«MISSION DE L’ESPRIT-SAINT»
Η «ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ» : ΔΟΓΜΑ, ΣΚΑΝΔΑΛΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ
Ἄν δέν δεχθοῦν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί ὅτι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ εἶναι
ἄκτιστος, δέν μποροῦμε νά ἑνωθοῦμε μαζί τους, ἔστω κι ἀν δεχθοῦν ὅλα τά ἄλλα.
Ἑνωνόμαστε μέ τόν Θεό διά τῶν ἀκτίστων
θείων ἐνεργειῶν του κι ὄχι διά τῆς οὐσίας Του. Αὐτό εἶναι τό μυστήριο τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί ζωῆς μας.
Αὐτό δέν μποροῦν νά τό δεχθοῦν οἱ
Δυτικοί αἱρετικοί. Ἐπειδή εἶναι ὀρθολογισταί, δέν
κάνουν διάκριση μεταξύ οὐσἰας καί ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ, καί λέγουν ὅτι ὁ Θεός εἶναι
μόνο οὐσία. Γι’ αὐτό καί δέν μποροῦν νά ὁμιλοῦν περί θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου. Γιά
νά μή πέσουν στόν πανθεϊσμό δέν ὁμιλοῦν
καθόλου γιά θέωση.
Καί ποιός τότε ἀπομένει κατ’ αὐτούς ὡς σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου; Ἁπλῶς μία ἠθική καλλιτέρευσις. Ἀλλά ἡ ἠθική τελειοποίησις εἶναι πολύ λίγο γιά τόν ἄνθρωπο. Ἐμεῖς ὡς τελικό στόχο μας ἔχουμε νά ἑνωθοῦμε μέ τόν ἅγιο Θεό. Αὐτός εἶναι ὁ σκοπός τῆς δημιουργίας τοῦ σύμπαντος. Αὐτό θέλουμε.
Ἔρευνα ποὺ διεξάχθηκε πρόσφατα στὴ Γερμανία,
παρουσιάζει ραγδαία τὴ μείωση τῶν πιστῶν Χριστιανῶν καὶ ἀπελπιστικὸ τὸ
συνακόλουθο κλείσιμο τῶν ἐκκλησιῶν ποὺ ἀνήκουν στὴν καθολικὴ ἢ τὴν προτεσταντικὴ
ὁμολογία. Σύμφωνα μὲ τὸ σχετικὸ δημοσίευμα, «ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας
στὴ Γερμανία μειώνεται ραγδαῖα. Μόνο τὸ 2024 οἱ δύο μεγάλες Ἐκκλησίες (σ.σ.
Καθολικὴ καὶ Προτεσταντική) ἔχασαν πάνω ἀπὸ ἕνα ἑκατομμύριο πιστοὺς λόγῳ ἀποχώρησης
ἢ θανάτου τῶν μελῶν. (…)
Ἀπαντώντας σὲ ἐρώτημα τῆς “Deutsche Welle”, ἡ Ἐπισκοπικὴ Συνέλευση στὴ Γερμανία ἐνημέρωσε γιὰ τὸ κλείσιμο καὶ τὸν παροπλισμὸ 611 καθολικῶν ἐκκλησιῶν μεταξὺ 2000 καὶ 2024. Ἡ Προτεσταντικὴ Ἐκκλησία ἐκτιμᾶ ὅτι περίπου 300 ἕως 350 ἐκκλησίες ἔκλεισαν ὁριστικὰ τὴν ἴδια περίοδο». Πολλὲς ἀπὸ αὐτὲς τὶς παροπλισμένες πρώην ἐκκλησίες χρησιμοποιοῦνται τώρα ὡς κατοικίες, βιβλιοθῆκες, βιβλιοπωλεῖα, ἐπιχειρηματικοὶ χῶροι, ἀκόμα καὶ ὡς ἀρένες ἀθλητισμοῦ, ξενοδοχεῖα καὶ «πάμπς» («iefimerida.gr» 28-12-2025).
«Ὁ διωγμὸς κατὰ τῆς Χριστιανοσύνης στὴ Συρία συνεχίζεται, μὲ συνενοχὴ τῆς Εὐρώπης καὶ τῶν ΗΠΑ, ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ κάνουν τὰ στραβὰ μάτια γιὰ τὶς κτηνωδίες τοῦ νέου καθεστῶτος. Τὸ χριστιανικὸ στοιχεῖο τῆς Συρίας ἐξοντώνεται ἀργὰ καὶ βασανιστικά, ἐνῶ τὰ συνεχιζόμενα περιστατικὰ βίας ἀπὸ ἀκραίους ἰσλαμιστές, ἀποσιωπῶνται σκόπιμα ἀπὸ τὰ δυτικὰ μέσα. Ὁ βαθμὸς τῆς ὑποκρισίας εἶναι ἀσύλληπτος, ἀφοῦ τὰ ἴδια τὰ κράτη τῆς Δύσης ποὺ ψηφίζουν νόμους διαθρησκευτικῆς “συμπερίληψης”, στρουθοκαμηλίζουν μπροστὰ στὸν ἰσλαμικὸ ρατσισμὸ ποὺ σαρώνει τὶς χριστιανικὲς κοινότητες τῆς Συρίας.
Σβήνοντας τη λέξη «γυναίκα»
Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός
Η Karleen Gribble, Καθηγήτρια στη Σχολή Νοσηλευτικής και Μαιευτικής του Πανεπιστημίου Western Sydney της Αυστραλίας, υποστηρίζει σε μια εκτενή επιστημονική της παρέμβαση ότι σε τομείς όπως η ιατρική, η νοσηλευτική και εν γένει η δημόσια υγεία (ιδίως γύρω από ζητήματα όπως η εγκυμοσύνη, η μητρότητα και ο θηλασμός) αντικαθίσταται όλο και περισσότερο η λέξη «γυναίκα» (sex-based language) με ουδέτερη ως προς το φύλο γλώσσα, λόγω της αυξανόμενης επιρροής της «ιδεολογίας του φύλου» (gender ideology).
ΜΑΝΗ – ΘΕΚΕΛ – ΦΑΡΕΣ
«Ἐμετρήθης, ἐζυγίσθης καὶ εὑρέθης ἐλλιπής» (Δανιήλ 5:27)
Σκέψεις και προβληματισμοί για την
ηγεσία του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου στην Εκκλησία της Κύπρου και για την
υπόθεση της απομάκρυνσης του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.
………………………………
Στο πέμπτο κεφάλαιο του βιβλίου του Δανιήλ εμφανίζεται η μυστηριώδης επιγραφή στον τοίχο κατά το δείπνο του βασιλιά: Μανή, Θεκέλ, Φάρες. Ο προφήτης Δανιήλ ερμήνευσε τα λόγια αυτά και το μήνυμα ήταν σαφές: κάθε ηγεσία, κάθε θέση εξουσίας, μετριέται και αν βρεθεί ελλιπής, η κρίση είναι αναπόφευκτη. Ο βασιλιάς βρέθηκε ελλιπής, γιατί η εξουσία του απαιτούσε δικαιοσύνη, διάκριση και σεβασμό στους κανόνες.
Ὀντολογική ἤ ἠθική (ἐσχατολογική)
δυαρχία;
(Μεταξύ Μανιχαϊσμοῦ καί ἐγκοσμιοκρατίας)
Παναγιώτης
Ν. Γκουρβέλος, Θεολόγος Καθηγητής
Τὀ σῶμα μας εἶναι καλό, ὡς δημιούργημα τοῦ Πανάγαθου Θεοῦ, ὅμως εἶναι κατώτερο ἀπό τήν ψυχή, διότι αὐτή τήν τάξη ἔχει ὁρίσει ὁ Θεός: τό νά ὑπηρετεῖ τό σῶμα (τό κατώτερο) τἠν ψυχή (τό ἀνώτερο) κι’ ὄχι τό ἀντίστροφο. Ὅ,τι θά γραφεῖ στή συνέχεια ἀποτελεῖ ἀνάπτυξη τῆς κεντρικῆς αὐτῆς ἰδέας, βάσει καί τῆς ἁγίας πρός Ρωμαίους ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου (Ρωμ. Ζ΄14- Η΄13).
«Μέ τίς ἄκτιστες ἐνέργειές Του ὁ Ἅγιος
Θεός μπαίνει στήν φύση, στόν κόσμο, στήν ἱστορία, στήν ζωή τῶν ἀνθρώπων».
π. Γεώργιος Καψάνης
Ὁ Θεός δέν εἶναι μόνο οὐσία, ὅπως νομίζουν οἱ Δυτικοί, ἀλλά εἶναι καί ἐνέργεια. Ἐάν ὁ Θεός ἦταν μόνο οὐσία,
δέν θά μπορούσαμε νά ἑνωθοῦμε, νά κοινωνήσουμε μαζί Του, διότι ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ
εἶναι φοβερή καί ἀπρόσιτη στόν ἄνθρωπο, κατά τό «οὐ γάρ μή ἴδῃ ἄνθρωπος τό
πρόσωπόν μου καί ζήσεται» (Ἔξ. λγ΄, 20).
Ἄς ἀναφέρουμε ἕνα κάπως σχετικό παράδειγμα ἀπό τά ἀνθρώπινα. Ἄν πιάσουμε ἕνα ἠλεκτρικό καλώδιο γυμνό, θά πεθάνουμε. Ὅταν ὅμως ἑνώσουμε μία λάμπα στό καλώδιο, φωτιζόμαστε. Τήν ἐνέργεια τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος τήν βλέπουμε, τήν χαιρόμαστε, μᾶς βοηθεῖ. Τήν οὐσία του δέν μποροῦμε νά τήν πιάσουμε. Κάτι παρόμοιο, ἄς μᾶς ἐπιτραπῇ νά ποῦμε, συμβαίνει καί μέ τήν ἄκτιστο ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ.
Εξευτελίζουν τον Χριστό και η Ιεραρχία κοιμάται
Γράφει
ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Όταν κάποιος κάνει πόλεμο τότε το καλύτερο πράγμα που μπορεί να πράξει, είναι να βγάλει από την μέση την στρατιωτική ηγεσία του αντιπάλου.
Στις 6 Μαρτίου 2026, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Βουλγαρίας κ.κ. Δανιήλ επισκέφθηκε το Δημοτικό Σχολείο «Χρίστος Σμύρνενσκι» στην πόλη Μόμιν Πρόχοντ. Ο Μακαριώτατος συνοδευόταν από τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Μπρανίτσης κ. Ιωάννη και ιερείς.
Τήν Δευτέρα 2.3.2026 πραγματοποιήθηκε ὁμιλία ἀπό τόν κ. Χαράλαμπο Ἄνδραλη, Δικηγόρο μέ θέμα «Ἐνημέρωση περί τοῦ μαθήματος Ἠθικῆς στά σχολεία»
ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΤΗ ΡΗΣΗ: «ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ;»
ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΑΝΤΡΕΕΦΣΚΙ
ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΟΛΟΒΕΤΣΚΙ
Από τη ρύθμιση στη λογοκρισία: Ο ολισθηρός
κατήφορος στο όνομα της «ουδετερότητας»
Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός
Δύο σημαντικές υποθέσεις πρόκειται να εκδικαστούν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), οι οποίες αφορούν την ελευθερία της έκφρασης σε μια σύγχρονη δυτική δημοκρατία, όπως η Ιταλία. Στο Δικαστήριο έχει προσφύγει η ιταλική οργάνωση «Υπέρ της ζωής και της οικογένειας» (“Pro Vita & Famiglia”) κατόπιν της λογοκρισίας που υπέστησαν δύο αφίσες της με μηνύματα υπέρ της ζωής του αγέννητου παιδιού και κατά της «ιδεολογίας του φύλου» (gender ideology) στα σχολεία.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 9η Μαρτίου 2026
ΟΛΕΘΡΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟ
(Αναφορά στην δαιμονική παγίδα του μεντιουμισμού)
Όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές στις ανακοινώσεις μας, ο σύγχρονος κόσμος βιώνει μια πρωτοφανή πολύπλευρη κατάπτωση. Μια βαθύτατη πνευματική και ηθική κρίση, η οποία σηματοδοτεί και την πορεία του στα τρομερά αδιέξοδα που μας είναι γνωστά. Η κατάσταση του πνευματικού αποπροσανατολισμού του τον οδηγεί, συν τοις άλλοις, να υιοθετεί παράλογες θρησκευτικές πίστεις και ακραίες μορφές αποκρυφισμού, παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε στον 21ο μ. Χ. αιώνα, όπου έχει αποθεωθεί ο ανθρώπινος νους και η τεχνολογική πρόοδος έχει φτάσει σε ασύλληπτα μεγέθη.
Όταν η θεολογία
καλείται να απαντήσει στην κρίση για τον μητροπολίτη Πάφου Τυχικό
Η υπόθεση της έκπτωσης του μητροπολίτη Πάφου Τυχικού άνοιξε μια βαθιά πληγή μέσα στην Εκκλησία της Κύπρου. Δεν πρόκειται απλώς για μια διοικητική απόφαση. Πρόκειται για ένα γεγονός που προκάλεσε έντονα ερωτήματα στους πιστούς για το κατά πόσο τηρήθηκαν η εκκλησιαστική δικαιοσύνη, η κανονική τάξη και το πνεύμα της συνοδικότητας.
Αριστείδης Δασκαλάκης :
Παπισμός-Οικουμενισμός και το χρέος του Ορθοδόξου χριστιανού
«ἡ ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν… οὕτω κηρύσσομεν» (Συνοδικόν της Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου)
Λόγοι,
που δεν βρίσκουν πλέον ευρεία εφαρμογή, στους κόλπους της Ορθοδόξου εκκλησίας.
Ζούμε στην εποχή των εκπτώσεων, των αποκλίσεων , της ύβρεως προς τα Θεία, της
νομιμοποίησης της αμαρτίας, «νῦν κρίσις ἐστὶ
τοῦ κόσμου τούτου, νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω·» (Ιω.
12,31) . Θα κρημνισθή από την εξουσίαν του, ο άρχοντας αυτού του κόσμου. Ο
αντίδικος όμως, μέχρι την εκπλήρωση της προφητείας, χρησιμοποιεί τα όργανά του,
κυβερνήτες και ποιμένες, για να ζημιώσει την ανθρωπότητα.
Η
πολιτεία νομοθετεί. Εναντίον Θεού και ανθρώπου. Η διοικούσα εκκλησία πολλάκις
επικυρώνει ή τηρεί σιγή ιχθύος. Ο λαός
αγνοεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από
την Αγία Παράδοση της Εκκλησίας και απ’
το Ευαγγέλιο. Ο ένας παρασέρνει τον άλλο σε μια ελεύθερη πτώση προς την άβυσσο
της απώλειας.
Πρωτεργάτες τα διάφορα κέντρα εξουσίας, πολιτικής ή θρησκευτικής. Το μεγάλο κέντρο θρησκευτικής εξουσίας , η «Αγία έδρα (Sancta Sedes)» αντιλαλεί και επιταχύνει το σχέδιο του Σιωνισμού, εναντίον της ανθρωπότητας. Το Βατικανό, το συνώνυμο της αίρεσης, πλέον ομοιάζει ως προϊστάμενη αρχή της Ορθοδόξου Διοικούσας Εκκλησίας. Την έχει ήδη εντάξει με το σκοτεινό κίνημα του Οικουμενισμού, σε ένα στροβιλισμό απείθειας στο θέλημα του Θεού.
Στρατιώτες
μάρτυρες – 40 Μάρτυρες – 9 Μαρτίου
Επίσκοπος Αυγουστίνος
Καντιώτης (†)
Στις 9 του μηνός Μαρτίου, αγαπητοί μου, γιορτάζουν σαράντα μάρτυρες. Ποιο είναι το επάγγελμά τους; Τι ήταν; Ασκητές; Καλόγεροι; Ιερείς, Επίσκοποι, μητροπολίτες και πατριάρχες; Όχι. Ήταν στρατιώτες. Κι όμως το επάγγελμά τους δεν τους εμπόδισε ν’ αγιάσουν και να λάμψουν στον ουρανό της Ορθοδοξίας ως μάρτυρες. Είναι τόσο λαμπρό και αξιοθαύμαστο το μαρτύριό τους, ώστε πολλοί διδάσκαλοι και πατέρες έγραψαν γι’ αυτούς. Ένας δε απ’ αυτούς, ο κυριότερος, ο Μέγας Βασίλειος, πλέκοντας το εγκώμιό τους λέει, ότι όχι μία γλώσσα, αλλά σαράντα γλώσσες δε φτάνουν για να εξυμνήσουν την αρετή των μαρτύρων αυτών της πίστεως.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ
ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ
ΑΓΙΟΥΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΑΣ
Ποιος κορεσμός θα μπορούσε να υπάρξει από την μνήμη των μαρτύρων, γι΄ αυτόν ο οποίος αγαπά τους μάρτυρες; Διότι η τιμή προς τους ανδρείους από μέρους των συνδούλων τους αποδεικνύει την εύνοια προς τον κοινό Κύριο. Είναι άλλωστε ολοφάνερο ότι αυτός ο οποίος παραδέχεται τους γενναίους άνδρες δεν θα υστερήσει κατά την μίμηση, όταν βρεθεί σε παρόμοιες περιστάσεις. Να μακαρίσεις αληθινά αυτόν που μαρτύρησε, για να γίνεις μάρτυρας κατά την διάθεση και θα καταλήξεις να αξιωθείς τους ίδιους μισθούς με εκείνους, χωρίς να διωχθείς, χωρίς να καείς στη φωτιά, χωρίς να μαστιγωθείς.
Κυριακὴ Β΄ Νηστειῶν (Μάρκ. 2,1-12)
«Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου» (Μᾶρκ. 2,5)
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἀγαπητοί μου, ποὺ ἑορτάζει σήμερα, ἔχει θαυμάσιες ὁμιλίες στὰ εὐαγγέλια τῶν Κυριακῶν, ἑρμηνεύει δὲ καὶ τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο (β. Μάρκ. 2,1-12). Ἐδῶ ἔχουμε ἕνα ἀπὸ τὰ ἀναρίθμητα θαύματα τοῦ Κυρίου, ποὺ φανερώνουν ὅτι εἶνε Θεός.
ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΜΕ ΠΟΣΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΟΝΗΡΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ
Ἐπειδὴ λοιπὸν ἤδη ἐξετάσαμε προηγουμένως ὅσα ἀφοροῦν τοὺς λογισμούς, ἀλλὰ δὲν διευκρινίσαμε μὲ πόσους τρόπους οἱ πονηρὲς σκέψεις φυτρώνουν δίπλα στοὺς ὀρθοὺς λογισμούς, κρίναμε δίκαιο νὰ προσθέσουμε τώρα κι αὐτό, ὥστε ἡ ἐξέταση αὐτοῦ τοῦ μέρους νὰ εἶναι ἐντελῶς ὁλοκληρωμένη.
Ο “επικίνδυνα Ορθόδοξος” Μητροπολίτης Πάφου
Ένα ειρωνικό – και απολύτως αποκαλυπτικό – κείμενο για το πώς η ζωντανή
Ορθοδοξία έγινε ενοχλητική μέσα στην ίδια την Εκκλησία
(Το παρόν κείμενο είναι σκόπιμα ειρωνικό και αιχμηρό προς εκείνους που κατέκριναν, ειρωνεύτηκαν ή πολέμησαν το έργο του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού. Όχι προς την πίστη, αλλά προς τη χλιαρότητα, την πνευματική αλλεργία και τη θεσμική υποκρισία.)
Μνήμη
Αγίων Τεσσαράκοντα Μεγαλομαρτύρων [:9η Μαρτίου]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ
ΑΓΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΩΝ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις
9-3-1999]
Σήμερα, αγαπητοί μου, ο Κύριος μάς αξιώνει να τιμήσομε τη μνήμη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μεγαλομαρτύρων, που εμαρτύρησαν στη λίμνη της Σεβαστείας το 320 μ. Χ. Ο Λικίνιος, πολιτικός αντίπαλος του Μεγάλου Κωνσταντίνου, για να τον εκδικηθεί, συλλαμβάνει Χριστιανούς και τους θανατώνει μαρτυρικά. Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκονται και 40 παλληκάρια, στρατιώτες του ρωμαϊκού στρατού. Νέοι, με πίστη θερμή στον Χριστό και ζωή αγνή. Και ερρίφθησαν στην παγωμένη λίμνη της Σεβαστείας, για να πεθάνουν βασανιστικά. Το παράπτωμά τους ποιο ήταν; Μήπως η δειλία; Σαν στρατιώτες που ήσαν; Μήπως η προδοσία ή η απειθαρχία; Όχι βέβαια. Απλώς γιατί ήσαν Χριστιανοί και μόνον γι'αυτό. Συνεπώς, άδικος θάνατος. Και δη μαρτυρικός. Δεν υπήρχε τότε αυτό που λέμε σήμερα «ανθρώπινα δικαιώματα» ή «ελευθερία του προσώπου». Δεν υπήρχαν αυτά τότε. Κανείς δεν υπερησπίζετο την χριστιανική ιδιότητα. Έτσι, εκείνος που έπαιρνε την απόφαση να γίνει Χριστιανός, έπρεπε να γνωρίζει τις συνέπειες που θα είχε η ιδιότητά του.
ΚΥΡΙΑΚΗ
Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[: Εβρ. 1,10-2,3]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«Ο ΙΗΣΟΥΣ
ΧΡΙΣΤΟΣ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 23-3-1997] [Β353] [έκδοσις β΄]
Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, κατά την περίοδον της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, σαν αποστολικό ανάγνωσμα, χρησιμοποιεί την προς Εβραίους επιστολήν του Αποστόλου Παύλου. Ένα τμήμα από τη σημερινή αποστολική περικοπή, σας υπενθυμίζω, διαβάζοντάς την ξανά.: «Σὺ κατ᾿ ἀρχάς, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σου εἰσιν οἱ οὐρανοί· αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις· καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτούς, καὶ ἀλλαγήσονται· σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσι».
ΗΣΥΧΑΣΜΟΣ:
Η ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η λέξη Ησυχασμός παράγεται από το ρήμα ησυχάζω που σημαίνει βρίσκομαι σε κατάσταση σιγής, ηρεμίας και αυτογνωσίας. Ο ησυχαστής μοναχός, αλλά και λαϊκός, πλημμυρισμένος από θείο έρωτα, προσπαθεί να αποβάλλει κάθε κοσμική ενασχόληση και σκέψη, αποζητά την ησυχία και επικεντρώνεται στη μνήμη του Θεού, λέγοντας αδιάλειπτα την νοερά προσευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό».
Ποιος είναι ο
«Σιδηρούς θόλος» της Κύπρου ενώπιον του Θεού;
Φταίει το ιδιότυπο καθεστώς
που επιβλήθηκε μετά την Τουρκική εισβολή και η παραμονή των Βρετανών στο έδαφός
της ή κάτι άλλο;
Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη
Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη
Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ -ΚΥΡΙΑΚH Β' ΝΗΣΤΕΙΩΝ -ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ (08.03.2026)
Μιὰ ὑπόθεση ἀπὸ τὴ Γαλλία καὶ τὸ ἐρώτημα ποὺ μᾶς ἀφορᾶ
ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΕΥΕΞΙΑΣ, ΓΚΟΥΡΟΥ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ:
Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΓΙΑ ΝΟΗΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [: Εβρ.1,10-2,3]
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
«Ὃταν δὲ πάλιν εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην, λέγει· καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι Θεοῦ. καὶ πρὸς μὲν τοὺς ἀγγέλους λέγει· ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα, καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα· πρὸς δὲ τὸν υἱόν· ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου (:και όταν θα εισαγάγει ο Πατήρ με δόξα και δύναμη τον Υιό που γεννήθηκε από Αυτόν πριν δημιουργηθεί όλη η κτίση, για να κρίνει την οικουμένη, λέει: “Να Τον προσκυνήσουν όλοι οι άγγελοι του Θεού”. Ο Υιός λοιπόν που έγινε άνθρωπος είναι Κύριος και των αγγέλων· και για τους αγγέλους λέει: “Ο Θεός κάνει τους αγγέλους Του ταχυκίνητους και αιθέριους σαν τους ανέμους, και τους λειτουργούς που Τον υπηρετούν λαμπρούς και δραστικούς σαν την πύρινη φλόγα”.Για τον Υιό όμως λέει: “Ο βασιλικός Σου θρόνος, Θεέ, μένει στερεός και ασάλευτος στους ατέλειωτους αιώνες. Η βασιλική Σου ράβδος είναι ράβδος και εξουσία ευθύτητας και δικαιοσύνης”)»[Eβρ.1,6-8].
Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,
Ἡ Κυριακή, εἶναι ἡ πρώτη ἡμέρα
τῆς ἑβδομάδος καί ἔλαβε τό ὄνομα ἀπό τόν Κύριον, τόν Χριστόν, ἡμέρα, ὡς ἀφιερωμένη
στήν ἀνάμνηση τῆς Ἀναστάσεώς Του. Ἑορταστικῶς, μάλιστα ἡ Κυριακή εἶναι ἡ ἀρχαιοτέρα
τῶν χριστιανικῶν ἑορτῶν. Ἑορταζόταν ἀπό τούς πρώτους χριστιανούς ὡς χαρμόσυνος ἡμέρα,
κατά τήν ὁποία οἱ χριστιανοί συνήθιζαν νά συνέρχωνται γιά νά τελέσουν τήν Θ.
Λειτουργία. Διαβάζουμε στό ἀρχαιότατο κείμενο, τίς «Ἀποστολικές Διαταγές»: «Τήν
ἀναστάσιμον τοῦ Κυρίου ἡμέραν τήν Κυριακήν φαμέν, συνέρχεσθε ἀδιαλείπτως, εὐχαριστοῦντες
τῷ Θεῷ» (κεφ. Ζ',λ').
Προβάλλεται, λοιπόν, ἐπιτακτική ἡ ἀνάγκη τῆς καλλιέργειας τῆς συνειδήσεως, ὅτι ἡ Κυριακή εἶναι μία ξεχωριστή ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος, τήν ὁποία οἱ πιστοί ὀφείλουν νά τήν τιμοῦν, ὅπως ἁρμόζει στήν χριστιανική διδασκαλία. Καί ἡ ὑψίστη τιμή, εἶναι ὁ ἐκκλησιασμός.
Έχοντας σαν πολύτιμα πνευματικά εφόδια, όλα τα Προσευχητάρια, Ημερολόγια, Εικονίτσες και τον Ακάθιστο Ύμνο που διαβάζαμε χθές στους Χαιρετισμούς της Παναγίας, που έδωσε ώς ενθύμιο ο Μητροπολίτης Πάφου κ.κ Τυχικός κατα την ενθρόνιση του πρίν 3 χρόνια την Β Κυριακή Νηστειών, Αγίου Γρηγορίου Παλαμά 2023, δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε την λύπη μας,τον θυμό μας, την αγανάκτηση μας, την απογοητεύση μας πρός τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιου και όλους τους Συνοδικούς Αρχιερείς που σχεδιάσαν και εκτελέσαν την εξόντωση του Πνευματικού μας Πατέρα.
ΚΥΡΙΑΚΗ
Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [: Μάρκ.2,1-2]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 15-3-1998] [Β372]
Μας διηγείται, αγαπητοί μου, ο Ευαγγελιστής Μάρκος, που ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, ότι «τῷ καιρῷ ἐκείνῳ εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς Καπερναούμ καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι. Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον».
Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΙ
ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ, (Β΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ).
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως - Ι. Μ.
Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 7η Μαρτίου 2026
Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η Β΄ Κυριακή των Νηστειών, ημέρα κατά την οποία η αγία μας Εκκλησία προβάλλει και τιμά την μνήμη ενός μεγάλου και κορυφαίου Πατρός της Εκκλησίας μας, του εν αγίοις πατρός ημών Γρηγορίου αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά, ο οποίος στη συνείδηση της Εκκλησίας μας θεωρείται ως εφάμιλλος και ισάξιος των αγίων μεγάλων Πατέρων και ιεραρχών, Βασιλείου, Γρηγορίου και Χρυσοστόμου, γι’ αυτό και εορτάζεται η μνήμη του δύο φορές το χρόνο, στις 14 Νοεμβρίου, ημέρα της κοιμήσεώς του και σήμερα. Ο άγιος Γρηγόριος θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους πολεμίους της αιρέσεως του Παπισμού, διότι με τους αντιπαπικούς του αγώνες και με τη συγκρότηση των αγίων Συνόδων του 1341, 1347 και 1351, που όλες μαζί αποτελούν την ενάτη Οικουμενική Σύνοδο της Εκκλησίας μας, ήλεγξε σφοδρότατα στο πρόσωπο του Βαρλαάμ και των ομοφρόνων του τον Παπισμό και ανέτρεψε τις αιρετικές διδασκαλίες, που είχε αναπτύξει μέχρι την εποχή του.
Η Ιερά Μονή Αγίου Νεοφύτου, ο Μητροπολίτης Τυχικός και η θεσμική ευθύνη της
αρχιεπισκοπικής ηγεσίας
Η υπόθεση της έκπτωσης και αργίας του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού έχει προκαλέσει σοβαρό θεσμικό προβληματισμό στο εκκλησιαστικό πλήρωμα της Πάφου και ευρύτερα στην Εκκλησία της Κύπρου.
ΚΥΡΙΑΚΗ
Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [: Μάρκ.2,1-2]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού
γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
« Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 7-3-1999] [Β393]
Στη
σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου, ο Ευαγγελιστής Μάρκος μάς
περιγράφει την αμοιβαία προσφορά του
Κυρίου μας Ιησού Χριστού και του λαού Του. Είναι μία συγκινητική,
ομολογουμένως, αμοιβαιότης.
Ο
Κύριος μετά από μια μικρή περιοδεία που έκανε στην περιοχή της Καπερναούμ,
επέστρεψε πάλι εις την πόλιν. Η Καπερναούμ εθεωρείτο η πόλις του Κυρίου· επειδή
την είχε ως κέντρον εξορμήσεών Του στη γύρω περιοχή.
«Καὶ ἠκούσθη –μας σημειώνει ο Ιερός Ευαγγελιστής- ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι (:Ακούστηκε ότι είναι σε κάποιο σπίτι. Προφανώς ήταν κάποιο φιλικό σπίτι. Μόλις ο κόσμος το άκουσε, έσπευσε να Τον επισκεφθεί και να Τον ακούσει). Καὶ εὐθέως –συνεχίζει ο ιερός Ευαγγελιστής- συνήχθησαν πολλοί». «Αμέσως», λέει, «συνήχθησαν πολλοί». Ο λαός πάντοτε διατηρεί την ευαισθησία να διακρίνει τον άνθρωπον της ποιότητος. Και ανταποκρίνεται. Αυτό συμβαίνει σε κάθε άνθρωπο που θέλει να έχει δημόσιες σχέσεις. Για να είσαι δημόσιος άνθρωπος πρέπει να έχεις αρκετές προϋποθέσεις. Αλλά η πρώτη είναι η ειλικρίνεια. Είναι η ειλικρίνεια. Γιατί πολλές φορές ο λαός απογοητεύεται από δημόσιες εμφανίσεις.
ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
«Τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μή εἷς ὁ Θεός;»
Ὁ Θεός, ὡς Ἀλήθεια, Φῶς καί Ζωή δύναται νά συγχωρεῖ ἁμαρτίες
ἐπί τῆς γῆς. «…διά τοῦτο γάρ ὁ ὑψηλός Θεός ἐπί γῆς ἐφάνη ταπεινός ἄνθρωπος»· «σῶσαι
θέλων τόν κόσμον…»[1].
Δυστυχῶς τινες τῶν Γραμματέων καί Φαρισαίων, βλασφημοῦντες, ἠρνοῦντο τό μυστήριον τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως. Ἐν τούτοις, πάντες οἱ ἄνδρες τῆς Π. Διαθήκης, Πατριάρχες, Προφῆτες, προεῖπον ὅτι ὁ Σωτήρ θά ἦτο ἐμφανής εἰς πάντας· οὐδείς δέ δύναται νά θέσῃ ἐν ἀμφιβόλῳ τά ὑπό τῶν Προφητῶν λεχθέντα καί στίς Γραφές γεγραμμένα. «…οὐδείς ἐπιγινώσκει τόν υἱόν εἰ μή ὁ πατήρ, οὐδέ τόν Πατέρα τίς ἐπιγινώσκει εἰ μή ὁ υἱός»[2]. «Πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο…δι’ οὗ καί τούς αἰῶνας ἐποίησεν·».
