Ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ για τις ηλεκτρονικές ταυτότητες μονίμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων

 

Στό ἐναγώνιο ἐρώτημα - ἔκκλησι γιά τίς ἠλεκτρονικές ταυτότητες μονίμων στελεχῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων

Πρόσφατα ἔλαβα «Ἐπιστολή – Ἔκκληση στελεχῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων γιά τήν ἔκδοση τῶν νέων ψηφιακῶν ὑπηρεσιακῶν ταυτοτήτων».

Ἀντιγράφω ἀπό τό κείμενο τῆς ἐπιστολῆς δύο σύντομα ἀποσπάσματα: «Μέ βαθύτατο σεβασμό, υἱϊκή ἀγάπη καί συντριβή καρδίας, καταφεύγουμε σήμερα στήν ἐγνωσμένη ποιμαντική σας εὐαισθησία καί στό ἀνυποχώρητο ὀρθόδοξο φρόνημά σας. Εἴμαστε μιά ὁμάδα μόνιμων στελεχῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ἀξιωματικοί καί ὑπαξιωματικοί μέ πολλά ἔτη εὐδόκιμης ὑπηρεσίας στήν Πατρίδα, οἰκογενειάρχες, ἀλλά καί πρωτίστως ζωντανά μέλη καί πλήρωμα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.

Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρά ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;»

Ὁ Χριστός ἦλθε καί ἐκήρυξε ὁ Ἴδιος τό μυστήριον τῆς μετανοίας καί σωτηρίας ἀλλά δέν τούς κέρδισε ὅλους· κάποιοι κακοπροαίρετοι Τόν ἀρνήθηκαν καί πολέμησαν μέ κακία τήν θεία Του Ἐνανθρώπησιν καί τό Μυστήριον τῆς μετανοίας. Ὁ Μεσσίας ἦλθε νά μᾶς πεῖ γιά τήν Ἀλήθεια, ὅτι χωρίς Αὐτήν δέν ὐπάρχει  ἀληθινή ἐλευθερία· «γνώσεσθε τήν ἀλήθεια καί αὐτή ἐλευθερώσει ὑμᾶς». Ρωτάει τούς Φαρισαίους: «Διατί διαλογίζεσθε εἰς τάς καρδίας σας σκέψεις κακοπροαιρέτους;»

Πολλαπλό Βιβλίο: Μία βόμβα στην σχολική τσάντα

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν 08.07.2026 : "Πολλαπλό Βιβλίο: Μία βόμβα στην σχολική τσάντα"

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν: "Αλήθειες και μύθοι γύρω από την πτώση των πρωτοπλαστών"

Γαλλία: 27 σοβαρές αντιρρήσεις στον προτεινόμενο νόμο για την ευθανασία

 

Όποιος διαβάσει προσεκτικά τον προτεινόμενο νόμο για την «βοήθεια κατά τον θάνατο» θα διαπιστώσει ότι είναι αδύνατο να τον υποστηρίξει. Προκειμένου να ανοίξω τα μάτια και το μυαλό των ανθρώπων στις επιπτώσεις αυτού του κειμένου, έχω συντάξει μια λίστα με 27 σοβαρά προβλήματα με αυτόν τον προτεινόμενο νόμο.

Τι ακριβώς έγινε στο Ευρωκοινοβούλιο με το Chat Control στις 9-7-2026

Τι ακριβώς έγινε στο Ευρωκοινοβούλιο με το Chat Control στις 9-7-2026

Σπυρίδων Αρναούτογλου, Νίκαια 10/7/2026

Χθες 9/7/2026 το Ευρωκοινοβούλιο επανέφερε ενώ είχε καταψηφιστεί το Chat Control. Τον νόμο που επιτρέπει σε Google, Meta και Microsoft (προς το παρών, θα προστεθούν και άλλοι), να σαρώνουν αυθαίρετα τα ιδιωτικά μας μηνύματα χωρίς δικαστική απόφαση και ένταλμα.

«ΡΕΪΚΙ: Μία ανορθόδοξη και ανορθολογική «Ενεργειακή Θεραπευτική». (Ιστορική προέλευση, θεωρητικές βάσεις, επιστημονική αξιολόγηση και ορθόδοξη θεολογική αποτίμηση)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 10η Ιουλίου 2026

ΡΕΪΚΙ: ΜΙΑ ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΑΙ ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ»

(Ιστορική προέλευση, θεωρητικές βάσεις, επιστημονική αξιολόγηση και ορθόδοξη θεολογική αποτίμηση)

     Όπως έχουμε επανειλημμένως επισημάνει στις ανακοινώσεις μας, ο σύγχρονος άνθρωπος βιώνει μια πρωτοφανή πνευματική σύγχυση. Παρά τον καταιγισμό πληροφοριών που του προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία, εξακολουθεί, σε μεγάλο βαθμό, να παραμένει πνευματικά αποπροσανατολισμένος, γεγονός που δεν συνάδει με τις πραγματικές δυνατότητες και τα επιτεύγματα της εποχής μας.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, «Τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι» (Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ρωμ.12,6-14]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-7-1995] (Β320)                                                   

     Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, στη σημερινή αποστολική του περικοπή προς τους Ρωμαίους, κάνει αναφορά των ποικίλων χαρισμάτων, με τα οποία πρέπει να κοσμούνται οι βαπτισμένοι Χριστιανοί.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Όχλος και άρχοντες (Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ.9,1-8]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Ὂχλος καί ἂρχοντες»

    [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-7-1992]  (Β265)                                     

    Σήμερα, αγαπητοί μου, ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μάς διηγείται το θαύμα της θεραπείας ενός παραλυτικού. Είδε ο Κύριος την πίστιν εκείνων που μετέφεραν τον παράλυτο και είπε σε αυτόν: «Θάρσει, τέκνον(:Πάρε θάρρος, παιδί μου)· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. (:Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου)».

     Εκεί πλάι, όπως συνήθως πάντοτε, ευρίσκοντο μερικοί Γραμματείς, που όταν άκουσαν ότι συγχωρούνται οι αμαρτίες του παραλύτου, είπε ο καθένας από μέσα του: «Οὗτος βλασφημεῖ. Καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν· ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; (:’’Αυτός βλασφημεί. Ποιος έχει δικαίωμα να συγχωρεί αμαρτίες;’’. Ο Κύριος γνωρίζοντας τι εσκέφθησαν, τους λέγει: ‘’Γιατί εσείς σκέπτεσθε πονηρά πράγματα;’’)». Και τι λέγει ο Κύριος; «Τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν(: «Γιατί», λέγει, «τι είναι ευκολότερο να ειπεί κανείς»), ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει;(:Δεν είναι ευκολότερο πράγμα να θεραπεύσεις κάποιον από του να του αφήσεις αμαρτίες;)». Διότι επιτέλους, μία θεραπεία, βέβαια με τη δύναμη του Θεού, πλην όμως, μια θεραπεία κάνει και η Ιατρική. Αλλά αυτό βεβαίως δεν είναι ευκολότερον; Παρά του να πει κανείς σε κάποιον: «σου συγχωρούνται αἱ ἁμαρτίαι», κάτι που προσωπικά ανήκει στον Θεό;- «ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας(:Για να δείτε ότι έχει εξουσία ο υιός του ανθρώπου επάνω στη γη να συγχωρεί αμαρτίες)». Και ευθύς λέγει εις τον παράλυτον να σηκωθεί, να πάρει το κρεβάτι του και να πάει στο σπίτι του.

Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου – Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος για τη θεραπεία του παραλυτικού της Καπερναούμ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ.9,1-8]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ

    «Καὶ ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον· καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπε τῷ παραλυτικῷ· θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου(:και αφού μπήκε σε ένα πλοίο, πέρασε στην απέναντι όχθη της λίμνης, και ήλθε στη δική Του πόλη, την Καπερναούμ. Τότε Του έφεραν έναν παράλυτο, που τον είχαν βάλει πάνω σε ένα κρεβάτι. Και καθώς ο Ιησούς είδε την πίστη που είχε και ο παράλυτος κι εκείνοι που τον μετέφεραν, είπε στον παράλυτο, ο οποίος ανησυχούσε και φοβόταν μήπως οι αμαρτίες του γίνουν εμπόδιο στη θεραπεία του: “Έχε θάρρος, παιδί μου˙ έχουν συγχωρηθεί οι αμαρτίες σου”)» [Ματθ. 9,1-2].

      «Δική Του πόλη» ονομάζει εδώ την Καπερναούμ· διότι άλλη μεν Τον έφερε στον κόσμο, η Βηθλεέμ, άλλη Τον ανέθρεψε, η Ναζαρέτ και άλλη Τον είχε διαρκώς κάτοικό της, η Καπερναούμ [πρβλ. Ματθ. 4,12-16: «Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ,  ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς (:όταν άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης παραδόθηκε στη φυλακή απ’ τον βασιλιά Αντίπα, αναχώρησε και πήγε στη Γαλιλαία. Κaι αφού άφησε τη Ναζαρέτ, πήγε και κατοίκησε στην Καπερναούμ, η οποία ήταν κτισμένη κοντά στη λίμνη της Γαλιλαίας, στα σύνορα των φυλών Ζαβουλών και Νεφθαλείμ. Έτσι επαληθεύθηκε και πραγματοποιήθηκε εκείνο που είπε ο Θεός μέσω του προφήτου Ησαΐα: “Η χώρα της φυλής Ζαβουλών και η χώρα της φυλής Νεφθαλείμ, που εκτείνονται κοντά στη θάλασσα και πέρα από τον Ιορδάνη ποταμό, στα ανατολικά του, η Γαλιλαία, στην οποία κατοικούν πολλοί εθνικοί. Ο λαός που κάθεται καθηλωμένος κι ακίνητος στο πνευματικό σκοτάδι της ειδωλολατρικής πλάνης και της ασεβείας είδε μεγάλο πνευματικό φως, τον Χριστό˙ κι έλαμψε φως από τον ουρανό σε εκείνους που κάθονται στη χώρα που σκιάζεται από το πυκνότατο σκοτάδι της αμαρτίας και του θανάτου”)».

Γυμνοί και στους ναούς; (Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου)

 

Ἐπίκαιρη διδαχὴ κατὰ τὸ θέρος

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

Γυμνοί και στους ναούς;

Ἂς πάρουμε, ἀγαπητοί μου, τὸν ἔλεγχο τῆς ἠ­θι­κῆς ἀσχημίας καὶ κοινωνικῆς ἀ­θλιότητός μας ἀ­πὸ τὸ ἱερὸ Εὐ­αγγέλιο· αὐτὸ εἶνε ὁ καλύτερος πνευματικὸς καθρέφτης γιὰ ὅλους μας.

Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἀνθεῖ, διότι ἀρνοῦνται οἱ πιστοὶ νὰ ἐργασθοῦν

«Ὁ Ἐπίσκοπος Χριστουπόλεως Ἐμμανουὴλ (κατὰ κόσμον Ἰωάννης Σφιατκὸς) τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως εὑρέθη προσφάτως εἰς τὴν Γερμανίαν εἰς οἰκουμενικὴν λατρευτικὴν σύναξιν, ὅπου προσ­ηύχετο καὶ ἐμοίραζε σταυροὺς μαζὶ μὲ Προτεστάντισσα «ἐπίσκοπον»!!!

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ (Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου).

 

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Τη στενή σχέση αμαρτίας και ασθένειας έδειξε ο Χριστός, θεραπεύοντας τον παραλυτικό που έφτασε με παράξενο τρόπο μπροστά του (κατεβασμένος με σχοινιά από τη στέγη του σπιτιού), αφού όμως έδωσε προτεραιότητα στην υγεία της ψυχής του, προτάσσοντας της σωματικής θεραπείας την άφεση των αμαρτιών του (Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου).

῞Αγιος Μεγαλομάρτυς Προκόπιος (̉Εορτάζει στὶς 8 ̉Ιουλίου)

῞Αγιος Μεγαλομάρτυς Προκόπιος

(̉Εορτάζει στὶς 8 ̉Ιουλίου)

Ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Προκόπιος καταγόταν ἀπό τά Ἱεροσόλυμα. Ὁ πατέρας του ἦταν Χριστιανός καί ὀνομαζόταν Χριστόφορος, καί ἡ μητέρα του Θεοδοσία, εἰδωλολάτρισσα. Ἄθλησε κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.).

Ὅταν μεγάλωσε, ἡ μητέρα του τόν ἔφερε στήν Ἀντιόχεια καί πέτυχε ἀπό τόν Διοκλητιανό, πού βρισκόταν ἐκεῖ, τόν διορισμό τοῦ Προκοπίου ὡς δούκα τῆς Ἀλεξάνδρειας. Συγχρόνως ἀνατέθηκε σέ αὐτόν ἡ ἐποπτεία τοῦ διωγμοῦ τῶν Χριστιανῶν πού ζοῦσαν στήν πόλη. Καθ’ ὁδόν ὅμως πρός τήν Ἀλεξάνδρεια, τήν νύχτα, ὁραματίσθηκε σταυρό μέ μορφή κρυστάλλου καί ἄκουσε φωνή νά τοῦ λέγει: «Ἐγώ εἶμαι ὁ Ἰησοῦς, ὁ Ἐσταυρωμένος, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ». Ἔκπληκτος ἀπό τό ὅραμα καί τήν Θεία φωνή, ὁ Προκόπιος μεταστράφηκε, διέκοψε τήν πορεία του, μετέβη στήν Σκυθούπολη καί ἀπό ἐκεῖ ἐπέστρεψε στά Ἱεροσόλυμα, ὅπου ἀποκάλυψε στήν μητέρα του ὅσα εἶχαν διαδραματισθεῖ καί τήν μεταστροφή του στήν Χριστιανική πίστη. Ἡ ἀποκάλυψη αὐτή τάραξε τήν μητέρα του, ἡ ὁποία ἀφοῦ ἀπέτειχε νά τόν μεταπείσει τόν κατήγγειλε τόν στόν ἡγεμόνα Καισαρείας Οὐΐλκιο. Αὐτός, ἀφοῦ τόν ἀνέκρινε καί διαπίστωσε τήν ἀκλόνητη ἐμμονή του  στήν Χριστιανική πίστη, διέταξε τόν σκληρό βασανισμό του. Κατ’ αὐτό τόν τρόπο, ἀφοῦ τοῦ καταξέσχισαν τίς σάρκες μέ σιδερένια νύχια καί ὑπέμεινε καί ἄλλα βασανιστήρια, ἡμιθανής ἐγκλείσθηκε στήν φυλακή. Τήν νύχτα ἐμφανίσθηκε σέ αὐτόν ὁ Χριστός, ὁ Ὁποῖος, ἀφοῦ θεράπευσε τίς πληγές του, τόν ἐνεθάρρυνε καί τόν ἐνίσχυσε στόν ἀγῶνα του. Ὁ Προκόπιος ἄρχισε τότε νά ὑμνεῖ μεγαλοφώνως τό Ὄνομα τοῦ Κυρίου, γεγονός τό ὁποῖο προκάλεσε τήν περιέργεια τῶν φρουρῶν καί τοῦ δεσμοφύλακος. 

Εσθονία: Η Ορθόδοξη Εκκλησία έλαβε προθεσμία 6 μηνών για να διακόψει τούς δεσμούς της με τήν Μόσχα!

Το Υπουργείο Εσωτερικών της Εσθονίας έδωσε στην Εσθονική Χριστιανική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία είναι μια αυτόνομη, αυτοδιοικούμενη Εκκλησία με το Πατριαρχείο Μόσχας, προθεσμία έξι μηνών για να διορίσει νέο Μητροπολίτη και να διακόψει τους δεσμούς της με τον Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κύριλλο, διαφορετικά πιθανόν να εξαναγκασθεί σε διάλυση.

Η προθεσμία προέκυψε λόγω της έναρξης ισχύος, στις 27 Ιουνίου, των τροποποιήσεων του νόμου περί Εκκλησιών και Κοινοτήτων της Εσθονίας, οι οποίες απαγορεύουν στις θρησκευτικές ενώσεις της χώρας να διατηρούν σχέσεις με θρησκευτικό ηγέτη που εδρεύει σε ξένη χώρα, γεγονός που θεωρείται απειλή για την εθνική ασφάλεια της Εσθονίας, αναφέρει το err.ee.

Ο νόμος ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο της Εσθονίας στις 9 Απριλίου 2025. Ο Πρόεδρος Άλαρ Κάρις αρνήθηκε δύο φορές να τον δημοσιεύσει πριν ψηφιστεί για τρίτη φορά στις 17 Σεπτεμβρίου 2025 , μετά την οποία ο Κάρις υπέβαλε αίτηση στο Ανώτατο Δικαστήριο τον Οκτώβριο , υποστηρίζοντας ότι ο νόμος ήταν αντισυνταγματικός. Στις 8 Ιουνίου του τρέχοντος έτους, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι οι τροποποιήσεις δεν περιορίζουν αντισυνταγματικά τη θρησκευτική ελευθερία, απορρίπτοντας την προσφυγή του Κάρις και ανοίγοντας τον δρόμο για την εφαρμογή του. Έξι από τους δεκαεπτά δικαστές του δικαστηρίου διαφώνησαν, υποστηρίζοντας ότι ο νόμος δεν πληροί τα συνταγματικά πρότυπα νομικής σαφήνειας.

«Ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας»

 

«Πλήρης ἠθικὴ κατάπτωσις τῆς ἀγγλικανικῆς “ἐκκλησίας”. Ἀγγλικανή “ἐπίσκοπος” ζητᾶ συγγνώμη διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τῆς ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητος.

Η Εκκλησία δεν είχε ούτε θα έχει ανάγκη από εντυπωσιασμούς.

«Προσέχετε από τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι έρχονται σε σας με ενδύματα προβάτων, από μέσα όμως είναι λύκοι αρπακτικοί.» (Ματθ. 7,15)

Γράφει ο Στυλ. Καβάζης 

Χθές έγραψα ένα άρθρο εκφράζοντας τον έντονο προβληματισμό μου για την ολοένα αυξανόμενη τάση ορισμένων κληρικών να μετατρέπουν την ποιμαντική διακονία σε μια προσπάθεια εντυπωσιασμού, προσαρμόζοντας την εκκλησιαστική ζωή στις απαιτήσεις της εποχής και όχι στην αδιάκοπη Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δεν πέρασαν λίγες ώρες και τσουπ.. ένας φίλος μού απέστειλε ένα σχετικό βίντεο.

Ένα βίντεο που ήδη είχε κάνει τον γύρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, είχε αναπαραχθεί από ενημερωτικές ιστοσελίδες και είχε δημοσιευθεί στον προσωπικό λογαριασμό ενός κληρικού πριν λίγες εβδομάδες.

Το περιστατικό εκτυλίσσεται ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής. Την ώρα που ψάλλονται τα Εγκώμια του Επιταφίου, μια από τις ιερότερες και μυστηριακές στιγμές του εκκλησιαστικού έτους, μέσα στο κέντρο του Ιερού Ναού βρίσκεται ένας σκύλος και ο λειτουργός τον χαϊδεύει, ενώ η στιγμή καταγράφεται "τυχαία" και στη συνέχεια προβάλλεται δημόσια από τον ίδιο τον Ιερέα.

Προφανώς δεν είναι η φιλοζωία που με προβληματίζει. Η Εκκλησία ποτέ δεν δίδαξε τη σκληρότητα απέναντι στα ζώα. Αντιθέτως, βλέπει ολόκληρη την κτίση ως δημιούργημα του Θεού και καλεί τον άνθρωπο να τη διαχειρίζεται με σεβασμό, αγάπη και ευθύνη.

Εκείνο όμως που με θλίβει βαθιά είναι η συνεχής σύγχυση των ορίων. Ο ναός δεν είναι ένας οποιοσδήποτε δημόσιος χώρος.

Τελικά κάνουν τα ράσα τον παπά;

Τελικά κάνουν τα ράσα τον παπά;

Γράφει ο Στυλ. Καβάζης 

«Όποτε τυχαίνει να συναπαντήσω κανέναν παπά, και προ πάντων αν τύχη να είναι ευμορφάνθρωπος, στέκουμαι και τον θαυμάζω για την μεγαλοπρέπεια του, για το επιβάλλον και μαζί για την σεμνότητα που έχει η όψη του, και για την εμπιστοσύνη που έχει το παρουσιαστικό και η αμφίεσή του. Ιερό πρόσωπο! Αλλά και τι γραφικότητα έχει όλο το παράστημά του. 

Λαμινίνη! Ἡ πρωτεΐνη-κόλλα τοῦ Θεοῦ στό ἀνθρώπινο σῶμα! Ἀφιερωμένο στούς ἀποκαθηλωτές τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπό τούς Ἱερούς Ναούς!

Τό παρόν ἄρθρο τό ἀφιερώνουμε ἰδιαιτέρως στούς Ἀρχιποιμένες καί Κληρικούς τῶν ἡμερῶν μας πού ἄρχισαν νά ἀποκαθηλώνουν καί νά ἀφαιροῦν τόν Σταυρό καί τόν Ἐσταυρωμένο Θεάνθρωπο ἀπό τά Ἱερά τῶν Οἴκων Του, κατονομάζοντας κάποιοι μάλιστα· "ξύλο" τόν Τίμιο Σταυρό καί ἀνίκητο ὅπλο τοῦ Διαβόλου, τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ θανάτου καί· "νεκρό" τόν Ἀναστάντα καί Ζῶντα Νικητή Θεό! (Βλέπε π.χ. στό Περιστέρι, στό Γαλάτσι κ.λ.π. καί στήν Κύπρο).

Άγιος Νεομάρτυς Μιχαήλ Πακνανάς, ο κηπουρός

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΚΝΑΝΑΣ Ο ΚΗΠΟΥΡΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού

       Στη μεγάλη ομάδα των Νεομαρτύρων εξέχουσα θέση κατέχουν τα νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, τα οποία προτίμησαν να υποφέρουν, να χύσουν το αίμα τους και να χάσουν τη ζωή τους για την πίστη τους στο Χριστό. Ένας από αυτούς τους καλλίνικους Μάρτυρες υπήρξε και ο άγιος Νεομάρτυρας Μιχαήλ Πακνανάς ο Κηπουρός.

       Γεννήθηκε στην σκλαβωμένη από τους τούρκους Αθήνα, περί το 1751 από φτωχούς, αλλά ευσεβείς γονείς. Η απάνθρωπη καταπίεση από τους αλλόθρησκους δυνάστες, μα και η μεγάλη φτώχεια των γονέων του δεν του επέτρεψαν να μάθει γράμματα. Όμως μορφώθηκε πνευματικά εν Χριστώ από τους απλοϊκούς γονείς του, οι οποίοι του ενέπνευσαν την προσήλωσή του στην Ορθοδοξία, ως την μόνη αληθινή πίστη. Έμεινε με τους γονείς του, βοηθώντας τους στην καλλιέργεια ξένων κήπων. Μετά από λίγα χρόνια πέθανε ξαφνικά ο πατέρας του. Ο Μιχαήλ αγόρασε ένα γαϊδουράκι και περιόδευε τις γειτονιές της Αθήνας πωλώντας κοπριά για τους κήπους των Αθηναίων. Συχνά έκανε και το μεταπράτη, κουβαλώντας προμήθειες από την πόλη στους χωρικούς της Αττικής. Η εργασία του ήταν κοπιαστική και επικίνδυνη, μα εκείνος δοξολογούσε καθημερινά το Θεό, που έβγαζε το ψωμί του τίμια και ήταν ορθόδοξος χριστιανός. 

Η Εκκλησία της Γεωργίας ξεμπροστιάζει την ΕΕ - «Μας ζήτησαν να στηρίξουμε τους γάμους ίδιου φύλου και τώρα μας πολεμούν επειδή λέμε όχι»

Η Εκκλησία της Γεωργίας ξεμπροστιάζει την ΕΕ - «Μας ζήτησαν να στηρίξουμε τους γάμους ίδιου φύλου και τώρα μας πολεμούν επειδή λέμε όχι»

Ελευθέριος Ανδρώνης

Αυτοί είναι οι πραγματικοί λόγοι της άδικης παύσης του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού…

Αυτοί είναι οι πραγματικοί λόγοι της άδικης παύσης του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού…

Παπουασβίλι: Κόκκινη γραμμή για τη Γεωργία οι “επιθέσεις” της ΕΕ στην Εκκλησία

Τη Λιθουανή Ευρωβουλευτή, Rasa Juknevičienė, θέτει στο κάδρο των ευθυνών για την “επίθεση” Ευρωπαϊκών θεσμών προς την Εκκλησία της Γεωργίας ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, Σάλβα Παπουασβίλι. 

“Τίποτα καλό δεν θα προκύψει από τα χέρια της Rasa Juknevičienė σχετικά με τη Γεωργία. Ωστόσο, είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι της επετράπη να προετοιμάσει το έδαφος για μια επίθεση στη Γεωργιανή Εκκλησία”, δήλωσε ο Πρόεδρος του Γεωργιανού Κοινοβουλίου, σε Γεωργιανούς δημοσιογράφους στη Σερβία.

Τυχικός – Κάρα Αποστόλου Παύλου: Ποιος τελικά τιμά και σέβεται πραγματικά τον Απόστολο Παύλο;

Τυχικός – Κάρα Αποστόλου Παύλου: Ποιος τελικά τιμά και σέβεται πραγματικά τον Απόστολο Παύλο;

Η υπόθεση του Τυχικού, η έλευση της κάρας του Αποστόλου Παύλου και το ερώτημα αν η τιμή προς τον Απόστολο εκφράζεται με τελετές ή με υπακοή στη διδασκαλία του

Η πρόσφατη υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και οι εξελίξεις γύρω από την προγραμματιζόμενη έλευση της κάρας του Αποστόλου Παύλου στην Κύπρο επαναφέρουν ένα κρίσιμο ερώτημα: ποιος τιμά πραγματικά τον Απόστολο Παύλο; Εκείνος που οργανώνει λαμπρές υποδοχές του ιερού λειψάνου του ή εκείνος που προσπαθεί να μείνει πιστός στη διδασκαλία που ο ίδιος παρέδωσε στην Εκκλησία;

Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, ο Τυχικός είχε εκφράσει επιφυλάξεις για την έλευση της κάρας όχι επειδή δεν τιμούσε τον Απόστολο Παύλο, αλλά επειδή θεωρούσε ότι η παρουσία Ρωμαιοκαθολικών καρδιναλίων και οι ενδεχόμενες συμπροσευχές θα δημιουργούσαν σοβαρό εκκλησιολογικό πρόβλημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος είχε ήδη φέρει δύο φορές στην Πάφο λείψανα του Αποστόλου Παύλου από ορθόδοξες μονές της Ελλάδας. Επομένως, το ζήτημα δεν ήταν ποτέ η τιμή προς το λείψανο, αλλά οι συνθήκες υπό τις οποίες αυτή θα πραγματοποιούνταν.

Το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο έντονο μετά τις ανακοινώσεις ότι τον Οκτώβριο προγραμματίζεται η έλευση της κάρας με τιμές και ότι ενδέχεται να προσκληθεί και ο Πάπας. Αν αυτό συνοδευθεί από κοινές λατρευτικές εκδηλώσεις ή συμπροσευχές, τότε πολλοί πιστοί διερωτώνται κατά πόσον κάτι τέτοιο βρίσκεται σε συμφωνία με το πνεύμα και τη διδασκαλία του ίδιου του Αποστόλου Παύλου.

π. Γαβριήλ Διονυσιάτης (1886-1983) – Ως Ομολογιακή – Ασκητική έκφραση του Μοναχισμού.

«π. ΓΑΒΡΙΗΛ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΗΣ (1886-1983)»

(Ως Ομολογιακή – Ασκητική έκφραση του Μοναχισμού)

Νίκος Σακαλάκης,Μαθηματικός

Αναμφίβολα ο αρχαίος Ορθόδοξος Μοναχισμός είχε και αντι-αιρετική κατεύθυνση∙ ποτέ το φρόνημά του δεν είχε εξανεμισθεί μέσα σε παθολογίες Γεροντισμού στο όνομα μιας «αγάπης» ή «υπακοής» αρνητικής ως προς το ορθό Δόγμα, όπως συμβαίνει σήμερα σε πολλές περιπτώσεις.

Η σημερινή φροντίδα πολλών Ι. Μονών για καλυτέρευση των βιοτικών όρων της Μοναχικής Πολιτείας, για αυτοσυντήρηση, τις έχει αποσυνδέσει από την ομολογία της Πίστεως έναντι των αιρέσεων και κυρίως του οικουμενισμού.

Την ανωτερότητα του αρχαίου μοναχισμού τη βλέπουμε στους αγώνες του για το αίτημα της ορθής πίστεως και όχι μόνο στην συζευγμένη με την Ομολογία (πρακτική) άσκηση.

Σήμερα (γενικά) δεν βλέπουμε μια απάντηση των Ι. Μονών στην πίεση του οικουμενισμού∙ μια απάντηση που να είναι κυριολεκτικά συνώνυμη της ενεργητικής δράσης των αρχαίων, των παλαιών και σύγχρονων πατέρων.

Ο Ασκητικός και ομολογιακός τρόπος ζωής έχει χαρακτηρίσει στην πορεία του τον π. Γαβριήλ, ως ηρωική αντίληψη του Μοναχισμού. Την δεκαετία του 1960 (και μετά), ο αγώνας των Ελλήνων ορθοδόξων μοναχών έναντι του οικουμενισμού εκφράσθηκε ως επανάληψη μιας λαμπρής εποχής στην Ιστορία της Εκκλησίας. Το κήρυγμα – παράδειγμα των αρχαίων Μοναχών δικαιολογούσε τις πρωτοβουλίες τους, στην πρώτη γραμμή των οποίων ήτο και ο π. Γαβριήλ Διονυσιάτης, ως καθοριστικός παράγων στην καθολική σχεδίαση της αντίδρασης των Ελλήνων Ορθοδόξων μοναχών.

Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός για τον Άγιο Καλανδίωνα

Ο Άγιος Καλανδίων υπήρξε Πατριάρχης Αντιοχείας κατά τον Ε΄ αιώνα, σε μια εποχή έντονων δογματικών αναταραχών που ακολούθησαν την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνος (451).

Η Εκκλησία της Γεωργίας σπάει τη σιωπή της για τις “επιθέσεις” που δέχεται από την ΕΕ – Παρασκήνια και αποκαλύψεις

Στην αντεπίθεση περνά το Πατριαρχείο Γεωργίας δίνοντας τη δική του απάντηση για τα πρόσφατα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης τα οποία κάνουν αναφορά ότι η Εκκλησία αποτελεί μέρος ενός ρωσικού δικτύου επιρροής.

Η Χάλκη δεν μπορεί να γίνει γεωπολιτικό αντάλλαγμα

Η Χάλκη δεν μπορεί να γίνει γεωπολιτικό αντάλλαγμα

Γεώργιος Αποστολάκης

 Αν η επαναλειτουργία της σημαίνει αλλοίωση της Ορθόδοξης ταυτότητάς της, τότε το τίμημα είναι βαρύτερο από το όφελος.

Από το Ενωτικό του Ζήνωνος στη σύγχρονη εκκλησιαστική κρίση: Ο Άγιος Καλανδίων και η περίπτωση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού

Από το Ενωτικό του Ζήνωνος στη σύγχρονη εκκλησιαστική κρίση: Ο Άγιος Καλανδίων και η περίπτωση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού

Η ιστορία της Εκκλησίας αποδεικνύει ότι σε περιόδους δογματικών κρίσεων οι συγκρούσεις δεν περιορίζονται σε θεολογικές διατυπώσεις, αλλά επεκτείνονται και στη διοίκηση της Εκκλησίας. Όταν η πίστη θεωρείται ότι κινδυνεύει από συμβιβασμούς, οι επίσκοποι που αρνούνται να συναινέσουν συχνά υφίστανται διώξεις, καθαιρέσεις, εξορίες ή απομακρύνσεις από τους θρόνους τους. Η περίπτωση του Αγίου Καλανδίωνος Αντιοχείας κατά τον 5ο αιώνα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κατά την παραδοσιακή αντιοικουμενιστική θεολογική προσέγγιση, ανάλογα χαρακτηριστικά διακρίνονται και στη σύγχρονη υπόθεση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού.

Το 482 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ζήνων εξέδωσε το περίφημο Ενωτικό (Henotikon), με σκοπό να αποκαταστήσει την ειρήνη μεταξύ των Χαλκηδονίων και των αντιχαλκηδονίων. Αντί όμως να επιλύσει τη δογματική διαφορά, το Ενωτικό επέλεξε τη μέθοδο της σιωπής. Απέφυγε να επαναλάβει με σαφήνεια τη δογματική διατύπωση της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου περί των δύο φύσεων του Χριστού και επιδίωξε να δημιουργήσει μία κοινή βάση αποδοχής μέσω ασαφών διατυπώσεων.

Η μέθοδος αυτή δεν ήταν ουδέτερη. Για τους υπερασπιστές της Χαλκηδόνας, η αποσιώπηση της δογματικής αλήθειας ισοδυναμούσε με έμμεση υπονόμευσή της. Η Εκκλησία δεν διαφυλάσσει την ενότητά της με διπλωματικές ισορροπίες αλλά με την ακριβή ομολογία της αλήθειας.

Ένα "αλλιώτικο δέντρο" μέσα στον κήπο της Ορθοδοξίας

Ένα "αλλιώτικο δέντρο" μέσα στον κήπο της Ορθοδοξίας

Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη, Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου(ΜΑ)- Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου

Η καταξιωμένη Αμερικανίδα συγγραφέας παιδικών βιβλίων Maria Gianferrari σε ένα πόνημά της παρομοιάζει τον άνθρωπο μ' ένα "δέντρο". Συγκεκριμένα το τιτλοφορεί: "Γίνε δέντρο!" Παράξενος και συνάμα υπερρεαλιστικός ως τίτλος. Κι όμως θέλοντας να τονίσει τη σπουδαιότητα της στροφής του καθενός προς τη φύση, κάνει αυτόν τον ιδιότυπο συσχετισμό. Ειδικότερα γράφει ότι "όλοι είμαστε σαν δέντρα: η σπονδυλική μας στήλη, κορμός. Το δέρμα μας, ο φλοιός. Η καρδιά μας που μας ζωοποιεί, μοιάζει με ξύλο στο κέντρο του κορμού." Και μεις, όπως τα δέντρα, παίρνουμε ενέργεια από τον αέρα και τον ήλιο. Αλλά κι όπως οι άνθρωποι κι αυτά μοιράζονται την τροφή και τους διαθέσιμους πόρους. Και καταλήγει η συγγραφέας στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν καλύτεροι, εάν εμπνευστούν από την ομορφιά και την αρμονία των υπέροχων δέντρων.

Όμως θα δημιουργηθεί ο εύλογος προβληματισμός τι σχέση υπάρχει μεταξύ του δέντρου και της Αγίας μεγαλομάρτυρος Κυριακής που τιμά η Εκκλησία κατ' έτος στις 7 Ιουλίου; Την απάντηση μας τη δίδει ο ιερός υμνογράφος, όταν την ίδια την παρομοιάζει μ' ένα δέντρο με καρποφόρα κλαδιά. Θα σημειώσει: "Ῥίζης, εὐκλεοῦς Κυριακή, κλάδος ὡραιότατος ὤφθης, καρπὸν σωτήριον, φέρων τῆς ἀθλήσεως, τὰ κατορθώματα, καὶ μαραίνων ἐν χάριτι, φυτὰ ἀσεβείας." Η Αγία Κυριακή αναφέρει το στιχηρό του εσπερινού της 7ης Ιουλίου, προέρχονταν από ένδοξη "ρίζα" και φάνηκε σαν ένα πανέμορφο κλαδί το οποίο έφερε σωτήριο καρπό. Με τους αγώνες και το μαρτύριό της πρόσφερε τα κατορθώματα της πίστης και με τη χάρη του Θεού κατάφερε να μαράνει τα φυτά της ασεβείας. Επομένως κατανοείται πως συμβολικά χρησιμοποιείται η εικόνα του δέντρου προκειμένου να δηλωθεί η θεάρεστη βιωτή και οι μεγάλοι άθλοι της αγίας μέσα σε μια ειδωλολατρική εποχή.

Αυτοί που έκαναν ρώσικη… σαλάτα τα απόρρητα της χώρας, λένε ότι θα προστατέψουν τα προσωπικά μας δεδομένα

Θάνος Ντόκος: Αυτοί που έκαναν ρώσικη… σαλάτα τα απόρρητα της χώρας, λένε ότι θα προστατέψουν τα προσωπικά μας δεδομένα

Ελευθέριος Ανδρώνης·

Φαντάσου ότι είσαι ένας φαρσέρ και σου καρφώνεται η ιδέα να ξεγελάσεις τον Σύμβουλο Ασφαλείας ενός κυρίαρχου (υποτίθεται) κράτους, δηλαδή το δεξί χέρι του πρωθυπουργού για εθνικά ζητήματα υψίστης σημασίας. Στέλνεις 7-8 μηνύματα στο mail του συμβούλου αιτούμενος επικοινωνία μέσω βιντεοκλήσης. Κανείς δεν ιχνηλατεί την προέλευση τους και το αίτημα σου γίνεται δεκτό.

Άγιος ιερομάρτυς Βλάσιος ο Ακαρνάν και οι συν αυτώ μαρτυρήσαντες

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΒΛΑΣΙΟΣ Ο ΑΚΑΡΝΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΝΤΕΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού        

        Η δισχιλιόχρονη ζωή της Εκκλησίας είναι συνυφασμένη με το μαρτύριο. Κι’ αυτό διότι ο αντίδικος διάβολος προσπαθεί να την καταστρέψει, στρέφοντας εναντίον της τα επί γης όργανά του. Ουδέποτε υπήρξε εποχή που να μην χύνεται αίμα χριστιανικό. Γι’ αυτό είναι καταγραμμένα στα συναξάρια μυριάδες μαρτύρια. Ένα από αυτά είναι και το μαρτύριο του αγίου ενδόξου ιερομάρτυρα Βλασίου του Ακαρνάνα και των συν αυτώ μαρτυρησάντων πατέρων και πολλών ανδρών, γυναικών και παιδιών.

       Έζησε στα τέλη του  10^ου και αρχές του 11^ου αιώνα. Κατάγονταν πολύ πιθανόν από το χωριό Σκλάβαινα Ξηρομέρου Ακαρνανίας, όπου βρέθηκε το 1923 ο τάφος του και τα τίμια λείψανά του και όπου αναφέρεται η χρονολογία 1006, έτος του μαρτυρίου του. Δυστυχώς δε γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε για την ζωή του, παρά μόνο για το ένδοξο μαρτύριό του.

       Ακολούθησε τη μοναχική ζωή και μόνασε στην Ιερά Μονή Εισοδίων Θεοτόκου στην παλιά Κιάφα – Σκλάβαινα της Ακαρνανίας, της σημερινής επαρχίας Βονίτσης και Ξηρομέρου. Με τον καιρό έγινε ηγούμενος της Μονής, την οποία ποίμαινε θεοφιλώς. Φαίνεται πως είχε τη φήμη αγίου και ενάρετου άνδρα και γι’ αυτό συνέρρεαν στη Μονή χιλιάδες πιστοί από τις γύρω περιοχές.

Όταν το θαύμα συναντά την αμφιβολία

Όταν το θαύμα συναντά την αμφιβολία

Η Τοποθέτηση μας απέναντι στην όποια αμφισβήτηση περί της Θαυμαστής Εμπειρίας του Μέγα σημείου - προειδοποίηση της Παναγίας σε μοναχή περί της αφαιρέσεως Του Εσταυρωμένου από την κεντρική Αγία Τράπεζα των ναών.

Η εκκλησιαστική ιστορία αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα ότι η Υπεραγία Θεοτόκος, ως στοργική Μήτηρ του Κυρίου και Μήτηρ όλων των πιστών, ουδέποτε εγκατέλειψε την Εκκλησία στους καιρούς των δοκιμασιών. 

Όταν η πίστη εδοκιμάζετο, όταν η ευλάβεια εψυχραίνετο και όταν η εκκλησιαστική συνείδηση κινδύνευε να ατονήσει, η Παναγία, κατά παραχώρηση του Θεού, έγινε πολλές φορές το μέσον παρηγορίας, ενισχύσεως και αφυπνίσεως. 

Η Μεγαλομάρτυς Αγία Κυριακή

Η ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου Καθηγητού

   Οι Μάρτυρες κατέχουν τη σημαντικότερη θέση στην Εκκλησία μας, διότι Αυτή είναι θεμελιωμένη στη μαρτυρία, στα βασανιστήρια, στο αίμα και στην ίδια τη ζωή εκείνων. Τα λεγόμενα «Μαρτυρολόγια» είναι οι βιογραφίες των Μαρτύρων της Εκκλησίας μας, τα οποία διηγούνται τις ηρωικές τους ομολογίες στο Χριστό και τα αφάνταστα δεινοπαθήματά τους από τους διαχρονικούς χριστιανομάχους.

    Οι Μάρτυρες γυναίκες υπήρξαν το ίδιο ηρωικές με τους άνδρες, και σε πολλές περιπτώσεις τους ξεπερνούσαν σε θάρρος, ηρωισμό και παρρησία, μπροστά στους δημίους βασανιστές τους! Μια από αυτές είναι και η μεγαλομάρτυς Κυριακή, ένα εύοσμο άνθος πίστεως, ευσέβειας, αγνότητας, ηρωισμού και καρτερίας της αρχαίας Εκκλησίας.

     Γεννήθηκε στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε τον 4^ο μ. Χ. αιώνα, από γονείς Έλληνες χριστιανούς και ευσεβείς. Ήταν πολύ πλούσιοι, αλλά δεν είχαν παιδί. Για τούτο και προσεύχονταν αδιαλείπτως στο Θεό να τους χαρίσει το δώρο της παιδοποιίας. Ο Θεός άκουσε τις δεήσεις τους και πράγματι τους χάρισε ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, το οποίο γεννήθηκε ημέρα Κυριακή και γι’ αυτό του έδωσαν το όνομα Κυριακή, που σημαίνει αφιερωμένη στον Κύριο, όπως και η αγία ημέρα Του. 

Σχέση Κράτους και Εκκλησίας: Από τον Όθωνα στον Μητσοτάκη

Σχέση Κράτους και Εκκλησίας: Από τον Όθωνα στον Μητσοτάκη

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

                        Α΄ Μέρος

            Οι σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας στο ανεξάρτητο Ελλαδικό κράτος ήταν ένα κακέκτυπο των σχέσεων αυτών που υπήρχαν  κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας. Τότε ο Αυτοκράτορας (ανεξαρτήτως των πραγματικών γεγονότων) ήταν πιστός Χριστιανός, υπεύθυνος για την επικράτηση του χριστιανικού ηθικού νόμου και της έννομης τάξης και από αυτό το γεγονός αποκτούσε το δικαίωμα οι κληρικοί να του οφείλουν τέλεια υπακοή, όπως κάθε προστατευόμενος στον προστάτη του.