Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη
Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ -ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ - ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΤΗΣ
ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΧΡΑΝΤΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΗΣ ΗΜΩΝ
ΘΕΟΤΟΚΟΥ & ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ (23-08-2026)
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Α΄Κορ. 15,1-11]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου
με θέμα:
«ΠΕΡΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-8-980][ Β33]
Εάν έπρεπε, αγαπητοί μου, να ερωτήσουμε τι είναι το Ευαγγέλιον, θα μπορούσαμε με συντομία να απαντήσουμε: «Η παράδοσις της αληθείας». Αλλά τι είναι αλήθεια; Η αλήθεια είναι ο Χριστός και ο λόγος Του. Όχι ο λόγος Του, αλλά και ο λόγος Του. Διότι ο ίδιος είπε: «Ἐγώ εἰμί ἡ ἀλήθεια». Συνεπώς η αλήθεια είναι τα λόγια Του. Αλλά η πηγή των λόγων Του είναι ο Ίδιος. Συνεπώς η πηγή της αληθείας είναι το πρόσωπό Του.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 19,16-26]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-8-1990] [Β237]
Είναι συγκινητικό, αγαπητοί μου, όταν βλέπεις τους νέους ανθρώπους να αναζητούν το αγαθόν, το τέλειον, για να το γνωρίσουν και για να το βιώσουν. Μια υποδειγματική περίπτωση με θετική και αρνητική πλευρά μάς παρουσιάζει σήμερα ο Ευαγγελιστής Ματθαίος. Μας διηγείται ότι ένας πλούσιος νεανίσκος με καλή καρδιά και αγαθή προαίρεση, πλησίασε τον Κύριον και Τον ερωτά: «Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;». Και ο Κύριος τού απαντά: «Εἰ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωήν, τήρησον τὰς ἐντολάς». «Εάν θέλεις να κερδίσεις την ζωήν την αιώνιον, να εισέλθεις εις αυτήν, να εφαρμόσεις τις εντολές». Κι εκείνος έκπληκτος, γιατί ίσως κάτι το άλλο περίμενε, ερωτά: «Ποιες είναι αυτές;». Και ο Κύριος τού απήντησε ότι είναι οι εντολές, οι γνωστότατες, του δεκαλόγου. Η πρώτη εντολή, η δευτέρα, η δεκάτη. Ο νεανίσκος όμως σημείωσε ότι τις εντολές αυτές, του δεκαλόγου, τις είχε εφαρμόσει από μικρό παιδί. Γι'αυτό και εξεπλάγη. Εδώ θα έλεγα, η προσφορά της «πεζότητος» -τη λέξη «πεζότητα» την βάζω εντός εισαγωγικών- των εντολών. Λέμε: «Ε, τώρα, τις εντολές…». Δεν ξέρουμε. Οι άνθρωποι αναζητούν πάντα κάτι καινούριο, κάτι άλλο. Και όταν δουν έναν εκπληκτικόν διδάσκαλον, τότε ζητούν ακριβώς αυτό το κάτι άλλο. Ο Κύριος όμως παραπέμπει στον δεκάλογον, τον γνωστόν, τον αιώνιον, τον αναλλοίωτον δεκάλογον του νόμου του Θεού.
Η νέα σχολική χρονιά: Εκπλήξεις, προκλήσεις και σκανδαλισμός
Γράφει ο Mandatoras
Προσοχή στα σχολικά βιβλία σε κάθε τάξη. Επιχειρείται βελούδινη αποδόμηση της Ελληνορθόδοξης Παιδείας
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ’
ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ
Ἱεροδ.
Ἱεροθέου Κρητικοῦ, Ἱεροκήρυκος
Τήν ἐποχή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου ὑπῆρχαν στήν Κόρινθο ἐκεῖνοι πού ἀμφισβητοῦσαν τό δόγμα τῆς ἀναστάσεως. Ἀκόμη καί στίς ἡμέρες μας ὑπάρχουν ἐκεῖνοι πού θέλουν νά τό ἀμφισβητοῦν καί νά δίνουν μιά ἠθική σημασία σ’ ἐκεῖνο, ὅτι τάχα σημαίνει τήν ἀνάσταση – κάθαρση τῆς ψυχῆς ἀπό τήν ἁμαρτία.
Ἐγρήγορσις: Ἡ βάσις τῆς πνευματικῆς ζωῆς
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση.
1ον
Ἡ ζωὴ τοῦ χριστιανοῦ διαφέρει ἀπὸ ἐκείνη τοῦ
κοσμικοῦ ἀνθρώπου. Χαρακτηρίζεται πνευματικὴ καὶ ἔχει ὡς ὁδηγὸ τὶς ἐντολὲς τοῦ
Χριστοῦ. Αὐτὸ προϋποθέτει ἕνα διαρκῆ ἐσωτερικὸ ἀγώνα. Ὁ ἀπόστολος Πέτρος
συμβουλεύει τοὺς πιστούς: «Ἑτοιμαστεῖτε πνευματικὰ καὶ μείνετε ἄγρυπνοι. Ἀφῆστε
νὰ σᾶς καθοδηγεῖ πλήρως ἡ ἐλπίδα στὴ σωτηρία ποὺ σᾶς προσμένει, ὅταν φανερωθεῖ ὁ
Ἰησοῦς Χριστός».
Τὸ κύριο γνώρισμα τοῦ χριστιανοῦ εἶναι ἡ ἐγρήγορση, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴ βάση τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Ὁ Μέγας Βασίλειος τονίζει: “Ὅποιος ἀσκεῖται στὴν ἐντέλεια ἕνα πρᾶγμα πρέπει νὰ σκέπτεται μήπως ἀπὸ ἀμέλεια φωλιάσει στὴν ψυχή του ἡ κακία, μήπως ἡ νήψη (ἡ ἐγρήγορση) καὶ ἡ ἔντονη προσήλωση τοῦ νοῦ στὸν Θεὸ ἔπαψε, μήπως ὁ ἁγιασμὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ὁ φωτισμὸς ποὺ γεννιέται ἀπὸ ἐκεῖ στὴν ψυχὴ ἀμαυρώθηκε (σκοτίστηκε)».
ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
«Μακαρία
ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε, καί μαστοί οὕς ἐθήλασας».
«Μακαρίζομέν σε Θεοτόκε Παρθένε καί δοξάζομέν σε οἱ πιστοί κατά χρέος...». Φύλαξε ἡ Ἀειπάρθενος Θεοτόκος Μαρία, παρθενία, ἁγνότητα καί ἁγιοσύνη· μέ τέλεια ἀγάπη καί ὑπακοή παρέμεινε ἰσόβια ἁγνή καί καλή φροντίζοντας ἀπερίσπαστα τίς ἐντολές τοῦ Κυρίου. Ἀφιερωμένη στήν ὑπακοή πρός τόν Θεόν, γέννησε ἐν παρθενίᾳ τόν Ἀμήτωρα ἐκ Πατρός καί Ἀπάτωρα ἐκ μητρός, τόν Χριστόν. Εὐδοκήσαντα τοῦ Πατρός μέ τήν ὑποστατική παρουσία τοῦ Υἱοῦ καί τήν ἐνέργεια τοῦ Παναγίου Πνεύματος πού ἐκπορεύεται ἐκ μόνου τοῦ Πατρός, δώρισε στόν κόσμο, τόν αἴροντα τήν ἁμαρτία τοῦ κόσμου, Ἰησοῦν, τόν Θεάνθρωπον Σωτῆρα. Γι’ αὐτό καί ἔγινε ἡ ἀγαπημένη τῶν χριστιανῶν, Κυρία τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων, κατέχουσα τά δευτερεῖα τῆς Ἁγίας Τριάδος ἀφοῦ γέννησε τόν Μόνον ἐκ φύσεως ἀναμάρτητον, Χριστόν.
Ἐργαλεῖο κυριαρχίας ἤ παρακολούθησης; Τό ψηφιακό εὐρώ προκαλεῖ ἀνησυχίες
τῆς ΜΑΡΙΑΣ ΔΕΝΑΞΑ
Στόν ἀπόηχο ὅσων συμβαίνουν στήν Κίνα μέ τό ψηφιακό γουάν, ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση προχωρεῖ μέ γοργούς ρυθμούς πρός τήν δημιουργία ἑνός ψηφιακοῦ νομίσματος, τό ὁποῖο παρουσιάζεται ὡς μέσο κυριαρχίας. Ὡστόσο ἡ υἱοθέτησή του ἐγείρει πολλά ἐρωτήματα σχετικά μέ τήν προστασία τῆς ἰδιωτικότητας καί τῆς ἐμπιστευτικότητας τῶν πληρωμῶν.
Πίσω από την εικόνα μιας πειθαρχίας που συνδέεται
με την ευεξία και την ηρεμία, ο κόσμος της γιόγκα εμπλέκεται σε μια σειρά
από έρευνες και μαρτυρίες που συχνά οδήγησαν σε αποκαλύψεις και καταδίκες.
Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου Στεφόπουλου
π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ
Η πίστη ως μαρτυρία, αγώνας και
τρόπος ύπαρξης
Πρόλογος
Από την ομολογία στη ζωή
Η χριστιανική πίστη δεν γεννήθηκε ως σύστημα ιδεών, ούτε ως ηθικός κώδικας συμπεριφοράς. Γεννήθηκε ως ζωή. Ως σχέση του ανθρώπου με τον ζώντα Θεό, ως πρόσκληση σε μεταμόρφωση της ύπαρξης.
Αντιφρονούντες και
παρεπίδημοι
Του Δημητρίου Λυκούδη, θεολόγου
Ο Εμμανουήλ Ροΐδης (1836-1904), ο πρώτος που έκανε στην
Ελλάδα μεταφράσεις στην ελληνική των έργων του Ντοστογιέφσκι, αυτός που
αφορίσθηκε από τη Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος για το έργο του «Πάπισσα
Ιωάννα» - τί και αν μετά ανακαλέστηκε η απόφαση αφορισμού - έγραφε: «Πάντες οι
έχοντες ονύχια, αγωνίζονται να σπαράξωσι τους έχοντας πτερά». Αυτός που πέθανε
στα 1904 από καρδιακή προσβολή και είχε περισσότερα από 35 ψευδώνυμα για να
υπογράφει το έργο του (Σκνίπας, Θεοτούμπης…).
Οι πολλές εκδοχές στην ονοματοδοσία, έστω και ως ψευδώνυμες, λίγο έως πολύ, θυμίζει τη μιαρή περίπτωση της αμαρτίας. «Έχει διαφορά η αμαρτία που γίνεται από επιθυμία, με την αντίστοιχη που γίνεται από αδυναμία», τόνιζε ο άγιος Παΐσιος ο αγιορείτης. Ωσαύτως και η ταπείνωση: η εκούσια προέρχεται από φιλότιμο, ενώ η ακούσια από την πτώση του ανθρώπου. Πλην, όμως, και οι δύο περιπτώσεις καθίστανται λυτρωτικές για τον πιστό.
ΓΡΗΓΟΡΙΕ, ΑΠΟ ΠΟΙΜΕΝΑΣ ΕΓΙΝΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ ΚΑΙ
ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ
Γρηγόριε,
εσύ που θέλεις να εμφανίζεσαι ως επίσκοπος και ποιμένας, αντί να διδάσκεις το ποίμνιο την αλήθεια, την αγάπη, τη συγχώρεση και την αποφυγή της κατάκρισης, έγινες ο ίδιος κατήγορος και, κατά την καταγγελία μας, συκοφάντης.
Να γίνουμε λίγο πιο «στρογγυλοί»
Γεώργιος Αποστολάκης
Ο ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ
ΘΕΟΤΟΚΟΥ
π. Δημητρίου Μπόκου
Σε κάθε γιορτή της Παναγίας διαβάζεται το Ευαγγέλιο για τις δύο αδελφές, Μάρθα και Μαρία, που φιλοξένησαν κάποτε τον Χριστό. Η Μάρθα είχε καταπιαστεί με την ετοιμασία του φαγητού, ενώ η Μαρία καθόταν και άκουε τον Χριστό. Στο παράπονο της Μάρθας για την απραξία της Μαρίας, ο Χριστός απάντησε ότι η Μαρία διάλεξε το σωστό και έκανε αυτό που ήταν πιο αναγκαίο από όλα. Άκουε τον λόγο του Θεού.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Α΄Κορ.15,1-11]
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
«Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον ὃ εὐηγγελισάμην ὑμῖν, ὃ καὶ παρελάβετε, ἐν ᾧ καὶ ἑστήκατε δι᾿ οὗ καὶ σῴζεσθε, τίνι λόγῳ εὐηγγελισάμην ὑμῖν εἰ κατέχετε, ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῆ ἐπιστεύσατε (:Σας γνωστοποιώ λοιπόν, αδελφοί, το Ευαγγέλιο που σας δίδαξα, το οποίο και παραλάβατε και στο οποίο μένετε αμετακίνητοι από τότε. Με αυτό και θα σωθείτε, εάν το κρατάτε στερεά, όπως εγώ σας το κήρυξα· εκτός αν μάταια και χωρίς λόγο πιστέψατε. Λησμονήσατε όμως, μία ουσιώδη αλήθεια του Ευαγγελίου μου αυτού)»[Α΄Κορ.15,1-2].
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ματθ.19,16-26]
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΟΥΣΙΟ ΝΕΟ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΕ ΤΗΝ
ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ
«Καὶ ἰδοὺ εἷς προσελθὼν εἶπεν αὐτῷ· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;(:και ιδού Τον πλησίασε κάποιος και Του είπε: ‘’Διδάσκαλε αγαθέ, τι καλό να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;’’)»[Ματθ.19,16].
Όσο φωτίζει το
λυχνάρι μας!
Του Δημητρίου Λυκούδη, θεολόγου
Έλεγε ένας αγιορείτης Γέροντας, φωτισμένος άνθρωπος, ταπεινός, αληθινά ήσυχος: «Όσο φωτίζει το λυχνάρι μας με το κοντό φυτίλι του, αυτό μόνο βλέπουμε». Τα υπόλοιπα, ενδεχομένως θα συμφωνήσεις μαζί μου, ενδεχομένως εμπεριέχονται στη φαντασιακή σφαίρα, στην πλεξίδα των συνωμοσιολογιών ενός εκάστου. Αλλά, ας είναι! Ο μεγάλος Arthur Schopenhauer (Αρθούρος Σοπενλαουερ, 1788-1860), γνωστός για τον αθεϊστικό πεσιμισμό του, στο σημαντικότερο έργο του «ο Κόσμος ως βούληση και ως παράσταση», τονίζει ότι οι συναισθηματικές, ψυχολογικές και σεξουαλικές επιθυμίες δεν μπορούν ποτέ να εκπληρωθούν πραγματικά». Επομένως, όσο φωτίζει το λυχνάρι μας…!
Απόδοση Προσωπικού Αριθμού: Εργαλείο
αποκλεισμού, όχι λύση Πληροφορικής! (Α΄ ΜΕΡΟΣ)
Ένα απλουστευμένο, αλλά τεχνικά ορθό παράδειγμα κατανόησης και μια λύση
χωρίς Προσωπικό Αριθμό
Νικόλαος Μήλας*, Αντωνία Σφακιανάκη **
Όταν η μόδα και η άγνοια επιβάλλουν την εκκοσμίκευση και αλλοίωση των Ιερών Μυστηρίων!
Του πρωτοπρεσβύτερου και
εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ταξιάρχη Ιστιαίας Ευβοίας Στέφανου
Στεφόπουλου
Δυστυχώς στις μέρες μας , 2.026 χρόνια μετά την Γέννηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ακόμα κυριαρχούν μεταξύ του λαού μας πολλές δεισιδαιμονίες αλλά και άφθονη άγνοια όσον αφορά στα Ιερά Μυστήρια – κατεξοχήν δε το Ιερό Βάπτισμα.
Καζακστάν: Η
μοναδική χώρα που μετέχει και στα δύο στρατόπεδα του «ψυχρού πολέμου» για την
τεχνητή νοημοσύνη
Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός
Ενώ τα κράτη ανά τον κόσμο εντάσσονται στα δύο αντίπαλα τεχνολογικά οικοσυστήματα (Pax Silica και WAICO) στο πλαίσιο του ανταγωνισμού ΗΠΑ και Κίνας στο πεδίο της τεχνητής νοημοσύνης, υπάρχει μόνο μια χώρα που επισήμως έχει ενταχθεί καί στις δύο γεωπολιτικά ανταγωνιστικές πρωτοβουλίες. Η ακολουθία των γεγονότων είναι χαρακτηριστική:
Τρεις ανατροπές που ελευθερώνουν τον άνθρωπο
Γεώργιος Αποστολάκης
Εἶπε ὁ Ἀββᾶς Ματώης· «Τρεῖς Γέροντες πῆγαν στὸν Ἀββᾶ Παφνούτιο τὸν Κεφαλᾶ νὰ τὸν παρακαλέσουν γιὰ καμμιὰ συμβουλή.
ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ:
Τό Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ ἤ Μεγάλη Παρασκευή;
(Ἡ παραποίηση τοῦ λειτουργικοῦ τύπου τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς
Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου).
Ἀλγεινὰ αἰσθήματα μᾶς προκάλεσε κι ἐφέτος ἡ παραποίηση τοῦ λειτουργικοῦ τύπου τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου.
Ποιοι και γιατί πολέμησαν τον Τυχικό;
Τον
Τυχικό τον έφαγε μόνο μια εκκλησιαστική απόφαση;
Ή μήπως πίσω από την υπόθεση υπάρχουν πολύ περισσότερα που κάποτε πρέπει να ερευνηθούν;
Θεοσεβούμενοι και
αθεόφοβοι
Του Δημητρίου Λυκούδη, θεολόγου
Ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος, στο περίφημο έργο του «Ασκητικά», οριοθετεί πνευματικά την έννοια του φόβου εντός του λειτουργικού χώρου της ορθοπραξίας και λέγει: «Αγάπης δε έργον είναι και το να παρακινώμεν αλλήλους εις τον φόβον του Θεού» (σελ. 131). Ένας φόβος που είναι συνυφασμένος με τη «Σοφία» του Θεού, όπως άλλωστε τη διατυπώνει ο ιερός συγγραφεύς Σειράχ στο ομότιτλο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης (εάν δεχθούμε αυτόν ως συγγραφέα και όχι τον υιό του Ιησού, τον Ιεροσολυμίτη), γύρω στα 190 - 180 π.Χ. οπότε και το συνέγραψε. Τί είναι, όμως, ο φόβος του Θεού και γιατί χρειάζεται, εάν, στην όλη πνευματική ζωή;
Με θερμά λόγια και ευχές για ειρήνη στην Ουκρανία και τον κόσμο, ο Πατριάρχης Γεωργίας κ. Σίο Γ΄, συνεχάρη τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Ονούφριο για τη συμπλήρωση 12 ετών από την ενθρόνισή του.
Σε νέα φάση εισέρχεται η αντιπαράθεση μεταξύ των ουκρανικών αρχών και των εκκλησιαστικών δομών της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς η Κρατική Υπηρεσία της Ουκρανίας για την Εθνοπολιτική και τη Ελευθερία της Συνείδησης (DESS) ανακοίνωσε την επίσημη έναρξη έρευνας για τη διακρίβωση τυχόν εξάρτησης ή σύνδεσης της Ιεράς Επισκοπής Ζαπορίζια με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.
ΓΥΝΑΙΚΑ
Χρήστος Σαλταούρας
Ένα από τα συνηθισμένα επιχειρήματα των Προτεσταντικών αιρέσεων, ενάντια στην τιμή των Αγίων, και ειδικά της Θεοτόκου Μαρίας είναι το εξής : Ο Ιησούς Χριστός λέγουν, δεν απέδιδε καμία ιδιαίτερη τιμή στην μητέρα του και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις την αποκαλούσε απλώς «γύναι» = γυναίκα .....δηλαδή ούτε «μάνα» δεν την έλεγε. Άρα υποστηρίζουν δεν πρέπει να της αποδίδουμε ιδιαίτερη τιμή, ούτε να την αποκαλούμε «Παναγία», «Θεοτόκο», κτλ. Προσπαθούν οι αιρετικοί να προσδώσουν αρνητική - υποτιμητική χροιά στην προσφώνηση «γύναι». Εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι σήμερα οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τι σήμαινε και πως χρησιμοποιούνταν στην Αρχαιότητα και στην Αρχαία Γραμματεία η προσφώνηση αυτή. Σήμερα κανείς δεν προσφωνεί την μητέρα του «γυναίκα» ! Στην Αρχαιότητα όμως η προσφώνηση αυτή απευθύνονταν σε Βασίλισσες και γενικώς υπεροχικά και σεβάσμια γυναικεία πρόσωπα. Η προσφώνηση είναι συνώνυμη του «Κυρία».
Ο ρόλος που έχουν οι αλγόριθμοι στο τι βλέπουν τα παιδιά στο διαδίκτυο και γιατί αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απροσδόκητη τροπή - Η προσέγγιση γονέων και κηδεμόνων για έναν εποικοδομητικό διάλογο
Από το «Αφήστε με να ζήσω!»
Ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων στο Οντάριο μήνυσε την παρένθετη μητέρα που προσέλαβε, επειδή αρνήθηκε να κάνει έκτρωση στο μωρό που της παρήγγειλαν. Η έκτρωση ζητήθηκε όταν το αγοράκι διαγνώσθηκε με λαγώχειλο, μια σχετικά μικρή και εύκολα διορθώσιμη χειρουργικά πάθηση.
Η ιστορία μιας γυναίκας που γεννήθηκε μέσω παρένθετης μητρότητας
Από την Katherine Breckenridge, για την ιστοσελίδα του Them Before Us
«Πώς γίνεται να είσαι Φυσικός/Χημικός/Βιολόγος και να πιστεύεις στον
Θεό;;;»
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
«Η θρησκευτική εμπειρία του κόσμου είναι η αιτία των πιο επίμονων και ευγενών επιστημονικών ερευνών». ~Αλβέρτος Αϊνστάιν~
Διάβασα σε μια σελίδα που υποτίθεται ότι είναι επιστημονική και απευθύνεται δίνοντας τροφή για σκέψη σε «σκεπτόμενους ανθρώπους» το παραπάνω ερώτημα, συνοδευόμενο από ένα κείμενο που θα ήταν πραγματικά αστείο, αν δεν αποτύπωνε μια τόσο θεμελιώδη σύγχυση.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ Ή ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ;
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
Τώρα που πέρασε ο Δεκαπενταύγουστος και ξημέρωσε η επόμενη ημέρα, νιώθω πως αξίζει να κάνουμε μια μικρή στάση και να κοιταχτούμε όλοι λίγο στον καθρέφτη.Τελικά, είμαστε για την Παναγία ή είμαστε για τα πανηγύρια;
῞Οσιος
Δανιὴλ ὁ Μετεωρίτης
῾Ο ῞Οσιος Δανιὴλ γεννήθηκε στὸ Τσιότι, Φαρκαδόνα, Τρικάλων.
Πολὺ ἐνωρὶς ἄναψε μέσα του ἡ ἐπιθυμία νὰ ἀφιερωθεῖ στὸν Κύριον. Μὲ τὴν εὐχὴ τῶν
γονέων του ἀνέβηκε στὸν βράχο τοῦ ῾Αγ. ̉Αθανασίου τοῦ Μετεωρίτου ὅπου ἔγινε μοναχός.
Σὲ ὅλη του τὴ ζωὴ ἀγωνίσθηκε νὰ ἀποκτήσει ταπείνωση διὰ τῆς προσευχῆς, τῆς ὑπακοῆς,
τῆς ἁγνότητας καὶ τῆς τελείας ἀκτημοσύνης. Κοιμῶταν κι ἔτρωγε ἐλάχιστα, ἴσα
- ἴσα ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ ἀνταπεξέρχεται στὶς ἀνάγκες τοῦ σώματος. Τὰ δάκρυα τῆς
μετανοίας ἔρρεαν συνεχῶς ἀπὸ τὰ μάτια του.
Τὸ
διακόνημά του ἦταν νὰ σκαλίζει ξύλινους Σταυροὺς εὐλογίας. Σώζονται στὴν ῾Ιερά
Μονὴ Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου, Μεγάλο Μετέωρο, τρεῖς Σταυροί. ῞Ενας ἀπ̉ αὐτούς ἔχει χρονολογία 1609 καὶ χρειάστηκε δέκα
τέσσερα χρόνια γιὰ νὰ γίνει.
Στὴ Μονὴ φυλάσσεται ἡ ἁγία κάρα του ἡ ὁποία τὸ πρῶτο Σάββατο τῆς ῾Αγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς μεταφέρεται στὴ γενέτηρά του.
Αν ο Άγιος Σπυρίδων, Επίσκοπος Τριμυθούντος, ήταν
σήμερα μέλος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, τι θα έλεγε για τον
Τυχικό;
Ο
Κύπριος Άγιος, το θαύμα με τους Παπικούς και το ερώτημα των σημερινών
συμπροσευχών
Ο
Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός, Επίσκοπος Τριμυθούντος, είναι ένας από τους
μεγαλύτερους Αγίους της Κύπρου και ολόκληρης της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Γεννήθηκε
στην Κύπρο, στην Άσσια, και από απλός ποιμένας αξιώθηκε να γίνει Επίσκοπος
Τριμυθούντος και να συμμετάσχει στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας το 325
μ.Χ.
Ο
ταπεινός αυτός Κύπριος Επίσκοπος αναδείχθηκε σε μεγάλο υπερασπιστή της
Ορθοδόξου Πίστεως. Στη Νίκαια αντιστάθηκε στην αρειανική πλάνη και, σύμφωνα με
την εκκλησιαστική παράδοση, με το θαύμα του κεραμιδιού φανέρωσε με απλό και
θαυμαστό τρόπο το μυστήριο της Αγίας Τριάδος.
Γι’
αυτό η Εκκλησία τον υμνεί ως:
«Τῆς
Συνόδου τῆς πρώτης ὑπέρμαχον».
Δεν
είναι, επομένως, ένας Άγιος που χαρακτηρίζεται από αδιαφορία απέναντι στα
ζητήματα της Πίστεως. Είναι Επίσκοπος που η εκκλησιαστική συνείδηση παρέλαβε ως
ομολογητή και υπερασπιστή της Ορθοδοξίας.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 18,3-35]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«Η ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή
Κομνηνείου Λαρίσης στις 14-8-1988] (Β200)
«Ωμοιώθη», λέγει ο Κύριος, αγαπητοί μου, «η Βασιλεία του Θεού με έναν βασιλέα που θέλησε να του δώσουν λογαριασμό οι δούλοι του από τα πεπραγμένα των. Ανάμεσά τους», λέγει η παραβολή, «βρέθηκε κάποιος που το χρέος του ανέβαινε εις το ποσόν των μυρίων ταλάντων»· που, για να πάρομε μια εικόνα, ήτο ποσόν 2,5 εκατομμυρίων χρυσών λιρών Αγγλίας… Και κατά τις συνήθειες, βεβαίως, της εποχής, έπρεπε ο δούλος εκείνος να πωληθεί και να εισπραχθεί το ποσόν υπέρ του αφεντικού του. Βέβαια, αν λάβετε υπόψιν ότι ο Κύριος επωλήθη αντί τριάκοντα αργυρίων, δηλαδή 30 χρόνια πίσω, χίλιες δραχμές… Συγκρίνατε το ένα ποσόν με το άλλο, για να δείτε αν ποτέ ο δούλος αυτός μπορούσε να εξοφλήσει, έστω και με την πώλησή του και την πώληση της γυναικός του και των παιδιών του και των υπαρχόντων του για να αποδοθεί το ποσόν στο οποίο είχε βρεθεί χρεώστης. Ό,τι κάνουν περίπου, δηλαδή, οι τράπεζες σήμερα προκειμένου να πάρουν τα χρήματά τους και βγάζουν στον πλειστηριασμό εκείνο το οποίον, το κτίσμα εκείνο, το αντικείμενον, το οποίον είχε τοποθετηθεί, τεθεί ενέχυρον.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Ἡ ἀποφυγή τοῦ
σκανδάλου
Ἱερόδ. Ἱερόθέου Κρητικοῦ, Ἱεροκήρυκος
Καθότι ἡ παροῦσα ζωή εἶναι δρόμος, πού βαδίζει κάποιος ἀπό τή γέννηση του μέχρι τόν θάνατό του, κάθε ἐμπόδιο πού ἐμποδίζει τούς ἀνθρώπους ἀπό τήν ὀρθή καί ἐνάρετη ζωή σ’ αὐτόν τόν δρόμο ἀποτελεῖ σκάνδαλο. Κι ἄν ἐμεῖς οἱ χριστιανοί εἴμαστε ὑποχρεωμένοι, ἀπ’ αὐτήν τήν ἰδιότητά μας, νά διορθώνουμε τούς πλανεμένους ἀδελφούς μας, πόσο περισσότερο ὀφείλουμε νά μήν σκανδαλίζουμε τούς ἄλλους.
Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ
ΚΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ
ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ
Του Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών -Δρος
Θεολογίας
Όλος ο Ορθόδοξος κόσμος πανηγυρίζει την Κοίμηση της
Θεοτόκου Μαρίας, της Μητέρας του Θεανθρώπου Κυρίου. Ο ουρανός αγάλλεται και η
γη χαίρει για το γεγονός αυτό. Δεν θρηνεί ο κόσμος, όπως συμβαίνει σε κάθε
θάνατο, αλλά νοιώθει χαρά, διότι η Παναγία μας, ως Μητέρα του Υιού και Λόγου
του Θεού Πατρός, πορεύεται δίπλα στον θρόνο του Υιού της, για να υπάρχη εκεί
συνεχώς, όσο υφίσταται αυτός ο κόσμος, ως πρέσβειρα των ανθρώπων.
Η Θεοτόκος Μαρία κατανοείται όχι ως απλή κοπέλα της
Ναζαρέτ, αλλά ως η Αειπάρθενος Κόρη, η οποία έτεκε, σύμφωνα με τον Άγιο Κύριλλο
Αλεξανδρείας, «ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν τον Υιόν του Θεού, τον εκ Θεού Πατρός
δηλονότι Λόγον ενανθρωπήσαντα και σεσαρκωμένον».
Ο Νεστόριος και άλλοι αιρετικοί επειδή μελετούσαν την Αρχαία Ελληνική φιλοσοφία δεν κατενόησαν πως συνέβη η ένωση δύο φύσεων, της Θείας και της ανθρώπινης, στο Πρόσωπο του Θεανθρώπου Κυρίου. Η Εκκλησία με την Δ´ Οικουμενική Σύνοδο κατετρόπωσε την διδασκαλία αυτών των αιρετικών, κηρύσσοντας την «ατρέπτως, ασυγχύτως, αδιαιρέτως και αχωρίστως» ένωση των δύο φύσεων στο ένα Πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, «ώστε είναι τον αυτόν Θεόν ομού και άνθρωπον, και ενός τα πάντα τα θεοπρεπή και προσέτι τα ανθρώπινα». Κηρύσσουμε, λοιπόν, την σωτηριώδη για το ανθρώπινο γένος αλήθεια ότι η Παναγία μας έτεκε τέλειο Θεό και τέλειο άνθρωπο και ανεκηρύχθη Θεοτόκος.
Ο καθορισμός από το Υπουργείο Παιδείας του αριθμού των μαθητών με απαλλαγή από τα Θρησκευτικά που θα πρέπει να υπάρχει σε μία τάξη για να γίνει το μάθημα της Ηθικής στους 10, αποτελεί το τελευταίο βήμα συμμόρφωσης του ΥΠΑΙΘΑ προς τις σχετικές αποφάσεις του ΣτΕ.
