AΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ: ΠΕΡΙ ΤΩΝ
ΛΑΤΙΝΩΝ (επιλεγμένα αποσπάσματα)
ΚΛΗΡ. […] Αρκετά διδαχθήκαμε, άγιε δέσποτα, και τον λόγο γι’ αυτό· υπολείπεται
τώρα να μάθουμε και ποια άραγε αίρεσις
αναβλάστησε στην εκκλησία, ύστερα από την Ζ΄ (:εβδόμη) Οικουμενική Σύνοδο, και ποια φθορά προξένησε και πώς πρέπει να απολογούμαστε στους κυριευομένους
από αυτήν την αίρεση.
ΑΡΧ. Και τους προηγουμένους λόγους, αδελφέ, δεν τους είπαμε από τον εαυτό
μας, αλλά από όσα είχαμε ακούσει από Αγίους Πατέρες και από αυτούς μερικά,
διότι ούτε σκοπό έχουμε να πούμε για όλα, ούτε δύναμη έχουμε ικανή γι’ αυτό·
θαρρώντας, όμως, στον Θεό, για να αναπαύσουμε το ζήτημά σας ερχόμαστε να
μιλήσουμε και γι’ αυτό το οποίο είναι πάνω από τη δύναμή μας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
Θ΄: ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ
ΑΡΧ. Ύστερα, λοιπόν, από την έβδομη Σύνοδο δεν έγινε καμία άλλη Οικουμενική
εκτός της λεγομένης ογδόης, την οποία και οι Λατίνοι αναφέρουν και τα
πρακτικά αυτής της Συνόδου εν μέρει είναι φανερά και παραδεδομένα, στα οποία
μπορεί να μάθει κανείς ακριβέστερα και για τον νεωτερισμό των Λατίνων και
πώς η Σύνοδος αυτή αναθεμάτισε εκείνους, που τολμούν να πουν, ότι το θείο
Πνεύμα εκπορεύεται και εκ του Υιού, και μας παρέδωσε να φυλάγουμε με κάθε τρόπο
απαρασάλευτα τα του ιερού συμβόλου.