Χτύπημα στο
Ντουμπάι: Οι πύραυλοι ξύπνησαν τη «Βαβέλ» από το όργιο της ματαιοδοξίας της
Μια παγκόσμια
μητρόπολη της διεστραμμένης ελίτ έγινε... σκορποχώρι μόλις έφυγε από τη μέση το
απατηλό παραπέτασμα της ασφάλειας
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
«Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει». Ι. Πολέμης
Χτύπημα στο
Ντουμπάι: Οι πύραυλοι ξύπνησαν τη «Βαβέλ» από το όργιο της ματαιοδοξίας της
Μια παγκόσμια
μητρόπολη της διεστραμμένης ελίτ έγινε... σκορποχώρι μόλις έφυγε από τη μέση το
απατηλό παραπέτασμα της ασφάλειας
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
π. Ἀνδρέας Οὐστιουζάνιν
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΜΠΑΡΝΑΟΥΛ
Διήγηση γιὰ τὰ ἀληθινὰ γεγονότα ποὺ συνέβησαν στὴν πόλη Μπαρναοὺλ στὴν Κλαυδία Οὐστιουζάνινα τὸ 1964. Ἡ διήγηση τῆς Κ. Ν. Οὐστιουζάνινα καταγράφηκε λέξη πρὸς λέξη ἀπὸ τὸν γιό της, τὸν πρωτοπρεσβύτερο Ἀνδρέα Οὐστιουζάνιν. – Μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Μακαριστοῦ Πατριάρχη Μόσχας καὶ πάσης Ρωσίας Ἀλεξίου Β΄.
«Μεγάλη ἀπήχηση γνωρίζει στὸ διαδίκτυο ἕνα ρεπορτὰζ γνωστῆς ἐνημερωτικῆς ἱστοσελίδας, σχετικὰ μὲ τὰ νοσοκομεῖα ποὺ ἐξυπηρετοῦν ἢ δὲν ἐξυπηρετοῦν ἀμβλώσεις. Σὲ αὐτὸ τό… ἀπόγειο “ποιοτικῆς” δημοσιογραφίας, μιὰ δημοσιογράφος πῆρε… σβάρνα τὰ δημόσια νοσοκομεῖα ὅλης τῆ χώρας, ρωτώντας στὸ τηλέφωνο ἂν ἀναλαμβάνουν τὴ “διακοπὴ κύησης” ἢ σὲ δικά μας ρεαλιστικὰ λόγια, τὴ θανάτωση ἑνὸς ἐμβρύου. (…)
«Μὲ μιὰ ἀπόφαση ποὺ χαιρετίζεται ὡς ἡ πρώτη τοῦ εἴδους της δικαστικὴ νίκη ἐναντίον τῆς βιομηχανίας “μετάβασης φύλου”, τὸ δικαστήριο ἐπιδίκασε 2 ἑκατομμύρια δολάρια σὲ μιὰ νεαρὴ γυναίκα, ἡ ὁποία ὡς ἔφηβη παραμορφώθηκε ἀπὸ τοὺς καλούμενους “γιατροὺς ποὺ ἀλλάζουν τὸ φύλο”.
Η δημόσια ανακοίνωση για τον εθνικό υπερυπολογιστή «ΔΑΙΔΑΛΟΣ» παρουσιάζεται ως τεχνολογικό άλμα που θα καταστήσει την Ελλάδα παραγωγό — και όχι απλώς καταναλωτή — τεχνητής νοημοσύνης. Ως υπεύθυνο μέλος της ΕΞΟΔΟΣ, οφείλω να ενημερώσω νηφάλια και τεκμηριωμένα τους πολίτες: τι ακριβώς είναι αυτό το έργο, πού εντάσσεται, ποιος το ελέγχει και ποιες συνέπειες μπορεί να έχει.
α) Τι είναι και τι θα κάνει ο «ΔΑΙΔΑΛΟΣ»;
Ο «ΔΑΙΔΑΛΟΣ» είναι ένας υπερυπολογιστής υψηλών επιδόσεων (HPC – High Performance Computing).
Αυτό σημαίνει ότι: Θα εκτελεί τεράστιους όγκους υπολογισμών με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Θα υποστηρίζει εκπαίδευση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης. Θα επεξεργάζεται μεγάλα σύνολα δεδομένων (Big Data). Θα παρέχει υποδομή σε πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, startups και κρατικούς φορείς.
Λίγα λόγια του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Πυργετού Λαρίσης, Αρχιμανδρίτου Ειρηναίου Βαϊοπούλου στο τέλος της Ακολουθίας και της Λιτανείας των Αγίων Εικόνων την Κυριακή της Ορθοδοξίας (1/3/26).

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ,
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων
«Τι μας ζητά η Εκκλησία μας, κατά τη Μ. Τεσσαρακοστή;»
Η Μ. Τεσσαρακοστή αποτελεί, για τους ορθόδοξους Χριστιανούς, μια ξεχωριστή περίοδο νηστείας και εγκράτειας (απελευθέρωσης από τα πάθη), μετάνοιας (αλλαγής τρόπου ζωής), προσευχής (επικοινωνίας με τον Θεό – Δημιουργό) και πνευματικής θεραπείας.
Γεώργιε, ποιος
θα σε σταματήσει επιτέλους;
Η κυρίαρχη οργή
και ο φόβος που συζητιούνται παντού για την εξουσία στην Εκκλησία της Κύπρου
Δεν είναι πια ψίθυροι. Δεν είναι υπερβολές κάποιων «λίγων». Είναι η κυρίαρχη συζήτηση στην κυπριακή κοινωνία. Στα καφενεία, έξω από τις εκκλησίες μετά τη λειτουργία, στα σπίτια, στους χώρους εργασίας, ακόμη και ανάμεσα σε ανθρώπους που μέχρι πρότινος δεν τολμούσαν ούτε να σκεφτούν κριτικά. Το ερώτημα ακούγεται παντού και γίνεται ολοένα πιο πιεστικό: τι συμβαίνει στην Εκκλησία της Κύπρου και μέχρι πού θα φτάσει αυτή η κατάσταση;
Ἀντίρρησις καὶ ἀνατροπὴ
τοῦ «Συμφώνου» τῶν ἐν Ἰταλίᾳ «χριστιανικῶν ἐκκλησιῶν»
Τοῦ κ. Nikolò Ghigi: Ὑποψηφίου διδάκτορος εἰς τάς Ἐπιστήμας τῆς Ἀρχαιότητος εἰς τό
Πανεπιστήμιον Ca’ Foscari τῆς Βενετίας, μέ ἑστίασιν εἰς τήν θρησκευτικήν
διαμάχην τοῦ Θ΄ αἰῶνος
Στὶς 23 τοῦ περασμένου Ἰανουαρίου, στὸ Μπάρι, πόλι τῆς νότιας Ἰταλίας ἐπιφανὴς, διότι ὑπεδέχθη τὰ λείψανα τοῦ ἁγίου Νικολάου, ἔλαβε χώρα στὸ πλαίσιο τῆς λεγόμενης «ἑβδομάδας προσευχῆς γιὰ τὴν ἑνότητα τῶν χριστιανῶν» μιὰ οἰκουμενιστικὴ συνάντησι ὑπὸ τὴν ὀνομασία «Συμπόσιον τῶν ἐν Ἰταλίᾳ Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν».
π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ
Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή ως μυστήριο μεταμορφώσεως και θεώσεως:
Η πορεία της ανθρώπινης ύπαρξης από τη μετάνοια στη μετοχή της θείας ζωής
(Ένα μικρό
οδοιπορικό)
Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή αποτελεί ένα από τα βαθύτερα και ιερότερα μυστήρια της εκκλησιαστικής ζωής. Δεν είναι απλώς μία λειτουργική περίοδος, αλλά μία υπαρξιακή πρόσκληση, μία κλήση του Θεού προς τον άνθρωπο να εξέλθει από την κατάσταση της πτώσεως και να εισέλθει στη ζωή της χάριτος. Είναι η πορεία της επιστροφής, η πορεία της θεραπείας, η πορεία της θεώσεως.
«...ΕΡΧΟΥ ΚΑΙ ΙΔΕ...» (
Ιωάν. 1, 47)
Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών - Δρος
Θεολογίας
Εισήλθαμε στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, σε μία περίοδο,
κατά την οποία ο άνθρωπος καλείται με τον ψυχοσωματικό του αγώνα, να κατανοήση
σε ποια κατάσταση βρίσκεται και να επαναπροσδιορίση την σχέση του με τον
Δημιουργό του Θεό. Αφορμή γι᾽ αυτό μας δίδει το ευαγγελικό ανάγνωσμα της πρώτης
Κυριακής των Νηστειών. Σε αυτό βλέπουμε ότι ο Θεάνθρωπος Κύριος κάλεσε στο έργο
του τον Απόστολο Φίλιππο, ο οποίος με την σειρά του καλεί τον φίλο του Ναθαναήλ. Ο δεύτερος,
όμως, έχει τις αντιρρήσεις του, στις οποίες ο Φίλιππος απαντά με το «έρχου και
ίδε» (Ιωάν. 1, 47).
Ο Ναθαναήλ υπακούει σε αυτήν την πρόσκληση και προσέρχεται στον Ιησού Χριστό. Καθώς πλησίασε, είδε εκ πρώτης όψεως έναν άνθρωπο, όπως και οι λοιποί. Και πραγματικά έτσι ήταν, εφ᾽ όσον ο Χριστός έλαβε οντολογικώς την ανθρώπινη φύση και την ένωσε με την Θεία Του φύση «ατρέπτως, ασυγχύτως, αδιαιρέτως», γενόμενος τέλειος κατά πάντα άνθρωπος. Διαπιστώνει, όμως, ο Ναθαναήλ από τα λεγόμενα του Χριστού ότι δεν είχε εμπρός του έναν απλό άνθρωπο, αλλά κάποιον, ο οποίος ήταν Παντογνώστης. Γνώριζε τα παρελθόντα, τα παρόντα και τα μέλλοντα. Χαρακτηριστικό που φανερώνει την Θεία φύση, τον Θεό.
ΜΙΑ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΑΙΡΕΣΗ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ
«ΑΧΜΑΝΤΙ»: Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ
Ἕνα πρώην ορφανοτροφεῖο στὸ Crewe τῆς Ἀγγλίας ἔχει γίνει τὸ παγκόσμιο ἐπιτελεῖο μιᾶς ἀπὸ τὶς πλέον ἀμφιλεγόμενες ἐσχατολογικὲς σέκτες τῆς ἐποχῆς μας. Ὁ ἀρχηγός της διακηρύσσει ἑαυτὸ του «Σωτῆρα τῆς Ἀνθρωπότητος», ἐνῷ οἱ ὀπαδοί του τὸν ἀποκαλοῦν «Κύριο» καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ πεθάνουν γι᾿ αὐτόν.
Πνευματικὸν
μέτωπον: γεωπολιτικαί προκλήσεις τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον*
Τῆς κ. Ντραγκάνα Τρίφκοβιτς, Γενικῆς
Διευθυντρίας τοῦ Κέντρου Γεωστρατηγικῶν Μελετῶν
Γιὰ νὰ κατανοήσουμε τὸν πνευματικὸ ἀγώνα στὸ πλαίσιο τῆς γεωπολιτικῆς, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ὁρίσουμε σαφῶς τοὺς βασικοὺς ὅρους. Ὁ πνευματικὸς ἀγώνας ἀποτελεῖ μέρος τοῦ ὑβριδικοῦ πολέμου, ὁ ὁποῖος διεξάγεται ταυτόχρονα σὲ πολλοὺς τομεῖς — πολιτικό, οἰκονομικό, πληροφοριακό, πολιτιστικὸ καὶ ἄλλους. Ἀποτελεῖ τὸ βαθύτερο καὶ πιὸ λεπτὸ στρῶμα αὐτῆς τῆς σύγκρουσης. Τὸ πνευματικὸ μέτωπο σημαίνει ἀγώνα γιὰ τὸν ἔλεγχο τοῦ ἀξιακοῦ συστήματος, τῆς συλλογικῆς ταυτότητας καὶ τοῦ πνευματικοῦ νοήματος τῶν λαῶν, μὲ στόχο τὴν ἐπιρροὴ στὸν πολιτισμικὸ προσανατολισμό, τὴν πολιτικὴ κατεύθυνση καὶ τὶς γεωπολιτικὲς ἐπιλογές. Στὸ σύγχρονο πλαίσιο ὑβριδικῶν καὶ πολιτισμικῶν συγκρούσεων, ὁ πνευματικὸς ἀγώνας πραγματοποιεῖται μέσῳ ὁρισμένων βασικῶν μηχανισμῶν:
Δεν θα πρέπει σε καμμιά
περίπτωση να υποχωρήσουμε και να δεχθούμε πράγματα μή Ορθόδοξα. Οι Πατέρες οι
μεγάλοι της Εκκλησίας μας, όπως γνωρίζουμε, έκαμαν μεγάλους αγώνες. Εκοπίασαν
μεγάλως για να κρατήσουν την Εκκλησία εις το ύψος Της. Η Εκκλησία η Ορθόδοξος
εσφραγήσθη. Ούτε αφαίρεσις ούτε πρόσθεσις χωράει. Ούτε μετάθεσις μίας κεραίας,
μίας οξείας από την μία συλλαβή στην άλλη, διότι αλλάζει εντελώς το νόημα και
το νόημα επάνω σε Ορθόδοξες θέσεις είναι εγκληματικό.
Οι αιρέσεις δεν είναι τίποτε
άλλο παρά βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Ό,τι είναι έξω από τον κύκλο της
Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι λάθος. Η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν έφυγε από την θέση
Της, γι’ αυτό δεν έχει ανάγκη υποχωρήσεως. Σήμερα λέγουν οι αιρετικοί, οι
οποίοι φροντίζουν κατά την δική τους προσπάθεια να ενωθούν με την Ορθοδοξία,
ζητώντες και απαιτούντες να εγκαταλείψει η Ορθοδοξία ορισμένες θέσεις, να
εγκαταλείψουν και αυτοί, και έτσι να γίνει η «πολυπόθητος», κατ’ αυτούς,
«ένωση».
Δεν έφυγε το φως από την θέση του για να ξαναζητήσει να επανέλθει. Εάν αυτοί έφυγαν από το φως, να το αναζητήσουν. Το φως υπάρχει, λάμπει ανά τον κόσμο και θα πρέπει να επιστρέψουν εν μετανοία. Να ζητήσουν συγγνώμη από τον Θεό και από την Εκκλησία και να επανέλθουν στην πρώτη θέση όπου είχαν στην Εκκλησία. Αν ήτανε σωστοί και αν τα φρονήματά τους ήταν σωτήρια, οι άνθρωποι που συλλειτούργησαν με τον Βέκκο δεν θα γινόντουσαν δαιμόνια.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 2α Μαρτίου
2026
ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ
«ΠΡΩΤΕΙΟ» ΚΑΙ Η ΠΑΠΙΚΗ «ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ» ΟΛΕΘΡΙΑ ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ ΤΟΥ ΦΡΑΓΚΙΚΟΥ
ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΣΜΟΥ
(Σχολιασμός
σε πρόσφατο «Κονσιστόριο» στο Βατικανό)
Έχουμε επανειλημμένως επισημάνει και τεκμηριώσει ότι ο Παπισμός, υπό την πίεση των σύγχρονων εξελίξεων αλλά και της ορθόδοξης κριτικής για τον απολυταρχικό τρόπο διοίκησής του, επιχειρεί να προβάλλει μια νόθα εκδοχή «συνοδικότητας». Πρόκειται για μια μορφή συνοδικότητας που όχι μόνο δεν περιορίζει την παπική απολυταρχία, αλλά, αντιθέτως, την ενισχύει και τη θωρακίζει θεσμικά.
MINDFULNESS ΚΑΙ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ – ΔΥΟ ΛΕΞΕΙΣ, ΜΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ
ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ: Η ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ;
Ἡ λέξη «ἐνσυναίσθηση» ἀκούγεται σήμερα παντοῦ. Στήν ἐκπαίδευση, στήν ψυχολογία, στή δημόσια συζήτηση, ἀκόμη καί στόν ἐκκλησιαστικό λόγο. Παρουσιάζεται ὡς ἡ ὕψιστη ἀνθρώπινη ἀρετή, ὡς προϋπόθεση εἰρηνικῆς συνύπαρξης καί ὡς θεραπευτικό κλειδί γιά τίς ἀνθρώπινες σχέσεις. Πολλοί τήν ταυτίζουν ἀβασάνιστα μέ τή χριστιανική ἀγάπη — καί ἡ Ἐκκλησία, πού κατέχει τόν πληρέστερο λόγο γιά τόν ἄνθρωπο καί τίς σχέσεις του, ἔχει τόσο τή δυνατότητα ὅσο καί τήν εὐθύνη νά διακρίνει μέ σαφήνεια.
Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργόπουλου , Ἀναπλ. Καθηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.
INRI CRISTO: ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΟΣ ΨΕΥΔΟΧΡΙΣΤΟΣ
Ὁ Αlvaro Theiss, γνωστός ὡς Inri Cristo, γεννήθηκε στίς 22.3.1948 στό Indaial τῆς Βραζιλίας. Ὑποστηρίζει ὅτι εἶναι ἡ μετενσάρκωση τοῦ Χριστοῦ καί ἀπό τό 1979 ἔχει ἱδρύσει τή δική του αἱρετική κοινότητα, τή Suprema Ordem Universal da Santissima Trindade (SOUST) = «Ὑπέρτατη Παγκόσμια Τάξη τῆς Ἁγίας Τριάδας», ἡ ἕδρα τῆς ὁποίας βρίσκεται στή Μπραζίλια, τήν πρωτεύουσα τῆς Βραζιλίας.
Ἱερέας Ἰωάννης Βασίλιεφ
Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΡΑΝΙΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΗ
Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ
[:Εβρ. 11,24-26 και 32-40]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 4-3-2001] Β431 [ β΄έκδοσις]
Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, γιορτάζει την νίκη της επί του πεδίου της ορθής πίστεώς της. Βέβαια πάντοτε έδιδε και δίδει μάχες ορθής πίστεως, που τα τρόπαιά των εστήνοντο με τις αποφάσεις όλων των οικουμενικών και τοπικών συνόδων. Όλως εξαιρετικά, όμως, σήμερα, τιμά την νίκη της, που εξεφράσθη με τους δογματικούς όρους της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Το αντικείμενό της ήταν η δυνατότητα εικονισμού του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Γι'αυτό κάνομε περιφορά των αγίων εικόνων. Προπαντός του Χριστού· διότι οι εικονοκλάσται έλεγαν ότι δεν πρέπει να εικονίζεται ο Ιησούς Χριστός, γιατί η θεότητα δεν εικονίζεται. Έτσι ουσιαστικά υπέβοσκε ο Μονοφυσιτισμός. Αυτοί εδέχοντο μόνον την θεία φύση και απέρριπτον την σωματικήν φύσιν. Βέβαια, περιττόν να σας πω ότι αυτό αποτελεί βαρυτάτη αίρεση· βαρυτάτη αίρεση. Το τονίζει αυτό η Αγία Γραφή, η Καινή Διαθήκη, ιδιαιτέρως. Ότι ήλθε εν σαρκί ο Υιός του Θεού, εσαρκώθη. Πώς, λοιπόν, θα απορρίψομε την ανθρωπίνη φύση του Ιησού Χριστού;
(2 Μαρτίου)
Τότε, ἡ Μάρτυς Εὐθαλία
ἔλεγξε μὲ δριμύτητα τὸν ἀδελφό της γιὰ τὴν πράξη του αὐτή. Ἐκεῖνος, μόλις ἄκουσε
ὅτι καὶ αὐτὴ ἦταν Χριστιανή, τὴν παρέδωσε σὲ ἕναν ὑπηρέτη, γιὰ ἀτιμία καὶ στὴν
συνέχεια μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια τὴν ἀποκεφάλισε.
Ἔτσι ἡ Μάρτυς Εὐθαλία
εἰσῆλθε στὴ χαρὰ τοῦ Κυρίου της. Ἦταν τὸ ἔτος 252 μ.Χ.
῾Η ̉Εκκλησία μας τιμᾶ τή μνήμη της στίς 2 Μαρτίου ἑκάστου ἔτους.
ΑΠΟ
ΤΟ 1969 ΚΑΙ
1975 ΣΤΟ 2026
Νίκος
Παπανικολόπουλος, Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α)
Το θέμα των ενεργειακών κοιτασμάτων στην πατρίδα μας και ειδικά στις ελληνικές θάλασσες είναι μια παλιά υπόθεση. Η πρώτη σύμβαση για παραχώρηση δικαιωμάτων αναζήτησης και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, υπεγράφη στις 23 Δεκεμβρίου 1969, μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και της Αμερικανικής εταιρείας Oceanic Exploration Company και αφορούσε το Θρακικό Πέλαγος.
Η φωνή των νέων της Πάφου για τον Μητροπολίτη Τυχικό
Tο
όνομα Τυχικός δεν είναι ένας τίτλος, ούτε ένα εκκλησιαστικό αξίωμα. Είναι
πρόσωπο. Είναι φωνή. Είναι μνήμη. Είναι αγκαλιά. Είναι προσευχή.
Τον γνωρίσαμε πρώτα ως νέο άνθρωπο μέσα στην Εκκλησία. Πριν ακόμη χειροτονηθεί διάκονος το 2008, ήταν ήδη παρών στη ζωή μας. Από το 2003 τον θυμόμαστε στις κατασκηνώσεις της Μητρόπολης Πάφου: ομαδάρχη, καθοδηγητή, φίλο. Δεν στεκόταν από πάνω μας με αυστηρότητα, αλλά δίπλα μας με χαμόγελο. Έτρεχε μαζί μας, έπαιζε, άκουγε, εξηγούσε, παρηγορούσε.
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ: Ι.Μ.
ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ-ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
Για το «Εγκόλπιο Ημερολόγιο Αγίου
Όρους 2026»
Νίκος Σακαλάκης,Μαθηματικός
Μνήμη (;) Αγίου
Ιουστίνου Πόποβιτς
Όταν μου δώρισαν το «Ημερολόγιο
Αγίου Όρους (2026)» της Ι. Μονής Βατοπαιδίου, ως αφιέρωμα στον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς (1894-1979), πίστεψα ότι θα
περάσω το κατώφλι μιας προσεγμένης (εκκλησιολογικά-δογματικά) προσέγγισης του
Αγίου Ιουστίνου∙ μιας προσέγγισης με αντι-παπική και αντι-οικουμενιστική
σημειολογία, όπως συνήθιζε και ο Άγιος. Το Ημερολόγιο αυτό, σε πολυτελή έκδοση,
δεν μας δίνει σύντομα και περιεκτικά την θεολογική σκέψη – στάση του Αγίου
έναντι των αιρέσεων: Παπισμού και Οικουμενισμού.
Στις σελίδες του Ημερολογίου υπάρχει η ανελέητη μονοπλευρικότητα των
οικουμενιστών.
Κάθε σελίδα του έχει το δικό της σχέδιο για μια προβολή της εκκλησιολογίας του οικουμενισμού. Οι πρόλογοι των: Βαρθολομαίου (Πατριάρχη) και Καθηγουμένου Αρχιμ. Εφραίμ, αποτελούν μια φιλολογική περιγραφή του Αγίου με συναισθηματικές, ηθικολογικές και οικουμενιστικές τοποθετήσεις – μεγεθύνσεις, σύμπλεγμα απόψεων δηλ. που τις χαρακτηρίζουμε ως προσπάθεια ένταξης του Αγίου σε επίπεδο (τάχα) «ανώτερης επιστήμης – θεολογίας», «Scientia Altior». Δεν υπάρχουν, δυστυχώς, αναφορές στην αντιαιρετική διδασκαλία του περί Παπισμού και Οικουμενισμού. Οι σελίδες του Ημερολογίου δείχνουν τα ασθενικά σημεία τους, δηλ. Ορθόδοξη Πατερική Ομολογία και Οικουμενισμός δεν συμβιβάζονται!!
(1ῃ Μαρτίου)
Η ῾Αγία Εὐδοκία γεννήθηκε στήν ῾Ηλιούπολη τῆς Φοινίκης, ἐπί Τραϊανοῦ (98 - 117 μ.Χ.). Πέρασε τά πρῶτα χρόνια τῆς ζωῆς της στήν ἁμαρτία παρασύροντας μέ τήν ὀμορφιᾶ της πολλούς ἄνδρες στήν ἁμαρτωλή ζωή, ἐνῶ συγχρόνως συγκέντρωσε πολλά χρήματα. ῾Η χάρη ὅμως τοῦ Θεοῦ εὐδόκησε, ὥστε νά μετανοήσει. Μετά ἀπό μία σοβαρή ἀσθένεια, ἐγκατέλειψε τήν πόλη καί τήν ἁμαρτία, γιά νά ἐπιστρέψει ἐκεῖ ἕνα χρόνο ἀργότερα ὅπου ἐγκαταστάθηκε στήν ἄκρη τῆς πόλης. ̉Εκεῖ γνώρισε κάποιον μοναχό ὀνόματι Γερμανό καί μέ τίς νουθεσίες του μετανοησε. Στήν συνέχεια, προσῆλθε στόν ̉Επίσκοπο Θεόδοτο καί βαπτίσθηκε. Μετά ἀπό αὐτό ἄλλαξε τή ζωή της. Χάρισε τήν περιουσία της στό φιλανθρωπικό ἔργο τῆς ἐκκλησίας καί πῆγε σέ κάποιο μοναστήρι, ὅπου ζοῦσε βίο ἀσκητικό ὡς τή στιγμή πού τήν ἄρπαξαν οἱ πρώην ἐραστές της καί τήν ὁδήγησαν στόν Αὐριλιανό γιά νά δικαστεῖ. ῾Η ῾Αγία ὅμως μέ τήν προσευχή της ἀνέστησε τό νεκρό παιδί τοῦ βασιλιᾶ καί προσέλκυσε καί τόν ἴδιο στό Χριστιανισμό. ̉Αργότερα óδηγήθηκε μπροστά στόν ἡγεμόνα Διογένη, ὁ ὁποῖος τήν ἄφησε ἐλεύθερη, ἀφοῦ ἡ ῾Αγία καί πάλι θαυματούργησε. Τελικά ἀποκεφαλίσθηκε ἀπό τόν Βικέντιο κι ἔλαβε τό στεφάνι το μαρτυρίου.

Η Κυριακή της
Ορθοδοξίας και η σύγχρονη αίρεση του Οικουμενισμού.
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως, Κληρικού της Ι. Μ. Κυθήρων & Αντικυθήρων.
Εν Κυθήροις τη 8η Μαρτίου 2025

ΚΥΡΙΑΚΗ
ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς» με θέμα:
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-10-1993] [Ομιλία εις προσκυνητάς Θεσσαλονικείς, Σειρά
Δ102 Α και Β]
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ
Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, δέσμιος στη Ρώμη, γράφει εις τον Τιμόθεον στην δευτέρα του επιστολή, μέσα από τα κακοπαθήματά του, από τις φυλακίσεις, κατατρεγμούς και διωγμούς: «Οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα (:Τα περνάω όλα αυτά, διότι γνωρίζω σε Ποιον έχω πιστέψει)». Δηλαδή «αξίζει. Γιατί ξέρω Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός». Είναι δε ωραιοτάτη αυτή η θέσις του. «Οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα (:γιατί γνωρίζω Εκείνον τον Οποίον έχω πιστεύσει)».
Αρχιεπίσκοπε Κύπρου Γεώργιε, πώς θα
εορτάσεις την Κυριακή της Ορθοδοξίας;
Ρητορικές ερωτήσεις προς τον
Αρχιεπίσκοπο που αποκαλύπτουν την αντίφαση της ηγεσίας σου και την πνευματική
παραχάραξη στην Εκκλησία της Κύπρου
……………………………
Η Ορθοδοξία και η Κυριακή της Ορθοδοξίας
• Πώς θα εορτάσεις την Κυριακή της Ορθοδοξίας, όταν εσύ πολεμάς την ίδια την πίστη που υποτίθεται ότι υπερασπίζεσαι;

Του αγίου Πατρός και Διδασκάλου της Εκκλησίας μας,
Ιωάννη του Δαμασκηνού
ΛΟΓΟΣ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ OΣΟΥΣ ΔΙΑΒΑΛΛΟΥΝ ΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
1. Θα έπρεπε βέβαια εμείς, συναισθανόμενοι πάντοτε την αναξιότητά μας, να σιωπούμε και να εξομολογούμαστε στον Θεό τις αμαρτίες μας, αλλά όταν όλα στον καιρό τους είναι καλά· επειδή όμως βλέπω την Εκκλησία, την οποία ο Θεός έκτισε πάνω στο θεμέλιο των αποστόλων και των προφητών με ακρογωνιαίο λίθο τον Χριστό τον Υιό Του, να βάλλεται, σαν σε θαλάσσια φουρτούνα που υψώνεται με αλλεπάλληλα κύματα, και να ανακατώνεται και να αναταράσσεται από τη βίαιη πνοή των πονηρών πνευμάτων, και τον χιτώνα του Χριστού, τον υφασμένο με τη χάρη του Θεού, Αυτόν που οι απόγονοι των ασεβών θέλουν με αυθάδεια να κομματιάσουν, τον βλέπω να σχίζεται, και το σώμα Του, δηλαδή τον λαό του Θεού και τη θεοπαράδοτη από παλιά διδασκαλία της Εκκλησίας να κατακερματίζεται σε διάφορες δοξασίες, γι' αυτό θεώρησα πως δεν είναι σωστό να σιωπώ και να δέσω τη γλώσσα μου, φέροντας στη σκέψη μου την απόφαση που απειλεί λέγοντας:
ΚΥΡΙΑΚΗ
Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ
[:Εβρ. 11,24-26 και 32-40]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού
γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«Ο ΟΝΕΙΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΟΝΕΙΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 8-3-1998]
[ Β371 ]
Μια θαυμασία, αγαπητοί μου, περικοπή παραθέτει σήμερα η Εκκλησία μας από την προς Εβραίους επιστολήν του Αποστόλου Παύλου. Αναφέρεται εις τον Μωυσήν· ο οποίος, όπως γράφει ο Απόστολος, «ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ(:αρνήθηκε την υιοθεσία που του έκανε η κόρη του Φαραώ), μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ (:και επροτίμησε, μᾶλλον προτιμήσας, αν θέλετε, πιο καλύτερα έτσι, να συγκακουχείται με τον λαό του Θεού) ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν (:παρά να έχει απόλαυσιν αμαρτίας πρόσκαιρη), μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν (:θεωρώντας μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου) τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ (:εθεώρησε, προτίμησε τον ονειδισμόν του Χριστού περισσότερο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου)· ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν (:διότι απέβλεπε εις τον ερχομόν του Χριστού και εις την Βασιλεία Του. Αυτή είναι η μισθαποδοσία)».