ένας άνθρωπος να περάσει ολόκληρη τη ζωή του μέσα στην Εκκλησία χωρίς να αφήσει ποτέ την Εκκλησία να περάσει μέσα του.

Μπορεί ένας άνθρωπος να περάσει ολόκληρη τη ζωή του μέσα στην Εκκλησία χωρίς να αφήσει ποτέ την Εκκλησία να περάσει μέσα του.

μ. Θεόκτιστος ο Κρης

«Ζητάμε πολλά από τον Χριστό. Ζητάμε υγεία, εργασία, προστασία, να πάνε καλά τα παιδιά μας, να θεραπευθεί ένας άρρωστος, να σωθεί ένας γάμος, να λυθεί μια οικονομική δυσκολία, να ανοίξει ένας δρόμος που έκλεισε, να φύγει ένας πειρασμός.

Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού. 30 χρόνια… γελαστοί, μα ποτέ ξεχασμένοι.

30 ΧΡΟΝΙΑ… ΠΑΝΤΑ ΓΕΛΑΣΤΟΙ, ΜΑ ΠΟΤΕ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ

Τάσος Ισαάκ — 11.08.1996

Σολωμός Σολωμού — 14.08.1996

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

Παράνομο κύκλωμα συλλογής ωαρίων στην Ινδία

Οι τράπεζες ωαρίων εκμεταλλεύονται τις ευάλωτες γυναίκες που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας

Le Point : Πώς η Ευρώπη χρηματοδοτεί τα ισλαμιστικά δίκτυα της οικογένειας Ερντογάν

Le Point : Πώς η Ευρώπη χρηματοδοτεί τα ισλαμιστικά δίκτυα της οικογένειας Ερντογάν

Το ίδρυμα, του οποίου ηγείται ο γιος του Ερντογάν, έλαβε συνολικά τουλάχιστον 700.000 ευρώ από κονδύλια του προγράμματος Erasmus+ για 16 σχέδια από το 2020, σύμφωνα με τον ίδιο. Σε αυτά προστίθενται τέσσερα σχέδια που χρηματοδοτήθηκαν από το πρόγραμμα European Solidarity Corps της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από το 2021.Το 2021, η Tügva δημιούργησε μια «Ακαδημία Νέων Διπλωματών» και έφερε συμμετέχοντες από τη Γαλλία και τη Γερμανία… Οργάνωσε επίσης «στρατόπεδα δράσης», όπου οι νεαροί συμμετέχοντες στρατολογούνται και ενθαρρύνονται να «κάνουν τζιχάντ».

Όταν τα πιάτα γίνονται πομπές του Διαβόλου!

Όταν τα πιάτα γίνονται πομπές του Διαβόλου!

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν  Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου

Είναι γεγονός πως ειδικά στα χωριά της υπαίθρου μας ζωντανεύουν και διατηρούνται πολλά έθιμα του λαού μας.

Γέροντας Σάββας Ἀχιλλέως (1930-2016): Ὁ ὁσιακὸς γόνος τῆς χριστοφίλητης Ἅλωνας

Λόγος Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεὶμ Πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου, περὶ τοῦ πατρὸς Σάββα Ἀχιλλέως, κατὰ τὴ Θεία Λειτουργία τὴν Κυριακὴ Θ΄ Ματθαίου ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Ἁγίου Γεωργίου Ἅλωνας τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου.

Ὁ Οἰκουμενισμὸς ὡς ἐργαλεῖον διὰ τὴν ἀποδόμησιν τοῦ Ὀρθοδόξου κόσμου

Ὁ Οἰκουμενισμὸς ὡς ἐργαλεῖον διὰ τὴν ἀποδόμησιν τοῦ Ὀρθοδόξου κόσμου1

Τοῦ κ. Ντάνε Τσάνκοβιτς2

  Πρὶν ἀναφερθῶ στὸ θέμα τῆς ὁμιλίας μου, ἐπιτρέψτε μου μία σύντομη εἰσαγωγή.

Ἰωσὴφ Βρυέννιος καὶ Μᾶρκος τῆς Ἐφέσου: δύο παραδείγματα ἀντιλατινικῆς θεολογίας

Ἰωσὴφ Βρυέννιος καὶ Μᾶρκος τῆς Ἐφέσου: δύο παραδείγματα ἀντιλατινικῆς θεολογίας

Τοῦ κ. Παντελεήμονος Τομάζου, ὑπ. Διδάκτορος Δογματικῆς θεολογίας

  Στὸ παρὸν κείμενο θὰ δοῦμε συνοπτικὰ τὴ θεολογία τοῦ Ἰωσὴφ Βρυέννιου καὶ τοῦ Ἁγίου Μάρκου τῆς Ἐφέσου, οἱ ὁποῖοι ἦλθαν σὲ ἀντιπαράθεση μὲ τὴ λατινικὴ θεολογία.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος,Τα όρια της ανοχής του Χριστού.(Κυριακή Ι΄Ματθαίου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 17, 14-23]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΧΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

 [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-8-1999] (Β403)

     Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, αγαπητοί μου, με τους τρεις μαθητάς του, Πέτρον, Ιάκωβον και Ιωάννην, είχαν κατέλθει από το όρος της Μεταμορφώσεως, το Θαβώρ. Έζησαν εκεί οι τρεις μαθηταί αληθινά βιώματα της Βασιλείας του Θεού. Γιατί ο χρόνος αυτός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος ήτο μία παρένθεσις, μία χρονική παρένθεσις της Βασιλείας του Θεού. Ένα κομμάτι της Βασιλείας του Θεού.

Άγιος Μάρτυς Λαυρέντιος ο Αρχιδιάκονος

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ Ο ΑΡΧΙΔΙΑΚΟΝΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

     Η ορθόδοξη χριστιανική Δύση έχει να μας επιδείξει μέγα, ανάλογο αριθμό μαρτύρων, με την ορθόδοξη Ανατολή. Η κοσμοκράτειρα Ρώμη αποτέλεσε, για τρεις και πλέον αιώνες το κέντρο όπου διαδραματίζονταν η πάλη του παλιού και γερασμένου προχριστιανικού κόσμου με τον νέο και εύρωστο χριστιανικό κόσμο, τη νέα ελπίδα της ανθρωπότητας. 

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Κυριακή Ι΄ Ματθαίου

Τό μήνυμα τῆς Κυριακῆς – Σεβ. Μητροπολίτου Κυθήρων& Αντικυθήρων Σεραφείμ -Κυριακή I’ Ματθαίου  (09-08-2026)

Κυριακή Ι΄ Ματθαίου – Αληθινή ευγένεια και δικαία οργή. (+Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

 

Κυριακὴ Ι΄ Ματθαίου (Ματθ. 17,14-23)

Ἀληθινὴ εὐγένεια καὶ δικαία ὀργὴ

«Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη…» (Ματθ. 17,17)

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Οἱ Χριστιανοί, ἀγαπητοί μου, πρέπει νὰ εἶ­νε εὐγενεῖς. Ἀλλὰ τί ἐννοοῦμε λέγοντας εὐγενεῖς; ἐν­νοοῦμε ἆραγε τὴν εὐ­γένεια τὴν κοσμική, ποὺ σήμερα ἔχει ἐξελιχθῆ σ᾽ ἕνα εἶ­δος ἐπιστήμης καὶ διπλωματίας;

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος,Το φαινόμενο της απιστίας.(Κυριακή Ι΄Ματθαίου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 17, 14-23]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-8-2000] (Β420), έκδ. β΄ 

     Σήμερα, αγαπητοί μου, ο ευαγγελιστής Ματθαίος μάς διηγείται το περιστατικό ενός σεληνιαζομένου νέου που οδηγήθηκε εις τον Κύριον να τον θεραπεύσει, αφού προηγουμένως εδοκίμασαν, αλλά ανεπιτυχώς οι μαθηταί Του.

Μια προσωπική απάντηση στη μεγάλη αντιστροφή της εποχής μας

Μια προσωπική απάντηση στη μεγάλη αντιστροφή της εποχής μας

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Δεν πιστεύω στον Θεό, είναι δημιούργημα του ανθρώπου» ~Βλαδίμηρος Κυριακίδης~

"Μια προσωπική απάντηση στη μεγάλη αντιστροφή της εποχής μας"

Παρακολούθησα ένα μικρό απόσπασμα της πρόσφατης συνέντευξης του Βλαδίμηρου Κυριακίδη στον Θανάση Λάλα, στο κατά τα άλλα αξιόλογο vidcast «Portraits», όπου μίλησε για τη σχέση του με τη θρησκεία και τον Θεό. Μια φράση του στάθηκε ιδιαίτερα μέσα μου:

«Δεν πιστεύω στον Θεό. Ο Θεός δεν είναι πίστη για μένα, είναι δημιούργημα του ανθρώπου».

Δεν στέκομαι στη φράση αυτή για να κρίνω έναν άνθρωπο αλλά γιατί έχω την εντύπωση ότι μέσα σε λίγες λέξεις συμπυκνώνεται ένα από τα μεγαλύτερα φιλοσοφικά ερωτήματα που συνοδεύουν την ανθρωπότητα εδώ και αιώνες.

Δημιούργησε ο άνθρωπος τον Θεό ή μήπως ο άνθρωπος αναζητά τον Θεό επειδή μέσα στην ίδια την ύπαρξή του υπάρχει η σφραγίδα του Δημιουργού;

Η μεγαλύτερη ζημιά της εποχής μας δεν είναι ότι οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν στην εκκλησία. Είναι ότι θέλουν να πηγαίνουν με τους δικούς τους όρους.

Η μεγαλύτερη ζημιά της εποχής μας δεν είναι ότι οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν στην εκκλησία. Είναι ότι θέλουν να πηγαίνουν με τους δικούς τους όρους.

μ. Θεόκτιστος ο Κρης

«Η μεγαλύτερη ζημιά της εποχής μας δεν είναι ότι οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν στην εκκλησία. Είναι ότι θέλουν να πηγαίνουν με τους δικούς τους όρους. Θέλουν έναν Χριστό που να χωράει στο πρόγραμμά τους, μια Θεία Λειτουργία κομμένη στα μέτρα τους και μια Θεία Κοινωνία χωρίς κόπο, χωρίς αναμονή, χωρίς προετοιμασία. Αυτό όμως δεν είναι εκκλησιαστικό φρόνημα, είναι το κοσμικό πνεύμα που μπήκε μέσα στην πνευματική ζωή. Η Εκκλησία δεν προσαρμόζεται στη δική μας ευκολία. Εμείς καλούμαστε να προσαρμόσουμε τη ζωή μας στον ρυθμό της Εκκλησίας.

Σήμερα ο καθένας κάθεται και κατασκευάζει μία θρησκεία δική του.

Σήμερα ο καθένας κάθεται και κατασκευάζει μία θρησκεία δική του.

μ. Θεόκτιστος ο Κρης

«Σήμερα ο καθένας κάθεται και κατασκευάζει μία θρησκεία δική του. Παίρνει λίγο από τον Χριστιανισμό, λίγο από τη φιλοσοφία, λίγο από τις ανατολικές θρησκείες, προσθέτει και ό,τι του υπαγορεύει ο λογισμός του και ύστερα λέει με βεβαιότητα:

«Εγώ έτσι πιστεύω». Μα, βρε παιδί μου, η πίστη δεν είναι φαγητό, για να βάζει ο καθένας μέσα όποιο υλικό του αρέσει. Ούτε ο Χριστός είναι μία αόριστη ιδέα, την οποία μπορεί ο καθένας να προσαρμόζει στις επιθυμίες και στις αντιλήψεις του. «Για μένα, λέει, ο Χριστός ήταν ένας καλός άνθρωπος, ένας κοινωνικός επαναστάτης, ένας σοφός δάσκαλος».

Άλλος λέει: «Ήταν ένας από τους πολλούς φωτισμένους της ανθρωπότητας». Αυτά δεν είναι πίστη. Είναι ανθρώπινες κατασκευές, γεννημένες συνήθως από την άγνοια και την υπερηφάνεια. Ο Χριστός δεν είπε ότι είναι μία από τις πολλές αλήθειες. Είπε ότι είναι η Αλήθεια. Δεν άφησε τον καθένα να Τον ερμηνεύει σύμφωνα με τα πάθη, τις ιδεολογίες και τις προσωπικές του προτιμήσεις. Ίδρυσε την Εκκλησία, έστειλε τους Αποστόλους, παρέδωσε το Ευαγγέλιο και τα Μυστήρια. Όποιος λοιπόν απορρίπτει την Εκκλησία, αλλά κρατά έναν Χριστό που έφτιαξε μόνος του, δεν ακολουθεί τον Χριστό. Ακολουθεί τον εαυτό του και ονομάζει πίστη την προσωπική του αυθαιρεσία.

Κυριακή Ι΄ Ματθαίου - Τό ἀσφαλές αἰσθητήριο τοῦ ποιμνίου

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Τό ἀσφαλές αἰσθητήριο τοῦ ποιμνίου

Ἱεροδ. Ἱεροθέου Κρητικοῦ, Ἱεροκήρυκος

            Ἰδού τό ἀσφαλές αἰσθητήριο τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ! Ἰδού τό ὑγιές πρότυπο τοῦ ποιμνίου! Ἰδού ἡ πνευματική ἐκείνη εὐθυκρισία, μέ τήν ὁποία τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας δύναται νά διακρίνει τούς ἀληθινούς καί γνησίους ποιμένες του ἀπό τούς ψευδοποιμένες καί ψευδοδιδασκάλους. Καί τό ἀσφαλές ἐχέγγυο αὐτό εἶναι ἐκείνη ἡ ζωή καί τά παθήματα τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν μιμητῶν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως τά παρουσιάζει ἡ σημερινή Ἀποστολική περικοπή. «Ὁ Θεός μᾶς ἔδειξε τελευταίους ὡς μελλοθανάτους. Ἐμεῖς θεωρούμεθα μωροί καί ἀσθενικοί καί ἄσημοι καί πεινᾶμε καί διψᾶμε καί ἔχουμε ἐλλείψεις σέ ρουχισμό καί μᾶς κακομεταχειρίζονται καί περιπλανώμεθα καί κοπιάζουμε ἐργαζόμενοι μέ τά δικά μας χέρια. Ὅταν μᾶς βρίζουν, εὐλογοῦμε, ὅταν μᾶς διώκουν, δείχνομε ἀνοχή· ὅταν μᾶς συκοφαντοῦν, μιλᾶμε εὐγενικά. Γίναμε σάν σκουπίδια τοῦ κόσμου· ὡς ἀκαθαρσία ὅλων ἕως τήν στιγμή αὐτή».