Ο Επίσκοπος Καρπασίας Χριστόφορος καταγγέλλει τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου για
τις σχέσεις του με τους Λάιονς.
Έγραψε κάποτε ο τότε αρχιμανδρίτης Χριστόφορος Τσιάκκας στο λεξικό του:“Κριτική Χριστιανική θεώρηση τῶν Λάϊονς:
«Μη σκιάζεστε στα σκότη! Η λευθεριά σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει». Ι. Πολέμης
Ο Επίσκοπος Καρπασίας Χριστόφορος καταγγέλλει τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου για
τις σχέσεις του με τους Λάιονς.
Έγραψε κάποτε ο τότε αρχιμανδρίτης Χριστόφορος Τσιάκκας στο λεξικό του:“Κριτική Χριστιανική θεώρηση τῶν Λάϊονς:

Η εικόνα που έρχεται από τη Λέσβο με τον αφθώδη πυρετό δεν είναι απλώς μια ακόμη είδηση αγροτικής κρίσης. Είναι ένα προειδοποιητικό σήμα. Κοπάδια θανατώνονται, παραγωγοί καταστρέφονται, ολόκληρες οικογενειακές δραστηριότητες αφανίζονται μέσα σε λίγες ημέρες. Και το κράτος; Τρέχει πίσω από τα γεγονότα με αποζημιώσεις που δεν καλύπτουν ούτε το παρόν, πόσο μάλλον το μέλλον.
«Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς»
(Το ορθόδοξον οικουμενικόν σήμαντρον)
Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός
Έτσι συνοψίζει, ο μακαριστός Ορθόδοξος επίσκοπος Ύδρας Ιερόθεος, την
Πατερική παρουσία του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, ως «ορθόδοξον οικουμενικόν
σήμαντρον, ιδιαιτέρως επίκαιρον και εξόχως αναγκαίον εις τας κρισίμους ημέρας
τας οποίας διέρχεται ο Ορθόδοξος Ελληνισμός» (Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης
Ιερόθεος). Αυτή η πολύ γνήσια (πνευματικά) δήλωση του μακαριστού επισκόπου,
αποτελεί (πλέον) μια διαχρονική ατέρμονη προλόγιση της παρουσίας του Αγίου για
ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο.
Ο Όσιος κοιμήθηκε την ημέρα της εορτής του Ακαθίστου Ύμνου (7 Απριλίου
1979).
Οι άξονες της σπουδής – κατάρτισης του Αγίου Ιουστίνου είναι
γνωσιολογικοί, οντολογικοί, φωτισμένοι από το Άγιο Πνεύμα, οργανωμένοι δηλ.
σύμφωνα με τις λειτουργίες της Πατερικής – Αγιοπνευματικής όρασης.
Στη μελέτη του: «Το πρόβλημα της σωτηρίας κατά την διδασκαλίαν του Αγίου
Βασιλείου του Μεγάλου», γράφει:
«Η Ορθοδοξία είναι ορθοδοξίας της Αγιότητος. Η Αγιότης είναι ζωή εν τω Αγίω Πνεύματι και δια του Αγίου Πνεύματος. Δεν υπάρχει Ορθοδοξία εκτός από την Αγιότητα, εκτός από την παρουσίαν του Πνεύματος.
Στον δρόμο προς το σχίσμα; Οι αποφάσεις του Αρχιεπισκόπου για τον
Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό προκαλούν θύελλα αντιδράσεων
Καταγγελίες για προμελετημένη και αντικανονική έκπτωση, προειδοποιήσεις για διχασμό και φόβοι για δημιουργία δύο παράλληλων εκκλησιαστικών πραγματικοτήτων στην Πάφο

Δεν είναι ορθή η άποψη του
ΣτΕ, διότι οι μεταβαλλόμενες κοινωνικές συνθήκες δεν μπορούν να μεταβάλλουν τα
βασικά γνωρίσματα που συνιστούν την ουσία του γάμου.
Καλιρρόη Παντελίδου*
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 15η Απριλίου 2026
ΟΙ ΠΕΡΙ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΚΟΔΟΞΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΚΟΤΕΣ
ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ «ΣΚΟΠΙΑ»
Αγαπητοί
μας αναγνώστες ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Αξιωθήκαμε για μια ακόμη φορά να εορτάσουμε την λαμπροφόρο Ανάσταση του
Κυρίου και Λυτρωτή μας Χριστού. Να βιώσουμε τον αστείρευτο πλούτο των θείων
ευλογιών, που απορρέουν από το υπέρτατο αυτό γεγονός. Να αντλήσουμε ελπίδα και
αισιοδοξία και να αποβάλλουμε κάθε αίσθημα απαισιοδοξίας, λύπης και απελπισίας,
«ότι Χριστός Ανέστη και Άδης εσκυλεύθη». Να συνειδητοποιήσουμε την
υπέρτατη ευεργεσία του Θεού, ότι χάρις στην Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού
Χριστού, νικήθηκε κατά κράτος ο «απ’ αρχής ανθρωποκτόνος» διάβολος
(Ιωάν.8,44) και καταργήθηκε ο θάνατος, «ἔσχατος
ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος» (Α΄Κορ.15,26).
Σύμφωνα με τον Απόστολο Παύλο, ο Αναστημένος Χριστός «ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο … ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ ᾿Αδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσιν, οὕτω καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται» (Α΄Κορ.15,20-23) και «ο εγείρας τον Χριστόν εκ νεκρών ζωοποιήσει και τα θνητά σώματα ημών» (Ρωμ.8,11). Αυτό είναι το πλέον ευφρόσυνο μήνυμα της ανθρώπινης ιστορίας! Γι’ αυτό και η Μεγάλη Εορτή του Πάσχα είναι πανηγύρι ανείπωτης χαράς και ανέκφραστης ελπίδας, καθότι «θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, Άδου της καθαίρεσιν»[1]. Γι’ αυτό και ο πιστός λαός μας, με το αλάνθαστο αισθητήριό του, χαίρεται, αγάλλεται και δοξολογεί ως Μεγάλο Ελευθερωτή του, τον Υπέρτατο Τροπαιούχο του Πάσχα, κατά την Μεγάλη Εορτή!

Παιδικό βιβλιαράκι ζωγραφικής από τον Καναδικό οργανισμό ευθανασίας “Dying with Dignity Canada”, https://www.dyingwithdignity.ca/blog/maid-activity-book-for-children/
Από τον Καναδά μέχρι την Ευρώπη, ένα ισχυρό λόμπι πιέζει για να επιτραπεί σε «ώριμους ανηλίκους» να επιλέξουν τον θάνατο με υποβοηθούμενη ευθανασία
Από την Asra Q. Nomani για το Fox News
Απαγόρευση social media: Λογοκρισία και μαζικό
φακέλωμα – Η κυβέρνηση γίνεται ψηφιακός «χωροφύλακας» με επαλήθευση ηλικίας για
όλους
Η απαγόρευση των social media στα παιδιά κάτω των 15
είναι μόνο η βιτρίνα - Ξεκάθαρος στόχος η καθολική ψηφιακή επιτήρηση όλων των
πολιτών
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ὁ Θεὸς εἰς τὴν σκέψιν τοῦ Levinas
Τοῦ κ. Παντελῆ
Τομάζου, ὑπ. Διδάκτ. Δογματικῆς Θεολογίας
Ὁ Emmanuel Levinas γεννήθηκε τὸ 1906 στὸ Κάουνας τῆς Λιθουανίας, σὲ ἑβραϊκὴ οἰκογένεια, καὶ ἀπὸ νωρὶς ἦλθε σὲ ἐπαφὴ τόσο μὲ τὴ ρωσικὴ λογοτεχνία ὅσο καὶ μὲ τὴν ἰουδαϊκὴ παράδοση. Σπούδασε φιλοσοφία στὴ Γαλλία καὶ στὴ Γερμανία, ὅπου ἐπηρεάστηκε ἰδιαίτερα ἀπὸ τὴ φαινομενολογία τοῦ Edmund Husserl καὶ τὴ σκέψη τοῦ Martin Heidegger. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αἰχμαλωτίστηκε ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς Ναζὶ καὶ πέρασε χρόνια σὲ στρατόπεδο αἰχμαλώτων, ἐνῶ πολλὰ μέλη τῆς οἰκογένειάς του ἐξοντώθηκαν στὸ Ὁλοκαύτωμα. Μετὰ τὸν πόλεμο ἔζησε στὴ Γαλλία, ὅπου δίδαξε καὶ ἀνέπτυξε τὸ φιλοσοφικό του ἔργο, συνδυάζοντας τὴ φαινομενολογία μὲ βαθιὰ ἠθικὴ καὶ θρησκευτικὴ προβληματική, ἕως τὸν θάνατό του τὸ 1995.

(+) π. Αὐγουστίνου
Καντιώτου
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΣ
ΕΒΔΟΜΑΔΑ
H λέξις «Διακαινήσιμος» γιά έναν άπιστο και άθεο δεν σημαίνει τίποτα και εἴτε ακούει τη λέξι εἴτε δεν την ακούει εἰς την αυτήν κατάστασιν ευρίσκεται, γιά μας που πιστεύουμε, παρ’ όλη την αμαρτωλότητά μας, η λέξις «Διακαινήσιμος» είναι πολυσήμαντος.
Ηρακλής Ρεράκης,
Καθηγητής ΑΠΘ,
Πρόεδρος της
Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων
«Έλληνες
Λογοτέχνες αναζητούν τον Ουρανό»
Στη χώρα μας, η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων, μέσα από την σχεδόν καθολική βίωση της διαχρονικής ορθόδοξης χριστιανικής παραδόσεως, θεωρεί, ως πολιτισμικό και κοινωνικό δεδομένο, την αναζήτηση της ουράνιας και Αιώνιας Ζωής.
Τυπολάτρες ή Ορθόδοξοι;
Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί Χριστός Ανέστη
Τα τελευταία χρόνια διαβάζουμε από ιστοσελίδες ανά τον κόσμο, ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται προς την Ορθοδοξία.

Ἡ δυνατότητα βιώσεως τῆς Ἀναστάσεως
Του Αρχιμ. Κυρίλλου
Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών- Δρος Θεολογίας
Η Ορθόδοξος Εκκλησία πανηγυρίζει την εκ νεκρών Ανάσταση του Θεανθρώπου Κυρίου· «Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας».
Η ΘΡΑΥΣΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΙΩΝ
ΠΥΛΩΝ
π. Δημητρίου Μπόκου
Ο θάνατος του Χριστού δεν ήταν κάποιο απρόβλεπτο ατύχημα, ένα ανεπιθύμητο συμβάν, που άλλαξε αναπάντεχα τη ζωή του. Δεν πέθανε στον σταυρό, επειδή έπεσε ανίσχυρος τάχα στα χέρια των διωκτών του. Αντιθέτως, ο θάνατός του ήταν το μυστικό σχέδιό του, που το έκανε φανερό μόνο στους μαθητές του τις τελευταίες μέρες, ενώ πριν το προέλεγε συνεσκιασμένα μόνο στα πλήθη.
Ἡ εἰκόνα
τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ
- Τοῦ Σεβ.
Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ'
Ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τό κορυφαῖο ἱστορικό γεγονός τοῦ χριστιανισμοῦ. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ νίκη κατά τοῦ θανάτου καί ἡ ἐπ' αὐτοῦ κυριαρχία. Καί βέβαια ἡ Ἀνάστασή Του εἶναι φυσικό ἐπακολούθημα τῆς θεότητος αὐτοῦ «καθότι οὐκ ἦν δυνατόν κρατεῖσθαι αὐτόν ὑπ' αὐτοῦ (τοῦ θανάτου)» (Πράξ. 2,24). Ἔτσι καί ἡ Ἀνάσταση εἶναι τό θεμέλιο τῆς πίστεως στό Χριστό καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὄντως Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως. Νυχθημερόν ὑμνεῖται ἡ Ἀνάσταση στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί κάθε Κυριακή ἰδιαίτερα, εἶναι ἑορτή τῆς Ἀναστάσεως, ἑορτή τοῦ Πάσχα «ἑορτῶν ἑορτή καί πανήγυρις πανηγύρεων». Τό γεγονός αὐτό ἐκφράζεται ἐκτός βέβαια ἀπό τήν ὅλη ὑμνογραφία καί ὑμνολογία καί μέ τήν ἁγιογραφική τέχνη.
Δικαιοσύνη:
Μια ουτοπία
Του Γιώργου Ν.
Παπαθανασόπουλου
Σε συνέχεια προηγουμένου μου κειμένου και με βάση τα όσα συμβαίνουν στη δικαιοσύνη στην Ελλάδα και γενικώς στον διεθνή χώρο επιβεβαιώνεται η φιλοσοφική άποψη πως η απόδοσή της αποτελεί ουτοπία. Κατά τον Άγγλο πολιτικό και φιλόσοφο Τόμας Μορ, θύμα της εκ μέρους του προασπίσεως της δικαιοσύνης έναντι της κρατικής εξουσίας, η ουτοπία (ου τόπος) αποτελεί μια ιδέα, θεωρία ή επιδίωξη που βρίσκεται τελείως εκτός πραγματικότητας. Ο Πλάτωνας, συγκλονισμένος από την άδικη καταδικαστική απόφαση σε βάρος του διδασκάλου του Σωκράτη, δημιουργεί τη δική του ουτοπία στην «Πολιτεία» του, έργο το οποίο στην εποχή της Αναγέννησης ενέπνευσε τις ουτοπίες δικαιοσύνης, πλην αυτής του Μορ, των Τομάζο Καμπανέλα και Φράνσις Μπέικον. Ο καθηγητής Χανς Κέλσεν (1881 – 1973) στο πόνημά του «Τί είναι δικαιοσύνη;» (1953) αρνείται την δικαιοσύνη ως αντικειμενική αξία, επειδή η γνώση αυτής – όπως η γνώση όλων των αντικειμενικών αξιών – δεν είναι επιστημονικά δυνατή.
Νικόλαος
Πλαστήρας (Μαύρος Καβαλάρης)
ο
τίμιος πολιτικός και γενναίος στρατιωτικός.
Μυργιώτης
Παναγιώτης,
Μαθηματικός
Νικόλαος
Πλαστήρας, τέκνο φτωχής οικογενείας από το Βουνέσι (Μορφοβούνι, σημερινή ονομασία) του ν.
Καρδίτσας. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα του τόπου.
Γεννήθηκε το 1883 και πέθανε το 1953. Ο πατέρας του ήταν ράπτης και η μάνα του
υφάντρα. Φοιτά στο δημοτικό και στο ελληνικό σχολείο της Καρδίτσας. Εμπλέκεται
σε καυγά με τούρκο αξιωματούχο και αναγκάζεται να καταφύγει στον Πειραιά για να
σωθεί. Επιστρέφει όταν απελευθερώθηκε από τους τούρκους η Θεσσαλία και
τελειώνει τις γυμνασιακές σπουδές του. Κατόπιν τον Δεκέμβριο του 1903
κατατάσσεται στο στρατό με τον βαθμό του δεκανέα. Το 1907 συγκροτεί ομάδα
καρδιτσιωτών εθελοντών και λαμβάνει μέρος στον Μακεδονικό αγώνα. Συμμετέχει
ενεργά στον «Σύνδεσμο Υπαξιωματικών» που ήταν παράλληλη με τον «Στρατιωτικό
Σύνδεσμο» των αξιωματικών, που έκανε το Κίνημα στο Γουδί το 1909. Το 1910
εισήχθη στη Σχολή Υπαξιωματικών της Κέρκυρας από την οποία αποφοίτησε το 1912
ως Ανθυπολοχαγός.
Κατά τους βαλκανικούς πολέμους πολεμά ηρωικά και διακρίνεται στις μάχες της Ελασσόνας, των Γιαννιτσών και του Λαχανά – ιδιαίτερα στην τελευταία. Για τον λόγο αυτό ονομάζεται από τους συμπολεμιστές του ¨μαύρος καβαλάρης¨.
Το ιδανικό προφίλ του “εκλεκτού” μοιχεπιβάτη — την ώρα
που αδικείται ο Τυχικός.
Ενώ ο άξιος Τυχικός μένει στο περιθώριο, αναζητείται ο
βολικός υποψήφιος με όλα τα… απαραίτητα προσόντα.
Σε μια εποχή που η Εκκλησία χρειάζεται ποιμένες με πίστη, ταπείνωση και αγάπη για τον λαό, φαίνεται πως αναζητείται κάτι πολύ πιο… σύγχρονο. Το ιδανικό προφίλ του «εκλεκτού» μοιχεπιβάτη του θρόνου. Ένα προφίλ με σαφείς προδιαγραφές, για να μην υπάρξουν και παρεξηγήσεις.
ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΕΓΑΛΗ
ΕΚΤΑΣΗ, ΩΣ ΝΟΣΟΣ ΛΟΙΜΙΚΗ.
Φώτιος
Μιχαήλ, ἰατρός-12.4.2026
Ἐρώτημα γιά νά
προβληματισθοῦμε:
Καλοί μου ἀδελφοί, γιατί σέ πολλούς ἱερούς ναούς κατά τήν Πασχαλιάτικη Παννυχίδα γίνεται ἕνας ἀγῶνας δρόμου ταχυτήτων (ψαλίδισμα ἀκολουθίας, γρήγορες κινήσεις, ἀσθμαίνοντες ἱερεῖς καί ἱεροψάλτες);
῞Αγιος ̉Αρσένιος ̉Επίσκοπος ̉Ελασσῶνος (1626)
(῾Η μνήμη τοῦ ἑορτάζεται τὴν 13ῃ ̉Απριλίου)
῾Ο ἅγιος Ἀρσένιος
γεννήθηκε στὸ χωριὸ Καλογριανὰ Καρδίτσης τὸ 1550. Πατέρας του ἦταν ὁ ἱερεὺς
Θεόδωρος, μητέρα του ἡ Χρυσάφη, ἡ ὁποία, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ συζύγου της, ἔγινε
μοναχή.
Τὰ πρῶτα γράμματα ἔμαθε ἀπὸ τὸν ἀδελφό του Ἰωάσαφ
καί ἀργότερα ἐμαθήτευσε στὰ Τρίκαλα, στόν Ἱ. Ν. Παναγίας Ἐπισκέψεως. Τήν περίοδο
αὐτὴ ἐκάρη μοναχός καὶ ἐμόνασε στὴ μονὴ Δουσίκου, ὅπου καὶ χειροτονήθηκε ἱερεύς.
Τό 1584 χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος Ἐλαςσῶνος. ῾Ο Πατριάρχης Κων/πόλεως τόν ἔστειλε
στή Ρωσία ὅπου παρέμεινε μέχρι τὴν κοίμησίν του, τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1626.
Ἡ Ρωσικὴ Ἐκκλησία τὸ 1982 τὸν κατέταξε στὴ
χορεία τῶν Ἁγίων καὶ ἡ μνήμη του ἑορτάζεται στὶς 13 ̉Απριλίου.
Τὸ 2006 ἦλθαν στὴν ̉Ελασσώνα τμήματα ἐκ τῶν
ἱερῶν λειψάνων του τὰ ὁποία τοποθετήθηκαν
στὸν ῾Ιερὸ Ναό, ποὺ εἶναι ἀφιερωμένος στὸν
ἅγιο. ̉Απότμημα ἀπὸ τὰ λείψανά
του φυλάσσεται στὸν ῾Ιερὸ Ναὸ Παναγίας
̉Επισκέψεως Τρικάλων.

῾Ο ῞Οσιος ̉Ακάκιος ὁ Καυσοκαλυβίτης
(12 ̉Απριλίου)
῾Ο ὅσιος Ἀκάκιος γεννήθηκε στὰ 1630 στὸ
χωριὸ Γόλιτζα (σημερινὸ Ἅγιος Ἀκάκιος) τῆς Καρδίτσας ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς. Τὸ
κοσμικὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου ἦταν Ἀναστάσιος. Στὰ 23 του χρόνια ποθῶντας τὴ μοναχικὴ
ζωῆ ἔρχεται στὴν Ἱερὰ Μονὴ ἁγίας Τριάδος Σουρβιᾶς ὅπου καί μόνασε.
Ἀργότερα, ἀναζητῶντας περισσότερο τὴν ἡσυχαστικὴ
ζωή, ἀναχωρεῖ γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Κατόπιν περιπλανήσεων σὲ ἡσυχαστήρια τῆς
Καψάλας καὶ τῶν Ἱερῶν Μονῶν Γρηγορίου καὶ Διονυσίου, κατέληξε στὰ
Καυσοκαλύβια, ἀρχικὰ στὴν περιοχὴ τῆς Μεταμορφώσεως στὰ 1660 καὶ ἀργότερα στὰ
1680 στὴν περιοχὴ τῆς σημερινῆς Σκήτης.
Κάτω ἀπὸ ἀντίξοες καιρικὲς συνθῆκες, μὲ
μεγάλες δυσκολίες διαβιώσεως καὶ μὲ ὑπερβολικὴ ἄσκηση, εἵλκυσε τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ,
ποὺ τὸν ἀντάμειψε μὲ πολλὲς ἀρετὲς καὶ χαρίσματα, ὅπως ἡ διορατικότητα.
Μὲ τὸν καιρό, ἀρκετοὶ ἀσκητὲς μοναχοί τόν ἔκανα γεροντά τους. Ἕνα θαῦμα ποὺ ἔκανε ὁ ὅσιος (ἔβγαλε ἁγίασμα στὴν ἄνυδρη γῆ τῶν Καυσοκαλυβίων), ἔδωσε νέα ὤθηση στὴν ἀκμὴ τῆς Σκήτης, ποὺ ἀφιερώθηκε στὴν Ἁγία Τριάδα.
Πάσχα: «Ἐὰν μὴ ἴδω…» – Ψηλαφώντας την Αναστάσιμη
αλήθεια από τον Θωμά ως τις μέρες μας
«Εάν
δεν ψηλαφήσω, δεν θα πιστέψω». Ο Χριστός μας προίκισε με πολλά τεκμήρια για την
Ανάστασή Του, ακόμα και για τους δύσπιστους
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος: Ενότητα στα λόγια, διχασμός
στις πράξεις
Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και οι βαριές
ευθύνες για τον διχασμό στην Εκκλησία και την κοινωνία
Σε μια περίοδο που η Κύπρος έχει ανάγκη από ενότητα, ο Γεώργιος επιλέγει να μιλά εγκυκλίους για συμφιλίωση και ομοψυχία, την ώρα που οι πράξεις του προκαλούν έντονο προβληματισμό και βαθύ διχασμό. Η πρόσφατη πασχαλινή εγκύκλιος, με αναφορές στην ανάγκη ενότητας για το Κυπριακό, μοιάζει για πολλούς με ένα μήνυμα που απέχει από την πραγματικότητα που ο ίδιος διαμορφώνει.

ΝΥΝ
ΠΑΝΤΑ ΠΕΠΛΗΡΩΤΑΙ ΦΩΤΟΣ!
(Θεολογική
μονογραφία στο ανέσπερο αναστάσιμο φως)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ.
ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Την Αγία και Μεγάλη Κυριακή του Πάσχα, «αυτήν την ζωηφόρον Ανάστασιν εορτάζομεν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού», σύμφωνα με το ιερό συναξάρι της πανηγυρικής ακολουθίας της Αναστάσεως, σκιρτώντας από ουράνια αγαλλίαση, για το πλέον χαρμόσυνο, το πλέον ελπιδοφόρο, το πλέον κοσμοσωτήριο γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας: το «Πάσχα Χριστού το σωτήριον»!
Στην Γραμμή των Αγίων Πατέρων ή των Φιλοενωτικών;
Η στάση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού απέναντι στον
Παπισμό και η ιστορική συνέχεια της Ορθόδοξης αντιπαπικής παράδοσης
Δρ.Θεολογίας Σέργιος Ντόριτς
Εισαγωγή
Η ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι γεμάτη από αγώνες για τη διατήρηση της αλήθειας της πίστεως. Σε κάθε εποχή, Άγιοι και Πατέρες αντιστάθηκαν σε διδασκαλίες που θεώρησαν ως αποκλίσεις από την Ορθόδοξη Παράδοση. Ιδιαίτερα μετά το Σχίσμα του 1054, πολλοί Άγιοι στάθηκαν απέναντι στον Παπισμό, θεωρώντας ότι οι δογματικές του θέσεις αποτελούν απόκλιση από την Ορθόδοξη πίστη.
Χριστός Ανέστη!!! – Η Ανάσταση του Κυρίου είναι το
άσβηστο χαμόγελο της ψυχής μας
Από τους ταπεινούς ψαράδες της Γαλιλαίας μέχρι σήμερα,
το «Χριστός Ανέστη» στέκεται ασάλευτο τρόπαιο της αληθινής πίστης μας
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ἡ λαμπροφόρος ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως «Αὕτη ἡ κλητὴ καὶ ἁγία ἡμέρα…»
Τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Νεκταρίου Ζιόμπολα
Ἡ τῆς Ἀναστάσεως εἶναι ἡ πάντα καλουμένη Κυριακή. Λέγεται ἁγία καθότι εἶναι τύπος τοῦ μέλλοντος αἰῶνος, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἡμέρα τοῦ Πάσχα.
ΑΝΕΣΤΗ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΟΥΔΕΙΣ ΕΠΙ ΜΝΗΜΑΤΟΣ!
(Θεολογικό
σχόλιο στον «σαρκί υπνώσας» Χριστό μας)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ
Θεολόγου – Καθηγητού
Ο Σταυρός και η Ανάσταση του Κυρίου και Λυτρωτή μας Ιησού Χριστού αποτελούν τις δύο συνιστώσες της απολύτρωσής μας από την αιχμαλωσία του Σατανά, την δουλεία της αμαρτίας, την φθορά και το θάνατο. Αυτά τα δύο υπερφυή γεγονότα δεν μπορούν να αυτονομηθούν και να έχουν διαφορετικό νόημα, από αυτό της εκπληρώσεως του σχεδίου της Θείας Οικονομίας, καθότι η Ανάσταση προϋποθέτει το Πάθος και τον φυσίζωο θάνατο του Κυρίου και ο Σταυρός προμηνύει την Ανάσταση. Κάθε απόπειρα διαχωρισμού τους αγγίζει τα όρια της κακοδοξίας.

«Πάσχα,
Κυρίου Πάσχα!»
Αρχ. Παύλου
Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως - Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
Εν Κυθήροις τη 11η
Απριλίου 2026
Με την Χάρη του Θεού φθάσαμε στο τέρμα της πένθιμης και κατανυκτικής περιόδου του Τριωδίου. Και το τέρμα αυτό είναι, βέβαια, το Πάσχα, η Ανάσταση του Κυρίου, η «εορτή των εορτών» και η «πανήγυρις των πανηγύρεων», «η μία των Σαββάτων η βασιλίς και κυρία».
Μοιχεπιβασία και Σφετερισμός Επισκοπικού Θρόνου
Αυστηρή Αγιογραφική, Κανονική και Πατερική Καταδίκη —
Με αφορμή την υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικoύ.
Η μοιχεπιβασία αποτελεί μία από τις βαρύτερες εκκλησιαστικές παραβάσεις
στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Δεν πρόκειται απλώς για διοικητική αντικανονικότητα,
αλλά για πνευματική μοιχεία, σχίσμα και σφετερισμό της θείας τάξης.
Η Εκκλησία διαχρονικά θεωρεί ότι όταν ένας επίσκοπος ζει, δεν έχει
καταδικαστεί κανονικά και δεν αποδέχεται την έκπτωσή του, τότε κάθε προσπάθεια
κατάληψης του θρόνου του αποτελεί μοιχεπιβασία.
Η συζήτηση αυτή επανέρχεται σήμερα έντονα με αφορμή την υπόθεση του
Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, ο οποίος:
• είναι εν ζωή
• δεν αποδέχεται την έκπτωσή του
• θεωρεί την απόφαση αντικανονική
• προσφεύγει σε κάθε νόμιμο και κανονικό μέσο για αποκατάσταση
Υπό αυτές τις συνθήκες, σύμφωνα με την πατερική και κανονική παράδοση, η θέση της Μητρόπολης Πάφου δεν θεωρείται κενή.

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ
ΚΑΤΗΧΗΣΗ
ΙΔ΄:
ΟΙ ΕΚΠΛΗΡΩΜΕΝΕΣ
ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
[Μέρος πρώτο]
Α´. Είναι καιρός να ευφρανθείς,Ιερουσαλήμ, και να πανηγυρίσετε όλοι όσοι αγαπάτε τον Ιησού [πρβ.Ησ.66,10: «εὐφράνθητι, Ἱερουσαλήμ, καὶ πανηγυρίσατε ἐν αὐτῇ, πάντες οἱ ἀγαπῶντες αὐτήν, χάρητε ἅμα αὐτῇ χαρᾷ, πάντες ὅσοι πενθεῖτε ἐπ᾿ αὐτῇ»], διότι ο Κύριος αναστήθηκε.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ[:Ιω.1,1-18]
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
Υπομνηματισμός στα εδάφια Ιω.1,1-5:
«Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν. Πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν. Ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων. Καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν».

ΚΥΡΙΑΚΗ
ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ [:Πράξ. 1, 1-8]
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ
«Τὸν μὲν πρῶτον λόγον ἐποιησάμην περὶ πάντων,ὦ Θεόφιλε, ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν ἄχρι ἧς ἡμέρας ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διὰ Πνεύματος Ἁγίου οὓς ἐξελέξατο ἀνελήφθη(:το πρώτο βιβλίο, που ονομάζεται Ευαγγέλιο, το έγραψα, Θεόφιλε, για να εξιστορήσω σε αυτό περιληπτικά όλα όσα έκανε και δίδαξε ο Ιησούς από την αρχή της δημόσιας δράσεώς Του μέχρι την ημέρα που αναλήφθηκε στους ουρανούς, αφού προηγουμένως με συνεργό και το Άγιο Πνεύμα έδωσε εντολές στους αποστόλους που είχε διαλέξει ο Ίδιος)»[Πράξ. 1,1-2]

Άραγε ο Θεσσαλονίκης Φιλόθεος μετάνιωσε για τη
Λατρευτική Εβδομάδα 2026;
Η αντορθόδοξη «εγκοσμίκευση» που επαγγέλλεται και η
ανεπίτρεπτη μετατροπή των Ιερών Ναών σε συναυλιακούς χώρους προξένησαν την
αυθόρμητη αντίδραση του πιστού λαού
Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη
Ἅγιον Φῶς, τὸ μέγιστον Θαῦμα πάντων θαυμάτων
Τοῦ Μητροπολίτου Ἀντινόης Παντελεήμονος
Ἐπειδὴ τὴν περίοδο τοῦ Πάσχα γίνεται πολὺς λόγος γιὰ τὸ Ἅγιο Φῶς, ἐὰν εἶναι ἀληθινὸ θαῦμα ἢ ὄχι, γι’ αὐτὸ προβαίνω στὴν δημοσίευση τῆς παρούσης μαρτυρίας πρὸς ὑπεράσπιση τοῦ μέγιστου Θαύματος ὅλων τῶν θαυμάτων.