π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Μνήμη των αγίων Επτά Μακκαβαίων – Η Ανάστασις των νεκρών. Μαρτυρίαι εκ της Παλαιάς Διαθήκης

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΠΤΑ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης ομιλίας μακ. αρχιμανδρίτου Αθανασίου Μυτιληναίου

             από τη σειρά «Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ» με θέμα:

«Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ. ΜΑΡΤΥΡΙΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-4-1980]

                                                        [Θέμα 2ον]

      Η αλήθεια ότι θα έχομε την ανάσταση των νεκρών, είναι ένα δόγμα πίστεως αποκλειστικά χριστιανικό και ουδέποτε το συνέλαβε φιλοσοφική σκέψις. Ανήκει, δηλαδή, αποκλειστικά εις τον χώρον της σοφίας, της δυνάμεως και της αγάπης του Θεού. Ωστόσο, όπως ο Θεός δεν άφησε αμάρτυρον τον εαυτόν Του, από της εποχής του Αδάμ έως της εποχής του Αβραάμ, έτσι ακριβώς δεν άφησε και αμάρτυρον την αλήθειαν της καθολικής αναστάσεως των ανθρώπων.

      Τοιουτοτρόπως παρατηρούμε εις τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης μιαν προοδευτικήν και, επί το σαφέστερον, αποκάλυψιν αυτής της παμμεγίστης αληθείας. Αξίζει να ασχοληθούμε με αυτές τις μαρτυρίες που δίδει ο Χριστός μέσα εις τον δικό Του λόγο. Και πώς η αλήθεια αυτή, ο λόγος αυτός, πηγαίνει, όπως σας είπα, διαρκώς επί το προοδευτικότερον εις την σαφήνειαν του θέματος.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Μνήμη των αγίων Επτά Μακκαβαίων - Οι Επτά Μακκαβαίοι και το νόημα του μαρτυρίου των

 

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΠΤΑ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακ. αρχιμανδρίτου Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΟΙ ΕΠΤΑ ΜΑΚΚΑΒΑΙΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ΤΩΝ»

 [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-8-1983] [Δ13]

 [Εκ του προχείρου, προσφώνηση σε νέους της Χριστιανικής Κατασκηνώσεως «Ζωής»]

        Θα ήθελα, παιδιά, να εκφράσω την χαρά μου, με την παρουσία σας εδώ εις την Ιεράν μας Μονήν. Βέβαια, κάθε χρόνο έρχεστε ως κατασκηνωταί και τούτο σημαίνει ότι θα θέλατε, ασφαλώς, να δεχθείτε κάποιες επιδράσεις από την Ιεράν Μονήν, που θα μπορούσαν αυτές οι επιδράσεις να σας βοηθήσουν στην πνευματική σας ζωή. Θα ‘θελα, λοιπόν, να σας έλεγα λίγα λόγια και με την ευκαιρία της 1^ης Αυγούστου που έχομε σήμερα και που η Εκκλησία μας γιορτάζει τους επτά Μακκαβαίους αδελφούς, την μητέρα τους, την Σολομονή και τον διδάσκαλό τους, τον Ελεάζαρο, να σας έλεγα λίγα λόγια επάνω στην στάση αυτών των μαρτύρων της Εκκλησίας μας.

Αλυτρωτικοί χάρτες στα σχολεία της Αλβανίας – Διεκδικούν 7 νομούς της Ελλάδας!

Αλυτρωτικοί χάρτες στα σχολεία της Αλβανίας – Διεκδικούν 7 νομούς της Ελλάδας!

Αυτούς τους χάρτες διδάσκονται και οι ομογενείς μας! - Το καθεστώς Ράμα δεν παύει να αποθρασύνεται όσο η Αθήνα περιορίζεται σε χλιαρές αντιδράσεις

Κώστας Πετρόπουλος

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Σήμερα βάλλεται καί ὑπονομεύεται ἔμμεσα καί ἔντεχνα ἡ παραδοσιακή καί εὐλογημένη χριστιανική οἰκογένεια.

…….Καί ὅμως, ὁ φοβερός «λίβας» τῆς χρεωκοπημένης πνευματικά Δύσεως, τῆς «νέας ἐποχῆς» καί τῆς «νέας τάξης πραγμάτων», ἔφερε τά ἄνω κάτω εἰς τήν Ἑλληνορθόδοξη Πατρίδα μας. Δυστυχῶς νομοθετήθηκε καί ἐπισημοποιήθηκε «νέος τύπος οἰκογένειας» (δύο ἀτόμων τοῦ ἰδίου φύλου μέ δικαίωμα τεκνοθεσίας). Καί αὐτός ὁ νεωτερισμός περνάει καί εἰς τήν σχολική ἐκπαίδευσι, μέ ἀρχή εἰς τά βιβλία τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου, πού θά κυκλοφορήσουν ἀπό τόν Σεπτέμβριο τοῦ ἔτους αὐτοῦ. Θά διδάσκωνται τά παιδιά μας ὄχι ἕνα, ὅπως συνέβαινε μέχρι τώρα, ἀλλά καί ἄλλους δύο «τύπους οἰκογένειας» (ἄνδρα μέ ἄνδρα καί γυναίκας μέ γυναίκα), διά νά ἐπιλέξουν μελλοντικά τόν «τύπο οἰκογένειας», πού τούς ταιριάζει. Φοβερή κατάπτωσις! Καί τό χειρότερο: προβάλλεται σκίτσο μέ περίπτυξι καί φίλημα ἀνθρώπου σέ ζῶο! Ποῦ ὁδηγοῦνται τά παιδιά μας, στή ζωολατρεία ἀντί στή θεολατρεία;………………….

ΕΛΛΗΝΙΚΗ   ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

        ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΥΘΗΡΩΝ & ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

                                                         Ἐν Κυθήροις τῇ 29ῃ Ἰουλίου 2026

Ἀριθ. Πρωτ.: 455

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2026
(ὑπ’ ἀριθ. 258/2026)

Κυριακή Θ΄ Ματθαίου

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...ἀνέβη εἰς τό ὄρος κατ’ ἰδίαν προσεύξασθαι».

Προσευχή· ἡ ὁμορφότερη καί γλυκύτερη ἐργασία τῆς καιομένης καρδίας. Κατ’ ἰδίαν εὐφραίνονται μόνον, μέ τόν Θεό χορτασμένοι ἀπό τήν θεία ἀπόλαυση, καθ’ ἡμέραν οἱ Ὀρθόδοξοι χριστιανοί. Βρίσκονται σέ ἔκπληξη μέχρι τόν κατάλληλο καιρό, ἔχοντας φθάσει ἐν μέρει, διά τῆς Χάριτος, τό τελειότατο ἀπ’ ὅ,τι μπορεῖ νά ἐπιθυμήσει κανείς σάν προκαταβολή τῆς αἰωνίου μακαριότητος. Ὅταν, ἁγία γερόντισσα, στό κελάκι σου(ταμιεῖον σου), δεῖς ὅτι ἐνεργεῖ μέσα σου ἡ προσευχή καί δέν παύει νά κινεῖται μέσα στήν καρδιά, μήν τήν ἀφήσεις καί σηκωθεῖς γιά ὁ,τιδήποτε γήινο, ὡς τήν στιγμή πού θά σέ ἐγκαταλείψει αὐτή, κατ’ οἰκονομίαν Θεοῦ.

Τιμᾶται ὁ Βολοντιμίρ Ζελένσκι μὲ τὸ Βραβεῖον «Φάρος Ἐλπίδας»!

Ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς καὶ ὁ προκαθήμενός της ἀντὶ νὰ διακονήσουν τὴν μετάνοιαν καὶ τὴν ἀλήθειαν κατεργάζονται τὰ πάθη καὶ τὸ ἄδικον. Θά ἀπονείμουν βραβεῖον εἰς τὸν πρόεδρον τῆς Οὐκρανίας, ὡς «ὑπερασπιστὴ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας».

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (Κυριακή Θ΄ Ματθαίου).

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο Χριστός χόρτασε πέντε χιλιάδες άνδρες με πέντε άρτους και δύο ιχθύες. Αμέσως μετά το θαύμα ο Χριστός ανάγκασε τους μαθητές του να μπουν στο πλοίο και να περάσουν στην απέναντι όχθη της Γαλιλαίας, για να μην παρασυρθούν από άκαιρους ενθουσιασμούς, όπως το πλήθος που έφαγε τους άρτους και ήθελε να ανακηρύξει τον Χριστό βασιλέα του. Ο ίδιος παρέμεινε πίσω, απόλυσε τους όχλους και κατόπιν ανέβηκε στο όρος να προσευχηθεί κατ’ ιδίαν. Όταν έπεσε η νύχτα, βρισκόταν εκεί εντελώς μόνος (Κυριακή Θ΄ Ματθαίου).

Ο άνθρωπος συνήθως φοβάται τη μοναξιά, ιδίως στην ερημιά και ιδιαίτερα τη νύχτα. Τον φυσικό αυτό φόβο εκμεταλλεύεται ο διάβολος για να διώξει από την έρημο τους αναχωρητές μοναχούς. Και δεν αρκείται στη φυσική αγριάδα της νύχτας και της ερήμου (σκοτάδι, αγρίμια κ.λ.π.), αλλά δημιουργεί και επιπλέον φόβους ο ίδιος με την ταραχώδη παρουσία του, όπως στον άγιο Αντώνιο και σε πολλούς άλλους ασκητές.

Οι εσθονικές αρχές συζητούν την αφαίρεση του καθεδρικού ναού του Ταλίν από την Ορθόδοξη Εκκλησία

 Εσθονοί αξιωματούχοι συζητούν εάν θα τερματίσουν τη μίσθωση του καθεδρικού ναού του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι στο Ταλίν από την εκκλησία που συνδέεται με τη Μόσχα, μετά την έκκληση του υπουργού Εσωτερικών Ιγκόρ Τάρο για τον τερματισμό της συμφωνίας, αναζωπυρώνοντας μια μακροχρόνια διαμάχη για το μέλλον του ορόσημου.

  Ο Τάρο δήλωσε ότι η πόλη του Ταλίν, στην οποία ανήκει το κτίριο, θα πρέπει να τερματίσει τη μίσθωσή της με την Εσθονική Χριστιανική Ορθόδοξη Εκκλησία, μια αυτοδιοικούμενη Εκκλησία εντός του Πατριαρχείου της Μόσχας, αναφέρει το err.ee.

«Δεν υπάρχει λόγος να εθνικοποιηθεί τίποτα, απλώς να τερματιστεί η συμφωνία πρόωρα και να διακοπεί η ροή χρημάτων προς τον οργανισμό της Μόσχας», δήλωσε ο Τάρο, προσθέτοντας τον αβάσιμο ισχυρισμό ότι ο καθεδρικός ναός λειτουργεί ως τουριστικό αξιοθέατο και όχι ως παραδοσιακή ενοριακή εκκλησία.

Ο ιστορικός Λάουρι Βάτρε είχε προτείνει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την πώληση του καθεδρικού ναού και τη μεταφορά του σε άλλο σημείο του Ταλίν, υποστηρίζοντας ότι αυτό θα απομάκρυνε αυτό που ο ίδιος αποκάλεσε σύμβολο Ρωσικοποίησης από τον λόφο Τούμπεα. Ο Τάρο απάντησε στην ανάρτηση του Βάτρε σημειώνοντας ότι η Ισαμάα κατέχει την εξουσία στο Ταλίν και θα μπορούσε να ενεργήσει απευθείας βάσει της μίσθωσης.

«Διαδικτυακός Προσηλυτισμός - Γράψε "Αμήν" στις Κινέζικες αιρέσεις!»

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν 22.07.26: «Διαδικτυακός Προσηλυτισμός - Γράψε "Αμήν" στις Κινέζικες αιρέσεις!»

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Ὁ δημοσιογράφος – προγραμματιστής κ. Νικόλαος Μηλιώνης, ἐρευνητής τοῦ σκηνικοῦ τῆς παραθρησκείας καὶ τοῦ ἀποκρυφισμοῦ.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης – Νομικός, Συγγραφέας.

«Εν τω ονόματι Ιησού Χριστού του Ναζωραίου – (Πράξ. 3,6)» (Η Ισχύς του ονόματος του Χριστού)

«Εν τω ονόματι Ιησού Χριστού του Ναζωραίου – (Πράξ. 3,6)»

(Η Ισχύς του ονόματος του Χριστού)

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Ύψιστη πνευματική σφαίρα είναι η επίκληση του ονόματος του Χριστού· είναι (η επίκληση) περιεκτική και αδιασάλευτη.

Ασύγκριτα υψηλής σημασίας το δώρο του Απ. Πέτρου προς τον χωλό: «αργύριον και χρυσίον ουχ υπάρχει μοι· ό δε έχω τούτο σοι δίδωμι· εν τω ονόματι Ιησού Χριστού του Ναζωραίου έγειρε και περιπάτει» (Πράξ. 3,6).

Ιεραρχία: Ένα ακόμη χρόνο σε αδράνεια. Τί δεν συζητήθηκε.

  

Ιεραρχία: Ένα ακόμη χρόνο σε αδράνεια

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Για έναν ακόμη χρόνο η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος συγκαλείται για τρεις ημέρες, από τις 6 έως τις 8 του προσεχούς Οκτωβρίου, χωρίς ουδέν ουσιαστικό θέμα προς συζήτηση. Για 19^ο χρόνο η Ιεραρχία είναι ουσιαστικά σε αδράνεια. Και φέτος οι τρεις ημέρες εξαντλούνται σε υπηρεσιακά θέματα και σε εισηγήσεις – εκθέσεις ιδεών. Ουδέν σοβαρό θέμα, που απασχολεί τον κλήρο, τις μοναχικές αδελφότητες  και τον πιστό λαό συζητείται.

Η απίστευτη τουρκική πολιτισμική διείσδυση στην υφήλιο

Αποκάλυψη: Η απίστευτη τουρκική πολιτισμική διείσδυση στην υφήλιο

Ραφαήλ Καλυβιώτης

Μεγάλη αποκάλυψη από τον διεθνή οργανισμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων Solidarity with Others από το Βέλγιο, για το Τουρκικό Ίδρυμα Μααρίφ που έχει ως στόχο να εξάγει τον πολιτικό ισλαμισμό. Θεωρητικά ο τουρκικός οργανισμός είναι μη κερδοσκοπικός. Πρακτικά χρηματοδοτείται από το καθεστώς Ερντογάν.

Η γλωσσική ικανότητα και ο πύργος της Βαβέλ

Η γλωσσική ικανότητα και ο πύργος της Βαβέλ

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

  Σύμφωνα με τους οπαδούς της εξέλιξης, όπως το ανθρώπινο σώμα προήλθε σταδιακά από τα ζώα,  έτσι και η γλωσσική του ικανότητα, ήταν κάτι που προήλθε εξελικτικά από χειρονομίες, μορφασμούς κι άναρθρους φθόγγους.

  Αντίθετα με αυτό το μοντέλο, η Αγία Γραφή μάς διδάσκει ότι σκέψη και γλώσσα ήταν κάτι που δόθηκε ως χάρισμα στον άνθρωπο  στην αρχή της δημιουργίας του από το Θεό. Γνωρίζουμε επίσης ότι σύμφωνα με την Αγία Γραφή, υπήρχε μια εποχή, όπου οι άνθρωποι ήταν συγκεντρωμένοι σε ένα σημείο  και μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Όμως κατά τη διάρκεια ανοικοδόμησης του πύργου της Βαβέλ, επήλθε σύγχυση των γλωσσών, δηλαδή δημιουργήθηκαν πολλές γλώσσες  και οι άνθρωποι διασπάστηκαν σε διάφορα έθνη.

Όταν ο άνθρωπος παύει να είναι παιδί των γονέων του και γίνεται αριθμός

Όταν ο άνθρωπος παύει να είναι παιδί των γονέων του και γίνεται αριθμός

Γεώργιος Αποστολάκης

Όταν ο άνθρωπος παύει να είναι παιδί των γονέων του και γίνεται αριθμός

Η αφαίρεση του πατρωνύμου και του μητρωνύμου από τις νέες κυπριακές ταυτότητες δεν αποτελεί ευρωπαϊκή υποχρέωση, αλλά πολιτική επιλογή με βαθύτερο ανθρωπολογικό περιεχόμενο

Οἰκουμενισμὸς καὶ αἱ σύγχρονοι γεωπολιτικαί ἐξελίξεις

 

Οἰκουμενισμὸς καὶ αἱ σύγχρονοι γεωπολιτικαί ἐξελίξεις*1

Τῆς κας Δραγκάνας Τρίφκοβιτς*2

ΑΦΕΤΗΡΙΑ: ΟΤΑΝ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΡΓΑΛΕΙΟΝ

  Στὶς προηγούμενες ἔρευνές μου εἶχα ἐπισημάνει τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ θρησκευτικὸς χῶρος δὲν μπορεῖ πλέον νὰ ἐξετάζεται ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸν πολιτικό. Σήμερα αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ πλέον μόνο μία θεωρητικὴ ὑπόθεση, ἀλλὰ μία ἐμπειρικὰ ἐπαληθεύσιμη πραγματικότητα. Οἱ σύγχρονες θρησκευτικὲς διαδικασίες ἐξελίσσονται σὲ ἄμεση ἀλληλεπίδραση μὲ γεωπολιτικὰ συμφέροντα, διπλωματικὲς στρατηγικὲς καὶ παγκόσμια ἰδεολογικὰ σχέδια.

Ο Άγιος και Δίκαιος Ευδόκιμος

Ο Άγιος και Δίκαιος Ευδόκιμος

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Στις 31 Ιουλίου η Εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη του Αγίου και Δικαίου Ευδοκίμου. Ο Άγιος Ευδόκιμος δικαίως έχει επικληθεί και Δίκαιος.  Ο Άγιος Ευδόκιμος καταγόταν από την Καππαδοκία και έζησε τον 8ο αιώνα, όταν στην Κωνσταντινούπολη αυτοκράτορας ήταν ο Θεόφιλος (829-842), ο οποίος ως γνωστό ήταν εικονομάχος. Το πλήθος των αρετών του οδήγησε τον αυτοκράτορα Θεόφιλο να τον τιμήσει με το αξίωμα του ‘’κανδιδάτου’’. 

Παρόλο που ο εικονομάχος αυτοκράτορας Θεόφιλος τον τίμησε με το υψηλό στρατιωτικό αξίωμα του στρατοπεδάρχη, ο Άγιος Ευδόκιμος δεν συγκατένευσε στην πλάνη της εικονομαχίας, αλλά παρέμεινε Ορθόδοξος.

Για τούτο στον α΄ Κανόνα, στην ορθρινή Ακολουθία του Αγίου ψάλλουμε «Τα δόγματα των Πατέρων φυλάττων αλώβητα, ορθόδοξον φρόνημα, συ εκ νεότητος έσχηκας, βίον ακηλίδωτον, και ευσυμπάθητον γνώμην αξιάγαστε. Ου σύγχυσις κοσμική ουκ αρχής επικράτεια, ου δόξα επίκηρος, σου τον προς Κύριον έρωτα, ήμβλυνε Ευδόκιμε, αλλ’ ευδοκιμήσας όντως θείαις πράξεσιν. Υψούμενος ταις ενθέοις μελέταις εκάστοτε, εχθρόν εταπείνωσας, και ιαμάτων ενέργειαν, είληφας Ευδόκιμε, κρίει δικαία του τα πάντα διευθύνοντος. Σταλάζουσα γλυκασμόν η σορός των λειψάνων σου, πλουσίων ιάσεων, πάθη καθαίρει Ευδόκιμε, πίστει των τιμώντων σε, και καταφλέγει δαιμόνων πάσας φάλαγγας». 

Ο Ποιμενάρχης της Καρδιάς μας: Όταν η Αγάπη Νικά τον Διχασμό

Ο Ποιμενάρχης της Καρδιάς μας: Όταν η Αγάπη Νικά τον Διχασμό

Η ημέρα της εκλογής του Μητροπολίτη μας έχει χαραχτεί βαθιά στη μνήμη όλων μας. Το ποσοστό του 51% ήταν μια καθαρή, αυτοδύναμη νίκη.

Ήταν ένας αληθινός εκλογικός άθλος, αν αναλογιστεί κανείς ότι το υπόλοιπο 49,% των ψήφων μοιράστηκε σε άλλους δυνατούς συνυποψήφιους που έλαβαν 29,99%, 14,57% και 5,06% αντίστοιχα

Για πολλούς, ένα τέτοιο σκηνικό έντονου ανταγωνισμού θα αποτελούσε αφορμή για καχύποπτες ματιές, και διαχωρισμό των πιστών σε στρατόπεδα. Για εκείνον, όμως, αυτό το σαρωτικό αποτέλεσμα έγινε η αφετηρία για ένα ζωντανό μάθημα ευαγγελικής αγάπης.

Από την πρώτη κιόλας στιγμή, ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός αρνήθηκε να κοιτάξει το παρελθόν. Δεν αναζήτησε ποτέ ποιος τον ψήφισε και ποιος τον προσπέρασε. Δεν χώρισε τους ανθρώπους σε «δικούς μας» και «ξένους». Για τον δικό μας Μητροπολίτη, κάθε πιστός, κάθε επίτροπος και κάθε ιερέας ήταν και παραμένει ένα μοναδικό, πολύτιμο πρόσωπο.

Αγγλία: Σοκ με «πολεμική» παρέλαση μουσουλμάνων στο Μάντσεστερ με σημαίες και άλογα

Αγγλία: Σοκ με «πολεμική» παρέλαση μουσουλμάνων στο Μάντσεστερ με σημαίες και άλογα

Σιίτες μουσουλμάνοι έκαναν επίδειξη δύναμης σε κεντρική λεωφόρο - Ανάστατοι πολλοί πολίτες με το προκλητικό θέαμα

Παντελής Λαμψιώτης

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Ο Αντίχριστος διαμέσου των αιώνων και ο συνοδός του Αντιχρίστου

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς» με θέμα:

« Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΔΙΑΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ  ΚΑΙ Ο ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ»

  [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-6-1983] [Δ15Α΄]

     Είναι μια μεγάλη απορία αυτή που υποβάλλατε ως προς τον επερχόμενον Αντίχριστον και σε σχέση με το μόνο Ορθόδοξο κράτος, την Ελλάδα, που υπάρχει εις τον κόσμον. Πριν προχωρήσω, θα ήθελα να σας έλεγα ότι δεν έχει καμία σχέση το θέμα του μόνου Ορθοδόξου κράτους στον κόσμον με αυτόν τούτον τον Χριστιανισμόν. Διότι ο Χριστιανισμός δεν αναζήτησε ποτέ, μη σας εκπλήξει αυτό που θα πω, δεν αναζήτησε ποτέ δια να επικρατήσει, ελεύθερα ή δούλα κράτη. Αυτό ίσως είναι κάτι που βέβαια κάθε ανθρώπινη ψυχή που κινείται μέσα στην Ιστορία, πιστεύει στην πατρίδα, πιστεύει σε άλλα πράγματα που είναι αξίες ομολογουμένως, θα ήθελε αυτά να τα συνδέσει. ‘Ενας επί παραδείγματι, Χριστιανός Ορθόδοξος, θα ήθελε να είναι και ένας Έλληνας και να είναι και ένας ελεύθερος Έλληνας κ.ο.κ. Όλα αυτά είναι πάρα πολύ σπουδαία και δυστυχώς τον τελευταίο καιρό έχουν όλα αυτά απεμποληθεί. Όλα αυτά έχουν διαγραφεί. Είναι κάτι πάρα πολύ θλιβερό, ομολογουμένως.

      Και ο Κύριος αγάπησε την πατρίδα Του σαν άνθρωπος. Όταν έλεγε: «Ἱερουσαλήμ, Ἱερουσαλήμ», έχει δύο διαστάσεις η λύπη Του για την Ιερουσαλήμ. Πρώτα πρώτα ως άνθρωπος Ισραηλίτης Ιουδαίος. Αγαπά την Ιερουσαλήμ. Ύστερα, βλέπει την Ιερουσαλήμ σαν ένα τύπο του τι θα συμβεί με την ανθρωπότητα. Γιατί η Ιερουσαλήμ δεν είναι παρά ο τύπος του τέλους του κόσμου. Αλλά και ο Απόστολος Παύλος θα πει στον Λυσία, όταν θα απολογηθεί, ότι δεν είναι πολίτης ασήμου πόλεως. Ότι είναι πολίτης της Ταρσού. Και μάλιστα μίλησε και Ελληνικά. Κι αυτό εντυπωσίασε τον Λυσία· το ότι μίλησε Ελληνικά. Και του μίλησε και ο Λυσίας Ελληνικά στα Ιεροσόλυμα.

30 Ιουλίου: Μνήμη της αγίας μάρτυρος Ιουλίττης της εκ Καισαρείας: Λόγος εγκωμιαστικός του Μεγάλου Βασιλείου προς τιμήν της αγίας μάρτυρος Ιουλίττης

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

ΛΟΓΟΣ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΜΑΡΤΥΡΑ ΙΟΥΛΙΤΤΑ

     Ο σκοπός αυτής της εκκλησιαστικής συνάξεως είναι το κήρυγμα προς τιμήν της μακαρίας μάρτυρος. Σας καλέσαμε και σας  συγκεντρώσαμε σήμερα διότι η σημερινή ημέρα αποτελεί υπόμνηση του μεγάλου αγώνα και μαρτυρίου που έδωσε μέσα σε γυναικείο σώμα η πιο μακάρια από τις γυναίκες, η Ιουλίττα. Ο αγώνας της υπήρξε γενναιότατος, προκαλώντας τεράστια έκπληξη τόσο σε όσους ήταν τότε παρόντες στο θέαμα, όσο και σε όσους το έμαθαν αργότερα από τις διηγήσεις των αυτοπτών μαρτύρων — αν βέβαια ταιριάζει να αποκαλούμε κανείς «γυναίκα» εκείνη που με το μεγαλειώδες φρόνημα της ψυχής της κατάφερε να κρύψει την αδυναμία της γυναικείας φύσης.

    Ο κοινός μας αντίπαλος, ο διάβολος, που καυχιόταν για εκείνα τα μεγάλα κατορθώματα, ότι δηλαδή θα σείσει ολόκληρη την οικουμένη και θα την κυριεύσει σαν φωλιά πουλιών, και θα μαζέψει τις πόλεις σαν παρατημένα αυγά και θα τις ερημώσει [βλ. Ησ.10,14: «Καὶ σείσω πόλεις κατοικουμένας καὶ τὴν οἰκουμένην ὅλην καταλήψομαι τῇ χειρὶ ὡς νοσσιὰν καὶ ὡς καταλελειμμένα ὠὰ ἀρῶ, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς διαφεύξεταί με ἢ ἀντείπῃ μοι (:Και θα αναταράξω πόλεις κατοικημένες και με το χέρι μου θα κατακτήσω όλη την οικουμένη· όπως αρπάζει κανείς μέσα από την φωλιά πουλιών τα εγκαταλελειμμένα αυγά τους, έτσι θα αρπάξω και εγώ τα πλούτη της γης. Και κανείς δεν θα μπορέσει να μου ξεφύγει, κανείς δεν θα τολμήσει να μου φέρει αντιρρήσεις στο σχέδιό μου)»], 

"Ελπίζαμε να ΜΗΝ ήταν Άραβας-μουσουλμάνος… αλλά λευκός χριστιανός"....

"Ελπίζαμε να ΜΗΝ ήταν Άραβας-μουσουλμάνος… αλλά λευκός χριστιανός"....

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης 

Αυτή η φράση, ειπωμένη δημόσια από ομιλήτρια σε εκδήλωση της LGBTQ+ κοινότητας σε μνημόσυνο για τα θύματα της επίθεσης στο Berlin Pride, ίσως άθελά της να αποκάλυψε κάτι πολύ βαθύτερο,τον κίνδυνο μιας ιδεολογικής λογικής όπου η αλήθεια δεν αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο για όλους, αλλά περνά μέσα από φίλτρα ταυτότητας και πολιτικής σκοπιμότητας για να εξυπηρετήσουν ένα συγκεκριμένο αφήγημα.

Γιατί η πρώτη υποχρέωση απέναντι σε μια τραγωδία δεν είναι να αναζητήσεις τον «βολικό» δράστη. Δεν είναι να ελπίζεις ότι ο ένοχος θα ανήκει σε μια κατηγορία που επιβεβαιώνει τις πεποιθήσεις σου. Είναι να σταθείς δίπλα στα θύματα, να απαιτήσεις δικαιοσύνη και να καταδικάσεις τη βία χωρίς αστερίσκους.

Τέτοιες δηλώσεις εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο ο δημόσιος λόγος ορισμένων ακτιβιστικών χώρων συμβάλλει στην κοινωνική συνοχή ή αντίθετα ενισχύει τον διχασμό. Όταν η αντιμετώπιση ενός εγκλήματος φαίνεται να εξαρτάται από την ταυτότητα του δράστη, δημιουργείται μια επικίνδυνη διάβρωση της κοινής αντίληψης περί ισονομίας και δικαιοσύνης.

Τρομοκράτης και ρατσιστής ο Ιησούς Χριστός;

Τρομοκράτης και ρατσιστής ο Ιησούς Χριστός;

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στεφάνου Στεφόπουλου

Η “χριστιανοφοβία” αν μη και “Χριστοφοβία” του δήθεν προοδευτικού δυτικού κόσμου καλά κρατεί.

Διαπιστώνουμε τελευταία ότι άνθρωποι , συνήθως από θέσεις ευθύνης, που προωθούν τις νέες ατζέντες και φλυαρούν ακατάσχετα υπερασπιζόμενοι τις νέες ιδεολογίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα-λάστιχο είναι ακριβώς αυτοί που αν και (στα χαρτιά τουλάχιστον) χριστιανοί, όμως χρησιμοποιούν μία μάλλον “χριστιανοφοβική” ρητορική μίσους που όμως περνάει στα ψιλά, αν περνάει καθόλου, των ειδήσεων.

Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης, Κατά πασών των αιρέσεων: Περί των Λατίνων

AΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

       ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ: ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ  (επιλεγμένα αποσπάσματα)

ΚΛΗΡ. […] Αρκετά διδαχθήκαμε, άγιε δέσποτα, και τον λόγο γι’ αυτό· υπολείπεται τώρα να μάθουμε και ποια άραγε αίρεσις αναβλάστησε στην εκκλησία, ύστερα από την Ζ΄ (:εβδόμη) Οικουμενική  Σύνοδο, και ποια φθορά προξένησε και πώς πρέπει να απολογούμαστε στους κυριευομένους από αυτήν την αίρεση.

ΑΡΧ. Και τους προηγουμένους λόγους, αδελφέ, δεν τους είπαμε από τον εαυτό μας, αλλά από όσα είχαμε ακούσει από Αγίους Πατέρες και από αυτούς μερικά, διότι ούτε σκοπό έχουμε να πούμε για όλα, ούτε δύναμη έχουμε ικανή γι’ αυτό· θαρρώντας, όμως, στον Θεό, για να αναπαύσουμε το ζήτημά σας ερχόμαστε να μιλήσουμε και γι’ αυτό το οποίο είναι πάνω από τη δύναμή μας.

               ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ΄: ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ

    ΑΡΧ. Ύστερα, λοιπόν, από την έβδομη Σύνοδο δεν έγινε καμία άλλη Οικουμενική εκτός της λεγομένης ογδόης, την οποία και οι Λατίνοι αναφέρουν και τα πρακτικά αυτής της Συνόδου εν μέρει είναι φανερά και παραδεδομένα, στα οποία μπορεί να μάθει κανείς ακριβέστερα και για τον νεωτερισμό των Λατίνων και πώς η Σύνοδος αυτή αναθεμάτισε εκείνους, που τολμούν να πουν, ότι το θείο Πνεύμα εκπορεύεται και εκ του Υιού, και μας παρέδωσε να φυλάγουμε με κάθε τρόπο απαρασάλευτα τα του ιερού συμβόλου.

Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης, Κατά πασών των αιρέσεων: Ἐκ μόνου τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα ἐκπορεύεται

ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

           ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ, ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΒ΄:

Ἐκ μόνου τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα ἐκπορεύεται

    Γι’ αυτό φανερό είναι ότι ένα είναι και το θείο Πνεύμα από τον ένα Πατέρα. Ένα το Πνεύμα, επειδή εκπορεύεται από Αυτόν, όπως ένας και ο Κύριος και Μονογενής Υιός είναι εκ Πατρός γεννητός. Γι’ αυτό δεν είναι δυνατό το ένα και το αυτό να έχει δύο αρχές, όπως ισχυρίζονται οι Λατίνοι· επειδή και ο Μονογενής ένας είναι εξ ενός Πατρός, και μόνος εκ μόνου γεννητός, όπως και το θείο Πνεύμα ένα είναι και μόνο, εκ μόνου του Πατρός εκπορεύεται. Και ένας από Αυτούς είναι ο αίτιος, επειδή προς Αυτόν τα εξ Αυτού αναφέρονται και γι’ αυτό μοναρχία είναι Αυτό που προσκυνείται από εμάς, επειδή προς τον Πατέρα ως ένα και μόνο αίτιο αναφέρεται το μόνο γεννητό και εντελώς αναλλοίωτο, ο Υιός, και το μόνο εκπορευτό Άγιο Πνεύμα, και αυτό όμοια μη αλλοιούμενο καθόλου.

    Δεν δηλώνει φύση το γεννητό και εκπορευτό, όπως λέγουν οι Πατέρες, αλλά ιδιότητα μόνο· διότι μία φύσις είναι σε τρία πρόσωπα και φυλάγει κάθε ένα τα δικά Του γνωρίσματα, διότι και ένας ο αίτιος του μονογενούς Υιού και του εκπορευτού Πνεύματος, ο Πατήρ αυτού, ο Οποίος γεννά τον Υιό αφράστως και ασωμάτως και εκπορεύει το Πνεύμα. Γι’ αυτό και μία ενότητα εν Τριάδι και η Τριάς αδιαίρετη· διότι «ἒνωσις Υἱοῦ καὶ Πνεύματος ὁ Πατήρ», λέγει η θεολόγος φωνή· του δε  Αγίου Πνεύματος διάφοροι είναι οι καρποί, που είναι ενέργειες και δυνάμεις.

Το πρόβλημα της Ουνίας στο ‘’απυρόβλητο’’

 

Το πρόβλημα της Ουνίας στο ‘’απυρόβλητο’’

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Δυστυχώς το πρόβλημα της Ουνίας, ολοένα αυξάνεται και οξύνεται. Δυστυχώς η αλλαγή στάσης κάποιων Ορθοδόξων απέναντι στην Ουνία, γίνεται αρωγός σε αυτή την επαύξησή της.  Η επαύξηση των δραστηριοτήτων των Ουνιτών στις Σλαβικές κυρίως χώρες είναι γεγονός.

Τό δίκτυο τοῦ Ἐρντογάν καί ἡ ἰσλαμική διείσδυσις στήν Εὐρώπη

Τό δίκτυο τοῦ Ἐρντογάν καί ἡ ἰσλαμική διείσδυσις στήν Εὐρώπη

Μύρνα Νικολαΐδου 

Ἐνῷ ἡ εὐρωπαϊκή πολιτική ἡγεσία παραμένει ἐγκλωβισμένη σέ μία ἰδεοληπτική ἀμεριμνησία, ἐθελοτυφλῶντας ἐμπρός στίς πραγματικές γεωπολιτικές ἐπιδιώξεις τῆς Ἀγκύρας, τό τουρκικό καθεστώς ἐργάζεται μεθοδικῶς καί συστηματικῶς γιά τήν σταδιακή καί ἀθόρυβη, ἀλλά ἀπολύτως καταστροφική ἅλωση τῆς Εὐρώπης ἐκ τῶν ἔσω.

Τό φιλόδοξο στρατηγικό σχέδιο τοῦ Ρετζέπ Ταγίπ Ἐρντογάν γιά τήν ἐξαγωγή τοῦ πολιτικοῦ Ἰσλάμ καί τήν ἑδραίωση μίας ἰδεολογικῆς καί πολιτισμικῆς κηδεμονίας στήν Γηραιά Ἤπειρο δέν ἐφαρμόζεται μέ συμβατικούς στρατιωτικούς ὅρους.

Ἐφαρμόζεται μέσῳ ἑνός πολυπλοκάμου, εὐρυτάτου καί ἀοράτου δικτύου ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων, τό ὁποῖο ἀποκαλύπτει τό διεθνές πρακτορεῖο εἰδήσεων Visegrad, ἐπικαλούμενο στοιχεῖα βελγικῆς μή κυβερνητικῆς ὀργανώσεως.

Διαφήμιση Κρι Κρι: Για άλλη μια φορά εταιρεία εξαφανίζει τους σταυρούς από τις εκκλησίες μας!

Διαφήμιση Κρι Κρι: Για άλλη μια φορά εταιρεία εξαφανίζει τους σταυρούς από τις εκκλησίες μας!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε επανειλημμένως να αφαιρείται ο χριστιανικός σταυρός από διαφημίσεις και καμπάνιες, στα μηδενιστικά πλαίσια της «ουδετερότητας».

Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου

ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - καθηγητού

       Πολλοί από τους αγίους μας έχουν τη φήμη των θαυματουργών, διότι αξιώθηκαν να προικιστούν από το Θεό να κάνουν θαύματα στο όνομά Του. Μέσα στη χορεία των θαυματουργών αγίων της Εκκλησίας μας, ξεχωριστή θέση κατέχει η αγία Ειρήνη, η αποκαλουμένη Χρυσοβαλάντου.

       Γεννήθηκε στην Καππαδοκία στα 828 και εκεί έζησε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια. Στα χρόνια εκείνα βασίλευε ο αυτοκράτορας Θεόφιλος (829-843), ο οποίος, όπως είναι γνωστό, ήταν φανατικός εικονομάχος και διώκτης των Ορθοδόξων. Ο πατέρας της Ειρήνης ονομαζόταν Φιλάρετος, ήταν ευγενούς καταγωγής, πατρίκιος και κατείχε το αξίωμα του στρατιωτικού διοικητή του Θέματος της Καππαδοκίας, ως ευνοούμενος και έμπιστος της ευσεβούς αυτοκράτειρας Θεοδώρας. Η μητέρα της ονομαζόταν Ζωή, ήταν πατρικία και πολύ όμορφη, ενάρετη και πιστή γυναίκα, την οποία υπολήπτονταν όλη η Καππαδοκία. Απέκτησαν εκτός από την Ειρήνη και ένα άλλο κορίτσι την Καλλινίκη. Μετά τη γέννηση της Ειρήνης πέθανε ξαφνικά η μητέρα τους Ζωή και την ανατροφή των παιδιών ανάθεσε ο Φιλάρετος στην πατρικία Σοφία, τη μεγαλύτερη αδελφή του.  

     Το 839 είχε φτάσει στην Καισάρεια, για κρατικές υποθέσεις ο νεαρός αδελφός της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, ο καίσαρας Βάρδας. Εκεί γνώρισε την δεκατετράχρονη Καλλινίκη, την οποία ζήτησε σε γάμο. Ο Φιλάρετος συγκατατέθηκε και αυτός πραγματοποιήθηκε με μεγαλοπρέπεια, με τη συμμετοχή του αυτοκράτορα Θεόφιλου.

Ἐγκύκλιος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ’ γιὰ τὴν ἀξία καὶ προστασία τῆς θάλασσας

Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

Ὁ Θεός ἀπό ἀγάπη δημιούργησε τόν ἀόρατο καί πνευματικό κόσμο καί μετά ταῦτα, τόν ὁρατό καί ὑλικό κόσμο καί τέλος τόν ἄνθρωπο. Καί βέβαια δημιουργῶντας ὅλη τήν κτίση δημιούργησε μέ τήν Παντοδυναμία καί τήν Πανσοφία Του καί τήν θάλασσα.

Γράφει ἡ Ἁγία Γραφή στό πρῶτο βιβλίο τήν Γένεση: «Καί εἶπεν ὁ Θεός˙ συναχθήτω τό ὕδωρ... καί συνήχθη τό ὕδωρ, καί ὤφθη ἡ ξηρά... καί ἐκάλεσεν ὁ Θεός τήν ξηράν γῆν καί τά συστήματα τῶν ὑδάτων ἐκάλεσε θαλάσσας. Καί εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν» (Γεν. 1,9-10).

Ἡ θάλασσα, λοιπόν, εἶναι ἕνα ἀπό τά πιό ὡραῖα καί μεγαλοπρεπέστατα ἔργα τῆς θείας Δημιουργίας. Τόσο στήν Παλαιά, ὅσο καί στή Καινή Διαθήκη πολλές φορές ἀναφέρεται ἡ θάλασσα. Ὁ Προφητάναξ Δαυΐδ γράφει στόν Προοιμιακό Ψαλμό: «Αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καί εὐρύχωρος, ἐκεῖ ἑρπετά, ὧν οὐκ ἔστι ἀριθμός, ζῶα μικρά μετά μεγάλων» (Ψαλμ. 103,25).

Πατριαρχικός νουθετήριος λόγος που προβληματίζει

Πατριαρχικός νουθετήριος λόγος που προβληματίζει

Ζήτησε από το νέο «εψηφισμένο» Επίσκοπο να τηρήσει τις βαριές υποσχέσεις που έδωσε ενώπιον του Κυρίου… και στη συνέχεια απέδειξε πως αυτές τις υποσχέσεις δεν τις τηρεί ο ίδιος

Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Ὁ Ζ΄ Κανών τῆς Β΄ Οἰκ. Συνόδου καὶ ἡ προχειρότης ἐπικλήσεώς του ἐκ τῶν συγχρόνων ἑνωτικῶν

Ὁ Ζ΄ Κανών τῆς Β΄ Οἰκ. Συνόδου καὶ ἡ προχειρότης ἐπικλήσεώς του ἐκ τῶν συγχρόνων ἑνωτικῶν

Ὑπὸ τοῦ Βασιλείου Ἰ. Τουλουμτσῆ, ὑπ. δρ Θεολογικῆς Σχολῆς Ε.Κ.Π.Α.

  Ὁ κατ’ ἐξοχὴν κανόνας ποὺ ἐπικαλοῦνται κατὰ κύριο λόγο οἱ νέοι κανονολόγοι ὡς πρὸς τὴν ἄσκηση τῆς οἰκονομίας, εἶναι ὁ Ζ΄ (7ος) τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς (καὶ ὁ 95ος τῆς Πενθέκτης ποὺ οὐσιαστικὰ τὸν ἐπαναλαμβάνει). 

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, «Η κτίσις υπέρ και κατά του ανθρώπου» (Μνήμη αγίου Παντελεήμονος)

 

MNHMH AΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου  με θέμα:

«Η κτίσις υπέρ και κατά του ανθρώπου»

       [εκφωνήθηκε στις 27-7-1990]            [Β’  Γ122]         

     Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, τιμά την μνήμην του αγίου μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος. Είναι ο ιατρός άγιος, που γίνεται δημοφιλέστατος από τον λαό του Θεού, γιατί συχνά τον επικαλείται στις ποικίλες αρρώστιες που τον μαστίζουν.

Διδάγματα ἀπὸ τὸν βίο τοῦ ἁγίου Παντελεήμονος (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Διδάγματα ἀπὸ τὸν βίο τοῦ ἁγίου Παντελεήμονος

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἑορτάζει ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους ἀθλητὰς τῆς πίστεώς μας, ὁ ἅγιος Παντελεήμων. Τὰ ἐγκώμια ποὺ τοῦ ψάλλει ἡ Ἐκκλησία εἶνε πολλά. Ἀλλὰ τὸ μεγαλύτερο ἐγκώμιο νομίζω ὅτι εἶνε τὸ ἴδιο τὸ ὄνομά του, τὸ ὄνομα Παντελεήμων.

 Δὲν δίνει ἡ Ἐκκλησία τυχαίως τὸ ὄνομα στὸν καθένα μας. Ὅλοι ἔχουμε ὀνόματα· δὲν εἴμαστε μὲ νούμερα. Σὲ ἄλλα κράτη εἶνε μὲ νούμερα. Θά ᾿ρθῃ ἐποχὴ ποὺ θὰ σβήσουν τὰ ὀνόματα καὶ οἱ ἄνθρωποι θά ᾿νε μὲ νούμερα. Ἀλλὰ ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα οἱ ἄνθρωποι δὲν εἶνε μὲ νούμερα. Ἐδῶ ἔχει ὁ καθένας τὸ ὄνομά του. Ἄλλος λέγεται Γεώργιος, ἄλλη Μαρία… Εἴμαστε λοιπὸν ὑποχρεωμένοι νὰ τιμήσουμε τὸ ὄνομά μας μὲ τὴ ζωή μας. Μὴ μᾶς ποῦν οἱ ἅγιοι, ὅταν πᾶμε πάνω στοὺς οὐρανούς, Τί σχέσι εἴχατε σεῖς μαζί μας; Καθένας ἐδῶ νὰ τιμήσῃ τὸ ὄνομά του, ὅπως τὸ τίμησε ὁ ἅγιος Παντελεήμων καὶ ἀποτελεῖ αὐτὸ ἐγκώμιό του.

«Μετὰ τὸ πῦρ φωνὴ αὔρας λεπτῆς, κἀκεῖ Κύριος»

 

«Μετὰ τὸ πῦρ φωνὴ αὔρας λεπτῆς, κἀκεῖ Κύριος»

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

  Οἱ γεωπολιτικὲς ἀναταράξεις, οἱ οἰκονομικὲς κρίσεις, οἱ ραγδαῖες τεχνολογικὲς ἐξελίξεις καὶ ἡ ἠθικὴ ἀποδιοργάνωση τῶν κοινωνιῶν δημιουργοῦν ἕνα γόνιμο ἔδαφος γιὰ τὴν ἀνάπτυξη ὑπαρξιακῆς ἀνασφάλειας. Σὲ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ σημεῖο, ἀντὶ ἡ θεολογικὴ σκέψη καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ ποιμαντικὴ νὰ λειτουργήσουν ὡς λιμάνι γαλήνης καὶ πνευματικοῦ προσανατολισμοῦ, παρατηρεῖται συχνὰ μιὰ ἐπικίνδυνη παρεκτροπή: ἡ ἔξαρση τῆς προφητολαγνείας καὶ τῆς ἐσχατολογικῆς καταστροφολογίας.

Χαμηλές βάσεις, ακόμη χαμηλότερες προσδοκίες. Ποιοι θα διδάξουν, θα ποιμάνουν και θα διοικήσουν την επόμενη Ελλάδα;

Χαμηλές βάσεις, ακόμη χαμηλότερες προσδοκίες

Ποιοι θα διδάξουν, θα ποιμάνουν και θα διοικήσουν την επόμενη Ελλάδα;

Γεώργιος Αποστολάκης

Οι βάσεις εισαγωγής του 2026 δεν αποτελούν απλώς έναν ακόμη πίνακα αριθμών. Είναι αποτύπωμα της κατάστασης της εκπαίδευσής μας, της κοινωνικής μας νοοτροπίας και, τελικά, του μέλλοντος που προετοιμάζουμε.