Αρχιμ. Δανιήλ Γ. Αεράκης, Η περιτομή του Κυρίου: Τύπος και ουσία (Α)

Συγκατάβαση και οικονομία

Όλα τα σημεία της Θεοφανείας αποτελούν σημεία συγκαταβάσεως του σαρκωμένου Υιού και Λόγου του Θεού. Σ’ άλλα από τα σημεία αυτά φαίνεται η ανθρώπινή του φύσις, σ’ άλλα η θεία. Αφού ο Χριστός είναι «διπλούς την φύσιν, αλλ’ ου προσώποις», ήταν απόλυτη ανάγκη να δώσει εμφανή σημάδια και των δύο φύσεων, ώστε να πιστεύσουν οι άνθρωποι.

Το ταπεινότερο σημάδι της συγκαταβάσεως για την αποκάλυψη της αληθινότητας της ανθρώπινης φύσεως είναι οπωσδήποτε η σαρκική περιτομή που υπέστη… Εκείνος που καταδέχτηκε να σαρκωθεί στην κοιλία της Παρθένου Μαρίας, να γεννηθεί ως βρέφος, να φιλοξενηθεί μέσα στη φάτνη, να σπαργανωθεί με ράκη, αυτός τώρα καταδέχεται να υποστεί την περιτομή της σάρκας. Άλλωστε τον περιμένουν και άλλες συγκαταβάσεις και άλλες ταπεινώσεις. Η περιτομή είναι συγκατάβαση από πλευράς ελατηρίων. Θέλησε ο Θεός και έγινε άνθρωπος· ευδόκησε, καταδέχθηκε να περιτμηθεί. Από πλευράς σκοπιμότητας η περιτομή είναι μια οικονομία του Θεού. Όλη η παρουσία και η θυσία του σαρκωθέντος Θεού είναι μια μεγάλη οικονομία. Αποτελεί τον κύκλο της οικονομίας του Θεού για τον άνθρωπο, που αρχίζει από την προαιώνια βουλή και τελειώνει με την Ανάληψη. Αλλά και κάθε σημείο θεοφανείας αποτελεί μια μεγάλη οικονομία. Τίποτε τυχαίο δεν συμβαίνει στον κόσμο, πολύ περισσότερο στις πράξεις και ενέργειες της θείας οικονομίας. Ο Μέγας Βασίλειος, που η μνήμη του τιμάται την πρώτη Ιανουαρίου, μαζί με την εορτή της Περιτομής του Κυρίου, λέγει, ότι ο Θεός είναι θαυμαστός για πολλά πράγματα, αλλ’ είναι θαυμαστότερος για την οικονομία της ενανθρωπήσεως…

Ποιητής του Νόμου

Γιατί λοιπόν δέχθηκε να υποστεί την περιτομή της σάρκας ο Χριστός; Ας δούμε ορισμένους από τους λόγους, όπως οι Πατέρες και η υμνογραφία της Εκκλησίας παρουσιάζουν.

1. Η περιτομή ήταν Νόμος του Θεού. Η σχετική εντολή δόθηκε στον Αβραάμ. Ο Ιησούς Χριστός είναι ο νομοθέτης και του παλαιού Νόμου και του νέου Νόμου. Ο παλαιός Νόμος ήταν ατελής. Ήταν η σκιά του νέου Νόμου. Δεν ήταν όμως σε κανένα του σημείο βλαβερός. Επομένως ο Χριστός δεν έκανε ζημιά εφαρμόζοντας το Νόμο. Όχι μόνο ζημιά δεν έκανε, αλλά και έδινε ένα μεγάλο μάθημα στους ανθρώπους: Να εφαρμόζουν το Νόμο του Θεού χωρίς προσωπικές επιλογές. Όπως δεν κάνει κανείς επιλογή στις ακτίνες του ήλιου, έτσι δεν κάνει επιλογές και στις εντολές του Θεού.

Αν δεν εφάρμοζε ο Χριστός το Νόμο, άρα και τη διάταξη για την περιτομή, θα ήταν νομοθέτης, που διατάζει τους άλλους και ο ίδιος παραβαίνει τις εντολές. Ακόμα θα έδινε την εντύπωση ότι ο Νόμος δεν εφαρμόζεται. Βέβαια η περιτομή ήταν από τις ευκολότερες εντολές. Δεν στοίχιζε τίποτε. Ο Χριστός εφαρμόζει όλα τα του Νό­μου, κι εκείνα που στοιχίζουν κι εκείνα που δεν στοιχίζουν. «Ο γαρ του Νόμου Ποιητής, τα του Νόμου εκπληροί» (από τα στιχηρά του εσπερινού της εορτής).

Ο Χριστός είναι το πλήρωμα του Νόμου και με τις τρεις σημασίες που έχει η λέξη «πλήρωμα» .

Πλήρωμα = Εφαρμογή καθολική.

Πλήρωμα = Συμπλήρωμα και τελειοποίηση.

Πλήρωμα=Εξόφληση του λογαριασμού για τις παραβάσεις του Νόμου.

Ο ίδιος είπε για το Νόμο και το πλήρωμά του: «Μη νομίζητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας· ουκ ήλθον καταλύσαι, αλλά πλήρωσαι» (Ματθ. 5, 17). Πριν όμως συμπληρώσει τελειοποιώντας το Νόμο, με τη διδαχή του Ευαγγελίου του, εφαρμόζει ο ίδιος τον ατελή Νόμο της Παλαιάς Διαθήκης.Η περιτομή ήταν από εκείνα που προορίζονταν να καταργηθούν. Δεν έχει σημασία αυτό. Ο ίδιος θα την εφαρμόσει, πριν την καταργήσει. Θα καθίσει στο τσαντίρι του Νόμου, πριν να οδηγήσει τους ανθρώπους στο παλάτι της βασιλείας του Θεού, της Εκκλησίας.

Αν λοιπόν ο θεάνθρωπος δεν παραβαίνει τον νόμο, που όχι μόνο καμία ανάγκη δεν τον είχε, αλλά και ατελής ήταν, πώς είναι δυνατόν να λεγόμαστε χριστιανοί, μιμητές του Χριστού, όταν παραβαίνουμε το Νόμο, τον Ευαγγελικό Νόμο, που και τέλειος είναι, αλλά και που τον έχουμε απόλυτα ανάγκη;

Απάντηση στους Ιουδαίους και τους αιρετικούς

2. Η περιτομή του Χριστού αποτελεί αποστομωτική απάντηση τόσο στους Ιουδαίους, όσο και στους αιρετικούς.

Η περιτομή ήταν βασικό γνώρισμα της Ιουδαϊκής ιδιότητας, ότι ανήκει κανείς στον περιούσιο λαό. Ο Χριστός, ο Μεσσίας και Λυτρωτής του κόσμου, κατά τους προφήτες, έπρεπε να είναι «υιός Δαβίδ, υιός Αβραάμ» (Ματθ. 1, 1). Πώς λοιπόν θα δέχονταν οι Ιουδαίοι το κήρυγμα, το έργο, την παρουσία του Χριστού, αν δεν είχε κάνει τη σαρκική περιτομή, το σημείο της Αβραμικής υιοθεσίας; Χωρίς περιτομή θα τον θεωρούσαν αλλόφυλο; Αν αμφισβητούσαν το κύρος του τώρα που ήξεραν πως είναι «εκ σπέρματος Δαβίδ», απόγονος του Αβραάμ, πόσο μάλλον θα το αμφισβητούσαν αν ήταν αλλόφυλος, μια που δεν θα είχε υποστεί περιτομή. Οικονομεί λοιπόν έτσι τα πράγματα ο Θεός, ώστε οι Ιουδαίοι να είναι αναπολόγητοι και στο σημείο αυτό.

Αλλά και άλλη απάντηση στους Ιουδαίους αποτελεί η περιτομή του Χριστού. Αργότερα, oι κατήγοροί του, oι γραμματείς και οι φαρισαίοι και όλοι οι άνθρωποι του θρησκευτικού κατεστημένου, που ο εγωισμός και τα συμφέροντά τους θίγονταν από τη λάμψη της ζωής και τα θαύματα του Ιησού, θα ψάξουν να βρουν κατηγορίες εναντίον του. Θα επιστρατεύσουν τη διαστρέβλωση, όπλο πανάρχαιο στους σατανικούς ανθρώπους. Και ανάμεσα στ’ άλλα θα φτιάξουν μια κατηγορία, που έπιανε πολύ στο φανατισμένο Ιουδαϊκό λαό: ότι ο Ιησούς «το Σάββατον ου τηρεί» , ότι είναι παραβάτης του Νόμου. Εφαρμόζει λοιπόν όλο το Νόμο, ώστε ν’ αφοπλίσει εκ των προτέρων τους εχθρούς του. Εκείνοι βέβαια θα λένε εναντίον του. Ο Χριστός όμως θ’ απαντά με τα θαύματά του. Αφού έφθασαν στο σημείο να πουν, ότι «εν τω άρχοντι των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια», δεν θα λέγανε ότι παραβαίνει την ήμερα του Σαββάτου κι άλλες διατάξεις του Μωσαϊκού Νόμου;

Αλλ’ η περιτομή είναι απάντηση και στους αιρετικούς εκείνους, που παρουσιάσθηκαν με το όνομα «Δοκίται» και αμφισβητούσαν την αληθινότητα της ανθρώπινης φύσεως του Χριστού. Αυτοί ισχυρίζονταν, ότι δεν μπορεί ο Θεός να πήρε πραγματικά ανθρώπινη φύση, γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν ταπεινωτικό για το Θεό. Ο Χριστός, λέγανε, φαινόταν άνθρωπος, δεν ήταν στην πραγματικότητα άνθρωπος, με σάρκα σαν τη δική μας.

Και όμως! Ο Χριστός είναι και αληθινός Θεός, και αληθινός άνθρωπος. Ως Θεός είναι προαιώνιος και άσαρκος. Στα αναγνώσματα του εσπερινού της Περιτομής διαβάζεται και μια περικοπή από το βιβλίο των Παροιμιών(8, 23-30) , όπου φαίνεται το άναρχο και συνάναρχο του Θεού Λόγου. Αυτός λοιπόν ο άναρχος και άσαρκος Υιός και Λόγος του Θεού, γεννήθηκε παίρνοντας σάρκα ανθρώπου «εκ των αγνών αιμάτων της υπερφυώς κυησάσης αυτόν Υπεραγίας Θεοτόκου». Ο Θεός έγινε και «βροτός». Είχε αληθινή σάρκα. Απόδειξη η περιτομή του. Γι’ αυτό ψάλλουμε στο απολυτίκιο της εορτής: «Μορφήν αναλλοιώτως ανθρωπίνην προσέλαβες, Θεός ων κατ’ ουσίαν, πολυεύσπλαγχνε Κύριε…».

(Αρχιμ. Δανιήλ Γ. Αεράκη, «Σημεία Θεοφανείας». Αθήνα 1985)

Σύνδεσμος Θεολόγων Μακεδονίας - Θράκης , Πρόσκληση σε αρχαιρεσίες

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ – ΘΡΑΚΗΣ

Γραφείο 404, Θεολογική Σχολή ΑΠΘ, 54624 Θεσσαλονίκη

τηλ. – fax: 2310 997113, mail: theologoi@gmail.com, theologoi.wordpress.com

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ

Η Διοικούσα Επιτροπή του Συνδέσμου Θεολόγων Μακεδονίας-Θράκης, έχει την χαρά και την τιμή να προσκαλέσει όλα τα εγγεγραμμένα μέλη του Συνδέσμου μας, καθώς επίσης και όλους τους ενδιαφερόμενους συναδέλφους Θεολόγους από την Μακεδονία και την Θράκη που επιθυμούν να εγγραφούν στο Σύνδεσμο, σε Γενική Συνέλευση το Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011 και ώρα 11.00π.μ. στο Δ’ Αμφιθέατρο της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. , με θέματα Ημερήσιας Διάταξης:

1) Σύντομη έκθεση πεπραγμένων της Διοικούσας Επιτροπής.

2) Ανάδειξη τριμελούς Εφορευτικής Επιτροπής και

3) Διενέργεια Εκλογών για την ανάδειξη του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου και της Εξελεγκτικής Επιτροπής.

Τα εγγεγραμμένα και ταμειακώς τακτοποιημένα μέλη του Συνδέσμου μας που επιθυμούν μπορούν να δηλώσουν την υποψηφιότητα τους για το Δ.Σ. του Συνδέσμου έως και την Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2011 στα τηλέφωνα: 6974431412 (κ. Δεβετζίδης) ή 6972270464 (κ. Επιμενίδου).

Με την ευκαιρία των εορτών, ευχόμαστε σε όλους τους συναδέλφους Χρόνια πολλά, ειρηνικά και ευλογημένα.

Επισημαίνουμε ότι, λόγω των εξελίξεων που σχετίζονται με τη θέση και το χαρακτήρα του Μαθήματος των Θρησκευτικών, η μαζική παρουσία και η ενεργός συμμετοχή όλων μας στις δράσεις του Συνδέσμου θεωρείται απαραίτητη.

Με ιδιαίτερη τιμή

Η Διοικούσα Επιτροπή.

Και νομιμοποιημένη η αναισχυντία. Σόδομα και Γόμορρα

Ωστε προχωρεί και με νομοθετική κατοχύρωση ή αναισχυντία! «Από τον Ιανουάριο θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες για τη νομοθετική κατοχύρωση της συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών. Ή νομοπαρασκευαστική επιτροπή του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τον εκσυγχρονισμό του οικογενειακού δικαίου, λειτουργεί ήδη από το καλοκαίρι και από την Πρωτοχρονιά του 2011 αναμένεται να ασχοληθεί με ζητήματα πού αφορούν τη συμβίωση ομοφυλόφιλων ζευγαριών» («Το Βήμα» 10.10.2010). Πρέπει να το τονίσουμε για μια ακόμη φορά. Αισθάνεται κάνεις ντροπή και αγανάκτηση μπροστάσε φαινόμενα ηθικού εκτραχηλισμού πού δεν μένουν στο περιθώριο, αλλά νομιμοποιούνται και γίνονται νοσηρές εστίες πνευματικής μολύνσεως. Μολύνουν τον κοινωνικό οργανισμό» Δημιουργούν ηθικό παχυδερμισμό και πνευματική αναισθησία. Και χρειάζεται μεγάλη επαγρύπνηση, γιατί ή αναισχυντία δεν γνωρίζει φραγμούς. Το κακό, δυστυχώς, καλπάζει στο ξεπούλημα της κοινωνικής και οικογενειακής αξιοπρέπειας. Προκλητικό και αδιάντροπο δεν σταματά να ύψώνη ανερυθρίαστα τη φιδίσια κεφαλή του και να απειλή να μολύνη θεσμούς, παραδόσεις, αρχές. Και στο τέλος να επικράτηση.

Αυτή είναι ή ανησυχία μας. Δεν είναι μόνο το κακό. Είναι ή δικαίωση του. Ή νομιμοποίηση της διαστροφής. Ή ρυπαρότητα πού γίνεται με αναίδεια. Ό παραμερισμός της ντροπής και ή κυριαρχία της αναισχυντίας. «Ούχ οΰτως αμαρτία κακόν, ώς ή μετά την άμαρτίαν αναισχυντία» (Χρυσόστομος). «Ή πιο μεγάλη αμαρτία του καιρού μας είναι ότι οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να χάνουν την αίσθηση της αμαρτίας». Γιατί το να άμαρτάνη ό άνθρωπος και να αισθάνεται την αδυναμία του, να άναγνωρίζη την πτώση του, να όμολογή την ένοχη του, υπάρχει πάντα ελπίδα για μετάνοια, διόρθωση και ανόρθωση. Να άμαρτάνη όμως και να το θεωρή φυσικό, κανονικό, νόμιμο! Να βρίσκεται στην ανωμαλία και να το θεωρή ομαλότητα! Να δουλεύη στα«πάθη της ατιμίας», θλιβερός σκλάβος της «ασχημοσύνης» και να μην ερυθριά, εκεί πού και οι πίθηκοι κοκκινίζουν, έ, αυτό πια δεν είναι φαινόμενο ανησυχητικό. Είναι ξεπεσμός. Και οποιαδήποτε χώρα νομιμοποιεί και προσφέρει νομοθετική κατοχύρωση στην ανωμαλία, δικαιώνει δηλαδή τη διαστροφή, πού δεν θα έχη να ζηλέψη τίποτα από τα Σόδομα και τα Γόμορρα, είναι εγγύς αφανισμού, όπως αδιάψευστα διδάσκει ή Ιστορία.

«ΖΩΗ»30/12/2010

Ζάγκρεμπ – Ρωμαιοκαθολικοί τιμούν τον σφαγέα των Σέρβων Ante Pavelic - video

Ζάγκρεμπ 28/12/2010 - Ρωμαιοκαθολικός ναός Ιεράς Καρδιάς.

Τελέσθηκε «Λειτουργία» με την ευκαιρία της 51ης επετείου από το θάνατο του ηγέτη των Ουστάσι και σφαγέα των Σέρβων Ante Pavelic .

Ο Παπικός «ιερέας» Vjekoslav Lasić δήλωσε ότι ο Ante Pavelic είναι στον Παράδεισο.!!!

-Vjekoslav Lasić: Ante Pavelić je u raju!

Εγκάρδιες Χριστουγεννιάτικες ευχές του Μητροπολίτη Dabar-Βοσνίας προς τον Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο Vinko Puljic Vrhbosna

Μετά τις εγκάρδιες Χριστουγεννιάτικες ευχές του Πατριάρχη Σερβίας Ειρηναίου προς τον Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο Βελιγραδίου Stanislav Hocevar και ο Μητροπολίτης (дабробосанска) Dabar-Βοσνίας Νικόλαος, έστειλε θερμές ευχές για τα Χριστούγεννα προς τον Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο Καρδινάλιο Vinko Puljic Vrhbosna.

Ακολουθεί η επιστολή στα Σερβικά.

МИТРОПОЛИТ ЧЕСТИТАО КАТОЛИЧКИ БОЖИЋ

Његово високопреосвештенство митрополит дабробосански господин Николај честитао је наступајући католички Божић надбискупу врхбосанском кардиналу Винку Пуљићу, римокатоличким бискупима и вјерницима у БиХ.

Честитку преносимо у цјелости:

„Ваша Узоритости,

Оно што су праоци још давно очекивали, што су пророци предсказивали, а праведници жељели да виде, то се на данашњи дан збило и стварно испунило: „Бог се на земљи јави и с људима поживје (Вар. 3, 38).”

Када Христос сиђе с Неба и роди се у царском граду Витлејему, када све људе, те свете храмове, уједини у једну Цркву Божију, онда људска памет и људска рука нема томе шта додати, нити одузети, него да све и свакога древним поздравом Празника Рођења Богомладенца поздрави:

МИР БОЖЈИ - ХРИСТОС СЕ РОДИ!
ВАИСТИНУ СЕ РОДИ!
Срећан Божић и Богом благословена Нова 2011. година.

Για όσους πιστεύουν ότι αυτό το γεγονός είναι άνευ σημασίας, ακολουθούν φωτογραφίες από την οικουμενιστική συμπροσευχή για την ενότητα των χριστιανών στο Σαράγεβο τον Ιανουάριο του 2008.

Επιστολές του Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης Αρτεμίου προς τους συνεπισκόπους του και σ' όλους τους επισκόπους ανά την Οικουμένη

ΑΡΤΕΜΙΟΣ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΡΑΣΚΑΣ-ΠΡΙΖΡΕΝΗΣ ΕΞΟΡΙΣΤΟΣ - 07.12.2010

ΤΟΙΣ ΑΔΕΛΦΟΙΣ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣΙ ΤΗΣ ΜΙΑΣ, ΑΓΙΑΣ, ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ

ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΑΝΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ

ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΙΗΣΟΥ ΑΔΕΛΦΕ ΚΑΙ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΕ,

Πιστεύουμε πως έφθασαν στη Σεβασμιότητά Σας οι ειδήσεις για τα δυσάρεστα γεγονότα στη Σερβική Ορθόδοξο Εκκλησία, ήτοι τα περί ημών, του ελαχίστου αδελφού σας εν Κυρίω. Τα σημερινά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ) είναι ποικίλα και πολυάριθμα, και συνεπώς θα έχετε ήδη ενημερωθεί, πως, ανήμερα της πεντηκοστής επετείου της μοναχικής μας κουράς, απεφάσισε η Σύνοδος των επισκόπων της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας την καθαίρεσή μας από το αξίωμα του επισκόπου και την επαναφορά μας στην τάξη των μοναχών.

Δεν γνωρίζουμε ποιοί λόγοι αναφέρονται στις πληροφορίες τις οποίες ελάβατε, και τίνι τρόπω αυτές παρουσιάζονται. Αυτό που γνωρίζουμε όμως είναι πως εδώ, στην πατρίδα μας την Σερβία, τα επίσημα ανακοινωθέντα, τα εκπορευόμενα εκ της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου (ΔΙΣ) και εκ της σερβικής Κυβερνήσεως και ανακυκλούμενα δια των ΜΜΕ, βρίθουν αναληθειών, συκοφαντιών και αναποδείκτων κατηγοριών.

Μικρή (και πικρή) γεύση του ενορχηστρωμένου αυτού διωγμού εναντίον ημών μπορείτε να λάβετε μανθάνοντες ότι το Πατριαρχείο Σερβίας (δηλ. η ΔΙΣ) προ μηνών κινήθηκε νομικά εναντίον του Πρωτοσυγκέλλου μου, του Αρχιμανδρίτου Συμεών Βιλόβσκι, ο οποίος ευρίσκετο ήδη στη Θεσσαλονίκη εκπονώντας τη διδακτορική του διατριβή στη Θεολογική Σχολή ΑΠΘ. Υπέβαλε κατ’ αυτού μήνυση για «υπόνοια κατάχρησης εξουσίας». Μετά την συνακόλουθη έκδοση διεθνούς εντάλματος συλλήψεως, ο π.Συμεών πέρασε τρισήμισυ μήνες στις ελληνικές φυλακές αναμένοντας την κρίση του Αρείου Πάγου. Η δίκη πραγματοποιήθηκε στις 6-7-2010.

Ο Άρειος Πάγος με την υπ ἀρ. 1410/2010 απόφασή του, η οποία εξεφωνήθη δημοσίως στις 13-7-2010, αθώωσε τον π.Συμεών, απορρίποντας το αίτημα των σερβικών αρχών για έκδοση του στη Σερβία όπου θα δικαζόταν με την κατηγορία της «υπόνοιας κατάχρησης εξουσίας». Ο Άρειος Πάγος μάλιστα απεφάνθη α) ότι πρόκειται για προσχηματική δίωξη, όπισθεν της οποίας υποκρύπτεται δίωξη πολιτικών και θρησκευτικών φρονημάτων, και β) ότι δεν θα τύχει δίκαιης δίκης στη Σερβία.

Μην επιθυμώντας να σας αφήσουμε στο σκότος της παραπληροφορήσεως όσον αφορά στην υπόθεσή μας, δραττόμεθα της ευκαιρίας να παραθέσουμε στην αγάπη σας –συνημμένως τη παρούση–την από 13.9.2010 επιστολή μας προς την Διαρκή Ιερά Σύνοδο, εκ της αναγνώσεως της οποίας θα αποκτήσετε ιδίαν αντίληψιν του πως και γιατί επήλθε ο χωρισμός μεταξύ ημών και της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου.

Στην εν λόγω επιστολή μας η πενταμελής Διαρκής Ιερά Σύνοδος, στην οποία συμμετείχαν και ψήφισαν εναντίον μας εγνωσμένοι κατήγοροι και διώκτες μας(!), χωρίς να μας καλέσει σε απολογία, αντέδρασε λαμβάνοντας ακόμα μια αντι-κανονική απόφαση, βάσει της οποίας μας απηγορεύθη «η τέλεσις οποιασδήποτε ιερουργίας» μέχρι την σύγκληση της Ιεραρχίας στις 17.11.2010. Αναμένοντας να μας δοθεί βήμα ώστε να προβούμε στην ημετέρα υπεράσπιση ενώπιον της Συνόδου της Ιεραρχίας και ούτως ενώπιον όλων να λάμψει η αλήθεια, σεβασθήκαμε την απόφαση, παρά το γεγονός ότι ήταν αντι-κανονική.

Δυστυχώς, δεν προσεκλήθημεν στη Σύνοδο της Ιεραρχίας. Η Σύνοδος, στην οποία και πάλι συμμετείχαν και ψήφισαν εναντίον μας εγνωσμένοι κατήγοροι και διώκτες μας(!), αυτή τη φορά εξέφερε εναντίον ημών απόφαση καθαιρέσεως και υποβιβασμού στην τάξη των μοναχών, χωρίς καν να μας δοθεί το αναφαίρετο δικαίωμα της απολογίας αλλά και ερήμην ημών, γεγονός που αντίκειται στους Ιερούς Κανόνες και στον Κατα-στατικό Χάρτη της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Εν κατακλείδι, και τις τέσσερεις φορές που ασχολήθηκε είτε η Διαρκής είτε το Σώμα της Ιεραρχίας με το θέμα μας [α) 11-2-2010 ΔΙΣ–προσωρινή απομάκρυνση από τον θρόνο, β) 2-5-2010 Ιεραρχία–«έκπτωση» από τον θρόνο, γ) 18-9-2010 ΔΙΣ–αργία από κάθε ιεροπραξία, δ) 18-11-2010 Ιεραρχία–καθαίρεση], δεν προηγήθηκε ανακριτική διαδικασία, δεν εκλήθησαν μάρτυρες ούτε κατηγορίας ούτε υπερασπίσεως, δεν εκλήθημεν σε απολογία και, εκτός της 2-5-2010, δεν εκλήθημεν καν στη Σύνοδο και δεν συμμετείχαμε, και τέλος οι δικαστές μας ήταν εγνωσμένοι κατήγοροι και δεινοί συκοφάντες μας στα ΜΜΕ.

Έχουμε προ οφθαλμών το παράδειγμα του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ο οποίος είχε επίσης αδίκως και αντικανονικώς δικασθεί, καθαιρεθεί, αφορισθεί και εξορισθεί. Ο ίδιος ουδέποτε ανεγνώρισε την απόφαση της καθαιρέσεως, αλλά σε όλη του τη ζωή θεωρούσε τον εαυτό του ως κανονικό Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, είχε εκκλησιαστική κοινωνία με πολλούς επισκόπους ανά την οικουμένη και τελούσε (όταν ήταν δυνατόν) την θεία Λειτουργία. Διο επράξαμε και εμείς παρομοίως. Δεν αποδεχθήκαμε την απόφαση της Συνόδου. Συνεχίζουμε να θεωρούμε τον εαυτό μας νόμιμο και ισόβιο κανονικό Επίσκοπο Ράσκας-Πριζρένης, και επομένως τελούμε με τους μοναχούς και πιστούς μας την θεία Λειτουργία, αναλόγως των συνθηκών.

Ενημερώνουμε Υμάς περί όλων αυτών, αγαπητέ αδελφέ, με την ελπίδα αδελφικής κατανοήσεως και υποστηρίξεως, όπως θριαμβεύσει η Αλήθεια, και όπως παραμείνουμε σε πνευματική και κανονική κοινωνία μεθ Ὑμῶν απάντων. Είμαστε στη διάθεσή σας για παροχή περαιτέρω διευκρινίσεων και στοιχείων (εγγράφων κ.λπ.) που αφορούν στην υπόθεση μας.

Σας ευχόμεθα χαρούμενες και παρά Θεού ευλογημένες εορτές της του Χριστού Γεννήσεως και αναφωνούμε τον ευφρόσυνο χαιρετισμό:

Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη!

Χριστός ετέχθη!

Ευλογημένο το νέο έτος 2011!

Υμέτερος εν αγάπη του νηπιάσαντος Χριστού αδελφός και συλλειτουργός

Επίσκοπος Ράσκας-Πριζρένης

και Κοσσυφοπεδίου-Μετοχίων

†Αρτέμιος

(σφραγίδα καί ὑπογραφή)

-ΑΡΤΕΜΙΟΣ- Επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης και Κοσσυφοπεδίου-Μετοχίων 13-9-2010

Ιερά Μονή Σισάτοβατς

ΠΡΟΣ την ΔΙΑΡΚΗ ΙΕΡΑΝ ΣΥΝΟΔΟΝ

ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Β Ε Λ Ι Γ Ρ Α Δ Ι

Εκπληκτος, σοκαρισμένος και βαθειά πληγωμένος από το περιεχόμενο, τις συκοφαντίες και τις απειλές από τις οποίες βρίθει το τελευταίο έγγραφο της ΔΙΣ (αρ. πρωτ. 924, τη 26η-8-2010), αναγκάζομαι να απαντήσω κατά συνείδησιν.

Εδώ και μερικά χρόνια ανεχόμασταν και αποδεχόμασταν πολλές από τις αντικανονικές και αντι-καταστατικές σας αποφάσεις και ενέργειες, παρά την εκπεφρασμένη διαφωνία μας προς αυτές. Ο λόγος που το κάναμε αυτό ήτο η δική μας τότε πεποίθηση, ότι είναι καλύτερη δια την Εκκλησία και δια τον λαόν η δική μας καρτερία απέναντι στις δικές σας –εις την αρχή μικρότερες, και ύστερα ολοένα μεγαλύτερες και βαρύτερες– παράνομες παραβιάσεις εις την δική μας εκ Θεού παραχωρημένη δικαιοδοσία και εξουσία εν τη Μητροπόλη Ράσκας-Πριζρένης, παρά η αύξηση και όξυνση των διενέξεων εις την Εκκλησία.

Είναι απαραίτητο να υπενθυμίσουμε; Να υπενθυμίσουμε το ζήτημα της Μηνύσεώς μας την οποία υπεβάλαμε εις το Στρασβούργο σχετικά με τη ζημιά που προέκυψε κατά τα γεγονότα της 17ης Μαρτίου του 2004 (Πογκρόμ), και την εξαναγκασμένη απόσυρσή της; Το ζήτημα του Memorandum (του Υπομνήματος) επίσης του Μαρτίου του 2005; Το ζήτημα της αποδοχής των «ανακαινισμένων» κτιρίων το 2008 και 2009; Το ζήτημα του μοναστηριού Visoki Decani και του προκύψαντος σχίσματος όσον αφορά την διοίκησή του; Το ζήτημα του δικαιώματός μας να δικάζουμε και να επιβραβεύουμε τους κληρικούς μας;... Στο τέλος αποδεχθήκαμε, αν και δεν συμφωνούσαμε, την αντι-κανονική και αντι-καταστατική αρπαγή της Μητροπόλεώς μας και την δίωξή μας από το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια.

Όλα αυτά τα κάναμε και υπέστημεν χάριν της ειρήνης, ομονοίας και ενότητας της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ελπίζαμε στην επικράτηση της ειρήνης και της ομοφροσύνης.

Μήπως η δική μας υποχώρηση ενώπιόν σας έφερε ειρήνη στην Εκκλησία; Όχι. Ακολούθησε χάος. Με τη δική σας δράση προξενήθηκε ανεπανόρθωτη ζημιά στη Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης.

Εκδιώξατε τον μοναχισμό της. Και τώρα τον εκθέτετε σε ταλαιπωρίες, εκβιασμούς, απειλές με προσαγωγή σε δικαστήριο –εκκλησιαστικό και πολιτικό. Αρνείσθε το δικαίωμά του δια πνευματικό δεσμό με εμάς, τον πνευματικό τους πατέρα.

Συνεργάζεσθε με παρανόμους αλβανικούς θεσμούς και έτσι συνδράμετε στην ανεξαρτητοποίηση του αποσχιστικού θύλακα στο Σερβικό Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια. Ήδη έχετε αποκομίσει και τους επαίνους από τους εχθρούς.

Γκρεμίστηκε και περιήλθε σε χάος η λειτουργική τάξη και εις την Μητρόπολη Ράσκας-Πριζρένης.

Εκτός από όλα αυτά, αθετώντας τους Ιερούς Κανόνες και την Ιερά Παράδοση, εξωθείτε ολόκληρη την Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία εις τον δρόμο της βδελυκτής Ουνίας. Τι άλλο δείχνει άλλωστε η ομιλία του Μακαριωτάτου Πατριάρχου εις την Βιέννη προ ολίγων ημερών;

Δεν έχουμε πλέον κανένα επαρκή λόγο να αποδεχόμεθα εκείνα με τα οποία δεν συμφωνούμε. Τέτοιο δικαίωμα δεν έχουμε πλέον –ποτέ δεν το είχαμε. Ως Επίσκοπος Ράσκας-Πριζρένης δεν επιτρέπεται, δεν θέλουμε και δεν μπορούμε να συμμετέχουμε στην αποσύνθεση της Αγιοσαββα-ϊτικής Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Πατέρες και αδελφοί, απευθύνομαι προς εσάς ως μέλη της ΔΙΣ, και ας θεωρείται και ας γίνει γνωστό ότι ταυτοχρόνως αποτεινόμεθα και προς την Ιεραρχία, προς τους Προκαθημένους όλων των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών και τους Αρχιερείς τους, το ιερατείο και τον μοναχισμό, ως και προς όλους τους Ορθοδόξους ανά την Οικουμένην.

Η κυρία αφορμή είναι το τελευταίο σας έγγραφο, το οποίο εις την αρχή της επιστολής μας αναφέραμε.

Απεφασίσατε να μας επιβάλετε καινούργια ποινή, φανερώνοντας ούτως ότι δεν ικανοποιηθήκατε ακόμη με τόσες, έως τώρα ληφθείσες και εφαρμοσθείσες ποινές, χωρίς να υφίσταται πραγματική κανονική βάση.

Έγινε γνωστόν σε όλους, και πέραν των συνόρων της Μητροπόλεως Ράσκας-Πριζρένης, ακόμα και πέραν των συνόρων της Σερβίας, τι κρύβεται στο βάθος ως αφορμή της απομακρύνσεώς μας από το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια, απαγορεύοντάς μας ακόμη και το να διαμείνουμε σε κάποιο από τα εκ μέρους μας ανακαινισθέντα και ανεγερθέντα μοναστήρια, έστω και με την ιδιότητα εις την οποίαν μας υποβιβάσατε αντι-κανονικώς και αντι-καταστατικώς.

Οι τέτοιας βαρύτητος ποινές τις οποίες μας επιβάλατε, είναι αρκετές σε οποιονδήποτε για να εξαγάγει το συμπέρασμα περί του ποιός αισθάνεται φόβο απέναντι σε ποιόν και διατί· ποία πλευρά είναι κανονικώς σωστή και ποία δεν είναι.

Είναι επίσης γενικώς γνωστόν, ότι χάριν της ειρήνης εις την Σερβικήν Ορθόδοξον Εκκλησίαν υποταχθήκαμε στις αποφάσεις σας, τονίζοντας κάθε φορά πως η υποταγή αυτή δεν σημαίνει και συμφωνία εκ μέρους μας. Δεν ήτο δυνατόν να συμφωνήσουμε να μας αρπάζετε βιαίως την παρά Θεού εις ημάς εμπιστευθείσαν Μητρόπολιν Ράσκας-Πριζρένης, και να την παραδίδετε εις τον έναν και τον άλλον νυμφίον, ημών εν ζωή έτι όντων. Οι πάνσοφοι Πατέρες της Εκκλησίας ονόμασαν τέτοιες πράξεις «μοιχεία», εκ της οποίας μόνο κακός τόκος μπορεί να αναμένεται. Σήμερα ποιός μπορεί να υπερηφανεύεται δια τον τόκον, ο οποίος ως ζιζάνιο επληθύνθη από μία τέτοια μη ευλογημένη σχέση; Μόνον οι εχθροί. Αυτοί δυστυχώς είναι πολλοί, όχι μόνον έξω αλλά και μέσα. Αλλά αφήνουμε να συλλογισθούν περί τούτων περισσότερο οι πρωτεργάτες και εκτελεστές του καταχθονίου σχεδίου, που είχε ως συνέπεια να στερηθούμε της Μητροπόλεως και να αποκοπούμε του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων.

Η κακία συνέχισε να εξαπλώνεται. Σε μία αλυσιδωτή αντικανονική δράση εκ μέρους σας, όχι μόνο μας στερήσατε του θρόνου και εκδιώξατε από το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια αλλά και διασκορπίσατε το ποίμνιό μας. Το ποίμνιο εντούτοις αναγνωρίζει τον ποιμένα του. Λογικό τυγχάνει και ως τέτοιο αυτοβούλως αποφασίζει να τον ακολουθεί. Δεν θέλει τον επιβεβλημένο ξένο ποιμένα ο οποίος θέλει να το κρατά μέσα στον φόβο, απειλώντας, δικάζοντας και τιμωρώντας.

Έχουμε δικαίωμα να απαρνηθούμε το δικό μας ποίμνιο, το οποίο δεν απαρνείται εμάς; Τι απάντηση θα δώσουμε εις τον Χριστόν τον Σωτήρα, ο οποίος μας έθεσε ποιμένα του λογικού ποιμνίου, εις τον οποίον και ορκιστήκαμε ισοβία πίστη;

Έχοντας υπ᾽ όψιν όλα αυτά, εν Χριστώ αδελφοί μου, δηλώνουμε και παραδεχόμεθα με μεταμέλεια, πως δεν πράξαμε καλώς, όταν τονίζαμε και δηλώναμε, πως «υποτασσόμεθα στις αποφάσεις σας, αν και δεν συμφωνούμε». Η «υποταγή» μας σε σας δεν επέφερε την αναμενόμενη, από την πλευρά μας, ειρήνη στην Σέρβικη Ορθόδοξη Εκκλησία. Το αντίθετο μάλιστα.

Κατόπιν όλων αυτών, είμεθα υποχρεωμένοι να ανακαλέσουμε όλες τις μέχρι σήμερα δηλώσεις μας περί «υποταγής», γιατί βλέπουμε πως γι αὐτές θα δώσουμε λόγο στον Κύριο. Στον άλλο κόσμο δεν θα απολογηθούμε σε σας, αλλά εις Αυτόν που μας δίδαξε ήδη μέσω των Αποστόλων, Μαρτύρων, Διδασκάλων και Αγίων της Εκκλησίας Του· «πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον η ανθρώποις».

Έχουμε την αίσθηση πως με τις υποχωρήσεις μας στις αποφάσεις σας, των οποίων επροηγούντο εκβιασμοί, απειλές και τρομερές πιέσεις, εκ των οποίων οι νέες ήταν πάντα πιο ισχυρές από τις προηγούμενες, αμαρτήσαμε βαρέως ενώπιον της επισκοπής μας που ονομάζεται «Ράσκα-Πριζρένη», ενώπιον του ποιμνίου που μας εμπιστεύθηκε ο Θεός, δηλαδή ενώπιον της δια βίου υποχρέωσής μας προς τον Ύψιστο Θεό να μείνουμε ακλόνητοι στην πνευματική έπαλξη, σύμφωνα με τους κανόνες της Εκκλησίας και τον δοθέντα όρκο κατά την εις αρχιερέα χειροτονία.

Για τον λόγο αυτό, ζητούμε με το δίκαιό μας, να μας επιστρέψετε την αφαιρεθείσα επισκοπική έδρα Ράσκας-Πριζρένης, πράξη με την οποία επιστρέφει στην Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία η κανονική τάξη και ειρήνη.

Στην αντίθετη περίπτωση, γνωστοποιούμε με το παρόν Γράμμα, πως από τούδε και στο εξής, αποδεσμευόμεθα από το αίσθημα προσωπικής ενοχής λόγω προηγούμενης «υποταγής», γιατί εμείς είμεθα στην Εκκλησία και ενώπιον του Θεού, δια βίου κανονικός ποιμένας της επισκοπής Ράσκας- Πριζρένης. Με την ιδιότητα αυτή δεν θα υποταχθούμε πια σε καμιά αντικανονική απόφασή σας, έχοντας ιδιαιτέρως υπ ὄψιν, πως και όλες οι προηγούμενες ελήφθησαν υπό την επιταγή μη εκκλησιαστικών, πολιτικών και εχθρικών παραγόντων. Αδιαμφισβήτητες μαρτυρίες και γεγονότα που στηρίζουν αυτά που λέμε, είναι σε όλους καλώς γνωστά. Την τελική περί αυτών κρίση θα εκφέρουν ανεξάρτητοι ιστορικοί, και ίσως πριν από αυτούς η συνείδηση του δικαίου λαού του Θεού.

Αδελφοί αρχιερείς, μπορείτε να καταλάβετε και να δικαιολογήσετε όλα όσα είπαμε, εφόσον μέσα σας υπερισχύει η γνώμη ότι κανείς από σας και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, δεν θα επέτρεπε σε κάποιον να του αφαιρέσει η να πλήξει με οποιονδήποτε τρόπο, εισβάλλοντας πλαγίως, την επισκοπή την οποία του εμπιστεύθηκε ο Θεός. Δηλαδή, άλλοι αρχιερείς να καταργήσουν τα δικαιώματά του, τα οποία είναι θεμελιωμένα επί τη βάσει των εκκλησιαστικών κανόνων. Εφόσον όμως τέτοια θεώρηση δεν υπάρχει, υποκριτικά μόνον θα γίνεται λόγος περί αγάπης μεταξύ μας, και θα είναι χαμένος κόπος η προσπάθεια για την αποκατάσταση της ειρήνης και τάξεως μέσα στην Εκκλησία μας.

Με αυτά τα δεδομένα, θα επέλθει ΣΧΙΣΜΑ στη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία. Να μην επιτρέψει ο Θεός, αλλά να είσθε τότε έτοιμοι να αναλάβετε την ευθύνη για το σχίσμα και για τις συνέπειες αυτού. Το ζήτημα του σχίσματος στην Εκκλησία μας κανένας άλλος δεν το ανακινεί κάθε τόσο αλλά και παράλληλα κανένας άλλος δεν εργάζεται τόσο συστηματικά για την επίτευξή του, παρά μόνον τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, ξεκινώντας από τις 11 Φεβρουαρίου 2010 μέχρι σήμερα! Αυτήν την αλήθεια ο κόσμος την βλέπει και την αναγνωρίζει. Δεν μπορεί να θαφθεί η να κρυβεί. Ούτε η ευθύνη μπορεί να επιρριφθεί σε κάποιον άλλο.

Εμείς όμως, με την ιδιότητα του κανονικού επισκόπου Ράσκας-Πριζρένης και Κοσσυφοπεδίου - Μετοχίων, παραμένουμε ασάλευτα προσκολλημένοι στον Αρχιερέα όλων ημών Χριστό, που μας κάλεσε σε ισόβια αρχιερατική διακονία εντός της κανονικής ενότητας με όλους τους αρχιερείς της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Τη Ιερά Συνόδω πιστός εν Κυρίω

Ο ᾽Επίσκοπος Ράσκας-Πριζρένης

και Κοσσυφοπεδίου-Μετοχίων

†АΡΤΕΜΙΟΣ

(σφραγίδα καί ὑπογραφή)

Ισλάμ και Παπισμός απειλούν Ελλάδα και Κύπρο

Το Ισλάμ απειλεί Ελλάδα και Κύπρο

Ό Ορθόδοξος κόσμος της Ελλάδος και της Κύπρου πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσει ότι όλο αυτό το κύμα της μεταναστεύσεως και λαθρομεταναστεύσεως είναι εν πολλοίς κατευθυνόμενο. Πρώτον μεν από το αντίχριστο Ισλάμ, πού στοχεύει στον εξισλαμισμό της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης βέβαια της Ελλάδος και της Κύπρου. Σήμερα στην Ευρώπη υπάρχουν 52 εκατομμύρια μουσουλμάνοι, υπολογίζεται δε ότι στα επόμενα 20 χρόνια ό αριθμός θα φθάσει τα 104 εκατομμύρια! Άλλωστε ό ηγέτης της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι δήλωσε: «Υπάρχουν σημάδια ότι ό Αλλάχ θα χαρίσει τη νίκη στο Ισλάμ μέσα στην Ευρώπη. Χωρίς το σπαθί, χωρίς όπλα, χωρίς κατακτητικούς πολέμους. Δεν χρειάζονται κομάντος αυτοκτονίας. Τα πάνω από 50 εκατομμύρια μουσουλμάνων στην Ευρώπη θα τη μετατρέψουν σε μία μουσουλμανική ήπειρο». Εξάλλου ό πρώην πρόεδρος της Τουρκίας Τουργκούτ Όζάλ είχε πει: «θα εξισλαμίσουμε την Ευρώπη. Δεν λησμονούμε ότι ή προέλαση των Τούρκων σταμάτησε μπροστά στη Βιέννη»!

Το ρεύμα όμως των μεταναστών και λαθρομεταναστών υποθάλπεται εν πολλοίς και από τον Παπισμό. Ήδη οι Παπικοί, χάρις στους μετανάστες, επιχαίρουν διότι τα τελευταία 10 χρόνια έχουν πληθυνθεί στην Ελλάδα κατά 700%, από 50.000 σε 350.000! Εις δε την Κύπρο, όπου οι ντόπιοι Παπικοί είναι ελάχιστοι, με τούς μετανάστες έχουν πληθύνει. Οι παπικοί Φιλιππινέζοι είναι πολυάριθμοι- ακολουθούν οι Ινδοί, οι Σενεγαλέζοι κ.ά. Ό παπικός «ιερέας» στην Κύπρο Ούμπέρτο Μπαράτο (γενικός Βικάριος Κύπρου του Πατριαρχείου των Λατίνων και επιτετραμμένος του Βατικανού στην Κύπρο) δήλωσε: «Ελπίζω να συνεχιστεί ή μετανάστευση, όχι μόνο επειδή έχουμε πιστούς στις εκκλησίες (ΣΣ εννοεί τους παπικούς ναούς), αλλά κι επειδή αυτοί οι άνθρωποι επηρεάζουν την κοινωνία της Κύπρου. Μια επιρροή καλή, πού προσφέρει θετικά στοιχεία, πού πρέπει να ενσωματωθούν στην κυπριακή παράδοση» («Καθολική» 31-5-2010).

Αυτά συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Δεδομένης δε και της ολιγοτεκνίας αλλά και τού εν ψυχρώ συνεχιζόμενου εγκλήματος των εκτρώσεων πού διαπράττεται «νομίμως» (!) στη χώρα μας, το πρόβλημα γίνεται ακόμη σοβαρότερο. Όσον άφορα δε τη δήθεν «ενσωμάτωση» όλων αυτών, δεν πρέπει καν να γίνεται λόγος. Διότι ούτε το Ισλάμ ούτε ό Παπισμός θέλουν να ενσωματωθούν στην Ορθόδοξη Ελληνική παράδοση και ζωή. Μάλλον την υποσκάπτουν. Απορούμε δε ποιά είναι τα «θετικά στοιχεία» πού έχουν να μάς προσφέρουν όλοι αυτοί, όπως θέλει να μάς πείσει ό παπικός Ούμβέρτος... Δυστυχώς οι άρχοντες μας «περί άλλα μεριμνούν και τυρβάζονται». Ή δε λεγομένη πνευματική ηγεσία έχει ήδη μεθύσει από τα ολέθρια κηρύγματα της πολυπολιτισμικότητος και παγκοσμιοποιήσεως.

«Ο ΣΩΤΗΡ» 01/01/2010

Ο Γεώργιος Ζερβός για το μάθημα των Θρησκευτικών

-Αγκαλιά της Παναγίας

Μπροστά στα μάτια του Θεού

Οι αληθινές κοινωνικές αλλαγές, για να έχουν διάρκεια και μονιμότητα, έχουν τις προϋποθέσεις τους. Το μυστικό τους. Διαφορετικά αύταπατώμεθα. Και το αυτονόητο είναι, πώς δεν γίνεται εξωτερική αλλαγή, χωρίς εσωτερική μεταμόρφωση. Δεν αλλάζει ή κοινωνία, αν δεν αλλάξουν οι άνθρωποι. Με παλιά και φθαρμένα υλικά δεν χτίζονται καινούργια οικοδομήματα. Με παλιωμένους και φθαρμένους ανθρώπους δεν φτιάχνουμε καινούργιες κοινωνίες. Νέες κοινωνίες κάνουμε μονάχα με νέους ανανεωμένους ανθρώπους. Ή κοινωνία δεν είναι αφηρημένη έννοια. Αποτελείται από συγκεκριμένους ανθρώπους. Και ανάλογα με την ποιοτική τους στάθμη θα είναι και το κοινωνικό σύνολο.

Όλα αυτά δεν αποτελούν άπλες θεωρίες. Άλλωστε γνωρίσαμε και τα συστήματα πού επεχείρησαν να αλλάξουν τον κόσμο, αναποδογυρίζοντας τον. Μέθοδος τους ή επιβολή, ή βία, ό εξαναγκασμός, ή παραπλάνηση. Υποσχέσεις για γήινους παραδείσους και ήλθαν τα γεγονότα να τους διαψεύσουν με τρόπο τραγικό.

Έδώ βρίσκεται ή υπεροχή του Χριστιανισμού. Δεν μένει στην επιφάνεια. Δεν περιορίζεται σε εξωτερικές αλλαγές. Επιδιώκει εσωτερικές μεταμορφώσεις και αναμορφώσεις. Οι εποχές της παρακμής ενδιαφέρονται μονάχα για την επιφάνεια. Το ίδιο ακριβώς πού εφαρμόζει και ή φαρισαϊκή νοοτροπία. Ενδιαφέρεται για τον τύπο και όχι για την ουσία, γι’ αυτό πού φαίνεται και όχι γι' αυτό πού είναι.

Αντίθετα ό Χριστιανισμός θέλει και επιδιώκει βαθιές και ριζικές αλλαγές, θέλετε αλλαγή, μεταβολή, μας λέει. Ποθείτε νέες κοινωνίες, στις όποιες θα βασιλεύη ή δικαιοσύνη, ή ειρήνη, ή αδελφοσύνη, ή ελευθερία, ή ειλικρίνεια, ή αγάπη, ό σεβασμός στον άνθρωπο και την προσωπικότη­τα του; Αλλάξτε τούς ανθρώπους. Μεταμορφώστε τις καρδιές. Αναγεννήστε τις ψυχές. Πώς; Ένας τρόπος υπάρχει. Το ασφαλέστερο μέσο είναι ή μετάνοια. Μάλιστα, όσο και αν παραξενεύη, ή μετάνοια είναι ό αποτελεσματικότερος τρόπος. Αυτή είναι ή πραγματική αλλαγή. Μετάνοια θα πή αλλαγή καιαλλαγή θα πή μετάνοια. Χωρίς μετάνοια δεν υπάρχει αλλαγή.

Ποιά μετάνοια και ποιά σχέση μπορεί να έχη με τις κοινωνικές αλλαγές; Βασική. 'Άς ακούσουμε έναν από τούς πιο μεγάλους κοινωνικούς εργάτες.Ό ιερός Χρυσόστομος προχωρεί σε μια βαθιά ανάλυση της μετανοίας. Μέσα σε λίγες γραμμές μας δίνει τις μεγάλες κοινωνικές της διαστάσεις :«Μετανοώ έστιν, ούχ ή λόγω κηρυττομένη, άλλ' ή πράγματι βεβαιούμενη- μετάνοια έξ αυτής της καρδίας έξαλείφουσα τον ρύπον της ασεβείας."ΛούσασΘε γάρ, φησί, καθαροί γίνεσθε- άφέλετε τας πονηρίας από τών καρδιών υμών απέναντι τών οφθαλμών μου", τί βούλεται το περιττόν της λέξεως; το γάρ "άφέλετε τάς πονηρίας από τών καρδιών υμών" ούχ 'ικανόν μηνΰσαι το πάν; Διατί ουν "Απέναντι τών οφθαλμών μου;" Επειδή άλλως όρώσιν οφθαλμοί ανθρώπων, και άλλως ορά οφθαλμός Θεού- ""Άνθρωπος γαρ εις πρόσωπον, Θεός δε εις καρδίαν". Μή σχήμασι, φησί, νοθεύσητε την μετάνοιαν, άλλ'απέναντι των οφθαλμών μου, των τα κρυπτά έρευνώντων, δείξατε τούς καρπούς της μετανοίας».

Ή μετάνοια σε όλο το πνευματικό της μεγαλείο και τις κοινωνικές της προεκτάσεις. Τη μετάνοια δεν την προφέρουν απλώς τα χείλη. Την βεβαιώνουν και την επικυρώνουν τα έργα. Δεν είναι απλή προφορά λόγων, πού δεν αγγίζουν την καρδιά. Είναι συγκλονισμός «συντετριμμένης και τεταπεινωμένης καρδίας» πού φθάνει έως τα χείλη. Δεν γίνεται μόνο ενώπιον των ανθρώπων. Γίνεται πιο μπροστά ενώπιον των οφθαλμών του παντεπόπτου Θεού. Πραγματοποιείται κατ' ενώπιον Θεού πού εξερευνά και γνωρίζει τα βάθη της ψυχής.

Υπάρχει πιο επαναστατική διακήρυξη για ουσιαστικές κοινωνικές αλλαγές; Υπάρχει πιο αποτελεσματικό και με μόνιμα αποτελέσματα πρόγραμμα για κοινωνική δικαιοσύνη; Αδικείς; Εκμεταλλεύεσαι; Εξαπατάς; Παραπλανάς τούς συνανθρώπους σου; Το κράτος θα έλθη να άποκαταστήση τη νομιμότητα, να έπιβάλη το δίκαιο; Ναι, ό άνθρωπος όμως θα μηχανεύεται χίλιους τρόπους, για να ξεφύγη.

Ό λόγος του Θεού μάς λέει βγάλτε τις πονηρίες από την καρδιά σας. Πώς; Όχι από τον φόβο της κρατικής επιβολής. Ούτε μόνο μετά αμφίβολα προσωπικά σας κριτήρια. Χρειάζεται ένα ανώτερο κύρος, το όποιο φυσικά αναγνωρίζετε και σέβεσθε. Χρειάζεται μια ζωντανή παρουσία, ένα αξιοσέβαστο Πρόσωπο, ό παντογνώστης θεός. Τούς ανθρώπους εύκολα τούς εξαπατάς. Από τα δίχτυα του νόμου βρίσκεις τρόπους να ξεγλιστρήσης. Και τον εαυτό σου μπορείς να ξεγελάσης. Τον θεό όμως; Τον Θεό, πού «ετάζει καρδίας και νεφρούς», πού τα πάντα γνωρίζει; Από το ακοίμητο Του βλέμμα, πώς μπορείς να ξεφύγης;

Αρκεί, λοιπόν, να τοποθετής τον εαυτό σου και τις πράξεις σου τίμια μπροστά Του. Τότε ή μετάνοια, ή αλλαγή δεν διατρέχει τον κίνδυνο να σχηματοποιηθή, να νοθευθή. Γίνεται ενώπιον των οφθαλμών του Θεού, στα μάτια του Όποιου όλα είναι «γυμνά και τετραχηλισμένα». Τότε δεν υπάρχουν περιθώρια για υπεκφυγές. Έχουμε αληθινή αλλαγή. Αυτή ή πνευματική αλλαγή φέρνει και την κοινωνική και οποιαδήποτε άλλη αλλαγή.

«ΖΩΗ»18/11/2010

Περιφρονούμενος λαός

Το ζήτημα με τη λεγόμενη «Κάρτα τού Πολίτη» μπήκε, όπως φαίνεται, στην τελική ευθεία για τη νομική καθιέρωση της. Ήδη έχει τεθεί σε δημόσια Διαβούλευση ό σχεδιασμός του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Με αυτήν οι πολίτες καλούνταν μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου 2010 να εκθέσουν τις απόψεις τους πάνω στο περιεχόμενο της Διαβουλεύσεως.

Το πρώτο πού μπορούσε να παρατηρήσει κανείς στο προτεινόμενο σχέδιο είναι ή αοριστία και το γενικόλογο του περιεχομένου του. Ό αρμόδιος Υπουργός αποφεύγει συστηματικά να παρουσιάσει τις λεπτομέρειες της Κάρτας. Αρκείται στο να τονίζει τα υποτιθέμενα πλεονεκτήματα της, πράγμα πού ανάγκασε πάρα πολλούς από τούς σχολιαστές να διαμαρτύρονται έντονα.

Ένα δεύτερο πολύ σημαντικό στοιχείο είναι ή συντριπτική πλειοψηφία με την όποια οι πολίτες απορρίπτουν τη χρήση της Κάρτας, θεωρώντας την όργανο σκοτεινών κύκλων του εξωτερικού πού επιβουλεύονται την ελευθερία των ανθρώπων. Είναι ένα στοιχείο συνταρακτικό. Πάνω από το 90% των σχολίων των πολιτών είναι από επικριτικά μέχρι παντελώς απορριπτικά για τη σχεδιαζόμενη Κάρτα.

Αυτό άραγε δεν θα προβληματίσει τον Υπουργό και όλη την Κυβέρνηση; Ουσιαστικά είναι ένα άτυπο δημοψήφισμα. Ό λαός απορρίπτει στο σύνολο του το διατεταγμένο έξωθεν ανελεύθερο και ύπουλο ως προς τούς επιδιωκόμενους σκοπούς του σύστημα. Ή Κυβέρνηση θα αγνοήσει τον λαό; Θα τον αντιμετωπίσει ως αδαή και αστοιχείωτο; Θα τον περιφρονήσει; Στο χώρο πού γεννήθηκε ή Δημοκρατία, στο χώρο πού πραγματοποιήθηκε ή τελειότερη μορφή Δημοκρατίας, αυτή της άμεσης Δημοκρατίας, στην οποία όλες οι αποφάσεις λαμβάνονταν από την Εκκλησία του Δήμου, σ’αύτόν τον χώρο ή γνώμη του λαού θα παρακαμφθεί περιφρονούμενη;

Παραμένει ωστόσο σε εκκρεμότητα ή παρουσίαση της δημόσιας Διαβουλεύσεως και για την άλλη Κάρτα, τη λεγόμενη Φοροκάρτα, ή οποία, όπως έχουμε επανειλημμένως γράψει, είναι πιο επικίνδυνη από την Κάρτα του Πολίτη, διότι ενδέχεται να έχει τον αριθμό 666 και διότι με τη μετατροπή της και σε Κάρτα πληρωμών προετοιμάζει το έδαφος για την καθιέρωση συστήματος συναλλαγών όμοιο με αυτό πού περιγράφει ή Αποκάλυψη ως το σύστημα υποδουλώσεως των ανθρώπων στην εποχή του Αντίχριστου.

Είχε λεχθεί ότι θα αρχίσει να δίδεται από τον Ιανουάριο του 2011. Πότε όμως θα γίνει γνωστό το περιεχόμενο της; Αρχές Δεκεμβρίου του 2010 πού γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί τίποτε.

Ευχόμαστε αυτή ή σιωπή να είναι σημείο ότι ή Κυβέρνηση αναθεωρεί τούς απαράδεκτους και ύποπτους σχεδιασμούς της.

«Ο ΣΩΤΗΡ» 01/01/2010

Η Βουλγαρική Μητρόπολη Σλίβεν αντιδρά στην πρόθεση ανέγερσης αγάλματος του Απόλλωνα

Η Μητρόπολη Sliven μετά από πληροφορίες που κυκλοφόρησαν στα μέσα ενημέρωσης διαπίστωσε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης Σωζόπολ (Σωζόπολη) ψήφισε απόφαση και πρόκειται να ανεγερθεί επιχρυσωμένο άγαλμα του Απόλλωνα ύψους 13 μέτρων στο λιμάνι της πόλεως.

Η Μητρόπολη εξέφρασε την αντίθεσή της στην πρόθεση των δημοτικών αρχών και την χαρακτήρισε «απαράδεκτη απόπειρα αναβίωσης της λατρείας παγανιστικού θεού», βλασφημία κατά του Χριστιανισμού και ενάντια στους προστάτες της πόλης Άγιο Ιωάννη Βαπτιστή, Απόστολο Ανδρέα κ.α

Στην ανακοίνωση, που φέρει την υπογραφή του μητροπολίτη Σλίβεν, Ιωαννίκιου, προστίθεται ότι «εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια η Σωζόπολη είναι παραδοσιακή χριστιανική πόλη που δεν έχει καμία σχέση με την παγανιστική πόλη της αρχαιότητας Απολλώνια Ποντική. Είναι απαράδεκτο στην ορθόδοξη Βουλγαρία να αναζωπυρώνεται η λατρεία μιας παγανιστικής θεότητας.

Ο ισχυρισμός του δημάρχου της πόλης, ότι "με τον τρόπο αυτό η Σωζόπολη θα γίνει σαν τη Βαρκελώνη και το Ρίο ντε Τζανέιρο" είναι ανυπόστατος, επειδή στις πόλεις αυτές έχουν στηθεί αγάλματα του Σωτήρα Ιησού Χριστού κι όχι παγανιστικών θεών», προστίθεται στην ανακοίνωση.

Επίσης, το εκκλησιαστικό συμβούλιο της επαρχίας Σλίβεν κάλεσε τους ορθόδοξους χριστιανούς της Σωζόπολης να αντιδράσουν και να αποτρέψουν την τοποθέτηση του αγάλματος. «Πρόκειται για αντιχριστιανικό σχέδιο, που θα προκαλέσει ανυπολόγιστες πνευματικές και ηθικές ζημιές στους ορθόδοξους κατοίκους της Σωζόπολης», αναφέρεται σε ανακοίνωση του εκκλησιαστικού συμβουλίου της Μητροπόλεως της περιοχής αυτής της Ανατολικής Βουλγαρίας που έχει ως έδρα την πόλη Σλίβεν.

Изявление на Сливенския епархийски съвет

Сливенският епархийски съвет се запозна с информацията тиражирана в медиите, че общинският съвет в гр. Созопол е гласувал решение в гр. Созопол да бъде издигната 13 метрова позлатена статуя на езическия бог Аполон.

Във връзка с това решение на кмета и общинските съветници на гр. Созопол, Сливенският епархийски съвет категорично протестира против опита и намерението на созополските управници да възродят култа към езическия Бог Аполон.

Историята говори, че на мястото на днешния град Созопол през 610 година преди Христа, когато се е изповядвала езическа религия, е основана елинска колония под името Аполония Понтика Името на колонията идва от бог Аполон, който в езическия свят се е считал за закрилник на колониите. Този град е просъществувал до първи век преди Христа. През 72 година римският пълководец Марк Локул го е разрушил до основи, а статуята на Аполон е била пренесена в Рим.. Така този езически град е изтрит от картата на стария езически свят.

След раждането на нашия Спасител Господ Иисус Христос, християнството в земите край Черно море е било проповядвано от св. апостол Андрей Първозвани. До началото на четвърти век гръцкото население по тези места масово е приело християнството, затова и през 313 година император Константин Велики го обявил за официална религия във Византийската империя. По това време се възражда и старата езическа колония, вече под името СОЗОПОЛИС, което значи ”град на спасението”. Така новият християнски град става център на християнството в южна Тракия и резиденция на Константинополския Патриарх. През 812 година хан Крум присъединява Созопол към пределите на българската държава.

Гр. Созопол вече 2000 години е традиционно християнски град, в който има стотици християнски символи, напомнящи за величието на християнската вяра и култура, която вяра и днес изповядва населението на града. Днешният гр. Созопол няма нищо общо с древния езически полис Аполония Понтика. Намерението на управата на града да бъде издигнат златен езически идол, в чест на езическия бог Аполон, е кощунство спрямо християнската вяра, спрямо покровителите на града: св. Иоан Кръстител, чийто мощи са положени там, св. апостол Андрей Първозвани, който е проповядвал христовата вяра там, св. Богородица, в чиято чест има въздигнат старинен православен храм, св. Георги Победоносец, на чието име е посветен централният градски храм., св. братя Кирил и Методий, заради чиито заслуги е построен величествен храм, Св. Зосим, местен жител пострадал мъченически за православната вяра, св. Марина, която е покровителка на града и на още над 20 християнски светци и мъченици, в чиято чест през Средновековието са били построени християнски храмове, а днес православните жители на Созопол въздигат параклиси върху техните основи.

Сливенският епархийски съвет призовава православните християни от гр. Созопол да се противопоставят и да не допускат изграждането на езическата статуя на Аполон. Реализирането на този антиправославен проект ще нанесе непоправими духовни и нравствени вреди на гр. Созопол и неговите жители. Преди 10 години целият християнски свят тържествено отбеляза 2000 години от Рождество Христово Изпълнението на такъв проект е крайно несъвместимо с това неповторимо събитие. Недопустимо е в православна България , приела християнството преди повече от 1140 години да се възражда култ към езически идоли. Сравнението на кмета г-н Рейзи, че с изграждането на статуята на Аполон, Созопол ще заприлича на Рио де Женейро и Барселона е несъстоятелно.,защото в цитираните градове има изградени статуи на Христос Спасителя, а не на някакъв езически бог.

Председател на Сливенския епархийски съвет

+ Сливенски митрополит Иоаникий

mitropolia.sliven.net/index.php?id=35835 - ana-mpa.gr/29/12/2010

Κωνσταντίνος Χολέβας, Τι επιφυλάσσει το 2011 για τα εθνικά μας θέματα;

Τι επιφυλάσσει το 2011 για τα εθνικά μας θέματα;

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Έκδηλη και φυσιολογική είναι η ανησυχία πολλών Ελλήνων για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων το 2011. Η ανησυχία ενισχύεται από τις πληροφορίες για μυστικές συμφωνίες διχοτομήσεως του Αιγαίου υπέρ των τουρκικών συμφερόντων. Επίσης εντείνεται η αγωνία λόγω της οικονομικής κρίσης, η οποία δίνει το άλλοθι στους οπαδούς των εθνικών υποχωρήσεων να υπογράψουν άρον-άρον απαράδεκτες συμφωνίες με τη δικαιολογία «είμαστε χρεωμένοι, δεν έχουμε τη δυνατότητα υπερήφανης εξωτερικής πολιτικής». Βεβαίως η ιστορία άλλα διδάσκει. Το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης είχε διακηρύξει το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» και το 1897 επεβλήθη στη χώρα μας ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος. Παρά την ύπαρξη και τότε οικονομικών προβλημάτων -η αντίστοιχη ομάδα επιτήρησης δεν λεγόταν ΔΝΤ, αλλά ΔΟΕ- η Ελλάς αναστήθηκε γρήγορα και το 1912-13 απελευθέρωσε εκατομμύρια υποδούλων αδελφών. Διότι παρά την πτώχευση των οικονομικών δεν είχε πτωχεύσει ηθικά και πνευματικά. Χρήσιμο μάθημα για τη σημερινή κατάσταση.

Τα μέτωπα είναι πολλά και τα προβλήματα ποικίλα. Προσωπικά θεωρώ ότι στο Αιγαίο έχουμε καθυστερήσει να ανακηρύξουμε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, ενώ η εθνολογικά συγγενής μας Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάνει σημαντικά βήματα στον τομέα αυτό. Όσο κι αν φωνάζουν οι Τούρκοι πρέπει να αξιοποιήσουμε αυτή τη δυνατότητα που μάς δίνει το νέο Δίκαιο της Θαλάσσης και μάλιστα να ανακηρύξουμε Α.Ο.Ζ. για το Καστελλόριζο. Έτσι θα έχουν άμεση γειτνίαση, ουσιαστική συγχώνευση, οι Α.Ο.Ζ της Ελλάδος και της Κύπρου. Η πρόσφατη συμφωνία της Κύπρου και του Ισραήλ είναι ένα καλό παράδειγμα αντιμετωπίσεως της τουρκικής αυθαιρεσίας.

Στη Θράκη το ελληνικό κράτος δείχνει τάσεις αυτοκτονίας. Η Τουρκία χρησιμοποιεί τη μουσουλμανική μειονότητα ως μοχλό για να προκαλέσει επεισόδια με απώτερο στόχο μία χαλαρή αυτονομία της Ροδόπης και ... βλέπουμε. Ο Νταβούτογλου διακηρύσσει σαφέστατα στο βιβλίο του ότι στη Θράκη θα κάνουν ό,τι έκαναν και στην Κύπρο, ενώ στο Διαδίκτυο κυκλοφορούν χάρτες και σημαίες της Αυτόνομης Θράκης. Είναι καιρός να προειδοποιήσουμε ότι το Προξενείο Κομοτηνής θα φύγει αν ξεπερνά τα όρια των διπλωματικών αρμοδιοτήτων του. Και είναι επίσης καιρός να σταματήσει η κατατρομοκράτηση των Πομάκων από το Προξενείο. Σε μία δημοκρατική και ευρωπαϊκή Ελλάδα οι Πομάκοι δικαιούνται να δηλώνουν δημοσίως ότι ΔΕΝ είναι Τούρκοι και να διδάσκονται στο σχολείο τα ελληνικά και τα πομακικά και όχι τα τουρκικά.

Στην Κύπρο ο μαρξιστής Πρόεδρος κ. Δ. Χριστόφιας μάς έχει καταπλήξει με τα συνεχή λάθη του και τις απερίσκεπτες δηλώσεις του που ρίχνουν νερό στον μύλο των κατοχικών δυνάμεων. Υπέγραψε συμφωνία για δύο συνιστώντα κρατίδια ( στέϊτς) , πράγμα που ικανοποιεί τα διχοτομικά σχέδια της Άγκυρας. Χαριεντίζεται με δήθεν «προοδευτικούς» Τουρκοκυπρίους, οι οποίοι είναι πάντα σε διατεταγμένη υπηρεσία προς τον Αττίλα. Αφελληνίζει την παιδεία και χαρακτηρίζει κακή μητέρα και εισβολέα την Ελλάδα, δίνοντας ουσιαστικό συγχωροχάρτι στα κατοχικά στρατεύματα των Τούρκων. Πολύ ορθώς ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄ στο Χριστουγεννιάτικο μήνυμά του, που ανεγνώσθη στους Ναούς της Κύπρου, επισημαίνει:

«...Επιδιώκοντας μία υποφερτή λύση, οδηγηθήκαμε στον κατήφορο των συνεχών υποχωρήσεων, χωρίς ούτε στο ελάχιστο να καμφθεί η τουρκική αδιαλλαξία. Και αντί να καταγγέλλουμε παντού την Τουρκία, την απαλλάξαμε από την ενοχή της εισβολής και από το έγκλημα της εθνοκάθαρσης και του εποικισμού, που διενεργεί, αποδίδοντας μάλιστα στο λαό μας ευθύνες και δημιουργώντας ενοχές για τα δεινά του. Μπήκαμε έτσι εμείς στη διεθνή απομόνωση και έμεινε η κατοχική δύναμη ανενόχλητη να παρουσιάζεται ότι επιζητεί διακαώς λύση, ενώ εμείς είμαστε αδιάλλακτοι».

Στο ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων απέτυχαν όλες οι υποχωρήσεις μας και η πολυδιαφημισμένη οικονομική διπλωματία. ¨Όσο εμείς ανοίγουμε καταστήματα στα Σκόπια τόσο εκείνοι απαντούν με αδιαλλαξία,. Και όσο αυτοτραυματιζόμαστε εθνικά συζητώντας με τον κ. Νίμιτς, τόσο εκείνος μας πιέζει να αλλάζουμε εμείς τα ονόματα των Υπουργείων και των Πανεπιστημίων μας που περιέχουν τον όρο «Μακεδονία». Επιτέλους ας παρατηρήσουμε τα διαλυτικά φαινόμενα στο γειτονικό μας κράτος. Οι Αλβανοί αποτελούν το 30% και έλκονται από το αποσχιστικό παράδειγμα του Κοσσόβου,. Αργά ή γρήγορα θα διασπάσουν το κρατίδιο των Σκοπίων και θα ενωθούν με τους αδελφούς τους. Ως αντίβαρο η σλαβική κοινότητα αλληθωρίζει προς την Βουλγαρία για στήριξη έναντι των Αλβανών. Χιλιάδες Σκοπιανοί ανακαλύπτουν τις βουλγαρικές ρίζες τους και ένας εξ αυτών είναι ο πρώην Πρωθυπουργός Γκεοργκίεφσκι. Το κράτος αυτό ή θα διαλυθεί ή θα αποκτήσει χαλαρή καντονιακή μορφή. Βρίσκεται σε προφανή αδυναμία. Άρα εμείς πρέπει αν πιέζουμε κι όχι να πιεζόμαστε.

Στην Αλβανία παρά τις επιφανειακώς καλές σχέσεις η ελληνική κοινότητα είναι στόχος πολλαπλών καταπιέσεων και εκφοβιστικών επιθέσεων. Η Ελλάς οφείλει να επιμείνει για μια δίκαιη απογραφή του ελληνικού και ευρύτερα του ορθοδόξου στοιχείου κατά την απογραφή του Απριλίου 2011. Να διακηρύξουμε ότι κάθε ευρώ, το οποίο ζητά η Αλβανία από την Ευρ. Ένωση θα εγκρίνεται από την Ελλάδα μόνον αν γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών. Και να ζητήσουμε με εντονότατο τρόπο να σταματήσει η προπαγάνδα για την επιστροφή περιουσιών των εγκληματιών πολέμου Τσάμηδων. Όσο φαινόμαστε χλιαροί σ’ αυτά τα θέματα η στάση μας εκλαμβάνεται ως αδυναμία.

Εθνικά θέματα είναι και η παιδεία, η λαθρομετανάστευση, το δημογραφικό. Αλλά γι’ αυτά θα μιλήσουμε σε επόμενες ευκαιρίες. Καλή Χρονιά!

πηγή: "Δημοκρατία", 28/12/2010

Θρησκευτικά