π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ
Σιωπηλές
διαδρομές της καρδιάς προς τον Θεό
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου ο άνθρωπος νιώθει πως η καθημερινότητα δεν αρκεί. Κάτι μέσα του τον καλεί σε μεγαλύτερο βάθος, σε περισσότερη αλήθεια, σε έναν τρόπο ύπαρξης που δεν εξαντλείται στους θορύβους και στους ρυθμούς της εποχής. Αυτή η εσωτερική κίνηση δεν είναι τυχαία. Είναι η διακριτική πρόσκληση του Θεού, που αγγίζει την καρδιά χωρίς θόρυβο, αλλά με μια γαλήνη που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Πρώτα οι συναυλίες, μετά
τα πάνελ, στο τέλος τι;
Γεώργιος Αποστολάκης
Από την Αγία Τράπεζα στο
πολιτικό πάνελ
Καντήλια, κάμερες και
πολιτική υποκρισία
Ομολογώ ότι όταν είδα τις φωτογραφίες της εκδήλωσης αισθάνθηκα βαθιά θλίψη. Όχι πολιτική. Εκκλησιαστική. Αισθάνθηκα όμως χρέος να καταθέσω την άποψή μου.
̉Αρχιεπίσκοπος Καρπασίας τῆς Κύπρου
῾Ο
ἅγιος Συνέσιος γεννήθηκε στήν Καρπασία. ῏Ηταν ἄνθρωπος πράος κι ἀνεξίκακος καί
διαδέχτηκε στόν ἐπισκοπικό θρόνο τόν ἅγιο Φίλωνα, τοῦ ὁποίου, μέ ἱερό ζῆλο, τό ἔργο
συμπλήρωσε.
῾Ο ῞Αγιος πολέμησε τίς αἰρέσεις, πού σύμφωνα μέ τόν ἅγιο ̉Επιφάνιο ἦταν πάνω ἀπό ὀγδόντα τήν περίοδο ἐκείνη. Μέ τίς συχνές ἐπισκέψεις του στίς περιοχές πού δροῦσαν οἱ αἰρετικοί, τούς ἁγιοπνευματικούς λόγους του καί τήν ἁγία του βιωτή ἀνέλαβε ὁ θεόσοφος ῾Ιεράρχης τόν δύσκολο ἀγώνα γιά τήν ἀντιμετώπιση καί διάλυση τῶν αἰρέσεων καί σύντομα εἶδε τά ἀποτελέσματα τῶν προσευχῶν καί τῶν κόπων του. Οἱ αἰρετικοί παραμερίσθηκαν ἀπό παντοῦ καί οἱ παραπλανημένοι πιστοί με δάκρυα μετανοίας ξαναγύρισαν στήν ἀγκαλιά τῆς ̉Ορθοδόξου ̉Εκκλησίας, δηλαδή στή μάνδρα τοῦ Χριστοῦ. ῾Η ἐπιτυχία ἦταν ἀφάνταστη. Σέ λίγα χρόνια ἡ Κύπρος ξαναβρῆκε τήν εἰρήνη της καί τό δρόμο τῆς χριστιανικῆς πίστεως.
Μπορεί στην τράπεζα να μην πας για σουβλάκι, στο χωράφι να μην πας να βρεις κομμωτή και στον γιατρό να μην πας να αγοράσεις παπούτσια, αλλά στους Ιερούς Ναούς μπορείς να κάνεις σχεδόν τα πάντα! Και να χορέψεις, και να τραγουδήσεις, και να ομιλήσεις περί ανέμων και υδάτων. Στο μπακάλικο ξέρεις πάνω κάτω τί θα βρεις, όχι όμως πια στον Ιερό Ναό.
Δείτε και «Ανοιχτή Επιστολή προς τον Επίδοξο “Κατακτητή” της Πάφου»
-Ανοικτή Επιστολή προς τους επίδοξους μοιχεπιβάτες του Θρόνου της Μητροπόλεως Πάφου
Τέσσερις δηλώσεις
ενδιαφέροντος για τον Μητροπολιτικό Θρόνο της Πάφου
Ολοκληρώθηκε το μεσημέρι της Δευτέρας 25 Μαΐου 2026, η διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων για την πλήρωση του Μητροπολιτικού Θρόνου της Πάφου, με τέσσερις υποψηφιότητες να έχουν κατατεθεί μέχρι στιγμής για τη διαδοχή στη Μητρόπολη.
Το μεταναστευτικό ως
πεδίο σύγκρουσης εθνικής κυριαρχίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Γράφει
ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός
Στην εγχώρια ειδησεογραφία πέρασε στα «ψιλά» η 135η ετήσια σύνοδος της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης που έλαβε χώρα στις 14-15 Μαΐου 2026 στο Κισινάου της Μολδαβίας. Εκεί οι Υπουργοί Εξωτερικών των 46 κρατών-μελών υιοθέτησαν μια κοινή πολιτική δήλωση για τη μετανάστευση, η οποία με διπλωματική γλώσσα στέλνει σαφή μηνύματα προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) ως προς τις αποφάσεις του για τις απελάσεις.
Αν ο Τυχικός κουνήσει το
μικρό του δαχτυλάκι...
Γράφει
ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Εδώ
και πολύ καιρό παρακολουθούμε πολύ προσεκτικά, την υπόθεση του Μητροπολίτη
Πάφου Τυχικού.
Πως
αυτός οδηγήθηκε αντικανονικά εκτός της Μητροπόλεως του, πως έχασε τον θρόνο
του, και πως οι Οικουμενιστές μεθόδευσαν αυτή την άτιμη πράξη.
Είδαμε
τι έγινε στην δίκη του, είδαμε τι έγινε και στο έκκλητο στην Κωνσταντινούπολη.
Εκεί
στην έδρα του Πατριαρχείου κατά δήλωση του ιδίου του Πανιερωτάτου Τυχικού, αντί
να εξετάσουν το τι έγινε κατά την δίκη, άρχισαν να τον ρωτάνε για το Κολυμπάρι,
για το λεγόμενο Ουκρανικό αυτοκέφαλο, για τον Οικουμενισμό, και τους διαλόγους
με τις άλλες ομολογίες.
Το που το πάνε το πράγμα οι της Κύπρου και της Κωνσταντινούπολης το είδαμε καθαρά από την πρώτη στιγμή.
Ιδού οι λεγόμενες
‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις τη Δηλώσεως του Τορόντο
(Ποιος συμφωνεί με αυτές εις την
Κύπρον;)
Του
Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Ένα
θέμα που δεν τολμήθηκε ποτέ οποιαδήποτε θεολογική ανάλυση, από τους απολογητές
των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης, είναι και οι λεγόμενες
‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις της Δήλωσης του Τορόντο, οι οποίες έχουν
παρεισφρήσει στις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης. Ενώ πολλοί είναι
εκείνοι εκ των πανεπιστημιακών, οι οποίοι έγιναν απολογητές των αποφάσεων της
Συνόδου της Κρήτης, στο θέμα τούτο τηρούσαν αφωνία.
Είναι γνωστό ότι οι καλούμενες ‘’εκκλησιολογικές προϋποθέσεις’’ στη «Δήλωση του Τορόντο», έχουν επιβληθεί από την πνιγηρή πλειοψηφία των αιρετικών προτεσταντικών ομάδων του Π.Σ.Ε. Δεν είναι επιτρεπτό να «προσλαμβάνωμεν το αλλότριο, φθείροντες το ημέτερον», λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (PG 35, 1124).
Το πρώτο επίσημο διάγγελμα του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού μετά την αντικανονική απομάκρυνσή του από τον Μητροπολιτικό Θρόνο της Πάφου (25 Μαΐου 2026).
«Τὰ τελευταῖα χρόνια σποραδικὲς ἀλλὰ ταυτόχρονα προφητικὲς φωνὲς στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἤπειρο μιλοῦν γιὰ μία Εὐρώπη ποὺ ἀντιμετωπίζει ἀπειλὲς ἀπὸ ἕναν πολὺ πιὸ ἀσταθὴ καὶ χαοτικὸ ὑπόλοιπο κόσμο. Καὶ κινδυνεύει νὰ κατακλυσθεῖ, μέσω μετανάστευσης, ἀπὸ ἑκατομμύρια ἰσλαμικοὺς μετανάστες.
………………..Ἡ συνάντησις διωργανώθη ὑπὸ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς
Ἀρχιεπισκοπῆς Σμύρνης, καὶ περιελάμβανε τὴν τέλεσιν Ὀρθοδόξου Ἑσπερινοῦ, τοῦ Μ.
Ἑσπερινοῦ τοῦ Σαββάτου, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σμύρνης κ.
Βαρθολομαίου. Μετὰ τὴν ἀπόλυσιν αὐτοῦ ὁ Ρωμαιοκαθολικὸς Ἀρχιεπίσκοπος Σμύρνης
Σεβ. κ. Martin Kmetec, συμπαραστατούμενος ὑπὸ κληρικῶν αὐτοῦ, ἐτέλεσε
Λειτουργίαν, καθ’ ἣν ὡμίλησε καταλλήλως………………………
Παπικοί και Ορθόδοξοι
ολοταχώς προς την ψευδοένωση
Ας
φεύγομεν τους παπιστάς ως μίασμα…
Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη
Γ Ι Α Τ Ι Ο Ν Η Π Ι Ο Β Α Π Τ Ι Σ Μ Ο Σ ;
Ἡ Ἐκκλησία ἀπό τά πρῶτα βήματά της μαζί μέ τό βάπτισμα τῶν ἐνηλίκων υἱοθέτησε καί τόν νηπιοβαπτισμό, δηλαδή τό βάπτισμα τῶν νηπίων καί μικρῶν παιδιῶν. Τήν ἀρχαία αὐτή παράδοση συνεχίζει μέχρι σήμερα. Γιά ποιούς λόγους;
Ἱερά Μητρόπολις Νέας Σμύρνης
Ὁ γάμος μας – Στήν
ἐνορία ἥ στό κτῆμα;
Ἀγαπητοί
ἀδελφοί Χριστιανοί,
Ὁ γάμος στή χριστιανική μας πίστη —ἀλλά καί στήν
κοινωνική ζωή τοῦ λαοῦ μας, ὅπως αὐτή διαμορφώθηκε ἐπί αἰῶνες— ἀποτελεῖ
μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας μας. Δύο νέοι ἄνθρωποι ἀποφασίζουν νά ἑνώσουν τή ζωή
τους· νά συγκροτήσουν μιά νέα οἰκογένεια· νά στήσουν ἕνα καινούργιο σπιτικό.
Καί τό κάνουν ἐπικαλούμενοι τή χάρη τοῦ Χριστοῦ καί τήν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας,
στήν ὁποία ἀνήκουν ὡς μέλη της.
Ἕνα τόσο σημαντικό γεγονός στή ζωή τῶν χριστιανῶν
λαμβάνει χώρα στόν ἱερό Ναό τῆς Ἐνορίας μας. Τῆς Ἐνορίας πού ἀνήκουμε ἤ τῆς
Ἐνορίας ὅπου πρόκειται νά στήσουμε τό σπιτικό μας.
Ἐδῶ ὅλοι μαζί μέ ἐπικεφαλῆς τόν ἱερέα τῆς Ἐνορίας μας,
γονεῖς, συγγενεῖς, φίλοι, ὅλοι οἱ καλεσμένοι μας, θά βρεθοῦμε στόν ἐνοριακό μας
Ναό, τό κέντρο τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ζωῆς.
Θά προσευχηθοῦμε θερμά γιά τά παιδιά μας, ὁ Χριστός νά εὐλογήσει τήν ἕνωσή τους. Τό νέο ζευγάρι νά ζήσει μέ ἀγάπη, μέ ἁρμονία καί ἀμοιβαία πιστότητα. Καί ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ νά τούς ἀξιώσει νά δημιουργήσουν μιάν ὄμορφη χριστιανική οἰκογένεια.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ
ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 25η Μαΐου 2026
«ΟΥΦΟΛΟΓΙΑ»:
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΡΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΛΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ
Ένα από τα παράξενα συμβαίνοντα στις μέρες μας είναι και η μανία της «Ουφολογίας», η οποία σχετίζεται με την αντίληψη - και σε πολλούς την βεβαιότητα- ότι ο πλανήτης μας «δέχεται» τακτικά «επισκέψεις εξωγήινων». Είναι τα γνωστά «ΑΤΙΑ (UFO)», τα «αγνώστου ταυτότητας αντικείμενα», τα οποία «έχουν δει» κάποιοι. Πολλοί μάλιστα θεωρούν ότι οι «επισκέψεις» των «εξωγήινων» δεν είναι «φιλικές» και ότι «κινδυνεύουμε από κάποια εξωγήινη επιδρομή». Σε κάποιες δε περιπτώσεις παρατηρούνται φαινόμενα έντονης ανησυχίας, ακόμα και αλλοφροσύνης, κάνοντας λόγο για «γαλαξιακή εκστρατεία κατά της γης»!
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΙΑΛΕΓΟΜΕΝΟΣ
ΩΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ
Κισιώτης
Στέφανος
Μελετώντας
τα κείμενα των τεσσάρων Ευαγγελίων συναντάμε διαρκώς συζητήσεις και διαλόγους
που έκανε ο Χριστός με πολλούς ανθρώπους.
Συζητούσε
με απλούς Ιουδαίους, με τους θεολόγους του Ισραήλ, τους Γραμματείς, τους
Φαρισαίους και τους Σαδδουκαίους. Πολλές συζητήσεις έκανε με τους μαθητές Του.
Κι ακόμη με Ρωμαίους αξιωματικούς, αλλά και με τον Πιλάτο, απ’ τον οποίο δεν
ζήτησε επιείκεια, για να σωθεί · απεναντίας στάθηκε μπροστά του με πλήρη
αξιοπρέπεια, «ώστε θαυμάζειν τον ηγεμόνα λίαν».(Ματθ. 27,14).
Ακόμη συζητούσε με ανθρώπους που του ζητούσαν να θεραπεύσει τους ίδιους ή τα παιδιά τους. Με αμαρτωλούς που είχαν εμφανή αμαρτωλότητα. Οι περισσότερες συζητήσεις γινόντουσαν δημόσια. Ιδιαίτερα όσες αφορούσαν την ερμηνεία και την εφαρμογή του νόμου του Θεού, όπως για την «αργία του Σαββάτου».
Νεομάρτυς ῞Αγιος Εὐγένιος ῾Ροντιόνωφ ὁ ῾Ρῶσος
(23 Μαΐου)
῾O Νεομάρτυς Εὐγένιος Ροντιόνωφ ἦταν
στρατιώτης στὸν πρῶτο πόλεμο τῆς Τσετσενίας. Συνελήφθη ἀπὸ τσετσένους
ἀντάρτες, βασανίστηκε καὶ σφάχτηκε σὰν ἀρνί ὅταν ἀρνήθηκε νὰ γίνει
μουσουλμάνος καὶ νὰ πολεμήσει ἐναντίον τῆς Ρωσίας Μαρτύρησε τὸ 1996 τὴ μέρα
ποὺ γινόταν 19 ἐτῶν.
Παρόλο ὅτι δὲν μεγάλωσε σὲ εὐσεβὲς περιβάλλον δὲν ἀποχωριζόταν ποτὲ τὸν μικρὸ Σταυρὸ ποὺ τοῦ χάρισε ἡ γιαγιά του. ̉Απὸ αὐτὸ τὸν σταυρὸ ἀναγνώρισε ἡ
μητέρα του τὸ σῶμα του ποὺ κειτόταν σὲ ἕναν ὁμαδικὸ τάφο μαζί μὲ ἄλλους
συστρατιῶτες του.
῾Η κομμένη κεφαλὴ του εἶχε ταφεῖ ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστὲς ἀλλοῦ. ῾Η μητέρα του ἄρχισε νὰ ψάχνει γιὰ νὰ βρεῖ τὸ γιὸ της μόλις ἔμαθε ὅτι ἦταν αἰχμάλωτος στὰ μέσα Φεβρουαρίου τοῦ 1996 καὶ ἐπὶ 9 συνεχεῖς μῆνες. ῞Οτι ἦταν νεκρὸς τὸ ἔμαθε τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1996. Τότε ἔβαλε ὑποθήκη τὸ σπίτι της στὴ Μόσχα γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει χρήματα, ἀπαραίτητα γιὰ τὶς συναλλαγὲς μὲ τοὺς ἀντάρτες καὶ ἄρχισε νὰ ψάχνει τὸν τόπο ποὺ ἐτάφη ὁ γιὸς της.
Και διηγώντας τα να
κλαις…
Του
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Η χαρούμενη επέτειος της ενώσεως της
Επτανήσου με την μητέρα Ελλάδα ημερομηνιακά είναι κοντά με την θλιβερή επέτειο
της αλώσεως της Βασιλεύουσας. Στην Κέρκυρα ο κεντρικός εορτασμός θύμισε
Βυζάντιο. Τελέστηκε η Θεία Λειτουργία και η Δοξολογία προεξάρχοντος του
Μητροπολίτου, ο οποίος φορούσε άμφια και μίτρα (στέμμα) - που φορούσαν ο
Αυτοκράτορας της Ρωμιοσύνης και οι αξιωματούχοι
της. Επλαισιούτο από πλήθος λαού,
από σημαίες, λάβαρα, εξαπτέρυγα και από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Και
μετά η παρέλαση, την οποία κοσμούσαν και με τοπικές φορεσιές οι νέοι και οι
νέες, ήταν και οι πολυπληθείς μπάντες, που ενίσχυαν μελωδικά τον πανηγυρικό
τόνο.
Παρούσα και η πολιτική εξουσία δια του ανωτάτου άρχοντος, του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα, θυμίζουσα τις καλές ημέρες των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας και αυτό που γράφει ο μέγας Βυζαντινολόγος Στίβεν Ράνσιμαν για τον Ιουστινιανό, ο οποίος υποστήριζε τη διάκριση μεταξύ του sacerdotium και του imperium και πίστευε πως η μεταξύ τους αρμονική σχέση είναι ουσιαστική για την ευημερία του κόσμου και ότι το ιμπέριουμ πάντοτε οφείλει να υποστηρίζει τις αποφάσεις και το κύρος του κλήρου. («Η Βυζαντινή θεοκρατία», Εκδ. «Δόμος», 1982, σελ. 51).
Σειρά τριών, πάντοτε επίκαιρων, απομαγνητοφωνημένων ομιλιών του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου Περί αιρέσεων
Ὁμιλία 1η - ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΣΕΩΝ
Αἵρεσις: ὁ ἐσωτερικός ἐχθρός τῆς Ἐκκλησίας
Ἐπειδή στίς μέρες μας, ἀγαπητοί μου, ὅπως λέγει ἐκεῖ ἕνας ψαλμικός στίχος, πολλοί «μονιοὶ ἄγριοι»[Ψαλμ.79,14:« ἐλυμήνατο αὐτὴν ὗς ἐκ δρυμοῦ, καὶ μονιὸς ἄγριος κατενεμήσατο αὐτήν»], δηλαδή ἀγριογούρουνα, λυμαίνονται τήν χριστοφυτευθεῖσα ἄμπελο τῆς Ἐκκλησίας μέ τίς αἱρέσεις τους, καλό θά ἦταν αὐτές οἱ τρεῖς ὁμιλίες μας νά ἀφιερωθοῦν εἰς τό μεγάλο αὐτό θέμα τῶν αἱρετικῶν, τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι ἐχθροί εἶναι ἐσωτερικοί. Διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν διωγμόν ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἐχθροί ἐξωτερικοί· ἐκεῖνοι ὅμως οἱ ὁποῖοι μετέρχονται τήν αἵρεσιν, αὐτοί εἶναι ἐχθροί ἐσωτερικοί.
Οὐδέποτε ἡ Ἐκκλησία ἐφοβήθη τούς διωγμούς τούς ἐξωτερικούς· ἀντιθέτως, μέ τούς ἐξωτερικούς διωγμούς, ἐλαμπρύνθη, ἐμεγαλύνθη, καί ἀνεδείχθησαν Ἥρωες καί Ἅγιοι καί Μάρτυρες, οἱ ὁποῖοι ἐστόλισαν τήν Ἐκκλησία μέ πορφυροῦν ἔνδυμα, πού εἶναι τά αἵματά τους. Ἐκεῖνο πού φοβήθηκε ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ αἵρεσις, εἶναι ὁ ἐσωτερικός ἐχθρός· καί ἀκριβῶς ἐκεῖ κινεῖται μέ κάθε τρόπο, διά νά ἀπομακρύνη κάθε αἱρετική διδασκαλία καί κάθε αἱρετικόν ἄνθρωπον.
Κυριακὴ
Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου
Ἡ οὐνία ὅπλο τοῦ
παπισμοῦ κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας
Συντάκτης
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
Ὁ ὀρθόδοξος λαός μας, ἀγαπητοί μου, ἀκούει τὴ λέξι «οὐνῖτες» καὶ ἐρωτᾷ· τί εἶνε οἱ οὐνῖτες; τί εἶνε ἡ οὐνία;
Ὁ καλοπροαίρετος ἔλεγχος
εἶναι ἀναγκαῖος
Τοῦ
Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Ὑπάρχουν καὶ στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας πρόσωπα ποὺ ἔχουν ἀξιώματα, συνήθως ἐπίσκοποι, γνωστοὶ κληρικοὶ καὶ φημισμένοι καθηγητὲς Θεολογίας, τὰ ὁποῖα συχνὰ προκαλοῦν θόρυβο καὶ σκανδαλίζουν τοὺς πιστοὺς μὲ τὰ λόγια τους καὶ τὶς πράξεις τους. Κάποτε σηκώνουν θύελλες καὶ δημιουργοῦν ἀλγεινὲς ἐντυπώσεις ἀκόμα καὶ στοὺς ἄσχετους μὲ τὴν πίστη στὸ Θεὸ ἀνθρώπους. Συνήθως εἶναι ἀπρόσεκτοι στὴν προσωπική τους ζωή, ἀσυνεπεῖς στὰ καθήκοντά τους καὶ ἐπίμονοι νεωτεριστές, ποὺ ἔχουν πρόχειρες τὶς λύσεις σὲ ὅλα τὰ προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας, ὄντας οἱ ἴδιοι προβληματικοί!
Ἕνα ἀδιανόητης ἔντασης
και ἔκτασης ἐνδοεκκλησιαστικὀ ξεχαρβάλωμα…
Νεκτάριος Δαπέργολας
Ἡ πρόσφατη εἰκόνα τοῦ ἀρχιεπισκόπου Κρήτης (γνωστοῦ βεβαίως καί γιά ἄλλα ἀνδραγαθήματα, ὅπως οἱ δηλώσεις του περί ὁμοφυλοφιλίας ὡς...«ἰδιαιτερότητας» καί «προσανατολισμοῦ» ἤ οἱ γονυκλισίες του μέσα σέ παπικό ναό, καθώς καί μπροστά στόν τάφο τοῦ δαιμονισμένου ἀντίχριστου Καζαντζάκη), μαζί μέ ἕνα αἱρετικό παπικό μπροστά στήν Ὡραία Πύλη κατά τόν ἑορτασμό ἐπανακομιδής τῆς κάρας τοῦ Ἀποστόλου Τίτου, ἔρχεται νά προστεθεῖ σέ μία εὐρύτερη σειρά ἀποτρόπαιων εἰκόνων, ἀπό τίς ὁποῖες δυστυχῶς βρίθουν πιά οἱ ὀρθόδοξοι ναοί τῆς χώρας.
ΤΟ
ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΘΗΡΩΝ & ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ
ΣΕΡΑΦΕΙΜ -ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ
ΣΥΝΟΔΟΥ (24-05-2026)
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις
προσκυνητάς» με θέμα:
«ΟΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ
Η ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ»
[εκφωνήθηκε
επί απορίας προσκυνητών στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-7-1992] [Σειρά Δ 96 Α+Β]
Καταρχάς, αγαπητοί μου, να σας καλωσορίσουμε εις την Ιεράν μας Μονήν. Μας υποβάλατε μία πολύ καλή απορία. Εγώ όταν την άκουσα, χάρηκα. Και θα προσπαθήσομε να απαντήσομε σ’ αυτήν. Το θέμα είναι «Οι αιρέσεις και η εκκοσμίκευσις του Χριστιανισμού, τι κινδύνους εγκυμονούν για τη σωτηρία μας». Θα αναλύσομε τόσο τι είναι «αίρεσις», όσο και το τι είναι «εκκοσμίκευσις». Θέλομε αυτά τα δύο και τελικά θα δούμε αν υπάρχει στο ένα ή στο άλλο ή και στα δυο, αν υπάρχει η σωτηρία ή δεν υπάρχει.
Ποιον Προσβάλλει Τελικά
ο Αρχιεπίσκοπος; Τον Τυχικό ή τον Λαό της Πάφου;
Όταν η αλαζονεία της εξουσίας επιχειρεί να ακυρώσει τη βούληση
ενός ολόκληρου λαού
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος επαναλαμβάνει δημόσια, ξανά και ξανά, ότι «μέμφεται τον εαυτό του» επειδή — όπως ισχυρίζεται — επέλεξε τον Μητροπολίτη Τυχικό για τη Μητρόπολη Πάφου.
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς» με θέμα:
«H ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΕΩΣ, ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ, ΤΗΣ ΔΙΕΙΣΔΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ»
[εκφωνήθηκε στην
Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-11-1984]
[Σειρά Δ 24 Α+Β]
Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ…
Εάν ερωτήσετε, παιδιά, πώς κατάφερε ο διάβολος να μετακινήσει τους πρωτοπλάστους από τον Παράδεισον και να έχομε όλην αυτήν την περιπέτεια της ανθρωπίνης ιστορίας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο διάβολος μετήλθε τέσσερα στάδια, τέσσερις φάσεις, για να το επιτύχει αυτό. Αυτές οι φάσεις είναι: Η συνύπαρξις, είναι ο διάλογος, είναι η διείσδυσις και η ανατροπή. Την ίδια μέθοδο ο διάβολος μετέρχεται όχι μόνον τότε, αλλά και πάντοτε, μέσα στην Ιστορία μέχρι σήμερα και μέχρι που να τελειώσει ο κόσμος. Την ιδία μέθοδο μετέρχεται ο διάβολος. Διότι θέλει να επιτύχει την ανατροπή του πλάσματος που λέγεται «άνθρωπος». Από φθόνο προς τον άνθρωπο ο διάβολος πάντοτε κινείται.
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ
Θαυμαστὰ σημεῖα τῶν
Ἁγίων
Ἁγία Μελανγκέλα ἡ
θαυματουργός
«Ἡ γὰρ καύχησις ἡμῶν αὕτη ἐστί, τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν, ὅτι ἐν ἁπλότητι καὶ εἰλικρινείᾳ Θεοῦ, οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ ἀλλ’ ἐν χάριτι Θεοῦ ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ, περισσοτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς» (Β΄ Κορ. 1, 12). (: Ἔχομεν δὲ κάποιο δικαίωμα νὰ ζητῶμεν τὰς προσευχὰς ὅλων σας. Διότι ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον καυχώμεθα, εἶναι ἡ μαρτυρία τῆς συνειδήσεώς μας, ὅτι συμπεριεφέρθημεν μέσα εἰς τὸν κόσμον καὶ πρὸ παντὸς ἀπέναντί σας μὲ εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνειαν, ὅπως ζητεῖ ὁ Θεός. Ὄχι μὲ σοφιστείαν καὶ μὲ χρησιμοποίησιν ἀπατηλῶν συλλογισμῶν, ποὺ μεταχειρίζονται οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ μὲ τὸν φωτισμὸν καὶ τὰ σημεῖα, ποὺ μᾶς χαρίζει ὡς δωρεάν του ὁ Θεός).
Η Υπόθεση του
Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού και το Αμετάθετο των Επισκόπων
Κανονικο-νομική μελέτη περί της αντικανονικότητας μετακινήσεως
Μητροπολίτου χωρίς κανονική δίκη και τελεσίδικη καταδίκη
Εισαγωγή
Η πρόσφατη εκκλησιαστική κρίση που αφορά τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό επαναφέρει στο προσκήνιο ένα θεμελιώδες ζήτημα της ορθόδοξης κανονικής παραδόσεως: το αμετάθετο των επισκόπων και τα όρια της συνοδικής εξουσίας.
Περί γενεθλίων
†
Ο Ἀντινόης Παντελεήμων,
Ἐφησυχάζων
Μητροπολίτης
Μὲ
τὴν εὐκαιρία τῆς ἐπετείου τῶν γενεθλίων μου (14 Μαΐου), θὰ ἤθελα ἐν πρώτοις νὰ
εὐχαριστήσω ὅλες καὶ ὅλους ὅσους μοῦ εὐχήθηκαν.
Ὅμως, θὰ ἤθελα νὰ διευκρινίσω καὶ νὰ τονίσω ὅλως ἰδιαιτέρως, ὅτι ὡς Ὀρθόδοξοι
Χριστιανοὶ δὲν πρέπει νὰ ἑορτάζουμε τὰ γενέθλιά μας, ἀλλὰ τὴν ὀνομαστική μας
ἑορτή. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνει κατανοητὸ ἀπ’ ὅλους.
Διότι, τὰ μὲν γενέθλια ὑπῆρξαν καθαρὰ εἰδωλολατρικὴ ἑορτή, ποὺ ὑπενθύμιζαν τὰ
χρόνια μας καὶ τὴν πορεία μας πρὸς τὸν θάνατο* τὰ δὲ ὀνομαστήρια θέλουν νὰ μᾶς
ὑπενθυμίζουν τὴν ἡμέρα ποὺ λάβαμε τὸ Χριστιανικὸ Βάπτισμα καὶ λάβαμε τὸ
Χριστιανικὸ ὄνομά μας. Ἡ ἡμέρα αὐτὴ μᾶς προτρέπει νὰ μιμηθοῦμε τὴ ζωὴ τοῦ
Ἁγίου, τοῦ ὁποίου φέρομε τὸ ὄνομα.
Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐξ ἀρχῆς θέσπισε νὰ ἑορτάζουμε τὰ γενέθλια τριῶν μόνον ἱερῶν προσώπων: τοῦ Χριστοῦ, τῆς Παναγίας καὶ τοῦ Τιμίου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου. Καὶ αὐτὸ διότι ὑπῆρξαν ἐκεῖνα τὰ πρόσωπα ποὺ συνέβαλαν στὴ σωτηρία ὅλου τοῦ κόσμου. Ἡ δὲ γενέθλιος ἡμέρα τῶν Ἁγίων Μαρτύρων θεωρεῖται ἡ ἡμέρα ποὺ ἔδωσαν τὴ ζωή τους πρὸς χάριν τοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτό, τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς ἑνὸς Ἁγίου παρατίθενται κόλλυβα.
Τό Γένος μας πάει νά
χαθεῖ. Ὑπάρχει σωτηρία;
Ἐπιμέλεια
κειμένου Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Τό Γένος μας πάει νά χαθεῖ. Ὑπάρχει σωτηρία; Ναί, λένε οἱ Πατέρες μας πατρο Κοσμάς καί Μακρυγιάννης, ὑπάρχει καί εἶναι ἡ Ἠσυχαστική μας παράδοση. Δηλαδή, ἡ ἄσκηση τῶν ἀρετῶν καί ἡ ἀπαλλαγή ἀπό τά πάθη μας, μέ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ.
Ουρανοξύστης του
Ελληνικού: Ο Πύργος της Βαβέλ του νεοταξικού νεοπλουτισμού – Από το Αττικό
κάλλος στο «μονολιθικό» έκτρωμα
Ένας φαραωνικός πύργος... Jenga χτίστηκε πάνω σε ξεπουλημένη
δημόσια γη για να θυμίζει ποιοι βρίσκονται στο «ρετιρέ» της εξουσίας
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α’
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
«Ὅτι
τά ρήματα ἅ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς,… καί ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας».
Παρέδωκα μέ τήν διδασκαλία μου εἰς τούς Ἁγίους Ἀποστόλους, τούς ὁποίους μοῦ ἔδωκες, τήν θείαν Ἀποκάλυψιν· ὅτι ἐγεννήθην καί ἐβγῆκα ἀπό τούς κόλπους Σου καί ἐπίστευσαν ὅτι σύ μέ ἀπέστειλας εἰς τόν κόσμον διά τῆς τῶν πάντων σωτηρίας.
ΑΓΙΟΣ ΕΥΜΕΝΙΟΣ Ο ΝΕΟΣ (ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η ανάδειξη αγίων είναι το διαρκές θαύμα στη ζωή της Εκκλησίας μας, καθότι άλλωστε αυτό είναι το έργο της, να μεταποιεί αμαρτωλούς σε αγίους. Δεν υπάρχει εποχή, στην δισχιλιόχρονη ιστορική της πορεία, που να μην έχουν αναδειχτεί άγιοι. Ιδιαίτερο θαύμα είναι η ανάδειξη πληθώρας αγίων και στην εποχή μας, όπου έχει περισσέψει το κακό, γιγαντώθηκε η αμαρτία, και ο κόσμος βρίσκεται σε πρωτοφανή ηθική και πνευματική κατάπτωση. Αλλά, «ου δε επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις (Ρωμ.5,20), σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο. Στον ταραγμένο 20ο αιώνα έχει αναδειχτεί μία πλειάδα αγίων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και ο άγιος Ευμένιος ο Νέος (Σαριδάκης), μία πραγματικά οσιακή και αγιασμένη μορφή, ο οποίος έχει καταταχτεί πρόσφατα στους αγιολογικούς δέλτους της Εκκλησίας μας.
Ἡ γήρανση τῆς νεολαίας
Κ.
Γ. Παπαδημητρακόπουλος
Τὸ λέμε ὅλοι, καλοί μου φίλοι. Ἡ νεολαία εἶναι τὸ μέλλον ἑνὸς τόπου, ἑνὸς ἔθνους, μίας πατρίδας. Καὶ τῆς ἀνθρωπότητας! Εἶναι τὸ αὔριο, ἡ προοπτική τους. Κι εἶναι πράγματι ἔτσι. Μόνο ποὺ πρέπει νὰ ἐμβαθύνουμε σ’ αὐτὴ τὴ λέξη: «Μέλλον»! Γιατί ἀπ’ τὴν ὕπαρξη καὶ περισσότερο βέβαια ἀπ’ τὴν ποιότητα τῆς νεολαίας, ἐξαρτᾶται τὸ ποιοτικὸ αὔριο.
Δύο Μέτρα και Δύο
Σταθμά: Αν Φταίει ο Τυχικός, Τότε Φταίει και ο Γεώργιος
Όταν η «δικαιοσύνη» γίνεται εργαλείο εξόντωσης και η ευθύνη
ισχύει μόνο για τους άλλους
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος εμφανίζεται σήμερα ως αυστηρός κριτής του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, δηλώνοντας ότι «δεν τον έκρινε σωστά» και ότι η εκλογή του στην Πάφο υπήρξε λάθος. Η παραδοχή αυτή όμως δεν αθωώνει τον Αρχιεπίσκοπο· αντίθετα, τον εκθέτει βαρύτατα. Διότι αν ένας επίσκοπος πρέπει να τιμωρείται επειδή δήθεν έκανε λανθασμένες επιλογές ή επειδή πρόσωπο που χειροτόνησε αργότερα αποτειχίστηκε, τότε ο πρώτος που οφείλει να λογοδοτήσει είναι εκείνος που σήμερα παριστάνει τον αλάνθαστο τιμητή των πάντων.
Η ΘΕΙΑ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ
π. Δημητρίου Μπόκου
Τέσσερις ισχυροί βασιλείς από τον χώρο της αρχαίας Μεσοποταμίας (μεταξύ Ευφράτη και Βαβυλώνας) κήρυξαν τον πόλεμο εναντίον μιας μικρής περιοχής με πέντε πόλεις, τη λεγόμενη Πεντάπολη. Γνωστότερες πόλεις της ήταν τα Σόδομα και Γόμορρα. Η μάχη έλαβε χώρα στην κοιλάδα ή φάραγγα «την αλυκήν». Μια περιοχή γεμάτη αλάτι. Στη θέση της θάλασσας «των αλών», τη σημερινή Νεκρά θάλασσα.
«Ανοιχτή Επιστολή προς τον Επίδοξο “Κατακτητή” της
Πάφου»
Προς τον αγαπητό υποψήφιο της θέσης
«Μητροπολίτης Πάφου μετα διορισμού»,
Πριν ετοιμάσεις βαλίτσες, ράσα, πανηγυρικούς λόγους και φωτογραφίες ενθρόνισης, καλό θα ήταν να κάνεις μια μικρή στάση μπροστά στον καθρέφτη και να αναρωτηθείς κάτι πολύ απλό:
•Τι ακριβώς πας να κάνεις στην Πάφο;
