«ΑΧΜΑΝΤΙ»: Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ

ΜΙΑ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΑΙΡΕΣΗ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ

«ΑΧΜΑΝΤΙ»: Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ

Ἕνα πρώην ορφανοτροφεῖο στὸ Crewe τῆς Ἀγγλίας ἔχει γίνει τὸ παγκόσμιο ἐπιτελεῖο μιᾶς ἀπὸ τὶς πλέον ἀμφιλεγόμενες ἐσχατολογικὲς σέκτες τῆς ἐποχῆς μας. Ὁ ἀρχηγός της διακηρύσσει ἑαυτὸ του «Σωτῆρα τῆς Ἀνθρωπότητος», ἐνῷ οἱ ὀπαδοί του τὸν ἀποκαλοῦν «Κύριο» καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ πεθάνουν γι᾿ αὐτόν.

Πνευματικὸν μέτωπον: γεωπολιτικαί προκλήσεις τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον

Πνευματικὸν μέτωπον: γεωπολιτικαί προκλήσεις τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον*

Τῆς κ. Ντραγκάνα Τρίφκοβιτς, Γενικῆς Διευθυντρίας τοῦ Κέντρου Γεωστρατηγικῶν Μελετῶν

  Γιὰ νὰ κατανοήσουμε τὸν πνευματικὸ ἀγώνα στὸ πλαίσιο τῆς γεωπολιτικῆς, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ὁρίσουμε σαφῶς τοὺς βασικοὺς ὅρους. Ὁ πνευματικὸς ἀγώνας ἀποτελεῖ μέρος τοῦ ὑβριδικοῦ πολέμου, ὁ ὁποῖος διεξάγεται ταυτόχρονα σὲ πολλοὺς τομεῖς — πολιτικό, οἰκονομικό, πληροφοριακό, πολιτιστικὸ καὶ ἄλλους. Ἀποτελεῖ τὸ βαθύτερο καὶ πιὸ λεπτὸ στρῶμα αὐτῆς τῆς σύγκρουσης. Τὸ πνευματικὸ μέτωπο σημαίνει ἀγώνα γιὰ τὸν ἔλεγχο τοῦ ἀξιακοῦ συστήματος, τῆς συλλογικῆς ταυτότητας καὶ τοῦ πνευματικοῦ νοήματος τῶν λαῶν, μὲ στόχο τὴν ἐπιρροὴ στὸν πολιτισμικὸ προσανατολισμό, τὴν πολιτικὴ κατεύθυνση καὶ τὶς γεωπολιτικὲς ἐπιλογές. Στὸ σύγχρονο πλαίσιο ὑβριδικῶν καὶ πολιτισμικῶν συγκρούσεων, ὁ πνευματικὸς ἀγώνας πραγματοποιεῖται μέσῳ ὁρισμένων βασικῶν μηχανισμῶν:

Ο Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης της Αριζόνας για τις αιρέσεις και την τήρηση της Ορθοδόξου Πίστεως.

Δεν θα πρέπει σε καμμιά περίπτωση να υποχωρήσουμε και να δεχθούμε πράγματα μή Ορθόδοξα. Οι Πατέρες οι μεγάλοι της Εκκλησίας μας, όπως γνωρίζουμε, έκαμαν μεγάλους αγώνες. Εκοπίασαν μεγάλως για να κρατήσουν την Εκκλησία εις το ύψος Της. Η Εκκλησία η Ορθόδοξος εσφραγήσθη. Ούτε αφαίρεσις ούτε πρόσθεσις χωράει. Ούτε μετάθεσις μίας κεραίας, μίας οξείας από την μία συλλαβή στην άλλη, διότι αλλάζει εντελώς το νόημα και το νόημα επάνω σε Ορθόδοξες θέσεις είναι εγκληματικό.

Οι αιρέσεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Ό,τι είναι έξω από τον κύκλο της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι λάθος. Η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν έφυγε από την θέση Της, γι’ αυτό δεν έχει ανάγκη υποχωρήσεως. Σήμερα λέγουν οι αιρετικοί, οι οποίοι φροντίζουν κατά την δική τους προσπάθεια να ενωθούν με την Ορθοδοξία, ζητώντες και απαιτούντες να εγκαταλείψει η Ορθοδοξία ορισμένες θέσεις, να εγκαταλείψουν και αυτοί, και έτσι να γίνει η «πολυπόθητος», κατ’ αυτούς, «ένωση».

Δεν έφυγε το φως από την θέση του για να ξαναζητήσει να επανέλθει. Εάν αυτοί έφυγαν από το φως, να το αναζητήσουν. Το φως υπάρχει, λάμπει ανά τον κόσμο και θα πρέπει να επιστρέψουν εν μετανοία. Να ζητήσουν συγγνώμη από τον Θεό και από την Εκκλησία και να επανέλθουν στην πρώτη θέση όπου είχαν στην Εκκλησία. Αν ήτανε σωστοί και αν τα φρονήματά τους ήταν σωτήρια, οι άνθρωποι που συλλειτούργησαν με τον Βέκκο δεν θα γινόντουσαν δαιμόνια.

ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ «ΠΡΩΤΕΙΟ» ΚΑΙ Η ΠΑΠΙΚΗ «ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ» ΟΛΕΘΡΙΑ ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ ΤΟΥ ΦΡΑΓΚΙΚΟΥ ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΣΜΟΥ (Σχολιασμός σε πρόσφατο «Κονσιστόριο» στο Βατικανό)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 2α Μαρτίου 2026

ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ «ΠΡΩΤΕΙΟ» ΚΑΙ Η ΠΑΠΙΚΗ «ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ» ΟΛΕΘΡΙΑ ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ ΤΟΥ ΦΡΑΓΚΙΚΟΥ ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΣΜΟΥ

(Σχολιασμός σε πρόσφατο «Κονσιστόριο» στο Βατικανό) 

     Έχουμε επανειλημμένως επισημάνει και τεκμηριώσει ότι ο Παπισμός, υπό την πίεση των σύγχρονων εξελίξεων αλλά και της ορθόδοξης κριτικής για τον απολυταρχικό τρόπο διοίκησής του, επιχειρεί να προβάλλει μια νόθα εκδοχή «συνοδικότητας». Πρόκειται για μια μορφή συνοδικότητας που όχι μόνο δεν περιορίζει την παπική απολυταρχία, αλλά, αντιθέτως, την ενισχύει και τη θωρακίζει θεσμικά.

ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ: Η ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ;

MINDFULNESS ΚΑΙ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ – ΔΥΟ ΛΕΞΕΙΣ, ΜΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ

ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ: Η ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ;

Ἡ λέξη «ἐνσυναίσθηση» ἀκούγεται σήμερα παντοῦ. Στήν ἐκπαίδευση, στήν ψυχολογία, στή δημόσια συζήτηση, ἀκόμη καί στόν ἐκκλησιαστικό λόγο. Παρουσιάζεται ὡς ἡ ὕψιστη ἀνθρώπινη ἀρετή, ὡς προϋπόθεση εἰρηνικῆς συνύπαρξης καί ὡς θεραπευτικό κλειδί γιά τίς ἀνθρώπινες σχέσεις. Πολλοί τήν ταυτίζουν ἀβασάνιστα μέ τή χριστιανική ἀγάπη — καί ἡ Ἐκκλησία, πού κατέχει τόν πληρέστερο λόγο γιά τόν ἄνθρωπο καί τίς σχέσεις του, ἔχει τόσο τή δυνατότητα ὅσο καί τήν εὐθύνη νά διακρίνει μέ σαφήνεια.

Inri Cristo : Ένας σύγχρονος Βραζιλιάνος ψευδόχριστος

 

                                                Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργόπουλου , Ἀναπλ. Καθηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

INRI CRISTO: ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΟΣ ΨΕΥΔΟΧΡΙΣΤΟΣ

Ὁ Αlvaro Theiss, γνωστός ὡς Inri Cristo, γεννήθηκε στίς 22.3.1948 στό Indaial τῆς Βραζιλίας. Ὑποστηρίζει ὅτι εἶναι ἡ μετενσάρκωση τοῦ Χριστοῦ καί ἀπό τό 1979 ἔχει ἱδρύσει τή δική του αἱρετική κοινότητα, τή Suprema Ordem Universal  da Santissima Trindade (SOUST) = «Ὑπέρτατη Παγκόσμια Τάξη τῆς Ἁγίας Τριάδας», ἡ ἕδρα τῆς ὁποίας βρίσκεται στή Μπραζίλια, τήν πρωτεύουσα τῆς Βραζιλίας.

Η αξιοπιστία της Βίβλου και του Κορανίου

                                                                 Ἱερέας Ἰωάννης Βασίλιεφ

Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΡΑΝΙΟΥ

Άγιος Νικόλαος Πλανάς: Ο εκφραστής του ελληνορθοδόξου ιδεώδους και ο φορέας του κολλυβαδικού πνεύματος,

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΝΑΣ: Ο ΕΚΦΡΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΔΕΩΔΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΦΟΡΕΑΣ ΤΟΥ ΚΟΛΛΥΒΑΔΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Ο άγιος Νικόλαος Πλανάς είναι ένας μεγάλος άγιος της Εκκλησίας μας, ένα πρότυπο ολοκληρωμένου ανθρώπου, ο οποίος, μπορεί να γίνει οδηγός μας στους ασέληνους δύσκολους καιρούς που διανύουμε. Θα προσπαθήσω στις γραμμές που ακολουθούν, να παρουσιάσω τις πτυχές εκείνες του μεγάλου άνδρα, που τον καθιστούν γνήσιο φορέα του ελληνορθοδόξου ιδεώδους και ακόμα φορέα του ησυχαστικού και κολλυβαδικού πνεύματος, τα οποία οριοθετούν την γνήσια ορθόδοξη πνευματικότητα. Ιδιαίτερα το κολλυβαδικό κίνημα, όπως είναι γνωστό, μας επανέφερε στις γνήσιες πηγές της Ορθοδοξίας μας και μας απάλλαξε από τις παρείσακτες δυτικές επιδράσεις του σχολαστικισμού, του δικανικού και ευσεβιστικού πνεύματος, που είχαν παρεισφρήσει στην Ορθόδοξη Ανατολή και είχαν αλλοιώσει ως ένα σημείο την ορθόδοξη παράδοσή μας. 
 Ας αρχίσουμε όμως με το βίο του αγίου. Γεννήθηκε στην αγιοτόκο Νάξο στα 1851. Γονείς του ο Καπετάν Γιάννης και η υπέροχη Αυγουστίνα, εύποροι και ευσεβείς. Είχαν ιδιόκτητο καΐκι, το οποίο πήγαινε στη Σμύρνη, στην Κωνσταντινούπολη και ως την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ενέπνευσαν στον Νικόλαο την άδολη και απλοϊκή ορθόδοξη πίστη, η οποία έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από όλες τις ακαδημαϊκές περγαμηνές και τίτλους. Το μικρό ιδιόκτητο εκκλησάκι του αγίου Νικολάου στο κτήμα τους είχε γίνει το δεύτερο σπίτι για τον μικρό Νικόλαο. Του άρεσε να παίζει τον παπά. Έβαζε ένα σεντόνι για φελόνι και έκανε λειτουργία. Έψελνε τόσο κατανυκτικά και μελωδικά που σταματούσαν οι διαβάτες να τον ακούσουν και να ευφρανθούν! 

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Κυριακή Α΄ Νηστειών - Η νίκη της πίστεως

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Εβρ. 11,24-26 και 32-40]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου  με θέμα:

«Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

 [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-3-2001] Β431  [ β΄έκδοσις]

    Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, γιορτάζει την νίκη της επί του πεδίου της ορθής πίστεώς της. Βέβαια πάντοτε έδιδε και δίδει μάχες ορθής πίστεως, που τα τρόπαιά των εστήνοντο με τις αποφάσεις όλων των οικουμενικών και τοπικών συνόδων. Όλως εξαιρετικά, όμως, σήμερα, τιμά την νίκη της, που εξεφράσθη με τους δογματικούς όρους της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Το αντικείμενό της ήταν η δυνατότητα εικονισμού του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Γι'αυτό κάνομε περιφορά των αγίων εικόνων. Προπαντός του Χριστού· διότι οι εικονοκλάσται έλεγαν ότι δεν πρέπει να εικονίζεται ο Ιησούς Χριστός, γιατί η θεότητα δεν εικονίζεται. Έτσι ουσιαστικά υπέβοσκε ο Μονοφυσιτισμός. Αυτοί εδέχοντο μόνον την θεία φύση και απέρριπτον την σωματικήν φύσιν. Βέβαια, περιττόν να σας πω ότι αυτό αποτελεί βαρυτάτη αίρεση· βαρυτάτη αίρεση. Το τονίζει αυτό η Αγία Γραφή, η Καινή Διαθήκη, ιδιαιτέρως. Ότι ήλθε εν σαρκί ο Υιός του Θεού, εσαρκώθη. Πώς, λοιπόν, θα απορρίψομε την ανθρωπίνη φύση του Ιησού Χριστού;

῾Αγία Εὐθαλία ἡ Παρθενομάρτυς (2 Μαρτίου)

῾Αγία Εὐθαλία ἡ Παρθενομάρτυς

(2 Μαρτίου)

H ῾Αγία καί Παρθενομάρτυς Εὐθαλία καταγό­ταν ἀπὸ τὴ Σικελία καὶ ζοῦσε στοὺς Λεοντί­νους. Ἡ μητέρα της, ποὺ ὀνομαζόταν καὶ αὐτὴ Εὐθαλία, ἔπασχε ἀπὸ αἱμορραγία. Μία μέρα φά­νηκαν στὸν ὕπνο της οἱ ῞Αγιοι  ̉Αλφειός, Φιλά­δεφος καὶ Κυπρίνος († 10 Μαΐου) καὶ τῆς εἶπαν, ὅτι θὰ θεραπευθεῖ μόνο ἐὰν πιστέψει στὸν Χρι­στὸ καὶ βαπτισθεῖ. Ἡ γυναῖκα πραγ­ματικὰ πί­στεψε καὶ βαπτίσθηκε. Ὁ εἰδωλολά­τρης γιὸς της, Σιρμιλιανός, ὅταν τὸ ἄκουσε αὐτό, ἐπιτέθηκε κατὰ τῆς μητέρας του γιὰ νὰ τὴν πνίξει. Ἐκείνη ὅμως διέφυγε μὲ τὴν βοήθεια τῆς δούλης της.

   Τότε, ἡ Μάρτυς Εὐθαλία ἔλεγξε μὲ δριμύτητα τὸν ἀδελφό της γιὰ τὴν πράξη του αὐτή. Ἐκεῖ­νος, μόλις ἄκουσε ὅτι καὶ αὐτὴ ἦταν Χριστιανή, τὴν παρέδωσε σὲ ἕναν ὑπηρέτη, γιὰ ἀτιμία καὶ στὴν συνέχεια μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια τὴν ἀπο­κεφάλισε.

   Ἔτσι ἡ Μάρτυς Εὐθαλία εἰσῆλθε στὴ χαρὰ τοῦ Κυρίου της. Ἦταν τὸ ἔτος 252 μ.Χ.

 ῾Η  ̉Εκκλησία μας τιμᾶ τή μνήμη της στίς 2 Μαρτίου ἑκάστου ἔτους.

Συμβάσεις για υδρογονάνθρακες στις ελληνικές θάλασσες από το 1969 και 1975 στο 2026

ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ   ΓΙΑ   ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ  ΣΤΙΣ   ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ  ΘΑΛΑΣΣΕΣ

ΑΠΟ  ΤΟ  1969  ΚΑΙ  1975  ΣΤΟ  2026

  Νίκος Παπανικολόπουλος, Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α) 

   Το θέμα των ενεργειακών κοιτασμάτων στην πατρίδα μας και ειδικά στις ελληνικές θάλασσες είναι μια παλιά υπόθεση. Η πρώτη σύμβαση για παραχώρηση δικαιωμάτων αναζήτησης και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, υπεγράφη στις 23 Δεκεμβρίου 1969, μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και της Αμερικανικής εταιρείας Oceanic Exploration Company και αφορούσε το Θρακικό Πέλαγος.

Άγιος Νικόλαος Πλανάς: Ο ευλογημένος κληρικός

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΝΑΣ: Ο ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Στις 2 Μαρτίου η Εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη ενός νέου αγίου, του αγίου Νικολάου Πλανά. Πρόκειται για μια σπάνια ιερατική μορφή, η οποία λάμπρυνε την αττική γη τον περασμένο αιώνα και αποτελεί το καύχημα και το πρότυπο των κατοπινών ευλαβών ορθοδόξων κληρικών.

     Γεννήθηκε στη Νάξο το 1851. Γονείς του ήταν οι ευσεβείς και εύποροι Ιωάννης και Αυγουστίνα. Από μικρό παιδί έδειξε δείγματα αφοσίωσης προς την Εκκλησία, διακονούσε ως «παπαδάκι» στο Ιερό Βήμα. Παράλληλα ανέπτυξε σπάνιες αρετές, όπως λ. χ. μοίραζε το λιγοστό ψωμί του με τα άλλα πεινασμένα παιδιά της γειτονιάς! Λίγα γράμματα έμαθε από τον παππού του, ιερέα Γεώργιο Μελισσουργό, τα οποία αξιοποίησε κατόπιν μόνος του. 1864 πέθανε ο πατέρας του η μητέρα του μετανάστευσε, στην Αθήνα, με τον μικρό Νικόλαο και την αδελφή του, όπου και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα Ιλισού. Στα δεκαεπτά του χρόνια παντρεύτηκε, ύστερα από πιέσεις της μητέρας του, την Ελένη Προβελέγγιου από τα Κήθυρα, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Ιωάννη. Όμως λίγο αργότερα αρρώστησε η σύζυγός του και πέθανε.

Η φωνή των νέων της Πάφου για τον Μητροπολίτη Τυχικό.

Η φωνή των νέων της Πάφου για τον Μητροπολίτη Τυχικό

Tο όνομα Τυχικός δεν είναι ένας τίτλος, ούτε ένα εκκλησιαστικό αξίωμα. Είναι πρόσωπο. Είναι φωνή. Είναι μνήμη. Είναι αγκαλιά. Είναι προσευχή.

Τον γνωρίσαμε πρώτα ως νέο άνθρωπο μέσα στην Εκκλησία. Πριν ακόμη χειροτονηθεί διάκονος το 2008, ήταν ήδη παρών στη ζωή μας. Από το 2003 τον θυμόμαστε στις κατασκηνώσεις της Μητρόπολης Πάφου: ομαδάρχη, καθοδηγητή, φίλο. Δεν στεκόταν από πάνω μας με αυστηρότητα, αλλά δίπλα μας με χαμόγελο. Έτρεχε μαζί μας, έπαιζε, άκουγε, εξηγούσε, παρηγορούσε.

Ανοικτή επιστολή προς Ι.Μ. Βατοπαιδίου Αγίου Όρους για το «Εγκόλπιο Ημερολόγιο Αγίου Όρους 2026».

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ: Ι.Μ. ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ-ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Για το «Εγκόλπιο Ημερολόγιο Αγίου Όρους 2026»

          Νίκος Σακαλάκης,Μαθηματικός

           Μνήμη (;) Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Όταν μου δώρισαν το «Ημερολόγιο Αγίου Όρους (2026)» της Ι. Μονής Βατοπαιδίου, ως αφιέρωμα στον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς (1894-1979), πίστεψα ότι θα περάσω το κατώφλι μιας προσεγμένης (εκκλησιολογικά-δογματικά) προσέγγισης του Αγίου Ιουστίνου∙ μιας προσέγγισης με αντι-παπική και αντι-οικουμενιστική σημειολογία, όπως συνήθιζε και ο Άγιος. Το Ημερολόγιο αυτό, σε πολυτελή έκδοση, δεν μας δίνει σύντομα και περιεκτικά την θεολογική σκέψη – στάση του Αγίου έναντι των αιρέσεων: Παπισμού και Οικουμενισμού.

Στις σελίδες του Ημερολογίου υπάρχει η ανελέητη μονοπλευρικότητα των οικουμενιστών.

Κάθε σελίδα του έχει το δικό της σχέδιο για μια προβολή της εκκλησιολογίας του οικουμενισμού. Οι πρόλογοι των: Βαρθολομαίου (Πατριάρχη) και Καθηγουμένου Αρχιμ. Εφραίμ, αποτελούν μια φιλολογική περιγραφή του Αγίου με συναισθηματικές, ηθικολογικές και οικουμενιστικές τοποθετήσεις – μεγεθύνσεις, σύμπλεγμα απόψεων δηλ. που τις χαρακτηρίζουμε ως προσπάθεια ένταξης του Αγίου σε επίπεδο (τάχα) «ανώτερης επιστήμης – θεολογίας», «Scientia Altior». Δεν υπάρχουν, δυστυχώς, αναφορές στην αντιαιρετική διδασκαλία του περί Παπισμού και Οικουμενισμού. Οι σελίδες του Ημερολογίου δείχνουν τα ασθενικά σημεία τους, δηλ. Ορθόδοξη Πατερική Ομολογία και Οικουμενισμός δεν συμβιβάζονται!!

῾Αγία Εὐδοκία ἡ ῾Οσιομάρτυς (1ῃ Μαρτίου)

῾Αγία Εὐδοκία ἡ ῾Οσιομάρτυς

(1ῃ Μαρτίου)

Η ῾Αγία Εὐδοκία γεννήθηκε στήν  ῾Ηλιούπολη τῆς Φοινίκης, ἐπί Τραϊανοῦ (98 - 117 μ.Χ.). Πέ­ρασε τά πρῶτα χρόνια τῆς ζωῆς της στήν ἁμαρ­τία παρασύρο­ντας μέ τήν ὀμορφιᾶ της πολλούς ἄνδρες στήν ἁμαρ­τωλή ζωή, ἐνῶ συγχρόνως συ­γκέντρωσε πολλά χρή­ματα. ῾Η χάρη ὅμως τοῦ Θεοῦ εὐδόκησε, ὥστε νά μετανοήσει. Μετά ἀπό μία σοβαρή ἀσθένεια, ἐγκα­τέλειψε τήν πόλη καί τήν ἁμαρτία, γιά νά ἐπι­στρέψει ἐκεῖ ἕνα χρόνο ἀργότερα ὅπου ἐγκαταστά­θηκε στήν ἄκρη τῆς πόλης.  ̉Εκεῖ γνώρισε κάποιον μοναχό ὀνόματι Γερμανό καί μέ τίς νουθεσίες του μετανοησε. Στήν συνέχεια, προσῆλθε στόν  ̉Επίσκο­πο Θεό­δοτο καί βαπτίσθηκε. Μετά ἀπό αὐτό ἄλλαξε τή ζωή της.  Χάρισε τήν περιουσία της στό φιλαν­θρωπικό ἔργο τῆς ἐκκλησίας καί πῆγε σέ κάποιο μονα­στήρι, ὅπου ζοῦσε βίο ἀσκητικό ὡς τή στιγ­μή πού τήν ἄρπαξαν οἱ πρώην ἐραστές της καί τήν ὁδήγησαν στόν Αὐριλιανό γιά νά δικαστεῖ. ῾Η ῾Αγία ὅμως μέ τήν προσευχή της ἀνέστησε τό νεκρό παιδί τοῦ βασι­λιᾶ καί προσέλκυσε καί τόν ἴδιο στό Χριστιανισμό.  ̉Αργότερα óδηγήθηκε μπροστά στόν ἡγεμόνα Διογέ­νη, ὁ ὁποῖος τήν ἄ­φησε ἐλεύθερη, ἀφοῦ ἡ ῾Αγία καί πάλι θαυμα­τούργησε. Τελικά ἀποκεφαλίσθηκε ἀπό τόν Βι­κέντιο κι ἔλαβε τό στεφάνι το μαρτυρίου.

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας και η σύγχρονη αίρεση του Οικουμενισμού.

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας και η σύγχρονη αίρεση του Οικουμενισμού.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως, Κληρικού της Ι. Μ. Κυθήρων & Αντικυθήρων.

Εν Κυθήροις τη 8η Μαρτίου 2025

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Κυριακή της Ορθοδοξίας – Η Ορθοδοξία μας – Τι είναι η Ιερά Παράδοσις

  

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

  Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς» με θέμα:

« Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-10-1993]   [Ομιλία εις προσκυνητάς Θεσσαλονικείς, Σειρά Δ102 Α και Β]

                                ΤΙ  ΕΙΝΑΙ Η ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ

        Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, δέσμιος στη Ρώμη, γράφει εις τον Τιμόθεον στην δευτέρα του επιστολή, μέσα από τα κακοπαθήματά του, από τις φυλακίσεις, κατατρεγμούς και διωγμούς: «Οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα (:Τα περνάω όλα αυτά, διότι γνωρίζω σε Ποιον έχω πιστέψει)». Δηλαδή «αξίζει. Γιατί ξέρω Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός». Είναι δε ωραιοτάτη αυτή η θέσις του. «Οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα (:γιατί γνωρίζω Εκείνον τον Οποίον έχω πιστεύσει)».

Αρχιεπίσκοπε Κύπρου Γεώργιε, πώς θα εορτάσεις την Κυριακή της Ορθοδοξίας;

 

Αρχιεπίσκοπε Κύπρου Γεώργιε, πώς θα εορτάσεις την Κυριακή της Ορθοδοξίας;

Ρητορικές ερωτήσεις προς τον Αρχιεπίσκοπο που αποκαλύπτουν την αντίφαση της ηγεσίας σου και την πνευματική παραχάραξη στην Εκκλησία της Κύπρου

……………………………


Η Ορθοδοξία και η Κυριακή της Ορθοδοξίας

• Πώς θα εορτάσεις την Κυριακή της Ορθοδοξίας, όταν εσύ πολεμάς την ίδια την πίστη που υποτίθεται ότι υπερασπίζεσαι;

Λόγος απολογητικός προς όσους διαβάλλουν τις Άγιες Εικόνες.

Του αγίου Πατρός και Διδασκάλου της Εκκλησίας μας, Ιωάννη του Δαμασκηνού

ΛΟΓΟΣ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ OΣΟΥΣ ΔΙΑΒΑΛΛΟΥΝ ΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

   1. Θα έπρεπε βέβαια εμείς, συναισθανόμενοι πάντοτε την αναξιότητά μας, να σιωπούμε και να εξομολογούμαστε στον Θεό τις αμαρτίες μας, αλλά όταν όλα στον καιρό τους είναι καλά· επειδή όμως βλέπω την Εκκλησία, την οποία ο Θεός έκτισε πάνω στο θεμέλιο των αποστόλων και των προφητών με ακρογωνιαίο λίθο τον Χριστό τον Υιό Του, να βάλλεται, σαν σε θαλάσσια φουρτούνα που υψώνεται με αλλεπάλληλα κύματα, και να ανακατώνεται και να αναταράσσεται από τη βίαιη πνοή των πονηρών πνευμάτων, και τον χιτώνα του Χριστού, τον υφασμένο με τη χάρη του Θεού, Αυτόν που οι απόγονοι των ασεβών θέλουν με αυθάδεια να κομματιάσουν, τον βλέπω να σχίζεται, και το σώμα Του, δηλαδή τον λαό του Θεού και τη θεοπαράδοτη από παλιά διδασκαλία της Εκκλησίας να κατακερματίζεται σε διάφορες δοξασίες, γι' αυτό θεώρησα πως δεν είναι σωστό να σιωπώ και να δέσω τη γλώσσα μου, φέροντας στη σκέψη μου την απόφαση που απειλεί λέγοντας: 

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Κυριακή Α΄Νηστειών – Ο ονειδισμός του Χριστού και ο ονειδισμός του πιστού

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Εβρ. 11,24-26 και 32-40]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Ο ΟΝΕΙΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΟΝΕΙΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ»

  [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-3-1998]  [ Β371 ]

      Μια θαυμασία, αγαπητοί μου, περικοπή παραθέτει σήμερα η Εκκλησία μας από την προς Εβραίους επιστολήν του Αποστόλου Παύλου. Αναφέρεται εις τον Μωυσήν· ο οποίος, όπως γράφει ο Απόστολος, «ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ(:αρνήθηκε την υιοθεσία που του έκανε η κόρη του Φαραώ), μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ (:και επροτίμησε, μᾶλλον προτιμήσας, αν θέλετε, πιο καλύτερα έτσι, να συγκακουχείται με τον λαό του Θεού)  ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν (:παρά να έχει απόλαυσιν αμαρτίας πρόσκαιρη), μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν (:θεωρώντας μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου) τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ (:εθεώρησε, προτίμησε τον ονειδισμόν του Χριστού περισσότερο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου)· ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν (:διότι απέβλεπε εις τον ερχομόν του Χριστού και εις την Βασιλεία Του. Αυτή είναι η μισθαποδοσία)».

Κυριακή της Ορθοδοξίας - Ἡ πανταχοῦ παρουσία τοῦ Θεοῦ (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ἡ πανταχοῦ παρουσία τοῦ Θεοῦ

«Λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· Πόθεν με γινώσκεις;» (Ἰω. 1,49)

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ Πρώτη (Α΄) Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν ἢ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ θ᾿ ἀπασχολήσω τὴν ἀγάπη σας μὲ ἕνα πρακτικὸ θέμα. Θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχή σας στὸ ἐρώτημα ἐκεῖνο ποὺ ἔθεσε ὁ Ναθαναὴλ στὸν Κύριο ὅταν τοῦ εἶπε· «Πόθεν με γινώσκεις;», ἀπὸ ποῦ μὲ γνωρίζεις;(Ἰω. 1,49). Στὸ ἐρώτημα αὐτὸ τοῦ Ναθαναήλ, ὅπως καὶ στὴν ἀπάντησι τοῦ Κυρίου, ὑπάρχει κρυμμένη ὠφελιμωτάτη πνευματικὴ διδασκαλία.

Ὁ Ναθαναὴλ δὲν ἐγνώριζε τὸ Χριστό. Ὁ Χριστὸς τοῦ ἦταν ἄγνωστος. Εἶχε ὅμως ἕνα φίλο, τὸν Φίλιππο, ποὺ εἶχε γνωριστῆ μὲ τὸ Χριστό, καὶ ἀφ᾿ ὅτου πίστεψε σ᾿ αὐτὸν ἔπλεε σὲ ὠκεανὸ χαρᾶς. Θεώρησε λοιπὸν καθῆκον ὁ Φίλιππος νὰ καλέσῃ καὶ τὸ Ναθαναὴλ νὰ γνωρίσῃ τὸ Χριστό . Ὅταν μετὰ ἀπὸ κάποιο δισταγμὸ ὁ Ναθαναὴλ πείσθηκε νὰ πλησιάσῃ,πρὶν ἀκόμη μιλήσουν, ὁ Κύριος –ποὺ πρώτη φορὰ τὸν ἔβλεπε– λέει γι᾿ αὐτόν· «Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι» , νά ἕνας ἄνθρωπος ποὺ μέσα του δὲν ἔχει ὑποκρισία (ἔ.ἀ. 1,48). 

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Κυριακή Α΄Νηστειών -Μια ματιά στο Συνοδικό της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ

ΤΗΣ Ζ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ»

  [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 3-3-1996] (Β 331)

    Σήμερα, αγαπητοί μου, πρώτη Κυριακή των Νηστειών, η Εκκλησία μας γιορτάζει την ορθοδοξότητά της. Κατόπιν πολλών κόπων και αγώνων. Γι΄αυτό και την Κυριακή αυτή, την ονόμασε Κυριακή της Ορθοδοξίας. Βέβαια όλαι αι Σύνοδοι συνέβαλαν εις την Ορθοδοξίαν. Όμως κατ’ εξοχήν προβάλλεται η 7^η Οικουμενική Σύνοδος, που έλαβε χώρα στη Νίκαια της Μικράς Ασίας, απέναντι από την Κωνσταντινούπολη, το 787, μετά Χριστόν φυσικά, από 24 Σεπτεμβρίου έως 13 Οκτωβρίου.

     Το Συναξάριον της ημέρας μάς πληροφορεί: «Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Κυριακῇ πρώτῃ τῶν Νηστειῶν, ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῆς ἀναστηλώσεως τῶν ἁγίων καὶ σεπτῶν Εἰκόνων, γενομένης παρὰ τῶν ἀειμνήστων Αὐτοκρατόρων Κωνσταντινουπόλεως, Μιχαὴλ καὶ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Θεοδώρας, ἐπὶ τῆς Πατριαρχείας τοῦ ἁγίου καὶ Ὁμολογητοῦ Μεθοδίου».

      Όμως, εκτός του κυρίου θέματος, που ήταν η προσκύνησις ή μη, των αγίων εικόνων, γιατί αυτό ήταν το κύριο θέμα της 7^ης Οικουμενικής Συνόδου και μάλιστα της εικόνος του Ιησού Χριστού, διότι εκεί ήταν το επίμαχο θέμα: «Δυνάμεθα να εικονίσουμε το πρόσωπο του Χριστού;» Απάντησις πολύ απλή. Εφόσον έγινε άνθρωπος… Ο Θεός δεν εικονίζεται. Είναι ανεικόνιστος. Αλλά εφόσον ο Υιός έγινε άνθρωπος, εικονίζεται. Εθεσπίσθησαν λοιπόν εκτός από το κύριο αυτό θέμα, και άλλοι κανόνες της Εκκλησίας μας, βεβαίως εξαιρετικής σημασίας. Και τούτο γιατί προσεβλήθησαν, κατά καιρούς, κάποιες ευαγγελικές θέσεις, από μία κακή ερμηνεία. Εξάλλου, η παρερμηνεία της Αγίας Γραφής είναι εκείνη η οποία εισάγει την αίρεσιν.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Κυριακή Α΄ Νηστειών - Η εικόνα, στοιχείον Ορθοδοξίας

 

   ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η ΕΙΚΟΝΑ, ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ»

  [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-3-1986]        [Β154]                

     Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας, Κυριακή Α΄των Νηστειών, εορτάζει την νίκη της δια την ακρίβεια και ορθοδοξότητα της πίστεώς της και της παραδόσεώς της. Επάλαισε και παλαίει η Εκκλησία, δια να διατηρήσει την αυθεντία της ερμηνείας του αποκαλυφθέντος λόγου του Θεού, που κατεγράφη εις την Αγίαν Γραφήν υπό θεοπνεύστων ανδρών και παρεδόθη ως πράξις και ως διδασκαλία μέσα εις την Εκκλησίαν.

     Μία έκφρασις, ένα στοιχείον Ορθοδοξίας, μεταξύ πολλών άλλων είναι και η εικόνα, ως θεολογία και ως αλήθεια αυτού του λόγου του Θεού. Και το μεν θέμα της εικόνος επολεμήθη από την αίρεσιν των Ανεικονίστων· μία μορφή δηλαδή υποβόσκοντος Μονοφυσιτισμού. Επί εκατόν είκοσι χρόνια. Και είναι γνωστή ως Εικονομαχία, που εξέσπασε εις το Βυζάντιον. Η Ζ΄ όμως Οικουμενική Σύνοδος τελικά επανέφερε και εστερέωσε το θέμα των εικόνων, αφού βεβαίως τούτο το καθόρισε θεολογικά.

   Η θεολογία της εικόνος είναι ένα πελώριο θέμα, ένα σπουδαιότατο θέμα, ώστε η Εκκλησία μας, τιμώντας τους Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, την πρώτη Κυριακή των Νηστειών, να την ονομάσει «Κυριακή της Ορθοδοξίας». Δηλαδή να θεωρείται, παρότι είναι ένα από τα πολλά θέματα που συνιστούν την Ορθοδοξίαν, να θεωρείται ως ένα κορυφαίον σημείον, ώστε, επαναλαμβάνω, να ονομάσει η Εκκλησία μας την Κυριακήν αυτήν ως «Κυριακή της Ορθοδοξίας».

Η αγία Κυράννα: Η ηρωική Νεομάρτυς του Χριστού

Η ΑΓΙΑ ΚΥΡΑΝΝΑ: Η ΗΡΩΙΚΗ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Η χορεία των Νεομαρτύρων λαμπρύνει και αυτή με το δικό της τρόπο το αγιολόγιο τη Εκκλησίας μας. Χιλιάδες άνδρες και γυναίκες, γέροντες, νέοι, ακόμα και μικρά έδωσαν την ομολογία της πίστεώς τους στο Χριστό και την επισφράγισαν με το αίμα τους και τη ζωή τους.

      Η αγία Νεομάρτυς Κυράννα είναι μια από αυτούς. Έζησε σε χρόνους χαλεπούς για την Εκκλησία και το Γένος μας, στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας, όπου οι βάρβαροι ασιάτες ασκούσαν εξουσία ζωής και θανάτου στους υποδούλους Χριστιανούς και εφάρμοζαν το «νόμο της σπάθας»! Γεννήθηκε στην Αβυσσάκα της Θεσσαλονίκης, τη σημερινή Όσσα Λαγκαδά. Είχε προικιστεί από το Θεό με θαυμαστή εξωτερική ομορφιά και σπάνιο ψυχικό μεγαλείο. Διακρίνονταν από όλα τα άλλα κορίτσια του χωριού για τη σεμνότητά της και την σωφροσύνη της.

     Όλοι την αγαπούσαν και τη σέβονταν, εκτός από το μισόκαλο διάβολο, ο οποίος φθόνησε την αγνότητά της. Επειδή δε μπόρεσε να παρασύρει την ίδια σε αισχρούς λογισμούς και αμαρτωλές επιλογές, έγειρε σε κάποιο τοπικό τούρκο διοικητή αστυνομικού τμήματος και εισπράκτορα των φόρων, γενίτσαρο, σφοδρό ερωτικό πάθος για τη σεμνή και όμορφη Χριστιανή νέα. Προσπαθούσε με διάφορες κολακείες να την κατακτήσει. Τις έταζε χρήματα, κοσμήματα, φορέματα και αξιώματα, χωρίς αποτέλεσμα. Μεταχειρίστηκε κατόπιν απειλές για σκληρά και απάνθρωπα βασανιστήρια, ακόμα και το θάνατο, μα εκείνη έμεινε αμετάπειστη και απωθούσε τον έκφυλο τούρκο.

Οι Αιτωλικιώτες γύρισαν την πλάτη στην έκθεση όπλων που γίνεται μέσα στον ιστορικό ναό του Αγίου Δημητρίου

 

Οι Αιτωλικιώτες γύρισαν την πλάτη στην έκθεση όπλων που γίνεται μέσα στον ιστορικό ναό του Αγίου Δημητρίου

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης 

Δεν έχει προηγούμενο η ασέβεια των νεοτεριστών, να μετατρέψουν ένα κόσμημα Ιερού Ναού σαν αυτόν του Αγίου Δημητρίου Αιτωλικού, σε αίθουσα έκθεσης όπλων και φορεσιών.

Ἡ ἀκαρπία τοῦ ποιμαντικοῦ ἔργου

Ἡ ἀκαρπία τοῦ ποιμαντικοῦ ἔργου

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Πάντα προβληματίζει τὸν ἄξιο κληρικὸ καὶ τὸν συνειδητὸ χριστιανὸ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι μένουν ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ τὸ ἔργο τῶν κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν λαϊκῶν θεολόγων. Οἱ αἰτίες εἶναι πολλές, ὡστόσο ὑπάρχει ἡ μεγάλη αἰτία ποὺ ἔχει σχέση μὲ τὴν ἀποτελεσματικότητα τοῦ ἔργου τῶν κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι ὑστεροῦν στοὺς λόγους καὶ τὶς πράξεις τους. Ἐνῶ οἱ ἐργάτες τοῦ ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου εἶναι πολλοί, οἱ καρποὶ εἶναι ἐλάχιστοι. Τὸ βλέπουμε αὐτὸ στὴν κοινωνία ὅπου οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ προκλητικὰ ἀκολουθοῦν τὰ παραγγέλματα τοῦ διαβόλου, χωρὶς φόβο Θεοῦ καὶ χωρὶς ἴχνος ἐνδοιασμοῦ.

«Ἡ φωνὴ τοῦ αἵματος βοᾷ». Προφητική κραυγή για την Πάφο, τον διωγμό του Μητροπολίτη Τυχικού και τα σημεία των καιρών

 

«Ἡ φωνὴ τοῦ αἵματος βοᾷ»

Προφητική κραυγή για την Πάφο, τον διωγμό του Μητροπολίτη Τυχικού και τα σημεία των καιρών

«Ἰδοὺ ἡ φωνὴ τοῦ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με ἐκ τῆς γῆς» (Γεν. 4,10)

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία της Εκκλησίας όπου η σιωπή δεν είναι αρετή αλλά ενοχή.

Στιγμές όπου η αδικία δεν αφορά ένα πρόσωπο, αλλά τραυματίζει ολόκληρο το Σώμα.

«Χαίρε δι ής η χαρά εκλάμψει, χαίρε δι’ ής η αρά εκλείψει».

«Χαίρε δι ής η χαρά εκλάμψει, χαίρε δι’ ής η αρά εκλείψει».

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως- Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 27η Φεβρουαρίου 2026

   Την πένθιμη και κατανυκτική ατμόσφαιρα της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, έρχεται να διαλύσει ο φαιδρός και χαρμόσυνος τόνος της ακολουθίας του Ακαθίστου Ύμνου, ή των Χαιρετισμών, όπως λέγεται. Από αρχαιοτάτων χρόνων καθιέρωσε η Εκκλησία μας να ψάλλεται πανηγυρικά η ακολουθία αυτή κάθε χρόνο την περίοδο της αγίας Τεσσαρακοστής, τις Παρασκευές των πέντε εβδομάδων των νηστειών. Η ακολουθία είναι εντεταγμένη μέσα στα πλαίσια της ακολουθίας του μικρού αποδείπνου και ψάλλεται μαζί με τον κανόνα του Ακαθίστου τις πρώτες τέσσερις Παρασκευές τμηματικά και την πέμπτη ολόκληρη. Ο ύμνος αποτελείται από το προοίμιο και 24 οίκους, (στροφές), σε αλφαβητική ακροστιχίδα από το Α μέχρι το Ω.

Τό διά Κολλύβων θαῦμα τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου Τήρωνος

Τό διά Κολλύβων θαῦμα τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου Τήρωνος

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Τήρων, ὅπως στή ζωή του ἠγωνίσθη κατά τῶν εἰδώλων, ἔτσι ἠγωνίσθη καί παρενέβη καί μετά ἀπό τόν θάνατό του, θαυματουργικῶς, διά τοῦ θαύματος τῶν Κολλύβων.

Αφιέρωμα στην Κυριακή της Ορθοδοξίας

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Αφιέρωμα στην Κυριακή της Ορθοδοξίας

                                                         ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

       Η Α΄ Κυριακή των Νηστειών είναι αφιερωμένη στην μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας μας. Σύμπασα η Εκκλησία εορτάζει με κάθε λαμπρότητα, με κύριο  χαρακτηριστικό του εορτασμού την περιφορά των ιερών εικόνων και την ανάγνωση του Συνοδικού της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου σε όλους τους ναούς.