21 Νοε 2026

«Οἰκουμενικὴ προσευχὴ» καὶ τὰ ὅρια τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως: Ποῦ πορεύεται ἡ Σερβικὴ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία;

«Οἰκουμενικὴ προσευχὴ» καὶ τὰ ὅρια τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως: Ποῦ πορεύεται ἡ Σερβικὴ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία;

Τῆς κας Δραγάνας Τρίφκοβιτς

   Ἡ συμμετοχὴ ἐκπροσώπων τῆς Σερβικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στὶς λεγόμενες οἰκουμενικὲς προσευχὲς ἐγείρει σοβαρὰ θεολογικά, κανονικὰ καὶ πνευματικὰ ζητήματα, στὰ ὁποῖα οἱ πιστοὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ λάβουν σαφεῖς ἀπαντήσεις.

Πρόσεχε τὰ μάτια σου

 

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Πρόσεχε τὰ μάτια σου

    «καὶ εἰ ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστι μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός» (: Κι ἂν κάτι τόσο σπουδαῖο σὰν τὸ μάτι σου σοῦ γίνεται ἀφορμὴ ἁμαρτίας, βγάλ’ το καὶ ρίξ’ το μακριά. Εἶναι καλύτερο γιὰ σένα νὰ μπῇς στὴν αἰώνια ζωὴ μονόφθαλμος, παρὰ μὲ δύο μάτια νὰ ριχθῇς στὴ γέεννα τοῦ πυρός. Εἶναι καλύτερο νὰ χωρισθῇς ἀπὸ πράγματα ἢ πρόσωπα ποὺ σοῦ εἶναι χρήσιμα καὶ πολύτιμα σὰν τὸ μάτι σου, παρὰ νὰ ριχθῇς στὴν κόλαση μαζί μ’ αὐτά» (Μτθ., ιη΄ 10-15).

20 Νοε 2026

Τα Εισόδια της Θεοτόκου - Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο.

ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ [:Εβρ.9,1-7]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

                   [:Υπομνηματισμός των εδαφίων Εβρ.9,1-14]

    «Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν· σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια. μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων, χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης, ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον· περὶ ὧν οὐκ ἔστι νῦν λέγειν κατὰ μέρος

Η Παναγία πρότυπο ησυχαστικής ζωής (Εισόδια της Θεοτόκου)

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΡΟΤΥΠΟ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ (ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ)

                                            Εν Θεσσαλονίκη τη 21η  Νοεμβρίου 2026

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως.

Η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι μιά από τις θεομητορικές εορτές, την οποία εορτάζει η Εκκλησία μας την ημέρα αυτή, διότι η εν τω ναώ είσοδος και αφιέρωσις της Θεοτόκου αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς της επί γης ζωής της. Γύρω από τα ιστορικά πλαίσια της εορτής αυτής δεν μας δίδει καμιά πληροφορία η αγία Γραφή, αλλά ό,τι γνωρίζουμε σχετικά προέρχεται από την Παράδοση της Εκκλησίας. Σύμφωνα λοιπόν με την Παράδοση οι γονείς της Θεοτόκου, οι άγιοι Ιωακείμ και Άννα, καθώς περνούσαν τη ζωή τους χωρίς παιδιά, παρακαλούσαν με νηστείες και δεήσεις, τον Κύριο, να τους  χαρίσει ένα παιδί, υποσχόμενοι, αν ικανοποιηθεί το αίτημά τους, το παιδί που θα γεννήσουν, να το αφιερώσουν στον Θεό. Πράγματι ο Θεός πραγματοποίησε το αίτημά τους μετά από πολλά χρόνια, όταν πια αυτοί είχαν φθάσει σε γεροντική ηλικία και η τεκνογονία ήταν αδύνατος. Η Άννα γέννησε την Θεοτόκο, αυτήν που επρόκειτο να γίνει η μητέρα του Θεού και η σωτηρία ολοκλήρου του γένους των ανθρώπων. Όταν δε αυτή έφθασε στην ηλικία των τριών ετών, μετά την παράδοξη γέννησή της, οι γονείς της, εκπληρώνοντας την υπόσχεση, που έδωσαν στο Θεό, την οδήγησαν στο Ιερό και την παρέδωσαν στον αρχιερέα Ζαχαρία. Αυτός στη συνέχεια την παρέλαβε και την έφερε στα ενδότερα του ναού, στα λεγόμενα άγια των αγίων, εκεί δηλαδή όπου σύμφωνα με  τον Νόμο εισήρχετο μία φορά τον χρόνο μόνος ο αρχιερέας την ημέρα του εξιλασμού. Εκεί η Παναγία  παρέμεινε δώδεκα χρόνια, τρεφομένη διά χειρός αγγέλου, μέχρις ότου στη συνέχεια την παρέλαβε ο Ιωσήφ, ο οποίος και την εμνηστεύθηκε.

ΤΟ ΑΠΡΟΣΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ (Κυριακή Θ΄ Λουκά).

 

ΤΟ ΑΠΡΟΣΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ένα βασικό λάθος επισημαίνει στον άφρονα (ανόητο) πλούσιο ο Χριστός, στη σχετική παραβολή. Ο άνθρωπος αυτός στηρίχτηκε αποκλειστικά στον πλούτο του. Τον θεώρησε ατράνταχτο στήριγμα, στη δύναμή του ένιωσε απόλυτη σιγουριά. Νόμισε πως τώρα έχει όλο τον κόσμο στο πιάτο του και δεν έχει πια να φοβηθεί τίποτε. Τέρμα οι αγωνίες και οι ανασφάλειες. Μπορούσε να ζει πλέον ανέμελα, να χαίρεται, να ευφραίνεται, να απολαμβάνει τα πάντα. Μια βαθειά ευφορία πλημμύρισε την ψυχή του.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος-Τα Εισόδια της Θεοτόκου. Το γεγονός της εορτής και τα εξ αυτού συμπεράσματα.

 

ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

« ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ  ΚΑΙ ΤΑ ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ»

 [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 21-11-1982]                                             

«Την θεόπαιδα Παρθένον  καί Θεοτόκον ἐν ναῷ Κυρίου προσαγομένην εὐσεβῶς ἀνευφημήσωμεν…»

     Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας γιορτάζει την Είσοδον της Υπεραγίας Θεοτόκου εις τον ναόν του Σολομώντος, εις τα Άγια των Αγίων. Είναι γνωστό ότι οι γονείς της Υπεραγίας Θεοτόκου, Ιωακείμ και Άννα, ήσαν στείροι. Δηλαδή δεν έκαναν παιδιά. Και είχαν φθάσει σε μία προχωρημένη ηλικία, και παιδί δεν είχαν. Επειδή δε εθεωρείτο όνειδος, κυρίως εις την γυναίκα που δεν έκανε παιδιά, γι’ αυτό τον λόγο νυχθημερόν παρακαλούσαν τον Κύριο να τους δώσει ένα παιδί. Και ο Κύριος εισήκουσε την προσευχή τους. Και τους έδωκε ένα κορίτσι. Την Υπεραγίαν Θεοτόκον. Και στις προσευχές τους μέσα, είχαν τάξει εις τον Θεόν να προσφέρουν το παιδί εις τον ναόν. Ό,τι δηλαδή είχε κάνει παλιότερα η Άννα, η γυναίκα του Ελκανά, η δεύτερη γυναίκα του Ελκανά, που δεν είχε παιδιά, κι εκεί παρακαλούσε τον  Θεό, στον ναό να της δώσει παιδί. Διότι η άλλη γυναίκα είχε πολλά παιδιά, και ησθάνετο πολύ δύσκολα, ησθάνετο όνειδος, όπως σας είπα, ντροπή· γι’ αυτόν τον λόγο, παρακαλούσε θερμά τον Θεό, και είπε: «Θεέ μου, δώσε μου ένα παιδί, και θα Σου το αφιερώσω». Και πράγματι, έκανε τον Σαμουήλ. Και τριών ετών τον έφερε εις τον ναόν και τον αφιέρωσε τότε επί αρχιερέως Ηλί. Και έμενε εις τον ναόν. Εκεί εκοιμάτο, εκεί έτρωγε, εκεί έμενε ο Σαμουήλ.

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά – Ομιλία στα Εισόδια της Θεοτόκου

 

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΑ ΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

ΤΗΣ ΠΑΝΥΠΕΡΑΓΝΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΜΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

      Εάν το  δέντρο αναγνωρίζεται από τον καρπό και το καλό δέντρο παράγει επίσης καλό καρπό[βλ. Ματθ.7,16: «Ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. μήτι συλλέγουσιν ἀπὸ ἀκανθῶν σταφυλὴν ἢ ἀπὸ τριβόλων σῦκα;(: Από τη διαγωγή τους και τα έργα τους, που σαν καρπό παράγουν, θα τους μάθετε καλά. Μήπως μαζεύουν από τα αγκάθια σταφύλια ή από τους αγκαθωτούς θάμνους σύκα;)» 

Τό ἄροτρον τῆς εὐσεβείας

Τό ἄροτρον τῆς εὐσεβείας

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Στὴ χώρα μας ζοῦμε μὲ τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ὅλοι εἴμαστε ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ καὶ ἀπολαμβάνουμε τὴ γαλήνη καὶ τὸ κοινὸ πνευματικὸ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν πίστη. Ὅμως δὲν συνειδητοποιοῦμε ὅσο πρέπει ἢ καλύτερα ὅπως πρέπει. Δυστυχῶς, οἱ περισσότεροι χριστιανοὶ εἶναι κοσμικοὶ καὶ δὲν μποροῦν νὰ γνωρίσουν βαθύτερα τοὺς συνειδητοὺς χριστιανούς. Ἡ ἀδυναμία τους αὐτὴ ὀφείλεται στὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἔχουν γνωρίσει τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης λέει ὅτι «ὁ κόσμος οὐ γινώσκει ἡμᾶς, ὅτι οὐκ ἔγνω αὐτόν», δηλαδὴ «ὁ κόσμος ποὺ ζεῖ μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεὸ δὲν μᾶς καταλαβαίνει καὶ δὲν μᾶς γνωρίζει, διότι δὲν γνώρισε τὸν Θεό, μὲ τὸν ὁποῖο μοιάζουμε πνευματικά» (Π.Ν. Τρεμπέλας).

Φωτιά στην Ορθοδοξία με Ελπιδοφόρο και Πατριάρχη!

 

Φωτιά στην Ορθοδοξία με Ελπιδοφόρο και Πατριάρχη!

Το ράσο που έγινε κοστούμι, ο «Βαρθολομαίος ο Μέγας», η βράβευση Ζελένσκι και ο Ερντογάν!

Άλλες φορές μια φωτογραφία αρκεί για να αρχίσει ολόκληρη συζήτηση. Και άλλες μια φράση μπορεί να προκαλέσει πολύ μεγαλύτερο θόρυβο από μια φωτογραφία. Στην περίπτωση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου συνέβησαν και τα δύο.

Αρχιεπίσκοπος Αμερικής είναι αυτός; Διπλός σάλος με τον Ελπιδοφόρο!

Αρχιεπίσκοπος Αμερικής είναι αυτός; Διπλός σάλος με τον Ελπιδοφόρο!

Έχοντας «πετάξει» τα ράσα, ανακήρυξε -με κοστούμι, γραβάτα και ένα ποτήρι κρασί στο χέρι- τον Βαρθολομαίο «Μέγα»

Με κοστούμι, γραβάτα και έχοντας «πετάξει» τα ράσα, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος πρωταγωνίστησε σε φαγοπότι στην Κωνσταντινούπολη προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Κρατώντας ένα ποτήρι κρασί στο χέρι, παρέπεμπε περισσότερο σε CEO πολυεθνικής εταιρίας σε κοσμική δεξίωση παρά σε ιεράρχη μιας Εκκλησίας με μακραίωνη Ιστορία. Το ράσο συμβολίζει τις θυσίες χιλιάδων κληρικών και πιστών, πολλοί από τους οποίους έδωσαν τη ζωή τους στα χώματα των χαμένων πατρίδων του Ελληνισμού. Στο ίδιο σκηνικό, ο Ελπιδοφόρος αποκάλεσε τον Πατριάρχη «Μέγα», προσφώνηση που παραπέμπει σε κορυφαίες μορφές της Ορθοδοξίας, όπως ο Μέγας Φώτιος και ο Μέγας Βασίλειος.

«Βαρθολομαίος ο Μέγας» – Όταν η κολακεία επιχειρεί να υποκαταστήσει την ιστορία

«Βαρθολομαίος ο Μέγας» – Όταν η κολακεία επιχειρεί να υποκαταστήσει την ιστορία

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Φαίνεται πως στις ημέρες μας δεν αρκεί να κατέχει κανείς έναν υψηλό εκκλησιαστικό θρόνο. Χρειάζεται πλέον και τον ανάλογο μεγαλόστομο τίτλο! Ο γνωστός και μη εξαιρετέος για τις "προοδευτικές" του απόψεις Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος αποφάσισε να προσφωνήσει τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο ως «Μέγα», εμπνεόμενος, όπως έγινε γνωστό, από προσωπικότητες όπως ο Μέγας Βασίλειος και ο Μέγας Φώτιος.

Μόνο που υπάρχει μια ουσιώδης διαφορά, την οποία φαίνεται πως κάποιοι λησμονούν. Τους μεγάλους άνδρες δεν τους ανακηρύσσουν οι αυλικοί τους. Τους αναδεικνύει η ιστορία..!

Ο Μέγας Βασίλειος, ο Μέγας Αθανάσιος και ο Μέγας Φώτιος δεν απέκτησαν το προσωνύμιό τους μέσα από επίσημα δείπνα, δημόσιες φιλοφρονήσεις και τελετουργικές προσφωνήσεις. Το έργο, οι αγώνες, η θεολογική τους παρακαταθήκη και η διαχρονική αποδοχή τους από την εκκλησιαστική συνείδηση είναι εκείνα που σφράγισαν την ιστορική τους παρουσία. Ο χαρακτηρισμός «Μέγας» δεν είναι κοσμικό παράσημο, ούτε διακοσμητικός τίτλος που απονέμεται εν ζωή για να ικανοποιήσει προσωπικές φιλοδοξίες ή να καλλιεργήσει ένα κλίμα αυλικής κολακείας.

«Ιεραρχία, ΔΙΣ, ΙΣΚΕ, Άθως, θα μιλήσουν;»

«Ιεραρχία, ΔΙΣ, ΙΣΚΕ, Άθως, θα μιλήσουν;»

Γράφει ο Γέροντας Χριστόδουλος Αγγελόγλου στην Romfea.gr Πνευματικός και Λειτουργός του Ιερού Ησυχαστηρίου «Παναγία, η Φοβερά Προστασία»

Διάδοση πλάνης, σχίσματος, αιρέσεως και βλασφημίας κατά του Αγίου Πνεύματος από τον Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο. Στώμεν καλώς!

Αγαπητοί μου αδελφοί, χαίρετε!

Η Αγία του Χριστού μας Εκκλησία έχει θεσπίσει να γίνονται τα πάντα ευσχημόνως και κατά τάξιν.

Το έργο, λοιπόν, που σε εμένα προσωπικά έχει αναθέσει η Εκκλησία, είναι να επιμελούμαι τη μετάνοιά μου, δηλαδή την εξ όλης της ψυχής μου επιστροφή μου στον Κύριό μου, που γίνεται με την επιμέλεια της καθαρότητος της καρδιάς μου, ώστε να επιτευχθεί «εντός ημών» η Βασιλεία του Θεού.

Έτσι, περιορισμένα εδώ στο βουνό, μετά δακρύων, στην ησυχία, προσπαθώ να επιμελούμαι το έργο που μου ανέθεσε. 

Αυτό που τώρα κάνω και απευθύνομαι στην αγάπη σας είναι έργο που έχει ανατεθεί σε άλλους.

Θεολογικό σχόλιο στην εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου

«ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΩ ΝΑΩ ΠΡΟΣΑΓΕΤΑΙ Η ΠΑΝΑΜΩΜΟΣ ΠΑΡΘΕΝΟΣ»
(Αφιέρωμα στην εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου)
 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - καθηγητού       
       Η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου είναι μια σημαντική θεομητορική εορτή, την οποία εορτάζουν με σεβασμό και λαμπρότητα οι ορθόδοξοι πιστοί σε όλο τον κόσμο. Καθιερώθηκε γύρω στον 6ο αιώνα στην Ιερουσαλήμ με βάση την αρχαία παράδοση της Εκκλησίας μας. Ο άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων (634-638) κάνει λόγο στα γραπτά του για την εορτή αυτή. Στην Κωνσταντινούπολη καθιερώθηκε γύρω στα τέλη του Ζ΄ ή τις αρχές του Η΄ αιώνα. Κατ’ αυτήν εορτάζεται το γεγονός της εισόδου της Παναγίας μας στο Ναό του Σολομώντος, όταν ήταν τριών ετών.
     Βεβαίως δεν υπάρχουν βιβλικές μαρτυρίες για το γεγονός αυτό. Πληροφορίες αντλούμε από την παράδοση της Εκκλησίας μας, η οποία διέσωσε πάμπολλα γεγονότα, τα οποία δεν ιστορούνται στα Ιερά Ευαγγέλια. Επί τη ευκαιρία θα θέλαμε να τονίσουμε για μια ακόμα φορά πως τα Ευαγγέλια δεν είναι ιστορικά κείμενα με την αυστηρή έννοια του όρου, αλλά είναι κατά κύριο λόγο ιεραποστολικά κείμενα, τα οποία γράφηκαν για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένες ιεραποστολικές και ποιμαντικές ανάγκες της αρχαίας Εκκλησίας. Έτσι, λοιπόν, έμεινε έξω από τις ευαγγελικές διηγήσεις το μεγαλύτερο μέρος της επί γης παρουσίας του Κυρίου και της ζωής των άλλων ιερών προσώπων, που σχετίζονται με το έργο της σωτηρίας. Αντίθετα, μέρος αυτών των πληροφοριών διέσωσε η Ιερά Παράδοση, η οποία είναι, όπως γνωρίζουμε, ισόκυρη με την αγία Γραφή.

Αρχιερατική Μίτρα: Από το Ακάνθινο Στεφάνι στο Αυτοκρατορικό Στέμμα της Ματαιοδοξίας

Αρχιερατική Μίτρα: Από το Ακάνθινο Στεφάνι στο Αυτοκρατορικό Στέμμα της Ματαιοδοξίας

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Υπάρχουν στιγμές που η ιστορική αλήθεια συγκρούεται μετωπικά με την εκκλησιαστική βιτρίνα, αποκαλύπτοντας πόσο πολύ μπορεί να αλλοιωθεί το πνεύμα του Ευαγγελίου όταν αναμειχθεί με την ανθρώπινη αλαζονεία. Όπως είδαμε και στην περίπτωση της ποιμαντορικής ράβδου, έτσι και στην αρχιερατική μίτρα αντικρίζουμε το ίδιο οδυνηρό φαινόμενο: τη μεταμόρφωση ενός συμβόλου άκρας ταπείνωσης και θυσίας σε ένα επιβλητικό, χρυσοποίκιλτο έμβλημα κοσμικής εξουσίας. Αρκεί κανείς να αντιπαραβάλει τα γεγονότα του Θείου Πάθους με τη σημερινή εικόνα των αρχιερατικών αμφίων, για να αντιληφθεί το μέγεθος της απόστασης που χωρίζει την απλότητα του Χριστού από την πολυτέλεια των σύγχρονων διοικούντων.

ΗΠΑ: Μέλη του Κογκρέσου εξέφρασαν ανησυχίες για την Ουκρανική Εκκλησία

Με επιστολή τους προς τον Πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, πέντε μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ζητούν από την ουκρανική κυβέρνηση να αναστείλει την εφαρμογή του νόμου 3894, εκφράζοντας «σοβαρή ανησυχία» για τις συνέπειές του στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Τα εν λόγω Μέλη ζητούν επίσης να σταματήσουν οι μεταβιβάσεις εκκλησιαστικής περιουσίας, οι κρατήσεις κληρικών και η αναγκαστική επιστράτευσή τους.

Την επιστολή υπογράφουν οι Αμερικανοί βουλευτές Άννα Παουλίνα Λούνα, Ντέρικ Βαν Όρντεν, Ράιλι Μουρ, Γουόρεν Ντέιβιντσον και Ελάιτζα Κρέιν.

Οι πέντε βουλευτές δηλώνουν την αταλάντευτη στήριξή τους στην κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την ασφάλεια της Ουκρανίας και υπενθυμίζουν ότι η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες θρησκευτικές κοινότητες της χώρας, με εκατομμύρια πιστούς.

19 Νοε 2026

Θυγατέρες αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι, ἀδελφὴ ἡ παπικὴ!

 

Ἕνα ἐκκλησιολογικῶς προβληματικὸ τέχνασμα παρατηρεῖται στὴ ρητορικὴ τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Ὅταν ἐπισκέπτεται ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες χρησιμοποιεῖ τὸν χαρακτηρισμὸ «θυγατέρα Ἐκκλησία». Ἡ συγκεκριμένη ὁρολογία δὲν εἶναι ἀθώα, ἰδίως ὅταν ἐντάσσεται σὲ μία γενικότερη προσπάθεια ἀνάδειξης καὶ ἐνίσχυσης τῶν προνομίων τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Προτεσταντικά ψευδοεπιχειρήματα

ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΑ ΨΕΥΔΟΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ

Χρήστος Σαλταούρας

Η αιρετική Διαμαρτύρηση αποδέχεται μόνο τα 66 βιβλία από τα 76 που έχει η Αγία Γραφή σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Οι Διαμαρτυρόμενοι συμφωνούν με τους Ορθοδόξους στον αριθμό των βιβλίων της Καινής Διαθήκης (27) και διαφωνούν στον αριθμό των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης. Η μεν Ορθόδοξη Εκκλησία δέχεται 49 βιβλία για την Παλαιά Διαθήκη, η δε Διαμαρτύρηση μόνο 39. Έτσι οι Ορθόδοξη Βίβλος έχει 76 βιβλία ενώ η Προτεσταντική 66 !

Ἀναφορά στό λόγο τοῦ ἁγίου Πορφυρίου "Ἡ ἀγάπη μου πρός τόν Θεόν περνάει μέσα ἀπό τήν ἀγάπη μου πρός τόν Γέροντα ( Ἱερομονάχου Γρηγορίου Γρηγοριάτου)

Ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἱερομονάχου π. Γρηγορίου Γρηγοριάτου (Ἱερά Μονή Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους), μέ θέμα: «Ἀναφορά στό λόγο τοῦ ἁγίου Πορφυρίου "Ἡ ἀγάπη μου πρός τόν Θεόν περνάει μέσα ἀπό τήν ἀγάπη μου πρός τόν Γέροντα"».

Αμαρτία – Μια Ορθόδοξη Πατερική Θεώρηση

Αμαρτία – Μια Ορθόδοξη Πατερική Θεώρηση

Σάββας Αλεξάνδρου, Θεολόγος

Ο ιερός Χρυσόστομος αναλύοντας θεολογικά την αμαρτία, καταθέτει: «Η αμαρτία θηρίον έστιν πονηρόν εκχέον τον ιόν πονηριάς επί την δεσποτικήν δόξαν», δηλαδή ή αμαρτία είναι θηρίο πονηρό, πού χύνει το δηλητήριο της πονηριάς κατά τού Δεσπότη. Με άλλα λόγια ή αμαρτία, κατά τη θεολογία του ιερού Χρυσοστόμου, είναι απόπειρα αμαύρωσης της Δεσποτικής δόξας.

Γέροντα, να σας αφήσω μερικά ονόματα για το Σαρανταλείτουργο;

«Γέροντα, να σας αφήσω μερικά ονόματα για το Σαρανταλείτουργο;»

μ. Θεόκτιστος ο Κρης

«Να μου τα αφήσεις, παιδί μου. Εσύ όμως θα έρχεσαι;»

Ο άνθρωπος με κοίταξε απορημένος. Κρατούσε ένα χαρτί με ονόματα, ένα πρόσφορο και λίγα χρήματα για τις ανάγκες του ναού. Τα είχε ετοιμάσει όλα με ευλάβεια. Δεν ήθελα να του στενοχωρήσω την καρδιά. Του είπα μόνο πως, όταν μας προσκαλούν σε ένα τραπέζι, δεν αρκούμαστε να στείλουμε το ψωμί και το κρασί. Πηγαίνουμε κι εμείς, εφόσον μπορούμε.

Τι είναι 72 ώρες μπροστά στην αιωνιότητα;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ 72 ΩΡΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ;

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Τις τελευταίες εβδομάδες η Ευρώπη ζει σε έναν ιδιότυπο συναγερμό. Προειδοποιήσεις για πολεμικές συγκρούσεις, κυβερνοεπιθέσεις, ενεργειακές κρίσεις και τώρα οδηγίες για το πώς θα επιβιώσουμε τις πρώτες 72 ώρες μιας έκτακτης ανάγκης.

Και κάπου εδώ αρχίζει η κωμωδία μέσα στην τραγωδία.

Bill Gates: «Χρειαζόμαστε μια μεγάλη κυβερνοεπίθεση για να δικαιωθούμε»!

Bill Gates: «Χρειαζόμαστε μια μεγάλη κυβερνοεπίθεση για να δικαιωθούμε»!

Ελευθέριος Ανδρώνης

«Υπάρχει κοινή αντίληψη στον κόσμο για τις κυβερνοεπιθέσεις και πράγματι τα πρόσφατα περιστατικά αφορούν αυτό ακριβώς. Αν συμβεί μια μεγάλη κυβερνοεπίθεση που προκαλέσει πολλά προβλήματα, τότε οι άνθρωποι θα πουν: “Εντάξει, είχαν δίκιο. Αυτοί που μιλούσαν γι' αυτό είχαν δίκιο”. 

π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης, Φλογέρα, ἀλλά καί σφενδόνη.

 

Φλογέρα, ἀλλά καί σφενδόνη. (*)

π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Τά φλοῦ-φλοῦ κυριαρχοῦν. Οἱ λύκοι τρώγουν τά πρόβατα καί ἡμεῖς παίζομεν τήν φλογερίτσα μας, καί ὁ Διάβολος ἀγάλλεται καί χαίρει. Ἔτσι ἠγωνίσθησαν οἱ ἔνδοξοι, οἱ οὐρανόφρονες Πατέρες;

Κυριάκος Μάτσης - Ο Ήρωας του Κυπριακού Ελληνισμού

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ – Ο Ήρωας του Κυπριακού Ελληνισμού

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

"Ο ήρωας, αληθινό φωτόδεντρο. Προχώρησε αμείλικτος μέσα στο φως, όπως ο Ιησούς Χριστός. Γνήσιο άλας της γης" ~Οδυσσέας Ελύτης για τον Εθνομάρτυρα Κυριάκο Μάτση~

«Η νεολαία βρίσκεται μπροστά σε πραγματικό αδιέξοδο. Αλλά, η Ελληνική Νεολαία δεν θα βρεθεί ποτέ σε μια τέτοια θέση. Μοναδική της ιδεολογία πρέπει να είναι η ιδεολογία της Ελλάδος, μοναδικό της σύμβολο η ελληνική Γαλανόλευκη, πάνω στην οποία βρίσκεται απεικονισμένο το πραγματικό ιδανικό του Έλληνα.» ~Κυριάκος Μάτσης~

Σαν σήμερα,19 Νοεμβρίου του 1958, η Κύπρος έχασε έναν από τους μεγαλύτερους γιους της. Ο Κυριάκος Μάτσης δεν ήταν απλώς ένας αγωνιστής ήταν φως που δεν σβήνει, ψυχή που δίδαξε τι σημαίνει θάρρος, τι σημαίνει ιδεολογία, τι σημαίνει ελληνικό ήθος.

Γεννημένος τον Ιανουάριο του 1926, γεωπόνος στο επάγγελμα και βαθιά πιστός στον Θεό, ο Μάτσης ενσάρκωσε το ιδανικό του Έλληνα λεύτερος στον νου, καθαρός στην καρδιά, αταλάντευτος στην πίστη του για την πατρίδα. Από τα πρώτα χρόνια του αγώνα της ΕΟΚΑ, στάθηκε μπροστά στις πιο σκληρές δοκιμασίες με ακεραιότητα και αποφασιστικότητα.

18 Νοε 2026

Λιθουανία: Η Ι. Μητρόπολη Βίλνιους αντιδρά στην προτεινόμενη μεταβίβαση ναών

Λιθουανία: Η Ι. Μητρόπολη Βίλνιους αντιδρά στην προτεινόμενη μεταβίβαση ναών

Του Γιώργου Λειμωνίδη 

Την αντίθεσή της σε δύο νομοσχέδια που αφορούν το νομικό καθεστώς της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Λιθουανίας και την κυριότητα ιστορικών ναών της εξέφρασε η έκτακτη Γενική Συνέλευση της Μητροπόλεως Βίλνιους και πάσης Λιθουανίας του Πατριαρχείου Μόσχας.

Ο Αμερικής Ελπιδοφόρος αποκάλεσε τον Οικουμενικό Πατριάρχη «Βαρθολομαίος ο Μέγας»

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος ομιλεί στη διάρκεια του γεύματος του Τάγματος των Αρχόντων στην Κωνσταντινούπολη. Φωτογραφία Order of Saint Andrew/J. Midala

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη για την επέτειο της αναρρίχησης του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στον Πατριαρχικό Θρόνο τον ανακήρυξε «Βαρθολομαίο τον Μέγα» κατά το πρότυπο του Μέγα Φωτίου και του Μεγάλου Βασιλείου ως ισότιμο και ισόκυρό τους.

Η διεθνής δικαιοσύνη σε σταυροδρόμι

Η διεθνής δικαιοσύνη σε σταυροδρόμι

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου)

Ο νομικός και όχι μόνο κόσμος αναμένει αύριο 19 Νοεμβρίου 2026 στις 11:00 ώρα Ελλάδας την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ICJ) για την υπόθεση «Γκάμπια κατά Μιανμάρ», σχετικά με τις μαζικές θηριωδίες που διαπράχθηκαν από τις ένοπλες δυνάμεις της Μιανμάρ το 2017 εναντίον της εθνοτικής/θρησκευτικής ομάδας των Ροχίνγκια.

Αρχιμ. Ειρηναίος Βαϊόπουλος, Να αποθηκεύσουμε τρόφιμα για 72 ώρες;

Λίγα λόγια του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονή Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Πυργετού Λαρίσης, Αρχιμανδρίτου Ειρηναίου Βαϊοπούλου, στο τέλος της Θείας Λειτουργίας της Κυριακής 15 Νοεμβρίου 2026, σχετικά με το θέμα της επικαιρότητος περί εβδομηνταδίωρης αυτάρκειας στα νοικοκυριά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

«Γύναι, τί κλαίεις; τίνα ζητεῖς;» (Ἰω. 20,15).

«Γύναι, τί κλαίεις; τίνα ζητεῖς;» (Ἰω. 20,15).

μ. Θεόκτιστος ο Κρης

«Η Μαρία η Μαγδαληνή κλαίει μπροστά στον κενό τάφο. Αναζητεί το σώμα του Διδασκάλου της και δεν αναγνωρίζει Εκείνον που στέκεται ζωντανός απέναντί της. Μόνον όταν ακούει το όνομά της από το στόμα Του, «Μαρία», στρέφεται και αποκρίνεται «Ραββουνί». Ο θάνατος, που μέχρι εκείνη τη στιγμή καθόριζε τη θλίψη της, έχει ήδη νικηθεί. Η ίδια όμως χρειάζεται ακόμη να αναγνωρίσει τον Αναστημένο.

Παιδιά μου, δεν Τον βλέπετε τον Χριστό μπροστά σας;

Τι άλλο περιμένετε για να μετανοήσετε;

Πόσες προφητείες πρέπει να ακούσετε, πόσες ημερομηνίες να υπολογίσετε, πόσες συμφορές να φοβηθείτε;

Ο Χριστός ανέστη και εμείς εξακολουθούμε να αναζητούμε σημάδια που θα μας βεβαιώσουν πως ο Θεός δεν εγκατέλειψε τον κόσμο. Κάθε Μεγάλο Σάββατο στεκόμαστε μπροστά στον Επιτάφιο και κάθε Πάσχα ομολογούμε την Ανάσταση. Ύστερα επιστρέφουμε στις καθημερινές μας αγωνίες, σαν να μην ακούσαμε ποτέ το «Χριστὸς ἀνέστη».

Την επόμενη φορά πρόσφυγες θα πρέπει να υποδεχθούν τον κ. Ζελένσκι

Την επόμενη φορά πρόσφυγες θα πρέπει να υποδεχθούν τον κ. Ζελένσκι

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Έως πότε οι πρόσφυγες της Κύπρου, θα ανέχονται να τους εξευτελίζει με την αδιάφορη στάση σιωπής του ο κ. Ζελένσκι, για το θέμα της Τουρκικής κατοχής στην Κύπρο;  Έως πότε άλλες σκοπιμότητες θα επιβάλλουν και τη δική μας σιωπή;

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, ενώ ο κ. Ζελένσκι, εμφαντικά τονίζει τη συμπαράσταση της Κύπρου προς την Ουκρανία, ουδέποτε ανταποδίδει τη συμπαράσταση αυτή.  Οι λόγοι είναι προφανείς.  Είναι πολύ προσεκτικός, προσεκτικότατος θα λέγαμε, καθότι αυτά του υπαγορεύουν τα γεωστρατηγικά συμφέροντά του.

Είναι πολύ προσεκτικός ο κ. Ζελένσκι, όταν αναφέρεται στην Κύπρο.  Πάντοτε αναφέρεται στην φιλία της Κύπρου προς την Ουκρανία, όσον αφορά το πρόβλημά της, και ουδέποτε σε φιλία της Ουκρανίας προς την Κύπρο.  Οι λόγοι είναι προφανείς. 

17 Νοε 2026

18 Νοεμβρίου (: Μνήμη αγίου μάρτυρος Ρωμανού), Ιερού Χρυσοστόμου, Εγκώμιο στον άγιο μάρτυρα Ρωμανό

IΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΤΥΡΑ ΡΩΜΑΝΟ

   Πάλι μνήμη μαρτύρων, και πάλι εορτή και πανήγυρη πνευματική. Μόχθησαν εκείνοι, και χαιρόμαστε εμείς· πάλεψαν εκείνοι, και αγαλλόμαστε εμείς· δικό τους το στεφάνι, και κοινή μας η δόξα ή, μάλλον, ολόκληρης της Εκκλησίας η δόξα. «Και πώς θα μπορούσε να συμβεί αυτό, να ανήκει, δηλαδή, η δόξα των μαρτύρων σε ολόκληρη την Εκκλησία;», αναρωτιέται κάποιος ίσως. Επειδή οι μάρτυρες αποτελούν μέρη και μέλη του ενιαίου σώματος της Εκκλησίας, στο οποίο ανήκουμε και εμείς. «Καὶ εἴτε πάσχει ἓν μέλος, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη· εἴτε δοξάζεται ἓν μέλος, συγχαίρει πάντα τὰ μέλη (:Και πράγματι, είτε πάσχει και πονά ένα μέλος, πάσχουν μαζί του όλα τα μέλη˙ είτε δοξάζεται ένα μέλος, χαίρονται μαζί του όλα τα μέλη)»[Α΄ Κορ. 12,26].

   Το κεφάλι στεφανώνεται, αλλά ολόκληρο το υπόλοιπο σώμα συμμετέχει στην αγαλλίαση για την τιμή που του απονέμεται· ένας μόνο αθλητής αναδεικνύεται ολυμπιονίκης, αλλά ολόκληρος ο λαός χαίρεται για τη νίκη του και τον υποδέχεται με μεγάλες και θερμές επευφημίες. Αν, λοιπόν, στους Ολυμπιακούς αγώνες εκείνοι που δεν έχουν προσφέρει τίποτε στους κόπους και στις προσπάθειες των αθλητών απολαμβάνουν τόσο μεγάλη χαρά για τη νίκη τους, πολύ περισσότερο μπορεί να συμβαίνει αυτό στην περίπτωση των αθλητών της ευσέβειας, δηλαδή των μαρτύρων που αγωνίστηκαν για την πίστη. Εμείς είμαστε τα πόδια του εκκλησιαστικού σώματος, ενώ οι μάρτυρες είναι το κεφάλι του, ως μέλη που κατέχουν εξέχουσα θέση· όμως το κεφάλι δεν μπορεί να πει στα πόδια: «Ανάγκη δεν σας έχω» [ πρβ. Α΄ Κορ. 12,20-21 : «Νῦν δὲ πολλὰ μὲν μέλη, ἓν δὲ σῶμα. Οὐ δύναται δὲ ὀφθαλμὸς εἰπεῖν τῇ χειρί· χρείαν σου οὐκ ἔχω· ἢ πάλιν ἡ κεφαλὴ τοῖς ποσὶ· χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω (:Τώρα όμως υπάρχουν βέβαια πολλά μέλη, ένα όμως σώμα. Και στο σώμα αυτό το ένα μέλος εξαρτάται από τα άλλα, και δεν μπορεί το κάθε μέλος να κάνει χωρίς τα άλλα Δεν μπορεί, για παράδειγμα, το μάτι να πει στο χέρι: ‘’Δεν έχω την ανάγκη σου’’˙ ή πάλι το κεφάλι να πει στα πόδια: ‘’ Δεν έχω την ανάγκη σας’’)»]. 

Όταν διώχνουν τον Εσταυρωμένο από τον ίδιο Του τον Οίκο

Όταν διώχνουν τον Εσταυρωμένο από τον ίδιο Του τον Οίκο

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Υπάρχουν στιγμές στην Ιστορία που η σιωπή παύει να είναι αρετή και μετατρέπεται σε συνενοχή. Ζούμε μια τέτοια εποχή, όπου το αδιανόητο έγινε καθημερινότητα και η βλασφημία βαφτίστηκε «λειτουργική ανανέωση». Εδώ και τέσσερα χρόνια μαίνεται ένας ακήρυχτος, σκληρός εσωτερικός πόλεμος εντός της Εκκλησίας. Από τη μία πλευρά στέκεται ο απλός, βασανισμένος λαός του Θεού που ζητά να αντικρίσει τον Εσταυρωμένο Χριστό στην παραδοσιακή Του θέση, πίσω από την Αγία Τράπεζα. Από την άλλη, διάφοροι Αρχιερείς ανά την Ελλάδα και την Κύπρο Τον απομακρύνουν, αρνούμενοι ουσιαστικά τον ίδιο τον Κύριο στο ποίμνιό τους.

Η εθνική ασφάλεια στο έλεος των διαδικτυακών αναζητήσεων;

Η εθνική ασφάλεια στο έλεος των διαδικτυακών αναζητήσεων;

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου)

Κάθε πληροφορία που συσχετίζεται ή δύναται να συσχετιστεί με ένα φυσικό πρόσωπο συνιστά προσωπικό δεδομένο και απολαμβάνει της προστασίας του δικαίου των προσωπικών δεδομένων. Για τον ευρωπαϊκό χώρο εφαρμόζεται ο πλέον γνωστός τοις πάσι Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων (GDPR).

Η πορεία μας προς την Βηθλεέμ (Προετοιμάζοντας την καρδιά μας για το μυστήριο της Θείας Ενανθρωπήσεως)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 17η Νοεμβρίου 2026

Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΗΘΛΕΕΜ

(Προετοιμάζοντας την καρδιά μας για το μυστήριο της Θείας Ενανθρωπήσεως)

      Κάθε χρόνο, στις 15 Νοεμβρίου η Εκκλησία μάς καλεί να ξεκινήσουμε μια ιδιαίτερη πνευματική πορεία. Μια πορεία που δεν μετριέται τόσο με τα χιλιόμετρα, όσο με τα βήματα της καρδιάς. Είναι η πορεία προς τη Βηθλεέμ, προς το σπήλαιο όπου ο Υιός και Λόγος του Θεού θα γίνει άνθρωπος «διά την ημών σωτηρίαν».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης – Ο έφηβος που διάλεξε την Ελευθερία!!

Ευαγόρας Παλληκαρίδης – Ο έφηβος που διάλεξε την Ελευθερία!!

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Μια μέρα σαν αυτή που ξημερώνει, 17 Νοεμβρίου, την ημέρα που σχεδόν όλοι στρέφουν το βλέμμα στο Πολυτεχνείο, πολλοί αγνοούν ότι η ίδια ημερομηνία σηματοδοτεί και μια άλλη, λιγότερο γνωστή αλλά μια πραγματικά συγκλονιστική σελίδα της ελληνικής ιστορίας την ιστορία ενός αληθινού ήρωα, ενός παιδιού που έγινε μύθος πριν καν ενηλικιωθεί, τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Ο έφηβος που, ενώ άλλοι συζητούσαν για το μέλλον, εκείνος το πρόσφερε ως λύτρο για την ελευθερία χωρίς δεύτερη σκέψη.

Φωκίδα: Καίγονται εκκλησίες παντού – Δεν καίγεται καρφί στην κυβέρνηση!

Φωκίδα: Καίγονται εκκλησίες παντού – Δεν καίγεται καρφί στην κυβέρνηση!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Όσο η πολιτεία παραμένει παγερά αδιάφορη απέναντι στο σιωπηλό πογκρόμ κατά των ορθόδοξων ναών στη χώρα μας, τόσο τα κακοποιά στοιχεία αποθρασύνονται συνεχώς.

16 Νοε 2026

Η Ολλανδία ενέκρινε την δημιουργία ανθρώπινων εμβρύων για πειράματα

Με 38 ψήφους υπέρ και 35 κατά, η ολλανδική Γερουσία ενέκρινε τον νόμο. Στο όνομα της ιατρικής προόδου, επιτρέπει την δημιουργία εμβρύων αποκλειστικά για έρευνα, απαγορεύει την εμφύτευσή τους και ορίζει εκ των προτέρων πότε πρέπει να τερματιστεί η ανάπτυξή τους, το αργότερο στις 14 ημέρες.

Από την ANP και τους NL Times

Ἰδοὺ τὰ ἀποτελέσματα τῶν «καινοτομιῶν» τῶν Οὐκρανῶν τοῦ Ἐπιφανίου! Ἀφαίρεσαν ἀκόμη καὶ τὸ φύσημα καὶ τὸ φτύσιμο στὸν σατανᾶ ἀπὸ τὸ Μυστήριο τῆς Βαπτίσεως!

 

Ὅταν οἱ σύγχρονες αντιλήψεις γίνονται κριτήριο γιὰ τὴν ἀλλοίωση τῆς πατερικῆς παραδόσεως, τότε φαίνεται πὼς ἀκόμη καὶ οἱ πιὸ θεμελιώδεις πράξεις τῆς Ὀρθοδόξου λατρείας μποροῦν νὰ θεωρηθοῦν… ξεπερασμένες!

Κληρονομοῦμεν τήν ἁμαρτίαν τῶν προγόνων μας;

Κληρονομοῦμεν τήν ἁμαρτίαν τῶν προγόνων μας;

Ἀπάντησις εἰς π. Χ. Κοπανάκην, π. Ν. Λουδοβίκον καὶ Μητρ. Μόρφου Νεόφυτον

Τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη, διδάκτ. Φιλοσοφίας

  Τὸ ζήτημα τῆς κληρονομικότητας τῶν ἁμαρτιῶν τῶν γονέων ἐπανέρχεται συχνὰ στὸν σύγχρονο ἐκκλησιαστικὸ λόγο. Σὲ κηρύ-γματα καὶ θεολογικὲς ὁμιλίες διατυπώνεται ἡ ἄποψη ὅτι οἱ ἄνθρωποι δὲν κληρονομοῦν μόνον ὁρισμένα σωματικὰ καὶ ψυχολογικὰ χαρακτηριστικὰ τῶν προγόνων τους, ἀλλὰ καὶ στοιχεῖα τῆς πνευματικῆς τους καταστάσεως. Σύμφωνα μὲ αὐτὴ τὴν ἀντίληψη, οἱ ἁμαρτίες, τὰ πάθη, ἀκόμη καὶ οἱ ἀρετὲς προηγούμενων γενεῶν μποροῦν νὰ ἐπηρεάζουν τὴν πνευματικὴ ζωὴ τῶν ἀπογόνων τους. Ἡ θέση αὐτὴ ἐγείρει ἕνα οὐσιῶδες θεολογικὸ ἐρώτημα: μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ κληρονομεῖ τὴν ἁμαρτωλότητα τῶν προγόνων του ἢ ἡ προσωπική του πνευματικὴ κατάσταση συνδέεται πρωτίστως μὲ τὴν ἐλεύθερη προαίρεσή του καὶ τὴ σχέση του μὲ τὸν Θεό;

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com