Κομισιόν: Εκατοντάδες καταγγελίες για παρενόχληση - Το σκοτάδι πίσω από τη
βιτρίνα του «δικαιωματισμού»
Ελευθέριος Ανδρώνης
Οι ινστρούχτορες του «δικαιωματισμού» είναι οι χειρότεροι εργασιακοί δυνάστες, όπως αποτυπώνεται σε σχετικό ρεπορτάζ του Politico που αφορά τις εκατοντάδες καταγγελίες περί παρενόχλησης που έχει λάβει η Κομισιόν μόνο τα τελευταία 2 χρόνια.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«Ὦ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι
ὑμῶν;»
Ἐκτός
ἀπό τήν ἁμαρτία κανένα πράγμα ἀπό τά τοῦ βίου αὐτοῦ, δέν εἶναι πραγματικά κακό,
πραγματικά διαστροφή, παρά φύση κατάσταση. Τό ἄριστο εἶναι νά πεθάνει κανείς
γιά τόν κόσμο τῆς ἁμαρτίας καί νά ζήσει γιά τόν Χριστό. Γιατί διαφορετικά, δέν
μπορεῖ νά ἀναγεννηθεῖ, οὔτε στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ μπορεῖ νά εἰσέλθει.
Ὁ
Μεσσίας Ἰησοῦς δέν δέχεται ὕμνο καί παρακλήσεις ἀπό στόματα βλάσφημα,
διεστραμμένα· οὔτε θυσία, ἀπό χέρι πού ἄγγισε κόπρο καί ψυχή ἄπιστη, ἀκάθαρτη.
Χρειάζεται πρωτύτερα νά δεχθοῦμε μέσα μας τό σπόρο τοῦ Θεοῦ Λόγου καί νά
καθαρίσουμε προηγουμένως τούς ἑαυτούς μας ἀπό τά βδελύγματα τῆς πονηρίας καί εἰδωλολατρείας.
Διότι εἶναι βδελυρότερη ἀπό τήν κόπρο ἡ ἁμαρτία, ὁ δόλος, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀπιστίας
πού κάνει διεστραμμένο τόν νοῦ καί ἀκάθαρτο τόν ἔσω τῆς καρδίας ἄνθρωπον.
Φρονοῦμε δέ, ἁγία γερόντισσα, ὅτι αὐτῆς τῆς ἁμαρτίας γεῦσις εἶναι ἡ ἀρχή τῆς κακίας στό λογισμό, ἀπό τήν ὁποία σήμερα ὁ Χριστός θέλει νά μᾶς θεραπεύσει-ἀπαλλάξει. Ἔτσι, ὅσοι πιστεύσουν καί προκαθαρθοῦν, δέν γεύονται τόν, κατά ψυχήν, θάνατον· τηρούμενοι ἀμόλυντοι καί κατά τόν νοῦ, τήν διάνοια, ὅπως ὁ Κύριος στήν Εὐαγγελική Περικοπή, ἀποκαλύπτει. «Ὦ γενεά πού τόσα θαύματα εἶδες καί εἶσαι ἀκόμη ἄπιστος καί ἀπό τήν κακία σου εἶσαι διεστραμμένη· ἕως πότε θά εἶμαι μαζί σας, ἕως πότε θά σᾶς ἀνέχομαι;»
Ὁ οίκουμενικός
χαρακτήρ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης
Τοῦ κ. Ἀνδρέου
Κεφαλληνιάδη, Δασκάλου
Ὑπάρχουν στὴν πατρίδα μας ὁρισμένοι ἑλληνολάτρες, οἱ ὁποῖοι ἐπιχειροῦν μὲ κάθε τρόπο νὰ πλήξουν τὴν ἀξία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, παρουσιάζοντάς τη ὡς ἐθνικιστικὸ βιβλίο τῶν Ἑβραίων κι ἀγωνίζονται νὰ τὴν ἀποβάλουν ἀπὸ τὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Ἀλλὰ ἡ πραγματικότητα εἶναι ἐντελῶς διαφορετική. Ὁ Θεὸς ἤδη ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης φανέρωνε μὲ τὸν ἕνα καὶ μὲ τὸν ἄλλο τρόπο ὅτι εἶναι ὁ Θεὸς ὅλων τῶν ἐθνῶν, ὅλων τῶν ἀνθρώπων κι ὄχι μόνο τῶν Ἰουδαίων. Ὁ οἰκουμενικὸς χαρακτήρας τοῦ Θεοῦ προβάλλεται διάσπαρτα μέσα σὲ διάφορα βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἐδῶ θὰ ἀναφέρουμε μερικὰ ἀπὸ αὐτά, τὰ πιὸ ἐνδεικτικά:
Χωρίς γνώση και επίγνωση
Του
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Το δογματικό και ιδεολογικό σύνθημα,
πως «δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια του μέλλοντος» και ότι «δεν μπορούμε να
θεωρούμε ως αποκλειστικό πρότυπο την πυρηνική οικογένεια των δύο γονέων με δύο
ή τρία παιδιά», το είπε η 39χρονη Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας
Δόμνα Μιχαηλίδου στο Συνέδριο του γνωστού επιχειρηματικού περιοδικού «Fortune Greece». Το πάνελ στο οποίο συμμετέσχε είχε θέμα «Η ισχύς συναντά τον σκοπό» είναι
ενδεικτικό της νοοτροπίας του Συνεδρίου. Η έκφραση της Υπουργού θυμίζει
ιδεολογικά αυτό που είχε γραφεί στο
βιβλίο της Στ΄ Δημοτικού, ότι κατά την καταστροφή της Σμύρνης οι Έλληνες
«συνωστίσθηκαν» στην προκυμαία της… Και θέλει μιαν περαιτέρω έρευνα και
ανάλυση.
Η έρευνα πρέπει να ξεκινήσει από το ποιο είναι το ιστορικό (background) της Δόμνας Μιχαηλίδου που δογματίζει για το μέλλον της ελληνικής οικογένειας; Είναι μια κοινωνιολόγος, έστω της γαλλικής σχολής, που μετά από μελέτες κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα; Έχει μελετήσει στοιχεία των οποίων τα συμπεράσματα είναι πως η παρακμή της οικογένειας οδηγεί στην παρακμή ακόμη και αυτοκρατοριών, όπως η Ρωμαϊκή και η Γαλλική; Έχει διαβάσει μελέτες περί του πόσο πολύτιμη είναι η παραδοσιακή οικογένεια στην εξέλιξη και στην ανάπτυξη των κοινωνιών; Είναι ιστορικός που έχει μελετήσει σε βάθος την ελληνική ιστορία και έχει προβεί σε επιστημονικές διαπιστώσεις περί της ελληνικής οικογένειας και της διαχρονικής αξίας της για την επιβίωση του Γένους υπό σκληρούς κατακτητές; Είναι φιλόσοφος, που έχει εντρυφήσει στον Πλάτωνα και στον Αριστοτέλη, οι οποίοι προ 2400 ετών μίλησαν για την ιδανική Πολιτεία, κάτι το ζητούμενο και στις ημέρες μας; Μήπως έχει τόσο μεγάλη εμπειρία ζωής που αρκεί για να καλύψει επιστημονικά την προοπτική του ελληνικού λαού; Μήπως έχει εντρυφήσει στο Συνταγματικό Δίκαιο, για να αποφανθεί περί του πώς και γιατί το Ελληνικό Σύνταγμα προστατεύει την οικογένεια, ως «θεμελίου της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους», τον γάμο, την μητρότητα και την παιδική ηλικία; Μήπως έχει διαβάσει τους Πατέρες της Εκκλησίας για να μάθει τί σημαίνει ταπεινοφροσύνη και αναζήτηση της Αλήθειας;
Μὰ ποιὸ εἶναι τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ;
Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος
Ἰδιαίτερα σὲ στιγμὲς πολὺ δύσκολες καὶ ἐξαιρετικὰ κρίσιμες, καλοί μου φίλοι, τὸ λέμε ὅλοι μας καθαρά: «Ὁ Θεὸς νὰ βάλει τὸ χέρι Του»! Ἀκόμη καὶ … ἄθελά μας τὸ λέμε! Εἴτε ὡς πιστοί, εἴτε καὶ ὡς ἄπιστοι (ἢ καὶ ὀλιγόπιστοι) ἀκόμη! Ἀλλὰ καὶ τότε ποὺ διαφύγαμε ἕνα μεγάλο κίνδυνο, μία ἐξαιρετικὰ δύσκολη κατάσταση, τί λέμε πάλι; «Ἔβαλε ὁ Θεὸς τὸ χέρι Του καὶ γλύτωσα» ἢ «τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ μὲ ἔσωσε»!
Ἡ καρποφορία τῆς
πίστεως
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Γιατί οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι ἀδιαφοροῦν γιά τήν πίστη στό Χριστό καί τήν ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας; Γιατί δέν ἀξιοποιοῦν τήν πίστη, ἡ ὁποία ἀναζωογονεῖ τόν ἄνθρωπο, τόν βγάζει καί τόν ἐλευθερώνει ἀπό πολλά ἀδιέξοδα πού τοῦ δημιουργοῦν οἱ συνάνθρωποί του; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλή.
«Άμα γαρ τω εισαχθήναι την αίρεσιν
(στις εκκλησίες), απέστη ο έφορος των εκείσε άγγελος…»
(Όσιος Θεόδωρος
Στουδίτης – Προς Μοναχό Μεθόδιο)
Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός
Είναι οφθαλμοφανές, ότι υπάρχει εξοβελισμός (όχι τυχαία) της Πατερικής
αντι-αιρετικής διδασκαλίας σήμερα.
Κοσμικά στην Ιστορία
παρεμβαίνουν καθοριστικά - δεσμευτικά οι ισχυρότερες πολιτικοκοινωνικές
δυνάμεις με προώθηση «κυρίαρχων» εννοιών, όπως – να θυμηθούμε – τον «προλεταριακό διεθνισμό» της ανατολής (Ε.Σ.Σ.Δ.) και τον δυτικό ουμανισμό
των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» των
Η.Π.Α. Σε θρησκευτικό επίπεδο
προωθούνται οι
οικουμενιστικές ιδεολογίες του Π.Σ.Ε. με την αιρετική θεώρηση της αγάπης. Σωτήριο (ψυχοφελές) είναι να επικεντρώνουμε την
προσοχή μας στις ορθόδοξες αναλυτικές εκκλησιολογίες των Πατέρων στη διαχρονική
κλίμακα της ζωής της Εκκλησίας.
Στην Επιστολή «Προς Μοναχό Μεθόδιο» του Αγίου Θεοδώρου διαβάζουμε τα εξής συγκλονιστικά (και τραγικά) για τις συνέπειες των αιρέσεων.
Όταν αντίθεος φοιτητής επισκέφθηκε τον
Όσιο Παΐσιο
(Β. Χαραλάμπους)
Κοντά στο έτος 1980, γνώρισα στη Θεσσαλονίκη ένα
φοιτητή που ανήκε σε αναρχικές ομάδες με ιδιαίτερα αντίθεο ιδεολογικό
υπόβαθρο. Η όψη του φοιτητή αυτού
περιέγραφε τη θλιβερή απόγνωση που ζούσε. Στο πρόσωπό του ήταν μόνιμα
ζωγραφισμένη η θλίψη. Ουδέποτε τον είδα
να χαμογελά.
Μια Κυριακή απόγευμα στην αίθουσα του Αγίου Αθανασίου
στη Θεσσαλονίκη, σε ομιλία του π. Συμεών Κραγιόπουλου, είδα τον φοιτητή αυτόν
να παρακολουθεί την ομιλία, κρατώντας μάλιστα ένα μικρό κομποσχοίνι. Τον είδα πολύ αλλαγμένο.
Όπως έμαθα αργότερα από άλλο φίλο μου, ο … όταν πρωτοπήγε στον Όσιο Παΐσιο τον υποδέχθηκε αποκαλώντας με το μικρό το όνομα, με τον τρόπο μάλιστα που τον αποκαλούσαν οι γονείς του. Δεν χρειάστηκε να του διηγηθεί για την αντίθεη τραγωδία στην οποία είχε μπλέξει. Δεν χρειάστηκε να πει το πρόβλημα του στον Όσιο Παΐσιο.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ.17, 14-23]
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ
«Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι
ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:
Ματθ. 17, 14-23
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-9-1983] (Β97)
Όταν,
αγαπητοί μου, ο Κύριος επέστρεψε από το όρος Θαβώρ με τους τρεις μαθητάς Του,
τον Ιάκωβον, τον Ιωάννην και τον Πέτρον, έφθασε εκεί που ήσαν οι άλλοι μαθηταί,
οι εννέα, τους οποίους είχαν περικυκλώσει πλήθος πολύ κόσμου, Φαρισαίοι, και
ακόμη ένας δυστυχισμένος πατέρας, ο οποίος έφερε το παιδί του εις τους μαθητάς
του Κυρίου να το θεραπεύσουν, που ήταν δαιμονισμένο και δεν μπόρεσαν. Και τώρα
έρχεται εις τον Κύριον και Του λέγει: «Κύριε,
σε παρακαλώ κάνε καλά το παιδί μου, γιατί το έφερα στους μαθητάς σου και δεν
μπόρεσαν να μου το κάνουν καλά». Και τότε ο Κύριος αναστέναξε και είπε: «Ὦ
γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! Ἓως πότε ἔσομαι μεθ᾿ ὑμῶν; Ἓως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;».
«Ω γενεά άπιστη και διεστραμμένη, έως
πότε θα είμαι μαζί σας, έως πότε θα σας ανέχομαι, που είδατε τόσα θαύματα και
μένετε ακόμη στην απιστία σας;». Και τότε εζήτησε να φέρουν το παιδί
μπροστά Του, από το οποίον έβγαλε το δαιμόνιον και το απήλλαξε.
Όταν έμεινε με τους μαθητάς Του, μόνοι έμειναν, ερώτησαν οι εννέα μαθηταί: «Γιατί δεν μπορέσαμε εμείς να βγάλομε το δαιμόνιο;». Και ο Κύριος τους απήντησε: «Διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν». «Ένεκα της απιστίας σας δεν μπορέσατε να βγάλετε το δαιμόνιο».
Μια «συντηρητική» ανάγνωση της Οδύσσειας
Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων
Η Οδύσσεια του Ομήρου είναι ένα κλασικό έπος και έχει υποστεί πολλές αναγνώσεις και ερμηνείες. Ο Κρίστοφερ Νόλαν δημιουργεί τη δική του μυθοπλασία και απλώς χρησιμοποιεί την Οδύσσεια ως πλαίσιο. Δεν είχε πρόθεση να σεβασθεί αυστηρά το πρωτότυπο. Και όντως αυθαιρετεί σε πολλά σημεία, όπως π.χ. στην παρουσίαση της Ωραίας Ελένης, η οποία κατά τον Όμηρο είχε λευκά χέρια, στην παράλειψη οποιασδήποτε αναφοράς στους Φαίακες και αλλού.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
π. Δημητρίου
Μπόκου
Ένας πατέρας έφερε το παιδί του στον Χριστό, λέγοντάς του ότι σεληνιάζεται. Ο Χριστός έδειξε ότι το παιδί διακατεχόταν από δαιμόνιο. Δεν το επηρέαζε σε τίποτε η σελήνη ή τα άστρα, όπως νόμιζαν και νομίζουν πολλές φορές οι άνθρωποι. Και φυσικά ο Χριστός θεράπευσε το παιδί, επιτιμώντας και βγάζοντας το δαιμόνιο. Στους μαθητές του, που απέτυχαν να βγάλουν το πονηρό πνεύμα, καταλόγισε έλλειψη πίστης, προσευχής και νηστείας (Κυριακή Ι΄ Ματθαίου).
Οικουμενισμός και Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός: Από την αρειανική κρίση στην
κατάληψη της εκκλησίας από οικουμενιστές και τη μασονία. Μια προσωπική άποψη
Ανδρέας
Ν.
Η
ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι μια ιστορία μαρτυρίας, αγώνα και
υπεράσπισης της αλήθειας. Από τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού μέχρι
σήμερα, η Εκκλησία πέρασε μέσα από διωγμούς, αιρέσεις και εσωτερικές
αναταράξεις. Παρά τις δυσκολίες, όμως, η Ορθοδοξία διατήρησε αναλλοίωτη την
πίστη που παρέδωσαν οι Άγιοι Απόστολοι και διατύπωσαν οι Άγιοι Πατέρες.
Μία από τις πιο δραματικές περιόδους της εκκλησιαστικής ιστορίας ήταν η αρειανική κρίση του 4ου αιώνα. Αν και η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος της Νίκαιας το 325 μ.Χ. καταδίκασε τη διδασκαλία του Αρείου και διακήρυξε το ορθόδοξο δόγμα περί της θεότητας του Χριστού, η διαμάχη δεν έληξε. Για πολλές δεκαετίες, ιδιαίτερα κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Κωνστάντιου Β΄, επίσκοποι που υποστήριζαν ή ευνοούσαν τις αρειανικές θέσεις απέκτησαν μεγάλη επιρροή στην εκκλησιαστική διοίκηση. Πολλοί ορθόδοξοι επίσκοποι καθαιρέθηκαν ή εξορίστηκαν, ενώ ο Άγιος Αθανάσιος Αλεξανδρείας αναγκάστηκε να υποστεί επανειλημμένες εξορίες εξαιτίας της ακλόνητης προσήλωσής του στην πίστη της Νίκαιας.
Οι Άγιοι Παιδομάρτυρες του Γιαστρεμπάρσκο και του Σίσακ είναι μια ομάδα χιλιάδων ορθόδοξων παιδιών από τη Σερβία, τα οποία βασανίστηκαν και θανατώθηκαν το 1942 σε ειδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης για παιδιά που είχε ιδρύσει το φασιστικό καθεστώς των Ουστάσι στην Κροατία, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
«Άφρισαν» οι
θεομπαίχτες με το εκκλησάκι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ που γλίτωσε απ’ τη φωτιά!
Ελευθέριος Ανδρώνης
Πόσο σατανική διαστροφή μπορεί να έχουν μερικοί άνθρωποι, όταν ενώ καίγεται ολόκληρη η Ελλάδα, σε εκείνους φταίει ένα μικρό ερημικό εκκλησάκι που δεν κάηκε!
Ἡ ἑορτή τῆς Θείας Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος
Ἀποσπάσματα ἀπό ὁμιλία τοῦ
μακαριστοῦ γέροντος Γεωργίου Καψάνη (1981)
Ἡ ἡμέρα τῆς Θείας
Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος ἔχει ἰδιάζουσα θέσι μέσα στήν ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας,
στήν μυστική ἐμπειρία καί τήν θεολογία τῶν ἁγίων Πατέρων μας καἰ τόν ὀρθόδοξο
μοναχισμό.
Ἡ σημερινή ἑορτή ἔχει χαρακτῆτα Χριστολογικό, διότι μᾶς δείχνει ποιός
εἶναι ὁ ταπεινός Ἰησοῦς, ὁ ἄνθρωπος Ἰησοῦς. Μᾶς δείχνει τήν θεότητά Του, τήν αἰώνια
προΰπαρξί Του.
Εἶναι ἐπίσης ἑορτή ἀνθρωπολογική, διότι μᾶς δείχνει σέ ποιά δόξα εἶναι
κεκλημένος ὁ ἄνθρωπος, ὁ πιστός, ὁ Χριστιανός· νά συμμετάσχῃ καί αὐτός στήν
Χάρι καί τήν Δόξα τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ.
Ἔχει ἀκόμα χαρακτῆρα ἐκκλησιολογικό ἡ σημερινή ἑορτή. Διότι δείχνει τόν Χριστό ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ. Διότι ὁ Χριστός δέν ὑπάρχει ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας· δέν προσφέρεται ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας. Καί εἶναι σήμερα ἡ Ἐκκλησία τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης παροῦσα, ἑνωμένη γύρω ἀπό Αὐτόν πού εἶναι τό κέντρο τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης, τόν Θεάνθρωπο Χριστό.
Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΩΣ
ΠΡΟΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
«Καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν· καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς» (Ματθ.17,2).
“Ζεν”: …Το “Δέν” του Χριστιανού!
Του πρωτοπρεσβύτερου και
εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στεφάνου Στεφόπουλου
Τα τελευταία χρόνια κάποιοι επιτήδειοι μας έφεραν από χώρες με πολύ διαφορετική με την ευρωπαϊκή κουλτούρα, ινδουϊστικής, βουδιστικής ή ταοϊστικής βάσης φιλοσοφίες και πρακτικές όπως η γιόγκα, ο διαλογισμός , το “ζεν” και πολλές άλλες.
Ἡ ρωσοφοβία καὶ ἡ
σερβοφοβία ὡς συνέπεια τῆς ἀντιπαραδόσεως τοῦ ἐκδυτικισμένου οἰκουμενισμοῦ1
Τοῦ κ. Γκόραν Ἴγκιτς2
Ἡ ἔννοια τῆς ἐσφαλμένα νοούμενης ἰσότητας βρίσκεται στὴ ρίζα τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ πνευματικὸ προϊόν τῆς μινιμαλιστικῆς δογματικῆς ἀντίληψης τοῦ Ὁλλανδοῦ ὀρθολογιστῆ Βαροὺχ Σπινόζα, ὁ ὁποῖος ἦταν ἄθεος. Συγκεκριμένα, προκειμένου νὰ συμφιλιώσει Καθολικοὺς καὶ Προτεστάντες, πρότεινε οἱ κοσμικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἀρχὲς νὰ διαμορφώσουν ἕνα ἐλάχιστο ἀριθμὸ δογμάτων, στὰ ὁποῖα θὰ μποροῦσαν νὰ συμφωνοῦν καὶ οἱ δύο πλευρές, ἐνῶ γιὰ τὰ ὑπόλοιπα ὁ καθένας θὰ μποροῦσε νὰ πιστεύει, ὅπως ἐπιθυμεῖ.
ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ
ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ [ομιλία 2η]
Όπου και απόδειξη ότι, αν και το κατ᾽ αυτήν θειότατο φως είναι άκτιστο, όμως δεν είναι ουσία του Θεού.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ
ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΝ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«Αὐτοῦ ἀκούετε»(Ματθ.17,5)
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-8-1988] (Γ103Β)
Ο σκοπός μιας εορτής, αγαπητοί μου, είναι να ξαναζωντανέψει ένα γεγονός
και να δημιουργήσει, αν τούτο βέβαια είναι δυνατόν, τα ίδια βιώματα, όπως όταν το γεγονός ελάβαινε χώρα.
Έτσι, όταν οι μαθηταί Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης είδαν το υπερφυές αυτό
θαύμα της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, εκινήθησαν ανάμεσα σε δύο ακραία αισθήματα.
Αυτά που μέσα στην Ιστορία καλείται ο κάθε πιστός, όπως σας είπα, αυτός ο
σκοπός των εορτών, να κινηθεί. Ήταν η γοητεία της θέας, ώστε ο Απόστολος Πέτρος
να φθάσει να ζητήσει από τον Κύριο να μείνουν για πάντα στο Θαβώρ. Αλλά και ο
τρομακτικός φόβος, ώστε να πέσουν πρηνείς, όπως πολύ ωραία το εκφράζει κατά
δυναμικότατον τρόπον η βυζαντινή αγιογραφία, όταν άκουσαν την φωνήν του
Ουρανίου Πατρός από το κέντρον της νεφέλης: «Καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης
λέγουσα· οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα· αὐτοῦ ἀκούετε».
«Και να, φωνή εκ της νεφέλης, η οποία
έλεγε: Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός -δηλαδή ο Ιησούς- εις τον Οποίον αναπαύομαι· Αυτόν να ακούτε».
Ήτο η μεγάλη μαρτυρία του Πατρός υπέρ του Υιού, που χάριν αυτής της μαρτυρίας, όπως λέγαμε εχθές εις τον Εσπερινόν, εστήθη το σκηνικόν της φωτεινής νεφέλης. Η μαρτυρία του Πατρός έχει μία άπειρη βαρύτητα γιατί είναι μία άμεση αποκάλυψη.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις του Καναδά εισήγαγαν νέες οδηγίες που ενθαρρύνουν τους στρατιωτικούς ιερείς να αντικαταστήσουν τις παραδοσιακές προσευχές με ουδέτερες «πνευματικές σκέψεις» στις επίσημες τελετές, ώστε να εξυπηρετηθούν τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων όλων των πεποιθήσεων, συμπεριλαμβανομένων των άθεων.
Με λένε Α. Ν. Είμαι 82 χρονών
από την Πάφο. Δεν ξέρω πολλά γράμματα. Αυτά που θα διαβάσετε τα λέω στον γιο
μου να τα γράψει, γιατί είναι λόγια που βγαίνουν από την καρδιά μου. Ίσως να
είναι η πρώτη και η τελευταία φορά που αποφασίζω να μιλήσω δημόσια.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα
στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Εκεί έμαθα να κάνω τον σταυρό μου, να προσεύχομαι, να
νηστεύω και να εμπιστεύομαι τον Χριστό. Έζησα φτώχεια, διχασμούς, πολέμους και
την τουρκική εισβολή. Αγωνίστηκα για την ελευθερία της πατρίδας μας και είδα
φίλους να χάνονται. Εκείνα τα χρόνια μόνο η πίστη μας κρατούσε όρθιους.
Οι γονείς μου και οι παππούδες μου με μεγάλωσαν με έναν φόβο Θεού. Μου έλεγαν πως η Ορθόδοξη πίστη είναι η αλήθεια και το φως και πως πρέπει να φυλάγουμε την πίστη μας σαν τον μεγαλύτερο θησαυρό. Μας έμαθαν να προσέχουμε τις αιρέσεις όπως αποφεύγουμε τα φίδια. Ο ίδιος ο Χριστός μάς προειδοποίησε ότι στα έσχατα χρόνια θα εμφανιστούν ψευδομεσσίες και αντίχριστοι για να πλανήσουν, αν ήταν δυνατόν, και τους εκλεκτούς. Θυμάμαι ακόμη τα λόγια του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, που προειδοποιούσε ότι θα έρθουν δύσκολοι καιροί για την Εκκλησία πως οι δεσποτάδες και οι ιερείς θα γίνουν χειρότεροι όλων.
«ΕΘΕΑΣΑΜΕΘΑ ΤΗΝ ΔΟΞΑΝ ΑΥΤΟΥ, ΔΟΞΑΝ ΠΛΗΡΗΣ
ΧΑΡΙΤΟΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ» (Ιωάν.1,14)
(Θεολογικό
σχόλιο στη Θεία Μεταμόρφωση του Κυρίου)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ.
ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου -
Καθηγητού
Η μεγάλη Δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού είναι ένας σημαντικός εορτολογικός σταθμός στον ενιαυτό του Θεού, διότι το μεγάλο και θαυμαστό αυτό γεγονός ενέχει βαθύτατα νοήματα και υψηλές θεολογικές παραμέτρους. Δεν είναι τυχαίος άλλωστε ο χρόνος που έλαβε χώρα, λίγο πριν το πάθος του Κυρίου.
Είναι οι «νέου τύπου οικογένειες» το μέλλον της Ελλάδας μας, κυρία Υπουργέ;
Ποιο είναι το μέλλον μιας κοινωνίας που επενδύει σε ελλιπείς, στείρες και πολυδάπανες συγκατοικήσεις;
Σύντομος σχολιασμός της μελέτης του κ. Γεωργίου
Αποστολάκη, με τίτλο: «Η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου περί
ηλεκτρονικών ταυτοτήτων υπό το φως της πατερικής εσχατολογίας».
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου – συγγραφέως
Εν Θεσσαλονίκη τη 4η Αυγούστου 2026
Πάμπολλα άρθρα, μελέτες και βιογραφίες έχουν κυκλοφορήσει στη δημοσιότητα για τη σύγχρονη οσιακή μορφή του αγίου Παϊσίου, έτσι ώστε η προσθήκη μιάς ακόμη εγκωμιαστικής αναφοράς στο πρόσωπό του, νομίζω είναι περιττή. Για μένα ήταν μια ξεχωριστή ευλογία του Θεού το γεγονός ότι αξιώθηκα να τον γνωρίσω προσωπικά για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1974, από τότε που ήμουν λαϊκός. Η πρώτη αυτή γνωριμία με τον άγιο έγινε αφορμή, κάθε φορά που πήγαινα στο άγιον Όρος, να τον επισκέπτομαι στο ασκητήριό του στην Καψάλα και αργότερα στο κελλί του στην «Παναγούδα», που βρίσκεται απέναντι από τη Σκήτη του αγίου Παντελεήμονος, πολύ κοντά στις Καρυές. Μου δόθηκε η ευκαιρία στις συναντήσεις αυτές να συζητήσω αρκετές φορές μαζί του για διάφορα θέματα που με απασχολούσαν και να ακούσω τις θεοφώτιστες συμβουλές του. Δεν είναι του παρόντος να διηγηθώ κάποιο θαυμαστό γεγονός που έζησα σε μια από τις επισκέψεις μου αυτές, διότι ξεφεύγει από τον σκοπό του παρόντος σχολιασμού. Ήταν για μένα το πρόσωπο που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή μου να εγκαταλείψω τον κόσμο και να ακολουθήσω τον μοναχισμό στο άγιον Όρος.
Λαχειοφόρος αγορά για Γηροκομείο από Μητρόπολη…
Νικήτας Αποστόλου, πρώην Τμηματάρχης του τέως Υπουργείου Γεωργίας
Προ
ημερών στον πίνακα ανακοινώσεων του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου στην πλατεία Πάργης
της πόλης των Ιωαννίνων διάβασα μια
ανακοίνωση για την οικονομική ενίσχυση της προσπάθειας της Ιεράς Μητροπόλεως
Ιωαννίνων για αποπεράτωση των έργων της κατασκευής του νέου Γηροκομείου
“Ζωσιμάδες”. Η ανακοίνωση έχει τον πηχυαίο τίτλο “Λαχειοφόρος Αγορά” και
προτρέπει τους πιστούς να αγοράσουν σχετικούς λαχνούς αξίας 10 ευρώ τον κάθε
έναν. Εκείνος που θα έχει αγοράσει τον τυχερό λαχνό θα αποκτήσει ένα
αυτοκίνητο.
Αυτή
η μέθοδος συλλογής οικονομικών πόρων μέσω λαχειοφόρων αγορών από την Εκκλησία
με προβλημάτισε σχετικά με το εάν εναρμονίζεται με την χριστιανική ορθοπραξία
και ερευνώντας το ζήτημα αυτό και ιστορικά και νομικά και με βάση τις
χριστιανικές αρχές και αξίες οδηγήθηκα τις εξής σκέψεις.
Αναμφισβήτητα το ανωτέρω έργο της κατασκευής και λειτουργίας Γηροκομείου είναι έργο έμπρακτης χριστιανικής αγάπης προς τον κάθε αδύναμο υπερήλικα αδελφό μας.
Περὶ τοῦ θεμελιώδους ἀφηγήματος τοῦ ὁμοφυλόφιλου ἀκτιβισμοῦ καὶ τῆς 392/2026 ἀπόφασης
τοῦ ΣτΕ.
Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου, Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, MEd
1. Ἡ ἱστορία τῶν παρελάσεων ὑπερηφανίας τῶν ὁμοφυλοφίλων.
Τὰ τελευταία χρόνια κάθε ἔτος τὸν μήνα Ἰούνιο παρακολουθοῦμε νὰ διεξάγονται οἱ λεγόμενες «παρελάσεις ὑπερηφανείας» (Gay Pride Parade) ἀπὸ ἄτομα μὲ «ἰδιαίτερες» σεξουαλικὲς προτιμήσεις, τὰ ὁποία τοποθετοῦν τοὺς ἑαυτούς τους στὴν ὁμάδα τὴν αὐτοαποκαλούμενη ὡς «ΛΟΑΤ».
Κυψέλη: Αφγανός
δολοφόνησε Βρετανίδα γιατί ήταν Χριστιανή και δεν… τρέχει τίποτα!
Ελευθέριος Ανδρώνης
Οι ισλαμολάγνοι Ευρωπαίοι ηγέτες κάνουν μάθημα φύλαξης… συνόρων στον πρωθυπουργό της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, λόγω της μαζικής εισβολής λαθρομεταναστών από το Μαρόκο στον Ισπανικό θύλακα, Θέουτα, στη Βόρεια Αφρική. Δηλαδή τι λένε στην ουσία οι Μερτς, Φον ντερ Λάιεν, Μελόνι και Σία;
Ἀποφατικὴ
γνωσιολογία; Κριτικὴ εἰς τὸν Γιανναράν
Τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη, Δρ. Φιλοσοφίας
Μέρος 1ο
Κριτικὴ στὴν ἔννοια τῆς ἀποφατικῆς γνωσιολογίας τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ (ΧΓ). Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἕξι φιλοσοφικὲς ζωγραφιές», ἔκδ. Ἴκαρος, 2011. Στὸ βιβλίο αὐτὸ ὁ ΧΓ ἐπιχειρεῖ νὰ δώσει μία ἐποπτικὴ εἰκόνα τῆς σκέψης του, ἡ ὁποία ἐπηρέασε τὴν ἑλληνικὴ πνευματικὴ ζωὴ τὶς τελευταῖες δεκαετίες. Ἡ σκέψη τοῦ ΧΓ πάσχει ἀπὸ τὸ ὅτι δὲν εἶναι οὔτε καθαρὴ φιλοσοφία οὔτε καθαρὴ θεολογία. Ἡ μὲν φιλοσοφία ἀπαιτεῖ ἀπόδειξη, ἐνῶ ὁ Γιανναρᾶς στὰ ἔργα του ἁπλῶς ἰσχυρίζεται τὸ ἕνα ἢ τὸ ἄλλο, ἡ δὲ θεολογία ἀπαιτεῖ τὴν ὑπακοὴ στοὺς Πατέρες, τὴν ὁποία ὁ Γιανναρᾶς παραβιάζει σφόδρα. Ἡ σκέψη του, περαιτέρω, ἔχει ἐγκλωβιστεῖ σὲ μία στείρα ἀντιδιαστολὴ μὲ τὴν Δύση, τὴν ὁποία ὅμως δὲν κατανοεῖ ὀρθά, ὅπως θὰ δείξουμε πολλαχῶς. Στὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ παρουσιάζουμε τὸ 1ο κεφάλαιο τοῦ ἀναφερόμενου βιβλίου του. Σημείωση: μέσα σὲ ἀγκύλες [ ] βρίσκονται τὰ δικά μας σχόλια. Ὅσα εἶναι λοιπὸν ἐντὸς ἀγκυλῶν εἶναι δικά μας λόγια.
Οἱ λαϊκοί μέ τά ράσα
Πορφυρίτης
Στή σύγχρονη ἐκκλησιαστική ἱστορία, ἔχει ἐφευρεθεῖ μιά μυστική μαγική συνταγή παραγωγῆς «κλήρου». Ἀπαραίτητα «ὑλικά» εἶναι· τοὐλάχιστον ἕνας ἀφορισμένος λαϊκός, λόγου χάριν σάν τόν πρωθυπουργό, ἀρχιερατικά ἄμφια γιά νά ἐνδυθεῖ, καί ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Θεοῦ στή γῆ, ὁ ὁποῖος θά μετατρέψει τόν ἀφορισμένο λαϊκό σέ «Ἀρχιερέα ἤ Ἱερέα τοῦ Κυρίου»! Αὐτή ἡ μαγική συνταγή ἐφαρμόστηκε καί στήν Οὐκρανία. Ἄνθρωποι, λαϊκοί, ἀφοῦ καθαιρέθηκαν καί ἀφορίσθηκαν ἐπισήμως ἀπό τήν Ἐκκλησία, ντυμένοι μέ ράσα, ὑποδύονται τούς Ἀρχιερεῖς καί τούς ἱερεῖς, ἐμπαίζοντας ἀνερυθριάστως τήν Ἱερωσύνη τοῦ Χριστοῦ! Ὄντως, μπορεῖ κάποιο λογικό ὄν νά διανοηθεῖ τό μέγεθος αὐτοῦ τοῦ τρομεροῦ ἐμπαιγμοῦ πρός τόν Κύριο; Μπορεῖ κάποιος μέ σώας τάς φρένας νά μείνει ἀπαθής;
Διατί ὁ
Μητροπολίτης Τυχικὸς ἠρνήθη νὰ τελέση μικτοὺς γάμους;
Τοῦ κ. Νικολάου
Ρωμανοῦ, θεολόγου
Μία ἀπὸ τὶς
τρεῖς βασικὲς κατηγορίες ποὺ διατυπώθηκαν ἐναντίον τοῦ κανονικοῦ ἐπισκόπου
Πάφου Τυχικοῦ ἦταν ἡ ἄρνησή του νὰ τελεῖ μικτοὺς γάμους, δηλαδὴ γάμους μεταξὺ Ὀρθοδόξων
καὶ ἑτεροδόξων ἤ, ἀλλιῶς, αἱρετικῶν. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ γεννᾶ εὔλογα τὸ ἐρώτημα:
γιατί ἡ συγκεκριμένη στάση τοῦ ἐπισκόπου Τυχικοῦ θεωρήθηκε τόσο σοβαρὸ ἐμπόδιο
γιὰ τὴν ἐπικράτηση τῆς νέας ἐκκλησιολογικῆς ἀντίληψης;
Γιὰ νὰ δοθεῖ ἀπάντηση, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἐξεταστεῖ συνοπτικὰ ἡ ἐκκλησιολογία ποὺ διαμορφώθηκε κατὰ τὴ Β΄ Σύνοδο τοῦ Βατικανοῦ. Πρὶν ἀπὸ τὴ σύνοδο αὐτή, ἡ ἐπίσημη ρωμαιοκαθολικὴ θεολογία ἀκολουθοῦσε σὲ μεγάλο βαθμὸ τὴν ἐκκλησιολογικὴ γραμμὴ τῆς Συνόδου τοῦ Τριδέντου. Σύμφωνα μὲ τὴν κλασσικὴ παπικὴ ἀντίληψη, ἡ ἀληθινὴ Ἐκκλησία ταυτιζόταν ἀποκλειστικὰ μὲ τὴ Ρώμη, ἐνῶ ὅσοι δὲν βρίσκονταν σὲ κοινωνία μὲ τὸν Πάπα θεωροῦνταν ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας.
«Η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου περί ηλεκτρονικών ταυτοτήτων
υπό το φως της πατερικής εσχατολογίας»
Γεώργιος Αποστολάκης, αντιπρόεδρος ΑΠ ε.τ.
Περίληψη
Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου σχετικά με τις ηλεκτρονικές ταυτότητες και το ενδεχόμενο του «χαράγματος», υπό το φως της πατερικής εσχατολογικής παραδόσεως. Στόχος της εργασίας δεν είναι η αξιολόγηση σύγχρονων τεχνολογικών εξελίξεων με πολιτικά ή τεχνοκρατικά κριτήρια, αλλά η θεολογική αποτίμηση του πνευματικού νοήματος που αποδίδει ο Άγιος στο ζήτημα της ελευθερίας, της συνείδησης και της σταδιακής αλλοίωσης του ανθρώπου.
Η μελέτη αποδεικνύει ότι ο λόγος του Οσίου Παϊσίου δεν συνιστά ιδιωτική ή καινοφανή εσχατολογική προσέγγιση, αλλά κινείται σε σαφή συνέχεια με την πατερική ερμηνεία της Αποκαλύψεως, εκφρασθείσα από Πατέρες όπως ο Ιππόλυτος Ρώμης, ο Ανδρέας και ο Αρέθας Καισαρείας, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Κύριλλος Ιεροσολύμων και ο Θεοδώρητος Κύρου. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην απουσία χρονολογικών προσδιορισμών, στοιχείο που χαρακτηρίζει τη γνήσια εκκλησιαστική προφητικότητα. Συμπεραίνεται ότι η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου αποτελεί σύγχρονη ποιμαντική έκφραση πατερικών αρχών και όχι τεχνοφοβική ή συνωμοσιολογική τοποθέτηση.
Περίοδος
νηστείας του Δεκαπενταυγούστου
Η νηστεία είναι μία άσκηση για
την κατάκτηση περισσοτέρων αρετών.
Μερικοί συνάνθρωποι μας, που
θέλουν να παρουσιάζονται ως «προοδευτικοί», ισχυρίζονται ότι η νηστεία είναι
«επινόηση» των παπάδων. Φυσικά, αυτοί έχουν παντελή άγνοια της βιβλικής και
θεολογικής βάσεως της νηστείας.
Η νηστεία της Ορθοδόξου
Εκκλησίας μας έχει την πρωταρχική βάση της σ’ αυτήν την Αγία Γραφή. Είναι η
πρώτη εντολή του Αγίου Θεού που έδωσε στους Πρωτοπλάστους, Αδάμ και Εύα, από
την πρώτη στιγμή της δημιουργίας τους μέσα στον επίγειο Παράδεισο, τον κήπο της
Εδέμ :
«Απ’ όλα τα δένδρα που
βρίσκονται μέσα στον Παράδεισο να φάτε. Αλλά, από το δένδρο που βρίσκεται στο
κέντρο του Παραδείσου, απ’ αυτού να μη φάτε.»
Με αυτά τα λόγια ο Δημιουργός Θεός έδωσε την εντολή της νηστείας.
Αἱ εὐεργετικαί
θλίψεις
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἐναλλαγὲς στὴ ζωή του. Ἄλλοτε χαίρεται, γιατὶ ὅλα βαίνουν καλῶς στὴ ζωή του. Σκέπτεται, εὐχαριστεῖται καὶ ξεχνάει ὅτι ὁ οὐρανὸς δὲν εἶναι πάντα καθαρὸς καὶ διαυγής. Καὶ ἄλλοτε τὴ χαρὰ τὴ διαδέχεται ἡ θλίψη, ὅταν παρουσιάζονται ἐμπόδια στὴ ζωή του, ὅπως εἶναι οἱ ἀσθένειες, οἱ ἀποτυχίες, οἱ ἀδικίες, οἱ διωγμοί, οἱ συκοφαντίες καὶ πλῆθος ἄλλων δυσάρεστων γεγονότων.
«Πορθείται σύνολος η των Πατέρων
διδασκαλία και τα περί την πίστιν ναυάγια πυκνά, σιγά των ευσεβούντων τα
στόματα» (Μ. Βασίλειος – Επ. 92)
Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός
Αναμφίβολα, η έννοια ομολογία
της Ορθοδόξου Πίστεως έχει υποστεί, σήμερα,
παρόμοια καθίζηση στο αξιολογικό - εκκλησιολογικό περιεχόμενό της, όπως την
εποχή (σε αντιστοιχία) του Μ. Βασιλείου. Μετρημένοι στα δάκτυλα είναι πια οι
πιστοί (κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί) που αντιστέκονται στην παγκόσμια τάση αποστασίας,
περιφρονώντας τον φόβο, την απώλεια χρημάτων και προνομίων, ευθυγραμμιζόμενοι
(μόνο) στην Ορθόδοξη παράδοση - διδασκαλία, στο βηματισμό των Πατέρων. Τώρα,
όμως, έχουν το αγωνιστικό πλεονέκτημα έκφρασης μέσω εναλλακτικών μορφών
επικοινωνίας, όπως (πχ) είναι τα αντι-οικουμενιστικά Ορθόδοξα Ιστολόγια, ως
μορφή συλλογικών ορθοδόξων κινημάτων.
Επίσκοποι σαν τον π. Αυγουστίνο Καντιώτη, τον Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο ή σαν τους ιερομονάχους π. Φιλόθεο Ζερβάκο και Χαράλαμπο Βασιλόπουλο που ήταν (όλοι αυτοί) η ζωντανή συνείδηση της Ορθοδοξίας και παρενέβαιναν στις μεγάλες κρίσεις, έχουν (δυστυχώς) εκλείψει.
