«Τὰ τελευταῖα χρόνια σποραδικὲς ἀλλὰ ταυτόχρονα προφητικὲς φωνὲς στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἤπειρο μιλοῦν γιὰ μία Εὐρώπη ποὺ ἀντιμετωπίζει ἀπειλὲς ἀπὸ ἕναν πολὺ πιὸ ἀσταθὴ καὶ χαοτικὸ ὑπόλοιπο κόσμο. Καὶ κινδυνεύει νὰ κατακλυσθεῖ, μέσω μετανάστευσης, ἀπὸ ἑκατομμύρια ἰσλαμικοὺς μετανάστες.
………………..Ἡ συνάντησις διωργανώθη ὑπὸ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς
Ἀρχιεπισκοπῆς Σμύρνης, καὶ περιελάμβανε τὴν τέλεσιν Ὀρθοδόξου Ἑσπερινοῦ, τοῦ Μ.
Ἑσπερινοῦ τοῦ Σαββάτου, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σμύρνης κ.
Βαρθολομαίου. Μετὰ τὴν ἀπόλυσιν αὐτοῦ ὁ Ρωμαιοκαθολικὸς Ἀρχιεπίσκοπος Σμύρνης
Σεβ. κ. Martin Kmetec, συμπαραστατούμενος ὑπὸ κληρικῶν αὐτοῦ, ἐτέλεσε
Λειτουργίαν, καθ’ ἣν ὡμίλησε καταλλήλως………………………
Παπικοί και Ορθόδοξοι
ολοταχώς προς την ψευδοένωση
Ας
φεύγομεν τους παπιστάς ως μίασμα…
Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη
Γ Ι Α Τ Ι Ο Ν Η Π Ι Ο Β Α Π Τ Ι Σ Μ Ο Σ ;
Ἡ Ἐκκλησία ἀπό τά πρῶτα βήματά της μαζί μέ τό βάπτισμα τῶν ἐνηλίκων υἱοθέτησε καί τόν νηπιοβαπτισμό, δηλαδή τό βάπτισμα τῶν νηπίων καί μικρῶν παιδιῶν. Τήν ἀρχαία αὐτή παράδοση συνεχίζει μέχρι σήμερα. Γιά ποιούς λόγους;
Ἱερά Μητρόπολις Νέας Σμύρνης
Ὁ γάμος μας – Στήν
ἐνορία ἥ στό κτῆμα;
Ἀγαπητοί
ἀδελφοί Χριστιανοί,
Ὁ γάμος στή χριστιανική μας πίστη —ἀλλά καί στήν
κοινωνική ζωή τοῦ λαοῦ μας, ὅπως αὐτή διαμορφώθηκε ἐπί αἰῶνες— ἀποτελεῖ
μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας μας. Δύο νέοι ἄνθρωποι ἀποφασίζουν νά ἑνώσουν τή ζωή
τους· νά συγκροτήσουν μιά νέα οἰκογένεια· νά στήσουν ἕνα καινούργιο σπιτικό.
Καί τό κάνουν ἐπικαλούμενοι τή χάρη τοῦ Χριστοῦ καί τήν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας,
στήν ὁποία ἀνήκουν ὡς μέλη της.
Ἕνα τόσο σημαντικό γεγονός στή ζωή τῶν χριστιανῶν
λαμβάνει χώρα στόν ἱερό Ναό τῆς Ἐνορίας μας. Τῆς Ἐνορίας πού ἀνήκουμε ἤ τῆς
Ἐνορίας ὅπου πρόκειται νά στήσουμε τό σπιτικό μας.
Ἐδῶ ὅλοι μαζί μέ ἐπικεφαλῆς τόν ἱερέα τῆς Ἐνορίας μας,
γονεῖς, συγγενεῖς, φίλοι, ὅλοι οἱ καλεσμένοι μας, θά βρεθοῦμε στόν ἐνοριακό μας
Ναό, τό κέντρο τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ζωῆς.
Θά προσευχηθοῦμε θερμά γιά τά παιδιά μας, ὁ Χριστός νά εὐλογήσει τήν ἕνωσή τους. Τό νέο ζευγάρι νά ζήσει μέ ἀγάπη, μέ ἁρμονία καί ἀμοιβαία πιστότητα. Καί ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ νά τούς ἀξιώσει νά δημιουργήσουν μιάν ὄμορφη χριστιανική οἰκογένεια.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ
ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 25η Μαΐου 2026
«ΟΥΦΟΛΟΓΙΑ»:
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΡΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΛΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ
Ένα από τα παράξενα συμβαίνοντα στις μέρες μας είναι και η μανία της «Ουφολογίας», η οποία σχετίζεται με την αντίληψη - και σε πολλούς την βεβαιότητα- ότι ο πλανήτης μας «δέχεται» τακτικά «επισκέψεις εξωγήινων». Είναι τα γνωστά «ΑΤΙΑ (UFO)», τα «αγνώστου ταυτότητας αντικείμενα», τα οποία «έχουν δει» κάποιοι. Πολλοί μάλιστα θεωρούν ότι οι «επισκέψεις» των «εξωγήινων» δεν είναι «φιλικές» και ότι «κινδυνεύουμε από κάποια εξωγήινη επιδρομή». Σε κάποιες δε περιπτώσεις παρατηρούνται φαινόμενα έντονης ανησυχίας, ακόμα και αλλοφροσύνης, κάνοντας λόγο για «γαλαξιακή εκστρατεία κατά της γης»!
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΙΑΛΕΓΟΜΕΝΟΣ
ΩΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ
Κισιώτης
Στέφανος
Μελετώντας
τα κείμενα των τεσσάρων Ευαγγελίων συναντάμε διαρκώς συζητήσεις και διαλόγους
που έκανε ο Χριστός με πολλούς ανθρώπους.
Συζητούσε
με απλούς Ιουδαίους, με τους θεολόγους του Ισραήλ, τους Γραμματείς, τους
Φαρισαίους και τους Σαδδουκαίους. Πολλές συζητήσεις έκανε με τους μαθητές Του.
Κι ακόμη με Ρωμαίους αξιωματικούς, αλλά και με τον Πιλάτο, απ’ τον οποίο δεν
ζήτησε επιείκεια, για να σωθεί · απεναντίας στάθηκε μπροστά του με πλήρη
αξιοπρέπεια, «ώστε θαυμάζειν τον ηγεμόνα λίαν».(Ματθ. 27,14).
Ακόμη συζητούσε με ανθρώπους που του ζητούσαν να θεραπεύσει τους ίδιους ή τα παιδιά τους. Με αμαρτωλούς που είχαν εμφανή αμαρτωλότητα. Οι περισσότερες συζητήσεις γινόντουσαν δημόσια. Ιδιαίτερα όσες αφορούσαν την ερμηνεία και την εφαρμογή του νόμου του Θεού, όπως για την «αργία του Σαββάτου».
Νεομάρτυς ῞Αγιος Εὐγένιος ῾Ροντιόνωφ ὁ ῾Ρῶσος
(23 Μαΐου)
῾O Νεομάρτυς Εὐγένιος Ροντιόνωφ ἦταν
στρατιώτης στὸν πρῶτο πόλεμο τῆς Τσετσενίας. Συνελήφθη ἀπὸ τσετσένους
ἀντάρτες, βασανίστηκε καὶ σφάχτηκε σὰν ἀρνί ὅταν ἀρνήθηκε νὰ γίνει
μουσουλμάνος καὶ νὰ πολεμήσει ἐναντίον τῆς Ρωσίας Μαρτύρησε τὸ 1996 τὴ μέρα
ποὺ γινόταν 19 ἐτῶν.
Παρόλο ὅτι δὲν μεγάλωσε σὲ εὐσεβὲς περιβάλλον δὲν ἀποχωριζόταν ποτὲ τὸν μικρὸ Σταυρὸ ποὺ τοῦ χάρισε ἡ γιαγιά του. ̉Απὸ αὐτὸ τὸν σταυρὸ ἀναγνώρισε ἡ
μητέρα του τὸ σῶμα του ποὺ κειτόταν σὲ ἕναν ὁμαδικὸ τάφο μαζί μὲ ἄλλους
συστρατιῶτες του.
῾Η κομμένη κεφαλὴ του εἶχε ταφεῖ ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστὲς ἀλλοῦ. ῾Η μητέρα του ἄρχισε νὰ ψάχνει γιὰ νὰ βρεῖ τὸ γιὸ της μόλις ἔμαθε ὅτι ἦταν αἰχμάλωτος στὰ μέσα Φεβρουαρίου τοῦ 1996 καὶ ἐπὶ 9 συνεχεῖς μῆνες. ῞Οτι ἦταν νεκρὸς τὸ ἔμαθε τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1996. Τότε ἔβαλε ὑποθήκη τὸ σπίτι της στὴ Μόσχα γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει χρήματα, ἀπαραίτητα γιὰ τὶς συναλλαγὲς μὲ τοὺς ἀντάρτες καὶ ἄρχισε νὰ ψάχνει τὸν τόπο ποὺ ἐτάφη ὁ γιὸς της.
Και διηγώντας τα να
κλαις…
Του
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Η χαρούμενη επέτειος της ενώσεως της
Επτανήσου με την μητέρα Ελλάδα ημερομηνιακά είναι κοντά με την θλιβερή επέτειο
της αλώσεως της Βασιλεύουσας. Στην Κέρκυρα ο κεντρικός εορτασμός θύμισε
Βυζάντιο. Τελέστηκε η Θεία Λειτουργία και η Δοξολογία προεξάρχοντος του
Μητροπολίτου, ο οποίος φορούσε άμφια και μίτρα (στέμμα) - που φορούσαν ο
Αυτοκράτορας της Ρωμιοσύνης και οι αξιωματούχοι
της. Επλαισιούτο από πλήθος λαού,
από σημαίες, λάβαρα, εξαπτέρυγα και από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Και
μετά η παρέλαση, την οποία κοσμούσαν και με τοπικές φορεσιές οι νέοι και οι
νέες, ήταν και οι πολυπληθείς μπάντες, που ενίσχυαν μελωδικά τον πανηγυρικό
τόνο.
Παρούσα και η πολιτική εξουσία δια του ανωτάτου άρχοντος, του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα, θυμίζουσα τις καλές ημέρες των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας και αυτό που γράφει ο μέγας Βυζαντινολόγος Στίβεν Ράνσιμαν για τον Ιουστινιανό, ο οποίος υποστήριζε τη διάκριση μεταξύ του sacerdotium και του imperium και πίστευε πως η μεταξύ τους αρμονική σχέση είναι ουσιαστική για την ευημερία του κόσμου και ότι το ιμπέριουμ πάντοτε οφείλει να υποστηρίζει τις αποφάσεις και το κύρος του κλήρου. («Η Βυζαντινή θεοκρατία», Εκδ. «Δόμος», 1982, σελ. 51).
Σειρά τριών, πάντοτε επίκαιρων, απομαγνητοφωνημένων ομιλιών του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου Περί αιρέσεων
Ὁμιλία 1η - ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΣΕΩΝ
Αἵρεσις: ὁ ἐσωτερικός ἐχθρός τῆς Ἐκκλησίας
Ἐπειδή στίς μέρες μας, ἀγαπητοί μου, ὅπως λέγει ἐκεῖ ἕνας ψαλμικός στίχος, πολλοί «μονιοὶ ἄγριοι»[Ψαλμ.79,14:« ἐλυμήνατο αὐτὴν ὗς ἐκ δρυμοῦ, καὶ μονιὸς ἄγριος κατενεμήσατο αὐτήν»], δηλαδή ἀγριογούρουνα, λυμαίνονται τήν χριστοφυτευθεῖσα ἄμπελο τῆς Ἐκκλησίας μέ τίς αἱρέσεις τους, καλό θά ἦταν αὐτές οἱ τρεῖς ὁμιλίες μας νά ἀφιερωθοῦν εἰς τό μεγάλο αὐτό θέμα τῶν αἱρετικῶν, τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι ἐχθροί εἶναι ἐσωτερικοί. Διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν διωγμόν ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἐχθροί ἐξωτερικοί· ἐκεῖνοι ὅμως οἱ ὁποῖοι μετέρχονται τήν αἵρεσιν, αὐτοί εἶναι ἐχθροί ἐσωτερικοί.
Οὐδέποτε ἡ Ἐκκλησία ἐφοβήθη τούς διωγμούς τούς ἐξωτερικούς· ἀντιθέτως, μέ τούς ἐξωτερικούς διωγμούς, ἐλαμπρύνθη, ἐμεγαλύνθη, καί ἀνεδείχθησαν Ἥρωες καί Ἅγιοι καί Μάρτυρες, οἱ ὁποῖοι ἐστόλισαν τήν Ἐκκλησία μέ πορφυροῦν ἔνδυμα, πού εἶναι τά αἵματά τους. Ἐκεῖνο πού φοβήθηκε ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ αἵρεσις, εἶναι ὁ ἐσωτερικός ἐχθρός· καί ἀκριβῶς ἐκεῖ κινεῖται μέ κάθε τρόπο, διά νά ἀπομακρύνη κάθε αἱρετική διδασκαλία καί κάθε αἱρετικόν ἄνθρωπον.
Κυριακὴ
Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου
Ἡ οὐνία ὅπλο τοῦ
παπισμοῦ κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας
Συντάκτης
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
Ὁ ὀρθόδοξος λαός μας, ἀγαπητοί μου, ἀκούει τὴ λέξι «οὐνῖτες» καὶ ἐρωτᾷ· τί εἶνε οἱ οὐνῖτες; τί εἶνε ἡ οὐνία;
Ὁ καλοπροαίρετος ἔλεγχος
εἶναι ἀναγκαῖος
Τοῦ
Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Ὑπάρχουν καὶ στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας πρόσωπα ποὺ ἔχουν ἀξιώματα, συνήθως ἐπίσκοποι, γνωστοὶ κληρικοὶ καὶ φημισμένοι καθηγητὲς Θεολογίας, τὰ ὁποῖα συχνὰ προκαλοῦν θόρυβο καὶ σκανδαλίζουν τοὺς πιστοὺς μὲ τὰ λόγια τους καὶ τὶς πράξεις τους. Κάποτε σηκώνουν θύελλες καὶ δημιουργοῦν ἀλγεινὲς ἐντυπώσεις ἀκόμα καὶ στοὺς ἄσχετους μὲ τὴν πίστη στὸ Θεὸ ἀνθρώπους. Συνήθως εἶναι ἀπρόσεκτοι στὴν προσωπική τους ζωή, ἀσυνεπεῖς στὰ καθήκοντά τους καὶ ἐπίμονοι νεωτεριστές, ποὺ ἔχουν πρόχειρες τὶς λύσεις σὲ ὅλα τὰ προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας, ὄντας οἱ ἴδιοι προβληματικοί!
Ἕνα ἀδιανόητης ἔντασης
και ἔκτασης ἐνδοεκκλησιαστικὀ ξεχαρβάλωμα…
Νεκτάριος Δαπέργολας
Ἡ πρόσφατη εἰκόνα τοῦ ἀρχιεπισκόπου Κρήτης (γνωστοῦ βεβαίως καί γιά ἄλλα ἀνδραγαθήματα, ὅπως οἱ δηλώσεις του περί ὁμοφυλοφιλίας ὡς...«ἰδιαιτερότητας» καί «προσανατολισμοῦ» ἤ οἱ γονυκλισίες του μέσα σέ παπικό ναό, καθώς καί μπροστά στόν τάφο τοῦ δαιμονισμένου ἀντίχριστου Καζαντζάκη), μαζί μέ ἕνα αἱρετικό παπικό μπροστά στήν Ὡραία Πύλη κατά τόν ἑορτασμό ἐπανακομιδής τῆς κάρας τοῦ Ἀποστόλου Τίτου, ἔρχεται νά προστεθεῖ σέ μία εὐρύτερη σειρά ἀποτρόπαιων εἰκόνων, ἀπό τίς ὁποῖες δυστυχῶς βρίθουν πιά οἱ ὀρθόδοξοι ναοί τῆς χώρας.
ΤΟ
ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΘΗΡΩΝ & ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ
ΣΕΡΑΦΕΙΜ -ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ
ΣΥΝΟΔΟΥ (24-05-2026)
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις
προσκυνητάς» με θέμα:
«ΟΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ
Η ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ»
[εκφωνήθηκε
επί απορίας προσκυνητών στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-7-1992] [Σειρά Δ 96 Α+Β]
Καταρχάς, αγαπητοί μου, να σας καλωσορίσουμε εις την Ιεράν μας Μονήν. Μας υποβάλατε μία πολύ καλή απορία. Εγώ όταν την άκουσα, χάρηκα. Και θα προσπαθήσομε να απαντήσομε σ’ αυτήν. Το θέμα είναι «Οι αιρέσεις και η εκκοσμίκευσις του Χριστιανισμού, τι κινδύνους εγκυμονούν για τη σωτηρία μας». Θα αναλύσομε τόσο τι είναι «αίρεσις», όσο και το τι είναι «εκκοσμίκευσις». Θέλομε αυτά τα δύο και τελικά θα δούμε αν υπάρχει στο ένα ή στο άλλο ή και στα δυο, αν υπάρχει η σωτηρία ή δεν υπάρχει.
Ποιον Προσβάλλει Τελικά
ο Αρχιεπίσκοπος; Τον Τυχικό ή τον Λαό της Πάφου;
Όταν η αλαζονεία της εξουσίας επιχειρεί να ακυρώσει τη βούληση
ενός ολόκληρου λαού
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος επαναλαμβάνει δημόσια, ξανά και ξανά, ότι «μέμφεται τον εαυτό του» επειδή — όπως ισχυρίζεται — επέλεξε τον Μητροπολίτη Τυχικό για τη Μητρόπολη Πάφου.
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς» με θέμα:
«H ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΕΩΣ, ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ, ΤΗΣ ΔΙΕΙΣΔΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ»
[εκφωνήθηκε στην
Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-11-1984]
[Σειρά Δ 24 Α+Β]
Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ…
Εάν ερωτήσετε, παιδιά, πώς κατάφερε ο διάβολος να μετακινήσει τους πρωτοπλάστους από τον Παράδεισον και να έχομε όλην αυτήν την περιπέτεια της ανθρωπίνης ιστορίας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο διάβολος μετήλθε τέσσερα στάδια, τέσσερις φάσεις, για να το επιτύχει αυτό. Αυτές οι φάσεις είναι: Η συνύπαρξις, είναι ο διάλογος, είναι η διείσδυσις και η ανατροπή. Την ίδια μέθοδο ο διάβολος μετέρχεται όχι μόνον τότε, αλλά και πάντοτε, μέσα στην Ιστορία μέχρι σήμερα και μέχρι που να τελειώσει ο κόσμος. Την ιδία μέθοδο μετέρχεται ο διάβολος. Διότι θέλει να επιτύχει την ανατροπή του πλάσματος που λέγεται «άνθρωπος». Από φθόνο προς τον άνθρωπο ο διάβολος πάντοτε κινείται.
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ
Θαυμαστὰ σημεῖα τῶν
Ἁγίων
Ἁγία Μελανγκέλα ἡ
θαυματουργός
«Ἡ γὰρ καύχησις ἡμῶν αὕτη ἐστί, τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν, ὅτι ἐν ἁπλότητι καὶ εἰλικρινείᾳ Θεοῦ, οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ ἀλλ’ ἐν χάριτι Θεοῦ ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ, περισσοτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς» (Β΄ Κορ. 1, 12). (: Ἔχομεν δὲ κάποιο δικαίωμα νὰ ζητῶμεν τὰς προσευχὰς ὅλων σας. Διότι ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον καυχώμεθα, εἶναι ἡ μαρτυρία τῆς συνειδήσεώς μας, ὅτι συμπεριεφέρθημεν μέσα εἰς τὸν κόσμον καὶ πρὸ παντὸς ἀπέναντί σας μὲ εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνειαν, ὅπως ζητεῖ ὁ Θεός. Ὄχι μὲ σοφιστείαν καὶ μὲ χρησιμοποίησιν ἀπατηλῶν συλλογισμῶν, ποὺ μεταχειρίζονται οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ μὲ τὸν φωτισμὸν καὶ τὰ σημεῖα, ποὺ μᾶς χαρίζει ὡς δωρεάν του ὁ Θεός).
Η Υπόθεση του
Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού και το Αμετάθετο των Επισκόπων
Κανονικο-νομική μελέτη περί της αντικανονικότητας μετακινήσεως
Μητροπολίτου χωρίς κανονική δίκη και τελεσίδικη καταδίκη
Εισαγωγή
Η πρόσφατη εκκλησιαστική κρίση που αφορά τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό επαναφέρει στο προσκήνιο ένα θεμελιώδες ζήτημα της ορθόδοξης κανονικής παραδόσεως: το αμετάθετο των επισκόπων και τα όρια της συνοδικής εξουσίας.
Περί γενεθλίων
†
Ο Ἀντινόης Παντελεήμων,
Ἐφησυχάζων
Μητροπολίτης
Μὲ
τὴν εὐκαιρία τῆς ἐπετείου τῶν γενεθλίων μου (14 Μαΐου), θὰ ἤθελα ἐν πρώτοις νὰ
εὐχαριστήσω ὅλες καὶ ὅλους ὅσους μοῦ εὐχήθηκαν.
Ὅμως, θὰ ἤθελα νὰ διευκρινίσω καὶ νὰ τονίσω ὅλως ἰδιαιτέρως, ὅτι ὡς Ὀρθόδοξοι
Χριστιανοὶ δὲν πρέπει νὰ ἑορτάζουμε τὰ γενέθλιά μας, ἀλλὰ τὴν ὀνομαστική μας
ἑορτή. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνει κατανοητὸ ἀπ’ ὅλους.
Διότι, τὰ μὲν γενέθλια ὑπῆρξαν καθαρὰ εἰδωλολατρικὴ ἑορτή, ποὺ ὑπενθύμιζαν τὰ
χρόνια μας καὶ τὴν πορεία μας πρὸς τὸν θάνατο* τὰ δὲ ὀνομαστήρια θέλουν νὰ μᾶς
ὑπενθυμίζουν τὴν ἡμέρα ποὺ λάβαμε τὸ Χριστιανικὸ Βάπτισμα καὶ λάβαμε τὸ
Χριστιανικὸ ὄνομά μας. Ἡ ἡμέρα αὐτὴ μᾶς προτρέπει νὰ μιμηθοῦμε τὴ ζωὴ τοῦ
Ἁγίου, τοῦ ὁποίου φέρομε τὸ ὄνομα.
Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐξ ἀρχῆς θέσπισε νὰ ἑορτάζουμε τὰ γενέθλια τριῶν μόνον ἱερῶν προσώπων: τοῦ Χριστοῦ, τῆς Παναγίας καὶ τοῦ Τιμίου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου. Καὶ αὐτὸ διότι ὑπῆρξαν ἐκεῖνα τὰ πρόσωπα ποὺ συνέβαλαν στὴ σωτηρία ὅλου τοῦ κόσμου. Ἡ δὲ γενέθλιος ἡμέρα τῶν Ἁγίων Μαρτύρων θεωρεῖται ἡ ἡμέρα ποὺ ἔδωσαν τὴ ζωή τους πρὸς χάριν τοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτό, τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς ἑνὸς Ἁγίου παρατίθενται κόλλυβα.
Τό Γένος μας πάει νά
χαθεῖ. Ὑπάρχει σωτηρία;
Ἐπιμέλεια
κειμένου Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Τό Γένος μας πάει νά χαθεῖ. Ὑπάρχει σωτηρία; Ναί, λένε οἱ Πατέρες μας πατρο Κοσμάς καί Μακρυγιάννης, ὑπάρχει καί εἶναι ἡ Ἠσυχαστική μας παράδοση. Δηλαδή, ἡ ἄσκηση τῶν ἀρετῶν καί ἡ ἀπαλλαγή ἀπό τά πάθη μας, μέ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ.
Ουρανοξύστης του
Ελληνικού: Ο Πύργος της Βαβέλ του νεοταξικού νεοπλουτισμού – Από το Αττικό
κάλλος στο «μονολιθικό» έκτρωμα
Ένας φαραωνικός πύργος... Jenga χτίστηκε πάνω σε ξεπουλημένη
δημόσια γη για να θυμίζει ποιοι βρίσκονται στο «ρετιρέ» της εξουσίας
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α’
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
«Ὅτι
τά ρήματα ἅ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς,… καί ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας».
Παρέδωκα μέ τήν διδασκαλία μου εἰς τούς Ἁγίους Ἀποστόλους, τούς ὁποίους μοῦ ἔδωκες, τήν θείαν Ἀποκάλυψιν· ὅτι ἐγεννήθην καί ἐβγῆκα ἀπό τούς κόλπους Σου καί ἐπίστευσαν ὅτι σύ μέ ἀπέστειλας εἰς τόν κόσμον διά τῆς τῶν πάντων σωτηρίας.
ΑΓΙΟΣ ΕΥΜΕΝΙΟΣ Ο ΝΕΟΣ (ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ)
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η ανάδειξη αγίων είναι το διαρκές θαύμα στη ζωή της Εκκλησίας μας, καθότι άλλωστε αυτό είναι το έργο της, να μεταποιεί αμαρτωλούς σε αγίους. Δεν υπάρχει εποχή, στην δισχιλιόχρονη ιστορική της πορεία, που να μην έχουν αναδειχτεί άγιοι. Ιδιαίτερο θαύμα είναι η ανάδειξη πληθώρας αγίων και στην εποχή μας, όπου έχει περισσέψει το κακό, γιγαντώθηκε η αμαρτία, και ο κόσμος βρίσκεται σε πρωτοφανή ηθική και πνευματική κατάπτωση. Αλλά, «ου δε επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις (Ρωμ.5,20), σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο. Στον ταραγμένο 20ο αιώνα έχει αναδειχτεί μία πλειάδα αγίων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και ο άγιος Ευμένιος ο Νέος (Σαριδάκης), μία πραγματικά οσιακή και αγιασμένη μορφή, ο οποίος έχει καταταχτεί πρόσφατα στους αγιολογικούς δέλτους της Εκκλησίας μας.
Ἡ γήρανση τῆς νεολαίας
Κ.
Γ. Παπαδημητρακόπουλος
Τὸ λέμε ὅλοι, καλοί μου φίλοι. Ἡ νεολαία εἶναι τὸ μέλλον ἑνὸς τόπου, ἑνὸς ἔθνους, μίας πατρίδας. Καὶ τῆς ἀνθρωπότητας! Εἶναι τὸ αὔριο, ἡ προοπτική τους. Κι εἶναι πράγματι ἔτσι. Μόνο ποὺ πρέπει νὰ ἐμβαθύνουμε σ’ αὐτὴ τὴ λέξη: «Μέλλον»! Γιατί ἀπ’ τὴν ὕπαρξη καὶ περισσότερο βέβαια ἀπ’ τὴν ποιότητα τῆς νεολαίας, ἐξαρτᾶται τὸ ποιοτικὸ αὔριο.
Δύο Μέτρα και Δύο
Σταθμά: Αν Φταίει ο Τυχικός, Τότε Φταίει και ο Γεώργιος
Όταν η «δικαιοσύνη» γίνεται εργαλείο εξόντωσης και η ευθύνη
ισχύει μόνο για τους άλλους
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος εμφανίζεται σήμερα ως αυστηρός κριτής του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, δηλώνοντας ότι «δεν τον έκρινε σωστά» και ότι η εκλογή του στην Πάφο υπήρξε λάθος. Η παραδοχή αυτή όμως δεν αθωώνει τον Αρχιεπίσκοπο· αντίθετα, τον εκθέτει βαρύτατα. Διότι αν ένας επίσκοπος πρέπει να τιμωρείται επειδή δήθεν έκανε λανθασμένες επιλογές ή επειδή πρόσωπο που χειροτόνησε αργότερα αποτειχίστηκε, τότε ο πρώτος που οφείλει να λογοδοτήσει είναι εκείνος που σήμερα παριστάνει τον αλάνθαστο τιμητή των πάντων.
Η ΘΕΙΑ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ
π. Δημητρίου Μπόκου
Τέσσερις ισχυροί βασιλείς από τον χώρο της αρχαίας Μεσοποταμίας (μεταξύ Ευφράτη και Βαβυλώνας) κήρυξαν τον πόλεμο εναντίον μιας μικρής περιοχής με πέντε πόλεις, τη λεγόμενη Πεντάπολη. Γνωστότερες πόλεις της ήταν τα Σόδομα και Γόμορρα. Η μάχη έλαβε χώρα στην κοιλάδα ή φάραγγα «την αλυκήν». Μια περιοχή γεμάτη αλάτι. Στη θέση της θάλασσας «των αλών», τη σημερινή Νεκρά θάλασσα.
«Ανοιχτή Επιστολή προς τον Επίδοξο “Κατακτητή” της
Πάφου»
Προς τον αγαπητό υποψήφιο της θέσης
«Μητροπολίτης Πάφου μετα διορισμού»,
Πριν ετοιμάσεις βαλίτσες, ράσα, πανηγυρικούς λόγους και φωτογραφίες ενθρόνισης, καλό θα ήταν να κάνεις μια μικρή στάση μπροστά στον καθρέφτη και να αναρωτηθείς κάτι πολύ απλό:
•Τι ακριβώς πας να κάνεις στην Πάφο;
ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ[:Ιω. 17,1-13]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 19-6-1983] [Β92]
Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμην των 318 θεοφόρων Πατέρων, που έλαβαν μέρος εις την Α΄Οικουμενικήν Σύνοδον της Νικαίας της Κωνσταντινουπόλεως. Δια να κατανοήσομε την θέση των Πατέρων μέσα εις τον χώρον της Εκκλησίας, θα πρέπει να γνωρίζουμε μερικά πράγματα, τα οποία μπορούν να σταθούν πραγματικά οδηγός μας, διότι η παρουσία των είναι «ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ» και ακόμα, δεν μπορούμε να σταθούμε χωρίς την παρουσία εκείνων. Γι'αυτό ακριβώς τον λόγο θα πρέπει να γνωρίσουμε πολύ καλά την θέση των μέσα εις αυτόν τον χώρον της Εκκλησίας.
Δια να το κατανοήσομε ας πάρομε σαν οδηγό το απολυτίκιον των αγίων Πατέρων της ημέρας. Λέγει αυτό: «Τῶν Ἀποστόλων τὸ κήρυγμα, καὶ τῶν Πατέρων τὰ δόγματα τῇ Ἐκκλησίᾳ μίαν τὴν πίστιν ἐκράτυνεν· ἣ καὶ χιτῶνα φοροῦσα τῆς ἀληθείας, τὸν ὑφαντὸν ἐκ τῆς ἄνω θεολογίας, ὀρθοτομεῖ καὶ δοξάζει, τῆς εὐσεβείας τὸ μέγα μυστήριον». Αυτό το «μέγα μυστήριον τῆς εὐσεβείας» είναι ο Χριστιανισμός, είναι η Εκκλησία, είναι η σωτηρία, είναι η λύτρωσις, είναι ό,τι μας έφερε ο Χριστός, είναι το μυστήριον της Θείας Οικονομίας. Αυτό λοιπόν, «τό μυστήριον τό μέγα», όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος, «τῆς εὐσεβείας», «τὸ κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων» και «τὰ δόγματα τῶν Πατέρων», εκράτυναν, εστερέωσαν την μίαν μόνην πίστιν εις την Εκκλησία.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ[:Πράξ.
20, 16-17 και 20, 28-38]
ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ
«Ἔκρινε γὰρ ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν ῎Εφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ ᾿Ασίᾳ· ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς ῾Ιεροσόλυμα(:πλεύσαμε κατευθείαν στη Μίλητο, διότι ο Παύλος αποφάσισε να παρακάμψει με το πλοίο την Έφεσο και να μην αποβιβαστεί σε αυτήν, για να μην του συμβεί να αργοπορήσει στην Ασία· διότι βιαζόταν να είναι στα Ιεροσόλυμα, εάν του ήταν δυνατό, την ημέρα της Πεντηκοστής)»[Πράξ.20,17]. Ώστε και γι' αυτό δεν ήταν δυνατό να μένει. Πρόσεχε αυτόν που κινείται και από ανθρώπινα κίνητρα και επιθυμεί και βιάζεται και πολλές φορές δεν το κατορθώνει. Γι' αυτό γίνονται αυτά, για να μη νομίσουμε ότι ήταν πάνω από την ανθρώπινη φύση· διότι οι άγιοι και μεγάλοι εκείνοι άντρες είχαν μεν την ίδια φύση με εμάς, όχι όμως και την ίδια προαίρεση, γι' αυτό και απολάμβαναν σε μεγάλο βαθμό τη χάρη του Θεού.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ΟΙΚΟΥΜ.ΣΥΝΟΔΟΥ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 19-5-1991]
Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας, ἀγαπητοί μου, τιμᾶ τήν μνήμη τῶν ἁγίων τριακοσίων δεκαοκτώ Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τῆς ἐν Νικαίᾳ. Καί τήν τιμᾶ ἀφενός μέν γιά νά δοξάσει τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό, πού πάντοτε διασώζει τήν ἀλήθεια μέσα στήν Ἐκκλησία Του –διότι οἱ Σύνοδοι πάντοτε διέσωζαν τήν ἀλήθεια τήν δογματική– καί ἀφετέρου δέ γιά νά τιμήσει τούς θεοφόρους Πατέρες πού συγκροτοῦσαν αὐτές τίς Οἰκουμενικές Συνόδους.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ[:Ιω. 17,1-13]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-5-1996] [Β336]
Σήμερα, αγαπητοί μου, Κυριακή των αγίων 318 θεοφόρων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, η Εκκλησία μας παραθέτει ένα απόσπασμα, ως ευαγγελική περικοπή, από την αρχιερατική προσευχή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, την οποίαν, προσευχή, απήγγειλε μπροστά εις τους μαθητάς Του, λίγο πριν αναχωρήσουν από το υπερώον εκείνο όπου έλαβε χώραν ο Μυστικός Δείπνος.
Ο σκοπός που η Εκκλησία μας παραθέτει αυτήν την περικοπήν είναι ο εξής: Η αίρεσις του Αρειανισμού, ήδη 4ος αιών μ.Χ., διέσπασε το ένα, το ενιαίον, το ένα φρόνημα του λαού, για το θεανθρώπινον πρόσωπον του Ιησού Χριστού. Ενώ ο Κύριος εζήτησε στην αρχιερατική Του προσευχή «ἵνα ὦσιν ἓν». «Για να είναι όλοι ένα». Να έχουν το αυτό φρόνημα. Αυτό διεσπάσθη με την αίρεσιν. Και προπαντός με την αρειανική αίρεσιν, που δεν εδέχετο αυτή το θείον πρόσωπον του Ιησού Χριστού, παρά μόνον το ανθρώπινον. Οπότε ο λαός εχωρίστηκε. Και τώρα, με την ευαγγελική, αυτή, περικοπή που η Εκκλησία καθιερώνει, γίνεται μια προσπάθεια ανασυγκροτήσεως της ενότητος του λαού, κάτω από το ίδιο φρόνημα πίστεως.
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
[:Πράξεις 20,
16-18 και 28-36]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 11-6-1989] (Β217)
Ο Απόστολος Παύλος,
αγαπητοί μου, επιστρέφει από την περιοδεία του στην Ελλάδα κατευθυνόμενος προς
Ιερουσαλήμ. Το ταξίδι του ήτο δια θαλάσσης. Σε κάποια λιμάνια σταθμεύει, για να
δει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, πώς πηγαίνουν οι Εκκλησίες που είχε ιδρύσει.
Εστάθμευσε και εις την Μίλητον. Δεν πήγε εις την Έφεσον, διότι δεν έμενε
χρόνος, αλλά μετεκάλεσε, δηλαδή
εκάλεσε από την Έφεσον τους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας της Εφέσου, για να τους
δει για λίγο, ακριβώς για να μη χρονοτριβήσει, επειδή εβιάζετο να πάγει εις τα
Ιεροσόλυμα και να προλάβει την εορτήν της Πεντηκοστής. Η συνάντησίς του αυτή με τους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας της Εφέσου,
έμεινε ιστορική. Και είναι μία από τις ένδοξες σελίδες της Καινής Διαθήκης από
πλευράς ποιμαντικής, αλλά και διότι εκεί εις ό,τι διημείφθη και είπε στους
πρεσβυτέρους της Εφέσου, εκεί και ξεδιπλώθηκε η απέραντη ψυχή του Παύλου, σε
ένα ανείπωτο ουράνιο μεγαλείο.
Είναι μία αθάνατη όντως ποιμαντική σελίδα αυτή της Καινής Διαθήκης. Μια σελίδα γραμμένη όντως από το Πνεύμα το Άγιον. Θα μείνουμε σε ό,τι ειπώθηκε, μόνο σε ένα βαρυσήμαντο σημείον, το οποίον αποτελεί και ένα κεντρικόν μέρος, κεντρικό σημείο της όλης του αυτής ομιλίας. Αναφέρεται στο θέμα ότι μετά την αναχώρησή του θα εισορμούσαν «λύκοι βαρεῖς», δηλαδή αιρετικοί εις το ποίμνιον της Εκκλησίας της Εφέσου και θα το κατεσπάρασσαν. «Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο(:Διότι γνωρίζω τούτο, λέγει), ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς(:Μετά την εδώ άφιξίν μου κι όταν θα αναχωρήσω, θα εισέλθουν λύκοι βαρείς)εἰς ὑμᾶς(:στην Εκκλησία της Εφέσου), μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου(:δεν θα λυπώνται καν το ποίμνιο, όταν θα το κατασπαράσσουν) καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν(:Αλλά και κάποιοι από σας που με ακούτε τώρα, θα σηκωθούν και θα αρχίσουν να ομιλούν πράγματα ανορθόδοξα, διεστραμμένα, με σκοπό να αποσπούν τους μαθητάς και να τους κάνουν οπαδούς των). Διὸ γρηγορεῖτε (:Γι'αυτό μένετε ξύπνιοι, μένετε άγρυπνοι και προσέχετε και τον εαυτόν σας και το ποίμνιο που σας ενεπιστεύθη ο Κύριος)».
