«Αν οι Άραβες διέσωσαν την Ελληνική Γνώση, τότε γιατί η Αναγέννηση ξεκίνησε
στη Βενετία;»
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
Οἱ Ἄραβες δὲν εἴχανε μήτε γραφὴ γιὰ νὰ γράφουνε τὴ γλώσσα τους, κι ὁ ἴδιος ὁ Μωάμεθ λέγει μέσα στὸ Κοράνιο πῶς δὲν ξέρει μήτε γραφή, μήτε ἀνάγνωση.
Παρακολουθούσα μια Θεία Λειτουργία που μεταδιδόταν
ζωντανά στο διαδίκτυο.
μ. Θεόκτιστος ο Κρης
«Παρακολουθούσα μια Θεία Λειτουργία που μεταδιδόταν ζωντανά στο διαδίκτυο. Ο ιερέας λειτουργούσε, οι ψάλτες έψαλλαν και κάτω από την εικόνα περνούσαν αδιάκοπα ονόματα. «Υπέρ υγείας Μαρίας». «Υπέρ αναπαύσεως Γεωργίου». «Πάτερ, μνημόνευσε το παιδί μου». Άλλος έγραφε δέκα ονόματα, άλλος είκοσι. Και όσο προχωρούσε η ακολουθία, τόσο πλήθαιναν τα αιτήματα.
Με κοινή
ανακοίνωση τους οι Σύλλογοι Ποντίων Ρόδου και Κω αναφέρουν τα εξής:
Με αφορμή την ανακοίνωση του «Συλλόγου Πολιτισμού και Αλληλεγγύης Τούρκων Ρόδου, Κω και Δωδεκανήσου» που εδρεύει στη Σμύρνη, και τις αναφορές του στην ταυτότητα των μουσουλμάνων συμπολιτών μας, αισθανόμαστε την ανάγκη να τοποθετηθούμε δημόσια.
Αἵρεσις, Σχίσμα καὶ Παρασυναγωγὴ
Τοῦ Σεβ.
Μητροπολίτου Ἀντινόης Παντελεήμονος
Ἐπειδὴ τὸν τελευταῖο καιρὸ παρακολουθοῦμε τὴν ἐπίδραση τῆς Οἰκουμενιστικῆς κίνησης ἐπάνω στοὺς Κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς θεολόγους, γι’ αὐτό, ἂς δοῦμε πῶς οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἀντιμετώπισαν τὶς αἱρέσεις, τὰ σχίσματα καὶ τὶς παρασυναγωγὲς μὲ ἰδιαίτερη αὐστηρότητα, θεωρώντας τες ὡς τὴ μεγαλύτερη πνευματικὴ ἀπειλὴ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ γνώμη τους διαμορφώνεται πάνω στὴν ἀρχὴ ὅτι παραχαράσσουν τὴν Ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, διασπᾶ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ στερεῖ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου κ. Μωϋσέως, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ, μέ θέμα: «Ἡ σχέση τοῦ μοναχοῦ μέ τόν διάδοχο τοῦ Γέροντά του».
῞Αγιος
Μηνᾶς ὁ Μεγαλομάρτυς
(11 Νοεμβρίου)
῾Ο ῞Αγιος μεγαλομάρτυς Μηνᾶς
γεννήθηκε τὸ 245 μ.Χ. στὸ Νίκιο τῆς Κάτω Αἰγύπτου ἀπὸ ειδωλολάτρες γονεῖς. ῾Ο
Μηνᾶς ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ γνώρισε τὸ Χριστὸ ἀγωνιζόταν νὰ τηρεῖ τὶς ἐντολὲς Του. ῞Οταν
μεγάλωσε κατατάχθηκε στὸ τάγμα τοῦ ἱππικοῦ τῶν Ρουτιλιανῶν τὸ ὁποῖο εἶχε γιὰ ἕδρα
τὴν σημερινὴ Κιουτάχεια τῆς Μικρᾶς
̉Ασίας. ῾Ο Μηνᾶς ὑπῆρξε ὑπόδειγμα στρατιώτου. Στὸ στρατὸ γνώρισε καὶ
συνδέθηκε πνευματικά καὶ μὲ ἄλλους στρατιῶτες, ἀρκετοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἔγιναν
χριστιανοί.
῾Ο Μηνᾶς μετὰ τὴ στρατιωτικὴ του θητεία ἀφιερώθηκε στὸν Κύριο καὶ ζοῦσε σὰν πραγματικὸς ἀσκητής. Μάλιστα μαζὶ μὲ συστρατιῶτες του δημιούργησε μία κοινοβιακὴ σκήτη ὅπου ἔπιδόθηκαν στὴν ἄσκηση καὶ τὴν προσευχή. ῾H ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς ἔκανε τὸν ἅγιο νὰ κατεβεῖ στὸν κόσμο, ὅπου γινόταν τρομερὸς διωγμὸς ἐναντίον τῶν Xριστιανῶν. Mὲ θάρρος ὠμολόγησε στὸν ἡγεμόνα τὴν πίστι του στὸ Xριστό. Αὐτὸ θεωρήθηκε ὑβριστικὸ καὶ γι̉ αὐτὸ ὁδηγήθηκε σὲ δίκη καὶ τὸν κατάδίκασαν σὲ φρικιαστικὰ μαρτύρια τὰ ὁποία ὑπέμεινε καρτερικὰ καὶ δοξολογῶντας τὸν Θεό. Τέλος τὸν ἀποκεφάλησαν. Χριστιανοὶ περιμάζεψαν τὸ ἱερὸ του λείψανο καὶ τὸ ἔθαψαν σὲ ἀσφαλὴ τόπο. ῞Υστερα ἀργότερα κάποιος ἔπαρχος τοῦ Κοτυαίου ὀνομαζόμενος ̉Αθανάσιος, ἀφοῦ τοποθέτησε τὸ λείψανο τοῦ ῾Αγίου σὲ πολυτελὴ λάρνακα τὸ μετέφερε στὴν πατρίδα του, τὴν Αἴγυπτο.
ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΙΑΣΩΝ, ΣΩΣΙΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΣ ΚΕΡΚΥΡΑ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Κάθε περιοχή επιδεικνύει τους φωτιστές της στην χριστιανική πίστη και τιμά τους χριστιανούς ιεραποστόλους οι οποίοι τους κήρυξαν το Ευαγγέλιο και τους μετέτρεψαν στην αληθινή και μόνη σώζουσα πίστη στο Χριστό. Έτσι και η Κέρκυρα σεμνύνεται για τους φωτιστές της, Αγίους Αποστόλους Ιάσονα και Σωσίπατρο, οι οποίοι θεωρούνται οι ιδρυτές της Εκκλησίας στο νησί και ανήκουν στην χωρία των Ο΄ Αποστόλων. Μαζί με αυτούς τιμάται και η πρώτη χριστιανή γυναίκα του νησιού, μάρτυρα Κερκύρα.
Ο Ιάσων καταγόταν από την Ταρσό και έζησε στην Θεσσαλονίκη και ο Σωσίπατρος από την Αχαΐα. Τα ονόματά τους αναφέρονται στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου και στο βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων. Μάλιστα ο Παύλος τους ονομάζει ως συγγενείς του, προφανώς όχι εξ αίματος αλλά εννοούσε την πνευματική συγγένεια τους ένωνε διότι υπήρξαν υπάκουη και συνεργάσιμη συνεργάτες του.
Άγιος Νεκτάριος: Ένας αμνός που δεν χωρούσε η εποχή του - Πόσο μάλλον η
δική μας
Ελευθέριος
Ανδρώνης
Αδικημένος, πικραμένος, κατατρεγμένος, πάμφτωχος. Ο Άγιος Νεκτάριος, αυτό το σπάνιο μαργαριτάρι στο αιώνιο στέμμα της Ορθοδοξίας, είναι η απάντηση ότι το θυσιαστικό πνεύμα των Αγίων δεν είναι μια θεωρητική ηθικολογία, αλλά ένας βίος που διαχρονικά στάζει αίμα.
ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΗΡΩΔΙΩΝ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ.
ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η χορεία των Εβδομήκοντα Αποστόλων υπήρξε σημαντική για την αρχαία Εκκλησία, διότι οι ένθεοι και ένθερμοι αυτοί άνδρες εργάστηκαν ιεραποστολικά ισάξια με τους Δώδεκα Αποστόλους για την διάδοση του Ευαγγελίου στα Έθνη. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος Ηρωδίων, ο οποίος υπήρξε ιδιαίτερα ζηλωτής της ιεραποστολής της Εκκλησίας. Μάλιστα επειδή εργάστηκε ιεραποστολικά στην Ελλάδα, αποτελώντας καύχημα για την Ελληνική Εκκλησία και ειδικά για την Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος.
ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ - Ο
ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΠΑΝΤΑ ΕΛΛΟΧΕΥΕΙ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ
Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης
«Οι Έλληνες Γενίτσαροι – Από Παιδιά της Ρωμιοσύνης σε Ξίφη της Οθωμανικής Τυραννίας έως τον σύγχρονο νεο-γενιτσαρισμό»
Εισήγηση
του κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στην Ημερίδα
της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς με Θέμα «‘'Πρωτείο'', Συνοδικότης & Ενότης της
Εκκλησίας» Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, 28 Απριλίου 2010
Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ
ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΠΡΩΤΕΙΟΥ
Θεολογική-αγιοπνευματική προσέγγιση
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
Η ενότητα της Εκκλησίας σε όλες τις εκδοχές
της – θεσμικές η χαρισματικές- έχει σαφώς αγιοπνευματική βάση.
Παρέχεται μυστηριακώς, συντηρείται όμως, καλιεργείται και εκφαίνεται
κατεξοχήν ευχαριστιακώς.
Καταρχήν, η ενότητα της Εκκλησίας, ως θεμελιώδης ιδιότητά της, προκύπτει από την ίδια την οντολογία της και εκφράζει ιδιαιτέρως την αυτοσυνειδησία της, η οποία διατυπώθηκε ιστορικά κατά τον πλέον επίσημο και αδιαμφισβήτητο τρόπο στον Όρο της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου (381), ο οποίος απετέλεσε και το Σύμβολο Πίστεως της Εκκλησίας.
Ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου κ. Μεθοδίου, Καθηγουμένου τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Ἀναστάντος Χριστοῦ Πειραιῶς, μέ θέμα: «Τό “πρωτεῖο” τοῦ Ἡγουμένου»
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 9η Νοεμβρίου 2026
ΙΣΛΑΜ: ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ
ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ Ή ΣΥΣΤΗΜΑ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΜΙΣΟΥΣ;
(Αναφορά σε κορανικά χωρία και ισλαμικά
κείμενα περί εχθρότητας, βίας και πολέμου κατά μη μουσουλμάνων)
Η πρόσφατη ένοπλη επίθεση στον ελληνορθόδοξο Ναό του Αγίου Γεωργίου, στην περιοχή Καράκ της Ιορδανίας, κατά τη διάρκεια κηδείας, συγκλονίζει κάθε άνθρωπο που διατηρεί στοιχειώδη σεβασμό προς την ανθρώπινη ζωή και την ιερότητα της θρησκευτικής λατρείας. Σύμφωνα με τις έως τώρα δημοσιευμένες πληροφορίες, η επίθεση της 23ης Οκτωβρίου 2026 προκάλεσε εννέα νεκρούς και δεκάδες τραυματίες, ενώ οι αρμόδιες αρχές συνεχίζουν τις έρευνες για την ταυτοποίηση των δραστών και τη διαλεύκανση των κινήτρων τους.
Πατριάρχης
Κωνσταντινουπόλεως: Ὁ πραγματικὸς καὶ διαχρονικὸς σύνδεσμος καὶ ἐγγυητὴς τῆς ἑνότητος
τῆς Ἐκκλησίας.
Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων.
« Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος
Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης ἀποτελεῖ διαχρονικῶς τὸν ὁρατὸν καὶ ὑποστατὸν
σύνδεσμον τῆς ἑνότητος τοῦ Κυριακοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος καὶ ἐν ταυτῷ τὸν ἐγγυητὴν
αὐτῆς, κατὰ τὰς προνοίας τῶν Συνοδικῶς ἀποφθεγξαμένων θείων Πατέρων».
ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ. 17/10/2026 ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ [1]
Αὐτὰ τὰ λέγει ὁ νῦν Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, διὰ τὸν ἑκάστοτε Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, ἄρα καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό του.
Τα περί
‘’αδελφών Εκκλησιών’’ κατά την επίσκεψιν Πάπα εις Κύπρον το 2010
Του Β. Χαραλάμπους,
θεολόγου
Είναι αλήθεια ότι κάθε φορά
που Πάπας επισκέπτεται μια Ορθόδοξη Εκκλησία, γίνεται αφορμή σκανδαλισμού του
πληρώματος της Εκκλησίας, με τις προεξάρχουσες αντιφάσεις να προκαλούν σύγχυση
και προβληματισμό.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι σχηματίζουν την εντύπωση ότι ο Παπισμός είναι κανονική Εκκλησία, παρά τα πολλά και αναπάντητα ερωτηματικά. Επιπρόσθετα με αυτό, εμποδίζονται ρωμαιοκαθολικοί συνάνθρωποί μας να επιστρέψουν στην Μία Αγία Εκκλησία, με τέτοιες διατυπώσεις.
Ἡ ἀξία συμμετοχὴ
τῶν πιστῶν εἰς τὴν Θείαν Κοινωνίαν
Τοῦ κ. Περικλέους Ἠλία
Νταλιάνη, Θεολόγου
1ον
Σὲ βίντεο ποὺ κυκλοφορεῖ στὸ διαδίκτυο, ὁ κατὰ τὰ ἄλλα ἄξιος Μακαριστὸς Μητροπολίτης πρώην Σιατίστης Παῦλος (†) μὲ θέμα τὴν συνεχῆ Μετάληψη (τὸ ἔτος 2017 πρὸ “Κορωνοϊοῦ”), ὁμιλεῖ “γιὰ τὴν ἀνάγκη συνεχοῦς συμμετοχῆς στὴν Θεία Κοινωνία”, ἀλλὰ δὲν λέει ἐσφαλμένα (ὅπως δυστυχῶς ἀποκομμένα κάνουν καὶ οἱ Προτεστάντες, ἀλλὰ καὶ οἱ νεωτεριστὲς ἐκκοσμικευμένοι Ὀρθόδοξοι), ὅτι ὁ τρώγων καὶ πίνων ἀναξίως, κατάκριμα ἔχει καὶ κόλαση, ὅπως ὁ Ἰούδας ποὺ κοινώνησε καὶ δαιμονίστηκε, ἐνῶ ἀντίθετα ἡ Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία κοινώνησε μία φορὰ καὶ σώθηκε, γιατί κοινώνησε ἀξίως.
῞Αγ.
Νεκτάριος Πενταπόλεως
῾Ο κατά κόσμον Αναστάσιος
Κεφαλᾶς γεννήθηκε τό 1846 στή Σηλυβρία ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς ὅπου ἔμαθε τά
πρῶτα γράμματα. Σέ ἡλικία 14 ετών πῆγε
στη Βασιλεύουσα, γιά ἐργασία. Τίς ἀλεύθερες ὦρες μελετοῦσε τούς Πατέρες
καί ἐκκλησιαζόταν. ̉Εργάστηκε ὡς παιδονόμος καί δάσκαλος στό σχολεῖο τοῦ
Μετοχίου τοῦ Παναγίου Τάφου. Τό 1866, διορίσθηκε δάσκαλος στό Λιθί τῆς
Χίου. Τό 1876 ἐκάρη μοναχός μέ τό ὄνομα
Λάζαρος στή Νέα Μονή τῆς Χίου.
Νεκτάριος ὁνομάσθηκε, ὅταν χειροτονήθηκε
διάκονος. ῾Ο Χιώτης, ̉Ιωάννης
Χωρέμης, τόν βοήθησε νά συνεχίσει τίς σπουδές του στήν ̉Αθήνα. Κατά τή διάρκεια
τῶν σπουδῶν του ὁ εὐεργέτης του πέθανε. Γνωστοί του, τόν σύστησαν στόν
Πατριάρχη ̉Αλεξανδρείας Σωφρόνιο, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε τά ἔξοδα γιά τίς σπουδές του
στή Θεολογική Σχολή.
῞Οταν ἦλθε στήν ̉Αλεξάνδρεια, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καί ανέλαβε τά καθήκοντα γραμματέα καί ἱεροκήρυκα τοῦ Πατριαρχείου. Τό 1889 χειροτονήθηκε μητροπολίτης Πενταπόλεως. ῾Η δράση του προκάλεσε τήν ἀντίδραση κληρικῶν, οἱ ὁποίοι τόν διέβαλαν στόν Σωφρόνιο. Δυστυχῶς οἱ εἰσηγήσεις τους ἔγιναν ἀποδεκτές ἀπό τόν Πατριάρχη καί τόν ἀπομάκρυνε ἀπό τό Πατριαρχεῖο.
Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν
καί οἱ μητέρες.
Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου μέ τόν
τίτλο «Ἡ ἀγωγή τῶν παίδων καί αἱ μητέρες», σέ ἀπόδοση νεοελληνική.
Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν εἶναι ἀναγκαῖο νά ἀρχίζει ἀπό τήν βρεφική ἡλικία. Στήν ἡλικία αὐτή, ἡ φύσις ἔταξε παιδαγωγούς τούς γονεῖς καί ἰδίως τίς μητέρες.
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ
ΔΙΔΑΧΑΙ
«Σὰν τὰ καρφιὰ τοῦ σταυροῦ μου»
«Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε. ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον». (: «Σᾶς τὰ εἶπα αὐτὰ γιὰ νὰ ἔχετε εἰρήνη ἔχοντας κοινωνία καὶ ἕνωση μαζί μου. Ἐφόσον εἶστε μέσα στὸν κόσμο, θὰ ἔχετε θλίψη. Ἀλλά ἔχετε θάρρος. Ἐγὼ ἔχω νικήσει τὸν κόσμο. Καὶ μὲ τὴ νίκη μου αὐτὴ ἐξασφάλισα καὶ γιὰ σᾶς τὸ θρίαμβο καὶ τὴ δόξα».
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΣ*
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Το μεγάλο και διαρκές θαύμα στην Εκκλησία μας είναι η αδιάκοπη εμφάνιση αγίων. Ουδέποτε υπήρξε εποχή, στο δισχιλιόχρονο διάβα της ιστορίας της, που να μην υπήρχαν άγιοι. Ουδέποτε έλειψαν από την Εκκλησία μας οι άγιοι και αυτό είναι το μόνιμο θαύμα στη δισχιλιόχρονη ιστορική Της πορεία. Οι άγιοι, άνδρες και γυναίκες, είναι τα ορατά σημεία της λυτρωτικής ενέργειας του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο αναγεννά τους ανθρώπους και τους καθιστά θεοειδείς υπάρξεις, εικόνες καθαρές του Τριαδικού Θεού, κατά χάριν θεουμένους. Ουδέποτε θα υπάρξει εποχή, που να μην υπάρχουν άγιοι στην Εκκλησία. Κάποιος μεγάλος ασκητής έγραψε πως η απουσία αγίων στον κόσμο, θα σημάνει και το τέλος του.
ΣΗΜΕΙΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΕΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ
ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ.
Εν
Θεσσαλονίκη τη 8η Νοεμβρίου 2026
Αρχ.
Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου-
συγγραφέως
Το Γραφείο αιρέσεων και παραθρησκειών της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς δημοσίευσε πρόσφατα μελέτη με τίτλο: «Η Οικουμενική Κίνηση υπό το φως της Ορθοδόξου παραδόσεως. (Προσδοκίες, αδιέξοδα και θεολογικοί προβληματισμοί - Σύντομη αξιολόγηση της ως τώρα πορείας της)».[1] Στη μελέτη αυτή αναφέρεται στην «οικουμενική κίνηση» και επιχειρεί να αξιολογήσει την μέχρι τώρα πορεία της υπό το φως της Ορθοδόξου παραδόσεως.
Από την τελετή ενθρόνισης. Photo via YouTube AlphaNews Live.
Ἡ «βοή» τῆς ἀδικίας κατά τοῦ Μητρ. Τυχικοῦ ἀπό τούς ἀδελφούς
ἠχεῖ εἰς τά ὦτα τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ!
«ΜΗΔΕΝΑ ΔΙΚΑΖΕΙΝ
ΑΝΑΠΟΛΟΓΗΤΟΝ»
Αἱ ἐμπάθειαι καί ἀθλιότητες τοῦ Ἀρχ. Κύπρου καί τῶν
συνοδικῶν Ἐπισκόπων μαρτυροῦν ὅτι εἶναι ξένοι τοῦ ὀρθοδόξου ἤθους.
Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου
Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς ἀπό τό Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη
Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ .ΣΕΡΑΦΕΙΜ -ΚΥΡΙΑΚH Ζ' ΛΟΥΚΑ (08-11-2026)
Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου Ἐλισαίου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὄρους : «Τό πρόσωπο τοῦ Γέροντος στίς κατηχήσεις τοῦ Γέροντος Αἰμιλιανοῦ».
Οι δικαστές
έρχονται και παρέρχονται. Η γραμματεία παραμένει.
Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός (ΜΔΕ
Δημοσίου Δικαίου)
Σε άρθρο του με τίτλο «Ποιος ελέγχει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου;» (“Who Controls the European Court of Human Rights?”), ο Boštjan M. Zupančič, πρώην δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ασκεί έντονη κριτική στον τρόπο λειτουργίας του Δικαστηρίου, υποστηρίζοντας ότι η μόνιμη Γραμματεία του (Registry) διαθέτει στην πράξη δυσανάλογη εξουσία έναντι των ίδιων των δικαστών.
Κυρ. Ζ΄ Λουκᾶ Λκ 8,41-56
Τό δίδυμο θαῦμα
Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα (Λκ
8,41-56) ἀκούσαμε δύο σημεῖα τά ὁποῖα ἔκανε ὁ Κύριός μας.
Τό ἕνα εἶναι ἡ θεραπεία μιᾶς γυναίκας πού 12 ὁλόκληρα χρόνια τό κορμί της στράγγιξε ἀπό τήν αἱμορραγία καί ξόδεψε ὅλο τό βιός της σέ γιατρούς καί φάρμακα χωρίς νά δεῖ θεραπεία. Τέλος, πῆρε τήν ἀπόφαση νά πλησιάσει τόν Ἰησοῦ. Ἀλλά ἐπειδή καί ἡ ἀρρώστια της ἦταν τέτοια πού δέν μποροῦσε νά τή φανερώσει καί κόσμος ἦταν πολύς, ὥστε νά μήν μπορεῖ νά μιλήσει ἰδιαίτερα στόν Ἰησοῦ, σκέφτηκε νά τόν πλησιάσει κρυφά καί νά ἀγγίξει μέ τό δάχτυλό της τό ἱμάτιό του. Καί πράγματι αὐτή ἡ ἀδύναμη γυναίκα ἐπιστράτευσε ὅλες της τίς δυνάμεις, κατόρθωσε νά διασχίσει τό πλῆθος, νά πλησιάσει τόν Ἰησοῦ, νά τόν ἀγγίξει καί νά θεραπευθεῖ. Ἔγινε ἀμέσως καλά!
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ:
Ο Θεός είναι ο πλάστης και Δημιουργός των αγγέλων, ο Οποίος τους έφερε από την ανυπαρξία στην ύπαρξη και τους έπλασε κατ’ εικόνα Του ως ασώματη φύση, που μπορεί να παρομοιαστεί με κάποιο είδος πνεύματος και άυλης φωτιάς, όπως λέει ο θεόπνευστος Δαβίδ: «Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα (:Εσύ, Κύριε και Θεέ μου, έπλασες τους αγγέλους Σου ταχείς και αιθέριους σαν τους ανέμους και τους λειτουργούς Σου, που Σε υπηρετούν, δραστήριους και λαμπερούς σαν την πύρινη φλόγα)» [Ψαλμ. 103,4· πρβ. Εβρ. 1,7]· χρησιμοποίησε (ο Ψαλμωδός) τις εικόνες του πνεύματος και της φλόγας για να περιγράψει την αγγελική φύση, περιγράφοντας την ευκινησία, τη φλογερότητα, τη θέρμη, την εξαιρετική διεισδυτικότητα και την ταχύτητά τους ως προς τον πόθο για τον Θεό και τη διακονία Του, δηλαδή την ένταση με την οποία στρέφονται προς τον Θεό και εκπληρώνουν το θέλημά Του, καθώς και την ανοδική τους τάση, τον πνευματικό τους προσανατολισμό προς τα άνω, και την απαλλαγή τους από κάθε υλική έννοια.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8, 40-56]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις
27-10-1996] (Β 346)
Δύο θαύματα σημειώνονται στη σημερινή
ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου. Η
ανάστασις της θυγατρός του Ιαείρου και η θεραπεία της αιμορροούσης γυναικός.
Θα μείνομε στο δεύτερο.
Ο Κύριος καλείται από τον αρχισυνάγωγο
Ιάειρο να θεραπεύσει τη θυγατέρα του, που ήταν κοριτσάκι δώδεκα ετών και ήταν
ετοιμοθάνατο. Και ο Κύριος απεδέχθη. Εν τω μεταξύ, όχλος πολύς συνόδευε τον
Κύριον, που κατηυθύνετο εις το σπίτι του Ιαείρου. Μέσα στον όχλο ευρίσκετο και
μία γυναίκα του λαού, που χρόνια είχε αιμορραγία και είχε καταξοδεύσει την
περιουσία της στους γιατρούς χωρίς αποτέλεσμα. Δώδεκα χρόνια έπασχε. Σκέφτηκε,
όμως, ότι όταν θα ήγγιζε το κράσπεδο του ιματίου του Κυρίου, ότι θα εγίνετο
καλά. Και το έκανε, το πραγματοποίησε. Και
την ίδια στιγμή αντελήφθη ότι επήλθε η ίασις, η θεραπεία.
Τότε ο Κύριος στάθηκε και είπε: «Τίς ὁ ἁψάμενός μου;». «Ποιος είναι εκείνος που με ήγγισε;». Ήταν ένα ερώτημα, εκ πρώτης όψεως, παράλογο. Γι'αυτό και ο Απόστολος Πέτρος του απαντά: «Ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσί σε καὶ ἀποθλίβουσι (:οι όχλοι -λέει -σε λιώνουν, σε ζουλάνε και λέγεις Τίς ὁ ἁψάμενός μου; Κι εσύ λες ποιος με ήγγισε;)». Εντούτοις ο Κύριος επιμένει, ενώ πάντες αρνούνται. Είναι κάτι περίεργο εδώ, όταν όλοι αρνούνται. Δεν έχω καιρό να μέναμε σε κάθε σημείο. Πραγματικά είναι κάτι το καταπληκτικό. Και δικαιολογεί: «Ἥψατό μου τις (:Κάποιος με ήγγισε)· ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ’ ἐμοῦ (:γιατί Εγώ γνωρίζω ότι δύναμις βγήκε από μένα)».
Χρηματιστηριακό κραχ: Τοξικό αέριο απληστίας σπάει τη φούσκα της Τεχνητής
Νοημοσύνης
Ελευθέριος Ανδρώνης
Όλοι οι ειδικοί το έβλεπαν να έρχεται, όλοι οι εμπλεκόμενοι το έβλεπαν να καταφθάνει αλλά κανείς δεν έκανε τίποτα για να το αποτρέψει. Το γιγαντιαίο χρηματιστηριακό κραχ της Τεχνητής Νοημοσύνης μοιάζει να είναι ένας προδιαγεγραμμένος μεγασεισμός στην παγκόσμια οικονομία που μόλις τώρα ξεκίνησε να σείει τον πλανήτη με τα πρώτα «ρίχτερ» του.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 8,
40-56]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Η ΠΑΓΓΝΩΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.
ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-11-1980] (Β 38)
Το κύριον περιστατικό της σημερινής
ευαγγελικής περικοπής, αγαπητοί μου, είναι η ανάστασις της κόρης του Ιαείρου.
Όταν ο Κύριος παρεκλήθη από τον Ιάειρον να θεραπεύσει την κόρη του και ο Κύριος
πηγαίνει προς το σπίτι του Ιαείρου να την θεραπεύσει. Φυσικά εν τω μεταξύ
απέθανε η κοπέλα και την ανέστησε. Αυτό είναι το κύριον θέμα της σημερινής
ευαγγελικής περικοπής.
Όμως, παρεμβάλλεται μέσα εις αυτό το κύριον θέμα ένα άλλο μικρότερον θέμα, το οποίον δεν είναι καθόλου μικράς σημασίας. Ενώ ο Κύριος πηγαίνει προς το σπίτι του Ιαείρου, στον δρόμο όχλος πολύς Τον ακολουθεί. Τόσος πολύς, ώστε τον συνθλίβουν εις τον δρόμον. Μία αιμορροούσα γυναίκα, η οποία δώδεκα χρόνια ηνάλωσε όλον της τον βίο, την περιουσία, για να θεραπευθεί από τους ιατρούς, επίστεψε ότι εάν ήγγιζε το κράσπεδο του ιματίου του Κυρίου, θα εθεραπεύετο. Και πράγματι η γυναίκα αυτή κατάφερε να εισχωρήσει μέσα εις το πλήθος, να προσεγγίσει τον Κύριον και με πολλήν πίστιν να εγγίσει το κράσπεδο του ιματίου Του. Και αμέσως, όπως μας σημειώνει ο ευαγγελιστής Λουκάς, «ἔστη ἡ ῥύσις αὐτῆς». Δηλαδή εσταμάτησε η αιμορραγία και πλέον δεν είχε τίποτε. Εθεραπεύθη παραχρήμα, αμέσως.
Ἀνάγκη «ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι»
Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος-Θεολόγος
Ζοῦμε σέ μιά ἐποχή, κατά τήν ὁποία ἡ ραγδαία ἐξάπλωση τῶν σύγχρονων σεμιναρίων αὐτοβελτίωσης, τοῦ συμβούλου προσωπικῆς ἀνάπτυξης καί τῶν ἐναλλακτικῶν θεραπειῶν γεμίζει καθημερινά τά ΜΜΕ καί τά κοινωνικά δίκτυα μέ ψευδεπίγραφες ὑποσχέσεις γιά ἐσωτερική ἰσορροπία. Τό φαινόμενο, μάλιστα, ἀποτυπώνεται ἔντονα στίς τηλεοπτικές συζητήσεις -ἀφορμή ὁ θάνατος τραγουδιστῆ- ὅπως ἐπίσης καί σέ καλλιτεχνικές ἐκφάνσεις (πρβλ. πρόσφατες κινηματογραφικές παραγωγές). Ὡστόσο, πίσω ἀπό τά δελεαστικά πακέτα εὐεξίας πληθαίνουν ἀνησυχητικά οἱ καταγγελίες γιά θύματα βαριᾶς ψυχολογικῆς χειραγώγησης, οἰκονομικῆς ἐξαθλίωσης καί πνευματικοῦ ἐγκλωβισμοῦ. Μεταξύ τῶν ἄλλων μεθόδων χρησιμοποιεῖται συχνά καί ἡ πρακτική τῆς ὕπνωσης.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 8,
40-56]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«ΚΑΠΟΙΕΣ
ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 9-11-1997] (Β 365)
Ο Κύριος, αγαπητοί μου, επιστρέφει από την
Γαλιλαία στην Ιουδαία. Και ο λαός Τον υποδέχεται με ενθουσιασμό, γιατί «ἦσαν»,
όπως σημειώνει ο ευαγγελιστής Λουκάς, « ἦσαν πάντες
προσδοκῶντες
αὐτόν». Τον περίμεναν με χαρά -το «προσδοκῶ», επί αγαθών πραγμάτων. Τον
περίμεναν με χαρά. Τα πλήθη είχαν
αναγνωρίσει την αξία της παρουσίας του Χριστού, έστω κι αν ακόμη δεν εγνώριζαν
του Ποιος ήταν ο Ιησούς ως ο Ενανθρωπήσας Θεός Λόγος.
Ανάμεσα στο πλήθος ήταν κι ένας αρχισυνάγωγος, που το όνομά του ήταν Ιάειρος. Αυτός ήλθε, αφού γονάτισε μπροστά εις τον Ιησούν, και Τον παρακαλούσε να θεραπεύσει την δωδεκαετή θυγατέρα του, μονογενές παιδί, δεν είχε άλλο παιδί, που εκινδύνευε να πεθάνει. Κι ενώ ο Κύριος επορεύετο προς το σπίτι του Ιαείρου, κάποιος υπηρέτης του φθάνει λέγοντας ότι «Τέθνηκεν ἡ θυγάτηρ σου, μή σκύλλε τόν διδάσκαλον». «Η κόρη σου πέθανε. Μην ενοχλείς περισσότερο τον διδάσκαλον». Δηλαδή «να μην έρθει στο σπίτι, μην τον ενοχλείς».
ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ[: Λουκά 8,41-56]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Ζ΄ Λουκά με θέμα:
«Θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμί»[Ιερεμ.23,23]
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή
Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-11-1986]
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου, μας διηγείται πώς ο Κύριος ανέστησε την θυγατέρα του Ιαείρου. Ενώ όμως ο Κύριος πήγαινε προς το σπίτι του Ιαείρου, συνέβη ένα άλλο θαυμαστό περιστατικό, που ήταν η θεραπεία μιας αιμορροούσης γυναικός.
ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 8, 40-56]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Ζ΄ Λουκά με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου
Λαρίσης στις 7-11-1993] (Β 287)
Εκπληκτικό θαύμα, αγαπητοί μου, η ανάστασις της θυγατρός του Ιαείρου. Και μάλιστα, διπλούν θαύμα! Γιατί όταν ο Κύριος κατευθύνετο προς το σπίτι του αρχισυναγώγου Ιαείρου, ένα άλλο θαύμα έλαβε χώρα. Ήταν το θαύμα της θεραπείας της αιμορροούσης εκείνης γυναικός. Και όσα εκεί ελέχθησαν με την αιμορροούσα γυναίκα, έχουν βάθος πίστεως και βάθος θεολογίας.
Πίστις καί ἐνάρετος βίος
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Πολλοὶ ἄνθρωποι ἀρέσκονται νὰ χαρακτηρίζονται ὡς θρησκευόμενοι, ὅταν βρίσκονται ἀνάμεσα σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἐκκλησιάζονται στὸν ἴδιο ναό, ἐνῶ ὅταν βρίσκονται σὲ κοσμικοὺς κύκλους ἐπιμελῶς ἀποφεύγουν νὰ δηλώσουν ὅτι εἶναι πιστοὶ καὶ ἀγαποῦν τὴν Ἐκκλησία. Αὐτὸ συμβαίνει γιατί οἱ συγκεκριμένοι ἄνθρωποι δὲν ἔχουν σὲ μία σειρὰ τὶς προτεραιότητές τους. Δέχονται καὶ ἐπιδιώκουν καὶ τὰ θρησκευτικὰ καὶ τὰ κοσμικὰ πράγματα καὶ καλλιεργοῦν τὴν αἴσθηση ὅτι ὅλα μποροῦν νὰ ὑπάρχουν καὶ ὅλα ἀλληλεπηρεάζονται στὸν παρόντα κόσμο. Συγχέουν τὸ φῶς μὲ τὸ σκοτάδι. Σήμερα προτιμοῦν τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ καὶ αὔριο θὰ προτιμήσουν τὸ σκοτάδι τοῦ διαβόλου. Καὶ τὰ δύο ἐπιτρέπονται, σύμφωνα μὲ τὴν λανθασμένη λογική τους. Διακρίνονται γιὰ τὴ χαλαρὴ ἀντιμετώπιση ὅλων τῶν καταστάσεων ποὺ δημιουργοῦν τὸ φῶς καὶ τὸ σκοτάδι στὴ ζωή τους. Ἄραγε εἶναι δυνατὸ νὰ συνυπάρχει τὸ σκοτάδι μὲ τὸ φῶς; Κανένας λογικὸς ἄνθρωπος δὲν δέχεται κάτι τέτοιο. Εἶναι δύο ἀντίθετες καταστάσεις. Ἡ ὕπαρξη τοῦ φωτὸς διαλύει τὸ σκοτάδι καὶ τὸ σκοτάδι τὸ φῶς!
Z’ ΛΟΥΚΑ (ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ ΙΑΕΙΡΟΥ)
«...ἥψατό
μού τις· ἐγώ γάρ ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ’ ἐμοῦ»
Ὁ Ἰησοῦς
εἶπε· κάποιος μέ ἤγγισε. Διότι ἐγώ ἐκατάλαβα, ὅτι ἐβγῆκεν ἀπό ἐπάνω μου δύναμις
θαυματουργική.
Γράφτηκε, σεβαστή
γερόντισσα, γιά ὅσους θέλουν νά σωθοῦν: φυλᾶξτε τόν νοῦ, φυλᾶξτε τήν καρδιά·
πλησιᾶστε τόν Χριστό μέ Πνεῦμα σοφίας καί συνέσεως, Πνεῦμα βουλῆς καί ἰσχύος,
Πνεῦμα γνώσεως καί εὐσεβείας, Πνεῦμα φόβου Θεοῦ. «Τό στόμα μου ἤνοιξα καί εἵλκυσα πνεῦμα».
Οἱ δύο ἥρωες τῆς σημερινῆς Εὐαγγελικῆς
Περικοπῆς, μέ βαθιά πίστη καί ἐλπίδα πλησίασαν τόν Χριστόν καί ἔλαβαν τήν ἄκτιστον
Χάριν. Ἡ αἱμορροοῦσα, γεύθηκε τήν ἴαση τοῦ σώματος καί τῆς ψυχῆς· ὁ Ἰάειρος τήν
ἀνάσταση τῆς θυγατέρας του.
Ἡ δωρεά τοῦ Θεοῦ ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, ἐμφανής. Ἀλλά, ποιά εἶναι ἡ δωρεά τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ; Τό ὅτι ὁ Ἐνανθρωπήσας Κύριος Ἰησοῦς δέν βδελύσσεται τούς θεωρούμενους ἀκάθαρτους, ὅπως ἡ αἱμοροοῦσα, οὔτε ἀρνεῖται τόν ἄρχοντα τῆς Συναγωγῆς, πού ζητοῦσε ἀπό τόν Ἰησοῦ νά εἰσέλθει εἰς τόν οἶκό του. Πόσο μεγάλη ἡ δωρεά ἀδελφοί καί ἡ Χάρις!! Θεωρῇ, ὁ Χριστός, καί τούς δύο τόσο ἀγαπητούς, ὥστε νά τούς ἀποκαλεῖ παιδιά Του, ἀλλά καί μεταδίδει σ’ αὐτούς ἀπό τά ἴδια τά θεῖα χαρίσματα, χαρίζοντας τήν ἴαση στήν γυναῖκα καί τήν ἀνάσταση στήν θυγατέρα τοῦ Ἀρχισυναγώγου.
