Αγία Κασσιανή,η μεγάλη ποιήτρια του Βυζαντίου

ΑΓΙΑ ΚΑΣΣΙΑΝΗ Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού

     Η γυναίκα καταξιώθηκε, για πρώτη φορά, στον Χριστιανισμό και αναδείχτηκε ως ισότιμο, με τον άνδρα, ανθρώπινο πρόσωπο. Τρανή απόδειξη η ανάδειξη μυριάδων αγίων γυναικών, οι οποίες συναγωνίστηκαν επάξια τους άνδρες αγίους σε αγιότητα και αξιοσύνη. Μια από αυτές υπήρξε η αγία Κασσιανή, η λόγια μοναχή, η φημισμένη ποιήτρια και υμνογράφος του Βυζαντίου.

     Το όνομά της απαντάται ως Κασσιανή ή Κασ(σ)ία, ή Εικασία, ή Ικασία. Γεννήθηκε περί το 805 – 810 στην Κωνσταντινούπολη από οικογένεια επιφανών φεουδαρχών. Ο πατέρας της ήταν εξέχον μέλος της αυτοκρατορικής αυλής και είχε τον τίτλο του Κανδιδάτου. Οι γονείς της φρόντισαν να της παράσχουν λαμπρές σπουδές. Η υψηλή της μόρφωση, η σπάνια ομορφιάς της και τα σωματικά και ψυχικά της χαρίσματα, την ανέδειξαν ως μια από τις πλέον χαρισματικές κοπέλες του Βυζαντίου και περιζήτητη νύφη για τους ευγενείς νέους της Βασιλεύουσας. Οι βιογράφοι της Συμεών ο Μεταφραστής, Γεώργιος Αμαρτωλός και Λέων ο Γραμματικός, αναφέρουν πως υπήρξε υποψήφια νύφη του αυτοκράτορα Θεόφιλου (829-842). Σύμφωνα με το χρονικό, η μητέρα του Θεόφιλου Ευφροσύνη οργάνωσε τελετή επιλογής νύφης για τον αυτοκράτορα στο παλάτι, στην οποία πήρε μέρος και η όμορφη και καλλιεργημένη αρχοντοπούλα Κασσιανή. Το γεγονός αυτό τοποθετείται ανάμεσα στα έτη 821 – 830. Σύμφωνα με το τελετουργικό, περνούσαν μπροστά από τον αυτοκράτορα οι υποψήφιες νύφες και ο αυτοκράτορας εξέταζε την εξωτερική τους εμφάνιση και την πνευματική τους καλλιέργεια. Όταν κατέληγε, έδινε ένα χρυσό μήλο στην υποψήφια της αρεσκείας του.

Η κατά Θεόν λύπη και η χαρά της αληθινής μετάνοιας (Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου)

Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΛΥΠΗ ΚΑΙ Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ (ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ).

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου- συγγραφέως

Εν  Θεσσαλονίκη τη 6^η Σεπτεμβρίου 2026

    Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η δεκάτη τετάρτη Κυριακή του Ματθαίου και το μεν ευαγγελικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από το 22^ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, το δε αποστολικό μια περικοπή από την Β΄ προς Κορινθίους επιστολή του αποστόλου Παύλου. Την επιστολή αυτή απέστειλε ο Παύλος διά του αποστόλου Τίτου από την Μακεδονία πιθανότατα γύρω στο 55 μ.Χ. Σ’ αυτήν αναπτύσσει ο απόστολος μια σειρά θεμάτων που, είτε είχαν άμεση σχέση με όσα τους ανέπτυξε στην πρώτη του επιστολή, είτε για να αναπτύξει νέες αλήθειες που είχαν μεγάλη σημασία για την πνευματική ζωή και πορεία των Κορινθίων.

Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου- Ευπρέπεια στο ναό. (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

 

Ματθ.22, 1-14

«· ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μή ἔχων ἔνδυμα γάμου;»(Ματθ.22,12)

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Οι παραβολές, αγαπητοί μου, οι παραβολές, που είπε το στόμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και βρίσκονται γραμμένες στο ιερό Ευαγγέλιο, είνε άφθαστες. Οι αλήθειες τους φωτίζουν και υψώνουν τον άνθρωπο. Αλλά και οι εικόνες, που χρησιμοποιούνται σ’ αυτές, ελκύουν την προσοχή και κάνουν τη διδασκαλία ευχάριστη. Θέλετε παράδειγμα; Ιδού η παραβολή του δείπνου των γάμων του υιού του βασιλέως, που ακούσαμε σήμερα.

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου

Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ- ΚΥΡΙΑΚΗ IΔ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ - ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ & ΙΕΡΑ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΑΛΟΔΟΤΗΣ (06-09-2026)

Υπάρχει ένα αφελές επιχείρημα που ακούω δυστυχώς όλο και πιο συχνά από υποτίθεται ανθρώπους "διαβασμένους και μορφωμένους" που δεν πιστεύουν στον Θεό..

Υπάρχει ένα αφελές επιχείρημα που ακούω δυστυχώς όλο και πιο συχνά από υποτίθεται ανθρώπους "διαβασμένους και μορφωμένους" που δεν πιστεύουν στον Θεό..

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

ΑΦΟΥ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΥΠΟΑΝΑΠΤΥΚΤΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΑΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ

Υπάρχει ένα αφελές επιχείρημα που ακούω δυστυχώς όλο και πιο συχνά από υποτίθεται ανθρώπους "διαβασμένους και μορφωμένους" που δεν πιστεύουν στον Θεό και ομολογώ ότι πάντοτε με προβληματίζει όχι βέβαια για το βάθος του, αλλά για την ευκολία με την οποία παρουσιάζεται ως ακαταμάχητη απόδειξη,

«Αν υπάρχει Θεός, γιατί πεθαίνουν παιδιά στην Αφρική; Γιατί υπάρχει πείνα, πόνος, αρρώστια και αδικία; Γιατί δεν επεμβαίνει;»

Και κάπου εκεί, σύμφωνα με τη δική τους λογική του παραλόγου μπαίνει τελεία.. Άρα Θεός δεν υπάρχει.

Αγία Νεομάρτυς Λυγερή η Χιοπολίτης

ΑΓΙΑ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΛΥΓΕΡΗ Η ΧΙΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού     

     Ανάμεσα στην πληθώρα των ηρωικών Νεομαρτύρων μας υπάρχουν και πολλές Χριστιανές κόρες, οι οποίες αντάλλαξαν με τη ζωή τους την ομολογία τους στο Χριστό και διαφύλαξαν την τιμή τους από τους αισχρούς και αλλόθρησκους τυράννους. Μια από αυτές είναι και η αγία και ένδοξος Νεομάρτυς Λυγερή η Χιοπολίτης.

     Γεννήθηκε περί το 1804 στο χωριό Ανάβατο του μαρτυρικού νησιού της Χίου, η οποία δοκίμασε το πλέον σκληρό πρόσωπο της τουρκικής δουλείας. Οι γονείς της ήταν απλοϊκοί νησιώτες, οι οποίοι όμως είχαν ακλόνητη πίστη στο Θεό, δίνοντάς τους δύναμη να συνεχίζουν την πικρή ζωή της δουλείας. Να υπομένουν τους εξευτελισμούς, τις αγγαρείες, τη βαριά φορολογία και τον υποβιβασμό τους στην κατηγορία των κτηνών. Ως «άπιστοι», σύμφωνα με το Κοράνιο και τις ισλαμικές παραδόσεις, η ζωή τους είχε μικρή αξία για τους μουσουλμάνους κατακτητές και τυράννους.

      Μια από τις μεγάλες χαρές τους ήταν η χαριτωμένη κορούλα τους Λυγερή, ένα πραγματικά θεόσταλτο δώρο στη ζωή τους. Την ανάθρεψαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Με την απλοϊκή, αλλά βαθειά πίστη τους στο Θεό, στάλαξαν στην αγνή ψυχή της την πίστη στον αληθινό Τριαδικό Θεό και με το παράδειγμά τους της δίδαξαν την αρετή, τη σεμνότητα, την τιμιότητα και την αγνότητα. Μεγάλωσε και έγινε μια άρτια προσωπικότητα, με πνευματικά χαρίσματα και σπάνιο σωματικό κάλλος. Οι χωριανοί της την αγαπούσαν, την τιμούσαν και τη θαύμαζαν.

Δεξιός, αριστερός ή ... τρέχα γύρευε;

Δεξιός, αριστερός ή ... τρέχα γύρευε;

Ηλιάδης Σάββας

Αυτός είναι δεξιός! Εκείνος είναι αριστερός! Ο άλλος είναι κεντρώος! Ο άλλος φασίστας και ο παραπέρα κομουνιστής! Έτσι μεγαλώσαμε. Αυτά μπήκαν για καλά στο πετσί μας, εξ απαλών ονύχων.

Και σκεπτόμουν, μετά την "μεταπολίτευση", ποιο να είναι άραγε το νόημα αυτών των όρων; Τι σημαίνει κατ' ουσία δεξιός ή αριστερός; Εντάξει, μου είπαν πως είναι κλεμμένοι από την Δύση οι όροι, από την θέση που καταλάμβαναν τα κόμματα μέσα στην αίθουσα του κοινοβουλίου.

"Κόμματα"! Άλλο ένα απροσδιόριστο κατασκεύασμα χειραγώγησης των ιδεολογικά "συνειδητοποιημένων" πολιτών!

Το γραμματικό γένος και το ανθρώπινο γένος στην Αγία Γραφή

 

π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ

     ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Το γραμματικό γένος και το ανθρώπινο γένος στην Αγία Γραφή

Θεολογική, φιλολογική και στοχαστική ανάπτυξη με αφορμή το ερώτημα περί αρσενικού και θηλυκού γένους

Η Αγία Γραφή, όταν ομιλεί στον «άνθρωπο», δεν εγκλωβίζεται στη βιολογική μερικότητα, αλλά απευθύνεται στο καθολικό ανθρώπινο γένος. Το γραμματικό γένος υπηρετεί την οικονομία του λόγου· δεν θεμελιώνει αποκλεισμό προσώπων.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Η αμέλεια. (Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου)

   ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 22,1-14]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η ΑΜΕΛΕΙΑ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-9-1999] [Β404]

   Και πάλι, αγαπητοί μου, ο λόγος για την Βασιλεία του Θεού. Με κάθε τρόπο προσπαθεί ο Κύριος να τονίσει την αξία της Βασιλείας του Θεού. Εξάλλου, με τον τονισμόν αυτόν, θέλει να προβάλει το νόημα της υπάρξεως· το νόημα της υπάρξεως της ανθρωπίνης. Δηλαδή το νόημα, ο σκοπός για τον οποίον επλάσθη και υπάρχει ο άνθρωπος. Αυτό είναι το νόημα της υπάρξεως του ανθρώπου.

    Προσπαθούν, μάλιστα, οι φιλοσοφούντες, να εντοπίσουν αυτό το νόημα της υπάρξεως του ανθρώπου, αλλά διαρκώς πελαγοδρομούν· επειδή δεν καταδέχονται να πάρουν την απάντηση από τον λόγον του Θεού. Προσπαθούν μόνο με το μυαλό τους να βρουν ποιο είναι το νόημα που υπάρχει ο άνθρωπος. Δεν το βρίσκουν όμως. Δεν είναι δυνατόν να το βρουν. Γιατί το θέμα, είναι θέμα αποκαλύψεως. Φθάνουν μάλιστα στο σημείο να αποδέχονται το νόημα της υπάρξεως του ανθρώπου και εκτός Θεού.

      Όμως, η αγάπη του Θεού μάς απεκάλυψε, γιατί, θα επαναλάβω, χρήζει αποκαλύψεως το θέμα, ποιος είναι ο προορισμός του ανθρώπου. Και είναι βέβαια, πολύ απλά, η Βασιλεία του Θεού.

Νέος Μεσαίωνας ἤ Ἀναγέννησις στήν Εὐρώπη;

Νέος Μεσαίωνας ἤ Ἀναγέννησις στήν Εὐρώπη;

Ἡ εὐρωπαϊκή κυβερνῶσα ἐλίτ σιωπᾶ καί συνεχίζει νά θέτει τά προβλήματα κάτω ἀπό τό χαλί

Ὁ πολιτισμός τῆς Εὐρώπης σήμερα φαίνεται πώς ἔχει ξεχάσει ποιός πράγματι ἦταν καί ποιό εἶναι τό περιεχόμενό του, ἀλλά καί γιατί ὄντως ὑπῆρξε καί ὑπάρχει.

τοῦ ΔΗΜΗΤΡΗ Ε. ΘΩΜΑ

Άγιοι Ζαχαρίας και Ελισάβετ: Οι γονείς του Τιμίου Προδρόμου

 

ΑΓΙΟΙ ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΙΣΑΒΕΤ: ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Ένα από τα πλέον αξιοσέβαστα άγια ζευγάρια της Καινής Διαθήκης είναι και αυτό του Ζαχαρία και της Ελισάβετ, των γονέων του Τιμίου Προδρόμου. Σημαντικές πληροφορίες για την ζωή τους και τη δράση τους παίρνουμε από το ιερό Ευαγγέλιο του Λουκά, ο οποίος περιγράφει λεπτομερώς την γέννηση Ιωάννου του Προδρόμου.

Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου - Ο Ιερός Χρυσόστομος για την παραβολή των βασιλικών γάμων

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ. 22, 2-14]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΓΑΜΩΝ[:Ματθ.22,1-14]

    Αντιλήφθηκες και στην προηγούμενη παραβολή του υιού του νοικοκύρη εκείνου που, εκτός από τους απεσταλμένους δούλους του για τη συγκομιδή τω καρπών στο αμπέλι που τους εμπιστεύτηκε να καλλιεργούν, θανάτωσαν οι κακοί γεωργοί[βλ. Ματθ.21,33-46]και σε αυτήν εδώ την παραβολή του υιού και των απεσταλμένων δούλων, το ενδιάμεσο κεντρικό νόημα; Αντιλήφθηκες ότι υπάρχει βέβαια μεγάλη συγγένεια ανάμεσα στις δύο αυτές παραβολές, αλλά και πολύ μεγάλη διαφορά ταυτόχρονα; Καθόσον και αυτή δείχνει και του Θεού τη μεγάλη μακροθυμία και την πρόνοια, αλλά και την ιουδαϊκή αγνωμοσύνη.

Ἐκκλησιασμός καί ἀνατροφή τῶν παιδιῶν

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ἐκκλησιασμός καί ἀνατροφή τῶν παιδιῶν

«καὶ οἱ πατέρες μή παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλ’ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου».

(: Καὶ οἱ πατέρες μὴ ἐρεθίζετε καὶ μὴ προκαλεῖτε τὰ παιδιά σας νὰ θυμώσουν καὶ νὰ ὀργισθοῦν. Ἀλλὰ νὰ τὰ ἀνατρέφετε μὲ ἐπιμέλεια καὶ παιδαγωγία καὶ συμβουλές, ποὺ εἶναι σύμφωνες μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου).

Γιατί η «λειτουργική ορθότητα» εξαντλείται στον Εσταυρωμένο;

Ακούγεται ως επιχείρημα ότι Ο Εσταυρωμένος στην κεντρική Αγία Τράπεζα δεν αποτελεί την παλαιότερη μορφή της λειτουργικής τάξεως.

Ας δεχθούμε ότι ιστορικά υπήρξαν διαφορετικές μορφές και διαφορετικές πρακτικές.

Διαμαρτυρία της ΠΕΘ για τον περιορισμένο αριθμό προσλήψεων Αναπληρωτών Θεολόγων

Αθήνα,  4 Σεπτεμβρίου 2026

Αριθμ. Πρωτ.: 55

ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

για την κάλυψη των λειτουργικών κενών Θεολόγων ΠΕ01

Προς:

Την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Τον Γ. Γραμμ. Α/βάθμιας και Β/βάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου - Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Β΄Koρ. 1, 21-24 και 2,1-4]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

        […]«Ὁ δὲ βεβαιῶν ἡμᾶς σὺν ὑμῖν εἰς Χριστὸν καὶ χρίσας ἡμᾶς Θεός, ὁ καὶ σφραγισάμενος ἡμᾶς καὶ δοὺς τὸν ἀῤῥαβῶνα τοῦ Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν(:Εκείνος δε ο Οποίος δίδει την ακλόνητη και βέβαιη πεποίθηση σε μας μαζί με σας, ώστε να μένουμε πιστοί στον Χριστό και ο Οποίος μας έχρισε με το Άγιο Πνεύμα, είναι ο Θεός. Αυτός και έβαλε την σφραγίδα Του επάνω μας, για να δείξει ότι είμαστε δικοί Του και έδωσε το Πνεύμα Του το Άγιο στις καρδιές μας ως προκαταβολή και εγγύηση για όλα όσα μας έχει υποσχεθεί)»[Β΄Κορ.1,21-22].

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ «ΧΑΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ»

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ «ΧΑΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ»

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης 

Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ με ολοένα μεγαλύτερο προβληματισμό κάτι που, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι απλώς μια αλλαγή στο ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων αλλά κάτι πολύ βαθύτερο. Νομίζω ότι είναι φανερό στους περισσότερους η σταδιακή απαξίωση της ίδιας της ιδέας ότι το παιδί χρειάζεται πνευματική παιδεία.

Λέσβος: Στέλνουν στρατό για να επιβλέψει τον αφανισμό των ζώων – Όταν η λέξη «κράτος» εκτοπίζεται από τη λέξη «πάτος»!

Λέσβος: Στέλνουν στρατό για να επιβλέψει τον αφανισμό των ζώων – Όταν η λέξη «κράτος» εκτοπίζεται από τη λέξη «πάτος»!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Σφοδρές αντιδράσεις έχει προκαλέσει η απόφαση της κυβέρνησης να αναλάβει ο Στρατός τη διαχείριση της επιζωοτίας του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο, όπου πάνω από 81.000 αιγοπρόβατα έχουν θανατωθεί ως τώρα.

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ: ''… παιδιά τῆς προσχολικῆς, σχολικῆς, γυμνασιακῆς καί λυκειακῆς ἡλικίας διδάσκονται καί νέους τύπους «οἰκογένειας» ὁμοφύλων «ζευγῶν», ἀρσενικοῦ καί θηλυκοῦ γένους.”

                                                                                                      Ἐν Κυθήροις τῇ 1ῃ Σεπτεμβρίου 2026

Ἀριθ. Πρωτ.: 492

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΝΕΟΥ ΕΚΚΛΗΣ. ΕΤΟΥΣ
(ὑπ’ ἀριθ. 259/2026)

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί

τόν Χριστώνυμον Λαόν

τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Ὁ τῶν αἰώνων Ποιητής καί Δεσπότης, Θεέ τῶν ὅλων ὑπερούσιε ὄντως, τήν ἐνιαύσιον εὐλόγησον περίοδον, σῴζων τῷ ἐλέει Σου τῷ ἀπείρῳ, Οἰκτίρμον, πάντας τούς λατρεύοντας Σοί τῷ μόνῳ Δεσπότῃ, καί ἐκβοῶντας φόβῳ, Λυτρωτά· εὔφορον πᾶσι τό ἔτος χορήγησον»         (Κοντάκιον τῆς 1ης ἡμέρας τοῦ Ἐκκλησ. ἔτους) 

Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου - Γάμος καὶ χαρὰ (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Γάμος καὶ χαρὰ

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

«…Ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ» (Ματθ. 22,2)

   Οἱ ναοὶ τῶν μεγάλων πόλεων, ἀγαπητοί μου, δὲν ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ κήρυγμα· ἀνάγκη ἔχουν τὰ χωριά. Βρέθηκα στὰ σύνορά μας καὶ μοῦ ᾿λεγαν οἱ χωρικοί· Ἄχ, πάτερ μου, ν᾿ ἀκούγαμε κ᾽ ἐμεῖς μιὰ φορὰ τὸ χρόνο λόγο Θεοῦ!…

     Μαζευτήκαμε στὶς πόλεις παπᾶδες, ἀρχιμανδριτάδες, ἱεροκήρυκες, δεσποτάδες, καὶ δὲν ξεκολλᾶμε νὰ πᾶμε παραπάνω νὰ κηρύξουμε. Γι᾿ αὐτὸ λέω ὅτι οἱ μεγάλες πόλεις δὲν ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ κήρυγμα· ἡ μόνη ὑποχρέωσί τους εἶνε νὰ ἐκτελέσουν αὐτὰ ποὺ ἄκουσαν.

 Σήμερα ἐπιτρέψτε μου νὰ σᾶς μιλήσω καὶ κάνετε λίγη ὑπομονὴ ν᾿ ἀκούσετε ἕνα φτωχὸ κήρυγμα ποὺ βγαίνει ὅμως μέσα ἀπ᾽ τὴν καρδιά.

Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου - «· ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μή ἔχων ἔνδυμα γάμου;»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

 «· ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μή ἔχων ἔνδυμα γάμου;»

Βαπτίζεται ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ... εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός· καί τοῦ Υἱοῦ· καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Εὔκολο λοιπόν ἦταν νά ἀπευθυνθεῖ εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ὁ μή ἐνδεδυμένος ἄνθρωπος τό ἔνδυμα τοῦ γάμου, ὥστε ἡ Ἐκκλησία νά τοῦ προμηθεύσει τοιοῦτον. «Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε». Εἶπεν ὁ Κύριος: «ὁ πιστεύσας καί βαπτισθείς σωθήσεται· ὁ δέ ἀπιστήσας κατακριθήσεται»[1]. «...καί φησιν ὁ εὐνοῦχος· ἰδού ὕδωρ· τί κωλύει με βαπτισθῆναι; εἶπε δέ ὁ Φίλιππος· εἰ πιστεύεις ἐξ ὅλης τῆς καρδίας, ἔξεστιν. Ἀποκριθείς δέ εἶπε· πιστεύω τόν υἱόν τοῦ Θεοῦ εἶναι, τόν Ἰησοῦν Χριστόν»[2].

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΠΡΟΘΥΜΙΑ (Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου).

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΠΡΟΘΥΜΙΑ

π. Δημητρίου Μπόκου

Η παραβολή των βασιλικών γάμων λίγες φορές διαβάζεται στην Εκκλησία. Ανήκει στις τελευταίες Κυριακές του Ματθαίου και για να προλάβει να διαβαστεί προ της εορτής του Υψώσεως του Σταυρού (14 Σεπ.), πρέπει να έχουμε το Πάσχα αρκετά νωρίς. Είναι παραπλήσια της παραβολής του μεγάλου δείπνου που διαβάζεται πάντα προ της εορτής των Χριστουγέννων. Ένας βασιλιάς (ο Θεός) με την ευκαιρία των γάμων του υιού του κάνει μεγάλο τραπέζι και καλεί πλήθος ανθρώπων, αλλά οι καλεσμένοι δεν προσέρχονται (Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου).

«Και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα» (Απ. Παύλος – Πράξ. 20, 30) ΜΕΡΟΣ Α΄

 

«Και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα»
(Απ. Παύλος – Πράξ. 20, 30)

ΜΕΡΟΣ Α΄

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Αναμφίβολα, στις Προφητείες (Παλαιάς και Καινής Διαθήκης) υπάρχει μια καταγραφή της πραγματικότητας, σε δυναμική αληθείας, ως κοινωνία μίας πληροφορίας που μεταφέρει τον άνθρωπο - κόσμο στη σκηνή του μελλοντικού επιστητού.

4 Σεπτεμβρίου: Μνήμη αγίου ιερομάρτυρος Βαβύλα- Ιερού Χρυσοστόμου, Στον άγιο ιερομάρτυρα Βαβύλα

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΒΑΒΥΛΑ

    α.  Εγώ ήθελα, βέβαια, σήμερα να εκπληρώσω την υπόσχεση που σας είχα δώσει, όταν βρέθηκα εδώ την προηγούμενη φορά· αλλά τι να κάνω; Παρουσιάστηκε στο μεταξύ ο μακάριος Βαβύλας και μας κάλεσε κοντά του, όχι με τη φωνή του, αλλά ελκύοντάς μας με την πνευματική λάμψη που εκπέμπει η μορφή του. Μη δυσανασχετείτε, λοιπόν, που αναβάλλεται η εξόφληση του χρέους· όσο περισσότερο παρατείνεται, τόσο περισσότερο αυξάνεται και ο τόκος που θα λάβετε. Γιατί θα σας το εξοφλήσουμε το χρέος μαζί με τον τόκο του, όπως ακριβώς διέταξε και ο Δεσπότης, που μας το εμπιστεύθηκε ως παρακαταθήκη [βλ. Ματθ. 25,27: «Ἔδει οὖν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ (:Έπρεπε,  λοιπόν, εσύ να καταθέσεις το χρήμα μου στους τραπεζίτες, κι όταν θα ερχόμουν εγώ, θα έπαιρνα με τόκο αυτό που μου ανήκει)»]. Να είστε, λοιπόν, ήσυχοι για όσα σας οφείλονται, αφού και το κεφάλαιο και το κέρδος του παραμένουν δικά σας· ας μην αφήσουμε να περάσει ανεκμετάλλευτο το κέρδος που μας προέκυψε σήμερα, αλλά ας εντρυφήσουμε στα θαυμαστά επιτεύγματα του μακαρίου Βαβύλα.

     Το πώς, λοιπόν, ποίμανε την Εκκλησία του τόπου μας και διέσωσε το ιερό, αυτό, σκάφος μέσα από θύελλες, τρικυμίες και κύματα, πόση παρρησία έδειξε απέναντι στον αυτοκράτορα, πώς έδωσε τη ζωή του για το ποίμνιό του και δέχθηκε εκείνον τον μακάριο μαρτυρικό θάνατο, αυτά και άλλα παρόμοια θα τα αφήσουμε να τα διηγηθούν οι μεγαλύτεροι σε ηλικία διδάσκαλοι και ο κοινός μας πνευματικός πατέρας[Με την έκφραση “κοινὸς πατὴρ ἡμῶν” ο Ιερός Χρυσόστομος αναφέρεται στον επίσκοπο Αντιοχείας Φλαβιανό, τον κοινό πνευματικό πατέρα της τοπικής Εκκλησίας (ο λόγος αυτός εκφωνήθηκε περίπου το 387 μ.Χ.), στον οποίο αναθέτει, μαζί με τους πρεσβύτερους διδασκάλους, τη διήγηση των παλαιότερων γεγονότων της ζωής του αγίου Βαβύλα]. Γιατί τα παλαιότερα γεγονότα μπορούν να σας τα αφηγηθούν καλύτερα οι μεγαλύτεροι στην ηλικία. Όσα, όμως, συνέβησαν πιο πρόσφατα, στη δική μας εποχή, θα σας τα διηγηθώ εγώ, ο νεότερος· εννοώ όσα έγιναν μετά τον θάνατο και την ταφή του μάρτυρα, όταν τα λείψανά του βρίσκονταν στο προάστιο[Εννοεί εδώ το γνωστό προάστιο της Αντιόχειας, τη Δάφνη].

Άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας και οι Συν αυτώ Παιδομάρτυρες

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΒΑΒΥΛΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΠΑΙΔΟΜΑΡΤΥΡΕΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Η φοβερή περίοδος των διωγμών, των τριών πρώτων χριστιανικών αιώνων, ανάδειξε μέγα πλήθος Μαρτύρων, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται και οι Ιερομάρτυρες, δηλαδή οι κληρικοί Μάρτυρες. Ένας από τους πλέον ένδοξους Ιερομάρτυρες υπήρξε και ο άγιος Βαβύλας.

Φρίκη στην Κυψέλη: Όταν το κράτος αποσύρεται, η κόλαση βρίσκει χώρο

Φρίκη στην Κυψέλη: Όταν το κράτος αποσύρεται, η κόλαση βρίσκει χώρο

Ελευθέριος Ανδρώνης

Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο που αφορά τη νέα φρικαλεότητα της Κυψέλης είναι ότι δεν επρόκειτο για κάποια δυσεπίλυτη υπόθεση. Το αντίθετο. Ήταν μια υπόθεση που «φώναζε» τη φρίκη της μέσα από κάθε σημάδι. Όμως κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τις κραυγαλέες ενδείξεις ή τις είδε μεν με καχυποψία αλλά τελικά τις προσπέρασε. Κράτος και κοινωνία έγιναν διακοσμητικά στοιχεία μιας κόλασης της διπλανής πόρτας.

Αγία ῾Ερμιόνη ἡ Παρθενομάρτυς καί ̉Ανάργυρος ̉Ιατρός (4 Σεπτεμβρίου)

Αγία ῾Ερμιόνη

ἡ Παρθενομάρτυς καί  ̉Ανάργυρος  ̉Ιατρός (4 Σεπτεμβρίου)

῾Η ῾Αγία ῾Ερμιόνη

῾Η ῾Αγία Ερμιόνη ἦταν μία ἀπό τίς τέσσερις κόρες τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου, πού εἶχε κι αὐτή τό προφητικό χάρισμα (Πράξ. κα’ 8) καί ἀφοσιώθηκε στό ἀποστολικό ἔργο.

῞Όταν πῆγε μαζί μέ τήν ἀδελφή της Εὐτυχίδα στήν ῎Εφεσο γιά νά συναντήσει τόν ἅγιο ̉Ιωάννη τόν Θεολόγο, βρῆκε ἀντ' αὐτοῦ, πού εἶχε κοιμηθεῖ, τόν μαθητή του Πετρώνιο, ἀπό τόν ὁποῖο διδάχτηκε καί στηρίχτηκε περισσότερο στό εὐαγγελικό ἔργο. Λέγεται μάλιστα, ὅτι κάποτε πέρασε ἀπό τήν ῎Εφεσο ὁ Τραϊανός γιά νά πάει νά πολεμήσει τούς Πέρσες, ὅταν ἄκουσε πολλά γιά τό προφητικό χάρισμα τῆς ῾Ερμιόνης τήν κάλεσε γιά νά τοῦ πεῖ, ἄν θά νικήσει τούς Πέρσες. ῾Η ῾Ερμιόνη τοῦ εἶπε ὅτι θά νικήσει τούς Πέρσες, ἀλλά τή βασιλεία τῶν Ρωμαίων θά καταλάβει ὁ γαμπρός του ̉Αδριανός, ὅπως κι ἔγινε. ̉Επειδή ἡ προφητεία ἐπαληθεύτηκε, ὁ Τραϊανός διέταξε νά βασάνισαν σκληρά τήν ῾Ερμιόνη. Κατόπιν τήν παρέδωσε στούς δήμιους γιά νά τή θανατώσουν, ἀλλά αὐτοί πίστεψαν στόν Χριστό καί τήν ἄφησαν ἐλεύθερη. ῎Ετσι ἡ ῾Ερμιόνη πέθανε εἰρηνικά καί τάφηκε στήν ῎Εφεσο.

Παραμένουμε ὄρθιοι, κόντρα σέ κάθε ὁλοκληρωτικό μέτρο τῆς δυστοπικῆς συμμορίας...

 

Παραμένουμε ὄρθιοι, κόντρα σέ κάθε ὁλοκληρωτικό μέτρο τῆς δυστοπικῆς συμμορίας...

Νεκτάριος Δαπέργολας

       Καί ἐνῷ μέγα μέρος τοῦ λαοῦ μας συνεχίζει σέ πλήρη χαυνωτική ἀποβλάκωση τόν θλιβερό ὕπνο του, ἡ ἀντίχριστη χούντα τοῦ ψυχικά διαταραγμένου κνώδαλου συνεχίζει καί αὐτή ἀπτόητη τήν δυστοπική πορεία πρός τό πλῆρες ὀργουελικό φακέλωμα/μπουντρούμιασμα πού ἔχει δρομολογήσει καί προωθεῖ ἐδῶ καί μία συναπτή ἑξαετία.

Σειρά δημοσιεύσεων με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα ετών από την ψευδοσύνοδο της Κρήτης, (2016). (5ον)

 

ΣΕΙΡΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΔΕΚΑ ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, (5ον)

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου- συγγραφέως

Εν Θεσσαλονίκη τη 3η Σεπτεμβρίου 2026

Μέρος πέμπτον.

Αγία Φοίβη: Η ένθερμη διακόνισσα της Κορίνθου

ΑΓΙΑ ΦΟΙΒΗ: Η ΕΝΘΕΡΜΗ ΔΙΑΚΟΝΙΣΣΑ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Στην αρχαία εκκλησία είχε καθιερωθεί ενωρίς ο θεσμός των διακονισσών. Πρόκειται για την πρώτη στην ιστορία κοινωνική καταξίωση της γυναίκας. Για πρώτη φορά στον Χριστιανισμό η γυναίκα καταξιώνεται ως ανθρώπινο πρόσωπο και αναδεικνύεται ισότιμη με τον άνδρα, έχοντας το δικαίωμα να αναλαμβάνει δημόσια λειτουργήματα. Μία από τις διάσημες διακόνισσες της αρχαίας Εκκλησίας είναι και η αγία Φοίβη από την Κόρινθο. Μια από τις πλέον συμπαθείς γυναικείες μορφές της Καινής Διαθήκης.

    Σύμφωνα με την διήγηση του βιβλίου Πράξεων των Αποστόλων ο απόστολος Παύλος με τους συνεργάτες του το 51 μ. Χ. πραγματοποίησε την δεύτερη ιεραποστολική του περιοδεία. Από την Μακεδονία κατέβηκε στην Αθήνα και κατόπιν έφτασε στην Κόρινθο, για να κηρύξει το Ευαγγέλιο στην μεγαλούπολη, η οποία ήταν η πρωτεύουσα της αχαϊκής ρωμαϊκής επαρχίας, από το 146 π. Χ.

Άγιος Άνθιμος Κουρούκλης: Ο αόμματος φλογερός ιεραπόστολος

ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΚΟΥΡΟΥΚΛΗΣ: Ο ΑΟΜΜΑΤΟΣ ΦΛΟΓΕΡΟΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Βασικό στοιχείο της εκκλησιαστικής μας ζωής είναι η ιεραποστολή. Η διδαχή των αρχών της σώζουσας πίστεώς μας, σε ανθρώπους που είτε δε γνώρισαν την διδασκαλία του Χριστού, είτε την γνώρισαν πλημμελώς. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας ενέταξαν στην ποιμαντική τους διακονία και την ιεραποστολή. Ένας μεγάλος ιεραπόστολος υπήρξε και ο όσιος Άνθιμος Κουρούκλης ο τυφλός, από την Κεφαλονιά.

      Γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς στα 1717 από την ευσεβή οικογένεια του ναυτικού Ιωάννη και της Αντζουλέττας Κουρούκλη – Ψωμά. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Αθανάσιος. Όντας παιδί ακόμη χτύπησε θλίψη της ζωή του, προσβλήθηκε από τη φοβερή, για την εποχή εκείνη, ασθένεια της ευλογιάς, η οποία τον τύφλωσε. Η ευσεβής μητέρα του εναπόθεσε τις ελπίδες της στο Θεό, η οποία προσευχόταν με θέρμη και κάνοντας σαρανταλείτουργα για την ίαση του παιδιού της. Ο Θεός άκουσε τις προσευχές της, κάποια μέρα σε λειτουργία στο ναό των Αγίων Αποστόλων στη Μονή Κορωνάτου, έγινε το θαύμα, ο μικρός Αθανάσιος ξαναβρήκε το φως του, την ώρα που ο ιερέας είπε: «Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε»! Αυτό το θαύμα τον συγκλόνισε και αποφάσισε να αφιερωθεί στο Θεό, να Τον υπηρετήσει για τη μεγάλη ευεργεσία που έλαβε από Αυτόν!

Όσιος Συμεών ο Στυλίτης

Όσιος Συμεών ο Στυλίτης

μ. Θεόκτιστος ο Κρης

«Η Εκκλησία την 1η Σεπτεμβρίου εορτάζει έναν από τους πιο παράξενους Αγίους της. Τον Όσιο Συμεών τον Στυλίτη. Έναν άνθρωπο που πέρασε δεκαετίες επάνω σε έναν στύλο, εκτεθειμένος στον ήλιο, στον άνεμο, στο κρύο και στη βροχή. Και εύλογα ο σημερινός άνθρωπος απορεί. «Μα καλά, αυτό ήταν αγιότητα;» Όχι, βρε παιδιά. Ο Συμεών δεν αγίασε επειδή ανέβηκε στον στύλο. Αγίασε επειδή εκεί επάνω κατέβασε τον εαυτό του. Αυτό είναι πολύ δυσκολότερο.

Γεννήθηκε στα τέλη του τέταρτου αιώνα, στην περιοχή της Συρίας, από απλή οικογένεια. Παιδί ακόμη έβοσκε τα πρόβατα του πατέρα του. Δεν γνώριζε μεγάλες θεολογικές συζητήσεις. Γνώριζε όμως τη σιωπή, την εργασία και εκείνη την εσωτερική πτωχεία που αφήνει χώρο στον Θεό. Μια ημέρα μπήκε σε έναν ναό και άκουσε τους Μακαρισμούς. «Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι». «Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ». «Μακάριοι οἱ πενθοῦντες». Ρώτησε τότε πώς μπορεί ένας άνθρωπος να φθάσει σε αυτή τη ζωή. Του μίλησαν για την άσκηση και τον μοναχισμό. Και ένας λόγος του Ευαγγελίου έγινε ξαφνικά ολόκληρη η βιογραφία του. Έτσι εργάζεται πολλές φορές ο Θεός. Δεν αλλάζει πρώτα τις περιστάσεις της ζωής μας. Αλλάζει το κέντρο της.

Εγκύκλιος του Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ’ για την ενορία

Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

Ἡ Ἐγκύκλιος αὐτή γιά τήν ἀξία καί σημασία τῆς Ἐνορίας εἶναι ἀναγκαία. Καί τοῦτο, γιατί ὅλοι ὀφείλουμε νά κατανοήσουμε ὅτι στήν ὀρθόδοξη πραγματικότητα, ἡ μικρότερη ἑνότητα ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς εἶναι ἡ Ἐνορία. Λόγος, συνεπῶς, γιά τήν Ἐνορία εἶναι στήν οὐσία λόγος γιά τήν ἴδια τήν Ἐκκλησία καί τήν παρουσία της στόν κόσμο. Καί ὅπως λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος: «Τίποτε δέν ὑπάρχει πιό ἰσχυρό ἀπό τήν Ἐκκλησία. Ἡ ἐλπίδα σου ἡ Ἐκκλησία. Ἡ σωτηρία σου ἡ Ἐκκλησία. Ἡ καταφυγή σου ἡ Ἐκκλησία. Εἶναι ὑψηλότερη ἀπό τόν οὐρανό. Εἶναι πλατύτερη ἀπό τήν γῆ» (Πρός Εὐτρόπιον, Ὁμιλία Β’, 33, 124).

Ἡ Ἐνορία, λοιπόν, εἶναι ὑποδιαίρεση τοῦ ὅλου ἐκκλησιαστικοῦ ὀργανισμοῦ καί ἀποτελεῖ οὐσιαστικά ἕνα ζωντανό κύτταρο αὐτῆς, ἕνα πρωταρχικό πυρῆνα τῆς χριστιανικῆς ζωῆς μας.

Γιατί ο Περιστερίου Γρηγόριος έχασε τη μάχη του Εσταυρωμένου

Γιατί ο Περιστερίου Γρηγόριος έχασε τη μάχη του Εσταυρωμένου

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Το άρθρο με τίτλο «Γιατί ο Περιστερίου Γρηγόριος έχασε τη μάχη του Εσταυρωμένου» αποτελεί έναν πνευματικό κόλαφο ενάντια στην αυθαιρεσία και μια βαθιά καταγραφή της σύγχρονης εκκλησιαστικής κρίσης. Μέσα από τις γραμμές του, ξεδιπλώνεται το χρονικό μιας προκλητικής απόφασης που ξεκίνησε από τη Μητρόπολη Περιστερίου και εξελίχθηκε σε μια πρωτοφανή δίωξη του Εσταυρωμένου, η οποία πυροδότησε τα άμεσα αντανακλαστικά του πιστού λαού. Ο τίτλος αυτός συμπυκνώνει την απόλυτη ήττα του Μητροπολίτη Γρηγορίου, ο οποίος, επιχειρώντας να επιβάλει μια αμφιλεγόμενη λειτουργική ανανέωση και απομακρύνοντας τον εσταυρωμένο πίσω από την Αγία Τράπεζα, βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα παγκόσμιο κύμα οργής. Η αντίσταση των πιστών και η καθολική αφύπνιση των Ορθοδόξων μετέτρεψαν μια σχεδιασμένη επιβολή σε έναν θριαμβευτικό συναγερμό της πίστης, αποδεικνύοντας γιατί αυτή η μάχη χάθηκε οριστικά και αμετάκλητα για τους εμπνευστές της.

Την ώρα της κορύφωσης του Θείου Δράματος, πάνω στον Γολγοθά, ο Ιησούς Χριστός φαινόταν στα μάτια του κόσμου ότι έχασε τη μάχη. Ηττημένος, γυμνός και καταδικασμένος, έμοιαζε να έχει λυγίσει κάτω από την εξουσία των Αρχιερέων και των σταυρωτών Του. Όμως, η ιστορία της πίστης δεν γράφεται με τους όρους των ανθρώπων. Μετά τη Σταύρωση ήρθε η Ανάσταση· ακολούθησε ο αιώνιος Θρίαμβος του Χριστού και της Χριστιανοσύνης, που διέλυσε το σκοτάδι και εκμηδένισε τους διώκτες Του.

ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ – ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ «ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ – ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ «ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Α. Νικολάου. Δρ. Θεολογίας

Με αφορμή την πρόσφατη εκκλησιαστική περιπέτεια του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού και την απαίτηση αποδοχής της λεγομένης Συνόδου της Κρήτης, ενώ τέσσερις Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες δεν συμμετείχαν σε αυτήν και πολλοί Αρχιερείς, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί σε Κύπρο, Ελλάδα και σε όλη την Ορθοδοξία εξακολουθούν να διατυπώνουν σοβαρές αντιρρήσεις ως προς το περιεχόμενο και το κύρος της.

Προσέξετε μην βγείτε εκτός Εκκλησίας!!! (Τι είναι άραγε η Εκκλησία; Ο Χριστός, οι Απόστολοι και οι Άγιοι Πατέρες ή μία απλή πλειοψηφική απόφαση μιας τοπικής Συνόδου που καθοδηγείται από άνομα συμφέροντα;)

Πανόρθοδοξο Κίνημα Στήριξης Μητροπολίτου Πάφου κ.κ.Τυχικού

ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ ΜΗΝ ΒΓΕΙΤΕ ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!!

Με αφορμή τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό — Τι είναι άραγε η Εκκλησία; Ο Χριστός, οι Απόστολοι και οι Άγιοι Πατέρες ή μία απλή πλειοψηφική απόφαση μιας τοπικής Συνόδου που καθοδηγείται από άνομα συμφέροντα;

Προς τον ιερό Κλήρο, τους Οσίους Μοναχούς και τις Οσίες Μοναχές και προς τον πιστό Ορθόδοξο λαό της Πάφου.

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί και αδελφές,

Οι ημέρες που διερχόμεθα απαιτούν όχι θόρυβο, ούτε εμπάθεια, ούτε τυφλό φανατισμό. Απαιτούν διάκριση. Και η διάκριση αυτή αρχίζει από ένα θεμελιώδες ερώτημα:

Τι είναι η Εκκλησία;

Είναι άραγε η Εκκλησία μία πρόσκαιρη διοικητική πλειοψηφία; Είναι μία τοπική Σύνοδος, η οποία με μία απόφασή της μπορεί να απαιτεί από όλους άνευ ελέγχου και άνευ διακρίσεως υπακοή;

Ή είναι η Εκκλησία εκείνη η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, της οποίας Κεφαλή είναι ο ίδιος ο Χριστός;

Η απάντηση της Ορθοδοξίας δεν επιδέχεται σύγχυση.

Πρώτη Σεπτεμβρίου, αρχή της Ινδίκτου.

Πρώτη Σεπτεμβρίου, αρχή της Ινδίκτου.

μ. Θεόκτιστος ο Κρης

«Σήμερα η Εκκλησία κάνει κάτι πολύ παράξενο.

Παίρνει τον χρόνο και τον ευλογεί.

2 Σεπτεμβρίου-Μνήμη αγίου Μάμαντος: Βασιλείου του Μεγάλου , Στον άγιο μάρτυρα Μάμαντα

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΤΥΡΑ ΜΑΜΑΝΤΑ

      Έχω πλήρη επίγνωση του ύψους των εγκωμίων που επιβάλλει η εορταστική αυτή σύναξη· έχω, όμως, ταυτόχρονα επίγνωση και της δικής μου ανεπάρκειας και αδυναμίας να ανταποκριθώ σε αυτό. Γιατί η περίσταση απαιτεί να αρθρωθεί ένας λόγος αντάξιος των παρευρισκομένων, των προσδοκιών που έχουν εναποθέσει σε εμάς και, βέβαια, του ίδιου του θέματος. Καθώς σήμερα τελούμε με ιδιαίτερη λαμπρότητα τη μνήμη του μάρτυρα, κάθε νους είναι προσηλωμένος και κάθε ακοή προετοιμασμένη, προσδοκώντας να ειπωθεί κάτι αντάξιό του· και ο πόθος προς αυτόν είναι που οδηγεί ολόκληρο το εκκλησίασμα στη σύναξη. Γιατί τα ευγνώμονα παιδιά θέλουν τα εγκώμια των πατέρων τους να είναι αντάξια του μεγαλείου τους και δεν θα ανέχονταν το μεγαλείο εκείνων που εγκωμιάζονται να διακυβεύεται εξαιτίας της ανεπάρκειας του ομιλητή. Έτσι, όσο μεγαλύτερος είναι ο ζήλος των ακροατών, τόσο μεγαλύτερη γίνεται και η ευθύνη του ομιλητή.

    Τι θα κάνουμε λοιπόν; Και πώς θα ικανοποιήσουμε τις προσδοκίες σας, χωρίς συγχρόνως κι εμείς να φύγουμε χωρίς να έχουμε προσφέρει τίποτε σε όσους βρίσκονται εδώ; Θα παρακαλέσουμε, λοιπόν, τον καθένα να ανακαλέσει και να ανανεώσει στον νου του όσα είχε ήδη στη μνήμη του όταν ήλθε, να τραφεί από τα δικά του πνευματικά αποθέματα και, βρίσκοντας χαρά στα εφόδια που ήδη διαθέτει, να αναχωρήσει. Θυμηθείτε, σας παρακαλώ, τον μάρτυρα, όσοι δεχθήκατε τη βοήθειά του μέσα από όνειρα· όσοι, όταν βρεθήκατε σε αυτόν εδώ τον τόπο, τον είχατε συμπαραστάτη στην προσευχή σας· όσοι, όταν επικαλεστήκατε το όνομά του, νιώσατε έμπρακτα την παρουσία και τη βοήθειά του· θυμηθείτε πόσους οδοιπόρους επανέφερε στον δρόμο τους, πόσους θεράπευσε από ασθένειες, σε πόσους επέστρεψε παιδιά που είχαν ήδη πεθάνει και σε πόσους χάρισε περισσότερα χρόνια ζωής. Συγκεντρώστε, λοιπόν, όλες αυτές τις εμπειρίες και συνθέστε όλοι μαζί, με τη συνεισφορά του καθενός, το εγκώμιο του μάρτυρα. Μοιραστείτε μεταξύ σας όσα γνωρίζει ο καθένας· κι εκείνο που κάποιος δεν γνωρίζει, ας το μαθαίνει από αυτόν που το γνωρίζει. Και έτσι, αφού με την κοινή συνεισφορά σας παραθέσετε ο ένας στον άλλο ένα κοινό πνευματικό γεύμα, δείξτε επιείκεια και στη δική μας αδυναμία.

Πόσους νεκρούς πρέπει ακόμη να βγάλουν τα διαμερίσματα της Αθήνας;

Πόσους νεκρούς πρέπει ακόμη να βγάλουν τα διαμερίσματα της Αθήνας;

Γράφει ο Μάνος Λαμπράκης

Πόσους νεκρούς πρέπει ακόμη να βγάλουν τα διαμερίσματα της Αθήνας για να παραδεχθεί επιτέλους το κράτος ότι σε τμήματα της πρωτεύουσάς του η κυριαρχία του έχει γίνει περισσότερο νομικό τεκμήριο παρά καθημερινή πραγματικότητα;

Το νεκρό έμβρυο στην Κυψέλη προκαλεί φρίκη, πολιτικά όμως ακόμη πιο ανησυχητική είναι η ευκολία με την οποία η φρίκη εγγράφεται πλέον σε μια πόλη εκπαιδευμένη να απορροφά το ακραίο ως επεισόδιο.

Κυψέλη, Άγιος Παντελεήμονας, Πατήσια, Ομόνοια, τμήματα των Εξαρχείων και του ιστορικού κέντρου συγκροτούν, με διαφορετικές ασφαλώς εντάσεις και πραγματικότητες, μια γεωγραφία πάνω στην οποία δοκιμάζεται κάτι πολύ μεγαλύτερο από την αποτελεσματικότητα της αστυνόμευσης: δοκιμάζεται η ίδια η ικανότητα της δημοκρατικής Πολιτείας να παράγει κοινό χώρο υπό κοινό νόμο.

Δίπλα στην κανονική οικονομία εγκαθίστανται παράνομες οικονομίες, δίπλα στην κατοικία χρήσεις που ουδείς επαρκώς εποπτεύει, δίπλα στον μόνιμο κάτοικο ένας διαρκώς εναλλασσόμενος και συχνά αδιαφανής πληθυσμός χρηστών ακινήτων, ενώ ανάμεσα στον ιδιοκτήτη, στον διαχειριστή, στον μεσάζοντα και στον πραγματικό ένοικο η ευθύνη κατακερματίζεται μέχρι σχεδόν να εξαφανιστεί.