Τουριστικὸς μοναχισμός,
ἡ νέα πραγματικότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους
Ἀνησυχῶν
Ἁγιορείτης Μοναχὸς
Τό ἄρθρο 4 τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀναφερόμενο στήν ἀποστολή τῆς μοναστικῆς πολιτείας, ὁρίζει ὅτι “Οὐδέποτε οὐδέν τῶν ἐν τῷ Ἄθῳ ἱερῶν Σκηνωμάτων δύναται νά ἐκτραπῇ τοῦ ἀρχικοῦ αὐτοῦ προορισμοῦ καί μετασχηματισθῆ ταῖς κοσμικαῖς χρείαις”, ὅμως ἡ σύγχρονη πραγματικότητα δέν ἀνταποκρίνεται πλήρως μέ τό ὡς ἄνω ἄρθρο.
Ἅγιος Ἰουστῖνος καὶ
σπερματικὸς λόγος
Σοφία
Μπεκρῆ,
φιλόλογος-θεολόγος
«Τὴν ἀπαρχὴν τῶν φιλοσόφων» τιμᾶ ἡ Ἐκκλησία μας τὴν 1η Ἰουνίου, τὸν Ἰουστῖνο τὸν φιλόσοφο καὶ μάρτυρα, τὸν ἀνήκοντα καὶ στὴν χορεία τῶν Ἀπολογητῶν. Οἱ Ἀπολογητὲς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἀνέλαβαν, κατὰ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰῶνες, ἐνώπιον τῶν Ῥωμαίων πολιτικῶν καὶ ἄλλων ἀρχόντων τὴν ὑπεράσπιση τῆς χριστιανικῆς πίστεως ἔναντι στὶς ποικίλες κατηγορίες τῶν ἐθνικῶν καὶ τῶν Ἰουδαίων.
ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΦΙΛΟΥ
(Α ΜΕΡΟΣ)
Η
μετάφραση του Σπύρου Φίλου είναι μία Προτεσταντική
μετάφραση της Αγίας Γραφής στην Δημοτική Ελληνική γλώσσα. Έχει βασιστεί
κυρίως στην παλαιότερη μετάφραση του
Νεόφυτου Βάμβα (στην αρχαιοπρεπή καθαρεύουσα), λάθη και αντιφάσεις της οποίας
αναπαράγει. Συγκρινόμενη η μετάφραση του Σπύρου Φίλου με αυτή του Βάμβα έχει
ίσως λιγότερα αλλά παρόμοια λάθη.
Πριν
σταχυολογήσουμε ορισμένα μόνο από τα λάθη της μετάφρασης του Σπύρου Φίλου
πρέπει να αναφέρουμε τα εξής:
1)
Η Προτεσταντική
μετάφραση της Αγίας Γραφής του Σπύρου Φίλου έχει ως βάση για την Παλαιά Διαθήκη
το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο και όχι την μετάφραση των Εβδομήκοντα που
αποτελεί το επίσημο κείμενο για την Παλαιά Διαθήκη της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
2) Παρά την δουλική υποταγή των Προτεσταντών στο Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο το οποίο θεωρούν γνήσιο και θεόπνευστο (παρά τις ανακρίβειες, αντιφάσεις και αλλοιώσεις που αυτό έχει) …..σε ορισμένα εδάφια ακολουθούν τους Εβδομήκοντα ή δικής τους έμπνευσης αποδόσεις ερχόμενοι σε αντίφαση με τους Μασορίτες τους οποίους θέλουν να μεταφράζουν !!! Αυτό παρατηρείται και στην μετάφραση του Σπύρου Φίλου.
Κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τόν Ἅγιο Πνεῦμα
Τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου
Μπριαντσανίνωφ
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πάντοτε θεωροῦσε τήν αἵρεση θανάσιμο
ἁμάρτημα,
πάντοτε δίδασκε ὅτι ὁ ἄνθρωπος πού προσβάλλεται ἀπό τήν φοβερή ψυχική ἀσθένεια
τῆς αἱρέσεως εἶναι πνευματικά νεκρός, ξένος πρός τήν θεία χάρη καί τήν σωτηρία,
κοινωνός τοῦ διαβόλου καί ἀκόλουθός του στήν αἱώνια κόλαση. Ἡ αἵρεση εἶναι γέννημα τοῦ διαβόλου,
ἐπινόησή του, εἶναι σχεδόν εἰδωλολατρία. Οἱ ἄγιοι Πατέρες ἀποκαλοῦν συνήθως
τήν εἰδωλολατρία ἀσέβεια καί τήν αἵρεση δυσσέβεια.
Ὅποιος διαβάσει μέ
προσοχή τά Πρακτικά τῶν Ἁγίων Συνόδων, εὔκολα θά πεισθεῖ ὅτι ὁ χαρακτήρας τῶν αἱρετικῶν εἶναι σατανικός.
Κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τόν Ἅγιο Πνεῦμα. Ὅλων τῶν αἱρέσεων ἡ
οὐσία εἶναι ἡ βλασφημία.
(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, σελ. 209,
ἐκδόσεως Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου 2024. )
--------------------------------------------
ΑΠΛΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ: Πρῶτον, ψάλλουμε στούς αἴνους τῆς Πεντηκοστῆς ὅτι τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας συγκροτεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα, καί δεύτερον μᾶς πληροφορεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον μέσῳ τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, ὅτι κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα.
ΠΑΦΟΣ: ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ
ΠΛΗΡΩΘΕΙ Ο ΘΡΟΝΟΣ ΟΣΟ Ο ΤΥΧΙΚΟΣ ΔΗΛΩΝΕΙ ΠΑΡΩΝ;
Θεολογική
και κανονική μελέτη περί πλασματικής χηρείας και των συνεπειών της για την
εκκλησιαστική τάξη
Η ιστορία της Εκκλησίας γνωρίζει χηρεύσαντες θρόνους. Δεν γνωρίζει όμως θρόνους που χηρεύουν επειδή κάποιοι αποφάσισαν να τους θεωρήσουν κενούς. Όταν ένας επίσκοπος ζει, αντιδρά, προσφεύγει, απορρίπτει διαδικασίες τις οποίες θεωρεί αντικανονικές και δηλώνει ότι παραμένει ο κανονικός ποιμενάρχης της επαρχίας του, τότε το θεμελιώδες ερώτημα δεν είναι ποιος θα τον διαδεχθεί, αλλά αν ο θρόνος του χήρευσε ποτέ πραγματικά.
Ἀθήνα 25 Μαΐου 2026
ΠΡΟΣ
ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ –
ΑΝΟΙΚΤΗ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ
(Σχετικὰ
μὲ τὸν συνεχιζόμενο – ἐπὶ τρία χρόνια τώρα – θρασύτατο ἐμπαιγμὸ τοῦ ἐπισκόπου
Γρηγορίου πρὸς τὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Περιστερίου ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο).
Πατέρες τῆς ἐκκλησίας μας*
Εορτή της
Πεντηκοστής.
Ο
«άλλος Παράκλητος».
Εν
Θεσσαλονίκη τη 1η Ιουνίου 2026
Αρχ. Παύλου
Δημητρακοπούλου
Θεολόγου – συγγραφέως.
Ολίγον πρό του Πάθους, αγαπητοί μου αδελφοί, κατά την διάρκεια του τελευταίου πασχαλίου δείπνου παρέδωσε ως γνωστόν ο Κύριος προς τους μαθητάς του το μέγα μυστήριο, την Θεία Ευχαριστία. Στη συνέχεια απηύθυνε προς αυτούς μακρά αποχαιρετιστήρια ομιλία, λόγους πλήρεις Χάριτος, στοργής και αγάπης, με νουθεσίες, προτροπές και υποσχέσεις, τους οποίους διασώζει ο ευαγγελιστής Ιωάννης στα κεφάλαια 13-17. Αναπόσπαστο δε μέρος αυτής της ομιλίας αποτελούν όσα ο Κύριος απεκάλυψε προς αυτούς περί του Αγίου Πνεύματος. Σε πολλά σημεία αυτής της υπέροχης ομιλίας αναφέρεται ο Κύριος στο Άγιο Πνεύμα, όπου αποκαλύπτει σ’ αυτούς, την αναγκαιότητα της ελεύσεώς του, προκειμένου να καταστούν ικανοί, να φέρουν εις πέρας την αποστολή, στην οποία τους έχει προορίσει. Τους αποκαλύπτει επίσης το έργο, το οποίο θα επιτελέσει διά μέσου αυτών στις ψυχές των ανθρώπων και τέλος την σχέση Του με τα άλλα δύο πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Ας προσπαθήσουμε στη συνέχεια με πολλή συντομία να προσεγγίσουμε και να σχολιάσουμε ορισμένα μόνο σημεία αυτών των λόγων του Κυρίου μας, επειδή ερμηνεύουν το βαθύτερο νόημα της μεγάλης αυτής δεσποτικής εορτής της Πεντηκοστής που εορτάζουμε σήμερα.
«Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ»
(Ως πλήρωμα και αλήθεια των Αγιογραφικών υποσχέσεων)
Νίκος Σακαλάκης,Μαθηματικός
Μέσα στα μύρα της Άνοιξης, μετά τη Λαμπρή, ακολουθεί και η μεγάλη εορτή της Πεντηκοστής∙ οκτώ Κυριακές, συνολικά επτά εβδομάδες συνθέτουν (συναπαρτίζουν) την περίοδο του Πεντηκοσταρίου, στην οποία προσθέτουμε και την Κυριακή των Αγίων Πάντων.
ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ
ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ[:
Εφ.5,8-16]
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
[ Υπομνηματισμός των χωρίων Εφ.5,5-21,
Ομιλίες ΙΗ’-ΙΘ΄]
[Ομιλία ΙΗ΄]:«Τοῦτο
γάρ ἐστε γινώσκοντες, ὅτι πᾶς πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ πλεονέκτης, ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης,
οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ. Μηδεὶς ὑμᾶς ἀπατάτω
κενοῖς λόγοις· διὰ ταῦτα γὰρ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας(:Φυλαχτείτε
απ’ όλα αυτά, διότι πρέπει να ξέρετε καλά αυτό, ότι κάθε πόρνος ή ακάθαρτος ή
πλεονέκτης, ο οποίος ουσιαστικά είναι ειδωλολάτρης, αφού η λατρεία του χρήματος
απορροφά ολόκληρη την καρδιά του, δεν έχει κανένα δικαίωμα κληρονομιάς στην
Βασιλεία του Χριστού και Θεού. Αυτή είναι η μόνο αλήθεια. Κι ας μη σας εξαπατά
κανείς με λόγια κούφια και ψεύτικα· διότι για τα αμαρτήματα αυτά έρχεται η οργή
του Θεού πάνω στους απείθαρχους και ανυπότακτους ανθρώπους)» [Εφ.5,
5-6].
Υπήρχαν, όπως φαίνεται, μερικοί και ανάμεσα στους δικούς μας προγόνους, οι οποίοι έλυναν εντελώς τα χέρια του λαού και μετέτρεπαν σε πράξη αυτό που είχε ειπωθεί από τον προφήτη Ιεζεκιήλ, μάλλον δε και εκτελώντας τα παραγγέλματα των ψευδοπροφητών, οι οποίοι βεβήλωναν το όνομα του Θεού μεταξύ του λαού του αντί «δρακὸς κριθῶν(: για μια χούφτα κριθάρι)» [Ιεζ. 13,19: «Καὶ ἐβεβήλουν με πρὸς τὸν λαόν μου ἕνεκεν δρακὸς κριθῶν καὶ ἕνεκεν κλασμάτων ἄρτων τοῦ ἀποκτεῖναι ψυχάς, ἃς οὐκ ἔδει ἀποθανεῖν, καὶ τοῦ περιποιήσασθαι ψυχάς, ἃς οὐκ ἔδει ζῆσαι, ἐν τῷ ἀποφθέγγεσθαι ὑμᾶς λαῷ εἰσακούοντι μάταια ἀποφθέγματα(: Και βεβήλωναν το όνομά μου ενώπιον του λαού μου, διότι διεκήρυσσαν ότι ενεργούσαν εν ονόματί Μου. Τα έκαναν δε αυτά χάριν ελαχίστου κέρδους· για μια χούφτα κριθάρι και λίγα κομμάτια ψωμί ενεργούσαν έτσι, ώστε να θανατώνουν ψυχές που δεν έπρεπε να θανατωθούν, και να περιποιούνται ψυχές που δεν έπρεπε να ζουν. Αυτά είχαν ως αποτέλεσμα τα κενά και ψευδή λόγια σας προς τον λαό, ο οποίος τα πρόσεχε, επειδή νόμιζε ότι προέρχονταν από τον Θεό)»].
ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«ΤΟ
ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ, ΧΟΡΗΓΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ»
[εκφωνήθηκε στην
Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-6-1998] (Έκδοσις Β΄)[Β377]
Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, έφθασε στην
50ήν ημέρα από της εορτής του Πάσχα. Και η
εορτή του Πάσχα ήταν εκείνη που έδωσε μετά την Πεντηκοστήν. Και η Πεντηκοστή ήταν η κάθοδος του Αγίου
Πνεύματος εις την Εκκλησίαν. Και είναι καρπός της Ενανθρωπήσεως του Υιού, της
Σταυρώσεώς Του, της Αναστάσεώς Του και της Αναλήψεώς Του.
Σήμερα οι πιστοί, δεύτερη μέρα της
Πεντηκοστής, συνεκεντρώθησαν δια να τιμήσουν το τρίτον Πρόσωπον της Αγίας
Τριάδος, που είναι το Πνεύμα το Άγιον. Εάν
ο Υιός δεν κατήρχετο ως Θεός και δεν ανήρχετο ως Θεάνθρωπος, το Πνεύμα το Άγιον
δεν θα ήρχετο ποτέ εις τον κόσμον. Και το Πνεύμα το Άγιον κατήλθε την ημέρα της
Πεντηκοστής, για να μένει πάντοτε εις την Εκκλησίαν. Το Πνεύμα το Άγιον είναι η
ζωή μας και μας χορηγεί ό,τι συνιστά τη ζωή μας. Γι'αυτό και χορηγός
ονομάζεται, παντός αγαθού.
Απ’ ό,τι μας χορηγεί, ελάχιστα σημεία θα μπορούσαμε να αναφέρομε, στην αγάπη σας. Λέγει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων εις την 16ην Κατήχησή του, που αναφέρεται εις το Πνεύμα το Άγιον ότι «ἔρχεται γὰρ σῶσαι καὶ ἰάσασθαι, διδάξαι, νουθετῆσαι, ἐνισχῦσαι, παρακαλέσαι, φωτίσαι τὴν διάνοιαν» κ.λπ. Δηλαδή το Πνεύμα το Άγιον έρχεται να μας σώσει, να μας θεραπεύσει, να μας διδάξει, να μας νουθετήσει, να μας ενισχύσει, να μας παρακαλέσει, δηλαδή παρηγορήσει και να μας φωτίσει την διάνοιαν.
ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
« Η ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ‘’ΒΑΣΙΛΕΥ ΟΥΡΑΝΙΕ’’»
[εκφωνήθηκε στην Ι.Μ. Κομνηνείου Λαρίσης στις 19-6-2000]
Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών, καὶ τὰ πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν, καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν, καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος, καὶ σῶσον, Ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Σήμερα, αγαπητοί μου, δευτέρα ημέρα από της Κυριακής της Αγίας Πεντηκοστής, έχομε σύναξη των πιστών για να τιμήσομε το τρίτο πρόσωπον της Αγίας Τριάδος, το Πνεύμα το Άγιον. Είναι Αυτό που υπούργησε το γεγονός της Πεντηκοστής και καθ’ όλη την εβδομάδα, έχομε την Διακαινήσιμον της Οικονομίας του Αγίου Πνεύματος, όπως και την Διακαινήσιμον του Πάσχα είχαμε την Οικονομίαν του Υιού. Ο Πατήρ στέλνει τον Θεόν Λόγον εις τον κόσμον, που με την Ενανθρώπησή Του ο κόσμος σώζεται. Στέλνει και το Πνεύμα το Άγιον ο Πατήρ, για να συμπληρωθεί η σωτηρία των ανθρώπων. Κι όπως λέγεται, ο Υιός και το Πνεύμα, λέγει ένας πατήρ της Εκκλησίας μας, «ο Υιός και το Πνεύμα το Άγιον είναι τα δύο χέρια του Πατρός με τα οποία σώζεται ο κόσμος». Και συνεπώς, όπου ο Υιός, εκεί και το Πνεύμα το Άγιον.
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
από τη
σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς» με θέμα:
ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ:
«Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;»
[εκφωνήθηκε επί απορίας προσκυνητών στην Ιερά
Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-5-1985] [Σειρά
1/Δ45Α]
[…] από το κατά Ματθαίον ευαγγέλιον, η οποία θα σταθεί και αφετηριακή όχι μόνον του σημερινού μας θέματος, αλλά και όλης της σειράς των θεμάτων που θα ακολουθήσουν. Είναι από το 16ον κεφάλαιον: «᾿Ελθὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων· τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι, τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; Οἱ δὲ εἶπον· οἱ μὲν ᾿Ιωάννην τὸν βαπτιστήν, ἄλλοι δὲ ᾿Ηλίαν, ἕτεροι δὲ ῾Ιερεμίαν ἢ ἕνα τῶν προφητῶν. Λέγει αὐτοῖς· ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; Ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Πέτρος εἶπε· σὺ εἶ ὁ Χριστὸς, ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ᾿ ὁ πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς. Καὶ δώσω σοι τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, καὶ ὃ ἐὰν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὃ ἐὰν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς».
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ[:Πράξεις 2, 1-11]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ,
Ο ΔΑΚΤΥΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 19-6-1994] (Β299)
Ζούμε πάλι, αγαπητοί μου, ἐν ἑορτῇ την χαρά της Πεντηκοστής. Είναι η χαρά από την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, που υπεσχέθη ο Κύριος εις τους μαθητάς Του, αλλά και σε όλη την Εκκλησία, διαμέσου των αιώνων. Και ο Κύριος είπε: « Ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι, ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρὸς ἣν ἠκούσατέ μου(:«Μη χωριστείτε από τα Ιεροσόλυμα, αλλά να περιμένετε την υπόσχεση του Πατέρα μου, που σας την έχω πει») ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας (:«Ο Ιωάννης εβάπτισε με νερό, σεις θα βαπτισθείτε με το Πνεύμα το Άγιον, όχι ύστερα από πολλές ημέρες»). Και η υπόσχεσις του Χριστού εξεπληρώθη δέκα ημέρες μετά την Ανάληψή Του. Και για να έρθει το Πνεύμα το Άγιον, έπρεπε να ανέλθει ο Υιός προς τον Πατέρα. Γι΄αυτό ο Κύριος είπε ότι «Συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω(:Σας συμφέρει εγώ για να φύγω). Ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω(:διότι αν δεν φύγω), ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς (:ο Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, δεν θα έλθει σε σας)· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς(:Όταν δε πάω στον ουρανό, τότε εγώ θα σας στείλω τον άλλον Παράκλητον, το Πνεύμα το Άγιον)».
Η πρόσβαση στα μετρητά
ως ζήτημα χρηματοοικονομικής ένταξης
Γράφει
ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός
Μια νέα επιστημονική μελέτη δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 2026 από ακαδημαϊκούς (David Bounie, Davi Marim, Luis Nägelin και Tobias Trütsch) του Πανεπιστημίου St. Gallen στην Ελβετία, ενός από τα πιο φημισμένα ακαδημαϊκά ιδρύματα στον τομέα των χρηματοοικονομικών στον κόσμο. Φέρει τον τίτλο «Μια διακρατική σύγκριση της χωρικής κατανομής των σημείων πρόσβασης σε μετρητά στην Ελβετία και τη Γαλλία» (“A cross-country comparison of the spatial distribution of cash access points in Switzerland and France”) και συγκρίνει την προσβασιμότητα των κατοίκων της Γαλλίας και της Ελβετίας σε υποδομές μετρητών, δηλαδή σε μηχανήματα αυτόματης ανάληψης (ΑΤΜ), σε τραπεζικά καταστήματα και σε ταχυδρομεία.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΣΗΜΕΙΟΝ ΔΙΑΛΥΣΕΩΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-6-2000] (Β416)
Το Πνεύμα το Άγιον, αγαπητοί μου, ήδη είχε ανακληθεί από την Γην. Το είπε σαφώς ο Πατήρ: «Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας». Οι άνθρωποι είχαν εξοκείλει. Παρότι ο Θεός είχε πει να μη μιγούν οι δύο κλάδοι του Αδάμ. Ο ένας ήταν του Κάιν και ο άλλος του Σηθ. Εμίγησαν όμως κινούμενοι από κίνητρα υλιστικά. «Είδαν», λέγει, «οι υιοί, οι απόγονοι του Σηθ ότι οι θυγατέρες των απογόνων του Κάιν ήταν πολύ ωραίες· και εμίγησαν». Και εχάλασαν. Και έφθασαν σε ένα σημείο που προκαλείται πλέον η απόφασις του Θεού για να έλθει ο Κατακλυσμός. Γι'αυτό λέγει… προσέξτε αυτήν την θέσιν «Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα - δεν λέει «εἰς τοὺς αἰῶνας»- διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας». Έγιναν σαρκικοί. Αίρω, λοιπόν, το Πνεύμα μου το Άγιον. Από δω ας μάθομε ότι ο σαρκικός άνθρωπος δεν μπορεί να έχει το Πνεύμα του Θεού. Δεν… τρόπον τινά, προσγειούται ομαλά το Πνεύμα το Άγιον εις τον σαρκικόν άνθρωπον. Γνωρίζομε πλέον από την Καινή Διαθήκη ότι ο άνθρωπος είναι όχι η ψυχή του μόνον αλλά και το σώμα του και κυριότατα το σώμα του, ναός του Αγίου Πνεύματος. Πώς λοιπόν αυτό το σώμα, το οποίον θα συρθεί εις την ανηθικότητα, την ποικίλη ανηθικότητα, πώς είναι δυνατόν πλέον, αφού καταπροδόθηκε ως ναός του Αγίου Πνεύματος να μένει πλέον μέσα εκεί το Πνεύμα το Άγιον;
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ[:Πράξεις 2, 1-11]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«ΤΑ ΔΥΟ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 15-6-1997] [Β356]
Σήμερα, αγαπητοί μου, εορτάζομε την Αγίαν Πεντηκοστήν. Δηλαδή το γεγονός της καθόδου του Αγίου Πνεύματος εις την Εκκλησίαν του Χριστού· και που αποτελεί το επισφράγισμα του έργου του Χριστού επί της γης. Και το έργον του Χριστού επί της γης είναι η ίδρυσις της Εκκλησίας Του. Και αυτή η ίδρυσις, το βαθύτερον μυστήριον, το «σεσιγημένον μυστήριον χρόνοις αἰωνίοις», όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος, είναι η φανέρωσις της Εκκλησίας ως Σώματος Χριστού.
Είναι γνωστόν ότι η Εκκλησία είναι άναρχος. Καλώς το ακούσατε. Είναι άναρχος και αιώνιος. Χωρίς αρχήν και χωρίς τέλος. Ακριβέστερα αΐδιος. Όπως ακριβώς αΐδιος, χωρίς αρχή και χωρίς τέλος είναι ο Άγιος Τριαδικός Θεός. Διότι αυτά τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος την αποτελούν. Και εφόσον αΐδιος ο Θεός, αΐδιος και η Εκκλησία. Ως ομοουσιότης και ως κοινωνία των τριών Προσώπων μεταξύ των. Αυτή είναι η Εκκλησία. Έτσι η Εκκλησία απετέλει ένα εσωτερικό γεγονός της θεότητος· σαν εσωτερική προβολή. Η αγάπη, όμως, του Θεού, που εδημιούργησε τον αόρατον κόσμον των αγίων αγγέλων και τον ορατόν κόσμον των ανθρώπων, ήθελε να επεκτείνει την Εκκλησία Του και έξω του εαυτού Του σαν εξωτερική προβολή. Και ο τρόπος ήταν η Ενανθρώπησις του Λόγου. Ήθελε ο Θεός την ένωση, ή επέκταση, της Εκκλησίας Του μέσω του ανθρώπου σε ολόκληρη την Δημιουργίαν. Αλλ’ ο Αδάμ αστόχησε! Είναι γνωστό ότι ο Θεός Λόγος ωμίλει μετά του Αδάμ. Όλος εκείνος ο διάλογος που διημείφθη, μας κάνει φανερό ότι επεσκέπτετο ο Θεός Λόγος τον Αδάμ. Και είχε με αυτόν κοινωνίαν, δηλαδή Εκκλησία. Αλλά ο Αδάμ αστόχησε.
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ
Μνημόνευσις ὀνομάτων
«Μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους» (Ἑβρ. ι΄, 14). (: Ἐκάθησε δὲ καὶ ἔπαυσε νὰ θυσιάζῃ, διότι μὲ μίαν προσφορὰν καὶ θυσίαν ἔκαμε γιὰ πάντα τελείους ἐκείνους, ποὺ μὲ τὴν θυσίαν του αὐτὴν ἁγιάζονται).
Ολίγον προ της Αλώσεως
Ας μην απογοητευόμαστε. Κάθε κατοχή
έχει και το τέλος της.
του Φωτίου Μιχαήλ,Ιατρού
Στα τελευταία χρόνια της Μακεδονικής Δυναστείας το Βυζαντινό κράτος κυβερνήθηκε από αυτοκράτορες, οι οποίοι με τις λαθεμένες ενέργειές τους το οδήγησαν σε παρακμή. Οι αυτοκράτορες αυτοί πήραν το μέρος των πλουσίων αξιωματούχων της πρωτεύουσας και των «δυνατών» των επαρχιών, και προχώρησαν στα εξής νομοθετικά μέτρα:
Ελλάδα: Χρυσοπληρώνουμε
τις «έξυπνες» κάμερες AI για 7% ακρίβεια παραβάσεων και 100% παρακολούθηση!
Το απόλυτο ψηφιακό μπάχαλο με τις πολυδιαφημισμένες κάμερες που
κάνουν λάθη κατά 93% - Η «ασφάλεια των δρόμων» πάει περίπατο και μένει μόνο ο
Μεγάλος Αδερφός
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
«ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ,…ποταμοί…
ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος.»
Τούς λόγους αὐτούς εἶπεν ὁ Κύριος διά τήν ἄκτιστον Ἐνέργειαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τήν ὁποίαν ἔμελλον, μετά τήν θείαν Ἀνάληψίν Του εἰς τούς οὐρανούς, νά λαμβάνουν ἐκεῖνοι πού θά ἐπίστευον εἰς τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τόν Θεόν ἡμῶν.
Ο ΘΕΙΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ
π.
Δημητρίου Μπόκου
«Τελευταία εορτή» ονομάζεται η αγία Πεντηκοστή. Ολοκληρώνεται με αυτήν η θεία Αποκάλυψη, η φανέρωση του Τριαδικού Θεού στον κόσμο. Είναι εορτή του Αγίου Πνεύματος, αλλά και εορτή της Αγίας Τριάδος, αφού τα πάντα γίνονται υπό του Θεού Πατρός, διά του Υιού, εν Αγίω Πνεύματι. Φανερώνεται η αιώνια αλήθεια. Έρχονται εις πέρας όλα όσα θεώρησε απαραίτητα ο Θεός για τη σωτηρία του κόσμου (η Θεία Οικονομία). Τώρα η πρωτοβουλία για την αξιοποίησή τους ανήκει σε μας.
Ἡ κραυγή ἑνός Λαοῦ
Τοῦ
κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου
«Νὰ τὸ τέρας μὲ τὴν κοφτερή οὐρά, πού τρυπάει τά βουνά, πού σπάζει τά τείχη καί
τά πλειό γερά ὅπλα˙ νά ἐκεῖνος πού μολύνει τό σύμπαν» (Θεία Κωμωδία, Dante
Alighieri).
Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία φαίνεται πὼς συνεχῶς πτωχεύει. Ὄχι μόνον οἰκονομικά, ἀλλὰ κυρίως ἰδεολογικὰ καὶ πνευματικά. Οἱ ἀξίες ἀποσαθρώνονται καὶ οἱ ἀρχὲς περιθωριοποιοῦνται, ὥστε ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν ἐκπληκτική του ὑπεροχὴ στὸ θησαύρισμα τῆς δημιουργίας νὰ διολισθαίνει στὴν ἀπόγευση τῆς ζωῆς καὶ τοῦ νοήματός της καὶ ἀπὸ τὸ ὕψος του «ὡς χαρίεν ἔστ᾿ ἄνθρωπος, ὅταν ἄνθρωπος ᾖ» νὰ ξεπέφτει σὲ θλιβερὴ καρικατούρα.
Ἡ εἴσοδος τῆς Ἑλλάδος στὴν ἐποχὴ τῶν μνημονίων καὶ τῆς παρατεταμένης οἰκονομικῆς κρίσης τὸ 2010 δὲν ἀπετέλεσε ἁπλῶς ἕνα δημοσιονομικό γεγονός. Ὑπῆρξε ἕνας βίαιος, ὑπαρξιακὸς ἀκρωτηριασμὸς τοῦ κοινωνικοῦ ἱστοῦ. Γιὰ δεκαετίες, ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία, παρὰ τὶς παθογένειές της, διατηροῦσε μία ἰσχυρὴ ἀσπίδα προστασίας ἀπέναντι στὴν ἀπόγνωση: τοὺς στενοὺς οἰκογενειακοὺς δεσμούς, τὴν κοινοτικὴ ζωὴ καὶ μία διάχυτη, ἔστω καὶ ἐνίοτε παραδοσιακή, χριστιανικὴ πίστη.
Πειθαρχία καί σεβασμός
Τοῦ
Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Οἱ πολιτικοὶ ζητοῦν ἀπὸ τὸ λαὸ πειθαρχία στὶς ἀποφάσεις τους καὶ πολλὲς φορὲς τὴν ἐπιβάλλουν μὲ τὴν ἐξουσία ποὺ ἔχουν. Κάτι ποὺ δὲν τὸ πετυχαίνουν πάντα, ἰδίως ὅταν ὑπάρχει λαϊκὴ κατακραυγή. Οἱ δικαστικὲς καὶ ἀστυνομικὲς δυνάμεις δὲν ἐπαρκοῦν καὶ ἀναγκάζονται νὰ ἀναθεωρήσουν τὶς ἀποφάσεις τους καὶ νὰ σεβαστοῦν τὰ δικαιώματα τοῦ λαοῦ, ἱκανοποιώντας τὰ αἰτήματά του γιὰ καλύτερη ζωή.
Αντικανονικές συνοδικές
καθαιρέσεις και εκκλησιαστική συνείδηση: Πατερικά προηγούμενα από τον Μέγα
Αθανάσιο και τον Χρυσόστομο έως τη σύγχρονη υπόθεση του Μητροπολίτου Πάφου
Τυχικού
Εισαγωγή
Η ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μαρτυρεί επανειλημμένως ότι η κανονική αλήθεια και η εκκλησιαστική δικαιοσύνη δεν ταυτίζονται πάντοτε με τις αποφάσεις ορισμένων τοπικών συνόδων ή με ενέργειες που λαμβάνονται υπό πολιτικές, προσωπικές ή αιρετικές πιέσεις. Πολλοί μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας υπέστησαν καθαιρέσεις, εκπτώσεις από τον θρόνο τους, εξορίες ή διωγμούς, χωρίς όμως η Εκκλησία να αποδεχθεί τελικώς τις εις βάρος τους αποφάσεις ως κανονικώς έγκυρες.
Επίσκοποι παραγωγής της
"Συνόδου της Κρήτης"!
Του
κ. Δημ. Κ. Αναγνώστου, Θεολόγου
Δεν ανήκω στο ποίμνιο της επισήμου Εκκλησίας της Κύπρου. Ωστόσο και ως πιστός και ως Θεολόγος παρακολουθώ τα τεκταινόμενα. Ο εκεί Μητροπολίτης Πάφου κ. Τυχικός καταφανέστατα αντικανονικώς εκθρονίστηκε. Η υπόθεσή του πήρε μεγάλες διαστάσεις. Ο ίδιος φαίνεται αγαθός άνθρωπος. Έκανε, βεβαίως, κι αυτός τα λάθη του, χωρίς αυτό να δικαιολογεί την καρατόμησή του. Το πολύ ενδιαφέρον στοιχείο στην υπόθεση αυτή είναι ότι του ζητήθηκε, προς διάσωσή του, η αναγνώριση ως ορθοδόξου της γνωστής Συνόδου της Κρήτης, καθώς και η, εμμέσως πλην σαφώς, αποδοχή της οικουμενιστικής προσεγγίσεως προς ένωση με τον Παπισμό. Αυτά, ο ίδιος δεν τα αποδέχθηκε. Χθές, παρά τις σχετικές εκκρεμότητες, κανονικές και άλλες, η Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου εξέλεξε νέο Μητροπολίτη Πάφου, τον καθηγητή της Θεολογικής Σχολής της Κύπρου Ιερομόναχο κ. Γρηγόριο Ιωαννίδη. Η Πάφος είναι ανάστατη και τουλάχιστον διχασμένη. Ο κ. Τυχικός συνεχίζει να ζητά δικαιοσύνη, ενώ σε πρόσφατο μήνυμά του απεκάλυψε ότι στο Φανάρι, όπου είχε καταφύγει, αντί να εξετάσουν τις σε βάρος του αντικανονικότητες, τον "εξέταζαν" περί της Συνόδου της Κρήτης, περί Οικουμενισμού κοκ!
Το παράδοξο του Προφήτη
Ηλία στην Ηλιούπολη – Όταν η «οικολογική» ευαισθησία εξαντλείται στον διωγμό
ενός ναού και ενός ιερέα
Ο
π. Στυλιανός Καρπαθίου διώκεται από ομάδα δημοτών επειδή κάποιοι προτιμούν την
εκκλησία «καρτ - ποστάλ» και όχι θεραπευτήριο ψυχών
Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης
ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[Από τη σειρά: «Ομιλίες εις προσκυνητάς Θεσσαλονικείς» Δ97Α’]
[Εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 13-6-1992]
Αν ο θάνατος, αγαπητοί μου, έθετε την τελική του σφραγίδα σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, τότε, θα λέγαμε, ας αρχίσομε να θρηνούμε γι΄ αυτήν την φοβερή αιχμαλωσία μας εις τον κόσμον αυτόν. Τότε μόνιμο τραγούδι μας, μόνιμο, μάλλον, ελεγείο μας, ας είναι το «Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης». Και μάλιστα όταν σήμερα, Ψυχοσάββατο προ της Πεντηκοστής, μάς ζωντανεύει αυτή η θέσις του θανάτου, η πραγματικότητα του θανάτου για να τα πούμε αυτά, τότε θα λέγαμε: «Γιατί να έρχονται νέοι άνθρωποι στον κόσμον αυτόν αφού θα πεθάνουν;».
«Γιατί να γεννιώνται άνθρωποι;». Ή, ακόμη, τότε μία γέννηση θα μπορούσε να είναι ένα προκαταβολικόν πένθος. Μάλιστα μεταφορικώς λέγεται ότι το παιδί μόλις γεννιέται, κλαίει και αυτό σημαίνει ότι μπαίνει μέσα στα βάσανα αυτού του κόσμου. Τότε… γιατί ο ήλιος λάμπει; Ή ακόμη γιατί τα πουλιά κελαηδούν; Δεν θα υπήρχε λόγος. Τότε η Δημιουργία στο βάθος της, παρά την επιφανειακή ομορφιά της κρύβει την πιο απαίσια αντίφαση, την υπαρξιακή ανυπαρξία της. Και είναι μία, τότε η Δημιουργία, μία εξοργιστική κωμωδία. Αν βέβαια όλα αυτά, τον τελικό λόγο, τον έχει ο θάνατος. Έτσι, ύπαρξις και ανυπαρξία, ζωή και θάνατος, είναι η πιο ακραία αντίφασις.
ΟΜΙΛΙΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΕΛΙΤΗ
ΕΙΣ ΤΗΝ
ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ (29-5-2020)
Εὐχαριστώντας
γιά τήν πρόσκληση καί γιά τήν παρουσία σας, εὔχομαι τίς στιγμές αὐτές γόνιμες
γιά ὅλους.
Σέ
κάθε ἐπέτειο γιά τήν ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας πενθοῦμε ἀναστάσιμα τήν
τουρκική κατάκτηση τῆς ἐνδοξότερης Χριστιανικῆς αὐτοκρατορίας, πού ὀνόμασαν
Βυζάντιο οἱ ἐχθροί της, ἀποκρύπτοντας τίς ἱστορικές της ρίζες γιά νά
ἀλλοιώσουν τήν ταυτότητά της.
Ἡ προερχόμενη ἀπ᾿ τήν ἐξ᾿ ἀρχῆς Ἑλληνική πόλη Ρώμη Ρωμαϊκή αὐτοκρατορία, ἐκχριστιανισμένη, εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη αὐτοκρατορία, πού περιλαμβάνονταν στά ὅριά της γιά κάποια χρονικά διαστήματα ἡ Βρετανία, ἡ Εὐρώπη, ὡς τόν Ἔλβα, ἤ δυτική Ἀσία μέχρι καί τό Ἰράκ καί ἡ βόρεια Ἀφρική. Κύρια γλῶσσα ἡ Ἑλληνική, ἡ ἀπ᾿ ὁποιαδήποτε ἄλλη μουσικότερη καί πλουσιότερη - σημεῖο ὅτι ὁ λαός πού τήν δημιούργησε ἔφτασε ὡς τά πιό ἀκραῖα ὅρια τή δίψα γιά ἀλήθεια, ζωή, ὡραιότητα, ἐλευθερία, ἀγάπη – ἔκφραση δίψας γιά τόν Θεό. Συνεκτικός ἱστός τῶν λαῶν πού τήν συγκρότησαν, ἡ ἴδια πίστη. Ἐπισήμανση πού λείπει ἀπ᾿ τήν Ἱστορία: κυβερνήθηκε καί ἀπό Ἁγίους πού θέσπισαν ὡς θεμέλιο πολιτικῆς τήν θέωση τοῦ πολίτη, καταξιώνοντας τήν Πατρίδα ὡς οἶκο τοῦ Θεοῦ, ἁγία γῆ, ὅπου ἀσκεῖται ὁ βίος πού τρέπει σέ ἀνάσταση τόν θάνατο καί καταλάμπει ἄκτιστο φῶς τήν οἰκουμένη μέσα ἀπ᾿ τήν Ἀποκάλυψη, τήν ποίηση, τήν μελῳδία , τήν ἀρχιτεκτονική καί τήν εἰκόνα, πού ἐμπνέει κάθε μία τό Ἅγιο Πνεῦμα, κορυφώνοντας τόν Θεανθρώπινο πολιτισμό. Τόσο στήν βιοπάλη, κατά τήν εἰρήνη, ὅσο καί στόν πόλεμο μέ τίς αἱρέσεις ἤ μέ τούς ἐπίδοξους κατακτητές.
ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
ως μήνυμα από τη θλιβερή επέτειο της Αλώσεως της
Κωνσταντινούπολης
Στόμιο
Λαρίσης, 28-5-1994
Σήμερα, αγαπητοί μου, έχουμε μια πολύ θλιβερή επέτειο, την 29η Μαΐου 1453. Άραγε τη θυμηθήκαμε; Ότι είναι πάρα πολύ σπουδαίο να έχουμε μία μνήμη ιστορική, μόλις και ανάγκη να το πει κανείς· διότι, εάν έχουμε πάντοτε αυτήν την ιστορική μνήμη, μπορούμε πάντοτε, έχοντάς τη ως βοηθό και διδάσκαλο, να αποφεύγουμε εκείνα τα οποία στο παρελθόν μάς προξένησαν ζημιά, να πράττουμε όμως εκείνα τα οποία στο παρελθόν αποδείχτηκαν σωστά. Έτσι, όπως αντιλαμβάνεστε, πάντοτε μία επέτειος, είτε χαρούμενη, είτε θλιβερή έχει πολλά να διδάξει. Αναρωτηθήκαμε γιατί χάσαμε το Βυζάντιο; Διότι σαν και σήμερα, το 1453, ἑάλω ἡ Πόλις… Κατελήφθη η Πόλις. Τη χάσαμε την Πόλη. Και η Πόλη δεν ήταν απλώς μόνο η Κωνσταντινούπολη, ήταν η πρωτεύουσα του απεράντου εκείνου βυζαντινού κράτους, το οποίο λίγο-λίγο φαγώθηκε και έμεινε μόνο μία πόλις, ως κράτος, μόνο μία πόλις, και αυτή η πόλις έπεσε αυτήν την ημερομηνία.
Παρθενομάρτυς Θεοδοσία,
ὁσιομάρτυς Θεοδοσία καὶ Ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Συντάκτης
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
Ἡ 29η Μαΐου, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡμέρα σημαντική. Ἐὰν ἀνοίξουμε τὸ συναξάρι τῆς Ἐκκλησίας, θὰ δοῦμε ὅτι τὴν ἡμέρα αὐτὴ τελεῖται ἡ μνήμη δύο ἁγίων γυναικῶν οἱ ὁποῖες φέρουν τὸ ἴδιο ὄνομα· Θεοδοσία λέγεται ἡ μία, Θεοδοσία λέγεται καὶ ἡ ἄλλη.
Πιστοί της Ι. Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας
Αποκατάσταση της
αλήθειας σχετικά με τις ανυπόστατες κατηγορίες περί αυθαίρετης αγιοκατατάξεως
Με
λύπη αλλά και αίσθημα ευθύνης απέναντι στην αλήθεια, αισθανόμαστε την ανάγκη να
τοποθετηθούμε δημόσια σχετικά με τις κατηγορίες και τις αιχμές που διατυπώθηκαν
εναντίον μας, με αφορμή την πρόσκληση συλλογής μαρτυριών και θαυμαστών
γεγονότων προς τιμήν του μακαριστού πνευματικού πατρός μας πατηρ Αναστασίου
Χατζάκη.
Ώστε να μη χαθούν τα γεγονότα και να υπάρχουν καταγεγραμμένα και όχι γιατί θέλουμε να αντικαταστήσουμε την Εκκλησία.
