ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8, 40-56]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις
27-10-1996] (Β 346)
Δύο θαύματα σημειώνονται στη σημερινή
ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου. Η
ανάστασις της θυγατρός του Ιαείρου και η θεραπεία της αιμορροούσης γυναικός.
Θα μείνομε στο δεύτερο.
Ο Κύριος καλείται από τον αρχισυνάγωγο
Ιάειρο να θεραπεύσει τη θυγατέρα του, που ήταν κοριτσάκι δώδεκα ετών και ήταν
ετοιμοθάνατο. Και ο Κύριος απεδέχθη. Εν τω μεταξύ, όχλος πολύς συνόδευε τον
Κύριον, που κατηυθύνετο εις το σπίτι του Ιαείρου. Μέσα στον όχλο ευρίσκετο και
μία γυναίκα του λαού, που χρόνια είχε αιμορραγία και είχε καταξοδεύσει την
περιουσία της στους γιατρούς χωρίς αποτέλεσμα. Δώδεκα χρόνια έπασχε. Σκέφτηκε,
όμως, ότι όταν θα ήγγιζε το κράσπεδο του ιματίου του Κυρίου, ότι θα εγίνετο
καλά. Και το έκανε, το πραγματοποίησε. Και
την ίδια στιγμή αντελήφθη ότι επήλθε η ίασις, η θεραπεία.
Τότε ο Κύριος στάθηκε και είπε: «Τίς ὁ
ἁψάμενός μου;». «Ποιος είναι
εκείνος που με ήγγισε;». Ήταν ένα ερώτημα, εκ πρώτης όψεως, παράλογο.
Γι'αυτό και ο Απόστολος Πέτρος του απαντά: «Ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσί σε καὶ ἀποθλίβουσι (:οι
όχλοι -λέει -σε λιώνουν, σε ζουλάνε
και λέγεις Τίς ὁ ἁψάμενός μου; Κι
εσύ λες ποιος με ήγγισε;)». Εντούτοις ο Κύριος επιμένει, ενώ πάντες
αρνούνται. Είναι κάτι περίεργο εδώ, όταν όλοι αρνούνται. Δεν έχω καιρό να
μέναμε σε κάθε σημείο. Πραγματικά είναι κάτι το καταπληκτικό. Και δικαιολογεί: «Ἥψατό
μου τις (:Κάποιος με ήγγισε)· ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ’ ἐμοῦ (:γιατί Εγώ γνωρίζω ότι δύναμις βγήκε από
μένα)».