
Ὁ Μέγας Φώτιος καὶ οἱ
αἱρετικοὶ Λατῖνοι
ΤΗΝ 6ην ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἑώρτασε, εἰς
τὸ Διορθόδοξον Κέντρον, τὴν μνήμην τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως καὶ
Προστάτου της, τοῦ Μεγάλου Φωτίου. Εἰς ἄλλας στήλας δημοσιεύομεν τὴν ὁμιλίαν, ἡ
ὁποία ἐξεφωνήθη εἰς τὸ Διορθόδοξον Κέντρον κατὰ τὴν ἐπέτειον τῆς μνήμης τοῦ
Μεγάλου Φωτίου, ὑπὸ τοῦ Πανεπιστημιακοῦ Καθηγητοῦ κ. Ἀποστόλου Νικολαΐδη, μὲ
θέμα τὴν κοινωνικὴν εὐθύνην τῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὸν Ἱερὸν Φώτιον. Ἐπειδὴ ἡ
Διοικοῦσα Ἐκκλησία ἀποφεύγει νὰ ὁμιλήση διὰ τὴν ἀντιαιρετικὴν – ἀντιπαπικὴν
προσωπικότητα – ταυτότητα τοῦ Μεγάλου Φωτίου, ὁ «Ο.Τ.» κρίνει ἀναγκαῖον νὰ
δημοσιεύση ἀπὸ τὸ βιβλίον «Ἀθωνικὰ Ἄνθη» τὸ ἀκόλουθον ἄρθρον διὰ τὸν Μέγαν
Φώτιον τοῦ μακαριστοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτη, ὁ ὁποῖος
διετέλεσεν ἐκλεκτὸς συνεργάτης τοῦ «Ο.Τ.» ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα:





