Παπαδιαμάντης – Η κορυφή των κορυφών περί Ελληνικού Γένους

Η ΚΟΡΥΦΗ ΤΩΝ ΚΟΡΥΦΩΝ ΠΕΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Ο Παπαδιαμάντης πίστευε πως η επανάσταση του 1821 δεν δικαιώθηκε. Ο λαός που πολέμησε για να βρει την ελευθερία του «απλώς και μόνον μετήλλαξε τυράννους».

Απόκλιση από την ορθόδοξη πολιτική παράδοση για τον Παπαδιαμάντη σήμαινε πολιτικό θάνατο του Γένους και γι᾿ αυτό ήταν σφόδρα πολέμιος εναντίον αυτών που αρνούνταν την βυζαντινή μας παράδοση, που περισσότερο ίσως κι από πνευματική, είναι παράδοση πολιτική, μέσα από τη θρησκευτική της έκφραση.

Ιδού πως εικονογραφεί το πολιτικό μας πρόβλημα ο Παπαδιαμάντης στο διήγημα του «Λαμπριάτικος ψάλτης» που δημοσιεύθηκε στην Ακρόπολη το 1893:

«Τὸ σημερινὸν ἔθνος δὲν ἐπῆγε, δυστυχῶς, τόσον ἐμπρός, ὅσον λέγουν αὐτοί. Τὸ ἔθνος τὸ Ἑλληνικόν, τὸ δοῦλον τουλάχιστον, εἶναι ἀκόμη πολὺ ὀπίσω, καὶ τὸ ἐλεύθερον δὲν δύναται νὰ τρέξῃ ἀρκετὰ ἐμπρός, χωρὶς τὸ ὅλον νὰ διασπαραχθῇ ὡς διασπαράσσεται, φεῦ! Ἤδη. Ὁ τρέχων πρέπει νὰ περιμένῃ καὶ τὸν ἑπόμενον, ἐὰν θέλῃ ἀσφαλῶς νὰ τρέχῃ· ὁ ἐλεύθερος πρέπει νὰ βοηθῇ τὸν δεσμώτην ἢ πρέπει νὰ τὸν ἀνακουφίζῃ. Ὅσον παρέρχεται ὁ χρόνος, τόσον τὸ ἐλεύθερον ἔθνος καθίσταται, οἴμοι ἀνικανώτερον, ὅπως δώσῃ χεῖρα βοηθείας εἰς τὸ δοῦλον ἔθνος». Ο Παπαδιαμάντης πίστευε πως η επανάσταση του 1821 δεν δικαιώθηκε. Ο λαός που πολέμησε για να βρει την ελευθερία του «απλώς και μόνον μετήλλαξε τυράννους».

Σατανιστικὸ τὸ ὑπόβαθρο τῆς γιορτῆς Χάλοουϊν

Δυστυχῶς ἕνα ἀκόμη ἀπὸ τὰ ὑποπροϊόντα τῆς ἀμερικανικῆς κουλτούρας ἔχει τὰ τελευταῖα χρόνια εἰσαχθεῖ καὶ στὴν Ὀρθόδοξη πατρίδα μας, ὅπως ἐξάλλου καὶ στὶς ὑπόλοιπες δυτικὲς χῶρες. Πρόκειται γιὰ τὴ γιορτὴ Χάλοουϊν («Halloween»), ἡ ὁποία ἀπευθύνεται κυρίως στὰ μικρὰ παιδιά, χωρὶς νὰ ἀποκλείονται ἀπὸ αὐτὴν καὶ οἱ μεγάλοι. 

Ύβρις προς το Σύμβολο της Πίστεως από το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αγίου Νικολάου Κρήτης

Ύβρις προς το Σύμβολο της Πίστεως από το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αγίου Νικολάου Κρήτης

Έντονη διαμαρτυρία εθελοντή του Ερυθρού Σταυρού για όσα καταγγέλλει ότι συνέβησαν στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αγίου Νικολάου, με αφορμή μια παραλλαγή του Συμβόλου της Πίστεως.

Του Αλέξανδρου Ορφανίδη

Αν οι Άραβες διέσωσαν την Ελληνική Γνώση, τότε γιατί η Αναγέννηση ξεκίνησε στη Βενετία;

«Αν οι Άραβες διέσωσαν την Ελληνική Γνώση, τότε γιατί η Αναγέννηση ξεκίνησε στη Βενετία;»

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Οἱ Ἄραβες δὲν εἴχανε μήτε γραφὴ γιὰ νὰ γράφουνε τὴ γλώσσα τους, κι ὁ ἴδιος ὁ Μωάμεθ λέγει μέσα στὸ Κοράνιο πῶς δὲν ξέρει μήτε γραφή, μήτε ἀνάγνωση. 

Παρακολουθούσα μια Θεία Λειτουργία που μεταδιδόταν ζωντανά στο διαδίκτυο.

Παρακολουθούσα μια Θεία Λειτουργία που μεταδιδόταν ζωντανά στο διαδίκτυο.

μ. Θεόκτιστος ο Κρης

«Παρακολουθούσα μια Θεία Λειτουργία που μεταδιδόταν ζωντανά στο διαδίκτυο. Ο ιερέας λειτουργούσε, οι ψάλτες έψαλλαν και κάτω από την εικόνα περνούσαν αδιάκοπα ονόματα. «Υπέρ υγείας Μαρίας». «Υπέρ αναπαύσεως Γεωργίου». «Πάτερ, μνημόνευσε το παιδί μου». Άλλος έγραφε δέκα ονόματα, άλλος είκοσι. Και όσο προχωρούσε η ακολουθία, τόσο πλήθαιναν τα αιτήματα.

Κοινή ανακοίνωση των Συλλόγων Ποντίων Ρόδου και Κω: Απάντηση στην εργαλειοποίηση των μουσουλμάνων συμπολιτών μας, από τη Σμύρνη

Με κοινή ανακοίνωση τους οι Σύλλογοι Ποντίων Ρόδου και Κω αναφέρουν τα εξής:

Με αφορμή την ανακοίνωση του «Συλλόγου Πολιτισμού και Αλληλεγγύης Τούρκων Ρόδου, Κω και Δωδεκανήσου» που εδρεύει στη Σμύρνη, και τις αναφορές του στην ταυτότητα των μουσουλμάνων συμπολιτών μας, αισθανόμαστε την ανάγκη να τοποθετηθούμε δημόσια.

Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης: Ο ασυμβίβαστος ομολογητής της Εκκλησίας μας

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ: Ο ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     Μια από τις πιο σεβαστές τάξεις των αγίων της Εκκλησίας μας είναι οι ομολογητές. Σε αυτή την τάξη ανήκουν οι άγιοι της Εκκλησίας μας, οι οποίοι έδωσαν τη μαρτυρία της πίστεώς τους, χωρίς να υπολογίσουν τις συνέπειες της ομολογίας τους αυτής. Δε θα ήταν υπερβολικό να υποστηρίξουμε πως η Εκκλησία μας είναι απόλυτα στηριγμένη στους αγώνες των αγίων ομολογητών Της, στη δισχιλιόχρονη πορεία Της στην ιστορία.

    Ένας από τους μεγάλους ομολογητές της Ορθοδοξίας είναι και ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, ο οποίος έδρασε σε μια πολύ ταραγμένη για την Εκκλησία ιστορική περίοδο. Πρόκειται για την φοβερή εικονομαχική έριδα, η οποία συντάραξε τη βυζαντινή κοινωνία για περισσότερο από έναν αιώνα, με αφόρητες διώξεις των ορθοδόξων από τους εικονομάχους αυτοκράτορες (726-843). Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 759 από ευγενείς και ευσεβείς γονείς, οι οποίοι φρόντισαν να του δώσουν εκτός από την ευσέβεια και κατά κόσμον παιδεία, την οποία ο ίδιος αργότερα την χρησιμοποίησε για την Εκκλησία. Σπούδασε με επιμέλεια την ελληνική φιλοσοφία και τους Πατέρες της Εκκλησίας. 

Αἵρεσις, Σχίσμα καὶ Παρασυναγωγὴ

 

Αἵρεσις, Σχίσμα καὶ Παρασυναγωγὴ

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἀντινόης Παντελεήμονος

   Ἐπειδὴ τὸν τελευταῖο καιρὸ παρακολουθοῦμε τὴν ἐπίδραση τῆς Οἰκουμενιστικῆς κίνησης ἐπάνω στοὺς Κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς θεολόγους, γι’ αὐτό, ἂς δοῦμε πῶς οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἀντιμετώπισαν τὶς αἱρέσεις, τὰ σχίσματα καὶ τὶς παρασυναγωγὲς μὲ ἰδιαίτερη αὐστηρότητα, θεωρώντας τες ὡς τὴ μεγαλύτερη πνευματικὴ ἀπειλὴ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ γνώμη τους διαμορφώνεται πάνω στὴν ἀρχὴ ὅτι παραχαράσσουν τὴν Ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, διασπᾶ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ στερεῖ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἡ σχέση τοῦ μοναχοῦ μέ τόν διάδοχο τοῦ Γέροντά του. (Ἀρχιμ. Μωϋσέως, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ)

Ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου κ. Μωϋσέως, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ, μέ θέμα: «Ἡ σχέση τοῦ μοναχοῦ μέ τόν διάδοχο τοῦ Γέροντά του».

Άγιος Μηνάς ο Μεγαλομάρτυς (11 Νοεμβρίου)

῞Αγιος Μηνᾶς ὁ Μεγαλομάρτυς

(11 Νοεμβρίου)

   ῾Ο ῞Αγιος μεγαλομάρτυς Μη­νᾶς γεν­νήθηκε τὸ 245 μ.Χ. στὸ Νίκιο τῆς Κάτω Αἰγύπτου ἀπὸ ειδωλολάτρες γο­νεῖς. ῾Ο Μηνᾶς ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ γνώρισε τὸ Χριστὸ ἀγωνιζόταν νὰ τηρεῖ τὶς ἐντο­λὲς Του. ῞Οταν μεγά­λωσε κατατάχθηκε στὸ τάγμα τοῦ ἱππικοῦ τῶν Ρουτιλια­νῶν τὸ ὁποῖο εἶχε γιὰ ἕδρα τὴν σημερινὴ Κιουτάχεια τῆς Μικρᾶς  ̉Ασίας. ῾Ο Μηνᾶς ὑπῆρξε ὑπόδειγμα στρατιώ­του. Στὸ στρατὸ γνώρισε καὶ συνδέθηκε πνευματι­κά καὶ μὲ ἄλ­λους στρατιῶτες, ἀρ­κετοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἔγιναν χριστιανοί.

   ῾Ο Μηνᾶς μετὰ τὴ στρατιωτικὴ του θητεία ἀφιερώθηκε στὸν Κύριο καὶ ζοῦσε σὰν πραγματικὸς ἀσκητής. Μάλιστα μαζὶ μὲ συστρατιῶτες του δημιούργησε μία κοι­νοβιακὴ σκήτη ὅπου ἔπιδόθηκαν στὴν ἄσκηση καὶ τὴν προσευ­χή.  ῾H ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς ἔκανε  τὸν ἅγιο νὰ κατεβεῖ στὸν κόσμο, ὅπου γινόταν τρομερὸς διωγμὸς ἐναντίον τῶν Xριστιανῶν. Mὲ θάρρος ὠμολόγησε στὸν ἡγεμόνα τὴν πίστι του στὸ Xριστό. Αὐτὸ θεωρήθηκε ὑβριστικὸ καὶ γι̉ αὐτὸ ὁδηγήθηκε σὲ δίκη καὶ τὸν κατά­δίκασαν σὲ φρικιαστικὰ μαρτύρια τὰ ὁποία ὑπέμεινε καρ­τερικὰ καὶ δοξολογῶντας τὸν Θεό. Τέλος τὸν ἀποκεφάλη­σαν. Χριστιανοὶ περιμάζεψαν τὸ ἱερὸ του λείψανο καὶ τὸ ἔθαψαν σὲ ἀσφαλὴ τόπο. ῞Υστερα ἀργότερα κάποι­ος ἔ­παρχος τοῦ Κοτυαίου ὀνομαζόμενος  ̉Αθανάσιος, ἀφοῦ το­ποθέτησε τὸ λείψανο τοῦ ῾Αγίου σὲ πολυτελὴ λάρνακα τὸ με­τέφερε στὴν πατρίδα του, τὴν Αἴγυπτο.

Άγιοι Απόστολοι Ιάσων, Σωσίπατρος και Μάρτυς Κερκύρα.

 

ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΙΑΣΩΝ, ΣΩΣΙΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΣ ΚΕΡΚΥΡΑ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

        Κάθε περιοχή επιδεικνύει τους φωτιστές της στην χριστιανική πίστη και τιμά τους χριστιανούς ιεραποστόλους οι οποίοι τους κήρυξαν το Ευαγγέλιο και τους μετέτρεψαν στην αληθινή και μόνη σώζουσα πίστη στο Χριστό.  Έτσι και η Κέρκυρα σεμνύνεται για τους φωτιστές της, Αγίους Αποστόλους Ιάσονα και Σωσίπατρο, οι οποίοι θεωρούνται οι ιδρυτές της Εκκλησίας στο νησί και ανήκουν στην χωρία των Ο΄ Αποστόλων. Μαζί με αυτούς τιμάται και η πρώτη χριστιανή γυναίκα του νησιού, μάρτυρα Κερκύρα.

      Ο Ιάσων καταγόταν από την Ταρσό και έζησε στην Θεσσαλονίκη και ο Σωσίπατρος από την Αχαΐα. Τα ονόματά τους αναφέρονται στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου και στο βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων. Μάλιστα ο Παύλος τους ονομάζει ως συγγενείς του, προφανώς όχι εξ αίματος αλλά εννοούσε την πνευματική συγγένεια τους ένωνε διότι υπήρξαν υπάκουη και συνεργάσιμη συνεργάτες του.

Άγιος Νεκτάριος: Ένας αμνός που δεν χωρούσε η εποχή του - Πόσο μάλλον η δική μας

Άγιος Νεκτάριος: Ένας αμνός που δεν χωρούσε η εποχή του - Πόσο μάλλον η δική μας

Ελευθέριος Ανδρώνης

Αδικημένος, πικραμένος, κατατρεγμένος, πάμφτωχος. Ο Άγιος Νεκτάριος, αυτό το σπάνιο μαργαριτάρι στο αιώνιο στέμμα της Ορθοδοξίας, είναι η απάντηση ότι το θυσιαστικό πνεύμα των Αγίων δεν είναι μια θεωρητική ηθικολογία, αλλά ένας βίος που διαχρονικά στάζει αίμα.

Άγιος Απόστολος Ηρωδίων

ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΗΡΩΔΙΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Η χορεία των Εβδομήκοντα Αποστόλων υπήρξε σημαντική για την αρχαία Εκκλησία, διότι οι ένθεοι και ένθερμοι αυτοί άνδρες εργάστηκαν ιεραποστολικά ισάξια με τους Δώδεκα Αποστόλους για την διάδοση του Ευαγγελίου στα Έθνη. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος Ηρωδίων, ο οποίος υπήρξε ιδιαίτερα ζηλωτής της ιεραποστολής της Εκκλησίας. Μάλιστα επειδή εργάστηκε ιεραποστολικά στην Ελλάδα, αποτελώντας καύχημα για την Ελληνική Εκκλησία και ειδικά για την Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος.

Γενίτσαροι – Ο μεγαλύτερος εχθρός πάντα ελλοχεύει εκ των έσω.

 Έλληνες νέοι, επίδοξοι γενίτσαροι στα πρώτα στάδια που προσηλυτίζονται στο Ισλάμ - ελαιογραφία σε καμβά - Ζαν Λεόν Ζερόμε - 1865

ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ - Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΠΑΝΤΑ ΕΛΛΟΧΕΥΕΙ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Οι Έλληνες Γενίτσαροι – Από Παιδιά της Ρωμιοσύνης σε Ξίφη της Οθωμανικής Τυραννίας έως τον σύγχρονο νεο-γενιτσαρισμό»

Η Λειτουργία της ενότητας της Εκκλησίας και οι εσφαλμένες θεολογικές προϋποθέσεις του παπικού Πρωτείου

Εισήγηση του κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στην Ημερίδα της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς με Θέμα «‘'Πρωτείο'', Συνοδικότης & Ενότης της Εκκλησίας» Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, 28 Απριλίου 2010

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΠΡΩΤΕΙΟΥ

Θεολογική-αγιοπνευματική προσέγγιση

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
 Η ε­νό­τη­τα της Εκ­κλη­σί­ας σε ό­λες τις εκ­δο­χές της – θε­σμι­κές η χα­ρι­σμα­τι­κές- έ­χει σα­φώς α­γι­ο­πνευ­μα­τι­κή βά­ση. Πα­ρέ­χε­ται μυ­στη­ρια­κώς, συν­τη­ρεί­ται ό­μως, κα­λι­ερ­γεί­ται και εκ­φαί­νε­ται κα­τε­ξο­χήν ευ­χα­ρι­στια­κώς.

Κα­ταρ­χήν, η ε­νό­τη­τα της Εκ­κλη­σί­ας, ως θε­με­λι­ώ­δης ι­δι­ό­τη­τά της, προ­κύ­πτει α­πό την ί­δια την ον­το­λο­γί­α της και εκ­φρά­ζει ι­δι­αι­τέ­ρως την αυ­το­συ­νει­δη­σί­α της, η ο­ποί­α δι­α­τυ­πώ­θη­κε ι­στο­ρι­κά κα­τά τον πλέ­ον ε­πί­ση­μο και α­δι­αμ­φι­σβή­τη­το τρό­πο στον Ό­ρο της Β΄ Οι­κου­με­νι­κής Συ­νό­δου (381), ο ο­ποί­ος α­πε­τέ­λε­σε και το Σύμ­βο­λο Πί­στε­ως της Εκ­κλη­σί­ας.

Το “πρωτεῖο” τοῦ Ἡγουμένου.(Ἀρχιμ. Μεθοδίου, Καθηγουμένου τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Ἀναστάντος Χριστοῦ Πειραιῶς)

Ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου κ. Μεθοδίου, Καθηγουμένου τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Ἀναστάντος Χριστοῦ Πειραιῶς, μέ θέμα: «Τό “πρωτεῖο” τοῦ Ἡγουμένου»

Ισλάμ : Θρησκεία ειρήνης και ανεκτικότητας ή σύστημα βίας και μίσους; (Αναφορά σε κορανικά χωρία και ισλαμικά κείμενα περί εχθρότητας, βίας και πολέμου κατά μη μουσουλμάνων)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 9η Νοεμβρίου 2026

ΙΣΛΑΜ: ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ Ή ΣΥΣΤΗΜΑ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΜΙΣΟΥΣ;

(Αναφορά σε κορανικά χωρία και ισλαμικά κείμενα περί εχθρότητας, βίας και πολέμου κατά μη μουσουλμάνων)

     Η πρόσφατη ένοπλη επίθεση στον ελληνορθόδοξο Ναό του Αγίου Γεωργίου, στην περιοχή Καράκ της Ιορδανίας, κατά τη διάρκεια κηδείας, συγκλονίζει κάθε άνθρωπο που διατηρεί στοιχειώδη σεβασμό προς την ανθρώπινη ζωή και την ιερότητα της θρησκευτικής λατρείας. Σύμφωνα με τις έως τώρα δημοσιευμένες πληροφορίες, η επίθεση της 23ης Οκτωβρίου 2026 προκάλεσε  εννέα νεκρούς και δεκάδες τραυματίες, ενώ οι αρμόδιες αρχές συνεχίζουν τις έρευνες για την ταυτοποίηση των δραστών και τη διαλεύκανση των κινήτρων τους.

Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως: Ὁ πραγματικὸς καὶ διαχρονικὸς σύνδεσμος καὶ ἐγγυητὴς τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας.

Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως: Ὁ πραγματικὸς καὶ διαχρονικὸς σύνδεσμος καὶ ἐγγυητὴς τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας.

Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων.

« Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης ἀποτελεῖ διαχρονικῶς τὸν ὁρατὸν καὶ ὑποστατὸν σύνδεσμον τῆς ἑνότητος τοῦ Κυριακοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος καὶ ἐν ταυτῷ τὸν ἐγγυητὴν αὐτῆς, κατὰ τὰς προνοίας τῶν Συνοδικῶς ἀποφθεγξαμένων θείων Πατέρων». ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ. 17/10/2026 ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ [1]

Αὐτὰ τὰ λέγει ὁ νῦν Ἀρχιεπίσκοπος  Κωνσταντινουπόλεως, διὰ τὸν ἑκάστοτε Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, ἄρα καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό του.

Τα περί ‘’αδελφών Εκκλησιών’’ κατά την επίσκεψιν Πάπα εις Κύπρον το 2010

Τα περί ‘’αδελφών Εκκλησιών’’ κατά την επίσκεψιν Πάπα εις Κύπρον το 2010

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Είναι αλήθεια ότι κάθε φορά που Πάπας επισκέπτεται μια Ορθόδοξη Εκκλησία, γίνεται αφορμή σκανδαλισμού του πληρώματος της Εκκλησίας, με τις προεξάρχουσες αντιφάσεις να προκαλούν σύγχυση και προβληματισμό. 

Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι σχηματίζουν την εντύπωση ότι ο Παπισμός είναι κανονική Εκκλησία, παρά τα πολλά και αναπάντητα ερωτηματικά.  Επιπρόσθετα με αυτό, εμποδίζονται ρωμαιοκαθολικοί συνάνθρωποί μας να επιστρέψουν στην Μία Αγία Εκκλησία, με τέτοιες διατυπώσεις.

Έγγραφο της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ) στην Υπουργό Παιδείας για τις Προσλήψεις Αναπληρωτών Θεολόγων

Αθήνα, 9  Νοεμβρίου 2026

Αρ. Πρωτ.: 92  

ΠΡΟΣ

Την Αξιότιμον Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού κ. Σοφία Ζαχαράκη

Κοιν.:

Ἡ ἀξία συμμετοχὴ τῶν πιστῶν εἰς τὴν Θείαν Κοινωνίαν

 

Ἡ ἀξία συμμετοχὴ τῶν πιστῶν εἰς τὴν Θείαν Κοινωνίαν

Τοῦ κ. Περικλέους Ἠλία Νταλιάνη, Θεολόγου

1ον

    Σὲ βίντεο ποὺ κυκλοφορεῖ στὸ διαδίκτυο, ὁ κατὰ τὰ ἄλλα ἄξιος Μακαριστὸς Μητροπολίτης πρώην Σιατίστης Παῦλος (†) μὲ θέμα τὴν συνεχῆ Μετάληψη (τὸ ἔτος 2017 πρὸ “Κορωνοϊοῦ”), ὁμιλεῖ “γιὰ τὴν ἀνάγκη συνεχοῦς συμμετοχῆς στὴν Θεία Κοινωνία”, ἀλλὰ δὲν λέει ἐσφαλμένα (ὅπως δυστυχῶς ἀποκομμένα κάνουν καὶ οἱ Προτεστάντες, ἀλλὰ καὶ οἱ νεωτεριστὲς ἐκκοσμικευμένοι Ὀρθόδοξοι), ὅτι ὁ τρώγων καὶ πίνων ἀναξίως, κατάκριμα ἔχει καὶ κόλαση, ὅπως ὁ Ἰούδας ποὺ κοινώνησε καὶ δαιμονίστηκε, ἐνῶ ἀντίθετα ἡ Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία κοινώνησε μία φορὰ καὶ σώθηκε, γιατί κοινώνησε ἀξίως.

῞Αγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

῞Αγ. Νεκτάριος Πενταπόλεως

῾Ο κατά κόσμον Αναστάσιος Κεφαλᾶς γεννήθηκε τό 1846 στή Σηλυβρία ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς ὅπου ἔμαθε τά πρῶτα γράμματα. Σέ ἡλικία 14 ετών πῆγε  στη Βασιλεύουσα, γιά ἐργασία. Τίς ἀλεύθερες ὦρες μελετοῦσε τούς Πατέρες καί ἐκκλησιαζόταν. ̉Εργάστηκε ὡς παιδονόμος καί δάσκαλος στό σχολεῖο τοῦ Μετοχίου τοῦ Παναγίου Τάφου. Τό 1866, διορίσθηκε δάσκαλος στό Λιθί τῆς Χίου. Τό 1876 ἐκάρη μοναχός μέ τό ὄνομα Λάζαρος στή Νέα Μονή τῆς Χίου.

 Νεκτάριος ὁνομάσθηκε, ὅταν χειροτονήθηκε διάκονος. ῾Ο Χιώτης, ̉Ιωάννης Χωρέμης, τόν βοήθησε νά συνεχίσει τίς σπουδές του στήν ̉Αθήνα. Κατά τή διάρκεια τῶν σπουδῶν του ὁ εὐεργέτης του πέθανε. Γνωστοί του, τόν σύστησαν στόν Πατριάρχη ̉Αλεξανδρείας Σωφρόνιο, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε τά ἔξοδα γιά τίς σπουδές του στή Θεολογική Σχολή.

 ῞Οταν ἦλθε στήν  ̉Αλεξάνδρεια, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καί ανέλαβε τά καθήκοντα γραμματέα καί ἱεροκήρυκα τοῦ Πατριαρχείου. Τό 1889 χειροτονήθηκε μητροπολίτης Πενταπόλεως. ῾Η δράση του προκάλεσε τήν ἀντίδραση κληρικῶν, οἱ ὁποίοι τόν διέβαλαν στόν Σωφρόνιο. Δυστυχῶς οἱ εἰσηγήσεις τους ἔγιναν ἀποδεκτές ἀπό τόν Πατριάρχη καί τόν ἀπομάκρυνε ἀπό τό Πατριαρχεῖο.

Άγιος Νεκτάριος: Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί οἱ μητέρες.

 

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί οἱ μητέρες.

Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου μέ τόν τίτλο «Ἡ ἀγωγή τῶν παίδων καί αἱ μητέρες», σέ ἀπόδοση νεοελληνική.

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν εἶναι ἀναγκαῖο νά ἀρχίζει ἀπό τήν βρεφική ἡλικία. Στήν ἡλικία αὐτή, ἡ φύσις ἔταξε παιδαγωγούς τούς γονεῖς καί ἰδίως τίς μητέρες.

«Σὰν τὰ καρφιὰ τοῦ σταυροῦ μου»

 

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Σὰν τὰ καρφιὰ τοῦ σταυροῦ μου»

«Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε. ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον». (: «Σᾶς τὰ εἶπα αὐτὰ γιὰ νὰ ἔχετε εἰρήνη ἔχοντας κοινωνία καὶ ἕνωση μαζί μου. Ἐφόσον εἶστε μέσα στὸν κόσμο, θὰ ἔχετε θλίψη. Ἀλλά ἔχετε θάρρος. Ἐγὼ ἔχω νικήσει τὸν κόσμο. Καὶ μὲ τὴ νίκη μου αὐτὴ ἐξασφάλισα καὶ γιὰ σᾶς τὸ θρίαμβο καὶ τὴ δόξα».

Ο Άγιος Νεκτάριος συκοφαντούμενος και διωκόμενος

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΣ*

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     Το μεγάλο και διαρκές θαύμα στην Εκκλησία μας είναι η αδιάκοπη εμφάνιση αγίων. Ουδέποτε υπήρξε εποχή, στο δισχιλιόχρονο διάβα της ιστορίας της, που να μην υπήρχαν άγιοι. Ουδέποτε έλειψαν από την Εκκλησία μας οι άγιοι και αυτό είναι το μόνιμο θαύμα στη δισχιλιόχρονη ιστορική Της πορεία. Οι άγιοι, άνδρες και γυναίκες, είναι τα ορατά σημεία της λυτρωτικής ενέργειας του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο αναγεννά τους ανθρώπους και τους καθιστά θεοειδείς υπάρξεις, εικόνες καθαρές του Τριαδικού Θεού, κατά χάριν θεουμένους. Ουδέποτε θα υπάρξει εποχή, που να μην υπάρχουν άγιοι στην Εκκλησία. Κάποιος μεγάλος ασκητής έγραψε πως η απουσία αγίων στον κόσμο, θα σημάνει και το τέλος του.

Σημεία συμβιβασμού και συμπορεύσεως με την παναίρεση στο πάλαι ποτέ μαχητικό Γραφείο αιρέσεων της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς.

 

ΣΗΜΕΙΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΕΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ.

Εν Θεσσαλονίκη τη 8η Νοεμβρίου 2026

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου- συγγραφέως

    Το Γραφείο αιρέσεων και παραθρησκειών της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς δημοσίευσε πρόσφατα μελέτη με τίτλο: «Η Οικουμενική Κίνηση υπό το φως της Ορθοδόξου παραδόσεως. (Προσδοκίες, αδιέξοδα και θεολογικοί προβληματισμοί - Σύντομη αξιολόγηση της ως τώρα πορείας της)».[1] Στη μελέτη αυτή αναφέρεται στην «οικουμενική κίνηση» και επιχειρεί να αξιολογήσει την μέχρι τώρα πορεία της υπό το φως της Ορθοδόξου παραδόσεως. 

Άγιος Νεκτάριος : Ο πολύπαθος θαυματουργός επίσκοπος

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: Ο ΠΟΛΥΠΑΘΟΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Ουδέποτε έλειψαν από την Εκκλησία μας οι άγιοι και αυτό είναι το μόνιμο θαύμα στη δισχιλιόχρονη ιστορική της πορεία. Οι άγιοι, άνδρες και γυναίκες, είναι τα ορατά σημεία της λυτρωτικής ενέργειας του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο αναγεννά τους ανθρώπους και τους καθιστά θεοειδείς υπάρξεις, εικόνες καθαρές του Τριαδικού Θεού.

     Μια τέτοια καθαρή εικόνα του Θεού υπήρξε και ο νεοφανής άγιος Νεκτάριος ο θαυματουργός. Γεννήθηκε το 1846 στη Σηλυβρία της Θράκης από πολυμελή και ευσεβή οικογένεια. Ονομάζονταν Αναστάσιος Κεφαλάς. Εξ αιτίας της φτώχειας, σε ηλικία 13 ετών βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη για εργασία. Εργαζόταν σε συσκευαστήριο καπνού, όπου ο εργοδότης του τον εκμεταλλεύονταν και τον ξυλοκοπούσε. Αυτός υπόμεινε τις προσβολές χωρίς διαμαρτυρίες. Μάλιστα στις συσκευασίες του καπνού φρόντιζε να βάζει χαρτάκια με ρητά από το Ευαγγέλιο. Κάποια μέρα που τον ξυλοκοπούσε ο εργοδότης του τον είδε ένας έμπορος, το λυπήθηκε και τον πήρε στο επιπλοποιείο του. Του άφησε χρόνο ελεύθερο να πηγαίνει στο σχολείο και στην Εκκλησία. Εργάστηκε στον καλό εκείνο εργοδότη επτά χρόνια και τέλειωσε το σχολείο.

«ΜΗΔΕΝΑ ΔΙΚΑΖΕΙΝ ΑΝΑΠΟΛΟΓΗΤΟΝ»

 

Από την τελετή ενθρόνισης. Photo via YouTube AlphaNews Live.

Ἡ «βοή» τῆς ἀδικίας κατά τοῦ Μητρ. Τυχικοῦ ἀπό τούς ἀδελφούς ἠχεῖ εἰς τά ὦτα τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ!

«ΜΗΔΕΝΑ ΔΙΚΑΖΕΙΝ ΑΝΑΠΟΛΟΓΗΤΟΝ»

Αἱ ἐμπάθειαι καί ἀθλιότητες τοῦ Ἀρχ. Κύπρου καί τῶν συνοδικῶν Ἐπισκόπων μαρτυροῦν ὅτι εἶναι ξένοι τοῦ ὀρθοδόξου ἤθους.

Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Κυριακή Ζ΄ Λουκά

Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς ἀπό τό Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ .ΣΕΡΑΦΕΙΜ -ΚΥΡΙΑΚH Ζ' ΛΟΥΚΑ (08-11-2026)

Τό πρόσωπο τοῦ Γέροντος στίς κατηχήσεις τοῦ Γέροντος Αἰμιλιανοῦ.( Ἀρχιμ. Ἐλισαίου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὄρους)

Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου Ἐλισαίου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὄρους : «Τό πρόσωπο τοῦ Γέροντος στίς κατηχήσεις τοῦ Γέροντος Αἰμιλιανοῦ». 

ΕΔΔΑ - Οι δικαστές έρχονται και παρέρχονται. Η γραμματεία παραμένει.

Οι δικαστές έρχονται και παρέρχονται. Η γραμματεία παραμένει.

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου)

Σε άρθρο του με τίτλο «Ποιος ελέγχει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου;» (“Who Controls the European Court of Human Rights?”), ο Boštjan M. Zupančič, πρώην δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ασκεί έντονη κριτική στον τρόπο λειτουργίας του Δικαστηρίου, υποστηρίζοντας ότι η μόνιμη Γραμματεία του (Registry) διαθέτει στην πράξη δυσανάλογη εξουσία έναντι των ίδιων των δικαστών.

Στέργιος Σάκκος, Το δίδυμο θαύμα (Κυριακή Ζ΄ Λουκά)

Κυρ. Ζ΄ Λουκᾶ Λκ 8,41-56

Τό δίδυμο θαῦμα

 Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα (Λκ 8,41-56) ἀκούσαμε δύο σημεῖα τά ὁποῖα ἔκανε ὁ Κύριός μας.

   Τό ἕνα εἶναι ἡ θεραπεία μιᾶς γυναίκας πού 12 ὁλόκληρα χρόνια τό κορμί της στράγ­γιξε ἀπό τήν αἱμορραγία καί ξόδεψε ὅλο τό βιός της σέ γιατρούς καί φάρμακα χωρίς νά δεῖ θεραπεία. Τέλος, πῆρε τήν ἀπόφαση νά πλησιάσει τόν Ἰησοῦ. Ἀλλά ἐπειδή καί ἡ ἀρρώστια της ἦταν τέτοια πού δέν μποροῦσε νά τή φανερώσει καί κόσμος ἦταν πο­λύς, ὥστε νά μήν μπορεῖ νά μιλήσει ἰδιαίτερα στόν Ἰησοῦ, σκέφτηκε νά τόν πλησιάσει κρυ­φά καί νά ἀγγίξει μέ τό δάχτυλό της τό ἱμάτιό του. Καί πράγματι αὐτή ἡ ἀδύ­ναμη γυναίκα ἐπιστράτευσε ὅλες της τίς δυνάμεις, κατόρθωσε νά διασχίσει τό πλῆθος, νά πλησιάσει τόν Ἰησοῦ, νά τόν ἀγγίξει καί νά θεραπευθεῖ. Ἔγινε ἀμέσως καλά!

Περί Αγγέλων (Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού)

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

        ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ:

«ΠΕΡΙ ΑΓΓΕΛΩΝ»

     Ο Θεός είναι ο πλάστης και Δημιουργός των αγγέλων, ο Οποίος τους έφερε από την ανυπαρξία στην ύπαρξη και τους έπλασε κατ’ εικόνα Του ως ασώματη φύση, που μπορεί να παρομοιαστεί με κάποιο είδος πνεύματος και άυλης φωτιάς, όπως λέει ο θεόπνευστος Δαβίδ: «Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα (:Εσύ, Κύριε και Θεέ μου, έπλασες τους αγγέλους Σου ταχείς και αιθέριους σαν τους ανέμους και τους λειτουργούς Σου, που Σε υπηρετούν, δραστήριους και λαμπερούς σαν την πύρινη φλόγα)» [Ψαλμ. 103,4· πρβ. Εβρ. 1,7]· χρησιμοποίησε (ο Ψαλμωδός) τις εικόνες του πνεύματος και της φλόγας για να περιγράψει την αγγελική φύση, περιγράφοντας την ευκινησία, τη φλογερότητα, τη θέρμη, την εξαιρετική διεισδυτικότητα και την ταχύτητά τους ως προς τον πόθο για τον Θεό και τη διακονία Του, δηλαδή την ένταση με την οποία στρέφονται προς τον Θεό και εκπληρώνουν το θέλημά Του, καθώς και την ανοδική τους τάση, τον πνευματικό τους προσανατολισμό προς τα άνω, και την απαλλαγή τους από κάθε υλική έννοια.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Τα πάντα γνωρίζει ο Θεός (Κυριακή Ζ΄ Λουκά)

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 8, 40-56]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-10-1996] (Β 346)

      Δύο θαύματα σημειώνονται στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου. Η ανάστασις της θυγατρός του Ιαείρου και η θεραπεία της αιμορροούσης γυναικός. Θα μείνομε στο δεύτερο.

    Ο Κύριος καλείται από τον αρχισυνάγωγο Ιάειρο να θεραπεύσει τη θυγατέρα του, που ήταν κοριτσάκι δώδεκα ετών και ήταν ετοιμοθάνατο. Και ο Κύριος απεδέχθη. Εν τω μεταξύ, όχλος πολύς συνόδευε τον Κύριον, που κατηυθύνετο εις το σπίτι του Ιαείρου. Μέσα στον όχλο ευρίσκετο και μία γυναίκα του λαού, που χρόνια είχε αιμορραγία και είχε καταξοδεύσει την περιουσία της στους γιατρούς χωρίς αποτέλεσμα. Δώδεκα χρόνια έπασχε. Σκέφτηκε, όμως, ότι όταν θα ήγγιζε το κράσπεδο του ιματίου του Κυρίου, ότι θα εγίνετο καλά. Και το έκανε, το πραγματοποίησε. Και την ίδια στιγμή αντελήφθη ότι επήλθε η ίασις, η θεραπεία.

    Τότε ο Κύριος στάθηκε και είπε: «Τίς ὁ ἁψάμενός μου;». «Ποιος είναι εκείνος που με ήγγισε;». Ήταν ένα ερώτημα, εκ πρώτης όψεως, παράλογο. Γι'αυτό και ο Απόστολος Πέτρος του απαντά: «Ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσί σε καὶ ἀποθλίβουσι  (:οι όχλοι -λέει -σε λιώνουν, σε ζουλάνε και λέγεις Τίς ὁ ἁψάμενός μου; Κι εσύ λες ποιος με ήγγισε;)». Εντούτοις ο Κύριος επιμένει, ενώ πάντες αρνούνται. Είναι κάτι περίεργο εδώ, όταν όλοι αρνούνται. Δεν έχω καιρό να μέναμε σε κάθε σημείο. Πραγματικά είναι κάτι το καταπληκτικό. Και δικαιολογεί: «Ἥψατό μου τις (:Κάποιος με ήγγισε)· ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ’ ἐμοῦ  (:γιατί Εγώ γνωρίζω ότι δύναμις βγήκε από μένα)».

Ο αγγελικός πνευματικός κόσμος του Θεού

Ο ΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ.ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου -Καθηγητού

      Η Θεία Δημιουργία διακρίνεται στην άυλη, την αόρατη και πνευματική και στην ορατή υλική. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι άυλες αγγελικές δυνάμεις. Πρόκειται, σύμφωνα με την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, για αναρίθμητες πνευματικές οντότητες τις οποίες δημιούργησε ο Θεός πριν την υλική δημιουργία (Ιώβ.38). Η φύση των αγγέλων, όπως αναφέρεται στην Αγία Γραφή, είναι λίγο ανώτερη από τη φύση των ανθρώπων, ως πνευματικά όντα στερούνται διάκρισης γένους (Ματθ.22,30) και είναι κατά χάριν αθάνατοι. Άγγελος σημαίνει απεσταλμένος ή αγγελιοφόρος, διότι οι άγγελοι είναι επιφορτισμένοι να διαμηνύουν στους ανθρώπους τη βουλή και το θέλημα του Θεού.

       Σκοπός της δημιουργίας τους, όπως και όλων των άλλων νοημόνων όντων, είναι να  γίνουν και αυτοί μέτοχοι της θείας μακαριότητας. Ο Θεός της αγάπης θέλησε με τον τρόπο αυτό άγγελοι και άνθρωποι να γίνουν κατά χάριν θεοί. Πλημμυρισμένοι οι άγγελοι από τη μετοχή τους στη θεία μακαριότητα δοξολογούν αέναα τον Δημιουργό τους, ως έκφραση υπέρτατης ευγνωμοσύνης. Ψάλλουν ασίγαστα τον τρισάγιο ύμνο «Άγιος, Άγιος, Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης Αυτού», όπως είδε σε μεγαλειώδες όραμά του ο προφήτης Ησαΐας (6,2). Σημαντικό έργο επιτέλεσαν και επιτελούν οι άγγελοι στο έργο της εν Χριστώ σωτηρίας μας, καθ’ ότι είναι «λειτουργικά πνεύματα εις διακονίαν αποστελλόμενα δια τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν» (Εβρ.1,14), σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο. 

Χρηματιστηριακό κραχ: Τοξικό αέριο απληστίας σπάει τη φούσκα της Τεχνητής Νοημοσύνης

Χρηματιστηριακό κραχ: Τοξικό αέριο απληστίας σπάει τη φούσκα της Τεχνητής Νοημοσύνης

Ελευθέριος Ανδρώνης

Όλοι οι ειδικοί το έβλεπαν να έρχεται, όλοι οι εμπλεκόμενοι το έβλεπαν να καταφθάνει αλλά κανείς δεν έκανε τίποτα για να το αποτρέψει. Το γιγαντιαίο χρηματιστηριακό κραχ της Τεχνητής Νοημοσύνης μοιάζει να είναι ένας προδιαγεγραμμένος μεγασεισμός στην παγκόσμια οικονομία που μόλις τώρα ξεκίνησε να σείει τον πλανήτη με τα πρώτα «ρίχτερ» του.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Η παγγνωσία του Θεού. Αναφορά στον άγιο Νεκτάριο (Κυριακή Ζ΄ Λουκά)

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 8, 40-56]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η ΠΑΓΓΝΩΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ»

   [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-11-1980] (Β 38)

    Το κύριον περιστατικό της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, αγαπητοί μου, είναι η ανάστασις της κόρης του Ιαείρου. Όταν ο Κύριος παρεκλήθη από τον Ιάειρον να θεραπεύσει την κόρη του και ο Κύριος πηγαίνει προς το σπίτι του Ιαείρου να την θεραπεύσει. Φυσικά εν τω μεταξύ απέθανε η κοπέλα και την ανέστησε. Αυτό είναι το κύριον θέμα της σημερινής ευαγγελικής περικοπής.

   Όμως, παρεμβάλλεται μέσα εις αυτό το κύριον θέμα ένα άλλο μικρότερον θέμα, το οποίον δεν είναι καθόλου μικράς σημασίας.  Ενώ ο Κύριος πηγαίνει προς το σπίτι του Ιαείρου, στον δρόμο όχλος πολύς Τον ακολουθεί. Τόσος πολύς, ώστε τον συνθλίβουν εις τον δρόμον. Μία αιμορροούσα γυναίκα, η οποία δώδεκα χρόνια ηνάλωσε όλον της τον βίο, την περιουσία, για να θεραπευθεί από τους ιατρούς, επίστεψε ότι εάν ήγγιζε το κράσπεδο του ιματίου του Κυρίου, θα εθεραπεύετο. Και πράγματι η γυναίκα αυτή κατάφερε να εισχωρήσει μέσα εις το πλήθος, να προσεγγίσει τον Κύριον και με πολλήν πίστιν να εγγίσει το κράσπεδο του ιματίου Του. Και αμέσως, όπως μας σημειώνει ο ευαγγελιστής Λουκάς, «ἔστη ἡ ῥύσις αὐτῆς». Δηλαδή εσταμάτησε η αιμορραγία και πλέον δεν είχε τίποτε. Εθεραπεύθη παραχρήμα, αμέσως.

Ἀνάγκη «ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι»

Ἀνάγκη «ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι»

Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος-Θεολόγος

Ζοῦμε σέ μιά ἐποχή, κατά τήν ὁποία ἡ ραγδαία ἐξάπλωση τῶν σύγχρονων σεμιναρίων αὐτοβελτίωσης, τοῦ συμβούλου προσωπικῆς ἀνάπτυξης καί τῶν ἐναλλακτικῶν θεραπειῶν γεμίζει καθημερινά τά ΜΜΕ καί τά κοινωνικά δίκτυα μέ ψευδεπίγραφες ὑποσχέσεις γιά ἐσωτερική ἰσορροπία. Τό φαινόμενο, μάλιστα, ἀποτυπώνεται ἔντονα στίς τηλεοπτικές συζητήσεις -ἀφορμή ὁ θάνατος τραγουδιστῆ- ὅπως ἐπίσης καί σέ καλλιτεχνικές ἐκφάνσεις (πρβλ. πρόσφατες κινηματογραφικές παραγωγές). Ὡστόσο, πίσω ἀπό τά δελεαστικά πακέτα εὐεξίας πληθαίνουν ἀνησυχητικά οἱ καταγγελίες γιά θύματα βαριᾶς ψυχολογικῆς χειραγώγησης, οἰκονομικῆς ἐξαθλίωσης καί πνευματικοῦ ἐγκλωβισμοῦ. Μεταξύ τῶν ἄλλων μεθόδων χρησιμοποιεῖται συχνά καί ἡ πρακτική τῆς ὕπνωσης.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Κυριακή Ζ΄ Λουκά – Κάποιες πτυχές του μυστηρίου του θανάτου

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 8, 40-56]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ»

 [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-11-1997]    (Β 365)

     Ο Κύριος, αγαπητοί μου, επιστρέφει από την Γαλιλαία στην Ιουδαία. Και ο λαός Τον υποδέχεται με ενθουσιασμό, γιατί «ἦσαν», όπως σημειώνει ο ευαγγελιστής Λουκάς, « ἦσαν πάντες προσδοκῶντες αὐτόν». Τον περίμεναν με χαρά -το «προσδοκῶ», επί αγαθών πραγμάτων. Τον περίμεναν με χαρά. Τα πλήθη είχαν αναγνωρίσει την αξία της παρουσίας του Χριστού, έστω κι αν ακόμη δεν εγνώριζαν του Ποιος ήταν ο Ιησούς ως ο Ενανθρωπήσας Θεός Λόγος.

       Ανάμεσα στο πλήθος ήταν κι ένας αρχισυνάγωγος, που το όνομά του ήταν Ιάειρος. Αυτός ήλθε, αφού γονάτισε μπροστά εις τον Ιησούν, και Τον παρακαλούσε να θεραπεύσει την δωδεκαετή θυγατέρα του, μονογενές παιδί, δεν είχε άλλο παιδί, που εκινδύνευε να πεθάνει. Κι ενώ ο Κύριος επορεύετο προς το σπίτι του Ιαείρου, κάποιος υπηρέτης του φθάνει λέγοντας ότι «Τέθνηκεν ἡ θυγάτηρ σου, μή σκύλλε τόν διδάσκαλον». «Η κόρη σου πέθανε. Μην ενοχλείς περισσότερο τον διδάσκαλον». Δηλαδή «να μην έρθει στο σπίτι, μην τον ενοχλείς».