Η ΘΡΑΥΣΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΙΩΝ ΠΥΛΩΝ

 

Η ΘΡΑΥΣΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΙΩΝ ΠΥΛΩΝ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο θάνατος του Χριστού δεν ήταν κάποιο απρόβλεπτο ατύχημα, ένα ανεπιθύμητο συμβάν, που άλλαξε αναπάντεχα τη ζωή του. Δεν πέθανε στον σταυρό, επειδή έπεσε ανίσχυρος τάχα στα χέρια των διωκτών του. Αντιθέτως, ο θάνατός του ήταν το μυστικό σχέδιό του, που το έκανε φανερό μόνο στους μαθητές του τις τελευταίες μέρες, ενώ πριν το προέλεγε συνεσκιασμένα μόνο στα πλήθη.

Ἡ εἰκόνα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ

Ἡ εἰκόνα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ

- Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ'

Ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τό κορυφαῖο ἱστορικό γεγονός τοῦ χριστιανισμοῦ. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ νίκη κατά τοῦ θανάτου καί ἡ ἐπ' αὐτοῦ κυριαρχία. Καί βέβαια ἡ Ἀνάστασή Του εἶναι φυσικό ἐπακολούθημα τῆς θεότητος αὐτοῦ «καθότι οὐκ ἦν δυνατόν κρατεῖσθαι αὐτόν ὑπ' αὐτοῦ (τοῦ θανάτου)» (Πράξ. 2,24). Ἔτσι καί ἡ Ἀνάσταση εἶναι τό θεμέλιο τῆς πίστεως στό Χριστό καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὄντως Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως. Νυχθημερόν ὑμνεῖται ἡ Ἀνάσταση στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί κάθε Κυριακή ἰδιαίτερα, εἶναι ἑορτή τῆς Ἀναστάσεως, ἑορτή τοῦ Πάσχα «ἑορτῶν ἑορτή καί πανήγυρις πανηγύρεων». Τό γεγονός αὐτό ἐκφράζεται ἐκτός βέβαια ἀπό τήν ὅλη ὑμνογραφία καί ὑμνολογία καί μέ τήν ἁγιογραφική τέχνη.

Δικαιοσύνη: Μια ουτοπία

Δικαιοσύνη: Μια ουτοπία

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Σε συνέχεια προηγουμένου μου κειμένου και με βάση τα όσα συμβαίνουν στη δικαιοσύνη στην Ελλάδα και γενικώς στον διεθνή χώρο επιβεβαιώνεται η φιλοσοφική άποψη πως η απόδοσή της αποτελεί ουτοπία. Κατά τον Άγγλο πολιτικό και φιλόσοφο Τόμας Μορ, θύμα της εκ μέρους του προασπίσεως της δικαιοσύνης έναντι της κρατικής εξουσίας, η ουτοπία (ου τόπος) αποτελεί μια ιδέα, θεωρία ή επιδίωξη που βρίσκεται τελείως εκτός πραγματικότητας. Ο Πλάτωνας, συγκλονισμένος από την άδικη καταδικαστική απόφαση σε βάρος του διδασκάλου του Σωκράτη, δημιουργεί τη δική του ουτοπία στην «Πολιτεία» του, έργο το οποίο στην εποχή της Αναγέννησης ενέπνευσε τις ουτοπίες δικαιοσύνης, πλην αυτής του Μορ, των Τομάζο Καμπανέλα και Φράνσις Μπέικον. Ο καθηγητής Χανς Κέλσεν (1881 – 1973) στο πόνημά του «Τί είναι δικαιοσύνη;» (1953) αρνείται την δικαιοσύνη ως αντικειμενική αξία, επειδή η γνώση αυτής – όπως η γνώση όλων των αντικειμενικών αξιών – δεν είναι επιστημονικά δυνατή.

Νικόλαος Πλαστήρας (Μαύρος Καβαλάρης) ο τίμιος πολιτικός και γενναίος στρατιωτικός.

Νικόλαος Πλαστήρας (Μαύρος Καβαλάρης)

ο τίμιος πολιτικός και γενναίος στρατιωτικός.

Μυργιώτης  Παναγιώτης, Μαθηματικός

            Νικόλαος Πλαστήρας, τέκνο φτωχής οικογενείας από το Βουνέσι  (Μορφοβούνι, σημερινή ονομασία) του ν. Καρδίτσας. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα του τόπου. Γεννήθηκε το 1883 και πέθανε το 1953. Ο πατέρας του ήταν ράπτης και η μάνα του υφάντρα. Φοιτά στο δημοτικό και στο ελληνικό σχολείο της Καρδίτσας. Εμπλέκεται σε καυγά με τούρκο αξιωματούχο και αναγκάζεται να καταφύγει στον Πειραιά για να σωθεί. Επιστρέφει όταν απελευθερώθηκε από τους τούρκους η Θεσσαλία και τελειώνει τις γυμνασιακές σπουδές του. Κατόπιν τον Δεκέμβριο του 1903 κατατάσσεται στο στρατό με τον βαθμό του δεκανέα. Το 1907 συγκροτεί ομάδα καρδιτσιωτών εθελοντών και λαμβάνει μέρος στον Μακεδονικό αγώνα. Συμμετέχει ενεργά στον «Σύνδεσμο Υπαξιωματικών» που ήταν παράλληλη με τον «Στρατιωτικό Σύνδεσμο» των αξιωματικών, που έκανε το Κίνημα στο Γουδί το 1909. Το 1910 εισήχθη στη Σχολή Υπαξιωματικών της Κέρκυρας από την οποία αποφοίτησε το 1912 ως Ανθυπολοχαγός.

Κατά τους βαλκανικούς πολέμους πολεμά ηρωικά και διακρίνεται στις μάχες της Ελασσόνας, των Γιαννιτσών και του Λαχανά – ιδιαίτερα στην τελευταία. Για τον λόγο αυτό ονομάζεται από τους συμπολεμιστές του ¨μαύρος καβαλάρης¨.

Το ιδανικό προφίλ του “εκλεκτού” μοιχεπιβάτη — την ώρα που αδικείται ο Τυχικός. Ενώ ο άξιος Τυχικός μένει στο περιθώριο, αναζητείται ο βολικός υποψήφιος με όλα τα… απαραίτητα προσόντα.

Το ιδανικό προφίλ του “εκλεκτού” μοιχεπιβάτη — την ώρα που αδικείται ο Τυχικός.

Ενώ ο άξιος Τυχικός μένει στο περιθώριο, αναζητείται ο βολικός υποψήφιος με όλα τα… απαραίτητα προσόντα.

Σε μια εποχή που η Εκκλησία χρειάζεται ποιμένες με πίστη, ταπείνωση και αγάπη για τον λαό, φαίνεται πως αναζητείται κάτι πολύ πιο… σύγχρονο. Το ιδανικό προφίλ του «εκλεκτού» μοιχεπιβάτη του θρόνου. Ένα προφίλ με σαφείς προδιαγραφές, για να μην υπάρξουν και παρεξηγήσεις.

Φαινόμενο που έχει λάβει δυστυχώς μεγάλη έκταση, ως νόσος λοιμική.

ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΤΑΣΗ, ΩΣ ΝΟΣΟΣ ΛΟΙΜΙΚΗ.

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός-12.4.2026

Ἐρώτημα γιά νά προβληματισθοῦμε:

Καλοί μου ἀδελφοί, γιατί σέ πολλούς ἱερούς ναούς κατά τήν Πασχαλιάτικη Παννυχίδα γίνεται ἕνας ἀγῶνας δρόμου ταχυτήτων (ψαλίδισμα ἀκολουθίας, γρήγορες κινήσεις, ἀσθμαίνοντες ἱερεῖς καί ἱεροψάλτες);

῞Αγιος ̉Αρσένιος ̉Επίσκοπος ̉Ελασσῶνος (1626) (῾Η μνήμη τοῦ ἑορτάζεται τὴν 13ῃ ̉Απριλίου)

῞Αγιος  ̉Αρσένιος ̉Επίσκοπος  ̉Ελασσῶνος (1626)

(῾Η μνήμη τοῦ ἑορτά­ζεται τὴν 13ῃ  ̉Απριλίου)

῾Ο ἅγιος Ἀρσένιος γεννήθηκε στὸ χωριὸ Καλογρι­ανὰ Καρδίτσης τὸ 1550. Πατέρας του ἦταν ὁ ἱε­ρεὺς Θεό­δωρος, μητέρα του ἡ Χρυσάφη, ἡ ὁποία, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ συζύγου της, ἔγινε μοναχή.

   Τὰ πρῶτα γράμματα ἔμα­θε ἀπὸ τὸν ἀδελφό του Ἰωάσαφ καί ἀργότερα ἐμαθήτευσε στὰ Τρίκαλα, στόν Ἱ. Ν. Πανα­γίας Ἐπισκέψεως. Τήν περίο­δο αὐτὴ ἐκάρη μοναχός καὶ ἐμόνασε στὴ μονὴ Δουσίκου, ὅπου καὶ χειροτονή­θηκε ἱερεύς. Τό 1584 χειρο­τονήθηκε ἐ­πίσκο­πος Ἐλας­σῶνος. ῾Ο Πατριάρχης Κων/πόλεως τόν ἔ­στειλε στή Ρωσία ὅπου παρέμεινε μέχρι τὴν κοίμησίν του, τὸν Ἀπρίλι­ο τοῦ 1626. 

   Ἡ Ρωσικὴ Ἐκκλησία τὸ 1982 τὸν κα­τέταξε στὴ χορεία τῶν Ἁγίων καὶ ἡ μνήμη του ἑορτάζεται στὶς 13  ̉Απριλίου.

   Τὸ 2006 ἦλθαν στὴν ̉Ελασσώνα τμή­ματα ἐκ τῶν ἱερῶν λειψάνων του τὰ ὁποία  τοποθετή­θηκαν στὸν ῾Ιερὸ Ναό, ποὺ εἶναι ἀφιερωμένος στὸν  ἅ­γιο.  ̉Απότμημα ἀπὸ τὰ λείψανά του φυλάσσεται στὸν ῾Ιερὸ Ναὸ Παναγίας  ̉Επισκέ­ψεως Τρι­κάλων. 

Ει Χριστός ουκ εγείγερται….

ΕΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΟΥΚ ΕΓΕΙΓΕΡΤΑΙ….

                                             ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Η βεβαία πίστη της Εκκλησίας στην λαμπροφόρο ανάσταση του Χριστού αποτελεί αυτή την ίδια την ύπαρξή Της. Το μέγα και ανεπανάληπτο αυτό γεγονός είναι το ακράδαντο θεμέλιο πάνω στο οποίο είναι θεμελιωμένη και εδραιωμένη. Το Θείο πρόσωπο του Αναστάντα Ιδρυτή Της είναι η ακατανίκητη δύναμη, που τη συγκροτεί, τη συντηρεί και την οδηγεί με ασφάλεια στο σωτήριο προορισμό Της. Οι άγιοι Πατέρες αποφάνθηκαν «εν ενί στόματι» πως η ζωή της Εκκλησίας είναι η ακατάπαυτη βίωση του υπερτάτου γεγονότος της Αναστάσεως του Κυρίου. Είναι μια διαρκής συμμετοχή και πρόγευση της Βασιλείας του Θεού, η οποία απορρέει από το ζωοδόχο Τάφο του Χριστού.   

῾Ο ῞Οσιος ̉Ακάκιος ὁ Καυσοκαλυβίτης (12 ̉Απριλίου)

῾Ο ῞Οσιος ̉Ακάκιος ὁ Καυσοκαλυβίτης

(12 ̉Απριλίου) 

 ῾Ο ὅσιος Ἀκάκιος γεννήθηκε στὰ 1630 στὸ χωριὸ Γόλιτζα (σημερινὸ Ἅγιος Ἀκάκιος) τῆς Καρδίτσας ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς. Τὸ κοσμικὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου ἦταν Ἀναστάσιος. Στὰ 23 του χρόνια ποθῶντας τὴ μοναχικὴ ζωῆ ἔρχεται στὴν Ἱερὰ Μονὴ ἁγίας Τριά­δος Σουρβιᾶς ὅπου καί μόνασε. 

   Ἀργότερα, ἀναζητῶντας περισσότερο τὴν ἡσυχα­στικὴ ζωή, ἀναχωρεῖ γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Κατόπιν περιπλανήσεων σὲ ἡσυχαστήρια τῆς Καψάλας καὶ τῶν Ἱερῶν Μονῶν Γρηγορίου καὶ Διονυσίου, κατέλη­ξε στὰ Καυσοκαλύβια, ἀρχικὰ στὴν περιοχὴ τῆς Μεταμορφώσεως στὰ 1660 καὶ ἀργότερα στὰ 1680 στὴν περιοχὴ τῆς σημερινῆς Σκήτης.

   Κάτω ἀπὸ ἀντίξοες καιρικὲς συνθῆκες, μὲ μεγάλες δυσκολίες διαβιώσεως καὶ μὲ ὑπερβολικὴ ἄσκηση, εἵλκυσε τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, ποὺ τὸν ἀντάμειψε μὲ πολλὲς ἀρετὲς καὶ χαρίσματα, ὅπως ἡ διορατικότη­τα.

   Μὲ τὸν καιρό, ἀρκετοὶ ἀσκητὲς μοναχοί τόν ἔκανα γεροντά τους. Ἕνα θαῦμα ποὺ ἔκανε ὁ ὅσιος (ἔβγαλε ἁγίασμα στὴν ἄνυδρη γῆ τῶν Καυσοκαλυβίων), ἔδω­σε νέα ὤθηση στὴν ἀκμὴ τῆς Σκήτης, ποὺ ἀφιερώθη­κε στὴν Ἁγία Τριάδα.

Πάσχα: «Ἐὰν μὴ ἴδω…» – Ψηλαφώντας την Αναστάσιμη αλήθεια από τον Θωμά ως τις μέρες μας

Πάσχα: «Ἐὰν μὴ ἴδω…» – Ψηλαφώντας την Αναστάσιμη αλήθεια από τον Θωμά ως τις μέρες μας

 «Εάν δεν ψηλαφήσω, δεν θα πιστέψω». Ο Χριστός μας προίκισε με πολλά τεκμήρια για την Ανάστασή Του, ακόμα και για τους δύσπιστους

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος: Ενότητα στα λόγια, διχασμός στις πράξεις. Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και οι βαριές ευθύνες για τον διχασμό στην Εκκλησία και την κοινωνία

Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος: Ενότητα στα λόγια, διχασμός στις πράξεις

Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και οι βαριές ευθύνες για τον διχασμό στην Εκκλησία και την κοινωνία

Σε μια περίοδο που η Κύπρος έχει ανάγκη από ενότητα, ο Γεώργιος επιλέγει να μιλά εγκυκλίους για συμφιλίωση και ομοψυχία, την ώρα που οι πράξεις του προκαλούν έντονο προβληματισμό και βαθύ διχασμό. Η πρόσφατη πασχαλινή εγκύκλιος, με αναφορές στην ανάγκη ενότητας για το Κυπριακό, μοιάζει για πολλούς με ένα μήνυμα που απέχει από την πραγματικότητα που ο ίδιος διαμορφώνει.

Θεολογική μονογραφία στο ανέσπερο αναστάσιμο φως

ΝΥΝ ΠΑΝΤΑ ΠΕΠΛΗΡΩΤΑΙ ΦΩΤΟΣ!

(Θεολογική μονογραφία στο ανέσπερο αναστάσιμο φως)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Την Αγία και Μεγάλη Κυριακή του Πάσχα, «αυτήν την ζωηφόρον Ανάστασιν εορτάζομεν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού», σύμφωνα με το ιερό συναξάρι της πανηγυρικής ακολουθίας της Αναστάσεως, σκιρτώντας από ουράνια αγαλλίαση, για το πλέον χαρμόσυνο, το πλέον ελπιδοφόρο, το πλέον  κοσμοσωτήριο γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας: το «Πάσχα Χριστού το σωτήριον»! 

Στην Γραμμή των Αγίων Πατέρων ή των Φιλοενωτικών;

 

Στην Γραμμή των Αγίων Πατέρων ή των Φιλοενωτικών;

Η στάση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού απέναντι στον Παπισμό και η ιστορική συνέχεια της Ορθόδοξης αντιπαπικής παράδοσης

Δρ.Θεολογίας Σέργιος Ντόριτς

Εισαγωγή

Η ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι γεμάτη από αγώνες για τη διατήρηση της αλήθειας της πίστεως. Σε κάθε εποχή, Άγιοι και Πατέρες αντιστάθηκαν σε διδασκαλίες που θεώρησαν ως αποκλίσεις από την Ορθόδοξη Παράδοση. Ιδιαίτερα μετά το Σχίσμα του 1054, πολλοί Άγιοι στάθηκαν απέναντι στον Παπισμό, θεωρώντας ότι οι δογματικές του θέσεις αποτελούν απόκλιση από την Ορθόδοξη πίστη.

Χριστός Ανέστη!!! – Η Ανάσταση του Κυρίου είναι το άσβηστο χαμόγελο της ψυχής μας

Χριστός Ανέστη!!! – Η Ανάσταση του Κυρίου είναι το άσβηστο χαμόγελο της ψυχής μας

Από τους ταπεινούς ψαράδες της Γαλιλαίας μέχρι σήμερα, το «Χριστός Ανέστη» στέκεται ασάλευτο τρόπαιο της αληθινής πίστης μας

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ἡ λαμπροφόρος ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως «Αὕτη ἡ κλητὴ καὶ ἁγία ἡμέρα…»

 

Ἡ λαμπροφόρος ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως «Αὕτη ἡ κλητὴ καὶ ἁγία ἡμέρα…»

Τοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Νεκταρίου Ζιόμπολα

  Ἡ τῆς Ἀναστάσεως εἶναι ἡ πάντα καλουμένη Κυριακή. Λέγεται ἁγία καθότι εἶναι τύπος τοῦ μέλλοντος αἰῶνος, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἡμέρα τοῦ Πάσχα.

Θεολογικό σχόλιο στον «σαρκί υπνώσας» Χριστό μας

ΑΝΕΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΟΥΔΕΙΣ ΕΠΙ ΜΝΗΜΑΤΟΣ!

(Θεολογικό σχόλιο στον «σαρκί υπνώσας» Χριστό μας)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Ο Σταυρός και η Ανάσταση του Κυρίου και Λυτρωτή μας Ιησού Χριστού αποτελούν τις δύο συνιστώσες της απολύτρωσής μας από την αιχμαλωσία του Σατανά, την δουλεία της αμαρτίας, την φθορά και το θάνατο. Αυτά τα δύο υπερφυή γεγονότα δεν μπορούν να αυτονομηθούν και να έχουν διαφορετικό νόημα, από αυτό της εκπληρώσεως του σχεδίου της Θείας Οικονομίας, καθότι η Ανάσταση προϋποθέτει το Πάθος και τον φυσίζωο θάνατο του Κυρίου και ο Σταυρός προμηνύει την Ανάσταση. Κάθε απόπειρα διαχωρισμού τους αγγίζει τα όρια της κακοδοξίας.

«Πάσχα, Κυρίου Πάσχα!»

«Πάσχα, Κυρίου Πάσχα!»

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως - Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 11η Απριλίου 2026

    Με την Χάρη του Θεού φθάσαμε στο τέρμα της πένθιμης και κατανυκτικής περιόδου του Τριωδίου. Και το τέρμα αυτό είναι, βέβαια, το Πάσχα, η Ανάσταση του Κυρίου, η «εορτή των εορτών» και η «πανήγυρις των πανηγύρεων», «η μία των Σαββάτων η βασιλίς και κυρία». 

Μοιχεπιβασία και Σφετερισμός Επισκοπικού Θρόνου. Αυστηρή Αγιογραφική, Κανονική και Πατερική Καταδίκη — Με αφορμή την υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικoύ.

 

Μοιχεπιβασία και Σφετερισμός Επισκοπικού Θρόνου

Αυστηρή Αγιογραφική, Κανονική και Πατερική Καταδίκη — Με αφορμή την υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικoύ.

Η μοιχεπιβασία αποτελεί μία από τις βαρύτερες εκκλησιαστικές παραβάσεις στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Δεν πρόκειται απλώς για διοικητική αντικανονικότητα, αλλά για πνευματική μοιχεία, σχίσμα και σφετερισμό της θείας τάξης.

Η Εκκλησία διαχρονικά θεωρεί ότι όταν ένας επίσκοπος ζει, δεν έχει καταδικαστεί κανονικά και δεν αποδέχεται την έκπτωσή του, τότε κάθε προσπάθεια κατάληψης του θρόνου του αποτελεί μοιχεπιβασία.

Η συζήτηση αυτή επανέρχεται σήμερα έντονα με αφορμή την υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, ο οποίος:

• είναι εν ζωή

• δεν αποδέχεται την έκπτωσή του

• θεωρεί την απόφαση αντικανονική

• προσφεύγει σε κάθε νόμιμο και κανονικό μέσο για αποκατάσταση

Υπό αυτές τις συνθήκες, σύμφωνα με την πατερική και κανονική παράδοση, η θέση της Μητρόπολης Πάφου δεν θεωρείται κενή.

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων – Οι εκπληρωμένες προφητείες και για την Ανάσταση του Κυρίου

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΙΔ΄:

ΟΙ ΕΚΠΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

[Μέρος πρώτο]

     Α´. Είναι καιρός να ευφρανθείς,Ιερουσαλήμ, και να πανηγυρίσετε όλοι όσοι αγαπάτε τον Ιησού [πρβ.Ησ.66,10: «εὐφράνθητι, Ἱερουσαλήμ, καὶ πανηγυρίσατε ἐν αὐτῇ, πάντες οἱ ἀγαπῶντες αὐτήν, χάρητε ἅμα αὐτῇ χαρᾷ, πάντες ὅσοι πενθεῖτε ἐπ᾿ αὐτῇ»], διότι ο Κύριος αναστήθηκε. 

Κυριακή του Πάσχα- Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ[:Ιω.1,1-18]      

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ                      

            Υπομνηματισμός στα εδάφια Ιω.1,1-5:   

    «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος.  Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν. Πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν. Ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων. Καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν».

Κυριακή του Πάσχα- Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

  

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ [:Πράξ. 1, 1-8]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

     «Τὸν μὲν πρῶτον λόγον ἐποιησάμην περὶ πάντων,ὦ Θεόφιλε, ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν ἄχρι ἧς ἡμέρας ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διὰ Πνεύματος Ἁγίου οὓς ἐξελέξατο ἀνελήφθη(:το πρώτο βιβλίο, που ονομάζεται Ευαγγέλιο, το έγραψα, Θεόφιλε, για να εξιστορήσω σε αυτό περιληπτικά όλα όσα έκανε και δίδαξε ο Ιησούς από την αρχή της δημόσιας δράσεώς Του μέχρι την ημέρα που αναλήφθηκε στους ουρανούς, αφού προηγουμένως με συνεργό και το Άγιο Πνεύμα έδωσε εντολές στους αποστόλους που είχε διαλέξει ο Ίδιος)»[Πράξ. 1,1-2]

Ο Άδης κάτω στένων βοά:Κατελύθη μου η εξουσία!

Ο ΑΔΗΣ ΚΑΤΩ ΣΤΕΝΩΝ ΒΟΑ: ΚΑΤΕΛΗΘΗ ΜΟΥ Η ΕΞΟΥΣΙΑ!

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ θεολόγου - καθηγητού

      Το Άγιο και Μεγάλο Σάββατο  είναι  μια ξεχωριστή ημέρα για την Εκκλησία μας. Τιμάμε κατ’ αυτή τη θεόσωμη ταφή και την εις Άδου κάθοδο του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού. Την οδύνη μας για τα σωτήρια παθήματα του Λυτρωτή μας διαδέχεται η θλίψη, η σιωπή και η περισυλλογή. 

Άραγε ο Θεσσαλονίκης Φιλόθεος μετάνιωσε για τη Λατρευτική Εβδομάδα 2026;

Άραγε ο Θεσσαλονίκης Φιλόθεος μετάνιωσε για τη Λατρευτική Εβδομάδα 2026;

Η αντορθόδοξη «εγκοσμίκευση» που επαγγέλλεται και η ανεπίτρεπτη μετατροπή των Ιερών Ναών σε συναυλιακούς χώρους προξένησαν την αυθόρμητη αντίδραση του πιστού λαού

Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Ἅγιον Φῶς, τὸ μέγιστον Θαῦμα πάντων θαυμάτων

Ἅγιον Φῶς, τὸ μέγιστον Θαῦμα πάντων θαυμάτων

Τοῦ Μητροπολίτου Ἀντινόης Παντελεήμονος

Ἐπειδὴ τὴν περίοδο τοῦ Πάσχα γίνεται πολὺς λόγος γιὰ τὸ Ἅγιο Φῶς, ἐὰν εἶναι ἀληθινὸ θαῦ­μα ἢ ὄχι, γι’ αὐτὸ προβαίνω στὴν δημοσίευση τῆς παρούσης μαρτυρίας πρὸς ὑπεράσπιση τοῦ μέγιστου Θαύματος ὅλων τῶν θαυμάτων.

Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα του Μεγάλου Σαββάτου

ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ

«ΑΔΗΣ Ο ΔΕΙΝΟΣ ΣΥΝΕΤΡΟΜΑΞΕΝ ΟΤΕ ΣΕ ΕΙΔΕΝ»

(Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα του Μεγάλου Σαββάτου)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου Καθηγητού

       «Τω Αγίω και Μεγάλω Σαββάτω, την θεόσωμον ταφήν και την εις Άδου κάθοδον του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν, δι’ ών της φθοράς το ημέτερον γένος ανακληθέν προς αιωνίαν ζωήν μεταβέβηκε». Σύμφωνα με το ιερό συναξάρι αυτήν την άγια ημέρα τιμάμε και προσκυνάμε την ταφή του Κυρίου μας και την εις Άδου Κάθοδόν Του.

Η συνάφεια και ο άρρηκτος σύνδεσμος Σταυρού και Αναστάσεως.

ΟΜΙΛΙΑ ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΥ, ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΟΣ π.ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ

ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΤΙΚΗΝ ΣΥΝΑΞΗΝ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΥΘΗΡΩΝ  ΣΑΒΒΑΤΟ 4ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 ΜΕ ΘΕΜΑ

Η ΣΥΝΑΦΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΡΡΗΚΤΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ & ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ

Πορευόμαστε σέ ἕναν δρόμο πού ξεκινάει μέ τό Πάθος καί τήν Σταύρωση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ὁδηγεῖ στήν Ἀνάσταση. Γι’ αὐτό καί δέν μποροῦν νά θεωρηθοῦν αὐτόνομα καί ἀνεξάρτητα ὁ Σταυρός ἀπό τήν Ἀνάσταση, μιά καί βρίσκονται στήν ἴδια πορεία, πού τό δεύτερο ἕπεται τοῦ πρώτου. 

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Προφήτης Ησαΐας, 53ο κεφάλαιο, εδάφια 1-12

ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΣΑΪΑΣ, Κεφάλαιο 53^ο

  Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                       στα εδάφια Ησ. 53,1-3:

  «Κύριε, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη;  ἀνηγγείλαμεν ὡς παιδίον ἐναντίον αὐτοῦ, ὡς ρίζα ἐν γῇ διψώσῃ. οὐκ ἔστιν εἶδος αὐτῷ οὐδὲ δόξα· καὶ εἴδομεν αὐτόν, καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος οὐδὲ κάλλος·  ἀλλὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον καὶ ἐκλεῖπον παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων· ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὢν καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν, ὅτι ἀπέστραπται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλογίσθη».

 [Η ομιλία εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 10/4/1995]

     Αγαπητοί μου, ευρισκόμεθα εις το βιβλίον του προφήτου Ησαΐου και εις το 53^ον κεφάλαιον.  Σας εξήγησα την περασμένη φορά πώς πεταχτήκαμε σε αυτό το κεφάλαιο -εξάλλου τα θέματά μας είναι κατ’ επιλογήν, για να δώσουμε μία εικόνα του προσώπου του Μεσσίου· του θεανθρωπίνου προσώπου του Ιησού Χριστού. Όμως, σας είχα πει δυο λόγια την περασμένη φορά, μια μικρή εισαγωγή, πολύ μικρή εις το 53^ον κεφάλαιον, την οποία θα επαναλάβω, για να συνδέσω.

Μεγάλη Παρασκευή: Μέρα ιερή που σαλεύει τα θεμέλια της ψυχής

Μεγάλη Παρασκευή: Μέρα ιερή που σαλεύει τα θεμέλια της ψυχής

Βλέποντας τόσο κόσμο να γεμίζει τους δρόμους στην περιφορά του Επιταφίου, κάτι σου λέει μέσα σου ότι τίποτα δεν έχει χαθεί...

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

 

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Ἀρχιμ. π. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν- Δρος Θεολογίας

«Οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται».

 Ἐὰν ὁ κάθε ἅνθρωπος, ὁ ὁποῖος συμπονεῖ καὶ συμπάσχει μὲ ἕναν συνάνθρωπό του, θεωρεῖται καὶ εἶναι ὁ καλύτερος φίλος καὶ ὁ ἰδανικὸς ἄνθρωπος, τότε αὐτός,  ὁ ὁποῖος συμπονεῖ ὅλον τὸν κόσμο καὶ θυσιάζεται γιὰ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἁπλῶς μόνον ἄνθρωπος, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὁ Θεός. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Κύριος, ὁ Ὁποῖος ἀνέβηκε στὸν Σταυρό, γιὰ νὰ λυτρώσῃ τὸν ἄνθρωπο.

Ἄπλωσε τὰ χέρια Του, γιὰ νὰ δείξῃ ὅτι ἀγαπᾷ καὶ δέχεται ὅλους τοὺς ἀνθρώπους· «θέλω πάντας σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν». Μὲ ἄπειρη εὐσπλαχνία ἀπευθύνει πρὸς τὸ πλάσμα του τὸ μήνημα τῆς Ἀγάπης Του: «Ἀνοίγω τὰ χέρια μου ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ, Ἐγὼ ἡ πηγὴ τῆς ἀγάπης καὶ γίνομαι Ἐσταυρωμένη Ἀγάπη, γιὰ νὰ φανερώσω καὶ νὰ ἀποδείξω ὅτι θυσιάζομαι γιὰ ὅλον τὸν κόσμο, ὥστε ὅλοι νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἔλθουν «εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας» καὶ νὰ σωθοῦν.

Μεγάλη Παρασκευή (Θεία Αποκαθήλωσις)

ΜΕΓΑΛΗ  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  (ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΙΣ)

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Μεγάλη ἡ σημερινή ἡμέρα καί ὥρα ἀδελφοί μου. Ὁ Χριστός κρέμεται ἐπάνω στόν Σταυρό, τρυπημένος μέ τά καρφιά. Ἐν τούτοις, ὁ Σταυρός εἶναι ἡ αἰώνια δόξα Του.

Η Θεία Λειτουργία ως βίωση της Βασιλείας του Θεού Πατρός

Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

ΩΣ ΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΑΤΡΟΣ

Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών - Δρος Θεολογίας

Την Αγία και Μεγάλη Πέμπτη, η Αγία μας Εκκλησία μας καλεί να εορτάσουμε και να βιώσουμε την Παράδοση υπό του Θεανθρώπου Κυρίου, του Μυστικού Δείπνου, δηλαδή της Θείας Ευχαριστίας.

Αυτός ο Δείπνος επαναλαμβάνεται σε κάθε Θεία Λειτουργία εφ’ όσον κέντρο της Θείας Λειτουργίας είναι το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Εκεί το Άγιο Πνεύμα, μέσω του λειτουργού ιερέως, μεταβάλλει τον Άγιο Άρτο και τον Άγιο Οίνο στο Σώμα και στο Αίμα του Θεανθρώπου Κυρίου. Έτσι, ο κάθε πιστός που μετέχει στην Θεία Λειτουργία, οφείλει να μετέχη και στην Θεία Ευχαριστία, κατόπιν εξομολογήσεως και εντολής του πνευματικού του πατρός. Με αυτόν τον τρόπο κοινωνεί με τον Θεάνθρωπο Κύριο, αγιάζεται, χαριτώνεται και γίνεται και αυτός Θεάνθρωπος κατά χάριν.  Κατανοούμε, λοιπόν, ότι σκοπός της Θείας Λειτουργίας είναι να καταβιβάση από τον Ουρανό και να προσφέρη στον άνθρωπο την Βασιλεία του Θεού Πατρός. Αυτό δηλώνεται με τα λόγια της ενάρξεώς της: «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος».

Ούτε την Μεγάλη Πέμπτη δεν σ’ αφήνουν να νοιώσεις κατάνυξη. Χορωδία στον Ι. Ναό Αγίου Διονυσίου Πατρών.

 

Καλλιτεχνικό δρώμενο το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου στην Πάτρα. Η μεικτή χορωδία της «ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΗΣ» θα ερμηνεύσει το τροπάριο «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου» σε σύνθεση του Θεμιστοκλή Πολυκράτη και μεταφορά για Μικτή Χορωδία του Γιάννη Καρκάλα. Στο δημοσίευμα του οργανισμού της «Πολυφωνικής» αναφέρεται ότι πρόκειται για «έθιμο» που ξεκίνησε το 1984.

«Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε»

 

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε»

«Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν.Τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς·» (Ματθ. κστ΄, 30). (: Καὶ ἀφοῦ ἔψαλαν ὕμνον, ἐβγῆκαν εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.Τότε λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς·).

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων, Οι προφητείες που εκπληρώθηκαν κατά τη Σταύρωση του Κυρίου

 

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

 «Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καὶ παθόντα καὶ ταφέντα…»

(επιλεγμένα αποσπάσματα από την ΙΓ΄Κατήχηση): 

ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΠΟΥ ΕΚΠΛΗΡΩΘΗΚΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

[Μέρος πρώτο]

 ΚΓ’. Εμείς όμως ας επανέλθουμε στο θέμα των προφητικών αποδείξεων που μου ζητήσατε. Σταυρώθηκε ο Κύριος, έχεις ακούσει όλες τις μαρτυρίες. Βλέπεις τον τόπο του Γολγοθά. Συμφωνείς και το επικροτείς επαινετικά και δοξολογικά. Πρόσεξε μήπως καμιά φορά, σε περίοδο διωγμού, Τον απαρνηθείς. Να μην ευφραίνεσαι μόνο σε περίοδο ειρήνης για τον Σταυρό, αλλά και σε καιρό διωγμού να έχεις την ίδια πίστη. Να μην είσαι φίλος του Ιησού τον καιρό της ειρήνης και τον καιρό του πολέμου να γίνεσαι εχθρός. (…)

Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Μεγάλης Παρασκευής

«ΕΣΤΑΥΡΩΘΗΣ ΔΙ’ ΕΜΕ, ΙΝΑ ΕΜΟΙ ΠΗΓΑΣΗΣ ΤΗΝ ΑΦΕΣΙΝ»

    (Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και τα νοήματα της Μεγάλης Παρασκευής)

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητού 

 «Τη Αγία και Μεγάλη Παρασκευή τα άγια και σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού επιτελούμεν΄ τους εμπτυσμούς, τα ραπίσματα, τα κολαφίσματα, τας ύβρεις, τους γέλωτας, την πορφυράνχλαίναν, τον κάλαμον, τον σπόγγον, το όξος, τους ήλους, την λόγχην και προ πάντων τον σταυρόν και τον θάνατον, α δι’ ημάς κατεδέξατο΄ έτι δε και την του ευγνώμονος ληστού, του συσταυρωθέντοςαυτώ, σωτήριον εν τω σταυρώομολογίαν». Το ιερό συναξάρι της αγίας αυτής ημέρας αναφέρει με λεπτομέρεια τι τιμούμε και προσκυνάμε αυτή την αγία ημέρα.

       Η Μεγάλη Παρασκευή είναι για μας τους χριστιανούς η πλέον φρικτή, πένθιμη και λυπητερή ημέρα, αλλά και η πιο ιερή, η πιο αγία, η πολυσέβαστη και πλέον αγαπητή και προσκυνητή ημέρα της Εκκλησίας μας. Κι αυτό, διότι ο Βασιλεύς των βασιλευόντων και Κύριος των κυριευόντων, ο Ενανθρωπήσας Υιός και Λόγος του Θεού, κρέμεται καρφωμένος, γυμνός, άπνους, επάνω στο ξύλο του σταυρού, ως χείριστος κακούργος. Ο Εσταυρωμένος Χριστός μας πήρε επάνω Του όλες τις αμαρτίες του κόσμου και ανέβηκε εκών στο φρικτό Γολγοθά για να εξαγοράσει, μυστήριο πως, με το τίμιο Αίμα Του, τη λύτρωση του ανθρωπίνου γένους.

Μεγάλη Πέμπτη: Ένα αγκάθινο στεφάνι στον Χριστό κάθε φορά που χρίζουμε «βασιλιά» τον εαυτό μας

Μεγάλη Πέμπτη: Ένα αγκάθινο στεφάνι στον Χριστό κάθε φορά που χρίζουμε «βασιλιά» τον εαυτό μας

Η ανθρωπότητα συνεχίζει να πλέκει στεφάνια από αγκάθια, για Εκείνον που τα μεταστοιχειώνει σε αγάπη και σωτηρία

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Σχόλιο στην προκλητική πρόσκληση της Ένωσης Αθέων για κρεατοφαγία και «Φανερό Δείπνο» τη Μεγάλη Παρασκευή

Πρεσβύτερος π. Ηλίας Διακουμάκος

Σχόλιο στην προκλητική πρόσκληση

της Ένωσης Αθέων για κρεατοφαγία και «Φανερό Δείπνο» τη Μεγάλη Παρασκευή

Ελευθερία, πρόκληση και ιερότητα:

Θεολογικο-φιλοσοφικός στοχασμός στη σύγχρονη δημόσια σφαίρα

Πρόλογος

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από μία ιδιότυπη ένταση: από τη μία πλευρά, η ελευθερία έχει αναχθεί σε ύψιστη αξία, σχεδόν αυτονόητη και αδιαπραγμάτευτη· από την άλλη, η ίδια αυτή ελευθερία φαίνεται συχνά να αποσυνδέεται από το βάθος, το μέτρο και την ευθύνη που την καθιστούν ουσιαστική. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν ο άνθρωπος είναι ελεύθερος, αλλά πώς νοεί και πώς ασκεί αυτή την ελευθερία.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος για τα γεγονότα της Σταύρωσης του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού σύμφωνα με το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,

            σύμφωνα με το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον  

   «Τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ. Παρέλαβον δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἤγαγον· καὶ βαστάζων τὸν σταυρὸν αὐτοῦ ἐξῆλθεν εἰς τὸν λεγόμενον κρανίου τόπον, ὃς λέγεται ἑβραϊστὶ Γολγοθᾶ, ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν(:τότε λοιπόν ο Πιλάτος τούς παρέδωσε τον Ιησού για να σταυρωθεί. Παρέλαβαν τότε οι στρατιώτες τον Ιησού και άρχισαν να Tον οδηγούν προς τον τόπο όπου θα Tον σταύρωναν. Και Aυτός, βαστάζοντας επάνω στον ώμο τον σταυρό Tου, βγήκε έξω από τα τείχη της πόλεως μέχρι κάποια τοποθεσία που λέγεται ‘’Κρανίου τόπος’’ και στην εβραϊκή γλώσσα λέγεται ‘’Γολγοθά’’. Εκεί Tον σταύρωσαν)»[Ιω.19.16-17].