GSI: Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΤΟΥ 1986
ΕΚΘΕΤΕΙ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ
Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός (ΜΔΕ
Δημοσίου Δικαίου)
Η Τουρκία, ήδη από το 1986, είχε αναγνωρίσει ρητώς, με δική της κανονιστική πράξη (υπ’ αριθ. 86/11264 της 17ης Δεκεμβρίου 1986), την ελευθερία τρίτων κρατών να ποντίζουν υποβρύχια καλώδια ακόμη και εντός της τουρκικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στη Μαύρη Θάλασσα.
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ
ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
[:Λουκά
8,5-15]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου
Λαρίσης στις 15-10-2000] [Β423]
Βεβαίως ο Κύριος, αγαπητοί μου, είχε πάντοτε ένα πυκνό ακροατήριο. Όλοι εκρέμοντο από τα χείλη Του. Κάποιοι, όμως, απεσταλμένοι των Φαρισαίων που θέλησαν να Τον συλλάβουν, όταν Τον άκουσαν -κι αυτό είναι ένα δείγμα- γύρισαν και είπαν στους άρχοντές των, τους Φαρισαίους: «Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος». «Ποτέ», λέγει, «δεν λάλησε άνθρωπος, σαν κι αυτόν τον άνθρωπον».
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ
ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
[:Λουκά
8,5-15
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου
με θέμα:
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 16-10-1988] [Β204]
Η παραβολή του σπορέως, αγαπητοί μου, που
κάθε χρόνο τέτοιο καιρό μας δίνει την ευκαιρία να κοιτάξομε τον εαυτό μας, το πώς ακούμε τον λόγο του Θεού και πώς ο
λόγος του Θεού, που μοιάζει κατά την παραβολή, με σπόρο, μπορεί να καρποφορεί ή να τελεσφορεί στο
χωράφι της ψυχής μας. Είναι λοιπόν μία ευκαιρία
να ξανακαθρεπτιστούμε. Και βέβαια η
ποιότητα του σπόρου είναι μία. Και δεν υπάρχει καμία αμφισβήτησις, αφού είναι ο
λόγος του Θεού.
Αλλά στην αμφισβήτηση μπαίνει το έδαφος. Το τι έδαφος διαθέτει ο κάθε ένας εκ των ακροατών. Δηλαδή τι έδαφος καρδιάς διαθέτει. Και το έδαφος αυτό είναι ποικίλο και συνεπώς τα αποτελέσματα του σπόρου, δηλαδή του θείου λόγου, είναι ποικίλα. Έτσι, ο Κύριος στην παραβολή αυτή αναφέρει τέσσερις κατηγορίες ακροατών.
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ
ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
[:Λουκά
8,5-15]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 14-10-1990] [Β240]
Όταν
αγαπητοί μου, ο Κύριος περιήρχετο όλην την χώραν του Ισραήλ, εκήρυττε και
εθεράπευε τους ανθρώπους που είχαν ή ασθένεια ή αναπηρία. Ήταν λοιπόν πολύ
φυσικό να τρέχει ο κόσμος από κοντά, ξοπίσω Του. Αλλά γιατί έτρεχε; Γιατί εθεραπεύετο. Όχι λοιπόν διότι ήθελε να ακούσει
την διδασκαλία Του, αλλά γιατί εθεραπεύετο. Το τονίζω αυτό. Αυτή όμως η περίπτωσις, του ότι
εθεραπεύετο, ήτο δευτερεύουσα. Δεν ήτο η
πρωτεύουσα. Ο Κύριος ήθελε να ακούσουν την διδασκαλία Του. Αν θέλετε, ένας
τρόπος προσελκύσεως ήτο η θεραπεία.
Αν ο σκοπός ήτο η θεραπεία, τότε θα έπρεπε να θεραπεύσει όλους τους ανθρώπους του Ισραήλ ή ακόμη θα έπρεπε να αναστήσει όλους τους νεκρούς του Ισραήλ. Ύστερα δεν θα μπορούσε να τέλειωνε ο Χριστιανισμός όσο ο Κύριος ήταν στην Γη. Θα πρέπει λοιπόν κατά τη διάρκεια του Χριστιανισμού μες στους αιώνες να εθεραπεύοντο όσοι ήσαν Χριστιανοί και να μην πέθαινε κανείς από όσοι ήσαν Χριστιανοί. Άτοπον... Εδώ βλέπει κανείς πραγματικά ότι το θέμα της θεραπείας, της αποκαταστάσεως της υγείας ή της ολοκληρίας, αν κανείς ήτο χωλός, τυφλός κ.λπ. παράλυτος, είναι δευτερεύον. Θα ήθελα να το υπογραμμίσω. Είναι δευτερεύον. Το πρώτον είναι η διδασκαλία και το Θεανθρώπινον πρόσωπον του Ιησού Χριστού. Είδατε, αγαπητοί μου, όταν κάπου ακουστεί ένα θαύμα πώς τρέχουν οι άνθρωποι; Θα έπρεπε τουλάχιστον με την ίδια προθυμία να έτρεχαν οι άνθρωποι όταν ηκούετο και λόγος Θεού. Με την ίδια προθυμία, το ξαναλέγω.
Ὁ πνευματικός ἀγών
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Συχνὰ οἱ κληρικοὶ μιλοῦν στοὺς πιστοὺς γιὰ τὶς ἀρετὲς καὶ τὰ πάθη. Στὸ κήρυγμά τους, ὅλα τὰ θεωροῦν εὔκολα· δίχως κόπο ἡ ἀπόκτηση τῶν ἀρετῶν, δίχως κόπο καὶ ἡ καταπολέμηση τῶν παθῶν. Ἡ πραγματικότητα ὡστόσο εἶναι διαφορετική.
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ
ΔΙΔΑΧΑΙ
«Ποιός τά ἔσβησε;»
Μᾶς πληροφορεῖ ὁ εὐαγγελιστής Μᾶρκος (Μαρκ. α΄, 4):
«ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν» (: Καὶ ἔγινεν ὁ Ἰωάννης ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου μὲ τὸ νὰ βαπτίζῃ εἰς τὴν ἔρημον καὶ μὲ τὸ νὰ κηρύττῃ βάπτισμα, ποὺ ἔπρεπε νὰ συνοδεύεται μὲ ἐσωτερικὴν μετάνοιαν, πρὸς τὸν σκοπόν τοῦ νὰ ἐπιτύχουν οἱ βαπτιζόμενοι τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν τους, τὴν ὁποίαν θὰ τοὺς ἐξησφάλιζεν ὁ μετὰ τὸν Ἰωάννην ἐρχόμενος Μεσσίας».
«Νηστεία προ της Θείας Μεταλήψεως;
Ναι!»
(Ξενίας δεσποτικής και αθανάτου
τραπέζης, εν υπερώω τόπω ταις υψηλαίς φρεσί, πιστοί, δεύτε απολαύσωμεν – Μ.
Τετάρτη Εσπέρας)
ΜΕΡΟΣ Γ΄
Νίκος
Σακαλάκης, Μαθηματικός
Υπάρχει
μια κλιμάκωση της προετοιμασίας προ της Θ. Μεταλήψεως στα όρια του χρόνου μέχρι
το «μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε», από τους υπεύθυνους
πνευματικούς.
Αν,
όμως, κανείς υιοθετήσει τη θεολογική γραμμή (γέφυρα) που ένωσε τους Ισραηλίτες
με το όρος Σινά, με το Νόμο του Θεού και με την παρουσία Του, θα κατανοήσει την
σκοπιμότητα-αναγκαιότητα της τριήμερης νηστείας προ της Θ. Κοινωνίας.
Στην Π. Διαθήκη (Έξοδος, κεφ. 19, 9-15), διαβάζουμε:
Δ’ ΛΟΥΚΑ (ΣΠΟΡΕΩΣ)
«...ὁ ἔχων ὧτα ἀκούειν ἀκουέτω»
Αὐτός
πού ἔχει αὐτιά πνευματικά καί πνευματικό ἐνδιαφέρον διά νά ἀκούει τή διδασκαλία
τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, ἄς ἀκούει μέ καλή καί ἀγαθή προαίρεση. Ἡ βούληση τοῦ ἀνθρώπου,
τό αὐτεξούσιον, ἀποτελεῖ τόν ἀκρογωνιαῖον λίθον γιά τό ἀνθρώπινο ὄν στόν κόσμον
αὐτόν. Ἑπομένως, φθάνει κάποιος πλησίον ἤ μακράν τοῦ Θεοῦ, ὄχι μέ τά προσόντα ἀπό
τήν φύσιν ἀλλά μέ τά προκαλούμενα ἀπό τήν προαίρεσιν· καί ἡ προαίρεσις εἶναι
γνώρισμα μόνο τῶν λογικῶν.
Αὐτά λοιπόν εἶναι μόνον ἀπό ὅλα τά ἄλλα πού, ἤ ἀπομακρύνονται ἀπό τόν Θεόν μέ τίς κακίες, οἱ ἄνθρωποι, ἤ φθάνουν κοντά σ’ Αὐτόν, καρποφοροῦν μέ ὑπομονή τίς ἀρετές καί δέχονται μέ ἀγαθή προαίρεση τόν λόγο τοῦ Θεοῦ Λόγου. Ἐκεῖνος, πού πληγώθηκε βαθιά ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, δέν τοῦ φτάνει ἡ δύναμη τοῦ σώματός του νά ἀνταποκριθεῖ στό μέγεθος τῆς προθέσεώς του. Γιατί, δέν χορταίνει ἡ πρόθεσίς του ἀπό τούς κόπους καί τούς ἱδρῶτες τῆς ἀσκήσεως. Νιώθοντας δηλαδή, ὅπως οἱ πολλοί διψασμένοι, δέ βρίσκει μέ τί νά σβήσει τή φλόγα τῆς προαιρέσεώς του, ἀλλά ὅλη τήν ἡμέρα καί τή νύκτα, διψᾶ καί κοπιάζει μέ ὑπομονή καί δέν ἐπαρκεῖ ἡ δύναμη τοῦ σώματος.
ΟΤΑΝ ΤΟ ΙΕΡΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΨΗΦΙΑΚΟ ΘΕΑΜΑ
Γράφει ο Στυλιανός
Καβάζης
Η πρόσφατη
συζήτηση που άνοιξε στην Ιερά σύνοδο για την παρουσία κληρικών και μοναχών στα
μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι πολύ βαθύτερη από το απλοϊκό ερώτημα αν πρέπει
ή όχι να έχουν Facebook, Instagram, tik tok κ.ο.κ.
Προσωπικά θεωρώ ότι η παρουσία της Εκκλησίας στο διαδίκτυο είναι πλέον
αναπόφευκτη, αφού εκεί βρίσκεται καθημερινά ένα τεράστιο μέρος της κοινωνίας
και επομένως εκεί πρέπει να υπάρχει και η Ορθόδοξη μαρτυρία. Το ζητούμενο όμως
δεν είναι απλώς να είμαστε παρόντες, αλλά πώς είμαστε παρόντες και τι
εκπέμπουμε.
Πέρα από αυτό όμως έχω παρατηρήσει κάτι που με προβληματίζει ολοένα και περισσότερο. Βλέπω μια αλόγιστη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης ακόμη και σε ζητήματα που απαιτούν τη μεγαλύτερη δυνατή διάκριση. Εικόνες της Παναγίας που δημιουργούνται τεχνητά και παρουσιάζονται σαν να αποτελούν κάτι αυθεντικό, ψηφιακές σκηνές από τη ζωή των Αγίων που ουδέποτε υπήρξαν, αναπαραστάσεις γεγονότων της Αγίας Γραφής και, ακόμη περισσότερο, ολόκληρα πνευματικά κείμενα που παράγονται από AI και στη συνέχεια εμφανίζονται ως προσωπικός λόγος. Εκεί, κατά τη γνώμη μου, χρειάζεται να χτυπήσει ένα μεγάλο καμπανάκι για όλους μας.
ΙΕΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
π. Δημητρίου
Μπόκου
Στην πανέμορφη παραβολή του Σπορέως ο Κύριός μας Ιησούς δίνει σαφείς και ξεκάθαρους συμβολισμούς. «Ο σπόρος εστίν ο λόγος του Θεού», λέει. Και συμπληρώνει αλλού, «ο Πατήρ μου ο γεωργός εστιν» (Ιω. 15, 1).
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ «ΝΕΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΑΦΟΥ»
Κύριε, η Πάφος
δεν χρειάζεται αντίγραφα. Θέλει τον κανονικό της Μητροπολίτη πίσω στον θρόνο
του.
Τις τελευταίες ημέρες, πολλοί πιστοί παρατηρούν συμπεριφορές που τους δημιουργούν την έντονη εντύπωση μιας προσπάθειας μίμησης: ιερατικά αντί αρχιερατικών ενδύματα, μπαστούνι, κινήσεις δήθεν ταπεινοφροσύνης και συμπεριφορές που θυμίζουν τον Μητροπολίτη Τυχικό.
Μίτρα καὶ ποιμαντορικὴ ῥάβδος!
Τοῦ κ. Νικολάου Ρωμανοῦ, θεολόγου
Ὁ μοναχισμὸς συχνά στήν ἐποχή μας παύει νὰ νοεῖται ὡς δρόμος ἀπαρνήσεως καὶ μετατρέπεται σὲ προθάλαμο ἐπισκοποιήσεως. Ὁρισμένοι δὲν γίνονται ἀρχιμανδρίτες, γιὰ νὰ ζήσουν ὡς μοναχοί· σχεδὸν δίνεται ἡ ἐντύπωση ὅτι γίνονται μοναχοὶ, γιὰ νὰ μπορέσουν κάποτε νὰ γίνουν ἐπίσκοποι.
Βαδίζοντας στὸ μονοπάτι…
Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος
Τὰ τελευταῖα χρόνια, καλοί μου φίλοι, ὑπάρχει μία ἔντονη τάση γιὰ τὴν ὕπαιθρο, τὴν πεζοπορία, τὴν ὀρειβασία καὶ βέβαια γιὰ τὰ μονοπάτια. Εἴτε μόνοι, εἴτε μὲ παρέα καὶ μὲ φίλους, εἶναι ὅ,τι καλύτερο. Βλέπετε γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο, εἶναι μία μεγάλη ἀνάγκη. Μᾶς ἐπανασυνδέουν ὅλα αὐτὰ μὲ τὴν φύση καὶ μᾶς κάνουν νὰ ξεφεύγουμε ἀπὸ τὰ πιεστικὰ προβλήματα τῆς καθημερινότητας, τὸ ἄγχος, τὴν καθιστικὴ ζωὴ κ.λπ.
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8,4-15]
Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ
«Εἶπε διὰ
παραβολῆς(:μίλησε
με παραβολή)»[Λουκά
8,4]:
Οι μακάριοι προφήτες παρουσίαζαν με πολλούς τρόπους τους λόγους τους για τον Χριστό. Γιατί άλλοι Τον προανήγγειλαν ότι θα έρθει ως φως, και άλλοι ότι θα έρθει με τάξη και μεγαλοπρέπεια βασιλική. Και πράγματι είπε κάποιος από αυτούς: «Ἰδοὺ γὰρ βασιλεὺς δίκαιος βασιλεύσει, καὶ ἄρχοντες μετὰ κρίσεως ἄρξουσι. καὶ ἔσται ὁ ἄνθρωπος κρύπτων τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ κρυβήσεται ὡς ἀφ᾿ ὕδατος φερομένου· καὶ φανήσεται ἐν Σιὼν ὡς ποταμὸς φερόμενος ἔνδοξος ἐν γῇ διψώσῃ(:Διότι ιδού, ένας βασιλέας δίκαιος θα βασιλεύσει στην Ιερουσαλήμ και οι άρχοντες αυτού θα κρίνουν και θα αποφασίζουν με δικαιοσύνη και ευθύτητα. Τότε ο άνθρωπος θα κρύπτει και θα φυλάττει στο βάθος της καρδιάς του ως θησαυρό τους λόγους της δικαιοσύνης και προστατευόμενος για τη δικαιοσύνη του από τον Θεό, θα αποφύγει τα δεινά, τα οποία σαν πλημμύρα ύδατος θα επέρχονται εναντίον του. Και θα φανεί στην Ιερουσαλήμ σαν πλούσιος ποταμός, περίφημος, σε ξηρά και διψασμένη γη)» [Ησ.32,1-2].
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
[:Λουκά 8,5-15]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Δ΄ Λουκά με θέμα:
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-10-1997] (Β 363)
Ερχόμεθα και πάλι, αγαπητοί μου, στη θαυμασία
παραβολή του Σπορέως, όπως την ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή του Λουκά.
Εδώ ο Κύριος, με τέσσερις εικόνες, δείχνει τέσσερις κατηγορίες ακροατών. Όλοι οι άνθρωποι δεν ακούν εξίσου τα
ευαγγελικά μηνύματα. Ο καθένας διαθέτει τη δική του προαίρεση ή τη δική του
καλλιέργεια ψυχής. Άλλος είναι προσεκτικός ακροατής, άλλος επιπόλαιος,
άλλος πορωμένος, άλλος βρίσκει ανεπαρκή αυτά που ακούει και επιδιώκει αναζήτηση
έξω του ευαγγελικού χώρου, άλλος κάτι άλλο κ.ο.κ. Πάντως, βασικά στοιχεία της
παραβολής είναι:
Πρώτον, ότι «ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ». Ἐξῆλθεν ο Θεός. Ἐξῆλθεν. Πώς εξήλθε; Από πού εξήλθε; Και πού πήγε; Είναι ο Θεός Λόγος, ο Οποίος εξέρχεται εις τον κόσμον με την Ενανθρώπησή Του. Δεύτερον. Ο σκοπός της Ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου που εξέρχεται, είναι να σπείρει τον σπόρον της αληθείας. Και η αλήθεια είναι ότι ο Θεός είναι Τριαδικός. Η πρώτη αλήθεια. Εκ της οποίας εξαρτώνται όλες οι άλλες αλήθειες. Και ο δεύτερος λόγος, ότι ο Θεός Λόγος ενηνθρώπησε. Το δεύτερον πρόσωπον της Αγίας Τριάδος ενηνθρώπησε. Αυτές οι δύο μεγάλες αλήθειες, που καθορίζουν αυτό που λέμε: «Χριστιανισμός».
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 8,4-15]
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ
«Ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς τῆς οἰκίας ἐκάθητο παρὰ τὴν θάλασσαν(:Την ίδια εκείνη ημέρα βγήκε ο Ιησούς από το σπίτι στο οποίο φιλοξενούνταν και κάθισε κοντά στη θάλασσα)»[Ματθ.13,1]. «Εάν θέλετε λοιπόν», λέγει, «να με δείτε και να ακούσετε τους λόγους μου, ορίστε, έρχομαι έξω και συζητώ μαζί σας».
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ
ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
[:Λουκά
8,5-15]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 15-10-1995] [Β323]
Όταν
μιλούσε ο Κύριος, αγαπητοί μου, είχε πάντοτε μπροστά Του ένα πυκνό ακροατήριον.
Και ο λόγος του Θεού έπεφτε στις καρδιές
άλλοτε απαλά, άλλοτε συγκλονιστικά και άλλοτε υποκριτικά και αδιάφορα. Και ο
λόγος ήταν πάντοτε ο ίδιος για όλους. Οι καρδιές, όμως, των ακροατών ήταν
διαφορετικές. Ο σπόρος του λόγου έπεφτε σε διαφορετικά εδάφη. Γι'αυτό ο
Κύριος είπε την παραβολή του σπορέως, που ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική
περικοπή. Ήθελε οι ακροαταί Του να συνειδητοποιήσουν την ποιότητα του εδάφους
που ο καθένας είχε.
Και ο Κύριος μίλησε για τέσσερις κατηγορίες «εδαφών»-ακροατών. Στην πρώτη κατηγορία, μας πληροφορεί ο Κύριος, ο σπόρος, ο λόγος του Θεού, πέφτει, λέει, «παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό». Δεν έπεσε ένα μέρος του σπόρου εις το χωράφι. Αλλά στο μονοπάτι δίπλα, εις τον δρόμον, που ήταν πατημένη γη. Ήρθαν όμως και τα πουλιά, αφού δεν μπόρεσε αυτός ο σπόρος να ανακατευθεί με το χώμα και το μέρος αυτό του σπόρου, το κατέφαγαν, λέγει, τα πουλιά του ουρανού. Πρόκειται για τους ανθρώπους εκείνους που η καρδιά τους είναι γη πατημένη. Δηλαδή δεν φυτρώνει τίποτα. Είναι οι πωρωμένοι άνθρωποι. Τίποτε δεν εγγίζει την καρδιά τους. Ούτε κι αυτή ακόμη δύναται να εγγίσει η χάρις του Θεού. Γιατί ο άνθρωπος είναι ελεύθερος.
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΛΟΥΚΑ[:Τίτ.3,8-15]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου
σχετικά με την αποστολική περικοπή της Κυριακής Δ΄
Λουκά με
θέμα:
«ΜΙΑ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 15-10-1989]
Στέλνοντας, αγαπητοί μου, την επιστολή του ο Απόστολος Παύλος στον Τίτο, Επίσκοπο Κρήτης, όπως ακούσαμε στη σημερινή αποστολική περικοπή και που είναι γεμάτη από προτροπές ποιμαντικού και ιεραποστολικού χαρακτήρος, αλλά και προσωπικού ακόμη χαρακτήρος, την κατακλείνει την επιστολή του με δύο ακόμη λόγια ποιμαντικών προτροπών, όπως και με δύο λόγια ιεραποστολικών προτροπών.
Η Εσθονική Εκκλησία προσφεύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
Του Γιώργου
Λειμωνίδη στην Romfea
Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου προσέφυγαν η Εσθονική Ορθόδοξη Εκκλησία και η Ιερά Μονή Πουχτίτσας, αμφισβητώντας τη νομοθεσία που απαιτεί τη διακοπή των δεσμών τους με τη Μόσχα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εσθονικής δημόσιας ραδιοτηλεόρασης ERR.
Παύλος Μελάς: Ένα παλληκάρι με ιδανικά
Είναι χρήσιμο να θυμίζουμε στις
νεότερες γενιές για ποιες αρχές και αξίες αγωνίσθηκε
Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας, πολιτικός επιστήμων
Μία από τις πολλές επετείους του Οκτωβρίου είναι εκείνη του θανάτου του Παύλου Μελά. Κορυφαία μορφή του Μακεδονικού Αγώνα και γόνος ιστορικής οικογένειας από την Ήπειρο, ο Παύλος σκοτώθηκε από τουρκικό βόλι στις 13 Οκτωβρίου 1904 στη Στάτιτσα (σημερινό χωριό Μελάς της Καστοριάς). Είχε εισέλθει για τρίτη φορά κρυφά στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία για να ενισχύσει τον αγώνα των Ελλήνων κατά των Βουλγάρων κομιτατζήδων.
Φρίκη στην Ολλανδία - Για πρώτη φορά ευθανασία σε δίχρονο βρέφος!
Ελευθέριος
Ανδρώνης
Η ιστορία της ανθρώπινης φαυλότητας επαναλαμβάνεται σαν ένα μοτίβο της κόλασης που βιάζεται να αναδυθεί από τα έγκατα, όταν έρχονται καιροί που ο άνθρωπος καταντά χειρότερος και από δαίμονα. Τα προγράμματα ευθανασίας είναι ακριβώς ένα τέτοιο βάραθρο, θαρρείς βγαλμένο από τις πιο φρικαλέες σκηνές της κόλασης του Δάντη. Και δεν υπάρχει απαισιότερη άβυσσος από εκείνη που ζητά να καταβροχθίζει παιδιά: την αθωότητά τους, το δικαίωμά τους στο φως, την ίδια τη ζωή τους.
Λαλίστατοι μόνον ὅταν πρόκειται περὶ ἀποδοχῶν
Θεοφάνης Γρηγορίου
Ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας ἀπεδείχθη ἰδιαιτέρως λαλίστατος, ὅταν ἐτέθη τὸ ζήτημα τῆς προκλητικῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν Μητροπολιτῶν. Διὰ τὸ συγκεκριμένον ζήτημα εὑρέθησαν ἀμέσως καὶ τὰ νομικὰ ἐπιχειρήματα καὶ ἡ διάθεσις διὰ δημοσίαν παρέμβασιν καὶ ὁ ἀπαραίτητος τηλεοπτικὸς χρόνος.
[[ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ:
Ο
εγκωμιαστικός λόγος του Ιερού Χρυσοστόμου στην αγία Πελαγία την Παρθενομάρτυρα
εκφωνήθηκε στην Αντιόχεια, κατά την ετήσια εορτή της μνήμης της στις 8
Οκτωβρίου, πιθανότατα κατά την περίοδο της ιερατικής και κηρυκτικής δράσης του
εκεί (386–397 μ.Χ.). Το ακριβές έτος εκφώνησης δεν είναι γνωστό. Η αγία Πελαγία
η Παρθενομάρτυς της Αντιόχειας έζησε στα τέλη του 3ου – αρχές του 4ου αιώνα μ.
Χ. και μαρτύρησε σε ηλικία περίπου
δεκαπέντε ετών, κατά την περίοδο των μεγάλων διωγμών κατά των Χριστιανών
από τον Νουμεριανό. Η αγία Πελαγία η
Παρθενομάρτυς δεν πρέπει να συγχέεται
με την επίσης Αντιοχειανή οσία Πελαγία(5ος αι. μ.Χ), η οποία,
σύμφωνα με την αγιολογική παράδοση, εγκατέλειψε τον προηγούμενο αμαρτωλό βίο
της, μετανόησε και ακολούθησε αυστηρή ασκητική ζωή. Πρόκειται επομένως για δύο διαφορετικά πρόσωπα και δύο διαφορετικές
μορφές αγιότητας: στην πρώτη δεσπόζει το μαρτύριο και η διαφύλαξη της
παρθενίας, ενώ στη δεύτερη η μετάνοια και η άσκηση. Η Εκκλησία τιμά τη
μνήμη και των δύο στις 8 Οκτωβρίου, γεγονός που συχνά προκαλεί σύγχυση ως προς
την ταυτότητά τους]].
……………………………………………………………………………………………………………………………
ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΟΜΙΛΙΑ
ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΕΛΑΓΙΑ, ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΑ
α. Ευλογημένος ο Θεός! Και γυναίκες ακόμη τώρα πια περιπαίζουν τον θάνατο και νεαρές κόρες τον περιγελούν· και παρθένες πάρα πολύ νέες, που δεν έχουν γνωρίσει τον γάμο, ορμούν με χαρά στα ίδια τα κεντριά του Άδη και τίποτα φοβερό δεν παθαίνουν[Α΄Κορ.15,55-57:
Αὐτογνωσία καί φιλοδοξία
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π.
Διονυσίου Τάτση
Καθημερινὰ
διατυπώνονται παράπονα ἀπὸ τοὺς ἁπλοὺς ἀνθρώπους γιὰ πράξεις καὶ παραλείψεις τῶν
ἀρχόντων τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας καὶ ὄχι σπάνια καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς. Ὑπάρχει
διάχυτη ἡ αἴσθηση ὅτι τὰ πρόσωπα αὐτὰ εἶναι ἀνίκανα καὶ ὑπηρετοῦν συμφέροντα, μὲ
τρόπο προκλητικὸ καὶ σκανδαλώδη. Χωρίς νὰ ἀγνοοῦμε τὶς φωτεινὲς ἐξαιρέσεις,
δυστυχῶς ἡ πλειονότητα ἀποδεικνύεται ἀνίκανη καὶ αὐτὸ συμβαίνει, γιατὶ οἱ
συγκεκριμένοι ἄνθρωποι εἶναι φιλόδοξοι καὶ τοὺς λείπει ἡ αὐτογνωσία. Μιλᾶμε γιὰ
τὴν ὕπαρξη ἑνὸς φοβεροῦ πάθους καὶ τὴν ἀπουσία μιᾶς μεγάλης ἀρετῆς. Ἡ φιλοδοξία
καὶ ἡ αὐτογνωσία δὲν μποροῦν νὰ συνυπάρχουν στὸν ἄνθρωπο. Ὅταν κυριαρχεῖ ἡ
φιλοδοξία, χάνεται ἡ αὐτογνωσία. Ἐνῶ ὅταν ὑπάρχει ἡ αὐτογνωσία, τὸ πάθος τῆς
φιλοδοξίας μειώνεται καὶ κάποιες φορὲς νεκρώνεται.
Ὁ φιλόδοξος χάνει τὴν αἴσθηση ὅτι εἶναι ἕνας κοινὸς ἄνθρωπος μὲ πολλὲς ἀδυναμίες καὶ φυσικὰ ἀκατάλληλος γιὰ ὑπεύθυνες θέσεις στὴν κοσμικὴ ἐξουσία. Ἡ πραγματικότητα αὐτὴ δὲν λαμβάνεται ὑπόψη, γι’ αὐτὸ μεγάλα κοινωνικὰ προβλήματα, ποὺ γιὰ τὴ λύση τους χρειάζονται ἱκανότητες, τὰ ἀναλαμβάνουν μικροὶ καὶ ἀδύναμοι ἄνθρωποι. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ πολλαπλασιάζονται τὰ προβλήματα!
Τσερκάσι Θεοδόσιος: «Όταν η πολιτική συγχέεται με την κανονική τάξη,
γεννιέται νομιμοποιημένο σχίσμα»
Του Γιώργου Λειμωνίδη στη Romfea
Επικριτικός
απέναντι στον τρόπο συγκρότησης της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της
Ουκρανίας εμφανίστηκε ο Μητροπολίτης Τσερκάσι κ. Θεοδόσιος, σχολιάζοντας την έκθεση η οποία
συντάχθηκε από κληρικό του Οικουμενικού Πατριαρχείου προς τον Πατριάρχη κ.
Βαρθολομαίο για τα γεγονότα της Ενωτικής Συνόδου του 2018.
Σε δηλώσεις του στην Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων, ο Ουκρανός Ιεράρχης υποστήριξε ότι το κείμενο, το οποίο δημοσιοποίησε η αμερικανική έκδοση του μέσου, αποτυπώνει καθοριστική εμπλοκή της πολιτικής εξουσίας και των υπηρεσιών ασφαλείας στις εκκλησιαστικές εξελίξεις.
Η Γαλλία φλέγεται. Μαθητές με καταγωγή από Αφρική και Ασία προκαλούν χάος σε όλη τη χώρα, εκπαιδευτικοί περιλούζονται με βενζίνη, σχολεία πυρπολούνται και γίνονται εκατοντάδες συλλήψεις.
Τραγική εμφάνιση της Ούρσουλα Φον Ντερ Λέϊεν στα Σκόπια. Ζήτησε την επανέναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων για το πρώτο κεφάλαιο, αδιαφορώντας για τις Ελληνικές και Βουλγαρικές ευαισθησίες.
«καὶ αὐτὸς προελεύσεται
ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού»
Χρήστος Σαλταούρας
« εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία· διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου ᾿Ελισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιωάννην· καὶ ἔσται χαρά σοι καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται. ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πίῃ καὶ Πνεύματος ῾Αγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ,καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν· καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού.. »Λουκάς 1:13-17.
ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΤΥΧΙΚΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΘΕΙ
ΚΑΝΕΙΣ
Σήμερα παρουσιάζουν ως «νέα δράση» όσα χτίστηκαν χθες
— όμως στην Πάφο η μνήμη δεν σβήνεται, οι άνθρωποι θυμούνται και τα έργα έχουν
υπογραφή.
Υπάρχουν στιγμές που μια απλή ανακοίνωση αρκεί για να ξυπνήσει μια ολόκληρη ιστορία.
Λίγα λόγια του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονή Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Πυργετού Λαρίσης, Αρχιμανδρίτου Ειρηναίου Βαϊοπούλου, στο τέλος της Θείας Λειτουργίας της Κυριακής 20 Σεπτεμβρίου 2026.
«Νηστεία προ της
Θείας Μεταλήψεως; Ναι!»
(Ξενίας δεσποτικής και αθανάτου
τραπέζης, εν υπερώω τόπω ταις υψηλαίς φρεσί, πιστοί, δεύτε απολαύσωμεν – Μ.
Τετάρτη Εσπέρας)
ΜΕΡΟΣ Β΄
Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός
Κεντρίζει τη σκέψη η Ευαγγελική θεώρηση-διήγηση της παραδόσεως του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας στο Μυστικό Δείπνο από τον Κύριο. Η απλοϊκή σκέψη δημιουργεί μια «αντίφαση», διότι στα δύο πρώτα Ευαγγέλια (Ματθ. και Μάρκου) υπάρχει η ρηματική μετοχή «εσθιόντων αυτών», δηλ. «εσθιόντων αυτών μετέδωσε ο Κύριος στους μαθητές τον Άγιο Άρτο και ακολούθως το Τίμιο Αίμα Του», ενώ στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο αναγράφεται ότι «μετά το δειπνήσαι γίνεται η μετάδοση του Τιμίου Αίματος. Υπάρχει δηλ. «μορφή αντίφασης» ανάμεσα στα δύο Ευαγγέλια (Ματθ. και Μάρκου), όπου την μετάληψη του Τιμίου Σώματος διαδέχεται αμέσως η μετάληψη του Τιμίου Αίματος του Χριστού και στο κατά Λουκά, στο οποίο η μετάληψη του Τιμίου Αίματος ακολουθεί (χρονικά) μετά το δειπνήσαι. Αναμφίβολα, το «δειπνήσαι» αναφέρεται στη μετάληψη του Αγίου Άρτου.
Η Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου: Από τη Ρώμη έως την
Ορθόδοξη Ανατολή, το Ύπουλο Σχέδιο Μετάλλαξης της Πίστης
Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Μονή Εικοσιφοινίσσης: Νέες «Πρέσπες» – Πουλήσαν την Ορθοδοξία για 48
«αργύρια»!
Ελευθέριος
Ανδρώνης
Το ένα μετά το άλλο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παραδίνει όλα τα πνευματικά προπύργια του Ελληνισμού σε αλλοεθνή αρπακτικά. Αφού αδιαφόρησαν για τη βεβήλωση της Αγιάς Σοφιάς και της Μονής της Χώρας, τα οποία ο Ερντογάν μετέτρεψε σε τζαμιά. Αφού παράτησαν τα προσκυνήματα των Αγίων Τόπων στη μοίρα τους, εν μέσω πολεμικών συγκρούσεων και καταστροφών. Αφού έβαλαν πλάτη στο ξεπούλημα της Αγίας Αικατερίνης του Σινά με προωθούμενη αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Τώρα ήρθε και η σειρά της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης της Δράμας να συμβιβαστεί (εξαναγκαστικά) με την αρπαγή των κειμηλίων της το 1917, από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες.
«ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ…»
Στέφανος Κισιώτης
Είναι αλήθεια ότι πολλοί
επισκέπτονται το Άγιον Όρος. Κάθε επίσκεψη είναι καλή και ωφέλιμη. Αφήνει ένα
ιδιαίτερο αποτύπωμα στον επισκέπτη.
Οι επισκέπτες είναι δυο ειδών.
Όσοι πηγαίνουν και επιστρέφουν στον κόσμο και όσοι πηγαίνουν και μένουν εκεί…
Αυτοί που μένουν, αφιερώνονται δια βίου εκεί, ως μοναχοί, στο Περιβόλι της Παναγίας. Σε όσους μείνουν εκεί δημιουργείται μια αλλοίωση μέσα τους, μικρή ή μεγάλη. Αυτή εξαρτάται από, την προαίρεση, τη διάθεση, την επιθυμία, τη λαχτάρα, την αναζήτηση, την ανησυχία μπροστά στα απλά και τα δύσκολα που θέτει, πρώτα και κύρια στον εαυτό του, και ταυτόχρονα από το πόσο αφίεται στα χέρια του Χριστού, της Παναγίας και τελικά του γέροντά του στον οποίο έχει εμπιστευθεί τον εαυτό του.
Γιατί ο φόβος του
«φράχτη ελληνικής κυριαρχίας» δεν αντέχει νομικά;
Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου)
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Ο νέος Καταστατικός
Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου και τα ανθρώπινα δικαιώματα
Προς την Κυπριακή Κυβέρνηση, τη Βουλή των Αντιπροσώπων, τη Νομική Υπηρεσία
και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς
Ο νέος Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου του 2026 δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως εσωτερική υπόθεση της Εκκλησίας.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 5η Οκτωβρίου 2026
ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ
ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
(Τα ερωτήματα, οι αντιδράσεις και οι σιωπές
γύρω από μια τραγική υπόθεση)
«Ενός κακού δοθέντος μύρια έπονται», λέγει η γνωστή ρήση. Ένα μεγάλο κακό συχνά αφήνει πίσω του αλυσιδωτές συνέπειες, δημιουργώντας νέες πληγές, νέες αντιπαραθέσεις και νέα ερωτήματα.
