Μνήμη αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας - Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ[:Ματθ. 5,14-19]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

      «Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται; εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθῆναι ἔξω καὶ καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων (:Εσείς, οι μαθητές μου, είστε το πνευματικό αλάτι των ανθρώπων της γης (επειδή με το παράδειγμα και την διδασκαλία σας έχετε την δυνατότητα να νοστιμεύετε τη ζωή των ανθρώπων και να προλαβαίνετε την ηθική σαπίλα)· εάν, όμως, το αλάτι χάσει αυτήν την ιδιότητά του, με τι άλλο θα αλατιστεί, ώστε να αποκτήσει πάλι την ουσία και δύναμή του; Δεν έχει πλέον καμία αξία και σε τίποτε άλλο δεν χρειάζεται, παρά να πεταχτεί στον δρόμο και να καταπατείται από τους ανθρώπους. Εάν λοιπόν και εσείς χάσετε την ηθική σας δύναμη, δεν θα γίνετε μόνο άχρηστοι, αλλά και θα περιφρονηθείτε από τους ανθρώπους)»[Ματθ.5,13].

Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας-Υπόμνημα εις τον τρίτον ψαλμό του Δαυίδ.

 

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΡΙΤΟΝ ΨΑΛΜΟ ΤΟΥ ΔΑΥΙΔ

          Στίχος 2: «Κύριε, τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με; (: Κύριε, σε πόσο μεγάλο και αμέτρητο πλήθος έχουν αυξηθεί οι εχθροί που με καταθλίβουν!)»

Ερμηνεία της Κυριακής Προσευχής από τον άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας

 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΥΡΙΛΛΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

     «Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον, ὡς ἐπαύσατο, εἶπέ τις τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς αὐτόν· Κύριε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι, καθὼς καὶ Ἰωάννης ἐδίδαξε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ(:κάποτε ο Ιησούς προσευχόταν σ’ ένα τόπο, κι όταν τελείωσε, κάποιος από τους μαθητές Του Τού είπε: “Κύριε, δίδαξέ μας και μάθε μας να προσευχόμαστε σωστά και θεάρεστα, όπως κι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής δίδαξε τους μαθητές του”)»[Λουκ. 11,1].

       Προσευχόταν[«εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον»], αν και είναι Θεός αληθινός και Υιός του Θεού των όλων και διανέμει ο Ίδιος στην κτίση τα πάντα, με τα οποία βρίσκεται σε καλή κατάσταση και διατηρείται στη ζωή, ενώ Αυτός δεν έχει ανάγκη από τίποτα απολύτως, γιατί λέει: «Τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν; λέγει Κύριος· πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν, καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων καὶ τράγων οὐ βούλομαι (: ο Κύριος λέγει· “Τι να το κάνω εγώ το πλήθος των θυσιών σας; Είμαι γεμάτος και χόρτασα από θυσίες ολοκαυτωμάτων κριών, που μου προσφέρετε. Δεν θέλω πλέον ούτε το λίπος των αμνών, ούτε το αίμα των ταύρων και των τράγων)»[Ησ. 1,11].

    Ποιου δηλαδή πράγματος θα μπορούσε κάποιος να πει ότι έχει ανάγκη Αυτός, αφού έχει από την φύση Του όλα όσα έχει ο Πατέρας; Γιατί είπε καθαρά: «Πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστι· διὰ τοῦτο εἶπον ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν (:προηγουμένως σας είπα ότι ο Παράκλητος θα σας πει όσα θα ακούσει από τον Πατέρα μου. Όλα όμως όσα έχει ο Πατέρας μου είναι δικά μου. Γι’ αυτό σας είπα στη συνέχεια ότι ο Παράκλητος θα πάρει από τη δική μου γνώση και σοφία και θα την αποκαλύψει σε σας)»[Ιω. 16,15] και ο Πατέρας έχει το να είναι γεμάτος από κάθε αγαθό και αξιώματα που ταιριάζουν στον Θεό. Και αυτό είναι και του Υιού.

Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ (Δυτικές «εκκλησίες» ζητούν συγνώμη για την ως τώρα αντίθεσή τους με την ομοφυλοφιλία)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 8η Ιουνίου 2026

Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ

(Δυτικές «εκκλησίες» ζητούν συγνώμη για την ως τώρα αντίθεσή τους με την ομοφυλοφιλία)

     Έχουμε τονίσει πολλές φορές στις ανακοινώσεις μας ότι η έκπτωση από τη σώζουσα πίστη και την αποκεκαλυμμένη αλήθεια της Εκκλησίας μας οδηγεί ταυτόχρονα και σε έκπτωση του ήθους. Και τούτο διότι η απομάκρυνση από τη σωστική αγκαλιά της Εκκλησίας, όπου διαχέεται η άκτιστη χάρη του Θεού, και η υιοθέτηση αιρετικών δοξασιών αίρουν τη θεία χάρη, η οποία αγιάζει τον άνθρωπο και τον καθιστά αυθεντικό, ολοκληρωμένη ψυχοσωματική οντότητα.

Οι πιστοί και ο κόσμος

Οἱ πιστοὶ καὶ ὁ κὸσμος

Γράφει ὁ Ἁγιοσιωνίτης

Ἀφορμὴ γιὰ νὰ γράψω τὸ κείμενο αὐτὸ ἦταν τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς τῶν Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς συνόδου. Ἐκεῖ ὁ Χριστὸς ἀντιπαραθέτει τοὺς πιστοὺς μαθητὲς του μὲ τὸν κόσμο. Σταχυολογῶ σημεῖα τοῦ Εὐαγγελίου : . 1 ᾿Εφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου 2 ᾿Εγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι, 3 Καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί, . 4 Ὅτε ἤμην μετ’ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου·

Λοιπὸν ὁ Χριστὸς κατατάσσει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους σὲ δυὸ κατηγορίες, οἱ πιστοὶ ποὺ εἶναι μὲ τὸν Χριστὸ καὶ ὁ κόσμος ποὺ εἶναι μὲ τὸν διάβολο. Πέρα ἀπὸ τὶς δυὸ κατηγορίες ἄλλη δὲν ὑπάρχει.  Ἢ θὰ εἶσαι μὲ τὸν Χριστὸ καὶ θὰ εὐφραίνεσαι ἢ θὰ εἶσαι μὲ τὸν διάβολο καὶ θὰ δυστυχεῖς, γιατὶ ὁ κακοῦργος εἶναι ἀνθρωποκτόνος. Μακάριοι ὅσοι κατάλαβαν τὸ νόημα τῆς ζωῆς ἐγκαίρως καὶ προσάρμοσαν τὴ ζωὴ τους στὶς ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶναι ἐλαφριές, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ ἀπολαμβάνουν αἰώνια δόξα. Οἱ ἄλλοι είναι γιὰ κλάματα, γιὰ πολὺ καὶ συνεχὲς κλάμα, ἀφοῦ συγκατοικοῦν μὲ τοὺς κακούργους δαίμονες –καὶ μόνο νὰ τὸ σκεφτῶ, φρίττω- πολὺ μακριὰ ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ποὺ μᾶς συνέχει, καὶ βασανιζόμενοι μὲ τὶς τύψεις, ἕνα ἀδυσσωπήτο ἔλεγχο τῆς συνείδησης μας. Καὶ μόνο νὰ σκεφτῶ τὶ χάνουν οἱ ἄμυαλοι ἄνθρωποι, μὲ καταβάλει τρόμος.

Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας:Ο μεγάλος δογματικός θεολόγος της Εκκλησίας

 

ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου - Καθηγητού

     Οι αλεξανδρινοί Πατέρες έβαλαν και εκείνοι τη δική τους σφραγίδα στην ανάπτυξη της Θεολογίας της Εκκλησίας μας. Με κέντρο ανάπτυξης των θεολογικών σπουδών την περίφημη Κατηχητική Σχολή, η Εκκλησία της Αλεξάνδρειας ανέδειξε μεγάλες μορφές. Μια από αυτές είναι και ο άγιος Κύριλλος αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας, ο κορυφαίος δογματικός θεολόγος και υπερασπιστής της Ορθοδοξίας. Αλλά και ένας από τους πλέον συκοφαντημένους Πατέρες και αγίους της Εκκλησίας μας.

     Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια περί το 378 από εύπορους γονείς και ήταν ανεψιός του πατριάρχη Θεοφίλου. Οι γονείς του φρόντισαν να του δώσουν σοβαρή μόρφωση. Σπούδασε γραμματική, ρητορική και φιλοσοφία στις ονομαστές εθνικές σχολές της Αλεξάνδρειας και τέλος σπούδασε θεολογία και βιβλικές σπουδές στην ονομαστή Κατηχητική Σχολή. Περί το 400 χειροτονήθηκε από το θείο του Θεόφιλο αναγνώστης και στη συνέχεια διάκονος και πρεσβύτερος, ο οποίος έδειξε νωρίς τα χαρίσματά του και την βαθιά προσήλωσή του στην ορθόδοξη παράδοση. 

Άγιος Παναγής Μπασιάς: Ένας σύγχρονος δια Χριστόν Σαλός

ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΑΓΗΣ ΜΠΑΣΙΑΣ: ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

         Τα Επτάνησα είναι κοιτίδα πολλών αγίων της Εκκλησίας μας. Ένας από αυτούς υπήρξε ο νεοφανής άγιος Παναγής Μπασιάς από το Ληξούρι της Κεφαλονιάς. Έζησε στην εποχή, όταν τα Επτάνησα άλλαζαν συνεχώς κατακτητές και η Εκκλησία μας στέναζε κάτω από τις αφόρητες πιέσεις των αιρετικών παπικών, οι οποίοι για ολόκληρες εκατονταετίες συνεργάζονταν στενά με τους κατακτητές δυτικούς για τον αφελληνισμό των κατοίκων και την υποταγή στον αιρεσιάρχη πάπα.  

        Γεννήθηκε  στο Ληξούρι το 1801. Γονείς ήταν ο Μιχαήλ Τυπάλδος Μπασιάς και η Ρεγγίνα το γένος Δελλαπόρτα, ευσεβείς και ευκατάστατοι. Έλαβε σοβαρή γραμματική μόρφωση. Γνώριζε επίσης την Ιταλική, Γαλλική και Λατινική γλώσσα.

       Αρχικά διορίστηκε γραμματοδιδάσκαλος και εξάσκησε το λειτούργημα του διδασκάλου, αλλά σύντομα εμπνεύστηκε από τα ριζοσπαστικά κηρύγματα των Κοσμά Φλαμιάτου και Ευσεβίου Πανά, μεγάλων εκκλησιαστικών αναστημάτων της εποχής, οι οποίοι υπεράσπιζαν την Ελλάδα και την Ορθοδοξία και συντάχτηκε μαζί τους. Οι άγγλοι (κυρίαρχοι της Επτανήσου) υποτιθέμενοι προστάτες, τυραννούσαν το λαό και επιβουλεύονταν το ορθόδοξο φρόνημά του. Άφησε λοιπόν το δημόσιο σχολείο, το οποίο προπαγάνδιζε την αγγλική κυριαρχία, και άρχισε να παραδίδει μαθήματα κατ’ οίκον.

Ξύπνα, καημένε μου Παφίτη, ξύπνα

 

Ξύπνα, καημένε μου Παφίτη, ξύπνα

Ξύπνα, καημένε μου Παφίτη, ξύπνα.

•Οι εποχές που ζούμε απαιτούν εγρήγορση.

•Απαιτούν να μην παραδίδουμε αμαχητί τη φωνή μας, τη συνείδησή μας και το δικαίωμά μας να εκφράζουμε τη γνώμη μας.

Τρίτη Ανοικτή Επιστολή προς τον Αρχιμανδρίτη Γρηγόριο Ιωαννίδη

 

Τρίτη Ανοικτή Επιστολή προς τον Αρχιμανδρίτη Γρηγόριο Ιωαννίδη

Πού πας;

•Πού πας να διεκδικήσεις τον θρόνο της Πάφου όταν ένα μεγάλο μέρος του λαού της Πάφου δεν θεωρεί ότι η υπόθεση έχει λήξει;

•Πού πας να αναλάβεις μια Μητρόπολη που εξακολουθεί να ζει, να αγωνιά και να περιμένει εξελίξεις γύρω από τον Μητροπολίτη Τυχικό;

Ποῖον ρόλον θὰ παίξη ἡ “Ἕνωση Ἀθέων”;*

Ποῖον ρόλον θὰ παίξη ἡ “Ἕνωση Ἀθέων”;*

Τοῦ κ. Δημητρίου Σεργίου, Δικηγόρος Α.Π. – ΣτΕ

1ον

  Δὲν θεωρῶ ὅτι καθίσταμαι ἄστοχος ἤ, ἔστω, ὑπερβολικός, στὴ διαπίστωση ὅτι στὶς ἡμέρες μας, ὅσο περισσότερο ἐπιβάλλεται ἀπὸ ἐπιφανεῖς ἤ ἀφανεῖς κηδεμόνες τῶν λαῶν ἡ ἔννοια καὶ ἡ ἑρμηνεία περὶ συνεχοῦς «προοδευτικότητος» τῶν ἰδεῶν καὶ τῶν μεθόδων ἐπιβολῆς τῶν ἰδεῶν, τόσο ἐντονότερα ἐμφανίζεται παράλληλα καὶ ἕνα εἶδος πλήρους αὐθαιρεσίας ἰδεῶν καὶ μεθόδων ἐπιβολῆς τῆς καλπάζουσας, δῆθεν «προοδευτικότητος» ἀπὸ τοὺς εἰσηγητές της! Θὰ σταθοῦμε σήμερα σὲ ἕνα ἀπολύτως χαρακτηριστικὸ σχετικὸ παράδειγμα:

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Κυριακή των Αγίων Πάντων

Το Μήνυμα της Κυριακής των Αγίων Πάντων από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων και Αντικυθήρων κ. Σεραφείμ (07-06-2026)

Σκιές μυστικιστικών, αιρετικών οργανώσεων

ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ -Σκιές μυστικιστικών, αιρετικών οργανώσεων

Γράφει η Ιωάννα Ντάνη

Εντοπίστηκε έγγραφο του Μαρτινιστικού Τάγματος, που προκαλεί ερωτήματα για το κατά πόσο πραγματοποιούνται μυητικές δραστηριότητες εντός ενός θεσμικού φορέα που εκπροσωπεί τον επιχειρηματικό κόσμο της περιοχής .

Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή των Αγίων Πάντων

ΑΓΙΟΙ ΓΙΝΕΣΘΕ…

(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή των Αγίων Πάντων)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

          Η τελευταία Κυριακή της ιερής περιόδου του Πεντηκοσταρίου είναι αφιερωμένη στου Αγίους Πάντες. Η Αγία μας Εκκλησία, κλείνοντας την εορτολογική περίοδο των κινητών εορτών του έτους, προβάλλει και τιμά όλους τους αγίους της, γνωστούς και αγνώστους, όλων των εποχών, θέλοντας να μας υπενθυμίσει ότι ο στόχος μας θα πρέπει να είναι η αγιότητα, διότι θα πρέπει η επίγεια ζωή μας να είναι μια πορεία αγώνα απόταξης του παλαιού ανθρώπου, κάθαρσης από τα πάθη μας και απόκτησης αρετών. 

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Η αγιότης, κατασκευαστικόν δεδομένον στον άνθρωπο. (Κυριακή των Αγίων Πάντων)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ[: Ματθ.10.32-33, 37-38 και Ματθ.19,27-30] Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Η ΑΓΙΟΤΗΣ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟΝ ΔΕΔΟΜΕΝΟΝ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ»

     [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 25-6-2000]  [Β417]     

    Η  Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστήν, εορτάζει την μνήμη πάντων των αγίων, γνωστών και άγνωστων, καθ’ όλον το μήκος της Ιστορίας. Ο Συναξαριστής της ημέρας μάς πληροφορεί τα εξής: «Τῇ σήμερον ἡμέρᾳ, Κυριακῇ μετὰ τὴν Πεντηκοστήν, τὴν τῶν ἁπανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ἐν Ἀσίᾳ, Λιβύῃ καὶ Εὐρώπῃ, Βορρᾷ τε καὶ Νότῳ, Ἁγίων πάντων ἑορτὴν ἑορτάζομεν».

   Καθώς ακούμε τον Συναξαριστήν, αισθανόμεθα όλο το μεγαλείον της πίστεώς μας σε μία καθολική και παγκόσμια διάσταση, που είναι οι άγιοι της Εκκλησίας μας. Εξάλλου η Εκκλησία μας γίνεται φανερή δια της ζωής των αγίων της. Οι άγιοι είναι τα μέλη του σώματος του Ενανθρωπήσαντος Θεού Λόγου. Και επεκτείνεται όχι μόνον σε όλον τον κόσμον, αλλά και σε όλους τους αιώνες. Και όπως έλεγε ο ιερός Αυγουστίνος ότι «η Εκκλησία είναι ο Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας».

Σχετικά με την εκταφή του Νικολάου Σωτηρόπουλου

Σχετικά με την εκταφή του Νικολάου Σωτηρόπουλου

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης 

Μεγάλος ντόρος έγινε αυτές τις ημέρες στο διαδίκτυο σχετικά με την υπόθεση της εκταφής του αειμνήστου Θεολόγου και ιεροκήρυκα Νικολάου Σωτηρόπουλου.

Η μετάλλαξη του Αγίου Όρους.

Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή.

                                                                 Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 19.5//1.6.2026.

                                                       Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἡ μετάλλαξη τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Ἅγιοι Καθηγούμενοι, Ἀντιπρόσωποι, Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι (20 ) Ἱερῶν Μονῶν Ἁγίου Ὅρους,

Διαφυλάξατε τὸ Ἅγιον  Ὄρος ἀπὸ τὴν ἀλλοίωση, μετάλλαξη ποὺ ἔχει ὑποστεῖ τὰ τελευταῖα ἔτη.

Τὰ μεγάλα λιμάνια, θὰ ὑποδέχονται μεγάλα πλοῖα, μὲ πλῆθος ἀνθρώπων, μὲ ἄμεση ἀνάγκη γιὰ φιλοξενία, διανυκτερεύσεων κ.λπ... Ἀκούγεται ὅτι μεγαλοεπιχειρηματίας ξενοδοχειακῶν κοσμικῶν μονάδων ἀνέλαβε νὰ ἀνορθώσει μεγαθήριον στὴν περιοχὴ τῆς Μονῆς Ἰβήρων... !!!

Οἱ ἐπιχειρηματίες ὅπου «μυρίζονται» χρῆμα τρέχουν νὰ προσφέρουν τὶς ὑπηρεσίες τους (μὲ τὸ ἀζημίωτο φυσικά... πολλὰ καὶ πλουσιοπάροχα τὰ εὐρωπαϊκὰ πακέτα ὅταν πρόκειται νὰ ἀλλοιώσουν, νὰ φθείρουν τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη καὶ τὰ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως μας...) ... Ἤδη στὴν Μονὴ Παντοκράτορος στὴν περιοχὴ Καψάλας ἀνορθώθηκαν κτιριακές ἐγκαταστάσεις π.χ. Ι.Κ. «Ἄξιόν ἐστι», Ι.Κ. Ἁγίου Σάββα τὸ ξεροκάλυβο τοῦ κηπουροῦ καὶ Ξενοφῶντος ἔξωθεν τῆς Μονῆς πρὸς ἀρσανά...

«Μισεῖς τὸν ἐχθρό σου; Νὰ ξέρης ὅτι εἶσαι τρελλός»

 

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Μισεῖς τὸν ἐχθρό σου; Νὰ ξέρης ὅτι εἶσαι τρελλός»

  Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς τονίζει: «Περὶ δὲ τῆς φιλαδελφίας οὐ χρείαν ἔχετε γράφειν ὑμῖν· αὐτοὶ γὰρ ὑμεῖς θεοδίδακτοί ἐστε εἰς τὸ ἀγαπᾶν ἀλλήλους·» (Θεσ. Α΄ δ, 9). (: Γιὰ τὴν ἀγάπη τώρα πρὸς τοὺς ἀδελφούς σας Χριστιανοὺς δὲν ἔχετε ἀνάγκη νὰ σᾶς γράψουμε, διότι ἐσεῖς μόνοι σας ἔχετε διδαχθῆ ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ ἀγαπᾶτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο».

Οι Άγιοι Πάντες: Οι μοναδικοί παιδαγωγοί της Ορθοδοξίας.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ: ΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση

Οἱ «Βίοι τῶν Ἁγίων», λέγει ὁ σοφός καί ἁγιασμένος καί φωτισμένος Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, εἶναι ἡ μοναδική Παιδαγωγική τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ψάχνουμε νά βροῦμε παιδαγωγικά πρότυπα γιά τούς σκοπούς τῆς Παιδείας κι ἔχουμε ἐδῶ τούς μοναδικούς παιδαγωγούς, τούς Ἁγίους· εἶναι οἱ μοναδικοί παιδαγωγοί, τούς ὁποίους δέν γνωρίζουμε. Ποιός διαβάζει «Βίους Ἁγίων»; Πότε παρουσιάζουμε στά σχολεῖα μας τούς «Βίους τῶν Ἁγίων»;

Ἡ μοναδική Παιδαγωγική τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι οἱ Βίοι τῶν Ἁγίων. Διότι μέσα εἰς αὐτούς κατά ἀναριθμήτους εὐαγγελικούς τρόπους, τελείως δοκιμασμένους διά τῆς μακραίωνος ἐμπειρίας, ἔχει καταδειχθεῖ πῶς διαπλάσσεται καί οἰκοδομεῖται τό τέλειο ἀνθρώπινο πρόσωπο, ὁ τέλειος ἄνθρωπος, καί πῶς αὐξάνει «εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ» (Ἐφ. 4, 13). [*]

Πῶς ἡ ἀποστασία ὁδήγησε στὸν οἰκουμενισμό. Προδρομικὰ Πνευματικὰ Κινήματα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Πῶς ἡ ἀποστασία ὁδήγησε στὸν οἰκουμενισμό. Προδρομικὰ Πνευματικὰ Κινήματα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Παύλος Κλιματσάκης

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ  ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ
ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

 Στὶς μέρες μας, ὁ οἰκουμενισμὸς παρουσιάζεται συχνὰ στὸ εὐρὺ κοινὸ ὡς μιὰ ἀθώα, αὐθόρμητη καὶ εἰλικρινὴς ἐπιθυμία γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς ἑνότητας μεταξὺ τῶν διαιρεμένων χριστιανῶν. Προβάλλεται ὡς μιὰ κίνηση ἀγάπης ποὺ ἀνταποκρίνεται στὶς προκλήσεις τῶν καιρῶν μας. Ὡστόσο, μιὰ προσεκτικὴ ἱστορικὴ καὶ θεολογικὴ ἀνάλυση ἀποδεικνύει ὅτι τὸ φαινόμενο αὐτὸ δὲν εἶναι οὔτε ἀθῶο, οὔτε αὐτόνομο . Δὲν γεννήθηκε ξαφνικὰ στὸν 20ὸ αἰῶνα ἀπὸ τὸ μηδέν. Ἀντίθετα, ἀποτελεῖ τὸ ὥριμο καὶ ἀναγκαῖο ἀποτέλεσμα μιᾶς μακρᾶς, συστηματικῆς πορείας ἀποστασίας, ἡ ὁποία ξεκίνησε στοὺς κόλπους τοῦ δυτικοῦ χριστιανισμοῦ πρὶν ἀπὸ αἰῶνες. Γιὰ νὰ κατανοήσουμε τὴν πραγματικὴ φύση καὶ τὶς ἐπιδιώξεις τοῦ σύγχρονου οἰκουμενισμοῦ, ὀφείλουμε νὰ ἀναζητήσουμε τὶς ρίζες του καὶ νὰ ἐξετάσουμε τὸ πνευματικὸ ὑπέδαφος ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἀναδύθηκε.

Χένρι Νόβακ: Το βρετανικό «I can’t breathe» που δολοφόνησε η πολιτική ορθότητα – Πνιγμένος στο ίδιο του το αίμα επειδή είχε το «λάθος» χρώμα!

Χένρι Νόβακ: Το βρετανικό «I can’t breathe» που δολοφόνησε η πολιτική ορθότητα – Πνιγμένος στο ίδιο του το αίμα επειδή είχε το «λάθος» χρώμα!

Ένας 18χρονος Βρετανός που μαχαιρώθηκε από έναν μανιακό Ινδό Σιχ, πέθανε αβοήθητος από αστυνομικούς που τον αντιμετώπισαν ως εγκληματία

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Οἰκουμενισμός: ἱστορία-θεολογία-προβληματισμοί-εἰσήγηση περὶ τῶν ἐνόχων ἀπαρχῶν τοῦ ΠΣΕ - ἡ ὀρθόδοξη ἀπάντηση

 Οἰκουμενισμός: ἱστορία-θεολογία-προβληματισμοί-εἰσήγηση περὶ τῶν ἐνόχων ἀπαρχῶν τοῦ ΠΣΕ - ἡ ὀρθόδοξη ἀπάντηση

Παϊσίου Μοναχοῦ Καρεώτου

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ
ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Περίληψη

Ἡ παροῦσα εἰσήγηση προσφέρει μιὰ ὀρθόδοξη κριτικὴ ἐπὶ τῆς Οἰκουμενικῆς κίνησης, ἀποδεικνύοντας ὅτι αὐτὴ δὲν ξεκίνησε ὡς γνήσια ἐκκλησιαστικὴ πρωτοβουλία, ἀλλὰ οὐσιαστικὰ ὡς ἕνα κοινωνικοπολιτικὸ ἐργαλεῖο ἐλέγχου των (πρώτιστα ἀμερικανικῶν προτεσταντικῶν) ἐκκλησιῶν, ποὺ προωθήθηκε κυρίως ἀπὸ τὸν Ἀμερικανὸ βιομήχανο Ροκφέλερ (ἀλλὰ καὶ ἄλλους, ὅπως ὁ μεγαλοτραπεζίτης Μόργκαν). Ὁ Ροκφέλερ ὑποστήριξε οἰκονομικὰ καὶ ὀργανωτικὰ ἐκκλησιαστικοὺς καὶ θρησκευτικοὺς ὀργανισμοὺς (YMCA(Χ.Ε.Ν.), IWM, IMC κ.α.) ὥστε νὰ προωθήσουν ἰδέες καὶ πρακτικὲς ποὺ ἦταν ἀπαραίτητες γιὰ τὴν ἀναμόρφωση τῆς ἀμερικανικῆς κοινωνίας, στὰ πρότυπα αὐτοῦ ποὺ πλέον ὀνομάζουμε "ἀστική, καταναλωτικὴ κοινωνία", καὶ ποὺ στὶς πρῶτες δεκαετίες τοῦ 20ου Αἰῶνα, θεμελιωνόταν.

Κυριακή των Αγίων Πάντων

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«...τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;»

Ἐμεῖς πού παραδώσαμε ὁλοκληρωτικά τούς ἑαυτούς μας στόν Κύριο· τί ἆραγε θά δοθεῖ εἰς ἡμᾶς ὡς δωρεάν τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἀπόλυτη ἀφοσίωση πού δεικνύουμε καί ἐμπιστοσύνη;

Μητροπολίτης Τυχικός: «Παραμένω στην Πάφο μέχρι αμετάκλητης δικαστικής απόφασης»

Ο Μητροπολίτης Τυχικός, μέσω των νομικών του εκπροσώπων, δηλώνει ότι θα παραμείνει στην Πάφο μέχρι την τελεσίδικη κρίση της κυπριακής –και αν χρειαστεί της ευρωπαϊκής– Δικαιοσύνης, επιφυλάσσεται των δικαιωμάτων του απέναντι σε όσους δημοσιεύουν δυσφημιστικά στοιχεία χωρίς διασταύρωση, και διευκρινίζει ότι το σπίτι που του αγόρασε η οικογένειά του ενοικιάζεται, ενώ ο ίδιος φιλοξενείται από γνωστή του οικογένεια.

Τό δημογραφικόν πρόβλημα

Τό δημογραφικόν πρόβλημα

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Ὅλοι κρούουν τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου γιά τό ὀξυμένο δημογραφικό πρόβλημα, πού ἀντιμετωπίζει ἡ χώρα μας. Τό μεγαλύτερο θόρυβο κάνουν οἱ ὀλιγότεκνοι κι ἐκεῖνοι πού ἐκ πεποιθήσεως δέν θέλουν παιδιά. Ἀνησυχοῦν αὐτοί πού ἀμνηστεύουν τίς πολλές χιλιάδες τῶν ἐγκληματικῶν ἐκτρώσεων! Καί προσπαθοῦν μέ πολιτικά μέσα νά ἀντιμετωπίσουν τήν κατάσταση. Τό πρόβλημα ὅμως δέν εἶναι μόνο κοινωνικό καί δέν λύνεται μέ οἰκονομικές παροχές. Δέν μειώνεται ὁ κίνδυνος μέ διευκολύνσεις στίς ἐργαζόμενες μητέρες. Τά ἐπιχειρήματα τῶν διαφόρων εἰδικῶν, πού μέ ἐπιμονή ὑποστηρίζουν, ἀποδεικνύονται ἀνίσχυρα καί δέν φέρουν τά ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα.

  Στήν ἀντιμετώπιση τοῦ προβλήματος παρατηρεῖται μιά ἔνοχη σιωπή. Ἐνῶ ἀναφέρουν οἱ εἰδικοί τίς δυσκολίες γιά τήν ἐπιμέλεια καί ἀνατροφή τῶν παιδιῶν καί προτείνουν μέτρα γιά νά τίς ἐξαλείψουν, ἀποφεύγουν νά ἀναφέρουν ὅτι τό θέμα τῆς τεκνογονίας εἶναι κυρίως πνευματικό. Ὁ πολύτεκνος εἶναι ἄνθρωπος πού ἔχει ἠθικές ἀρχές καί παράλληλα ἔχει ὡς στήριγμα τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἡ πολυτεκνία εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ «αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε». Γι’ αὐτό πολλοί κληρικοί εἶναι πολύτεκνοι, ὅπως καί πολλοί εὐσεβεῖς χριστιανοί. Καί νά σκεφτεῖ κανείς ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί δέν εἶναι εὐκατάστατοι. Ἐπίσης δέν παρασύρονται ἀπό τή νοοτροπία τῶν σύγχρονων ἀνθρώπων, πού ἀποκτοῦν ἕνα παιδί καί τό δεύτερο τό θεωροῦν μεγάλο κατόρθωμα! Δέν παραλείπουν δέ νά μιλοῦν περιφρονητικά γιά τούς πολύτεκνους.

Τουρκία: Ὁ ξεπεσμός ἑνός κράτους πού πιστεύει μόνο στή βία καί στήν ἁρπαγή ὅσων δέν τοῦ ἀνήκουν

Εὐάγγελος Στ. Πονηρός Δρ Θ., Μ.Φ.

Τουρκία: Ὁ ξεπεσμός ἑνός κράτους πού πιστεύει μόνο στή βία καί στήν ἁρπαγή ὅσων δέν τοῦ ἀνήκουν

            Μέ κατάπληξη πληροφορηθήκαμε ... ὅτι ἡ Τουρκία σκοπεύει νά θεσπίσει ὡς νόμο της τή θεωρία τῆς «γαλάζιας πατρίδας»!!! Ἀφ΄ ἑνός μέν πάσχει ἀπό φαντασιώσεις, ἀφ΄ ἑτέρου δέ ἐπιδιώκει νά κάμει τίς φαντασιώσεις της νόμο!!! Γιά ὅσους, τυχόν, δέν ἐνθυμοῦνται, ὑπενθυμίζουμε τί εἶναι ἡ τουρκική φαντασίωση τῆς «γαλάζιας πατρίδας»: Εἶναι ἡ ἁρπαγή τῆς μισῆς Ἑλλάδος. Πράγμα τό ὁποῖο, ἐάν ποτέ συνέβαινε, θά εἶχε ὡς ἀναπόφευκτη συνέπεια νά καταστεῖ ἡ ἄλλη μισή Ἑλλάς προτεκτοράτο τῆς Τουρκίας. Σέ ποιόν ὀφείλεται ἡ αἰσχρή αὐτή θεωρία; Κάποιοι καπουδάν πασάδες, Τοῦρκοι ναύαρχοι, τή σκαρφίσθηκαν. Ὁ δέ νέος Μουσολίνι, ὁ μεγαλομανής πρόεδρος τῆς Τουρκίας Ρ. Τ. Ἐρντογάν, ἀντί νά βάλει τούς καπουδάν πασάδες στή θέση τους ὥστε νά μή ὑποσκάπτουν μέ τίς παρανοϊκές τους θεωρίες τίς καλές σχέσεις μέ τό γειτονικό κράτος, τήν υἱοθέτησε καί τήν προπαγανδίζει καί μάλιστα τήν ἔχει περάσει καί στά σχολικά βιβλία τῆς χώρας του, ὥστε νά ἀναθρέψει τή νέα γενιά μέ αὐτή!

Ενώ καίγεται το δάσος βλέπουμε το δέντρο!

Ενώ καίγεται το δάσος βλέπουμε το δέντρο!

Έρικ Σεργίου, Δρ Κανονικού Δικαίου

Είναι πλέον «ηλίου φαεινότερον» ότι στην περίπτωση της καταδίκης του Μητροπολίτη (πρ.) Πάφου Τυχικού καταστρατηγήθηκαν από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου  θεμελιώδεις αρχές του δικαίου, όπως είναι οι αρχές της νομιμότητας και της ισότητας ενώπιον του νόμου, το αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε κατηγορουμένου σε δίκαια δική, ενώ δεν ελήφθησαν καθόλου υπόψη οι σχετικές διαδικασίες που προβλέπονται από τους Ιερούς Κανόνες και τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου. Όποιος τόλμησε να διαμαρτυρηθεί γι’ αυτό χαρακτηρίστηκε «ακραίος», «φανατικός» ακόμη και «αιρετικός».

Ημέρα ντροπής για την Ορθοδοξία

Ημέρα ντροπής για την Ορθοδοξία

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Είναι ίσως η πρώτη φορά μετά την συγγραφή χιλιάδων άρθρων που δεν βρίσκω λόγια για να το ξεκινήσω, να εκφράσω τα συναισθήματα μου, και τον αποτροπιασμό μου, για το κατάντημα όχι μόνο της Ορθοδοξίας, αλλά του Χριστιανισμού γενικότερα, αφού θέλουμε να λέμε ότι αποτελούμε την Μια Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Πως ομολογώ τον Χριστό; (Κυριακή των Αγίων Πάντων)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ.10.32-33, 37-38 και Ματθ.19,27-30]]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΠΩΣ ΟΜΟΛΟΓΩ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ;»

   [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-6-1994]  (Β300)                                     

    Ο Χριστός, αγαπητοί μου, είπε εις τους μαθητάς Του και δι’ αυτών προς όλους τους πιστούς όλων των αιώνων και εποχών, έναν βαρυσήμαντο λόγο. Τους είπε: «Πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»· που σημαίνει ότι ο Χριστός ζητά την ομολογία μας υπέρ του προσώπου Του ενώπιον των ανθρώπων.

    Πώς όμως αυτή η ομολογία του Χριστού μπορεί να εκφραστεί; Με τρεις τρόπους. Ο πρώτος τρόπος, με την ορθόδοξη πίστη. Ο δεύτερος τρόπος, με την ορθόδοξη ευαγγελική ζωή, με το ευαγγελικό ήθος. Και ο τρίτος τρόπος, ως ιεραποστολή. Με αυτούς τους τρόπους μπορούμε να ομολογήσουμε τον Χριστό. Όχι με ένα μόνο, ερήμην των άλλων δύο. Αλλά και με τους τρεις τρόπους.

     Ας προσπαθήσουμε μία προσέγγιση εις αυτούς τους τρόπους ομολογίας του θεανθρωπίνου προσώπου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αλλά πριν κάτι πούμε, θα πρέπει να σημειώσουμε τα κίνητρα εκείνα τα οποία μας ωθούν εις την ομολογίαν της Ορθοδοξίας. Είναι πρώτιστα η αγάπη του Χριστού. Αν δεν αγαπάς τον Χριστό, είναι αδύνατον, αδύνατον να τον ομολογήσεις. Η αγάπη υπερνικά ακόμη και αυτόν τον θάνατον· εξ ου και το μαρτύριον. Η αγάπη θα δώσει το θάρρος, αλλά και το άοκνον, το ατεμπέλιαστο, το άοκνον της ομολογίας του Χριστού ισοβίως.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Τα λείψανα των αγίων (Κυριακή των Αγίων Πάντων)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ[: Ματθ.10.32-33, 37-38 και Ματθ.19,27-30]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 22-6-1997] [Β357] Έκδοσις Β΄                                

   Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας τιμά πάντας τους αγίους, τους γνησίους φίλους του Θεού και ευεργέτας αληθινούς των πιστών. Είναι εκείνοι που όσο ζούσαν, επίστευσαν εις τον Θεόν και επολιτεύθησαν κατά Θεόν. Γι' αυτό είναι οι πρωτότοκοι του Θεού· που είναι απογεγραμμένοι εις τον ουρανόν. Και είναι πρωτότοκοι, γιατί θα τύχουν όλοι της μεγάλης και μοναδικής κληρονομίας, που είναι η Βασιλεία του Θεού. Όσοι θα είναι εις την Βασιλείαν του Θεού, λέγονται «πρωτότοκοι».

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Οι Άγιοι Πάντες (Κυριακή των Αγίων Πάντων)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ[:Εβρ. 11, 33-12,2]   

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-6-1996] (Β338)  [ Β΄έκδοσις ]                

   Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, την περασμένη Κυριακή, εόρτασε την Αγίαν Πεντηκοστήν. Δηλαδή την κάθοδον του Αγίου Πνεύματος και την παραμονή Του εις την Εκκλησίαν. Την σημερινή Κυριακή, η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη πάντων των αγίων. Αυτό σημαίνει την φανέρωση της Πεντηκοστής μέσα εις τον κόσμον δια των αγίων. Οι άγιοι είναι η απόδειξις της Πεντηκοστής· διότι με τον τρόπον αυτόν, δεχθέντες το Πνεύμα το Άγιον, γίνονται άγιοι. Οι άγιοι, λοιπόν, είναι ο καρπός του Αγίου Πνεύματος μέσα εις την Ιστορίαν. Η παρουσία του αγίου ανθρώπου είναι το πιο καινούριο πράγμα που γνωρίζει ο παλαιωμένος μας κόσμος. Όταν ο Πλάτων κάνει χρήση του όρου «ἅγιος», θα ενθυμείσθε, εκεί που αναφέρεται εις τα «ὅσια καί προσφιλῆ» και πάει για να συγκρίνει εκεί την αξία της πατρίδος- απ’ το σχολείο το ξέρομε αυτό- δεν έχει ο όρος «ἅγιος» στον Πλάτωνα, δεν έχει καμία σχέση με ό,τι εννοεί η Αγία Γραφή.

    Ο άγιος είναι ο καινός άνθρωπος -το «και-» με αι-, ο καινούριος άνθρωπος, είναι η καινή κτίσις. Που γίνεται καινούρια από τη δημιουργική πνοή του Αγίου Πνεύματος. Ο άγιος έχει μέσα στην ύπαρξή του το στοιχείον της αφθαρσίας και της αθανασίας. Επειδή η ύπαρξις, ολόκληρη η ύπαρξίς του, ψυχή και σώμα, διεποτίσθη από το Άγιον Πνεύμα. Υπογραμμίζω, ψυχή και σώμα. Όχι μόνον ψυχή.

Άγιος Νεομάρτυς Μάρκος ο εν Χίω μαρτυρήσας

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Ανάμεσα στην πληθώρα των ενδόξων Νεομαρτύρων, συγκαταλέγεται και ο άγιος και ένδοξος Νεομάρτυρας Μάρκος ο εν Χίω μαρτυρήσας. Ένας από τους πολλούς εξωμότες, ο οποίος συναισθάνθηκε το μεγάλο λάθος του και το ξεπλήρωσε με το αίμα του μαρτυρίου του.   

Με τον Τυχικό

Με τον Τυχικό

Στυλιανός Καβάζης

Η σημερινή εικόνα της αποχώρησης του Μητροπολίτη Τυχικού μετά την οριστική απόφαση έκπτωσης του από την Ιερά σύνοδο της Κύπρου μένει χαραγμένη ως σιωπηλή και βαριά στιγμή. Με τις αποσκευές του έξω από το διαμέρισμα, καθισμένος, σκεπτικός, συγκινημένος μπροστά από τον χώρο που τα τελευταία χρόνια υπήρξε σημείο της διακονίας και της καθημερινής του ζωής, η εικόνα αυτή δεν μιλά απλώς για μια μετακίνηση ή μια διοικητική πράξη. Μιλά έστω και άηχα για το βάρος της ανθρώπινης εμπειρίας μέσα στην εκκλησιαστική ζωή, εκεί όπου οι αποφάσεις συναντούν πρόσωπα, και τα γεγονότα αφήνουν πίσω τους συναισθηματικό ίχνος που δεν αποτυπώνεται σε έγγραφα.

Σε τέτοιες στιγμές, η ιστορία της Εκκλησίας γίνεται μνήμη και καθρέφτης. Διότι η Εκκλησία δεν πορεύτηκε ποτέ χωρίς εντάσεις, χωρίς διαφωνίες, χωρίς πρόσωπα που ένιωσαν ότι δοκιμάζονται μέσα στο ίδιο της το σώμα. Και όμως, μέσα σε αυτή τη διαρκή πάλη, αναδεικνύεται κάτι βαθύτερο ότι η αγιότητα δεν γεννιέται μέσα στην άνεση της αποδοχής, αλλά συχνά μέσα στη φωτιά της δοκιμασίας.