Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη
Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ- ΚΥΡΙΑΚΗ E' ΛΟΥΚΑ -01/11/2026
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ[:
Λουκά, 16, 19-31]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 2-11-1997] [Β364]
Όλοι
γνωρίζομε, αγαπητοί μου, την θαυμασία παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου. Κάθε της φράση, κάθε της λέξη, είναι και
μία θεολογική αποκάλυψις. Και είναι αποκάλυψη, γιατί Αυτός ο Κύριος την
εδίδαξε. Μέσα σε όσα ειπώθηκαν, διαλογικά, ανάμεσα στον πλούσιον και τον
Αβραάμ, είναι και τούτα τα λόγια. Σας διαβάζω: «Ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς
αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου·
ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως
διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου.
Λέγει αὐτῷ ᾿Αβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς
προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. Ὁ δὲ εἶπεν·
οὐχί, πάτερ ᾿Αβραάμ, ἀλλ᾿ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν.
Εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν
ἀναστῇ, πεισθήσονται».
Εδώ έχομε έναν διάλογον πέραν από τον φυσικόν κόσμον. Πλέον ο Αβραάμ εις τον Παράδεισον, ο πλούσιος εις τον Άδην· κι εκεί οικονομείται ένας διάλογος. Είπα «οικονομείται», διότι όπως πράγματι καλώς ειπώθηκε, ότι «χάσμα μέγα ἐστήρικται μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν». Γιατί ζήτησε ο πλούσιος να στείλει τον Λάζαρον, να στείλει ο Αβραάμ τον Λάζαρον, για να βρέξει, λέει, το άκρον του δακτύλου, επειδή φλέγεται, με νερό, επειδή φλέγεται, λέγει, εις αυτό το πυρ το βασανιστικό. Και είπε ότι «μέγα χάσμα ἐστήρικται» κ.λπ. · οπότε οικονομείται πραγματικά αυτός ο διάλογος, διότι δεν θα ήταν δυνατόν να ανοιχθεί στην πραγματικότητα αυτός ο διάλογος.
«Ει γαρ τις μόνον εις την ιστορίαν
βλέποι, πως η θεοπρεπής έννοια τοις γεγενήσθαι λεγομένοις διασωθήσεται;»
(Άγιος Γρηγόριος Νύσσης – «Εις τον βίον του Μωϋσέως»)
ΜΕΡΟΣ Β΄
Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός
Ερμηνεία
- Μετάφραση:
«Γιατί
πως θα διαφυλάξει κανείς το θείο νόημα για όσα λέγεται ότι έγιναν, όταν
προσέχει μόνο στη διήγηση;».
Η
μελέτη της Π. Διαθήκης αποδεικνύει ότι η Νηστεία είχε χαρακτήρα Δομής στη ζωή
των Ισραηλιτών, αφού δι' αυτής ο Μωϋσής «γέγονε τω Κτίστη συνόμιλος».
Να
υπογραμμίσουμε, ότι σε πανηγυρικές-εορτασίμους ημέρας, τα σάββατα και τας
νουμηνίας, νηστεία δεν υπήρχε:
«Και ενήστευε πάσας τας ημέρας της χηρεύσεως αυτής - η Ιουδήθ - χωρίς προσαββάτων και σαββάτων και προνουμηνιών και νουμηνιών και εορτών και χαρμοσύνων – ημερών – οίκου Ισραήλ» (κεφ. Η', 6 και Ματθ. Στ', 16-18)
Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου;
Ἀποσπάσματα ὁμιλίας Ἀστερίου Ἐπισκόπου
Ἀμασείας, ἀπό τό κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιον εἰς τόν πλούσιον καί εἰς τόν Λάζαρον
(1).
«Ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος καί ἐνεδιδύσκετο
πορφύραν καί βύσσον».
«Πτωχός δέ τις ἧν ὀνόματι
Λάζαρος».
Εἶναι διπλῆ ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας
τοῦ Λαζάρου· δηλώνει ἀφ’ ἑνός μέν τήν ἔλλειψη τῶν ἀναγκαίων, ἀφ’ ἑτέρου δέ τήν
μετριοφροσύνην καί τήν ταπεινότητα τοῦ ἤθους.
Δέν ἐπαινεῖται ὁ κατ’ ἀνάγκην
πτωχός, ἀλλά θαυμάζεται ἐκεῖνος πού ἔχει καί ἐσωτερικήν μετριοφροσύνην.
Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι ἡ Γραφή ἐδῶ μακαρίζει τόν πτωχόν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ὑπομένει τούς μόχθους μέ ψυχήν φιλόσοφον, καρτερεῖ δέ μἐ γενναιότητα στίς διάφορες περιστάσεις τῆς ζωῆς καί δέν καταφεύγει σέ καμμίαν κακουργία γιά νά χαρίσει στήν σάρκα τήν ἀπόλαυση τῆς τρυφῆς.
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ
Ὁμοιοπαθητική
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Β΄ Κορ. 11,13) τονίζει: «…οἱ γάρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι, ἐργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ.» (: Καί θέλω νά τούς ἀποκλείσω τό δικαίωμα νά λένε ὅτι εἶναι σάν κι ἐμᾶς, διότι οἱ κήρυκες αὐτοῦ τοῦ εἴδους εἶναι ψευδαπόστολοι, ἐργάτες δόλιοι, πού ὑποκριτικά παίρνουν τό ἐξωτερικό σχῆμα καί τήν ἐξωτερική ἐμφάνιση τῶν ἀποστόλων τοῦ Χριστοῦ. (Β΄ Κορ. 11, 13)
Οδηγίες επιβίωσης παντού: «Γεμίστε ντουλάπια – Αδειάστε το κράτος από
ευθύνες»!
Ελευθέριος Ανδρώνης
Διανύουμε μια εποχή αυτοεκπληρούμενων πολιτικών «προφητειών», όπου παράλληλα με την καθιέρωση πολεμικής οικονομίας, το δεινό μοιάζει να παραμονεύει σε κάθε επόμενη γωνία. Το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότερες χώρες εκδίδουν έκτακτες οδηγίες πολιτικής προστασίας, συστήνοντας στους πολίτες να προετοιμάσουν προμήθειες και είδη ανάγκης από τρεις έως και δέκα ημέρες.
Πνιγμένοι στὰ
πελάγη τῆς ἀγάπης.
Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων.
Στὸ πρόβλημα ποὺ ἐξελίσσεται γιὰ τὴν Μονὴ Σινᾶ ἡ μὲν λύσις εἶναι μία, τὰ δὲ ἐρωτήματα γιὰ τὴν στάσι πολλῶν, πάμπολλα.
Αἰχμάλωτοι εἰς τήν ἀφθονίαν τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
«῞Ολοι οἱ ἄνθρωποι κοπιάζουν στή ζωή τους γιά τήν ἀπόκτηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν προκειμένου νά καλυφθοῦν οἱ βιοτικές τους ἀνάγκες. ῞Ομως συχνά γίνονται θύματα ὑπερβολῆς καί μένουν ἀνικανοποίητοι, γεγονός πού αὐξάνει τίς προσπάθειές τους καί ὁ χρόνος πού μένει γιά τά πνευματικά ἀγαθά εἶναι ἐλάχιστος, ἄν ὄχι ἀνύπαρκτος. Δυστυχῶς, ἡ ἀγάπη τοῦ κόσμου ξεπερνᾶ τήν ἀγάπη τοῦ οὐρανοῦ! Πρόκειται γιά τό κοσμικό φρόνημα, πού ἀπομακρύνει τούς ἀνθρώπους ἀπό τό Θεό. Στήν ἐποχή μας ὅπου ἡ ἀφθονία καί ἡ ποικιλία τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν ἐντυπωσιάζει καί οἱ ἠθικές ἀρχές ἔχουν σχεδόν ξεχαστεῖ, τό κοσμικό φρόνημα εἶναι κυρίαρχο στούς περισσότερους ἀνθρώπους, γι’ αὐτό εἶναι ἰδιαίτερα χρήσιμο νά θυμόμαστε τά ὅσα λέει γιά τόν ἁμαρτωλό κόσμο καί τίς ἐπιδράσεις του στούς ἀνθρώπους πού πιστεύουν στό Θεό ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης στήν α΄ του ἐπιστολή: «Μή ἀγαπᾶτε τόν κόσμο, μήτε ὅσα εἶναι τοῦ κόσμου. Ἄν κάποιος ἀγαπάει τόν κόσμο, δέν ἔχει μέσα του τήν ἀγάπη γιά τόν Πατέρα. Γιατί καθετί πού ὑπάρχει στόν κόσμο, ἡ σαρκική ἐπιθυμία καί ἡ ἐπιθυμία τῶν ματιῶν καί ἡ ὑπεροψία πώς κατέχουμε γήινα ἀγαθά, δέν προέρχονται ἀπό τόν Πατέρα, ἀλλά ἀπό τόν ἁμαρτωλό κόσμο. Ὁ κόσμος ὅμως παρέρχεται καί μαζί του ὅλα ὅσα ἐπιθυμοῦν οἱ ἄνθρωποι νά κατέχουν μέσα σ’ αὐτόν· ἐνῶ ὅποιος ἐκτελεῖ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ θά ζήσει αἰώνια».
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ[: Λουκά, 16, 19-31]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην
Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 31-10-1999] [Β406]
Ακούσαμε όλοι,
αγαπητοί μου, την σπουδαιοτάτην παραβολήν του πλουσίου και του Λαζάρου. Στην παραβολή αυτή δίδονται πολλές
απαντήσεις που ενδιαφέρουν όλους τους ανθρώπους. Μία απάντησις είναι ότι ο θάνατος είναι ένα καθολικό φαινόμενο.
Ότι δηλαδή όλοι οι άνθρωποι πεθαίνουν, σε μικρή ή μεγάλη ηλικία και σε όποια
κοινωνική κατάσταση κι αν βρίσκονται. Πλούσιοι και φτωχοί. Όλοι πεθαίνουν.
Μας πληροφορεί, λοιπόν, η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου ότι «ἐγένετο ἀποθανεῖν τὸν πτωχόν… ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη». «Και ο ένας πέθανε και ο άλλος πέθανε». Και δεν είναι απαραίτητο σαν θέμα πίστεως αυτό. Γιατί απλούστατα είναι μία καθημερινή πραγματικότητα, που την ζούμε όλοι μας. Εξάλλου λέγει ο Ψαλμωδός: «Τίς ἐστιν ἄνθρωπος, ὅς ζήσεται καί οὐκ ὄψεται θάνατον;(:Ποιος άνθρωπος που υπάρχει, -λέγει- που να μην δοκίμασε τον θάνατον;)». Και τον θάνατον όλοι τον βλέπομε και τον γνωρίζομε. Εκείνο που μας αποκαλύπτεται, όμως, είναι ότι μετά θάνατον υπάρχει άλλη ζωή. Αυτό δεν το ξέρουμε. Μας αποκαλύπτεται. Βλέπομε μόνον το φαινόμενον του θανάτου. Και αυτή η ζωή δεν είναι στην ποιότητά της όμοια - κι αυτό μας αποκαλύπτεται- με εκείνη που ζήσαμε σε τούτη την ζωή. Αν φυσικά δεν υπάρξει μετάνοια. Όποια η ζωή μας εδώ, εκεί και η ζωή εκεί. Ίδια ποιότητα.
Η Πολωνική Ορθόδοξη Εκκλησία αναφέρει ότι η παγκόσμια Ορθοδοξία αντιμετωπίζει μια δύσκολη κατάσταση σχετικά με την OCU και καλεί τους πιστούς να προσευχηθούν για ενότητα.
Δύο νομοσχέδια που θα αφαιρούσαν
ιστορικές εκκλησίες από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Λιθουανίας και θα άνοιγαν την
πόρτα για την αφαίρεση του παραδοσιακού της καθεστώτος αντιβαίνουν στο Σύνταγμα
της Λιθουανίας, σύμφωνα με το Νομικό Τμήμα της Καγκελαρίας του Κοινοβουλίου.
Στα συμπεράσματά του, με ημερομηνία 28 Οκτωβρίου, το υπουργείο αναφέρει ότι τα νομοσχέδια, που κατατέθηκαν από την Ένωση Πατρίδας-Λιθουανών Χριστιανοδημοκρατών, αντιβαίνουν στις συνταγματικές εγγυήσεις του απαραβίαστου της περιουσίας, της ελευθερίας των θρησκευτικών οργανώσεων και του δικαιώματός τους να αυτοδιοικούνται σύμφωνα με τους δικούς τους κανόνες και καταστατικούς νόμους, αναφέρει η Λιθουανική Ορθόδοξη Εκκλησία .
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ[: Λουκά, 16, 19-31]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
« Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ. ΔΥΟ ΨΥΧΟΓΡΑΦΙΕΣ»
(Έκδοσις
Β΄)
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-11-1995] [Β323]
Η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου, αγαπητοί μου, που ακούσαμε στη σημερινήν ευαγγελική περικοπή, είναι μία κατασκευασμένη ιστορία, που ο Κύριος ήθελε να δώσει μία απάντηση εις τους Φαρισαίους.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ [: Λουκ. 16,19 - 31]
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ
ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ
[…] «Ήταν
κάποτε», λέγει ο Κύριος, «κάποιος
άνθρωπος πλούσιος, που ενώ ζούσε μέσα σε
πολλή κακία και αμαρτία, δεν είχε λάβει πείρα καμιάς συμφοράς, αλλά τα πάντα έρρεαν ομαλά και άφθονα γι΄ αυτόν
όπως το νερό στις πηγές». Το ότι πράγματι καμία συμφορά δεν του συνέβαινε,
ούτε αφορμή για στενοχώρια, ούτε καμία ανωμαλία βιοτική, αυτό ακριβώς ο Κύριος
το υπαινίχτηκε με αυτό που είπε ότι «ἦν εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς(:διασκέδαζε και ευφραινόταν σε πλούσια συμπόσια
κάθε μέρα με μεγαλοπρέπεια)»[Λουκ.16,19].
Και ότι ζούσε με κακία, γίνεται φανερό και από το τέλος που είχε, αλλά και πριν από το τέλος του από την περιφρόνηση που έδειξε στον φτωχό. Και το ότι δεν ελεούσε όχι μόνο εκείνον που στεκόταν στην πόρτα του, αλλά ούτε και κανένα άλλον, εκείνος ο ίδιος το έδειξε· διότι εάν αυτόν που ήταν διαρκώς ριγμένος μπροστά στην πόρτα του και βρισκόταν μπροστά στα μάτια του κάθε ημέρα, και αναγκαζόταν μια και δύο και πολλές φορές να τον βλέπει εισερχόμενος και εξερχόμενος (καθόσον δεν τον συναντούσε σε καμιά συνοικία, ούτε βρισκόταν σε κρυφό και απόμερο τόπο, αλλά εκεί από όπου συνεχώς έμπαινε και έβγαινε ο πλούσιος και αναγκαζόταν έτσι και χωρίς να το θέλει να τον βλέπει), εάν λοιπόν αυτόν δεν ελέησε, που βρισκόταν κατάκοιτος σε τόσο φοβερό κατάντημα και ζούσε μέσα σε τόσο μεγάλη δυστυχία, ή καλύτερα που ταλαιπωριόταν σε όλη του τη ζωή από αρρώστια, και μάλιστα από πολύ φοβερή αρρώστια, για ποιον που θα τύχαινε να συναντήσει θα συγκινούνταν ποτέ; Διότι κι αν την προηγούμενη ημέρα τον προσπέρασε, την επόμενη φυσικό ήταν κάποια συγκίνηση να αισθανόταν· αλλά εάν και κατ΄ αυτήν αδιαφόρησε, έπρεπε την τρίτη ή την τέταρτη ή την επόμενη οπωσδήποτε να λύγιζε συγκινούμενος , ακόμα κι αν ήταν αγριότερος από τα θηρία.
Οι Πάπες δεν Σταμάτησαν Ποτέ: Τι Κρύβουν οι Οικουμενιστές για τους Διωγμούς
των Ορθοδόξων
Πνευματική Προειδοποίηση
Αυτό το ιστορικό κείμενο αποτελεί ένα πολύτιμο τεκμήριο για τις παπικές μεθοδεύσεις ανά τους αιώνες. Αναδεικνύει τις ιστορικές αποδείξεις της βαθιάς εχθρότητας της Ρώμης εναντίον των Ορθοδόξων, τις οποίες οι σύγχρονοι οικουμενιστές προσπαθούν επιμελώς να αποσιωπήσουν.
Ἡ ὀρθή χρήση ἐκκλησιαστικῶν λέξεων καί φράσεων καί ἑρμηνευτικά σχόλια.
Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ.
Χρυσοστόμου Γ'
Στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας συχνά χρησιμοποιοῦνται συγκεκριμένες λέξεις καί φράσεις, πού ἔχουν ἀποκτήσει, θά λέγαμε, «ἐκκλησιαστική ἰδιότητα». Κάποιες ἀπό αὐτές δέν χρησιμοποιοῦνται πάντοτε καί ἀπό ὅλους ὀρθῶς, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς γραμματικῆς ἤ τοῦ συντακτικοῦ. Ἀπό τήν ἄλλη ὑπάρχουν στά βιβλικά κείμενα διάφοροι στίχοι μέ κάποια δυσκολία στήν ἑρμηνεία τους καί εἶναι ἀναγκαία ἡ ἐπεξήγηση γιά τήν κατανόησή τους. Ἔτσι παρακάτω παρουσιάζουμε τέτοιες λέξεις ἀπό ὅλα τά μέρη τοῦ λόγου (οὐσιαστικά, ἐπίθετα, ἀντωνυμίες, ρήματα κλπ.) πού χρησιμοποιοῦμε εἴτε στή λατρεία τῆς Ἐκκλησίας εἴτε σέ κηρύγματα εἴτε καί σέ γραπτά κείμενα. Προσέτι, παρουσιάζουμε λέξεις καί φράσεις, πού ἀξίζει ν' ἀποδοθῆ ἡ ἑρμηνεία τους, γιά τήν καλύτερη κατανόηση τοῦ περιεχομένου τῆς θείας διδασκαλίας τῶν Γραφῶν.
ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ Ο ΦΩΤΙΣΤΗΣ
ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Ένας από τους
επιφανείς αποστόλους της ευρύτερης ομάδος, των Εβδομήκοντα, είναι ο άγιος απόστολος Αριστόβουλος.
Πατρίδα του
ήταν η Κύπρος, είχε ιουδαϊκή
καταγωγή, αναφέρεται ως αδελφός του αγίου αποστόλου
Βαρνάβα και ήταν ένας από τους πάμπολλους Ιουδαίους ελληνιστές, οι οποίοι
είχαν ενστερνιστεί τον ελληνικό πολιτισμό, την ελληνική παιδεία και τον
ελληνικό τρόπο ζωής. Άλλωστε αυτό μαρτυρεί και το ελληνικό όνομά του
Αριστόβουλος, που σημαίνει αυτός που συμβουλεύει τα χρήσιμα. Αυτός που
συμβουλεύει τα άριστα.
Γεννήθηκε
στις αρχές του 1ου μ. Χ. αιώνα και έλαβε σοβαρή ελληνική παιδεία. Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε περισσότερα για την
πρότερη ζωή του.
Άνηκε στη χορεία των 70 Αποστόλων. Να επισημάνουμε εδώ πως εκτός από τους δώδεκα Αποστόλους, οι οποίοι επί τρία ολόκληρα χρόνια ακολουθούσαν τον Κύριο στις περιοδείες του στις πόλεις και τα χωριά της Παλαιστίνης, υπήρξαν αυτήκοοι του σωτηρίου κηρύγματος Του και αυτόπτες μάρτυρες του έργου και των θαυμάτων Του, στα ιερά Ευαγγέλια γίνεται λόγος και για εβδομήκοντα άλλους Αποστόλους. Τους επέλεξε από τους πολυπληθείς ακροατές Του.
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ
π. Δημητρίου Μπόκου
Στην ωραιότατη παραβολή του Χριστού για τον πλούσιο και τον φτωχό Λάζαρο, διαφαίνεται η μεγάλη δυσκολία του ανθρώπου να αποδεχθεί πράγματα που διαφεύγουν τον άμεσο έλεγχό του, είτε διά της λογικής, είτε διά των αισθήσεών του. Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσα ανήκουν στον επέκεινα κόσμο, τον μη βλεπόμενο, που δεν εμπίπτει στην άμεση παρατήρηση ή στην αναντίρρητη λογική απόδειξη, στις μόνες δηλαδή προσιτές και αποδεκτές μεθόδους που προσπορίζουν πιστοποιημένη γνώση στον άνθρωπο.
Διδασκαλίες για υπερφυσικές πραγματικότητες, για ουράνιες ή υποχθόνιες υποστάσεις, για θεϊκή αποκάλυψη ή πλάνη δαιμονική, αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερο σκεπτικισμό (Κυριακή Ε΄Λουκά).
Μπροστά στη δυσκολία αυτή πολλοί καταλήγουν στην προχειρότερη λύση, την απόρριψη. Όσα δεν μπορούν να επαληθευτούν με τους συνήθεις τρόπους που ισχύουν στον φυσικό κόσμο, πάνε στο περιθώριο. Δεν υπάρχουν. Ή δεν αξίζει να ασχολείται κάποιος με αυτά. Θεωρούνται αποκύημα παρωχημένων εποχών, καρπός της αδυναμίας του ανθρώπου μπρος στις ατιθάσευτες δυνάμεις του σύμπαντος. Διακωμωδούνται σήμερα, στον αιώνα της επιστήμης.
Δεν απορρίπτονται μόνο τα περί υπάρξεως Θεού, αλλά και όσα αφορούν τον κόσμο του κακού. Και επιτείνει την τάση αυτή ο σατανάς, «ο πλανών την οικουμένην», μια και τον βολεύει άριστα να φαίνεται πως δεν υπάρχει. Όποιος περνάει απαρατήρητος, κάνει καλύτερα τη δουλειά του. Ο ανύποπτος δέχεται πιο καίρια χτυπήματα από τον εχθρό που δεν γίνεται αντιληπτός.
Ε’ ΛΟΥΚΑ ( ΦΤΩΧΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ)
«...μεταξύ ἡμῶν καί ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται,...»
Μεγάλο βάραθρο ἔχει πλέον
στηριχθῆ μεταξύ μας· ἐάν ἤθελες ἐσύ μποροῦσες νά τό γεφυρώσεις ἐν ὅσῳ ζοῦσες
στή γῆ, μιμούμενος τόν Πατριάρχη Ἀβραάμ πού καί αὐτός ἦταν πλούσιος.
Ὁ Λάζαρος ἦταν μέν γεμάτος πληγές, ἀλλά αὐτό προεῖχε, τό ὅτι εἶχε μέσα του ψυχή πολυτιμότερη ἀπό κάθε χρυσάφι ἤ καλύτερα ὄχι μόνο τήν ψυχή, ἀλλά καί τό σῶμα του· διότι ἀρετή τοῦ σώματος δέν εἶναι ἡ πολυσαρκία, ἡ εὐρωστία καί τά πολυτελῆ ἐνδύματα, ἀλλά τό νά ἀντέχει τόσα πολλά καί τέτοιου εἴδους βάσανα.
Νέα επιδίωξη του Μητροπολίτη Περιστερίου για χειραγώγηση της εκκλησιαστικής
συνείδησης προς την αποδοχή της ψευδοσυνόδου Κρήτης.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Δέκα (10) χρόνια μετά την επιχείρηση θεσμικής νομιμοποίησης του Οικουμενισμού στην Κρήτη (Κολυμπάρι, Ιούνιος 2016), κληρικοί και λαϊκοί οπαδοί της παναίρεσης "εορτάζουν" την μνήμη της με εκδηλώσεις, όπως αυτή που προαναγγέλλεται από την καλπάζουσα στην κούρσα της ηγεσίας της, Μητρόπολη Περιστερίου.
«κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν
καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν»
Χρήστος Σαλταούρας
Οι εκφράσεις «κατ᾿ εἰκόνα» καὶ «καθ᾿ ὁμοίωσιν» από φιλολογικής και θεολογικής άποψης.
ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ ΠΕΡΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΑΛΛΑ
ΣΙΩΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!
Ο Γρηγόριος φαίνεται να έχει αναλάβει εργολαβικά την αποδόμηση όσων ορθόδοξων θέσεων δεν εξυπηρετούν τη δική του γραμμή. Ομιλητές, ημερίδες, διαλέξεις και θεολογικές αναλύσεις με προσκεκλημένους πρόσωπα που επικρίνουν τον Τυχικό ή εκφράζουν θέσεις που πολλοί θεωρούν οικουμενιστικές. Πολλή θεολογία, πολλή προβολή, πολλή προσπάθεια να παρουσιαστεί ως κανονικό το αμφισβητούμενο.
ΑΓΙΟΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΛΕΟΠΑΣ Ο ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΣ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Σημαντική θέση στη χωρία των αγίων της Καινής Διαθήκης κατέχουν και οι λεγόμενοι Αδελφόθεοι. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Κλεόπας, ή Σίμων, ή Συμεών. Τα πολλά ονόματα ήταν συνηθισμένα στην ιουδαϊκή κοινωνία, αλλά στην εκκλησιαστική παράδοση μας είναι περισσότερο γνωστός ως Κλεόπας.
Μουσουλμάνοι τρομοκράτες πυροβόλησαν στο ψαχνό χριστιανούς! Πού είναι οι «φριπαλεστάιν», οι φλοτίλες, οι καφίγιες και οι μπούρκες;
ΑΛΛΟ Η ΕΙΚΟΝΑ, ΑΛΛΟ ΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Στην Καρίτσα δεν έγινε απλώς λιτάνευση της εικόνας του Αγίου Δημητρίου. Δεν έγινε μόνο τιμητική περιφορά των ιερών λειψάνων του. Έγινε επιτάφια περιφορά, με τον Άγιο ξαπλωμένο πάνω σε ανθοστόλιστο Επιτάφιο, σαν να κείται νεκρός.
σ.σ. Τί πιο εξώφθαλμο και προκλητικό. Από τη μία πλευρά της τραπέζης των αιρετικών παπικών στέκονται «ορθόδοξοι» λεγάμενοι κληρικοί με επικεφαλής τον Σύρου Δωρόθεο Β’, και από την άλλη πλευρά της τραπέζης στέκονται παπικοί, καθώς όλοι μαζί υποδέχονται το νέο «επίσκοπο».
Το «Αἰωνία
ἡ μνήμη» στον τάφο του Πάπα και η ευθύνη του Πατριάρχη
Γεώργιος Αποστολάκης
Η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στον τάφο του Πάπα Φραγκίσκου, στις 28 Οκτωβρίου 2026, στη βασιλική της Santa Maria Maggiore στη Ρώμη, προστίθεται στη μακρά σειρά των δημόσιων εκδηλώσεων προσεγγίσεώς του προς τον Παπισμό. Το ίδιο το Πατριαρχείο ανακοίνωσε την επίσκεψη και την κατάθεση λουλουδιών στον τάφο του εκλιπόντος. Το κρίσιμο ζήτημα, όμως, που θέτει το βίντεο το οποίο συνοδεύει την είδηση, είναι η ψαλμωδία του «Αἰωνία ἡ μνήμη» υπέρ αυτού. Πρόκειται για ενέργεια με εκκλησιαστικό περιεχόμενο, η οποία απαιτεί εκκλησιαστική εξήγηση.
Aφόρητη πίεση, εξευτελισμός και διακωμώδηση: Ιδού η
επιστολή Τυχικού που εξηγεί γιατί δεν παρέστη στην Ιερά Σύνοδο
Βαριές καταγγελίες για τη συμπεριφορά Αρχιερέων
απέναντι του
Σε τρισέλιδη επιστολή ημερομηνίας 14 Οκτωβρίου 20206 ο πρώην Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός εξηγεί τους λόγους για τους οποίους απορρίπτει την πρόσκληση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεώργιου να συμμετάσχει στη σημερινή συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου, η οποία πραγματοποιήθηκε το πρωί και μεταξύ άλλων εξέτασε το περιεχόμενο επιστολών που στάλθηκαν προς ιερείς της επαρχίας Πάφου για τη σύσταση νέου εκκλησιαστικού σχήματος.
Λοκντάουν στην Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας:
Κλείνουν οι ναοί στις 4 Δεκεμβρίου για τα ονομαστήρια του Μητροπολίτη
Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Πρωτοφανής απόφαση στα εκκλησιαστικά χρονικά της τοπικής μας Εκκλησίας αποτελεί η πρόσφατη εγκύκλιος της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας για τον μήνα Δεκέμβριο. Όταν οι ευλαβείς ιερείς διάβασαν το σχετικό σημείωμα, δεν πίστευαν στα μάτια τους με αυτό που αντίκρισαν. Με μια αιφνιδιαστική και άκρως εγωκεντρική κίνηση, αποφασίστηκε το κλείσιμο των ιερών ναών και η κατάργηση της πρωινής Θείας Λειτουργίας κατά την 4η Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθοδοξία τιμά τη μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας και του Οσίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, προκειμένου να εξαναγκαστεί το σύνολο του κλήρου και του λαού να μεταβεί στο Μεσολόγγι για τα ονομαστήρια του Μητροπολίτη κ.κ. Δαμασκηνού.
Νεκτάριος Δαπέργολας
«Μόνε σάν νά πηγαίναμε μπουλούκι ἀνάκατο, θαρροῦσες, ἀπ’ ὅλες τίς γενιές καί τίς χρονιές, ἄλλοι τῶν τωρινῶν καιρῶν κι ἄλλοι πολλά παλιῶν, πού ’χαν λευκάνει ἀπ’ τά περίσσια γένια. Καπεταναῖοι ἀγέλαστοι μέ τό κεφαλοπάνι, καί παπάδες θεριά, λοχίες τοῦ ’97 ἤ τοῦ ’12, μπαλτζῆδες βλοσυροί πάνου ἀπ’ τόν ὦμο σειῶντας τό πελέκι, ἀπελάτες καί σκουταροφόροι, μέ τό αἷμα ἐπάνω τους ἀκόμη Βουργάρων καί Τούρκων. Ὅλοι μαζί, δίχως μιλιά, χρόνους ἀμέτρητους ἀγκομαχῶντας πλάι πλάι, διαβαίναμε τίς ράχες, τά φαράγγια, δίχως νά λογαριάζουμε ἄλλο τίποτε».
28η Οκτωβρίου: Μόνο όταν η Παναγία σκέπει, η Ελλάδα
μεγαλουργεί
Ελευθέριος Ανδρώνης
Πάει καιρός πολύς που το αήττητο μαφόριο της Θεοτόκου, η Αγία Σκέπη, κηρύχθηκε ανεπιθύμητη στα κοσμικά σαλόνια μας. Ο ξιπασμένος, απνευμάτιστος Γραικός, είπε πώς ο δροσερός ίσκιος της Υπερμάχου, του κρύβει τον ήλιο της «προόδου». Πώς η χώρα πρέπει να τραβήξει μπροστά, προς τους ατσάλινους ορίζοντες της Εσπερίας, αδέσμευτη από τη μάνα του Έθνους μας, ελεύθερη για να επιλέξει τη σκλαβιά της.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, την Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2026, το πρωί, επισκέφθηκε την βασιλική της Santa Maria Maggiore στην Ρώμη και τον τάφο του Πάπα Φραγκίσκου.
Ἡ Ὀρθόδοξος Παράδοσις ἐνώπιον τῆς νεωτερικότητος
Κριτικὴ εἰς τάς θεολογικάς θέσεις τοῦ καθ. Σταύρου
Γιαγκάζογλου
Τοῦ κ. Βασιλείου Κονδύλη, θεολόγου
1.Εἰσαγωγή: Ἡ ἀνανέωσις τῆς θεολογίας καὶ τὸ ζήτημα τῶν κριτηρίων της
Στὸ δημοσίευμα τοῦ Βήματος τῆς 12ης Ὀκτωβρίου 2026, μὲ τίτλο «Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο: Οἱ γεωπολιτικὲς προκλήσεις καὶ ἡ σύγχρονη μαρτυρία», ὁ καθ. Σταῦρος Γιαγκάζογλου παρουσιάζει τὸ σκεπτικὸ μιᾶς σειρᾶς ἐπιστημονικῶν διαλέξεων σχετικὰ μὲ τὸν ρόλο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ στὸν σύγχρονο κόσμο. Στὸ ἐπίκεντρο τῆς τοποθέτησής του βρίσκονται ἡ ἐξωστρέφεια τοῦ Φαναρίου, ὁ διάλογος τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τὰ σύγχρονα κοινωνικὰ καὶ πολιτισμικὰ ζητήματα, ἡ ἀνανέωση τῆς θεολογικῆς σκέψης καὶ ἡ δυνατότητα τῆς ἐκκλησιαστικῆς Παραδόσεως νὰ συνομιλεῖ μὲ ἕνα κόσμο ποὺ ἔχει μεταβληθεῖ σημαντικὰ ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1960 καὶ τοῦ 1970.
ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ 28ης
ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
Απόσπασμα
απομαγνητοφωνημένης ομιλίας του
μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ
ΕΙΣ ΤΗΝ 28ην ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου
Λαρίσης στις 27-10-1985] [Β145]
Αγαπητοί μου, η αγρυπνία που επιτελούμε απόψε, είναι στη μεγάλη εκείνη ευεργεσία του Θεού, που έδωσε τη νίκη και την ελευθερία στον ελληνικό μας Έθνος. Όλοι τότε νόμισαν ότι η Ελλάς θα πέθαινε, υποκύπτουσα στον κατακτητή. Εκείνη η μικρή Ελλάς των επτά εκατομμυρίων· ότι θα συνετρίβετο μπροστά σε έναν όγκο σαράντα εκατομμυρίων. Για να προστεθεί ύστερα από λίγους μήνες ένας άλλος όγκος άλλων σαράντα εκατομμυρίων, μπροστά στη μικρή μας Ελλάδα. Η Ελλάδα όμως δεν απέθανε. Ο Κύριος που ανέστησε την κόρη του Ιαείρου, Εκείνος είπε και δια την Ελλάδα: «Οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει». Δεν πέθανε, αλλά κοιμάται. Μόνος αγαπητοί μου, ο Χριστός είναι Εκείνος που όταν απλώνει το ζωογόνο χέρι Του, όλα τα σώζει και όλα τα ζωοποιεί. Τότε είμεθα εγγύς βαράθρου, εγγύς θανάτου. Κι όμως ο Κύριος, ο Θεός μάς έβγαλε από εκείνα τα βάραθρα της εθνικής αλλά και της πνευματικής μας απωλείας, παρά τους γέλωτας των αντιφρονούντων. Γελούσαν οι εχθροί. Κι έλεγαν: «Είναι δυνατόν;». Κι όμως δείξαμε στον κόσμον το θαύμα του Θεού και της Υπεραγίας Θεοτόκου.
