ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ
ΑΝΤΡΕΕΒΣΚΙ
Ανακρίσεις
στις φυλακές της NKVD
(Ἀπὸ τὶς
σημειώσεις ἑνὸς πρώην κρατουμένου στὰ Σολόβκι)
Ἡ ἀνάκριση στὴν ΕΣΣΔ ἔχει δύο πλευρές. Ἡ μία εἶναι ἡ προφορικὴ συνομιλία τοῦ ἀνακριτῆ μὲ τὸν κρατούμενο. Ἡ ἄλλη εἶναι τὸ ἐπίσημο γραπτὸ ἔγγραφο, τὸ πρωτόκολλο τῆς ἀνάκρισης, ὑπογεγραμμένο ἀπὸ τὸν κατηγορούμενο.
Τὸ ἀλεξικέραυνον τῆς εὐσεβείας
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π.
Διονυσίου Τάτση
Εἶναι κοινὴ διαπίστωση ὅτι πολλοί, κατ’ ὄνομα μόνο χριστιανοί, βρίσκονται μακριὰ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, χωρὶς νὰ ἀναφέρουν τοὺς λόγους καὶ χωρὶς νὰ νοιάζονται. Ἁπλῶς ἀσχολοῦνται μὲ τὶς βιωτικὲς μέριμνες καὶ μόνο μ’ αὐτές. Καθετὶ ποὺ ἔχει σχέση μὲ τὴν πίστη στὸ Θεὸ καὶ τὶς ἐντολές, τὶς ὁποῖες πρέπει νὰ τηροῦν στὴ ζωή τους, τοὺς ἀφήνει ἀδιάφορους. Εἶναι οἱ ἄνθρωποι ποὺ δὲν ἀντιδροῦν στὰ ὅσα διδάσκει ἡ Ἐκκλησία καὶ ἄνετα θὰ ζοῦσαν καὶ σὲ μία χώρα ποὺ δὲν θὰ ὑπῆρχαν ναοί, δὲν θὰ ἀκούγονταν κηρύγματα καὶ δὲν θὰ γινόταν λόγος γιὰ προσευχή, γιὰ μετάνοια καὶ γενικὰ γιὰ ἀρετές.
O Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς ενημερώνει για την "θρησκεία" του Ισλάμ
Η εκκλησιολογία των αρχιερέων σήμερα
πάσχει.
Σοβαρός και άμεσος κίνδυνος αλλοίωσης
της Ορθόδοξης πίστης υπό το πρόσχημα της «ενότητας»
………………………
Εισαγωγή – Η κρίση δεν είναι διοικητική αλλά δογματική
Η κρίση που βιώνει σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι πρωτίστως οργανωτική, διοικητική ή ποιμαντική· είναι εκκλησιολογική και δογματική. Αγγίζει τον ίδιο τον ορισμό της Εκκλησίας, το ποιος εκφράζει την αλήθεια και με ποιο κριτήριο. Η σύγχρονη τάση να ταυτίζεται η Εκκλησία σχεδόν αποκλειστικά με τους αρχιεπισκόπους, τους πατριάρχες και τις συνόδους τους συνιστά βαθιά απομάκρυνση από την πατερική αυτοσυνειδησία της Ορθοδοξίας.
ΙΒΑΝ
ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΑΝΤΡΕΕΒΣΚΙ
Ένας ορθόδοξος Εβραίος ομολογητής
(Από την ιστορία τού θρησκευτικού αγώνα κατά τού μπολσεβικισμού)
Τὸ 1929, στὸ φοβερὸ στρατόπεδο συγκεντρώσεως τοῦ Σολοβκί, ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ χειμώνα αὐξήθηκαν κατακόρυφα τὰ κρούσματα σκορβούτου.
Έκθεση όπλων μέσα σε εκκλησία στο Αιτωλικό
Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Μια απίστευτη είδηση έχουμε σήμερα δυστυχώς πάλι από την Μητρόπολη Αιτωλίας
και Ακαρνανίας, στην οποία φαίνεται πως έχει χαθεί η μπάλα τελικά.
Εκεί που λέμε ότι πάνε τα πράγματα να ηρεμήσουν, και να στρώσει η κατάσταση, μας προκύπτει κάτι καινούργιο και μας κάνει πάλι άνω κάτω.
ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΡΩΜ. Α’ 32
ΣΥΝΕΥΔΟΚΟΥΣΙ ΤΟΙΣ ΠΡΑΣΣΟΥΣΙ
Νεομάρτυς Βαλέριος Γκαφένκου
(18
Φεβρουαρίου)
῾Ο
Ρουμάνος Νεομάρτυς Βαλέριος Γκαφένκου
῞Ενας ἀπό τούς
σύχρονους μάρτυρες καί ὁμολογητές τῆς ὀρθοδόξου πίστεως στή Ρουμανία εἶναι ὁ
Βαλέριος Γκαφένκου ὁ ὁποῖος γεννήθηκε τό 1921. ̉Ενῶ σπούδαζε Νομική καί
Φιλοσοφία στό Πανεπιστημίου τοῦ ̉Ιασίου, τό 1941, φυλακίστηκε γιά τίς
χριστιανικές πεποιθήσεις του μέ ποινή 25 ἔτη φυλάκισης σέ καταναγκαστικά ἔργα. ῾Ο
Βαλέριος ἀγαποῦσε καί ζοῦσε τήν ̉Ορθοδοξία καί βοηθοῦσε μέ κάθε τρόπο τούς
συγκρατουμένους του στίς φυλακές γι̉ αὐτό ὀνομάστηκε «ὁ ἅγιος των φυλακῶν».
̉Από τίς κακουχίες πού ὑπέστη στίς φυλακές προσβλή-θηκε ἀπό φυματίωση καί πέθανε στίς 18 Φεβρουαρίου 1952 στό δεσμωτήριο τοῦ Τίργου ῎Οκνα, ἐνῶ εἶχε πάρει «πληροφορία» ἀπό τόν Θεό γιά τήν κοίμησή του ἡμέρες πρίν καί εἶχε ἐνημερώσει τούς συγκρατουμένους του.
Ελλάδα: 46 δημόσια νοσοκομεία δεν κάνουν εκτρώσεις και
κάποιοι δημοσιογράφοι… «αφρίζουν» – Εμείς θα πούμε συγχαρητήρια!
Δεν έχει χαθεί εντελώς η τσίπα σε αυτή τη χώρα -
Υπάρχουν πολλοί γιατροί που τιμούν τον όρκο του Ιπποκράτη και σέβονται την
αγέννητη ζωή
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Ἕνα
περιστατικό
Μεταφερόμαστε στὸ μακρινὸ 1995. Ἔτυχα αὐτήκοος μάρτυρας τοῦ περιστατικοῦ ποὺ θὰ ἀφηγηθῶ. Τὸ Γυμνάσιο Λαιμοῦ Πρεσπών πάει σὲ ἐκκλησιασμό στὸν Ἅγιο Γερμανὸ γιὰ τὴν γιορτὴ μᾶλλον τοῦ Ἁγίου Γερμανοῦ. Προεστὼς τῆς ἐκκλησίας ἦταν ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἰουστῖνος Μπαρδάκας, κληρικὸς τότε τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φλωρίνης.
Γιά τίς
προγαμιαῖες σχέσεις
ἤ Γιατί
σήμερα ἔχουν τόσο πληθυνθεῖ τά διαζύγια;
Παναγιώτης Ν. Γκουρβέλος, Καθηγητής Θεολόγος
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026: μνήμη τῶν ἁγίων ἱερομάρτυρος Βλασίου καί Θεοδώρας τῆς Αὐγούστας, σημειώνει τό Χριστιανικό ἑορτολόγιο καί ἡ χαρά καί εὐφροσύνη μας γίνεται ἀκόμα μεγαλύτερη, διότι τήν ἡμέρα αὐτή ἡ Ἐκκλησία μας ἀνακήρυξε Ἁγίους τούς, ἤδη στήν συνείδηση ὅλων τῶν χριστιανῶν ἀναγνωρισμένους ὡς Ἁγίους, παπά -Τύχωνα τόν Ἁγιορείτη (+1968), τόν πνευματικό τοῦ Ἁγίου Παϊσίου καί μοναχό Γεώργιο τόν Ἁγιορείτη (+1886), τόν ἐπονομαζόμενο Χατζη-Γεώργη. Ἡ κατάταξη αὐτῶν τῶν δύο νέων ἁγίων στό ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας ἦλθε ὡς καρπός τῆς ὁσιακῆς βιοτῆς τους, ἀναφέρεται στήν σχετική ἀνακοίνωση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Καί βέβαια ὁσιακός βίος σημαίνει νηστεία, ἐγκράτεια καί ἀδιάλειπτη προσευχή.
Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Παποποίηση της Αρχιεπισκοπικής Εξουσίας και Κατάλυση της
Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας
Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι μοναρχία, ούτε παπικό κράτος, ούτε διοικητικός μηχανισμός συγκεντρωτικής εξουσίας. Είναι Σώμα Χριστού, συγκροτημένο συνοδικά, όπου η αλήθεια δεν εκφράζεται από ένα πρόσωπο αλλά από τη Σύνοδο, και όπου ο πρώτος δεν είναι άρχων αλλά πρόεδρος εν αγάπη, primus inter pares.
Ἢ μὲ τὸν Χριστὸν ἢ μὲ τὸν Δαρβῖνον!
Ἀπολύτως
ἀσύμβατος ἡ ὀρθόδοξος πίστις μὲ δαρβινισμόν
Τοῦ κ. Παύλου
Κλιματσάκη, Διδάκτορος Φιλοσοφίας
Εἰσαγωγὴ
Ἡ θεωρία τοῦ δαρβινισμοῦ, ὅπως αὐτὴ διατυπώθηκε ἀρχικὰ ἀπὸ τὸν Κάρολο Δαρβῖνο καὶ ὅπως συνεχίζει νὰ ὑφίσταται σὲ διάφορες σύγχρονες μορφὲς ἐξελικτισμοῦ, συνίσταται κατ’ οὐσίαν στὴν ἄποψη ὅτι τὰ σημερινὰ βιολογικὰ εἴδη προῆλθαν ἀπὸ προγενέστερα εἴδη μέσω μίας μακρᾶς ἱστορικῆς διαδικασίας τυχαίων γενετικῶν μεταλλάξεων, οἱ ὁποῖες, ὑπὸ τὴν πίεση τοῦ περιβάλλοντος καὶ μέσῳ τῆς φυσικῆς ἐπιλογῆς, εὐνόησαν τὴν προσαρμογὴ καὶ τὴν ἐπιβίωση ὁρισμένων ὀργανισμῶν ἔναντι ἄλλων. Πρόκειται γιὰ μία θεωρία ποὺ φιλοδοξεῖ νὰ ἑρμηνεύσει τὴν προέλευση, τὴν ποικιλία καὶ τὴ δομὴ τῆς ζωῆς χωρὶς ἀναφορὰ σὲ τελικὲς αἰτίες, σκοπὸ ἢ θεία πρόνοια, ἐντὸς ἑνὸς αὐστηρὰ ὑλιστικοῦ καὶ αὐτονομημένου φυσικοῦ πλαισίου.
ΙΕΡΑ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ
ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν
Πειραιεί τη 16η Φεβρουαρίου 2026
ΤΟ
«ΦΑΝΤΑΣΜΑ» ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΙΣΛΑΜ «ΠΛΑΝΑΤΑΙ» ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ!
Σε πολλές από τις ανακοινώσεις μας αναλύσαμε την φύση του Ισλάμ και το τεραστίων διαστάσεων σύγχρονο πρόβλημα της μετανάστευσης εκατομμυρίων –νόμιμων και παράνομων- μουσουλμάνων στην ευρωπαϊκή ήπειρο και γενικά στις δυτικές χώρες. Αποδείξαμε ότι ο σύγχρονος πρωτοφανής οίστρος της μετανάστευσης πληθυσμών των «τρίτων χωρών» και κατά κανόνα μουσουλμάνων γίνεται κατόπιν οργανωμένου σχεδίου των αφανών ιθυνόντων και προωθητών τα επιδιώξεων της «Νέας Τάξεως Πραγμάτων», για την περιθωριοποίηση ή και εξαφάνιση των εθνικών ιδιαιτεροτήτων, οι οποίες ανθίστανται στην εγκαθίδρυση της παγκοσμιοποιήσεως.
Η Μητρόπολη Πάφου υπό ιδιότυπη
«κατάληψη»
Εξουσία, οικονομικά ερωτήματα και η
σιωπή της διαφάνειας
Η Εκκλησία, όταν παύει να λειτουργεί με διαφάνεια και συνοδικότητα, κινδυνεύει να μετατραπεί από πνευματικό σώμα σε μηχανισμό εξουσίας. Η πρόσφατη κατάσταση στη Μητρόπολη Πάφου εγείρει σοβαρά ερωτήματα όχι μόνο εκκλησιαστικής τάξεως, αλλά και θεσμικής ηθικής, καθώς η συγκέντρωση αρμοδιοτήτων στο πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου δημιουργεί την εικόνα μιας πρωτοφανούς διοικητικής και οικονομικής ασφυξίας.
Ἡ ἑνότης δόγματος καὶ ἤθους εἰς τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχας ὡς
θεμέλιον ἀληθοῦς παιδείας*
Τοῦ κ. Βασιλείου Ἰ.
Τουλουμτσή, ὑπ. δρ. Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Σεβασμιώτατε
Μητροπολίτα Κυθήρων,
Σεβαστοὶ πατέρες,
Σεβαστοὶ παιδαγωγοὶ ὅλων τῶν εἰδικοτήτων,
Το τέρασυμπαν και οι εξωγήινοι
Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Εν αρχή ήταν ο Λόγος, και ο Λόγος
ήταν ως προς τον Θεό, και Θεός ήταν ο Λόγος. Αυτός υπήρχε εν αρχή προς τον Θεό.
Τα πάντα μέσω αυτού εγένοντο, και χωρίς αυτόν δεν θα γινόταν ούτε ένα απ’ όσα
έγιναν. Σ’ αυτόν υπήρχε η ζωή, και η ζωή ήταν το φως των ανθρώπων. Και το
φως φωτίζει μέσα στο σκότος, και το σκότος δεν το κατέλαβε. (Κατά Ιωάννην
1:1-18)
Στην αρχή ο άνθρωπος πίστευε ότι
η Γη είναι το κέντρο του σύμπαντος, και όλα περιφέρονται γύρω από αυτήν.
Μετά πίστεψε ότι ο ήλιος είναι το κέντρο του σύμπαντος και όλα περιστρέφονται γύρω από αυτόν.
ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ
Έξι νεκροί και η «Σέκτα» του «Λάμα» Ἰβάιλο Καλούσεφ
Στὶς ἀρχὲς Φεβρουαρίου 2026 ἡ Βουλγαρία συγκλονίστηκε ἀπὸ μιὰ ὑπόθεση ποὺ θυμίζει σενάριο θρῖλερ: ἕξι πτώματα σὲ δύο διαφορετικὲς τοποθεσίες στὰ βουνὰ τῆς βορειοδυτικῆς χώρας, ὅλα μὲ πυροβολισμοὺς στὸ κεφάλι ἀπὸ κοντινὴ ἀπόσταση. Οἱ ἀρχὲς ἐρευνοῦν τὴν ὑπόθεση ὡς ὁμαδικὴ αὐτοκτονία-φόνο (παρόμοιες περιπτώσεις ὑπῆρχαν στὶς ὑποθέσεις τῶν Davidians, τοῦ Heaven’s Gate, τοῦ Jonestown) καὶ συνδέουν τὰ θύματα μὲ μιὰ κλειστὴ ὁμάδα ποὺ λειτουργοῦσε σὰν σέκτα γύρω ἀπὸ τὸν 51χρονο Ἰβάιλο Καλούσεφ, σπηλαιολόγο, ἱδρυτὴ ΜΚΟ καὶ αὐτοαποκαλούμενο βουδιστὴ δάσκαλο.
Ο ΗΓΕΤΗΣ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΑΙ ΓΙΑ 52 ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΑΝΑΤΟΥΣ
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο PAUL MACKENZIE;
εἰσαγωγικό ἀπό entaksis: Ἡ τραγωδία στὸ δάσος Shakahola τῆς Κένυας ἀποτελεῖ τὴν ἀκραία καὶ ἀπάνθρωπη κατάληξη τοῦ προτεσταντικοῦ παραλογισμοῦ τῆς ἀρχῆς τοῦ «Sola Scriptura» (Μόνο ἡ Γραφή). Ὅταν ἡ ἑρμηνεία τοῦ Εὐαγγελίου ἀποκόπτεται ἀπὸ τὸ Φῶς τῆς Ἱερῆς Παραδόσεως καὶ ἐπαφίεται στὴν προσωπικὴ αὐθεντία τοῦ κάθε αὐτοκλήτου «προφήτη» ἢ «πάστορα», τότε ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μετατρέπεται σὲ ἐργαλεῖο θανάτου.
Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω (Ματθ. 25,31-46)
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
Σᾶς ἔκανα ἀνάλυσι τοῦ καρναβαλικοῦ ὀργίου ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς καὶ θρησκευτικῆς. Τώρα παίρνω μιὰ ἄλλη πλευρά. Ἀφήνω τὴ θρησκευτικὴ πλάστιγγα καὶ ζυγίζω τὸν καρνάβαλο μὲ ἄλλη πλάστιγγα, τὴν κοινωνική.
Το πρωτοσέλιδο δεν κραυγάζει απλώς. Προειδοποιεί. 47,2 έτη ο μέσος Έλληνας. Η χώρα γερνά, συρρικνώνεται, αδειάζει.
Το δημογραφικό δεν είναι «κοινωνικό ζήτημα». Δεν είναι «στατιστικό πρόβλημα».
Ἡ κ. Ζαχαράκη εἶχε συμμετάσχει εἰς παρέλασιν ὁμοφυλοφίλων
ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς ΝΔ καὶ εἶχε ταχθῆ σφόδρα ὑπὲρ τοῦ «γάμου» αὐτῶν. Αὐτὴν τὴν ἠθικὴν
θὰ διδάξη;
Ἡ κ. Σ. Ζαχαράκη θὰ μείνη εἰς τὴν ἱστορίαν ὡς ἡ Ὑπουργὸς ἡ ὑποβαθμίσασα τὸ
μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν!
ΜΑΘΗΜΑ ΗΘΙΚΗΣ ΑΠΟ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥΣ
Ἂν ἡ ἀγάπη εἶναι ὅ,τι σημαντικώτερον καὶ ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ «θρησκεία τῆς ἀγάπης»,
ὅπως δηλώνουν καὶ οἱ πολιτικοί, τότε ἕνα μόνον μάθημα Ἠθικῆς ὑπάρχει: τὸ μάθημα
τῶν Θρησκευτικῶν.
Γράφει ὁ κ. Βασίλειος Καλογερόπουλος
Στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης στο Μαυροβούνιο
βρίσκεται το ζήτημα της Κυριακάτικης αργίας μετά την πρόσφατη απόφαση του
Συνταγματικού Δικαστηρίου του Μαυροβουνίου να απορρίψει ως αντισυνταγματικό το
άρθρο του Νόμου περί Εσωτερικού Εμπορίου που απαγορεύει σε ορισμένες
επιχειρήσεις να λειτουργούν τις Κυριακές.
Το ζήτημα έχει αποκτήσει και θρησκευτική διάσταση καθώς η Ιερά Μητρόπολη Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας παρεμβαίνει στον διάλογο μέσω ανακοίνωσης επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι το ζήτημα «αφορά άμεσα και τα θρησκευτικά δικαιώματα μεγάλου αριθμού πολιτών του Μαυροβουνίου, ιδιαιτέρως δε των Χριστιανών».
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕ
ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΘΗΡΩΝ & ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ- ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ Η΄ ΤΗΣ ΜΕΛΛΟΥΣΗΣ
ΚΡΙΣΕΩΣ (15-02-2026)
Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω
(Ματθ. 25,31-46)
Περὶ καρναβάλου
(α΄)
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
«Ὑποτάγητε οὖν τῷ Θεῷ. ἀντίστητε τῷ διαβόλῳ, καὶ
φεύξεται ἀφ᾽ ὑμῶν» (Ἰάκ. 4,7)
Ὑπάρχουν, ἀγαπητοί μου, στιγμὲς στὴ ζωὴ ποὺ ἡ γλῶσσα δὲν μπορεῖ νὰ ἐκφράσῃ αὐτὸ ποὺ λέει ἡ καρδιά. Εὐχαριστῶ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, ποὺ μὲ ἀξιώνει νὰ σταθῶ ἐνώπιόν σας καὶ νὰ μιλήσω. Ἄκουσα ὅτι γίνεται κάποια μάχη, καὶ αὐτὸ μὲ ἠλέκτρισε.
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία
μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς» με θέμα:
« Η
ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-12-1990] [Δ83]
Στην αγάπη σας, αγαπητοί μου,
θα ήθελα να σας έλεγα μία μικρή περικοπή από την περίφημη πνευματική διαθήκη
του Τωβίτ. Με την ευκαιρία, τώρα, των εορτών των Χριστουγέννων, νομίζω ότι θα
ήταν επίκαιρη, όχι τι άλλο, γιατί αναφέρεται εις το θέμα της ελεημοσύνης.
Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι θυμόμαστε τους πτωχούς μόνον τις μεγάλες γιορτές, Χριστούγεννα και Πάσχα. Αυτό είναι ένα λάθος μας, καλύτερα μία παράλειψή μας. Τους πτωχούς πρέπει να τους ενθυμούμεθα πάντοτε, όλο τον χρόνο. Δεν διαθέτουν στομάχι οι πτωχοί μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα. Αλλά όλες τις μέρες του έτους οι άνθρωποι τρώνε. Όπως τρώμε κι εμείς. Αλλά, εν τοιαύτη περιπτώσει, όπως θυμόμαστε και το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας Χριστούγεννα και Πάσχα, έτσι θυμόμαστε και το θέμα της ελεημοσύνης. Έστω και αυτό το ελάχιστο· που δεν θα έπρεπε ούτε το ένα, ούτε το άλλο να είναι έτσι.
Δὲν ὑπάρχει ἑνότης, ὅταν ἐπιδιώκεται ἡ ἀνωτερότης!
Γράφει ὁ Πρεσβύτερος π.
Γεράσιμος Βουρνᾶς
Τήν Κυριακή 25 Ἰανουαρίου τοῦ 2025, ὁ Πάπας Λέοντας XIV ἐκφώνησε ὁμιλία μέ ἀφορμή τήν ἑορτή τῆς «Μεταστροφῆς τοῦ Ἁγίου Παύλου, ἡ ὁποία σηματοδοτεῖ τό κλείσιμο τῆς Ἑβδομάδος Προσευχῆς γιά τήν Ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν».[1]
«ΠΙΣΤΙΣ
ΔΙ’ ΑΓΑΠΗΣ ΕΝΕΡΓΟΥΜΕΝΗ» (Γαλ.5,6)
(Θεολογικό
σχόλιο στην Κυριακή της Απόκρεω- ερμηνευτική προσέγγιση των κριτηρίων της
Μεγάλης Κρίσεως)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η Αγία μας Εκκλησία όρισε η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου να είναι αφιερωμένη στην ένδοξη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και στην Μεγάλη Κρίση. Σκοπός της να κατανοήσουμε ότι, μετά την διδαχή μας για το πάθος της υπερηφάνειας (Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου) και την ανάγκη της μετάνοιας (Κυριακή του Ασώτου), θα υπάρξει κρίση για τις όποιες επιλογές μας. Να συνειδητοποιήσουμε πως η επί γης ζωή μας δε θα μείνει άκριτη, αλλά θα δώσουμε λόγο για ό, τι κάναμε και για ό, τι δεν κάναμε, «εν ημέρα κρίσεως» (Ματθ.12,36).
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ [: Ματθ. 25,31-46]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου με θέμα:
«ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΘΕΩΡΗΣΗ
ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ»
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-2-1995]
[Β 313]
Η αγάπη του Θεού, όπως γνωρίζομε, αγαπητοί μου, εργάστηκε την σωτηρία μας. Και η σωτηρία μας είναι η Ενανθρώπησις του Υιού του Θεού, που όχι μόνο μας μετέφερε την βουλήν του Πατρός, αλλά και έπαθε για μας πάθος Σταυρού. Και αυτή η αγάπη του Θεού ζητά ανταπόκριση, ζητά αποδοχή. Και η αποδοχή είναι η οικείωσις του Υιού του Θεού δια της πίστεως και της αγάπης. Όταν δεν γίνει αυτή η αποδοχή και απορριφθεί από τον άνθρωπο η αγάπη του Θεού, τότε ζητείται λόγος από τον Θεόν, για την ακατανόητη προσβολή.
Ο διωγμός του
Μητροπολίτη Τυχικού και η εκτροπή της εκκλησιαστικής εξουσίας
Από τη συνοδικότητα στον
φόβο: θεολογική και κανονική αποτίμηση μιας υπόθεσης που τραυματίζει τη
συνείδηση της Εκκλησίας σε Κύπρο και Ελλάδα
Η
υπόθεση του Μητροπολίτη Τυχικού δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως ένα
εσωτερικό, τεχνικό ή διοικητικό ζήτημα της Εκκλησίας της Κύπρου. Έχει εξελιχθεί
σε βαθύ εκκλησιολογικό τραύμα, το οποίο προκαλεί έντονες αντιδράσεις στην
Ελλάδα, ενώ στην Κύπρο γεννά ένα κλίμα φόβου, σιωπής και, σύμφωνα με πλήθος
καταγγελιών, συστηματικού εκβιασμού συνειδήσεων.
Η
αγανάκτηση που εκφράζεται από αρχιερείς, ιερείς, μοναχούς και λαϊκούς στον
ελλαδικό χώρο δεν αφορά απλώς το πρόσωπο του Τυχικού, αλλά τον τρόπο άσκησης
της εκκλησιαστικής εξουσίας, ο οποίος –κατά κοινή εκτίμηση– απομακρύνεται
επικίνδυνα από το συνοδικό, πατερικό και ευαγγελικό ήθος της Ορθόδοξης
Εκκλησίας.
Από την ποιμαντική ευθύνη στη διοικητική επιβολή
Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι κοσμικός οργανισμός εξουσίας. Δεν κυβερνάται με όρους πειθαρχικών μηχανισμών, απειλών και επιβολής σιωπής. Η εξουσία στην Εκκλησία είναι σταυρική, διακονική και ασκείται «ἐν ἀγάπῃ καὶ ἀληθείᾳ». Όταν όμως η διοίκηση μετατρέπεται σε αυτοσκοπό και η πνευματική πατρότητα αντικαθίσταται από τον φόβο, τότε έχουμε σαφή εκτροπή της εκκλησιαστικής ζωής.
Ὅταν οἱ «φύλακες» τῆς ἠθικῆς μετατρέπονται σὲ θύτες
Η ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΗΣ «ΗΘΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ» ΩΣ ΔΟΛΩΜΑ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΥ
Ἡ τακτικὴ τῆς ἠθικῆς ἀποδόμησης δὲν ἀποτελεῖ σύγχρονο φαινόμενο, ἀλλὰ μία πάγια καὶ δοκιμασμένη μέθοδο τῶν αἱρετικῶν ὁμάδων ἐδῶ καὶ δεκαετίες. Εἴτε πρόκειται γιὰ τὸν κλασικὸ προσηλυτισμὸ «πόρτα-πόρτα», εἴτε γιὰ τὴ διανομὴ ἐντύπων καὶ φυλλαδίων σὲ στάσεις τοῦ μετρό, ὁ στόχος παραμένει ὁ ἴδιος: ἡ παγίδευση τοῦ θύματος ὄχι μέσῳ τῆς θεολογικῆς ἐμβάθυνσης, ἀλλὰ μέσῳ τῆς συστηματικῆς ἐπίθεσης στὸ ἦθος τῶν μελῶν τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Δὲν ἐπιχειροῦν νὰ πείσουν γιὰ τὴν ὀρθότητα τοῦ δόγματός τους μέσῳ τῆς γραφικῆς ἑρμηνείας, ἀλλὰ ἐπικεντρώνονται στὰ ἀνθρώπινα σφάλματα καὶ τὰ σκάνδαλα τῶν ὀρθοδόξων, παρουσιάζοντας τοὺς ἑαυτούς τους ὡς «καθαρούς» καὶ «ἐκλεκτούς». Αὐτὴ ἡ ψευδαίσθηση τῆς ἠθικῆς τελειότητας χρησιμοποιοῦνταν πάντοτε ὡς δόλωμα γιὰ ὅσους ἀναζητοῦν πνευματικὸ καταφύγιο, ὅμως τὰ γεγονότα τοὺς διαψεύδουν παταγωδῶς.
Εγκύκλιος Σεβ.
Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ' για την υπερνίκηση των ψυχολογικών
προβλημάτων
Συχνά στήν ἐποχή μας
παρουσιάζεται ἕνα θλιβερό φαινόμενο καί αὐτό εἶναι τά ποικίλα ψυχολογικά
προβλήματα. Συνάνθρωποί μας ὑποφέρουν ἀπό ἄγχος, ἀγωνία, πλήξη, ἀνία,
κατάθλιψη, ἀπογοήτευση καί ἀπελπισία. Ἡ ταραχή κυριαρχεῖ, ἡ νευρικότητα ἁπλώνεται
σ' ὅλες τίς πράξεις, ἡ ἐσωτερική πικρία δημιουργεῖ δυσφορία καί κόπωση, τό
ψυχικό κενό πολλές φορές αὐξάνεται. Ἔτσι, μία ταραγμένη συνείδηση ἐπικρατεῖ καί
ἀποδιώκει τήν γαλήνη καί τήν ἠρεμία. Ἐμφανίζονται ἡ γκρίνια, ἡ ἀπιστία, τά
πικρόχολα λόγια, οἱ ἰδιοτροπίες, οἱ καχυποψίες, οἱ ἐντάσεις στήν οἰκογένεια,
στήν ἐργασία, στήν κοινωνία.
Ἐνώπιόν μας, λοιπόν, παρουσιάζονται νοσηρές ἐκδηλώσεις, ψυχονευρωτικές διαταραχές, τραυματισμένες ψυχές. Τά πολλαπλά ψυχολογικά προβλήματα, πράγματι, συνθέτουν μία νόσο στήν τεχνοκρατούμενη ἐποχή μας. Ποτέ ἄλλοτε εἰδικοί ἐπιστήμονες, ἰατροί, ψυχολόγοι, ψυχίατροι, ἐκπαιδευτικοί καί κοινωνιολόγοι δέν ἔχουν ὁμιλήσει καί γράψει τόσον πολύ καί τόσον πολλά γιά τό πρόβλημα αὐτό, ὅσον σήμερα. Ὄπισθεν μάλιστα ἀπό τήν θορυβώδη καί ὑλόφρονα ζωή τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου διακρίνουν ἔντονα τήν θλίψη, τόν παραπικρασμό, τόν ψυχικό πόνο, τήν μελαγχολία.
«Ω, ΠΟΙΑ ΩΡΑ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑ ΦΟΒΕΡΑ», (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ).
Εν Κυθήροις τη 15η Φεβρουαρίου
2026
Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου, η Κυριακή της Απόκρεω, όπως ονομάζεται και την ημέρα αυτή η αγία μας Εκκλησία καθιέρωσε να μνημονεύουμε στο ευαγγελικό ανάγνωσμα την περικοπή εκείνη, που αναφέρεται στην Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας, η οποία είναι μια περικοπή από το 25ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον ευαγγελίου. Όλα δε τα τροπάρια του Τριωδίου της ημέρας αυτής αναφέρονται ακριβώς στο φοβερό και φρικτό και συνταρακτικό αυτό γεγονός, το οποίο, όπως μας αποκαλύπτει η αγία Γραφή και ερμηνεύουν οι άγιοι Πατέρες μας, θα πραγματοποιηθεί στο τέλος της ιστορίας της ανθρωπότητος, όταν δηλαδή θα έρθει η συντέλεια του κόσμου.
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ[:
Α΄Κορ. 8,8-9,2]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 14-2-1999] (Β
392) [β΄έκδοσις]
Σήμερα, αγαπητοί μου, Κυριακή της Απόκρεω,
η Εκκλησία μας πολύ σοφά έθεσε αποστολική περικοπή την προτροπήν του Αποστόλου
Παύλου που λέγει: «Οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν περισσεύωμεν, οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα. Διόπερ
εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν
ἀδελφόν μου σκανδαλίσω».
Βέβαια,
αυτά τα λόγια που γράφει, αγαπητοί μου, ο απόστολος Παύλος εις την Α΄ προς
Κορινθίους επιστολήν του έχουν ένα ιστορικό προηγούμενο· που αναφέρεται στα
ειδωλόθυτα. «Εἰδωλόθυτον» είναι
εκείνο το κρέας ή και όχι κρέας, μπορεί να είναι και καρπός, που εθυσιάστηκε
εις τους θεούς, τους ψεύτικους θεούς.
Το πράγμα ήταν αρχικά αδιάφορο. Αφού υπήρχε η γνώσις ότι δεν υπάρχουν άλλοι θεοί. Και συνεπώς τι σήμαινε η θυσία των κρεάτων σ’ αυτούς που …δεν υπάρχουν; Και συνεπώς δεν θα υπήρχε περίπτωσις μολύνσεως. Δηλαδή να φάει κανείς ειδωλόθυτον και να μολυνθεί· πνευματικά να μολυνθεί, ότι έφαγε κρέας που θυσιάστηκε εις τους θεούς. Αφού δεν υπάρχουν θεοί. Σας είπα, αρχικά δεν υπήρχε θέμα. Σιγά σιγά όμως υπήρξε θέμα. Δεν είχαν όλοι την πνευματικήν ωριμότητα να κάνουν αυτήν την σκέψη, ότι δεν υπάρχουν θεοί ψεύτικοι. Και διατηρούσαν την αίσθηση κάποιοι ότι μπορεί να υπάρχουν θεοί: «Πού το ξέρεις;». Ενώ, αυτούς που λάτρευαν πρωτύτερα, ενώ έγιναν Χριστιανοί, όμως έβαζαν κι ένα ερωτηματικό: «Κι αν υπάρχουν κι άλλοι θεοί;».
Ψυχοσάββατο: Μια γέφυρα
ελέους και αγάπης μεταξύ ζώντων και κεκοιμημένων
Εκατομμύρια τιμητικά στεφάνια και κοσμικές εκδηλώσεις μνήμης δεν
μπορούν να προσφέρουν ούτε ένα ψίχουλο από αυτό που προσφέρει ένα και μόνο
Ψυχοσάββατο
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ
«Ὥς ἐδῶ ὁ θυμός, Κύριε»
«Πᾶσα πικρία καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ κραυγὴ καὶ βλασφημία ἀρθήτω ἀφ’ ὑμῶν σὺν πάσῃ κακίᾳ» (Ἐφεσ. δ, 31). (: Κάθε ἐσωτερικὴ δυσαρέσκεια καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ παράφορος κραυγὴ καὶ ὕβρις κατὰ τοῦ πλησίον ἂς σηκωθῇ καὶ ἂς ἐξορισθῇ μακρὰν ἀπὸ σᾶς, καθὼς καὶ κάθε κακεντρέχεια).
