π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, « Ἄνθρωπον οὐκ ἔχω » (Κυριακή του Παραλύτου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ[:Iω. 5,1-15]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

« Ἄνθρωπον οὐκ ἔχω »

     [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-5-1993]  (Β279)   

     Σήμερα, αγαπητοί μου, τετάρτη Κυριακή από του Πάσχα, η Εκκλησία μας προβάλλει ένα εκπληκτικό θαύμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Πρόκειται για την θεραπεία ενός παραλύτου ανδρός, που κατέκειτο παράλυτος 38 ολόκληρα χρόνια. 

Τό κριτήριο τῆς Τελικῆς Κρίσεως, εἶναι μόνο ἡ ἀγάπη;

 

Τό κριτήριο τῆς Τελικῆς Κρίσεως, εἶναι μόνο ἡ ἀγάπη;

Πορφυρίτης 

«Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.»^[1]. Ἄλλη μία εὐαγγελική περικοπή, ἡ τῆς Μελλούσης Κρίσεως^[2], πού ἔχει διαστρεβλωθεῖ ἀπό τούς ὑπηρέτες τῆς Νέας «Ἐκκλησιαστικῆς» Τάξεως, οἱ ὁποίοι ἀνεμίζουν εὐκαίρως ἀκαίρως, τήν σημαία τῆς ἀγάπης^[3]. Ἀγάπη, ἀγάπη, ἀγάπη! Αὐτό εἶναι ὁ Θεός, Ἀγάπη! Καί αὐτό θέλει ὁ Θεός, ἀγάπη! Μόνο ἀγάπη! Μέ αὐτό τό κριτήριο, λένε, θά γίνει καί ἡ Τελική Κρίση. Μόνο μέ τήν ἀγάπη.  

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Η καρτερία (Κυριακή του Παραλύτου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ[:Iω. 5,1-15]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η ΚΑΡΤΕΡΙΑ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-5-1992](Β260)    β΄έκδοσις

      Όταν, αγαπητοί μου, ο Κύριος εθεράπευσε τον παράλυτον της Βηθεσδά, όπως ακούσαμε στην σημερινή ευαγγελική περικοπή, ασφαλώς κατέπληξε όσους είδαν το θαύμα. Κι εμάς μας καταπλήσσει. Όμως και κάτι άλλο είναι εκπληκτικόν: η υπομονή και η καρτερία στην κακουχία της αρρώστιας· αυτός ο ίδιος ο παραλυτικός, που ήταν παράλυτος 38 ολόκληρα χρόνια!

Άγιος Οικουμένιος Αʹ Επίσκοπος Τρίκκης (4ος αι.) ( Η μνήμη του εορτάζεται την 3ῃ Μαΐου)

 

῞Αγιος Οἰκουμένιος Αʹ

῾Ο ῞Αγιος Οἰκουμένιος κα­ταγόταν ἀπὸ τὴν Καπ­παδοκί­α, γεννήθηκε ἀπό γονεῖς ἐπίσημους καί περι­φανεῖς καὶ ἦ­ταν ἀνιψιὸς τοῦ ῾Αγίου  ̉Αχιλ­λείου Λαρίσης καὶ ἐξάδελφος τοῦ ἁγίου Ρηγί­νου, ἐπι­σκόπου Σκοπέλου.

    ̉Ακο­λούθησε τόν ῞Αγιο  ̉Αχίλλειο στὴ Λάρι­σα.  ̉Αρ­γότερα, μὲ τὴ σύμφωνη γνώμη κλήρου καὶ λαοῦ, ἐ­κλέ­χτηκε ἐπίσκοπος Τρίκκης. Οἱ δυὸ τους, ἅγιοι  ̉Αχίλ­λειος καὶ Οἰκουμένιος, ἔ­λαβαν μέρος στὴν Αʹ Οἰκου­μενικὴ Σύ­νοδο, ποὺ συνῆλθε τὸ 325 μ. Χ. στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας, ὅπου καὶ θαυματούρ­γησαν εἰς ἀπό­δειξη τῆς ὀρ­θῆς πί­στεως (λίθος ἀνέβλυσε νερό).

   ῾Ο ῞Αγιος ἀγαποῦσε τὴν ἡσυχία καὶ τὴν προσευχή καὶ γι̉ αὐτὸ ἀποσύρονταν στὸ ἀσκητήριο του τὸ ὁποῖο βρίσκεται ὀκτὼ χιλιόμετρα βορεί­ως τῶν Τρικάλων, στὸ χωριό Χαϊδε­μένη. Κατὰ τὸν 14ο αἰ. μ. Χ., τὸ ἀσκητήριό του λεγόταν «Καταφύγιον» ἐνῶ σήμερα εἶναι γνωστό σὰν «Καταφεῖ­δι».

   ῾Ο ῞Αγιος κοιμήθηκε πλήρης ἡμε­ρῶν καὶ ἀ­ναδείχτηκε θαυματουργός. Τὰ τίμια λείψανά του φυλάσ­σονταν σὲ λάρνακα στὸν ναὸ τοῦ  ̉Αρχαγ­γέλου Μιχαήλ, ποὺ βρισκόταν μέσα στὸ φρούριο τῶν Τρικάλων.

Οι άγιοι Τιμόθεος και Μαύρα: Οι ηρωικοί μάρτυρες του Χριστού

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΑ: ΟΙ ΗΡΩΙΚΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού 

    Οι πρωτοχριστιανικοί διωγμοί είναι η ηρωικότερη ιστορική περίοδος όχι μόνο για την Εκκλησία, αλλά και για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Οι Χριστιανοί μάρτυρες και ομολογητές υπέδειξαν πρωτοφανή ηρωικό φρόνημα, αψηφώντας τις διώξεις, τις ταλαιπωρίες, τα φρικτά βασανιστήρια και αυτόν τον θάνατο, που τους υπέβαλλε ο πτωτικός κόσμος, στα πρόσωπα των εκπροσώπων της θνήσκουσας ειδωλολατρίας.

Όσιος Νείλος ο Θεοφιλής

(῾Εορτάζει τὴν Κυριακὴν τοῦ Παραλύτου, ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν τελοῦμεν πανδήμως τὴν μνήμην πάντων τῶν ἐν ῾Αγίοις Μετεώ­ροις δια­λαμψάντων ῾Οσίων Πατέρων ἡμῶν.)

῞Οσιος  Νεῖλος ὁ Θεοφιλής

Ὁ ὅσιος Νεῖλος ὁ Θεοφιλής, Δικαῖος τῆς ἐπισκο­πῆς Σταγῶν καὶ Πρῶτος τῆς ὁμω­νύμου Σκήτεως ἔζησε κατὰ τὸν 14ο αἰώνα καὶ κατή­γετο ἀπὸ τὴν περιοχὴ τῆς Μήκανης. ῞Οταν ἦλ­θε στὶς Μετεωρίτικες σπηλι­ὲς γιὰ νὰ μονάσει μὲ λύπη διαπίστωσε ὅτι δὲν ὑπῆρχε στὴ Σκήτη Κυριακὸ γιὰ νὰ συ­γκεντρώνο­νται τὶς Κυριακὲς καὶ τὶς ἑορτὲς οἱ πατέρες, γι̉ αὐτὸ «ἀνήγειρεν ἐν τοῖς περὶ αὐτὴν σπηλαίοις ναοὺς τέσσαρας πρὸς συνα­σπι­σμὸν καὶ βοήθειαν ἑαυτοῦ καὶ πάσης τῆς Σκήτε­ως». Οἱ μο­νὲς ποὺ ἀνήγειρε εἶναι: Πα­ναγία τῆς Δούπια­νης, ῾Υπαπαντῆς, ῾Α­γίου Δημητρίου καὶ Παντο­κράτορος. ῾Ο ὅσιος ἀγάπησε τὴ νοερὰ προσευχή, τὴ νηστεία καὶ τὴ με­λέτη. Φρόντισε νὰ ὑπάρχει πά­ντοτε ἱε­ρέας στὸ Κυριακὸ τῆς σκήτεως γιὰ νὰ τελεῖται καθη­με­ρινὰ ἡ Θεία Λειτουρ­γία προκειμένου νὰ ἔχουν τὴ δυνατότητα οἱ πατέρες νά μετέχουν τοῦ ποτηρί­ου τῆς ζωῆς. Στὴν Μο­νὴ τῆς ῾Υπαπαντῆς ἤ ̉Αναλήψεως ὁ ὅσιος Νεῖ­λος εἰκονίζε­ται στὸ καθολι­κὸ της γο­νυπετὴς καὶ δεόμενος στὰ πόδια τῆς Θεοτόκου Ἐ­λε­ούσης. Τὰ τέλη του ἦταν ὁσιακὰ.

   ῞Ολοι παραδέχονται ὅτι ἡ συμβολὴ του στὴ διαμόρφωση τοῦ μετεωρικοῦ Μοναχισμοῦ καὶ ἑπομένως τοῦ πνευματι­κοῦ βίου στὴ Δυτική Θεσσαλία ἦταν καθοριστική.

Ὁ Χριστός, αὐτός εἶναι ἡ ἰαματική κολυμβήθρα ὅλων τῶν αἰώνων. (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

  

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

Ὁ Χριστός, αὐτός εἶναι ἡ ἰαματική κολυμβήθρα ὅλων τῶν αἰώνων

Τοῦ ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη

Τή στέρνα τῆς Βηθεσδά τό Εὐαγγέλιο τήν ὀνομάζει κολυμβήθρα. Ἡ κολυμβήθρα αὐτή, ὅπως ἑρμηνεύουν οἱ διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι μιά σκιά, ἕνας τύπος τῆς πραγματικῆς κολυμβήθρας. Ἡ δέ πραγματική κολυμβήθρα εἶναι τό ἱερό βάπτισμα.

Ἀνακομιδὴ λειψάνων μεγ. Ἀθανασίου - Ἡ παρθενία κατὰ τὸν μέγα Ἀθανάσιο (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

 

Ἀνακομιδὴ λειψάνων μεγ. Ἀθανασίου

Ἡ παρθενία κατὰ τὸν μέγα Ἀθανάσιο

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ἡ ἑορτὴ τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τοῦ μεγάλου Ἀθανασίου μᾶς δίνει, ἀγαπητοί μου, εὐκαιρία νὰ μιλήσουμε σύντομα ἐπάνω σ ̓ ἕνα σπουδαῖο θέμα, γιὰ τὸ μεγαλεῖο τῆς παρθενίας· γι ̓ αὐτὸ ὁμιλεῖ στὸ ἔργο του Περὶ παρθενίας, ἤτοι ἀσκήσεως (βλ. P.G. Migne 28,251-281. Β.Ε.Π.Ε.Σ. 33,59-73. Ε.Π.Ε. 11,170-215). Τὰ ὅσα λέει ἐκεῖ εὔκολα ἀκούγονται, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀκρόασι ἕως τὴν ἐφαρμογὴ εἶνε μεγάλη ἀπόστασι. Προσοχὴ λοιπόν.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Δύο θαύματα με κοινόν σκοπόν: Την ανάδειξιν του Θεανθρωπίνου προσώπου του Ιησού Χριστού. (Κυριακή του Παραλύτου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ[: Πράξεις 9, 32-42]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΔΥΟ ΘΑΥΜΑΤΑ ΜΕ ΚΟΙΝΟΝ ΣΚΟΠΟΝ:

ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΙΝ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

      [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-5-1981]  (Β48)   

     Καθ’ όλην την διάρκεια, αγαπητοί μου, του Πεντηκοσταρίου, η Εκκλησία μας προβάλλει θαύματα των μαθητών του Κυρίου· δια να προβληθεί κυρίως ότι ο αναστάς Ιησούς είναι όντως Θεός. Διότι δεν θα σταματήσει η Εκκλησία στην Ανάσταση του Χριστού, αλλά θα προχωρήσει πέρα από το γεγονός της Αναστάσεως, στο να αναγνωρίσει εις το πρόσωπον του Ιησού Χριστού τον Ενανθρωπήσαντα Κύριον – Γιαχβέ - τον Κύριον, τον Γιαχβέ, τον Ενανθρωπήσαντα, τον Κύριον της Παλαιάς Διαθήκης. Αυτός ενηνθρώπησε. Και ήρθε «καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν». Έτσι, δια του παμμεγίστου γεγονότος της Αναστάσεως, αλλά και των προβαλλομένων υπό των μαθητών επιτελουμένων θαυμάτων, αυτό επιδιώκεται. Έτσι, αγαπητοί μου, η υπόσχεσις του Κυρίου ότι οι μαθηταί Του θα εθαυματούργουν, ήδη πραγματοποιείται.

Οι «μνηστήρες» του θρόνου της Πάφου.

ΟΙ «ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ» ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΤΗΣ ΠΑΦΟΥ

Όταν η φιλοδοξία φορά ράσο και η πνευματική διακονία γίνεται αγώνας κατάληψης εξουσίας

Υπάρχουν στιγμές στην εκκλησιαστική ζωή όπου η αλήθεια δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση· φωνάζει μόνη της.

Ἀξιωματοῦχοι δίχως ἦθος

Ἀξιωματοῦχοι δίχως ἦθος

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

  Ὁ ἀξιωματοῦχος ἄνθρωπος, σὲ ὅποιον τομέα καὶ ἂν δραστηριοποιεῖται, ἔχει διπλό χρέος. Πρῶτα νὰ ἀνταποκρίνεται στὸ ἀξίωμά του καὶ ὕστερα νὰ ἀποτελεῖ ὑπόδειγμα στὸ λαὸ ποὺ τὸν παρακολουθεῖ. Δυστυχῶς αὐτὸ συμβαίνει σπάνια καὶ εἶναι ἡ αἰτία ποὺ ὑπάρχει μόνιμη ἀναστάτωση στὴν κοινωνία.

  Πολλὲς φορὲς οἱ ἀξιωματοῦχοι διοργανώνουν ἐκδηλώσεις ἢ βάζουν ὑφισταμένους τους νὰ τὶς προετοιμάσουν, προκειμένου νὰ δημιουργηθοῦν καλὲς ἐντυπώσεις γιὰ τὸ πρόσωπό τους καὶ νὰ προβληθεῖ τὸ ἔργο τους. Μάταια ὅμως. Γρήγορα ἡ πραγματικότητα γίνεται γνωστὴ καὶ ἐπιβεβαιώνεται ἡ ἀναξιότητά τους, ἀλλὰ καὶ τὸ χαμηλὸ πνευματικό τους ἐπίπεδο. Δυστυχῶς, στὴν ἐποχή μας λείπουν οἱ εὐσυνείδητοι ἄνθρωποι, ποὺ νὰ ἔχουν ἦθος καὶ ἀρετὲς καὶ νὰ μποροῦν νὰ ἀναδείξουν τὸ ἔργο ποὺ τοὺς ἀνατέθηκε καὶ νὰ ἐμπνέουν μὲ τὸ χαρακτήρα τους τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους.

Eurostat: Σοκ από την εκτίναξη των σεξουαλικών εγκλημάτων στην ΕΕ – Η ελίτ σπέρνει σαρκολατρεία και θερίζει ανομία και θάνατο

Eurostat: Σοκ από την εκτίναξη των σεξουαλικών εγκλημάτων στην ΕΕ – Η ελίτ σπέρνει σαρκολατρεία και θερίζει ανομία και θάνατο

Σε ιστορικό ρεκόρ δεκαετίας έφτασαν τα σεξουαλικά εγκλήματα και οι βιασμοί στην ΕΕ - Δικαιωματισμός και μετανάστευση τα κύρια αίτια της κοινωνικής σήψης

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Η ελεημοσύνη (Κυριακή του Παραλύτου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ[:Πράξ.9,32-42]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα: «Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-5-1996]  (Β335)                                     

    Σήμερα, αγαπητοί μου, τετάρτη Κυριακή από του Πάσχα, Κυριακή του Παραλύτου, η Εκκλησία μας προβάλλει την αρετή της ελεημοσύνης, με την ευαγγελική περικοπή. Βλέπομε τον Κύριον να ελεεί τον 38 ολόκληρα χρόνια παράλυτον άνθρωπον και να τον θεραπεύει, αφού επερίμενε χρόνια ολόκληρα να ιαθεί, πεταμένος, τρόπον τινά, εκεί σε μία άκρη της κολυμβήθρας της Βηθεσδά. Αλλά και την αποστολική περικοπή που ακούσαμε από τις Πράξεις των Αποστόλων, ο απόστολος Πέτρος αναστήνει από τους νεκρούς την ελεήμονα Ταβιθά. Παντού προβάλλεται η ελεημοσύνη του Θεού στον άνθρωπο, αλλά και η ελεημοσύνη του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπό του.

    Απέραντο κεφάλαιον είναι η ελεημοσύνη. Αυτή κατέβασε τον Θεόν Λόγον από τον ουρανό εις την γη, αυτή ανεβάζει τον άνθρωπο από τη γη εις τον ουρανό. Τόση είναι η δύναμις όντως, τόση είναι η δύναμις της ελεημοσύνης. Γιατί το φάσμα της είναι ευρύτατο. Είναι η προσφορά ελέους που είναι το πρώτο παιδί της αγάπης. Κι επειδή ο Θεός αγαπά τον άνθρωπο, γι΄αυτό προσφέρει το έλεός Του, την ελεημοσύνη Του. Αλλά και ο αγαπών άνθρωπος, πάντοτε στέκεται με διάθεση ελεημοσύνης προς τον άλλον άνθρωπον.

Ο Ιερός Χρυσόστομος για τη θεραπεία του παραλύτου της Βηθεσδά

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ[:Ιω.5,1-16]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ ΤΗΣ ΒΗΘΕΣΔΑ

              [υπομνηματισμός των εδαφίων Ιω.5,1-22]

  «Μετὰ ταῦτα ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα(:Έπειτα από αυτά ήταν η εορτή των Ιουδαίων, που έπεφτε περίπου ένα μήνα πριν το Πάσχα. Κατά την εορτή αυτή ανέβηκε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα)»[Ιω.5,1].Σε ποια εορτή αναφέρεται ο Ευαγγελιστής; Κατά την άποψή μου, στην εορτή της πεντηκοστής[:μεγάλη ετήσια εορτή των Ιουδαίων η οποία στην Παλαιά Διαθήκη αποκαλείται Γιορτή του Θερισμού ή Γιορτή των Εβδομάδων (Έξοδος 23,16 και 34,22) η οποία ήταν καθαρά γεωργική εορτή. 

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Ανίατες και μακροχρόνιες ασθένειες (Κυριακή του Παραλύτου)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ[:Iω. 5,1-15]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΑΝΙΑΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ»

 [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-5-1988]  (Β195)

     Είναι γνωστή, αγαπητοί μου, η ιστορία της θεραπείας του παραλυτικού στην δεξαμενή της Βηθεσδά. Είναι γνωστή, λοιπόν, η ιστορία της θεραπείας του παραλυτικού. Ήταν μια δεξαμενή. Γύρω της ευρίσκετο πολύ πλήθος ασθενούντων, διότι η αγάπη του Θεού έδιδε την θεραπείαν, έστω και περιορισμένη, σε όσους εισήρχοντο σ’ αυτήν, με την ταραχή του νερού, που εταράσσετο από την παρουσία ενός αγγέλου του Θεού. Έτσι βλέπομε καθαρά ότι η θεραπεία δεν ήτο φυσική, δηλαδή αποτέλεσμα, συνέπεια ιαματικών υδάτων, αλλά ήταν άμεση υπερφυσική ενέργεια του Θεού.