Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη
Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ - ΚΥΡΙΑΚH Γ' ΝΗΣΤΕΙΩΝ - ΤΗΣ
ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ (15-03-2026)
Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά
Ο Σταυρός του Χριστού προαναγγελλόταν και προτυπωνόταν μυστικά από παλαιές γενεές, και κανείς ποτέ δεν συμφιλιώθηκε με τον Θεό χωρίς τη δύναμη του Σταυρού. Πραγματικά μετά την προγονική εκείνη παράβαση στον παράδεισο του Θεού δια του δέντρου, η μεν αμαρτία αναπτύχθηκε, εμείς δε πεθάναμε, έχοντας υποστεί και πριν από τον σωματικό θάνατο, τον θάνατο της ψυχής, όπως προκύπτει από τον χωρισμό της από τον Θεό. Όσο ζούσαμε μετά την παράβαση, ζούσαμε στην αμαρτία και τη σαρκική ζωή· η δε αμαρτία «τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται· οὐδὲ γὰρ δύναται· οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται (:δεν υποτάσσεται στον νόμο του Θεού, επειδή ούτε έχει και τη δύναμη να υποταχθεί. Όσοι λοιπόν είναι παραδομένοι σε σαρκική και κοσμική ζωή δεν μπορούν να αρέσουν στον Θεό)»[Ρωμ. 8, 7-8].
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ
ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ[:Μάρκ.8,34-38 και 9,1]
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ
ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ
«Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι(:εάν κάποιος θέλει να με ακολουθήσει ως μαθητής μου, ας διακόψει κάθε σχέση με τον διεφθαρμένο από την αμαρτία εαυτό του και ας πάρει τη σταθερή απόφαση να υποστεί ακόμη και θάνατο σταυρικό και βίαιο. Και ας με ακολουθήσει μιμούμενος σε όλα το παράδειγμά μου. Και μη διστάσει να προβεί στις αποφάσεις και τις θυσίες αυτές)»[Ματθ.16,24].
ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΣ
ΕΡΩΤΗΣΙΣ 21
Πόθεν προέρχεται ὁ μετεωρισμὸς καὶ οἱ διαλογισμοί, καὶ πῶς θὰ τοὺς διορθώσωμεν.
Η Αδικία που
Πληγώνει την Ψυχή της Εκκλησίας
Η σιωπή της
αρετής απέναντι στη συνεχή ψευδή κατηγορία
Η Εκκλησία της Κύπρου παρακολουθεί εδώ και δύο χρόνια μια πρωτοφανή δοκιμασία, στην καρδιά της οποίας βρίσκεται ο μητροπολίτης Πάφου Τυχικός. Ένας επίσκοπος με ήθος, βαθιά θεολογική γνώση, πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο και πνευματική ωριμότητα, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια διαρκή καταιγίδα ψευδών κατηγοριών που διαρρέει στα μέσα ενημέρωσης.
«Χαίρε κυοφορούσα οδηγόν πλανωμένοις…»,
(Γ΄ στάση Χαιρετισμών).
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως- Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 13η Μαρτίου 2026
Η ακολουθία των Χαιρετισμών, αγαπητοί μου αδελφοί, μοιάζει με έναν ανθόσπαρτο κήπο, στον οποίον ο κάθε στίχος της είναι και ένα ευωδιαστό λουλούδι, που αναδίδει την ευωδία της Χάριτος. Ένα από αυτά τα ευωδιαστά και πανέμορφα λουλούδια είναι και ο στίχος: «Χαίρε κυοφορούσα οδηγόν πλανωμένοις, χαίρε απογεννώσα λυτρωτήν αιχμαλώτοις», από την τρίτη στάση των χαιρετισμών.
Η ΕΡΓΑΛΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ «ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ» ΣΤΗΝ «ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ» ΤΟΥ
ΧΑΡΑΡΙ
-ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ «ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ» ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΕΝΟΣ «ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΜΕΣΣΙΑ»-
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ
Ὁ Σταυρὸς ἐνίκησε
τοὺς δαίμονας
«καὶ σχήµατι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόµενος ὑπήκοος µέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ» (Φιλ. β΄, 8). (: Καὶ κατὰ τὸ ἐξωτερικὸν φαινόµενον εὑρέθη σὰν ἄνθρωπος, ἐνῶ πραγµατικῶς δὲν ἦτο µόνον ἄνθρωπος, ὅπως ἐφαίνετο, ἀλλ’ ἦτο συγχρόνως καὶ Θεός. Καὶ ἐταπείνωσε τὸν ἑαυτόν του γενόµενος ὑπήκοος µέχρι θανάτου, καὶ µάλιστα θανάτου σταυρικοῦ, ποὺ εἶναι ὁ πλέον ὀδυνηρὸς καὶ ἐπονείδιστος θάνατος).
Ἡ Ἀποστασία καὶ ἡ
Κρίσις τῆς παπικῆς ἱεραρχίας: Μία Ὀρθόδοξος Προοπτικὴ
Νικόλαος Ρωμανός
Τὸ φαινόμενο ποὺ παρακολουθοῦμε τὰ τελευταῖα χρόνια στὸν κόσμο τῆς Ρώμης εἶναι βαθιὰ ἀνησυχητικό. Ἀπὸ ὀρθόδοξη ὀπτική, πρόκειται γιὰ τὴν πραγμάτωση μίας ἀποστασίας ποὺ προφητεύθηκε στὶς Ἱερὲς Γραφὲς – ἀπὸ τὸν Προφήτη Δανιὴλ μέχρι τὸ Βιβλίο τῆς Ἀποκάλυψης – καὶ ποὺ ἐπαναλαμβάνεται καὶ στὰ μηνύματα τῆς Παναγίας στὴ Φατιμά καὶ στὴ Λὰ Σαλέτ: «Ἡ Ρώμη θὰ χάση τὴν Πίστη καὶ θὰ γίνη ὁ θρόνος τοῦ Ἀντιχρίστου».
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[:Εβρ.4,14-16 και 5, 1-6]
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
[…] Όμως ο απόστολος Παύλος δεν αναθέτει τα πάντα στον ιερέα, αλλά ζητάει και τη δική μας συνδρομή, και εννοώ την ομολογία της πίστης. «Ἒχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας (:αφού λοιπόν, σύμφωνα και με όσα είπαμε, έχουμε μεγάλο Αρχιερέα, ο οποίος έχει πλέον διασχίσει τους ουρανούς και μπήκε στον τόπο της αιώνιας αναπαύσεως, στην ουράνια βασιλεία Του όπου μας περιμένει, τον Ιησού δηλαδή, ο οποίος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος αλλά και ο Υιός του Θεού, ας κρατούμε καλά την ομολογία της πίστεώς μας προς Αυτόν)»[Εβρ.4,14].Ποια ομολογία εννοεί; Ότι υπάρχει ανάσταση, ότι υπάρχει ανταπόδοση, ότι υπάρχουν άπειρα αγαθά, ότι ο Χριστός είναι Θεός, ότι η πίστη είναι ορθή. Αυτά ας ομολογήσουμε, αυτά ας κρατάμε σταθερά. Και ότι αυτά είναι αληθινά, φαίνεται από το ότι ο αρχιερέας είναι μέσα. Επομένως ας ομολογήσουμε, αυτά ας κρατάμε σταθερά. Και ότι αυτά είναι αληθινά, φαίνεται από το ότι ο αρχιερέας είναι μέσα. Επομένως ας ομολογήσουμε ότι δεν έχουμε πέσει. Αν και τα πράγματα δεν είναι κοντά, εμείς όμως ας ομολογήσουμε· αν ήταν πριν από λίγο, ήταν ψέμα. Ώστε και αυτό είναι αληθινό, το ότι μετατίθενται.
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[:Μάρκ.8,34-9,1]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΤΗΣ
ΘΛΙΨΕΩΣ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 3-4-1994] [ Β
295 ]Έκδοσις Β΄
Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας,
στο μέσον της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, προβάλλει τον Τίμιον Σταυρόν προς θέαν,
προς κατανόησιν της θεολογίας Του και προς προσκύνησιν υπό των πιστών. Ο Τίμιος Σταυρός είναι το σύμβολον της
θυσίας και ταυτόχρονα το σύμβολον της ενισχύσεως. Αυτό σημαίνει ότι η Εκκλησία μας προβάλλει σε κάθε αγιαστική της πράξη
τον Τίμιον Σταυρόν, για να φανερώνει κάθε στιγμή ότι το Ευαγγέλιον είναι
σταυρικόν. Θα το επαναλάβω. Ότι το Ευαγγέλιον είναι σταυρικόν. Ότι
απαιτείται θυσία. Θυσία από τους
πιστούς. Ότι αποτελεί όρον εισόδου στην Βασιλεία του Θεού. Είναι ακόμη και
ενίσχυσις των πιστών, διότι με τον Τίμιον Σταυρόν ενικήθησαν οι αντίδικοί μας
δαίμονες. Επατήθη και το φαινόμενον του θανάτου.
Γίνεται ακόμη ο Τίμιος Σταυρός η κλίμακα ανόδου μας εις τον ουρανόν. Γιατί η προέκτασις του Τιμίου Σταυρού είναι η Ανάστασις του Χριστού. Ποτέ δεν προβάλλεται ο Σταυρός χωρίς την Ανάσταση. Όταν έχομε του Σταυρού κάποια τελετή, Μεγάλη Παρασκευή, η απόλυσις θα λέγει: «Ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν». Ποτέ ο Τίμιος Σταυρός δεν προβάλλεται χωρίς, να επαναλάβω, την προέκτασή Του, που είναι η Ανάστασις του Χριστού. Η κλίμακα του Ιακώβ έδειχνε την δυνατότητα καθόδου του Θεού, αλλά και την δυνατότητα ανόδου του ανθρώπου. Και αυτή η Κλίμακα είναι τόσον η Θεοτόκος, όσον και ο Τίμιος Σταυρός.
ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΜΑΝΟΥΗΛ ΑΠΟ
ΤΑ ΣΦΑΚΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η κρητική γη ανέδειξε, και αυτή, μια πληθώρα
αγίων της Εκκλησίας μας. Ανάμεσά τους αναδείχτηκαν και πολλοί Νεομάρτυρες, οι
οποίοι στα δύσκολα χρόνια της τουρκοκρατίας, έδωσαν τη δική τους μαρτυρία και
τη ζωή τους, για τη μόνη σώζουσα πίστη του Χριστού. Ένας από αυτούς υπήρξε και
ο ηρωικός Άγιος Νεομάρτυρας Μανουήλ.
Καταγόταν
και ζούσε στα Σφακιά της Κρήτης. Γεννήθηκε στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, από ευσεβείς
γονείς, οι οποίοι τον μεγάλωσαν με ευσέβεια και φόβο Θεού.
Εκεί στα τραχιά βουνά της Κρήτης η τουρκική σκλαβιά ήταν αρχικά κάπως ανεκτή, διότι οι αλλόθρησκοι ασιάτες τύραννοι δεν ενδιαφέρονταν για τον άγονο εκείνο τόπο. Όμως όταν οι Σφακιανοί είχαν επαναστατήσει, οι τούρκοι κινήθηκαν με ισχυρό στρατό και τους υπέταξαν, με αποτέλεσμα να ασκήσουν τυραννική εξουσία και να χάσουν τη σχετική ελευθερία που απολάμβαναν. Άρπαξαν τα ζωντανά τους, κατάσχεσαν τα κτήματά τους και τα σπίτια τους και άρπαξαν τα παιδιά τους, τα οποία εξισλάμιζαν με το ζόρι. Τα κορίτσια έκλειναν στα χαρέμια και τα αγόρια τα κατέτασσαν στο διαβόητο τάγμα των Γενιτσάρων.
«Μετρητά =
Κοινωνική ελευθερία»: Η Ελβετία θωράκισε με δημοψήφισμα τη χρήση μετρητών
εκθέτοντας τη συντεχνία της ψηφιακής σκλαβιάς
Το 73% των
Ελβετών ζήτησαν συνταγματική κατοχύρωση των μετρητών για λόγους ασφάλειας και
ελευθερίας - Η Ελλάδα ακούει; Η ΕΕ ακούει;
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Η Έξοδος του Μεσολογγίου και ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος
Του Γιώργου Ν.
Παπαθανασόπουλου
Φέτος είναι η επέτειος των διακοσίων χρόνων από την Έξοδο του Μεσολογγίου και από την Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, την Ελληνική Πολιτεία, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους απανταχού της Γης Φιλέλληνες τιμώνται με σημαντικές εκδηλώσεις μνήμης οι εθνομάρτυρες που για την ελευθερία τους θυσίασαν τη ζωή τους. Ήταν ξημέρωμα της 10ης Απριλίου του 1826, Κυριακής των Βαΐων, που επιχειρήθηκε η Έξοδος. Έκτοτε, όπως έγραψε ο Μεσολογγίτης ποιητής Μιλτιάδης Μαλακάσης (1869 – 1943): «Το Μεσολόγγι δικαιούται να το χαιρετά στον αιώνα τον άπαντα η ευγνωμοσύνη του Έθνους. Η συμβολή του στο μεγάλο της Πατρίδος αγώνα ήταν τόση, που τον έκρινε». Και ο επίσης Μεσολογγίτικης καταγωγής μεγάλος ποιητής μας Κωστής Παλαμάς έγραψε: «Δεν υπήρχαν πλέον εντός των τειχών ούτε άνδρες, ούτε γυναίκες, ούτε γέροντες, ούτε παιδιά, ούτε ασθενείς, ούτε πληγωμένοι. Υπήρχαν απλούστατα ήρωες».
ΠΟΘΕΝ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ;
Αναρωτιόμαστε συνήθως οι
άνθρωποι, γιατί να έχουμε τόσα βάσανα στη ζωή μας, γιατί να σηκώνουμε συνέχεια
σταυρούς. Και απευθύνουμε αυτό το «γιατί» προς τον Θεό με παράπονο, πολλές
φορές και με πικρό γογγυσμό. Ξεχνάμε όμως ότι ζητάμε τον λόγο από ένα Θεό που
βρίσκεται ο ίδιος καθηλωμένος (καρφωμένος) σε σταυρό, που του τον ετοιμάσαμε
εμείς. Και θα έπρεπε όχι εμείς, αλλά Εκείνος να μας ρωτάει, πώς καταφέραμε να
του προσφέρουμε ό,τι χειρότερο μπορούσαμε, πικρό σταυρό στον Βασιλέα της Δόξης (Κυριακή Σταυροπροσκυνήσεως).
Ξεχνάμε ακόμα κάποια πολύ σημαντική συμβουλή των αγίων Πατέρων μας. Ποια είναι η συμβουλή αυτή; Να θεωρούμε ως αιτία των κακών που μας βρίσκουν τις αμαρτίες μας και μόνο. Μας θυμίζουν δηλαδή, ότι για τους σταυρούς μας δεν φταίνε κάποιοι άλλοι, ούτε ευθύνεται γι’ αυτούς ο Θεός, αλλά τους δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι με τον τρόπο της ζωής μας. Λέει ο αββάς Δωρόθεος: Οτιδήποτε κακό και αν μας συμβεί, συμβαίνει «διά τας αμαρτίας ημών». Στο ίδιο πνεύμα ευθυγραμμίζεται και ο αββάς Σισώης: Ο άνθρωπος, όποιον πειρασμό (δυσκολία, βάσανο) και αν συναντήσει, να λέει: «Διά τας αμαρτίας μου τούτο συνέβη». Πραγματικά, συνεχίζει ο αββάς Δωρόθεος, οτιδήποτε πάθουμε, από τις αμαρτίες μας το παθαίνουμε.
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν
καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθήτω μοι».
Καλεῖται ὁ ἄνθρωπος ἀδελφοί νά σταυρωθεῖ ὡς πρός τόν κόσμο καί νά σταυρώσει τόν κόσμο, ὡς πρός τόν ἑαυτό του. Νά σταυρώσει τόν κόσμο, σημαίνει νά ἀπομυθοποιήσει τήν ψεύτικη λάμψη του, ὅλα ὅσα τοῦ φαίνονται σημαντικά καί δέν εἶναι. Τό νά σταυρωθεῖ ὡς πρός τόν κόσμο, σημαίνει νά ἀποκτήσει πνευματικό φρόνημα, χάρη στό ὁποῖο δέν θά ἐξαρτᾶται ἀπό ὅσα θεωρεῖ σημαντικά καί δέν εἶναι.
Κατάθεση ψυχῆς ἐκπαιδευτικοῦ
μέ ἀφορμή τόν θάνατο τῆς Σοφίας Χρηστίδου!
Μ.Σ. Ἐκπαιδευτικός
Τό περιστατικό Σοφία
Χρηστίδου βγῆκε στό δημόσιο, ἀλλά τά πάμπολα περιστατικά τύπου
«Σοφία Χρηστίδου» μέ διάφορες παραλλαγές καί διαβαθμίσεις ἀπείρου κάλλους
χιλιάδων ἐκπαιδευτικῶν πού δέν βγαίνουν σέ δημόσια θέα καί γνώση, ἀλλά τά
καταπίνουν ὡς κώνειο οἱ λειτουργοί τῶν τάξεων, εἶναι καθημερινά κι
ἐπιτέλους κάποια στιγμή πρέπει κάτι νά γίνει μέ αὐτά!
Γράφω μέ τήν ἰδιότητα τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ. Ἔχω πλήρη
γνώση κι ἐμπειρία στά θρανία 31 χρόνια καί μάλιστα ἴσως στήν πιό δύσκολη
ἡλικιακή βαθμίδα τῆς ἐκπαίδευσης, τοὐτέστιν στό Γυμνάσιο, ὅπου ἡ ἐφηβεία
χτυπάει κόκκινο!
Τό μπούλινγκ πού ὑφίστανται οἱ ἐκπαιδευτικοί ἀπό παιδιά καί γονεῖς, κάποτε πρέπει νά ἀποτυπωθεῖ σέ τόμους (γιατί τόμοι χρειάζονται γιά νά χωρέσουν τά περιστατικά) καί νά γνωστοποιηθοῦν καί οἱ πιό ἀπίθανες περιπτώσεις πού κανένας πολίτης δέν φαντάζετε ὅτι βιώνουν οἱ δάσκαλοι καί οἱ καθηγητές στά σχολεῖα.
Από το φιλί του Ιούδα στον πρωτοσύγκελο της Πάφου
Όταν η εμπιστοσύνη προδίδεται και η εκκλησιαστική διακονία μετατρέπεται σε
μηχανισμό ανατροπής εκείνου που σε ανέδειξε
Η ιστορία της Εκκλησίας είναι γεμάτη από αγίους, ομολογητές και μάρτυρες. Υπάρχουν όμως και οι σκοτεινές σελίδες της: οι στιγμές όπου η φιλοδοξία, η αχαριστία και η δίψα για εξουσία οδηγούν στην προδοσία. Το πιο συγκλονιστικό παράδειγμα αυτής της προδοσίας είναι ο Ιούδας Ισκαριώτης.
Συνέντευξη με τον Δρ. Ελπιδοφόρο Σωτηριάδη για την επικείμενη τροποποίηση του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου.
κ. Σωτηριάδη, έχουμε ακούσει ότι έχει σταλεί επιστολή από Ορθοδόξους Πιστούς στην Ιερά Σύνοδο σχετικά με την προσπάθεια τροποποίησης του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου. Γνωρίζετε κάτι για αυτό το θέμα;
Είναι αλήθεια ότι έχει σταλεί μια τέτοια επιστολή. Είμαι ένας από αυτούς που υπέγραψαν την επιστολή την οποία έχουν συνυπογράψει υποψήφιοι βουλευτές, επαγγελματίες, συνταξιούχοι, άνεργοι, οικοκυρές, ακαδημαϊκοί και άλλοι. Θα μπορούσαν να μαζευτούν εκατοντάδες υπογραφές αλλά λόγω του επείγοντος του θέματος, η επιστολή στάλθηκε με σχετικά λίγες υπογραφές αλλά ενδεικτικές της καθολικότητας του αιτήματος. Είναι αλήθεια ότι ο πιστός λαός του Θεού βρίσκεται σε αναβρασμό για αυτό το θέμα, διότι η προσπάθεια νέας τροποποίησης του Καταστατικού Χάρτη σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα (είχε γίνει εκτεταμένη τροποποίηση πριν από μόλις 15 χρόνια) είναι φανερό ότι υποκρύπτει άλλες σκοπιμότητες. Απορία και απογοήτευση εξάλλου προκαλεί το γεγονός ότι και ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος έχει δηλώσει δημοσίως ότι ο κύριος στόχος αυτής της προσπάθειας είναι ο αποκλεισμός του λαού από τη συμμετοχή του στις εκλογές των Μητροπολιτών.
π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ
Η Προηγιασμένη θεία Λειτουργία και το μυστήριο της Ευχαριστιακής πείνας
Η Προηγιασμένη θεία Λειτουργία αποτελεί μία από τις πιο κατανυκτικές και ταυτόχρονα θεολογικά βαθιές εκφράσεις της εκκλησιαστικής ζωής. Μέσα στη σιωπή της Μεγάλης Σαρακοστής, η Εκκλησία δεν περιορίζει την ευχαριστιακή της αναπνοή, αλλά την καθιστά ακόμη πιο συνειδητή. Το πένθος δεν καταργεί την κοινωνία· την καθαίρει. Η άσκηση δεν αντικαθιστά την Ευχαριστία· οδηγεί σε αυτήν.
ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[:Μάρκ.8,34-9,1]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
« ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ
ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ;»
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 30-3-1997] [Β 353] Έκδοσις
Β΄
Σήμερα, Κυριακή Γ΄Νηστειών, αγαπητοί μου, η επιλεγομένη της Σταυροπροσκυνήσεως. Η Εκκλησία μας προβάλλει τον Τίμιον Σταυρόν προς προσκύνησιν. Ο λόγος αυτής της σταυροπροσκυνήσεως είναι πρώτον η ενίσχυσις των πιστών εις το μέσον της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και όπως λέγει το Ωρολόγιον ότι συνήθως εις το μέσον ενός έργου υπάρχει φανερή πια η κόπωσις, ώστε κατά τρόπον τέτοιον να βοηθηθεί κανείς από αυτόν τον κάματον· βλέποντας προβαλλόμενον τον Τίμιον Σταυρόν. Και δεύτερον, η προβολή του Σταυρού του Χριστού, που είναι το σύμβολον του εσταυρωμένου βίου. Ο Χριστιανός πρέπει να έχει πάντοτε εσταυρωμένον βίον αν θέλει να είναι γνήσιος μαθητής του μεγάλου διδασκάλου και εσταυρωμένου Ιησού Χριστού. Εάν αυτό το στοιχείο δεν υπάρχει στον Χριστιανόν, τότε είναι παντελώς αδύνατον να θεωρείται Χριστιανός. Και πρέπει το στοιχείο αυτό να το βιώνει. Να έχει, δηλαδή, τη μετοχή του εις τον Σταυρό του Χριστού.
ΚΥΡΙΑΚΗ
Γ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με
θέμα:
«Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟΝ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 10-3-1991] (Β243)
Σήμερα η Εκκλησία μας σεβασμιώτατε,
αγαπητοί μου αδελφοί, εορτάζει την προσκύνησιν του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού.
Το Συναξάριον της ημέρας αναφέρει ότι ευρισκόμεθα εις το μέσον της πορείας της
Μεγάλης Τεσσαρακοστής και ο κόπος από την άσκησιν είναι αρκετός και φανερός,
ώστε η Εκκλησία μας, τρίτη Κυριακή των Νηστειών σήμερα, προβάλλει, όπως λέγει
το Συναξάριο, εις ημάς, ως βοήθημα κραταιότατον, τον Πανάγιον Σταυρόν, την χαράν του κόσμου, των πιστών την
δύναμιν, των δικαίων το στήριγμα και των αμαρτωλών την ελπίδα, ίνα ευλαβώς
Αυτόν κατασπαζόμενοι, λάβωμεν χάριν και δύναμιν προς τελείωσιν του θείου της
νηστείας αγώνος.
Αλλά
γιατί ο Τίμιος Σταυρός του Χριστού είναι η χαρά, είναι η δύναμις, το στήριγμα
και η ελπίδα πάντων; Διότι αποτελεί το
θεμέλιον της σωτηρίας μας. Από τον Τίμιον Σταυρό του Χριστού πηγάζει η
Εκκλησία· και όλα εκείνα τα μυστήρια τα οποία την συνιστούν: το Βάπτισμα, η
Θεία Ευχαριστία και όλα τα άλλα μυστήρια. Συνεπώς ο Τίμιος Σταυρός είναι το
θεμέλιον της Εκκλησίας.
Ακόμη, ο Τίμιος Σταυρός είναι η ήττα του διαβόλου. Είναι η εξασθένησις της αμαρτίας, η κατάργησις του κέντρου του θανάτου, η ανάπλασις του ανθρώπου και η ανακεφαλαίωσις των πάντων, όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος. Και δεν είναι τι άλλο η ανακεφαλαίωσις των πάντων, παρά η σύναψις, η ένωσις, σύναψις ουρανού και γης. Σε όλα αυτά θεμέλιον είναι ο Τίμιος Σταυρός. Γι’ αυτό λέγει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων στην 13η του Κατήχηση: «Ὑπέμεινε δέ ταῦτα ὁ σωτήρ εἰρηνοποιήσας διά τοῦ αἴματος τοῦ σταυροῦ τά ἐν οὐρανοῖς καί τά ἐπί γῆς». Επέφερεν ειρήνην ανάμεσα στα ουράνια και στα επίγεια· τον Θεό και τον άνθρωπο. Αυτή ακριβώς, όπως σας είπα, είναι η ανακεφαλαίωσις, δηλαδή η σύναψις, η ένωσις ουρανού και γης.
Προσεκτικοὶ εἰς
τὸ ποιμαντικὸν ἔργον
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Ἕνα ἀρνητικὸ φαινόμενο, δυστυχῶς συχνό, παρατηρεῖται σὲ ἐνοριακοὺς ναοὺς ποὺ ἔχουν ἱκανὸ ἀριθμὸ μονίμως ἐκκλησιαζομένων. Πρωταγωνιστὲς οἱ ἐφημέριοι τῶν ναῶν, οἱ ὁποῖοι χωρὶς καμία προετοιμασία κηρύττουν καὶ δυσαρεστοῦν τοὺς πιστούς. Δὲν ἔχουν σχέδιο στὶς σκέψεις τους, γι’ αὐτὸ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ περιφρονεῖται. Δὲν ἔχουν συναίσθηση τῆς ἱερότητας τοῦ κηρύγματος, οὔτε γνωρίζουν τὶς ἱκανότητες ποὺ πρέπει νὰ ἔχει ἕνας ὁμιλητής. Λένε ἀσυνάρτητα καὶ ἀσύνδετα, συμπεραίνουν ἀνοήτως καὶ προτρέπουν μὲ ἐπιπολαιότητα. Νομίζουν ὅτι οἱ ἀκροατές τους εἶναι χαμηλοῦ διανοητικοῦ ἐπιπέδου καὶ αὐτοὶ ὑπερέχουν, ἐνῶ ἡ πραγματικότητα εἶναι ἀκριβῶς ἀντίθετη.
Ἡ ἐξάπλωση τῶν ἐρήμων
Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος
Στὶς πολλὲς παγκόσμιες ἡμέρες ποὺ ἔχουμε, καλοί μου φίλοι, οἱ ὁποῖες ὅλο καὶ αὐξάνουν ἀκόμη καὶ μὲ … ἀστεῖα θέματα, διαπίστωσα ὅτι ὑπάρχει καὶ μία ἀκόμη. Εἶναι αὐτὴ γιὰ τὴν ἐρημοποίηση τῆς γῆς. Λέγεται «Παγκόσμια Ἡμέρα γιὰ τὴν Καταπολέμηση τῆς Ἐρημοποίησης καὶ τῆς Ξηρασίας». «Ἑορτάζεται» τὴν 17η Ἰουνίου!
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
από τη σειρά «Ομιλίες εις
προσκυνητάς» με θέμα:
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 20-12-1986] [Σειρά
Δ 52 Α+Β]
Όπως γνωρίζετε, για να μπορούμε να φθάσομε να επανορθώσομε το «κατ’ εἰκόνα», που ο Θεός μάς έβαλε μέσα μας και να φθάσομε εις το «καθ’ ὁμοίωσιν», που είναι ο σκοπός και ο προορισμός της ζωής μας, πρέπει να καταβάλομε αγώνα. Ο άνθρωπος μέσα εις τον Παράδεισον, ο Αδάμ, δεν είχε να καταβάλει κανένα αγώνα προκειμένου να τηρήσει την εντολή του Θεού και να ασκήσει γενικά την αρετή. Αλλά από την στιγμή που έπεσε, δημιουργήθηκε ένας πολύς κόπος προκειμένου να ανορθωθεί, ένας αγώνας.
ΠΕΜΠΤΗ Γ΄
ΝΗΣΤΕΙΩΝ
«Ὀλισθαίνων τοῖς χείροσι προσεπεκτείνομαι καί τῷ μώλωπι τραῦμα προσεπιτίθημι˙ ἴασαι, Χριστέ, τήν λιθώδη μου πώρωσιν, ταῖς τῶν Ἀποστόλων, Οἰκτίρμον, ἱκεσίαις» (ωδή η΄).
«Δεν ήταν αξίωμα – ήταν ζωή μας»
Η
μαρτυρία των ηλικιωμένων της Πάφου για τον Μητροπολίτη Τυχικό
Για εμάς που τα χρόνια μας βάρυναν και τα βήματά μας μίκρυναν, οι άνθρωποι που μπαίνουν στη ζωή μας δεν είναι πολλοί. Κάθε πρόσωπο που μας πλησιάζει με αλήθεια, με καλοσύνη και σεβασμό, γίνεται κομμάτι της ψυχής μας.
Σοφία Χρηστίδου:
Ένα αθώο θύμα της δικτατορίας των κακομαθημένων και των αδιάφορων
Ο θάνατος της
Σοφίας Χρηστίδου δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά το επιμύθιο μιας
κοινωνίας που έμαθε να θεοποιεί τον δικαιωματισμό και να απαξιώνει τον δάσκαλο
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Ο ΖΩΗΦΟΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ: ΤΗΣ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ ΤΟ
ΑΗΤΤΗΤΟΝ ΤΡΟΠΑΙΟΝ
(Θεολογικό
σχόλιο στην Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου- Καθηγητού
Φθάσαμε,
με τη χάρη του Θεού, στην Γ΄ Κυριακή των Νηστειών, στην Κυριακή της
Σταυροπροσκυνήσεως, κατά την οποία
προβάλλεται ο Τίμιος Σταυρός για προσκύνηση, για να αντλήσουμε από αυτόν
δύναμη, να συνεχίσουμε ως την Ανάσταση, τον πνευματικό μας αγώνα. Να συνέρθουμε
από την κόπωση των προηγούμενων ημερών και να αντικρούσουμε νικηφόρα τις
λυσσώδεις επιθέσεις του διαβόλου εναντίον μας αυτή την ιερή περίοδο, ο οποίος
πασχίζει να μας ματαιώσει τον αγώνα μας. Κι αυτό διότι, ο Τίμιος Σταυρός είναι
το μεγάλο μας όπλο κατά του διαβόλου και των παγίδων του. Είναι το μεγάλο
τρόπαιο νίκης κατά των αντιθέων δυνάμεων και η παρηγοριά κάθε πονεμένου.
Ο Σταυρός του Κυρίου αποτελεί για τη χριστιανική μας πίστη, κορυφαίο σύμβολο θυσίας και αγιασμού. Ο Σταυρός μαζί με την Ανάσταση λειτουργούν ως δυο βασικοί άξονες πάνω στους οποίους κινείται η ζωή των πιστών Χριστιανών. Η Ανάσταση έπεται του Σταυρού και προϋποθέτει το Σταυρό και ο Σταυρός προμηνύει την Ανάσταση. Χωρίς Σταυρό δεν γίνεται Ανάσταση. Πάνω σε αυτές τις αρχές στηρίζεται η Θεολογία του Σταυρού και η σπουδαία σημασία της για τη ζωή της Εκκλησίας.
Ο Αμερικής Ελπιδοφόρος ομιλεί σε ακροατήριο για τους θεολογικούς διαλόγους μεταξύ Ορθοδόξων και Αντιχαλκηδονίων και δείχνει πόσο απαξιεί την θεολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Η προηγιασμένη και η σύγκριση της με άλλες λειτουργίες (
Α )
Επίσκοπος Αυγουστίνος
Καντιώτης (†)
Να ευχαριστήσουμε, αγαπητοί μου, το Θεό που μας ελέησε να γεννηθούμε μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, το περιβόλι αυτό που είναι γεμάτο λουλούδια πνευματικά. Ένα τέτοιο λουλούδι, που μόνο μέσα στη γλάστρα της Ορθοδοξίας φυτρώνει, είναι η προηγιασμένη λειτουργία. Γι’ αυτήν θα μιλήσουμε.
KAΡΔINAΛIOΣ ΣAΡA*: Η
Καθολική Εκκλησία θα είναι …ανάμνηση το 2050;
Ο καρδινάλιος Σάρα είναι σαφής στο
βιβλίο του: «Σε είκοσι πέντε χρόνια, θα εξακολουθεί η [Καθολική] Εκκλησία να αποτελεί
φάρο ή την μακρινή ηχώ μιας ξεχασμένης φωνής;»
Η Μητρόπολη
Πάφου και η Φωνή του Λαού: Ο Νόμιμος Μητροπολίτης είναι ο Τυχικός
Η Μητρόπολη Πάφου βρίσκεται σε μια περίοδο έντονης αναστάτωσης και βαθιάς ανησυχίας. Οι πιστοί της Μητρόπολης παρακολουθούν τις εξελίξεις με αγωνία, αλλά και με αποφασιστικότητα. Το μήνυμα που στέλνει ο λαός της Πάφου είναι ξεκάθαρο και χωρίς καμία αμφιβολία: αναγνωρίζουν ως μόνο νόμιμο μητροπολίτη τους εκείνον που εξέλεξαν και εκείνον που βρίσκεται στον θρόνο σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες της Εκκλησίας. Για τους Παφίτες, αυτός είναι ο Μητροπολίτης Τυχικός.
«MISSION DE L’ESPRIT-SAINT»
Η «ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ» : ΔΟΓΜΑ, ΣΚΑΝΔΑΛΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ
Ἄν δέν δεχθοῦν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί ὅτι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ εἶναι
ἄκτιστος, δέν μποροῦμε νά ἑνωθοῦμε μαζί τους, ἔστω κι ἀν δεχθοῦν ὅλα τά ἄλλα.
Ἑνωνόμαστε μέ τόν Θεό διά τῶν ἀκτίστων
θείων ἐνεργειῶν του κι ὄχι διά τῆς οὐσίας Του. Αὐτό εἶναι τό μυστήριο τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί ζωῆς μας.
Αὐτό δέν μποροῦν νά τό δεχθοῦν οἱ
Δυτικοί αἱρετικοί. Ἐπειδή εἶναι ὀρθολογισταί, δέν
κάνουν διάκριση μεταξύ οὐσἰας καί ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ, καί λέγουν ὅτι ὁ Θεός εἶναι
μόνο οὐσία. Γι’ αὐτό καί δέν μποροῦν νά ὁμιλοῦν περί θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου. Γιά
νά μή πέσουν στόν πανθεϊσμό δέν ὁμιλοῦν
καθόλου γιά θέωση.
Καί ποιός τότε ἀπομένει κατ’ αὐτούς ὡς σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου; Ἁπλῶς μία ἠθική καλλιτέρευσις. Ἀλλά ἡ ἠθική τελειοποίησις εἶναι πολύ λίγο γιά τόν ἄνθρωπο. Ἐμεῖς ὡς τελικό στόχο μας ἔχουμε νά ἑνωθοῦμε μέ τόν ἅγιο Θεό. Αὐτός εἶναι ὁ σκοπός τῆς δημιουργίας τοῦ σύμπαντος. Αὐτό θέλουμε.
