Πνιγμένοι στὰ
πελάγη τῆς ἀγάπης.
Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων.
Στὸ πρόβλημα ποὺ ἐξελίσσεται γιὰ τὴν Μονὴ Σινᾶ ἡ μὲν λύσις εἶναι μία, τὰ δὲ ἐρωτήματα γιὰ τὴν στάσι πολλῶν, πάμπολλα.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ[: Λουκά, 16, 19-31]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην
Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 31-10-1999] [Β406]
Ακούσαμε όλοι,
αγαπητοί μου, την σπουδαιοτάτην παραβολήν του πλουσίου και του Λαζάρου. Στην παραβολή αυτή δίδονται πολλές
απαντήσεις που ενδιαφέρουν όλους τους ανθρώπους. Μία απάντησις είναι ότι ο θάνατος είναι ένα καθολικό φαινόμενο.
Ότι δηλαδή όλοι οι άνθρωποι πεθαίνουν, σε μικρή ή μεγάλη ηλικία και σε όποια
κοινωνική κατάσταση κι αν βρίσκονται. Πλούσιοι και φτωχοί. Όλοι πεθαίνουν.
Μας πληροφορεί, λοιπόν, η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου ότι «ἐγένετο ἀποθανεῖν τὸν πτωχόν… ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη». «Και ο ένας πέθανε και ο άλλος πέθανε». Και δεν είναι απαραίτητο σαν θέμα πίστεως αυτό. Γιατί απλούστατα είναι μία καθημερινή πραγματικότητα, που την ζούμε όλοι μας. Εξάλλου λέγει ο Ψαλμωδός: «Τίς ἐστιν ἄνθρωπος, ὅς ζήσεται καί οὐκ ὄψεται θάνατον;(:Ποιος άνθρωπος που υπάρχει, -λέγει- που να μην δοκίμασε τον θάνατον;)». Και τον θάνατον όλοι τον βλέπομε και τον γνωρίζομε. Εκείνο που μας αποκαλύπτεται, όμως, είναι ότι μετά θάνατον υπάρχει άλλη ζωή. Αυτό δεν το ξέρουμε. Μας αποκαλύπτεται. Βλέπομε μόνον το φαινόμενον του θανάτου. Και αυτή η ζωή δεν είναι στην ποιότητά της όμοια - κι αυτό μας αποκαλύπτεται- με εκείνη που ζήσαμε σε τούτη την ζωή. Αν φυσικά δεν υπάρξει μετάνοια. Όποια η ζωή μας εδώ, εκεί και η ζωή εκεί. Ίδια ποιότητα.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ[: Λουκά, 16, 19-31]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
« Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ. ΔΥΟ ΨΥΧΟΓΡΑΦΙΕΣ»
(Έκδοσις
Β΄)
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-11-1995] [Β323]
Η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου, αγαπητοί μου, που ακούσαμε στη σημερινήν ευαγγελική περικοπή, είναι μία κατασκευασμένη ιστορία, που ο Κύριος ήθελε να δώσει μία απάντηση εις τους Φαρισαίους.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ [: Λουκ. 16,19 - 31]
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ
ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ
[…] «Ήταν
κάποτε», λέγει ο Κύριος, «κάποιος
άνθρωπος πλούσιος, που ενώ ζούσε μέσα σε
πολλή κακία και αμαρτία, δεν είχε λάβει πείρα καμιάς συμφοράς, αλλά τα πάντα έρρεαν ομαλά και άφθονα γι΄ αυτόν
όπως το νερό στις πηγές». Το ότι πράγματι καμία συμφορά δεν του συνέβαινε,
ούτε αφορμή για στενοχώρια, ούτε καμία ανωμαλία βιοτική, αυτό ακριβώς ο Κύριος
το υπαινίχτηκε με αυτό που είπε ότι «ἦν εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς(:διασκέδαζε και ευφραινόταν σε πλούσια συμπόσια
κάθε μέρα με μεγαλοπρέπεια)»[Λουκ.16,19].
Και ότι ζούσε με κακία, γίνεται φανερό και από το τέλος που είχε, αλλά και πριν από το τέλος του από την περιφρόνηση που έδειξε στον φτωχό. Και το ότι δεν ελεούσε όχι μόνο εκείνον που στεκόταν στην πόρτα του, αλλά ούτε και κανένα άλλον, εκείνος ο ίδιος το έδειξε· διότι εάν αυτόν που ήταν διαρκώς ριγμένος μπροστά στην πόρτα του και βρισκόταν μπροστά στα μάτια του κάθε ημέρα, και αναγκαζόταν μια και δύο και πολλές φορές να τον βλέπει εισερχόμενος και εξερχόμενος (καθόσον δεν τον συναντούσε σε καμιά συνοικία, ούτε βρισκόταν σε κρυφό και απόμερο τόπο, αλλά εκεί από όπου συνεχώς έμπαινε και έβγαινε ο πλούσιος και αναγκαζόταν έτσι και χωρίς να το θέλει να τον βλέπει), εάν λοιπόν αυτόν δεν ελέησε, που βρισκόταν κατάκοιτος σε τόσο φοβερό κατάντημα και ζούσε μέσα σε τόσο μεγάλη δυστυχία, ή καλύτερα που ταλαιπωριόταν σε όλη του τη ζωή από αρρώστια, και μάλιστα από πολύ φοβερή αρρώστια, για ποιον που θα τύχαινε να συναντήσει θα συγκινούνταν ποτέ; Διότι κι αν την προηγούμενη ημέρα τον προσπέρασε, την επόμενη φυσικό ήταν κάποια συγκίνηση να αισθανόταν· αλλά εάν και κατ΄ αυτήν αδιαφόρησε, έπρεπε την τρίτη ή την τέταρτη ή την επόμενη οπωσδήποτε να λύγιζε συγκινούμενος , ακόμα κι αν ήταν αγριότερος από τα θηρία.
Οι Πάπες δεν Σταμάτησαν Ποτέ: Τι Κρύβουν οι Οικουμενιστές για τους Διωγμούς
των Ορθοδόξων
Πνευματική Προειδοποίηση
Αυτό το ιστορικό κείμενο αποτελεί ένα πολύτιμο τεκμήριο για τις παπικές μεθοδεύσεις ανά τους αιώνες. Αναδεικνύει τις ιστορικές αποδείξεις της βαθιάς εχθρότητας της Ρώμης εναντίον των Ορθοδόξων, τις οποίες οι σύγχρονοι οικουμενιστές προσπαθούν επιμελώς να αποσιωπήσουν.
Ἡ ὀρθή χρήση ἐκκλησιαστικῶν λέξεων καί φράσεων καί ἑρμηνευτικά σχόλια.
Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ.
Χρυσοστόμου Γ'
Στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας συχνά χρησιμοποιοῦνται συγκεκριμένες λέξεις καί φράσεις, πού ἔχουν ἀποκτήσει, θά λέγαμε, «ἐκκλησιαστική ἰδιότητα». Κάποιες ἀπό αὐτές δέν χρησιμοποιοῦνται πάντοτε καί ἀπό ὅλους ὀρθῶς, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς γραμματικῆς ἤ τοῦ συντακτικοῦ. Ἀπό τήν ἄλλη ὑπάρχουν στά βιβλικά κείμενα διάφοροι στίχοι μέ κάποια δυσκολία στήν ἑρμηνεία τους καί εἶναι ἀναγκαία ἡ ἐπεξήγηση γιά τήν κατανόησή τους. Ἔτσι παρακάτω παρουσιάζουμε τέτοιες λέξεις ἀπό ὅλα τά μέρη τοῦ λόγου (οὐσιαστικά, ἐπίθετα, ἀντωνυμίες, ρήματα κλπ.) πού χρησιμοποιοῦμε εἴτε στή λατρεία τῆς Ἐκκλησίας εἴτε σέ κηρύγματα εἴτε καί σέ γραπτά κείμενα. Προσέτι, παρουσιάζουμε λέξεις καί φράσεις, πού ἀξίζει ν' ἀποδοθῆ ἡ ἑρμηνεία τους, γιά τήν καλύτερη κατανόηση τοῦ περιεχομένου τῆς θείας διδασκαλίας τῶν Γραφῶν.
ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ Ο ΦΩΤΙΣΤΗΣ
ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Ένας από τους
επιφανείς αποστόλους της ευρύτερης ομάδος, των Εβδομήκοντα, είναι ο άγιος απόστολος Αριστόβουλος.
Πατρίδα του
ήταν η Κύπρος, είχε ιουδαϊκή
καταγωγή, αναφέρεται ως αδελφός του αγίου αποστόλου
Βαρνάβα και ήταν ένας από τους πάμπολλους Ιουδαίους ελληνιστές, οι οποίοι
είχαν ενστερνιστεί τον ελληνικό πολιτισμό, την ελληνική παιδεία και τον
ελληνικό τρόπο ζωής. Άλλωστε αυτό μαρτυρεί και το ελληνικό όνομά του
Αριστόβουλος, που σημαίνει αυτός που συμβουλεύει τα χρήσιμα. Αυτός που
συμβουλεύει τα άριστα.
Γεννήθηκε
στις αρχές του 1ου μ. Χ. αιώνα και έλαβε σοβαρή ελληνική παιδεία. Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε περισσότερα για την
πρότερη ζωή του.
Άνηκε στη χορεία των 70 Αποστόλων. Να επισημάνουμε εδώ πως εκτός από τους δώδεκα Αποστόλους, οι οποίοι επί τρία ολόκληρα χρόνια ακολουθούσαν τον Κύριο στις περιοδείες του στις πόλεις και τα χωριά της Παλαιστίνης, υπήρξαν αυτήκοοι του σωτηρίου κηρύγματος Του και αυτόπτες μάρτυρες του έργου και των θαυμάτων Του, στα ιερά Ευαγγέλια γίνεται λόγος και για εβδομήκοντα άλλους Αποστόλους. Τους επέλεξε από τους πολυπληθείς ακροατές Του.
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ
π. Δημητρίου Μπόκου
Στην ωραιότατη παραβολή του Χριστού για τον πλούσιο και τον φτωχό Λάζαρο, διαφαίνεται η μεγάλη δυσκολία του ανθρώπου να αποδεχθεί πράγματα που διαφεύγουν τον άμεσο έλεγχό του, είτε διά της λογικής, είτε διά των αισθήσεών του. Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσα ανήκουν στον επέκεινα κόσμο, τον μη βλεπόμενο, που δεν εμπίπτει στην άμεση παρατήρηση ή στην αναντίρρητη λογική απόδειξη, στις μόνες δηλαδή προσιτές και αποδεκτές μεθόδους που προσπορίζουν πιστοποιημένη γνώση στον άνθρωπο.
Διδασκαλίες για υπερφυσικές πραγματικότητες, για ουράνιες ή υποχθόνιες υποστάσεις, για θεϊκή αποκάλυψη ή πλάνη δαιμονική, αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό (Κυριακή Ε΄Λουκά).
Μπροστά στη δυσκολία αυτή πολλοί καταλήγουν στην προχειρότερη λύση, την απόρριψη. Όσα δεν μπορούν να επαληθευτούν με τους συνήθεις τρόπους που ισχύουν στον φυσικό κόσμο, πάνε στο περιθώριο. Δεν υπάρχουν. Ή δεν αξίζει να ασχολείται κάποιος με αυτά. Θεωρούνται αποκύημα παρωχημένων εποχών, καρπός της αδυναμίας του ανθρώπου μπρος στις ατιθάσευτες δυνάμεις του σύμπαντος. Διακωμωδούνται σήμερα, στον αιώνα της επιστήμης.
Δεν απορρίπτονται μόνο τα περί υπάρξεως Θεού, αλλά και όσα αφορούν τον κόσμο του κακού. Και επιτείνει την τάση αυτή ο σατανάς, «ο πλανών την οικουμένην», μια και τον βολεύει άριστα να φαίνεται πως δεν υπάρχει. Όποιος περνάει απαρατήρητος, κάνει καλύτερα τη δουλειά του. Ο ανύποπτος δέχεται πιο καίρια χτυπήματα από τον εχθρό που δεν γίνεται αντιληπτός.
Ε’ ΛΟΥΚΑ ( ΦΤΩΧΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ)
«...μεταξύ ἡμῶν καί ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται,...»
Μεγάλο βάραθρο ἔχει πλέον
στηριχθῆ μεταξύ μας· ἐάν ἤθελες ἐσύ μποροῦσες νά τό γεφυρώσεις ἐν ὅσῳ ζοῦσες
στή γῆ, μιμούμενος τόν Πατριάρχη Ἀβραάμ πού καί αὐτός ἦταν πλούσιος.
Ὁ Λάζαρος ἦταν μέν γεμάτος πληγές, ἀλλά αὐτό προεῖχε, τό ὅτι εἶχε μέσα του ψυχή πολυτιμότερη ἀπό κάθε χρυσάφι ἤ καλύτερα ὄχι μόνο τήν ψυχή, ἀλλά καί τό σῶμα του· διότι ἀρετή τοῦ σώματος δέν εἶναι ἡ πολυσαρκία, ἡ εὐρωστία καί τά πολυτελῆ ἐνδύματα, ἀλλά τό νά ἀντέχει τόσα πολλά καί τέτοιου εἴδους βάσανα.
Νέα επιδίωξη του Μητροπολίτη Περιστερίου για χειραγώγηση της εκκλησιαστικής
συνείδησης προς την αποδοχή της ψευδοσυνόδου Κρήτης.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Δέκα (10) χρόνια μετά την επιχείρηση θεσμικής νομιμοποίησης του Οικουμενισμού στην Κρήτη (Κολυμπάρι, Ιούνιος 2016), κληρικοί και λαϊκοί οπαδοί της παναίρεσης "εορτάζουν" την μνήμη της με εκδηλώσεις, όπως αυτή που προαναγγέλλεται από την καλπάζουσα στην κούρσα της ηγεσίας της, Μητρόπολη Περιστερίου.
«κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν
καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν»
Χρήστος Σαλταούρας
Οι εκφράσεις «κατ᾿ εἰκόνα» καὶ «καθ᾿ ὁμοίωσιν» από φιλολογικής και θεολογικής άποψης.
ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ ΠΕΡΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΑΛΛΑ
ΣΙΩΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!
Ο Γρηγόριος φαίνεται να έχει αναλάβει εργολαβικά την αποδόμηση όσων ορθόδοξων θέσεων δεν εξυπηρετούν τη δική του γραμμή. Ομιλητές, ημερίδες, διαλέξεις και θεολογικές αναλύσεις με προσκεκλημένους πρόσωπα που επικρίνουν τον Τυχικό ή εκφράζουν θέσεις που πολλοί θεωρούν οικουμενιστικές. Πολλή θεολογία, πολλή προβολή, πολλή προσπάθεια να παρουσιαστεί ως κανονικό το αμφισβητούμενο.
ΑΓΙΟΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΛΕΟΠΑΣ Ο ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΣ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Σημαντική θέση στη χωρία των αγίων της Καινής Διαθήκης κατέχουν και οι λεγόμενοι Αδελφόθεοι. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Κλεόπας, ή Σίμων, ή Συμεών. Τα πολλά ονόματα ήταν συνηθισμένα στην ιουδαϊκή κοινωνία, αλλά στην εκκλησιαστική παράδοση μας είναι περισσότερο γνωστός ως Κλεόπας.
Μουσουλμάνοι τρομοκράτες πυροβόλησαν στο ψαχνό χριστιανούς! Πού είναι οι «φριπαλεστάιν», οι φλοτίλες, οι καφίγιες και οι μπούρκες;
ΑΛΛΟ Η ΕΙΚΟΝΑ, ΑΛΛΟ ΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Στην Καρίτσα δεν έγινε απλώς λιτάνευση της εικόνας του Αγίου Δημητρίου. Δεν έγινε μόνο τιμητική περιφορά των ιερών λειψάνων του. Έγινε επιτάφια περιφορά, με τον Άγιο ξαπλωμένο πάνω σε ανθοστόλιστο Επιτάφιο, σαν να κείται νεκρός.
σ.σ. Τί πιο εξώφθαλμο και προκλητικό. Από τη μία πλευρά της τραπέζης των αιρετικών παπικών στέκονται «ορθόδοξοι» λεγάμενοι κληρικοί με επικεφαλής τον Σύρου Δωρόθεο Β’, και από την άλλη πλευρά της τραπέζης στέκονται παπικοί, καθώς όλοι μαζί υποδέχονται το νέο «επίσκοπο».
Το «Αἰωνία
ἡ μνήμη» στον τάφο του Πάπα και η ευθύνη του Πατριάρχη
Γεώργιος Αποστολάκης
Η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στον τάφο του Πάπα Φραγκίσκου, στις 28 Οκτωβρίου 2026, στη βασιλική της Santa Maria Maggiore στη Ρώμη, προστίθεται στη μακρά σειρά των δημόσιων εκδηλώσεων προσεγγίσεώς του προς τον Παπισμό. Το ίδιο το Πατριαρχείο ανακοίνωσε την επίσκεψη και την κατάθεση λουλουδιών στον τάφο του εκλιπόντος. Το κρίσιμο ζήτημα, όμως, που θέτει το βίντεο το οποίο συνοδεύει την είδηση, είναι η ψαλμωδία του «Αἰωνία ἡ μνήμη» υπέρ αυτού. Πρόκειται για ενέργεια με εκκλησιαστικό περιεχόμενο, η οποία απαιτεί εκκλησιαστική εξήγηση.
Aφόρητη πίεση, εξευτελισμός και διακωμώδηση: Ιδού η
επιστολή Τυχικού που εξηγεί γιατί δεν παρέστη στην Ιερά Σύνοδο
Βαριές καταγγελίες για τη συμπεριφορά Αρχιερέων
απέναντι του
Σε τρισέλιδη επιστολή ημερομηνίας 14 Οκτωβρίου 20206 ο πρώην Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός εξηγεί τους λόγους για τους οποίους απορρίπτει την πρόσκληση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεώργιου να συμμετάσχει στη σημερινή συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου, η οποία πραγματοποιήθηκε το πρωί και μεταξύ άλλων εξέτασε το περιεχόμενο επιστολών που στάλθηκαν προς ιερείς της επαρχίας Πάφου για τη σύσταση νέου εκκλησιαστικού σχήματος.
Λοκντάουν στην Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας:
Κλείνουν οι ναοί στις 4 Δεκεμβρίου για τα ονομαστήρια του Μητροπολίτη
Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Πρωτοφανής απόφαση στα εκκλησιαστικά χρονικά της τοπικής μας Εκκλησίας αποτελεί η πρόσφατη εγκύκλιος της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας για τον μήνα Δεκέμβριο. Όταν οι ευλαβείς ιερείς διάβασαν το σχετικό σημείωμα, δεν πίστευαν στα μάτια τους με αυτό που αντίκρισαν. Με μια αιφνιδιαστική και άκρως εγωκεντρική κίνηση, αποφασίστηκε το κλείσιμο των ιερών ναών και η κατάργηση της πρωινής Θείας Λειτουργίας κατά την 4η Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθοδοξία τιμά τη μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας και του Οσίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, προκειμένου να εξαναγκαστεί το σύνολο του κλήρου και του λαού να μεταβεί στο Μεσολόγγι για τα ονομαστήρια του Μητροπολίτη κ.κ. Δαμασκηνού.
Νεκτάριος Δαπέργολας
«Μόνε σάν νά πηγαίναμε μπουλούκι ἀνάκατο, θαρροῦσες, ἀπ’ ὅλες τίς γενιές καί τίς χρονιές, ἄλλοι τῶν τωρινῶν καιρῶν κι ἄλλοι πολλά παλιῶν, πού ’χαν λευκάνει ἀπ’ τά περίσσια γένια. Καπεταναῖοι ἀγέλαστοι μέ τό κεφαλοπάνι, καί παπάδες θεριά, λοχίες τοῦ ’97 ἤ τοῦ ’12, μπαλτζῆδες βλοσυροί πάνου ἀπ’ τόν ὦμο σειῶντας τό πελέκι, ἀπελάτες καί σκουταροφόροι, μέ τό αἷμα ἐπάνω τους ἀκόμη Βουργάρων καί Τούρκων. Ὅλοι μαζί, δίχως μιλιά, χρόνους ἀμέτρητους ἀγκομαχῶντας πλάι πλάι, διαβαίναμε τίς ράχες, τά φαράγγια, δίχως νά λογαριάζουμε ἄλλο τίποτε».
28η Οκτωβρίου: Μόνο όταν η Παναγία σκέπει, η Ελλάδα
μεγαλουργεί
Ελευθέριος Ανδρώνης
Πάει καιρός πολύς που το αήττητο μαφόριο της Θεοτόκου, η Αγία Σκέπη, κηρύχθηκε ανεπιθύμητη στα κοσμικά σαλόνια μας. Ο ξιπασμένος, απνευμάτιστος Γραικός, είπε πώς ο δροσερός ίσκιος της Υπερμάχου, του κρύβει τον ήλιο της «προόδου». Πώς η χώρα πρέπει να τραβήξει μπροστά, προς τους ατσάλινους ορίζοντες της Εσπερίας, αδέσμευτη από τη μάνα του Έθνους μας, ελεύθερη για να επιλέξει τη σκλαβιά της.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, την Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2026, το πρωί, επισκέφθηκε την βασιλική της Santa Maria Maggiore στην Ρώμη και τον τάφο του Πάπα Φραγκίσκου.
Ἡ Ὀρθόδοξος Παράδοσις ἐνώπιον τῆς νεωτερικότητος
Κριτικὴ εἰς τάς θεολογικάς θέσεις τοῦ καθ. Σταύρου
Γιαγκάζογλου
Τοῦ κ. Βασιλείου Κονδύλη, θεολόγου
1.Εἰσαγωγή: Ἡ ἀνανέωσις τῆς θεολογίας καὶ τὸ ζήτημα τῶν κριτηρίων της
Στὸ δημοσίευμα τοῦ Βήματος τῆς 12ης Ὀκτωβρίου 2026, μὲ τίτλο «Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο: Οἱ γεωπολιτικὲς προκλήσεις καὶ ἡ σύγχρονη μαρτυρία», ὁ καθ. Σταῦρος Γιαγκάζογλου παρουσιάζει τὸ σκεπτικὸ μιᾶς σειρᾶς ἐπιστημονικῶν διαλέξεων σχετικὰ μὲ τὸν ρόλο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ στὸν σύγχρονο κόσμο. Στὸ ἐπίκεντρο τῆς τοποθέτησής του βρίσκονται ἡ ἐξωστρέφεια τοῦ Φαναρίου, ὁ διάλογος τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τὰ σύγχρονα κοινωνικὰ καὶ πολιτισμικὰ ζητήματα, ἡ ἀνανέωση τῆς θεολογικῆς σκέψης καὶ ἡ δυνατότητα τῆς ἐκκλησιαστικῆς Παραδόσεως νὰ συνομιλεῖ μὲ ἕνα κόσμο ποὺ ἔχει μεταβληθεῖ σημαντικὰ ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1960 καὶ τοῦ 1970.
ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ 28ης
ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
Απόσπασμα
απομαγνητοφωνημένης ομιλίας του
μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ
ΕΙΣ ΤΗΝ 28ην ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου
Λαρίσης στις 27-10-1985] [Β145]
Αγαπητοί μου, η αγρυπνία που επιτελούμε απόψε, είναι στη μεγάλη εκείνη ευεργεσία του Θεού, που έδωσε τη νίκη και την ελευθερία στον ελληνικό μας Έθνος. Όλοι τότε νόμισαν ότι η Ελλάς θα πέθαινε, υποκύπτουσα στον κατακτητή. Εκείνη η μικρή Ελλάς των επτά εκατομμυρίων· ότι θα συνετρίβετο μπροστά σε έναν όγκο σαράντα εκατομμυρίων. Για να προστεθεί ύστερα από λίγους μήνες ένας άλλος όγκος άλλων σαράντα εκατομμυρίων, μπροστά στη μικρή μας Ελλάδα. Η Ελλάδα όμως δεν απέθανε. Ο Κύριος που ανέστησε την κόρη του Ιαείρου, Εκείνος είπε και δια την Ελλάδα: «Οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει». Δεν πέθανε, αλλά κοιμάται. Μόνος αγαπητοί μου, ο Χριστός είναι Εκείνος που όταν απλώνει το ζωογόνο χέρι Του, όλα τα σώζει και όλα τα ζωοποιεί. Τότε είμεθα εγγύς βαράθρου, εγγύς θανάτου. Κι όμως ο Κύριος, ο Θεός μάς έβγαλε από εκείνα τα βάραθρα της εθνικής αλλά και της πνευματικής μας απωλείας, παρά τους γέλωτας των αντιφρονούντων. Γελούσαν οι εχθροί. Κι έλεγαν: «Είναι δυνατόν;». Κι όμως δείξαμε στον κόσμον το θαύμα του Θεού και της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Ἐθνικὴ ἑορτή, ἀγαπητοί μου, ἀνάμνησις μεγάλων γεγονότων τῆς νεωτέρας ἱστορίας μας ποὺ ἐδόξασαν τὸ ὄνομα τῆς πατρίδος μας στὸν κόσμο. Ἐνῷ μικρὰ καὶ μεγάλα ἔθνη ἔτρεμαν κάτω ἀπὸ τὴν ἀπειλὴ τῶν δυνάμεων τοῦ Ἄξονος καὶ ὁ φόβος κυριαρχοῦσε στὶς ψυχές, ἡ μικρή μας χώρα ἀξιώθηκε ἀπὸ τὸ Θεὸ διὰ τοῦ στόματος τοῦ πρωθυπουργοῦ της νὰ πῇ τὸ ἱστορικὸ «Ὄχι», τὸ ὁποῖο δὲν εἶνε τίποτε ἄλλο παρὰ μία ἐπανάληψις τοῦ «Μολὼν λαβέ» στὰ στενὰ τῶν Θερμοπυλῶν.
ΕΠΕΤΕΙΟΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-10-2001]
Όσο περισσότερο ο χρόνος απομακρύνει τα
γεγονότα, αγαπητοί μου, τόσο περισσότερο σφαιρικά φαντάζουν στα μάτια μας.
Έτσι, από την απόσταση 61 ολοκλήρων χρόνων, δηλαδή δύο τριακονταετίες, βλέπουμε
τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 καλύτερα. Αλήθεια, πέρασαν
έξι δεκαετίες… Πόσο γρήγορα πέρασαν… Για ‘κείνους μάλιστα που τότε έζησαν τα
γεγονότα και σήμερα έχουν κάποια ηλικία.
28η Οκτωβρίου 1940… Μια χρονολογία που τη χαρακτηρίζει ένα ηρωικό ΟΧΙ. Ένα ΟΧΙ στο τελεσίγραφο του εχθρού για παράδοση. Είναι στο αίμα του Έλληνος να μη θέλει να παραδοθεί στον εχθρό. Σε όποιας μορφής εχθρό. Και το βλέπει κανείς αυτό ιστορικά. Και οι πρόγονοί μας είπαν εκείνο το περίφημο «Μολών λαβέ». Δηλαδή, «αφού έρθεις, πάρε τα αυτά που ζητάς. Εμείς δεν σου τα δίνουμε»· όταν ο τελευταίος αυτοκράτωρ, μαχόμενος, έπεσε στα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως, λέγοντας ότι του ήταν αδύνατον να παραδώσει την πόλη στον εχθρό, γιατί δεν του ανήκε· όταν το ’40 μας ζήτησαν οι εχθροί να παραδώσουμε την πατρίδα μας στα χέρια τους, εμείς τους είπαμε ΟΧΙ!
Βίβλος καί Κοσμογονία
Τοῦ κ. Ἀνδρέα
Κεφαλληνιάδη, Δασκάλου
Ἡ Ἁγία
Γραφὴ δὲν εἶναι ἐπιστημονικὸ βιβλίο, ἀλλὰ βιβλίο θρησκευτικό. Ἀσχολεῖται μὲ τὸ
Θεὸ καὶ τὴ σχέση του μὲ τὸν ἄνθρωπο. Γράφτηκε γιὰ ὅλους τούς ἀνθρώπους, ὅλων τῶν
ἐποχῶν. Μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἂν δοῦμε τὴν Ἁγ. Γραφὴ δὲν θὰ ἔχουμε τὴν ἀξίωση νὰ
περιέχει ἐπιστημονικὰ συμπεράσματα. Κι ὅμως ! Παρόλο ποὺ γράφτηκε ἀπὸ πολλοὺς
συγγραφεῖς, σὲ διαφορετικοὺς τόπους καὶ χρόνους, παρουσιάζει τέτοια ἁρμονία, ὥστε
νὰ νομίζει ὁ μελετητὴς ὅτι γράφτηκε μόνον ἀπὸ ἕνα. Ὅ,τι ἀναφέρει δὲν ἔρχεται σὲ
σύγκρουση μὲ τὴν ἀληθινὴ ἐπιστήμη.
Ἀπὸ τὸ πρῶτο της βιβλίο, τὴ Γένεση, ποὺ μὲ πολὺ ἁπλὸ καὶ παραστατικὸ τρόπο ἀναφέρει τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου, ἀφήνει ἔκπληκτους ὅλους τούς ἀπροκατάληπτους ἐπιστήμονες γιὰ τὴν ἁρμονία της μὲ τὰ πορίσματα τῆς σύγχρονης ἐπιστήμης, μέχρι λεπτομερειῶν.
Θεοφόροι
Πατέρες καί σοφοί Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας τῶν πρώτων αἰώνων τοῦ Βυζαντίου
Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου
Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ’
Κατ’ ἀρχήν ἡ φράση «Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας» τί νά σημαίνει; Ὡραία ἔκφραση.
Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας! Ἀλλά, ἄν θέλουμε νά μάθουμε τί εἶναι οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας,
δέν ἔχουμε παρά νά ἀνοίξουμε τό λειτουργικό βιβλίο πού ἀποκαλεῖται
«Πεντηκοστάριον». Σ' αὐτό, θά βροῦμε τήν μεγάλη ἑορτή, τήν Κυριακή τῶν Ἁγίων
318 θεοφόρων Πατέρων τῶν ἐν Νικαίᾳ, ἐκείνων δηλαδή τῶν ἁγίων Πατέρων πού
συνεκρότησαν τήν πρώτη Οἰκουμενική Σύνοδο τό 325μ.Χ. καί θά διαβάσουμε τό ὑπέροχο
Δοξαστικό τοῦ ὄρθρου τῆς ἑορτῆς, ὅπου ἀποκαλεῖ τούς ἁγίους Πατέρες μέ τίς ὑπέροχες
φράσεις: «Ἀστέρες πολύφωτοι τοῦ νοητοῦ στερεώματος..., τά μυρίπνοα ἄνθη τοῦ
Παραδείσου..., τά πάγχρυσα στόματα τοῦ Λόγου» (Δοξαστικόν Ὄρθρου τῆς ἑορτῆς).
Ἔτσι «Πατήρ τῆς Ἐκκλησίας» καλεῖται ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος διακρίθηκε γιά τήν ἁγιότητά του, τήν ποιμαντική του δράση, τήν σοφία τῶν λόγων του ἤ τῶν συγγραμμάτων του καί ἀναγνωρίστηκε ἀπό τήν Ἐκκλησία ὡς «Πατήρ». Πληρέστερος βέβαια τίτλος εἶναι «Πατήρ» καί «Διδάσκαλος» τῆς Ἐκκλησίας. Πρόκειται γιά τά δύο σπουδαῖα αὐτά χαρακτηριστικά στό χῶρο τῆς ἐκκλησιολογίας, ἤτοι τοῦ Ποιμένος καί τοῦ Διδασκάλου.
Η
ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ, ΠΡΟΜΑΧΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου
– Καθηγητού
Στις 28 Οκτωβρίου εορτάζουμε και την επέτειο του «ΟΧΙ», την ηχηρή άρνηση ολόκληρου του Έθνους, που εκφράστηκε διά
στόματος του τότε εθνικού Κυβερνήτη,
Ιωάννη Μεταξά, ενός ανθρώπου με έντονο θρησκευτικό φρόνημα και πατριωτική
συνείδηση, απέναντι στις υπερφίαλες αξιώσεις της φασιστικής Ιταλίας. Η απάντηση
της Ελλάδος ήταν σαφής: δεν επρόκειτο να παραδώσουμε την πατρίδα μας στους
επίδοξους κατακτητές ούτε να τους προσφέρουμε «γη και ύδωρ».
Ο Ιταλός δικτάτορας Μουσολίνι επιδίωκε να μετατρέψει την ένδοξη πατρίδα μας σε υπόδουλη επαρχία της φασιστικής «νέας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας», την οποία οραματιζόταν στο πλαίσιο της τότε «Νέας Τάξεως Πραγμάτων» του δαιμονικού «Άξονα». Δεν είχε, όμως, υπολογίσει την αδούλωτη ελληνική ψυχή. Δεν είχε μελετήσει επαρκώς τη μακραίωνη ελληνική ιστορία, για να διαπιστώσει ότι οι Έλληνες, από τα πανάρχαια χρόνια, δεν παραδίδονταν αμαχητί στους επίβουλους εισβολείς, αλλά αγωνίζονταν με γενναιότητα για την ελευθερία τους, προσβλέποντας στη βοήθεια του Θεού και στην αρωγή της Υπεραγίας Θεοτόκου, της Υπερμάχου Στρατηγού του Έθνους μας.
Τα περί ‘’κοινού βαπτίσματος’’ εις τον
Παπισμόν ως κριτηρίου ενότητας
Του
Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Οι
αναφορές στον Παπισμό περί ‘’κοινού βαπτίσματος’’, ως κριτηρίου ‘’ενότητας των
Χριστιανών, Προτεσταντών, Ορθοδόξων, Καθολικών’’, έχει την έννοια του λεγομένου
‘’λαϊκού οικουμενισμού’’.
Να
θυμίσουμε αυτό το οποίο ανέφερε ο Πάπας Φραγκίσκος στο Radio Vaticana,
κατά την εβδομάδα προσευχής από 18 – 25 Ιανουαρίου το έτος 2016, η οποία
πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Παύλος VI, για την ‘’ενότητα των
Χριστιανών, Προτεσταντών, Ορθοδόξων, Καθολικών’’.
Είχε κάνει αναφορά τότε στο έγγραφο το οποίο τιτλοφορείτο ‘’Αποκατάσταση της ενότητας’’ (Unitatis redintegratio) της Β΄ Βατικανής Συνόδου και στο οποίο ανεφέρετο το εξής : «όλοι οι βαπτισμένοι είναι αδελφοί και αδελφές, παρά τις διαφορές μας». Αυτό το σύνθημα, γιατί περί συνθήματος πρόκειται, καθιστούσε την αλήθεια της Πίστης δευτερεύουσα.
ΑΓΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΟΜΙΛΙΑ
ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟ
ΚΑΙ ΜΥΡΟΒΛΥΤΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟ
Δείτε και το Α΄ και Β΄μέρος -Ομιλία στον
Μεγαλομάρτυρα του Χριστού, Θαυματουργό και Μυροβλύτη Δημήτριο (Ἁγίου Φιλοθέου
Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως)
Μέρος
Γ΄:
Η
ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΟΡΕΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ FILIOQUE ΜΕ
ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ [Ιω. 15,15-27]
[[ ΣΥΝΤΟΜΟ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ: Στο
συγκεκριμένο μέρος του εγκωμίου προς τιμήν του αγίου Δημητρίου, ο άγιος
Φιλόθεος ο Κόκκινος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, με αφορμή την ευαγγελική
περικοπή της εορτής (Ιω. 15,15–27), αναφέρεται στις δογματικές πλάνες και τις αιρετικές διδασκαλίες των
Ρωμαιοκαθολικών, επικεντρώνοντας την
κριτική του στο filioque («και εκ του Υιού»). Επικαλούμενος αγιογραφικές και
πατερικές μαρτυρίες, υπερασπίζεται την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος
αποκλειστικά από τον Πατέρα.
Η αντιρρητική αυτή αναφορά αποτελεί το μοναδικό στοιχείο για την πιθανή χρονολόγηση του εγκωμίου στα έτη 1367–1372, κατά τη δεύτερη πατριαρχία του αγίου Φιλοθέου, και, ειδικότερα, την εποχή κατά την οποία ο άγιος Φιλόθεος ασκούσε έντονη κριτική στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, με αφορμή τις συζητήσεις που διεξάγονταν για την ένωση των δύο Εκκλησιών. Αξιοσημείωτο είναι ότι το συγκεκριμένο τμήμα απουσιάζει από έναν από τους δύο σωζόμενους χειρόγραφους κώδικες, ενδεχομένως λόγω σκόπιμης αφαίρεσης.
Ημέρα εθνικής χαράς και ευγνωμοσύνης προς την Υπεραγία Θεοτόκο η
ένδοξη νίκη των Ελλήνων το 1940.
Εν
Θεσσαλονίκη τη 28η Οκτωβρίου 2026
Αρχ.
Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου-
συγγραφέως
Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Αγίας Σκέπης, την οποία καθιέρωσε η αγία μας Εκκλησία να εορτάζουμε σήμερα κατόπιν μεταθέσεώς της από την 1η Οκτωβρίου, όπου εορταζόταν παλαιότερα, είναι ταυτόχρονα για μας τους Έλληνες και εθνική εορτή. Είναι ημέρα εθνικής χαράς και ευγνωμοσύνης προς την Υπεραγία Θεοτόκο, όχι μόνο διότι πολλές φορές κατά το παρελθόν στην ιστορική πορεία της πατριδος μας κατ’ εξαίρετο τρόπο έδειξε στο μικρό έθνος μας την πρόνοια και την προστασία της, αλλά και διότι για μια ακόμη φορά απέδειξε την θαυμαστή σκέπη της στο έπος του 40, στην θαυμαστή νίκη της απέναντι στις πανίσχυρες στρατιωτικές δυνάμεις του ιταλικού φασισμού. Η Υπεραγία Θεοτόκος υπήρξε για μια ακόμη φορά η Υπέρμαχος Στρατηγός, στην οποία οφείλει το έθνος μας να αναγράψει «τα νικητήρια». Δεν χωράει αμφιβολία, ότι η ένδοξος νίκη των Ελλήνων το 1940 αποτελεί ένα θαύμα της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Σινᾶ: καιρὸς τοῦ ποιῆσαι.
Γεώργιος Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων. 26
Ὁκτωβρίου 2026
Ἡ περυσινὴ ἀντίδρασις τῆς Ἀδελφότητος τῆς μονῆς Σινᾶ στὰ ὅσα ἐτοίμαζαν γιὰ τὴν Μονὴ οἱ κυβερνήσεις Αἰγύπτου καὶ Ἐλλάδος μὲ τὴν συνέργεια τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου Σινᾶ Δαμιανοῦ, μὲ τὴν καθαίρεσί του, φρέναρε τὸ ξεπούλημα τῆς Μονῆς.
