Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς ἀπό τόν
Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ - ΚΥΡΙΑΚΗ Β'
ΛΟΥΚΑ (04-10-2026)
̉ Επίσκοπος Τρίκκης (1559)
(῾Η μνήμη του ἑορτάζεται ἐν Τρίκκῃ τῇ Θετταλικῇ τὴν 1ῃ Κυριακὴ τοῦ μηνὸς ̉ Οκτωβρίου)
῾Ο ῞Αγιος
Νεόφυτος Βʹ ̉Επίσκοπος Τρίκκης ἦταν ἀνιψιὸς τοῦ ῾Αγίου Βησσαρίωνος καὶ δεύτερος κτήτορας τῆς
῾Ιερᾶς Μονῆς Δουσίκου. Καταγόταν ἀπὸ πλούσιους
γονεῖς, οἱ ὁποίοι ἐπίσης ἔγιναν μοναχοί.
Κατ̉ ἀρχὰς ἐξελέγει ἐπίσκοπος Σταγῶν καὶ ἀργότερα προήχθη σὲ Μητροπολίτη Λαρίσης μετὰ τὴν οἰκειοθελὴ παραίτηση τοῦ προκατόχου του Νεοφύτου τοῦ Αʹ (1540-1550). ῏Ηταν ἱεράρχης μὲ σημαντικότατο ἔργο, ἐφάμιλλο τοῦ ἔργου τοῦ ἁγίου Βησσαρίωνος. Σύμφωνα μὲ τὴ σχετικὴ κτητορικὴ ἐπιγραφή, ὁ Νεόφυτος ἔκτισε, στὴ θέση τοῦ καθολικοῦ ποὺ εἶχε κτίσει ὁ ἅγιος Βησσαρίων, τὸ σημερινὸ καθολικὸ καὶ τμῆμα τῶν κελιῶν τῆς μονῆς Δουσίκου, γι̉ αὐτὸ θεωρεῖται δεύτερος κτήτορας. Στὸν ἴδιο ὀφείλεται καὶ ἡ ἁγιογράφηση τοῦ καθολικοῦ, τὸ 1557.
Μαζικὸς ἐξισλαμισμὸς τῆς Εὐρώπης
Τοῦ κ. Νικολάου Ρωμανοῦ, θεολόγου
Ξανὰ στὸ προσκήνιο παλαιότερες δηλώσεις τοῦ παπικοῦ ἐπισκόπου Ἀθανασίου Schneider, ὁ ὁποῖος κάνει λόγο γιὰ «εἰσβολὴ» καὶ «μαζικὸ ἐξισλαμισμὸ τῆς Εὐρώπης», μὲ ἀφορμὴ τὴ μεταναστευτικὴ κρίση στὴν Ἱσπανία.
Ἀπὸ τὸ Πρόσωπον εἰς τὸν Ἀριθμόν: Ἡ μεθοδικὴ ἀποϊεροποίησις τῆς ζωῆς
Τοῦ κ.
Δημητρίου Λογοθέτου, θεολόγου
Ἡ ἀποξένωση τῆς νέας γενιᾶς ἀπὸ τὴν ζωὴ καὶ τὸ μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας δὲν συνιστᾶ οὔτε τυχαῖο ἱστορικὸ ἀτύχημα οὔτε μιὰ αὐθόρμητη, «φυσικὴ» ἐξέλιξη τῶν κοινωνικῶν ἠθῶν. Ἂν παρατηρήσει κανεὶς τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα τῶν τελευταίων πέντε δεκαετιῶν μὲ νηφάλιο θεολογικὸ βλέμμα καὶ ἱστορικὴ ἀκρίβεια, θὰ διακρίνει ἕνα μεθοδικό, διαρκὲς καὶ βαθειὰ ἐνορχηστρωμένο σχέδιο ἀποϊεροποίησης. Ἕνα σχέδιο ποὺ τέθηκε σὲ ἐφαρμογὴ ἀμέσως μετὰ τὴ Μεταπολίτευση καὶ εἶχε ὡς ἀπώτερο σκοπὸ τὴν προοδευτικὴ ἀποκοπὴ τοῦ κοινωνικοῦ ἱστοῦ ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐμπειρία καὶ παράδοση.
Τσίπρας: «Ψέλνεις» στη Σιμωνόπετρα και ακούγεσαι ότι βγαίνεις λ-«Άδη»
Ελευθέριος
Ανδρώνης
Να που ήρθε και η στιγμή για τον Αλέξη Τσίπρα να μεταβεί στο Άγιο Όρος για ιερό… rebranding της εικόνας του. Δώδεκα χρόνια είχε να πατήσει το πόδι του στο Περιβόλι της Παναγίας, αλλά ως γνωστόν το Άγιο Όρος εκλαμβάνεται ως πολιτικό «αναβαπτιστήριο» από όλους τους ψηφοθήρες.
ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 6,31-36]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Β΄ Λουκά με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 1-10-2000] (Β 423), έκδοσις Β΄
Η ευαγγελική διδασκαλία του πνευματικού βίου, αγαπητοί μου, είναι ανύποπτα ανωτέρα από κάθε άλλη ανθρώπινη
διδασκαλία, κυρίως φιλοσοφική διδασκαλία, που θέλει να διορθώσει τον πνευματικό βίο του ανθρώπου.Έτσι, ο
Χριστός, ο Κύριός μας, για να μας
υπενθυμίσει το «κατ’εἰκόνα» και να
ανορθώσει το «καθ’ ὁμοίωσιν», μας
έδωσε και την ηθικήν διδασκαλίαν. Διακρίνομε δηλαδή τόσο την δογματικήν
διδασκαλίαν, όσο και την ηθικήν διδασκαλίαν. Γιατί αυτό συνιστά τον σκοπό της ανθρωπίνης υπάρξεως· η
ηθική διδασκαλία. Είναι ο δρόμος. Δεν είναι το τέρμα. Είναι ο δρόμος που θα μας οδηγήσει εις το να δεχθούμε, ό,τι ο Θεός έχει
ετοιμάσει για μας. Και κυρίως είναι η θέωσις.
Έτσι ο Κύριος εισάγει την έννοια της φιλανθρωπίας, με την κυριολεκτική, θα λέγαμε, σημασία και μας προτρέπει: «Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς. Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες».
ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΛΟΥΚΑ[:Β΄Κορ. 9,6-11]
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
Μέρος
πρώτο: Υπομνηματισμός στα χωρία Β΄Κορ. 9, 6-9
«Τοῦτο δέ, ὁ σπείρων φειδομένως φειδομένως καὶ θερίσει, καὶ ὁ σπείρων ἐπ᾿ εὐλογίαις ἐπ᾿ εὐλογίαις καὶ θερίσει (:Και πρέπει να γνωρίζετε και αυτό, ότι εκείνος που στο χωράφι του σπέρνει με τσιγκουνιά λιγοστό σπόρο, θα θερίσει και λίγο σιτάρι, ενώ εκείνος που σπέρνει άφθονο σπόρο, άφθονα και θα θερίσει)»[Β΄Κορ. 9,6].
῞Αγιος
Βησσαρίων Αʹ ὁ Γέρων
ἢ ὁ πρώην ̉Επίσκοπος Τρίκκης (1490)
(῾Η μνήμη του ἑορτάζεται τὴν 1ῃ Κυριακὴ τοῦ μηνὸς ̉ Οκτωβρίου)
῞Αγιος Βησσαρίων Αʹ ὁ Γέρων
῾Ο ῞Αγ. Βησσαρίων διετέλεσε ̉̉Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης, μὲ ἕδρα τὰ
Τρίκαλα, κατὰ τὴν περίοδο 1490 -1499.
̉Ελάχιστα εἶναι γνωστὰ γιὰ τὴ ζωὴ του. Γνωρίζουμε ὅτι διετέλεσε ἐπίσκοπος Δημητρι- άδος ἐνὼ παραιτήθηκε ἀπὸ τὸν θρόνο τῆς Λαρίσης τὸ 1499 λόγω γήρατος. Καθώς ἐπὶ ὅλη σχεδὸν τὴ διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας ἦταν γνωστὴ ἡ ὕπαρξη μόνον τοῦ Βησσαρίωνος Βʹ, κάποιες πηγὲς ποὺ ἀναφέρονταν στὸν Βησσαρίωνα Αʹ, ὅπως ἕνα Πατριαρχικὸ Σιγγίλλιο ποὺ ἀναφέρεται στὴν ἄνοδό του στὸν θρόνο τῆς Λαρίσης τὸ 1490, προκαλοῦσαν σύγχυση. ῾Η ὕπαρξή του διαπιστώθηκε τὸ 1920, ὅταν ἀποκαλύφθηκε μία τοιχογραφία στὸν ῾Ιερὸ Ναὸν τῶν ῾Αγίων ̉Αναργύρων Τρικάλων. Στὴν τοιχογραφία ἀπεικονίζονται συνολικά ἑπτὰ ἅγιοι ἀρχιεπίσκοποι Λαρίσης, μεταξὺ αὐτῶν καὶ οἱ δύο Βησσαρίωνες, μὲ τὶς προσωνυμίες «ὁ πρώην» καὶ «ὁ τοῦ Σωτῆρος» ἀντίστοιχα.
ΑΓΙΑ ΔΑΜΑΡΙΣ:
Η ΠΡΩΤΗ ΑΘΗΝΑΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Ο ιερός συγγραφέας του βιβλίου των πράξεων των Αποστόλων, ευαγγελιστής Λουκάς, εξιστορώντας τα γεγονότα της επισκέψεως του Αποστόλου Παύλου στην Αθήνα το 51 μ. Χ. στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο, αναφέρεται στα ελάχιστα πρόσωπα τα οποία πίστεψαν στο κήρυγμα του Αποστόλου και αποτέλεσαν τον πρώτο πυρήνα της τοπικής εκκλησίας των Αθηνών. Μεταξύ αυτών αναφέρεται και μία γυναίκα ονόματι Δάμαρις. Αναφέρει το ιερό κείμενο: «Τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς» (Πράξ.17,34).
῞Οσιος ̉Αντώνιος
ὁ Νέος Θεολόγος̉ Επίσκοπος Τρίκκης (1362)
(῾Η μνήμη του ἑορτάζεται ἐν Τρικάλοις τὴν 1ῃ Κυριακὴ τοῦ μηνὸς
̉ Οκτωβρίου.)
῞Οσιος ̉ Αντώνιος ὁ Νέος Θεολόγος
῾Ο ὅσιος ̉Αντώνιος ἔζησε τὸν 14ο αἰ. Διηκόνησε τὴν ̉Εκκλησία ὡς Μητροπολίτης Λαρίσης, μὲ ἕδρα τὰ Τρίκαλα,
περίπου ἀπὸ τὸ 1333 μέχρι τὸ 1362.
῾Ο ῞Οσιος ἔγραψε λόγους πανηγυρικοὺς σὲ
διάφορες Θεομητορικὲς ἑορτὲς καὶ ἐγκώμια μαρτύρων καὶ ἁγίων, τὰ ὁποία
ἀποτελοῦν καὶ τὴ μοναδικὴν πηγὴν πληροφοριῶν – ἄμεσων καὶ ἔμμεσων - γιὰ τὴ ζωὴ
του. ̉Επίσης, συνέθεσε ἐκκλησιαστικοὺς
ὕμνους μὲ πιὸ γνωστὸ τὸν κανόνα εἰς τὸν
῞Αγιον ̉Αχίλλιον († 350).
Κοιμήθηκε εἰρηνικὰ καὶ ἡ ̉Εκκλησία μας τὸν
κατέταξε μεταξὺ τῶν ἁγίων της.
῾Η μνήμη του ἑορτάζεται στά Τρίκαλα τὴν 1ῃ Κυριακὴ τοῦ μηνὸς ̉ Οκτωβρίου.
ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 6,31-36]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου
σχετικά με την ευαγγελική
περικοπή της Κυριακής Β΄ Λουκά με
θέμα:
«Η ΧΡΗΣΤΟΤΗΣ»
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-10-1989]
Ακούσαμε, σήμερα, αγαπητοί μου, στην ευαγγελική περικοπή, που είναι ένα απόσπασμα από την επί του Όρους ομιλία του Κυρίου μας, τον χρυσό κανόνα συμπεριφοράς προς τον πλησίον.
Τι προβλέπει το
διεθνές δίκαιο για το καλώδιο;
Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης,
Νομικός (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου)
Επειδή στη δημόσια συζήτηση για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου (GSI) επικρατεί ένα νεφελώδες τοπίο, ας δούμε συνοπτικά τι προβλέπει η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ (UNCLOS) για το θέμα.
Πνευματικός ἀγών μέ προσευχήν καί ἄσκησιν
Τοῦ
Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Ὁ ἄνθρωπος πού ἀγωνίζεται κατά Θεόν πρέπει νά γνωρίζει τόν ἀποτελεσματικό τρόπο τῆς ἀντιμετώπισης τοῦ νοῦ του καί τοῦ σώματός του. Εἶναι ἕνα δύσκολο ἔργο, τό ὁποῖο ὡστόσο δέν πρέπει νά ἐγκαταλείψει.
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ
ΔΙΔΑΧΑΙ
Κάθε πόνος εἶναι ἕνα μαρτύριο
«Πρὸ δὲ τούτων πάντων ἐπιβαλοῦσιν ἐφ᾽ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου» (: Ἀλλὰ προτοῦ νὰ γίνουν ὅλα αὐτά, θὰ βάλουν τὰ χέρια τους ἐπάνω σας διὰ νὰ σᾶς συλλάβουν καὶ θὰ σᾶς καταδιώξουν, καὶ θὰ σᾶς παραδίδουν εἰς συναγωγὰς διὰ νὰ σᾶς δικάσουν, καὶ εἰς φυλακάς, καὶ θὰ ὁδηγῆσθε ἐνώπιον βασιλέων καὶ ἡγεμόνων, ἐπειδὴ θὰ πιστεύετε εἰς τὸ ὄνομά μου καὶ θὰ μὲ ὁμολογῆτε Κύριόν σας καὶ Σωτῆρα σας) (Λκ. κα΄,12).
ΚΑΝΕ ΦΙΛΟ ΤΟΝ
ΕΧΘΡΟ ΣΟΥ
π. Δημητρίου Μπόκου
Ο Χριστός λέει ότι ο ζυγός του είναι απαλός και μαλακός στον τράχηλό μας και το φορτίο του ελαφρό. Αν τον υπακούσουμε και πάρουμε πάνω μας τον σταυρό του, όσα δηλαδή μας διδάσκει να κάνουμε, θα βρούμε ανάπαυση, ειρήνη και χαρά στην ψυχή μας (Ματθ. 11, 29-30).
ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΛΟΥΚΑ
«...πλήν ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν».
Ἀδελφοί, νά ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς σας καί νά τούς εὐεργετεῖτε, χωρίς νά ἐλπίζετε τίποτε ὡς ἀνταπόδοσιν ἀπό αὐτούς. Μιμεῖται τόν Θεόν ἐκεῖνος πού εὐεργετεῖ τούς ἐχθρούς του, ἔστω κι ἄν μένουν ἀδιόρθωτοι. Ὅπως ὁ Κύριος Ἰησοῦς, ἔτσι καί οἱ περισσότεροι Ἅγιοι καί μεγάλοι σοφοί πού κατεῖχαν τήν θεανθρώπινη φιλοσοφία, σπουδαῖοι ἄνθρωποι, προσεύχονταν γιά τούς ἐχθρούς. Αὐτούς νά μιμηθοῦμε κι ἐμεῖς, ἁγία γερόντισσα, γιά νά ἔχουμε μεγάλο μισθό εἰς τούς οὐρανούς.
Όταν το δικαίωμα
στη λήθη συγκρούεται με τη μνήμη της Εκκλησίας
Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός (ΜΔΕ Δημοσίου
Δικαίου)
Δημοσιεύτηκαν την 1η Οκτωβρίου 2026 οι προτάσεις της Γενικής Εισαγγελέως του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Laila Medina για την υπόθεση C-12/25 (Bisdom Gent) που αφορά αίτημα διαγραφής από το μητρώο βαπτίσεων βάσει του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (GDPR).
Ἡ ἀσφαλέστερη ἄμυνα
Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου , Φιλόλογος - Θεολόγος
Παρά τίς διακηρύξεις στήν ἐποχή
μας καί τήν προώθηση τοῦ δικαιωματισμοῦ, πού ἔφτασε στό ἀπόγειό του, διεθνεῖς ὀργανισμοί
ἐπιβεβαιώνουν τή σκληρή πραγματικότητα: Ὁ Χριστιανισμός παραμένει ἡ ἀπηνέστερα
διωκόμενη θρησκεία παγκοσμίως. Ἡ πλέον προβληματική ἐξέλιξη ὅμως εἶναι ἡ αὐξανόμενη
πολεμική κατά τῆς ἁγίας Γραφῆς. Δέν περιορίζεται πλέον σέ αὐταρχικά καθεστῶτα, ἀλλά
ἐκδηλώνεται ἀπροκάλυπτα στήν καρδιά τῶν δυτικῶν χωρῶν. Ὑπό τήν ἐπίδραση ἐπικρατούντων
ἰδεολογικῶν ρευμάτων, ὅπως ἡ λεγόμενη woke agenda, ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου ἀναγορεύεται
σέ ἀδιαμφισβήτητο κριτήριο ἀλήθειας. Ἡ χριστιανική διδασκαλία γιά τό ἦθος, τήν
οἰκογένεια καί τήν ἱερότητα τῆς ζωῆς ἀντιμετωπίζεται ὡς «ἐμπόδιο», ὁδηγώντας
στή στοχοποίηση καί τόν νομικό περιορισμό της.
Τά δεδομένα ἀπό τήν ἐπικαιρότητα
εἶναι κραυγαλέα καί ἀνησυχητικά:
Στόν Καναδᾶ ἡ αὐστηροποίηση
τοῦ ποινικοῦ κώδικα γιά τή «ρητορική μίσους» στοχοποιεῖ ἄμεσα τήν ἁγία Γραφή
καί προετοιμάζει τό ἔδαφος, ὥστε νά ποινικοποιεῖται ἡ δημόσια ἀνάγνωση ἤ τό
κήρυγμα, ἐάν στρέφεται κατά τῆς ὁμοφυλοφιλίας, τῶν ἐκτρώσεων, τοῦ παρά φύσιν
«γάμου» ἤ ὁποιουδήποτε ἄλλου ὀρθοπολιτικοῦ «δόγματος».
Νεκροζώντανοι…
Νεκτάριος
Δαπέργολας
Καί ἐνῶ ἡ πατρίδα μας καταρρέει, ξεπουλιέται, φακελώνεται ψηφιακά καί καταστρέφεται μέ συστηματική χυδαιότητα καί δίχως τό παραμικρό πλέον πρόσχημα ἀπό μία πρωτοφανῶς ἀντίχριστη καί μισελληνική μαφιοχούντα, βλέπουμε μέ πραγματική θλίψη ὅτι μέγα μέρος τοῦ λαοῦ μας βουλιάζει ὅλο καί περισσότερο στόν χαυνωτικό του βοῦρκο.
ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΛΟΥΚΑ [: Λουκ.
6,31-36]
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ
«Ἠκούσατε ὅτι ἐῤῥέθη, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος·Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ· ἀλλ᾿ ὅστις σε ῥαπίσει ἐπὶ τὴν δεξιὰν σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην·καὶ τῷ θέλοντί σοι κριθῆναι καὶ τὸν χιτῶνά σου λαβεῖν, ἄφες αὐτῷ καὶ τὸ ἱμάτιον
«Ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Άδη…»
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
«Μια επίσκεψη στο Άγιον Όρος
είναι πάντα μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσεις.
Ένα ταξίδι στην ιστορία, στους
πολιτιστικούς θησαυρούς που φυλάσσονται αιώνες αλλά και στο βαθύτερο νόημα της
ανθρώπινης ύπαρξης.»
Αλέξη, ωραία τα λες. Πολύ ωραία.
Τόσο ωραία, που για μια στιγμή ξεχνάς ποιος τα γράφει.
Γιατί ο άνθρωπος που σήμερα φωτογραφίζεται στη Σιμωνόπετρα, χρησιμοποιεί στίχους για τον Άδη και μιλά για το βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης, είναι ο ίδιος άνθρωπος που στο παρελθόν είχε δηλώσει δημοσίως ότι δεν πιστεύει και ότι δεν είναι θρησκευόμενος. Ο ίδιος που όταν έγινε πρωθυπουργός επέλεξε συνειδητά τον πολιτικό και όχι τον θρησκευτικό όρκο, εξηγώντας στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο ότι δεν είχε κάνει θρησκευτικό γάμο, δεν έχει βαπτίσει μέχρι και σήμερα τους εφήβους γιούς του και δεν μπορούσε να ορκιστεί αντίθετα με τις απόψεις που διατύπωνε επί χρόνια.
Εκοιμήθη εν Κυρίω την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026, σε ηλικία 85 ετών, ο Αγιοταφίτης Αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Μάμαλος, ανακαινιστής του Ιερού Προσκυνήματος του Φρέατος του Ιακώβ και κτίτορας του Ιερού Ναού της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, στη Νεάπολη (Νάμπλους) της Σαμάρειας, όπως ανακοινώνει με βαθύτατη θλίψη το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.
Πέστε μου έναν λόγο
γιατί η Ρωσία θέλει να κάνει πόλεμο με την Ευρώπη
Γεώργιος Αποστολάκης
Η Ευρώπη στον δρόμο της πολεμικής οικονομίας
Μέρος Α΄
Πέστε μου έναν λόγο γιατί η Ρωσία θέλει να κάνει πόλεμο με την Ευρώπη
ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟ
[[ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ: Ο εγκωμιαστικός λόγος του αγίου Γρηγορίου
του Θεολόγου προς τον άγιο ιερομάρτυρα Κυπριανό εκφωνήθηκε πιθανότατα στην
Κωνσταντινούπολη στις 3 Οκτωβρίου του 379 μ.Χ., μία ημέρα μετά την ετήσια εορτή
της μνήμης του Αγίου. Στις 2 Οκτωβρίου ο άγιος Γρηγόριος απουσίαζε στην εξοχή,
όπου είχε αποσυρθεί για σύντομο διάστημα άσκησης, ησυχίας και σωματικής
ανάπαυσης. Επιστρέφοντας την επομένη, εκφράζει την λύπη του που παραλίγο να
παρέλθει η εορτή χωρίς να τιμήσει τον μάρτυρα και θεωρεί την ομιλία του ως
εκπλήρωση, έστω και καθυστερημένα, του χρέους τιμής προς αυτόν.]]
Παραλίγο να μας διαφύγει η εορτή του αγίου Κυπριανού χωρίς να προλάβουμε να τον τιμήσουμε όπως του αρμόζει· και τι μεγάλη απώλεια θα ήταν αυτή! Κι όμως, το υπομείνατε εσείς, που περισσότερο από όλους θαυμάζετε τον άγιο και κάθε χρόνο τιμάτε την μνήμη του με εορτές και πανηγύρεις. Και μιλώ για τον Κυπριανό, που ακόμη και οι άνθρωποι, οι οποίοι συνηθίζουν να λησμονούν τα άλλα, οφείλουν να τον συγκαταλέγουν ανάμεσα σε εκείνους που είναι αναγκαίο να θυμούνται· γιατί πρέπει ιδιαίτερα να διατηρούμε στη μνήμη μας τους αρίστους, αφού η ανάμνησή τους είναι συγχρόνως πράξη ιερή και ωφέλιμη.
ΞΕΠΟΥΛΩΝΤΑΣ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
Τις τελευταίες ημέρες υπογράφηκε
Μνημόνιο Κατανόησης μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας για την επιστροφή 48
εκκλησιαστικών κειμηλίων στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα η χώρα μας παραδίδει στη
Βουλγαρία τα λείψανα που έχουν αποδοθεί στον τσάρο Σαμουήλ. Ασφαλώς, κάθε ελληνικό
κειμήλιο που επιστρέφει στον τόπο του είναι καλοδεχούμενο. Αλλά, κυρία Μενδώνη,
επιτρέψτε μου να μην πανηγυρίσω ακόμη.
Γιατί πριν μιλήσουμε για 48 κειμήλια που επιστρέφουν, ας μιλήσουμε για εκείνα που δεν έχουν επιστρέψει. Μόνο από την Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης στο Παγγαίο, το 1917, οι βουλγαρικές κατοχικές αρχές αφαίρεσαν περίπου 1.300 τόμους από τη βιβλιοθήκη της, ανάμεσά τους περίπου 430 χειρόγραφα, ενώ αφαιρέθηκαν επίσης περίπου 470 πολύτιμα θρησκευτικά αντικείμενα. Χειρόγραφα αιώνων, χρυσοποίκιλτα Ευαγγέλια, χρυσοκέντητα άμφια, ιερά σκεύη κ.ο.κ Κειμήλια που δεν ήταν απλώς αντικείμενα, αλλά κομμάτια της ζωντανής μνήμης της Μακεδονίας και της ορθόδοξης παράδοσης του Ελληνικού έθνους.
ΟΤΑΝ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΧΑΝΟΥΝ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥΣ
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
Ομολογώ πως δυσκολεύτηκα να
καταλάβω τι ακριβώς εννοούσε ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ όταν, στη
πρόσφατη φιλανθρωπική συναυλία της Μητροπόλεως, χαρακτήρισε την Κατερίνα
Λιόλιου «ιεραπόστολο». Ασφαλώς η συμμετοχή της σε μια φιλανθρωπική εκδήλωση είναι
μια θετική πράξη. Ασφαλώς και η προσφορά της φωνής της για έναν καλό σκοπό
είναι αξιέπαινη. Και δεν έχω κανέναν λόγο να αμφισβητήσω την καλή πρόθεση
της. Όμως ιεραπόστολος; Εδώ, συγχωρέστε με, αλλά θεωρώ πως κάπου χάνεται το
μέτρο.
Γιατί η Ιεραποστολή δεν είναι
απλώς η συμμετοχή σε μια φιλανθρωπική συναυλία. Δεν είναι η παρουσία σε ένα
εκκλησιαστικό event ούτε η προσφορά μιας βραδιάς για τη συγκέντρωση χρημάτων. Η
Ιεραποστολή είναι μαρτυρία Χριστού. Είναι Ευαγγέλιο. Είναι κατήχηση. Είναι ζωή
αφιερωμένη στην πίστη και στη διακονία του ανθρώπου και γι’ αυτό ακριβώς
αναρωτιέμαι τι ακριβώς ιεραποστολή κάνει η Κατερίνα Λιόλιου;
Στην κανονική επαγγελματική της δραστηριότητα εμφανίζεται ως τραγουδίστρια της σύγχρονης λαϊκής διασκέδασης, με νυχτερινές εμφανίσεις, εντυπωσιακά και συχνά αρκετά αποκαλυπτικά outfits που ασφαλώς αποτελούν μέρος της σκηνικής εικόνας και της δουλειάς της και με ένα ρεπερτόριο που απευθύνεται πρωτίστως στη νυχτερινή διασκέδαση. Η ίδια η δισκογραφική της παρουσίαση μιλά για τη θέση της στη σύγχρονη νυχτερινή διασκέδαση οπότε ας είμαστε ειλικρινείς.
Ἡ Ἀσίζη κλείνει διά τοὺς παραδοσιακοὺς παπικούς
Τοῦ κ. Νικολάου
Ρωμανοῦ, θεολόγου
Ἀπαγορεύθηκε σὲ πιστοὺς τῆς Ἀδελφότητος τοῦ Ἁγίου Πίου Ι΄ νὰ προσευχηθοῦν στὴ Βασιλικὴ τοῦ Ἁγίου Φραγκίσκου.
Στὶς 6 Σεπτεμβρίου, κληρικοὶ
καὶ πιστοὶ τῆς Ἀδελφότητος τοῦ Ἁγίου Πίου Ι΄ πραγματοποίησαν τὸ καθιερωμένο
προσκύνημά τους στὴν Ἀσίζη. Στὸ τέλος τοῦ προσκυνήματος θέλησαν νὰ εἰσέλθουν στὴ
Βασιλικὴ τοῦ Ἁγίου Φραγκίσκου καὶ νὰ ἀπαγγείλουν τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως. Ἡ
δημόσια αὐτὴ προσευχὴ δὲν τοὺς ἐπετράπη μέσα στὸν ναό, καὶ ἔτσι τὸ «Πιστεύω» ἀπαγγέλθηκε
ἔξω ἀπὸ τὴ Βασιλική.
Ἡ αἰτιολογία ποὺ δόθηκε ἦταν σαφής. Ἡ Ἀδελφότητα τοῦ Ἁγίου Πίου Ι΄ δὲν βρίσκεται σὲ πλήρη κανονικὴ κοινωνία μὲ τὴ Ρώμη καὶ γι’ αὐτὸ δὲν μποροῦσε νὰ πραγματοποιήσει ὀργανωμένη δημόσια προσευχὴ μέσα στὴ Βασιλική. Ἀκόμη, λοιπόν, καὶ ἂν δεχθοῦμε πλήρως τὴ θέση τῆς Ρώμης ἀπέναντι στὴν Ἀδελφότητα, παραμένει μία μεγάλη ἀπορία: γιατί ἐφαρμόζεται τέτοια αὐστηρότητα ἀπέναντι σὲ ἀνθρώπους ποὺ θέλουν νὰ προσευχηθοῦν μὲ τὸ λατινικὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως;
ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ ΙΟΥΣΤΙΝΗ
(Η δύναμη
της μετανοίας και η νίκη της πίστεως)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου –
Καθηγητού
Η Εκκλησία του Χριστού τιμά στις 2 Οκτωβρίου τη μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Κυπριανού και της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ιουστίνης, δύο μεγάλων μορφών της πίστεως, των οποίων ο βίος αποτελεί μία από τις πιο συγκλονιστικές μαρτυρίες της δύναμης της θείας Χάριτος. Η ζωή τους αποκαλύπτει ότι η αλήθεια του Χριστού συντρίβει κάθε δύναμη του σκότους και ότι η ειλικρινής μετάνοια μπορεί να μεταμορφώσει ακόμη και τον πιο απομακρυσμένο άνθρωπο σε άγιο.
ΜΠΟΡΕΙ ΑΡΑΓΕ ΝΑ ΚΑΥΧΑΤΑΙ Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ
ΤΟΥ ΤΕΚΝΑ;
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου – συγγραφέως
Εν Θεσσαλονίκη τη 30η Σεπτεμβρίου 2026
Ο μακαριστός πρωτ. π. Νικόλαος Μανώλης υπήρξε χωρίς αμφιβολία μια εμβληματική προσωπικότης των τελευταίων δεκαετιών μέσα στο χώρο της Εκκλησίας, ένα υπόδειγμα αληθινού ποιμένος και αληθινού αγωνιστού της Ορθοδοξίας. Υπήρξε ένας μεγάλος ομολογητής της πίστεως της εποχής μας, ένας κορυφαίος αγωνιστής στον αγώνα κατά του οικουμενισμού, ένας μιμητής των αρχαίων μεγάλων Πατέρων και ομολογητών που αγωνίστηκαν κατά των αιρέσεων της εποχής των. Υπέμεινε με πολλή καρτερία και υπομονή αλλά και ακατάβλητο αγωνιστικό φρόνημα, θλίψεις, διωγμούς, συκοφαντίες, δικαστικές διώξεις από τον τότε οικουμενιστή Μητροπολίτη κυρό Άνθιμο και τους περί αυτόν συνεργάτες του. Οι διώκτες του αγωνίστηκαν με πρωτοφανή λύσσα και μανία να τον εξοντώσουν, να τον οδηγήσουν στην καθαίρεση, να του κλείσουν το στόμα, ώστε να μην ομιλεί κατά της παναιρέσεως και να παύσει να τους ελέγχει για τις κακόδοξες διακηρύξεις τους, τις συμπροσευχές τους με αιρετικούς και άλλες εκτροπές τους. Κατά την πρόσφατη, (23/9/2026), εκδήλωση του Συλλόγου «άγιος Ιωσήφ ο ησυχαστής», στην οποία έγινε η παρουσίαση του νέου βιβλίου του με τίτλο «Αεί ζων, αεί παρών», πολύ σωστά παρατηρήθηκε ότι «ο αείμνηστος εν Χριστώ αδελφός και συλλειτουργός π. Νικόλαος Μανώλης άφησε βαθιά χαραγμένο το αποτύπωμά του, την σφραγίδα του στην πνευματική ζωή της Εκκλησίας της Θεσσαλονίκης των τελευταίων χρόνων στις καρδιές και στο νου των πολυάριθμων πνευματικών του τέκνων, αλλά και όσων συνεργασθήκαμε μαζί του στους ομολογιακούς αγώνες υπέρ της φίλης ορθοδοξίας».
Ἐν ὄψει τῆς τακτικῆς συνελεύσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας (6-8 Ὀκτωβρίου) καί ἐξ ἀφορμῆς σχετικοῦ θέματος πού πρόκειται νά ἐξετασθεῖ, ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης
κ. Συμεών ἔδωσε στή δημοσιότητα τό ἀκόλουθο κείμενο.
Ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἀκροτελευτίου
θέματος «Περί βοηθῶν ἐπισκόπων», τό ὁποῖο περιλήφθηκε στήν ἡμερήσια διάταξη τῆς
προσεχοῦς τακτικῆς συγκλήσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας μας
(6-8 Ὀκτωβρίου), αἰσθάνομαι τό χρέος νά διατυπώσω καί δημόσια τίς ἀπόψεις μου
περί τοῦ θέματος. Καί λέγω καί δημόσια (δηλαδή, «ἐνώπιον Ἐκκλησίας»), διότι κατ᾽
ἐπανάληψιν ἐξέφρασα ἐπί τοῦ θέματος τούτου τίς σκέψεις μου τόσο προφορικῶς ἐνώπιον
τῆς Ἱερᾶς Συνόδου —τῆς Ἱεραρχίας καί τῆς Διαρκοῦς— ὅσο καί γραπτῶς ἐπί σχετικοῦ
ἐρωτήματος, τό ὁποῖο ἀπηύθυνε μέ τήν ὑπ᾽ ἀριθμ. 2865 Ἐγκύκλιό της ἡ Διαρκής Ἱερά
Σύνοδος τό 2008 πρός τά μέλη τῆς Ἱεραρχίας.
1. Ἀποτελεῖ πεποίθησή μου ὅτι ὁ θεσμός τῶν βοηθῶν ἤ τιτουλαρίων ἐπισκόπων, πού δέν ἐκλέγονται γιά ὑπαρκτή —ἔστω καί μικρή— ἐκκλησιαστική ἐπαρχία καί δέν τούς ἀνατίθεται ἡ διαποίμανση συγκεκριμένου ποιμνίου, δέν συνάδει μέ τίς θεμελιώδεις ἀρχές τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας καί τό πνεῦμα τῶν ἱερῶν Κανόνων. Καί εἶναι μέν ἀληθές ὅτι κατά καιρούς ἡ Ἐκκλησία μας προσέφυγε στή χρήση τοῦ ἐν λόγω θεσμοῦ, ἡ ἀνάπτυξη ὅμως τοῦ κλάδου τῆς ἐκκλησιολογίας καί τά πρακτικά προβλήματα τά ὁποῖα ἀνέκυψαν ἀπό τήν ἐφαρμογή τοῦ θεσμοῦ, ὁδήγησαν τελικῶς στήν κατάργηση τῶν νομοθετημένων θέσεων βοηθῶν ἐπισκόπων διά τοῦ ἐν ἰσχύει Καταστατικοῦ Χάρτου (Ν. 590/1977), τοῦ καλυτέρου καί ἐκκλησιολογικῶς ἐγκυροτέρου Καταστατικοῦ Χάρτου ἀπό τήν ἀναγνώριση τῆς Ἐκκλησίας μας ὡς αὐτοκέφαλης μέχρι σήμερα.
Η ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΕΠΙΣΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ
ΣΥΝΟΔΟ
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026 κατατέθηκε επίσημα στο πρωτόκολλο της Ιεράς Συνόδου η Ανοιχτή Επιστολή κληρικών, μοναχών και λαϊκών της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, με την οποία ζητείται να μην επιτραπεί η συλλειτουργία με τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο στην Ιερά Μονή της Ρίλας. Το έγγραφο, που απευθύνεται στον Αγιώτατο Πατριάρχη Βουλγαρίας Δανιήλ και στους σεβασμιώτατους μητροπολίτες, έλαβε τον επίσημο αριθμό πρωτοκόλλου 662 (όπως φαίνεται από το συνημμένο έγγραφο).
Νηπιαγωγείο - Άνω Λιόσια: Οι εκπαιδευτικοί στο κρεβάτι του Προκρούστη!
Ελευθέριος Ανδρώνης
Την επόμενη φορά που κάποιος εκπαιδευτικός θα πάθει εγκεφαλικό από τη στεναχώρια (Σοφία Χρηστίδου τον Μάιο του 2026) ή θα αυτοκτονήσει πέφτοντας από κάποια ταράτσα (Διευθύντρια σχολείου, στον Κολωνό τον Απρίλιο του 2026), όλα τα ξεδιάντροπα ΜΜΕ θα αναρωτηθούν «περίλυπα» για ακόμη μια φορά: «μα τι συμβαίνει επιτέλους στην εκπαιδευτική κοινότητα»;
