Οσιονεομάρτυς Εφραὶμ ο εκ Τρίκκης και εν Νέα Μάκρῃ μαρτυρήσας το 1490

(῾Η μνήμη του ἑορτάζεται τὴν 5ῃ Μαΐου)

῞Οσιονεομάρτυς  ῞Αγιος  ̉ Εφραίμ ὁ ἐκ Τρίκκης

῾Ο ῞Αγιος  ̉Εφραὶμ εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς «νεοφανεὶς ἁγί­ους». ῾Η ζωὴ του ἀποκαλύφθηκε προσωπικὰ στὴν μοναχὴ Μα­καρία στὰ μέσα τοῦ 20ου αἰ. ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ῞Αγιο.

   ῾Ο ῞Αγιος, κατὰ κόσμο Κωνσταντῖνος Μόρ­φης, γεννήθη­κε στὰ Τρίκαλα στὶς 14 Σεπτεμβρίου 1384 μ.Χ. Σὲ μικρὴ ἡ­λικία ἔμεινε ὀρφανὸς ἀπὸ πατέρα καὶ τὴ φρο­ντίδα τῆς οἰ­κογένειας, μετὰ τὸν Θεό, ἀνέλαβε ἡ μητέρα του.

   Σὲ ἡλικία 14 ἐτῶν, γιὰ νἀ ἀποφύγει τὸν ἐξισλαμισμὸ πῆ­γε στὴν ῾Ι. Μ. τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τοῦ ὄρους τῶν  ̉Αμω­μων, ὅ­που μετὰ ἀπὸ δοκι­μασία ἔγινε ἱερομόναχος. Τὸ 1424 μ.Χ. Τούρκοι εἰσέβαλαν στὸ Μοναστήρι κι ἔ­σφα­ξαν ὅλους τοὺς Πατέρες. ῾Ο ῞Αγιος ἀπουσίαζε στὴ σπηλιὰ του γιὰ προ­σευχὴ κι ὅταν ἐπέστρεψε ἀντίκρι­σε ἔ­ντρομος τὰ πτώματα τῶν Πατέρων.  ̉Αφοῦ τοὺς ἔθαψε τοὺς θρήνησε γοερῶς. Τὸ ἄλλο ἔτος ἐ­πανῆλ­θαν οἱ Τούρκοι καὶ βρῆκαν τὸν ῞Α­γιο τὸν ὁποῖον κρέμασαν σ̉ ἕνα δένδρο καὶ τὸν βασά­νισαν.  

   Κοιμήθηκε στὶς 5 Μαΐου τοῦ 1426 μ.Χ. Στὶς 3  ̉Ιανουαρίου 1950 βρέ­θηκαν τὰ λείψανά του. Τὸ 2011 τὸ Οἰκουμενικό Πατρι­αρχεῖο τὸν κατέταξε στὸ ὀρθόδοξο ἑορτολόγιο.

Η «Εκκλησία του Παντοδυνάμου Θεού» (Αναφορά σε μια βλάσφημη αίρεση και επικίνδυνη σέκτα)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 4η Μαΐου 2026

Η «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΥ ΘΕΟΥ»

(Αναφορά σε μια βλάσφημη αίρεση και επικίνδυνη σέκτα)

       Όπως έχουμε τονίσει και αποδείξει στις ανακοινώσεις μας, ο σύγχρονος κόσμος βιώνει μια πρωτοφανή πνευματική σύγχυση, παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε στον 2^1ο αιώνα, όπου κυριαρχεί ο ορθολογισμός και ο θετικισμός. Είναι προφανές ότι ο σημερινός άνθρωπος αποστασιοποιημένος  από την ζωογόνο χάρη του Θεού και στερημένος από τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, βιώνει μια θανατερή μοναξιά και αναζητά την λύτρωση εκεί που δεν υπάρχει, στις σύγχρονες πλάνες. Έτσι γίνεται αποδέκτης κάθε κακοδοξίας, όσο παράλογη και αν είναι.

     Ανάμεσα στην πληθώρα των σύγχρονων πλανών είναι και αυτή της λεγομένης «Εκκλησίας του Παντοδυνάμου Θεού» (The Church of Almighty God), γνωστή και ως «Αστραπή της Ανατολής», η οποία ξεπήδησε μέσα από τα σπλάχνα του κατακερματισμένου αιρετικού Προτεσταντισμού και η οποία ανήκει στις πλέον κακόδοξες σύγχρονες αιρέσεις.

Ανοικτή Επιστολή προς τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκο Χριστοδουλίδη

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

προς τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας  κ. Νίκο Χριστοδουλίδη

Κύριε Πρόεδρε,

Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού έχει ξεπεράσει τα όρια μιας εσωτερικής εκκλησιαστικής διαδικασίας και έχει εξελιχθεί σε ζήτημα ευρύτερου δημόσιου ενδιαφέροντος, που αγγίζει τον πυρήνα του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι αντιστασιακοί Αρχιεπίσκοποι

Οι αντιστασιακοί Αρχιεπίσκοποι

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Συμπληρώθηκαν 85 χρόνια από την είσοδο των χιτλερικών στρατευμάτων στην Αθήνα και τη γενναία στάση του τότε Αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου. Συμπληρώθηκαν επίσης 80 χρόνια από την παραίτηση του διαδόχου του, Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού, από τη θέση του Αντιβασιλέως, η οποία του είχε ανατεθεί ομοφώνως από τα τότε Κόμματα και τους Συμμάχους. Και οι δύο προσέφεραν σημαντικά στην αντίσταση των Ελλήνων έναντι των εισβολέων και μένουν στην ιστορία χρονολογικά ως ο πρώτος και ο τελευταίος των αντιστασιακών.

Το μάθημα της «Ιερής Παιδοποιίας»

Το μάθημα της «Ιερής Παιδοποιίας»

Βασιλική Οικονόμου

«Ἔχουσα θεοδόχον, ἡ Παρθένος τὴν μήτραν, ἀνέδραμε πρὸς τὴν Ἐλισάβετ, τὸ δὲ βρέφος ἐκείνης εὐθύς, ἐπιγνὸν τὸν ταύτης ἀσπασμόν, ἔχαιρε! καὶ ἅλμασιν ὡς ἄσμασιν, ἐβόα πρὸς τὴν Θεοτόκον…» Από τον Ε’ Οίκο των Χαιρετισμών της Παναγίας μας.

Ἀνάστασις, τὸ μεγαλύτερο ἱστορικὸ γεγονός! (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

  

Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου

Ἀνάστασις, τὸ μεγαλύτερο ἱστορικὸ γεγονός!

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Προσφιλέστατοι ἀκροαταί, σᾶς χαιρετῶ ἐν Χριστῷ τῷ ἀναστάντι Κυρίῳ. Ἂν ὑπάρχουν δυὸ λέξεις, μέσα στὶς ὁποῖες συν­οψίζεται ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο, αὐτὲς εἶνε «Χριστὸς ἀνέστη»!

Κύπρος- Δεύτερη Ανοικτή Επιστολή προς τα Μέλη της Ιεράς Συνόδου

 

Δεύτερη Ανοικτή Επιστολή προς τα Μέλη της Ιεράς Συνόδου

Σεβασμιώτατοι,

Μετά τη σκανδαλώδη, άδικη, αντικανονική και βαθιά προσβλητική απόφαση εις βάρος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, ο λαός πλέον δεν σιωπά. Όλοι γνωρίζουν πως δεν επρόκειτο για μια αντικειμενική συνοδική κρίση, αλλά για μία προειλημμένη απόφαση, καθοδηγούμενη και εκτελούμενη από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο και τους στενούς του συνεργάτες.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, « Ἄνθρωπον οὐκ ἔχω » (Κυριακή του Παραλύτου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ[:Iω. 5,1-15]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

« Ἄνθρωπον οὐκ ἔχω »

     [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-5-1993]  (Β279)   

     Σήμερα, αγαπητοί μου, τετάρτη Κυριακή από του Πάσχα, η Εκκλησία μας προβάλλει ένα εκπληκτικό θαύμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Πρόκειται για την θεραπεία ενός παραλύτου ανδρός, που κατέκειτο παράλυτος 38 ολόκληρα χρόνια. 

Τό κριτήριο τῆς Τελικῆς Κρίσεως, εἶναι μόνο ἡ ἀγάπη;

 

Τό κριτήριο τῆς Τελικῆς Κρίσεως, εἶναι μόνο ἡ ἀγάπη;

Πορφυρίτης 

«Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.»^[1]. Ἄλλη μία εὐαγγελική περικοπή, ἡ τῆς Μελλούσης Κρίσεως^[2], πού ἔχει διαστρεβλωθεῖ ἀπό τούς ὑπηρέτες τῆς Νέας «Ἐκκλησιαστικῆς» Τάξεως, οἱ ὁποίοι ἀνεμίζουν εὐκαίρως ἀκαίρως, τήν σημαία τῆς ἀγάπης^[3]. Ἀγάπη, ἀγάπη, ἀγάπη! Αὐτό εἶναι ὁ Θεός, Ἀγάπη! Καί αὐτό θέλει ὁ Θεός, ἀγάπη! Μόνο ἀγάπη! Μέ αὐτό τό κριτήριο, λένε, θά γίνει καί ἡ Τελική Κρίση. Μόνο μέ τήν ἀγάπη.  

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Η καρτερία (Κυριακή του Παραλύτου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ[:Iω. 5,1-15]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η ΚΑΡΤΕΡΙΑ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-5-1992](Β260)    β΄έκδοσις

      Όταν, αγαπητοί μου, ο Κύριος εθεράπευσε τον παράλυτον της Βηθεσδά, όπως ακούσαμε στην σημερινή ευαγγελική περικοπή, ασφαλώς κατέπληξε όσους είδαν το θαύμα. Κι εμάς μας καταπλήσσει. Όμως και κάτι άλλο είναι εκπληκτικόν: η υπομονή και η καρτερία στην κακουχία της αρρώστιας· αυτός ο ίδιος ο παραλυτικός, που ήταν παράλυτος 38 ολόκληρα χρόνια!

Άγιος Οικουμένιος Αʹ Επίσκοπος Τρίκκης (4ος αι.) ( Η μνήμη του εορτάζεται την 3ῃ Μαΐου)

 

῞Αγιος Οἰκουμένιος Αʹ

῾Ο ῞Αγιος Οἰκουμένιος κα­ταγόταν ἀπὸ τὴν Καπ­παδοκί­α, γεννήθηκε ἀπό γονεῖς ἐπίσημους καί περι­φανεῖς καὶ ἦ­ταν ἀνιψιὸς τοῦ ῾Αγίου  ̉Αχιλ­λείου Λαρίσης καὶ ἐξάδελφος τοῦ ἁγίου Ρηγί­νου, ἐπι­σκόπου Σκοπέλου.

    ̉Ακο­λούθησε τόν ῞Αγιο  ̉Αχίλλειο στὴ Λάρι­σα.  ̉Αρ­γότερα, μὲ τὴ σύμφωνη γνώμη κλήρου καὶ λαοῦ, ἐ­κλέ­χτηκε ἐπίσκοπος Τρίκκης. Οἱ δυὸ τους, ἅγιοι  ̉Αχίλ­λειος καὶ Οἰκουμένιος, ἔ­λαβαν μέρος στὴν Αʹ Οἰκου­μενικὴ Σύ­νοδο, ποὺ συνῆλθε τὸ 325 μ. Χ. στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας, ὅπου καὶ θαυματούρ­γησαν εἰς ἀπό­δειξη τῆς ὀρ­θῆς πί­στεως (λίθος ἀνέβλυσε νερό).

   ῾Ο ῞Αγιος ἀγαποῦσε τὴν ἡσυχία καὶ τὴν προσευχή καὶ γι̉ αὐτὸ ἀποσύρονταν στὸ ἀσκητήριο του τὸ ὁποῖο βρίσκεται ὀκτὼ χιλιόμετρα βορεί­ως τῶν Τρικάλων, στὸ χωριό Χαϊδε­μένη. Κατὰ τὸν 14ο αἰ. μ. Χ., τὸ ἀσκητήριό του λεγόταν «Καταφύγιον» ἐνῶ σήμερα εἶναι γνωστό σὰν «Καταφεῖ­δι».

   ῾Ο ῞Αγιος κοιμήθηκε πλήρης ἡμε­ρῶν καὶ ἀ­ναδείχτηκε θαυματουργός. Τὰ τίμια λείψανά του φυλάσ­σονταν σὲ λάρνακα στὸν ναὸ τοῦ  ̉Αρχαγ­γέλου Μιχαήλ, ποὺ βρισκόταν μέσα στὸ φρούριο τῶν Τρικάλων.

Οι άγιοι Τιμόθεος και Μαύρα: Οι ηρωικοί μάρτυρες του Χριστού

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΑ: ΟΙ ΗΡΩΙΚΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού 

    Οι πρωτοχριστιανικοί διωγμοί είναι η ηρωικότερη ιστορική περίοδος όχι μόνο για την Εκκλησία, αλλά και για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Οι Χριστιανοί μάρτυρες και ομολογητές υπέδειξαν πρωτοφανή ηρωικό φρόνημα, αψηφώντας τις διώξεις, τις ταλαιπωρίες, τα φρικτά βασανιστήρια και αυτόν τον θάνατο, που τους υπέβαλλε ο πτωτικός κόσμος, στα πρόσωπα των εκπροσώπων της θνήσκουσας ειδωλολατρίας.

Όσιος Νείλος ο Θεοφιλής

(῾Εορτάζει τὴν Κυριακὴν τοῦ Παραλύτου, ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν τελοῦμεν πανδήμως τὴν μνήμην πάντων τῶν ἐν ῾Αγίοις Μετεώ­ροις δια­λαμψάντων ῾Οσίων Πατέρων ἡμῶν.)

῞Οσιος  Νεῖλος ὁ Θεοφιλής

Ὁ ὅσιος Νεῖλος ὁ Θεοφιλής, Δικαῖος τῆς ἐπισκο­πῆς Σταγῶν καὶ Πρῶτος τῆς ὁμω­νύμου Σκήτεως ἔζησε κατὰ τὸν 14ο αἰώνα καὶ κατή­γετο ἀπὸ τὴν περιοχὴ τῆς Μήκανης. ῞Οταν ἦλ­θε στὶς Μετεωρίτικες σπηλι­ὲς γιὰ νὰ μονάσει μὲ λύπη διαπίστωσε ὅτι δὲν ὑπῆρχε στὴ Σκήτη Κυριακὸ γιὰ νὰ συ­γκεντρώνο­νται τὶς Κυριακὲς καὶ τὶς ἑορτὲς οἱ πατέρες, γι̉ αὐτὸ «ἀνήγειρεν ἐν τοῖς περὶ αὐτὴν σπηλαίοις ναοὺς τέσσαρας πρὸς συνα­σπι­σμὸν καὶ βοήθειαν ἑαυτοῦ καὶ πάσης τῆς Σκήτε­ως». Οἱ μο­νὲς ποὺ ἀνήγειρε εἶναι: Πα­ναγία τῆς Δούπια­νης, ῾Υπαπαντῆς, ῾Α­γίου Δημητρίου καὶ Παντο­κράτορος. ῾Ο ὅσιος ἀγάπησε τὴ νοερὰ προσευχή, τὴ νηστεία καὶ τὴ με­λέτη. Φρόντισε νὰ ὑπάρχει πά­ντοτε ἱε­ρέας στὸ Κυριακὸ τῆς σκήτεως γιὰ νὰ τελεῖται καθη­με­ρινὰ ἡ Θεία Λειτουρ­γία προκειμένου νὰ ἔχουν τὴ δυνατότητα οἱ πατέρες νά μετέχουν τοῦ ποτηρί­ου τῆς ζωῆς. Στὴν Μο­νὴ τῆς ῾Υπαπαντῆς ἤ ̉Αναλήψεως ὁ ὅσιος Νεῖ­λος εἰκονίζε­ται στὸ καθολι­κὸ της γο­νυπετὴς καὶ δεόμενος στὰ πόδια τῆς Θεοτόκου Ἐ­λε­ούσης. Τὰ τέλη του ἦταν ὁσιακὰ.

   ῞Ολοι παραδέχονται ὅτι ἡ συμβολὴ του στὴ διαμόρφωση τοῦ μετεωρικοῦ Μοναχισμοῦ καὶ ἑπομένως τοῦ πνευματι­κοῦ βίου στὴ Δυτική Θεσσαλία ἦταν καθοριστική.

Ὁ Χριστός, αὐτός εἶναι ἡ ἰαματική κολυμβήθρα ὅλων τῶν αἰώνων. (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

  

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

Ὁ Χριστός, αὐτός εἶναι ἡ ἰαματική κολυμβήθρα ὅλων τῶν αἰώνων

Τοῦ ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη

Τή στέρνα τῆς Βηθεσδά τό Εὐαγγέλιο τήν ὀνομάζει κολυμβήθρα. Ἡ κολυμβήθρα αὐτή, ὅπως ἑρμηνεύουν οἱ διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι μιά σκιά, ἕνας τύπος τῆς πραγματικῆς κολυμβήθρας. Ἡ δέ πραγματική κολυμβήθρα εἶναι τό ἱερό βάπτισμα.

Ἀνακομιδὴ λειψάνων μεγ. Ἀθανασίου - Ἡ παρθενία κατὰ τὸν μέγα Ἀθανάσιο (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

 

Ἀνακομιδὴ λειψάνων μεγ. Ἀθανασίου

Ἡ παρθενία κατὰ τὸν μέγα Ἀθανάσιο

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ἡ ἑορτὴ τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τοῦ μεγάλου Ἀθανασίου μᾶς δίνει, ἀγαπητοί μου, εὐκαιρία νὰ μιλήσουμε σύντομα ἐπάνω σ ̓ ἕνα σπουδαῖο θέμα, γιὰ τὸ μεγαλεῖο τῆς παρθενίας· γι ̓ αὐτὸ ὁμιλεῖ στὸ ἔργο του Περὶ παρθενίας, ἤτοι ἀσκήσεως (βλ. P.G. Migne 28,251-281. Β.Ε.Π.Ε.Σ. 33,59-73. Ε.Π.Ε. 11,170-215). Τὰ ὅσα λέει ἐκεῖ εὔκολα ἀκούγονται, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀκρόασι ἕως τὴν ἐφαρμογὴ εἶνε μεγάλη ἀπόστασι. Προσοχὴ λοιπόν.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Δύο θαύματα με κοινόν σκοπόν: Την ανάδειξιν του Θεανθρωπίνου προσώπου του Ιησού Χριστού. (Κυριακή του Παραλύτου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ[: Πράξεις 9, 32-42]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΔΥΟ ΘΑΥΜΑΤΑ ΜΕ ΚΟΙΝΟΝ ΣΚΟΠΟΝ:

ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΙΝ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

      [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-5-1981]  (Β48)   

     Καθ’ όλην την διάρκεια, αγαπητοί μου, του Πεντηκοσταρίου, η Εκκλησία μας προβάλλει θαύματα των μαθητών του Κυρίου· δια να προβληθεί κυρίως ότι ο αναστάς Ιησούς είναι όντως Θεός. Διότι δεν θα σταματήσει η Εκκλησία στην Ανάσταση του Χριστού, αλλά θα προχωρήσει πέρα από το γεγονός της Αναστάσεως, στο να αναγνωρίσει εις το πρόσωπον του Ιησού Χριστού τον Ενανθρωπήσαντα Κύριον – Γιαχβέ - τον Κύριον, τον Γιαχβέ, τον Ενανθρωπήσαντα, τον Κύριον της Παλαιάς Διαθήκης. Αυτός ενηνθρώπησε. Και ήρθε «καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν». Έτσι, δια του παμμεγίστου γεγονότος της Αναστάσεως, αλλά και των προβαλλομένων υπό των μαθητών επιτελουμένων θαυμάτων, αυτό επιδιώκεται. Έτσι, αγαπητοί μου, η υπόσχεσις του Κυρίου ότι οι μαθηταί Του θα εθαυματούργουν, ήδη πραγματοποιείται.

Οι «μνηστήρες» του θρόνου της Πάφου.

ΟΙ «ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ» ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΤΗΣ ΠΑΦΟΥ

Όταν η φιλοδοξία φορά ράσο και η πνευματική διακονία γίνεται αγώνας κατάληψης εξουσίας

Υπάρχουν στιγμές στην εκκλησιαστική ζωή όπου η αλήθεια δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση· φωνάζει μόνη της.

Ἀξιωματοῦχοι δίχως ἦθος

Ἀξιωματοῦχοι δίχως ἦθος

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

  Ὁ ἀξιωματοῦχος ἄνθρωπος, σὲ ὅποιον τομέα καὶ ἂν δραστηριοποιεῖται, ἔχει διπλό χρέος. Πρῶτα νὰ ἀνταποκρίνεται στὸ ἀξίωμά του καὶ ὕστερα νὰ ἀποτελεῖ ὑπόδειγμα στὸ λαὸ ποὺ τὸν παρακολουθεῖ. Δυστυχῶς αὐτὸ συμβαίνει σπάνια καὶ εἶναι ἡ αἰτία ποὺ ὑπάρχει μόνιμη ἀναστάτωση στὴν κοινωνία.

  Πολλὲς φορὲς οἱ ἀξιωματοῦχοι διοργανώνουν ἐκδηλώσεις ἢ βάζουν ὑφισταμένους τους νὰ τὶς προετοιμάσουν, προκειμένου νὰ δημιουργηθοῦν καλὲς ἐντυπώσεις γιὰ τὸ πρόσωπό τους καὶ νὰ προβληθεῖ τὸ ἔργο τους. Μάταια ὅμως. Γρήγορα ἡ πραγματικότητα γίνεται γνωστὴ καὶ ἐπιβεβαιώνεται ἡ ἀναξιότητά τους, ἀλλὰ καὶ τὸ χαμηλὸ πνευματικό τους ἐπίπεδο. Δυστυχῶς, στὴν ἐποχή μας λείπουν οἱ εὐσυνείδητοι ἄνθρωποι, ποὺ νὰ ἔχουν ἦθος καὶ ἀρετὲς καὶ νὰ μποροῦν νὰ ἀναδείξουν τὸ ἔργο ποὺ τοὺς ἀνατέθηκε καὶ νὰ ἐμπνέουν μὲ τὸ χαρακτήρα τους τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους.