Τουρκία: Ὁ ξεπεσμός ἑνός κράτους πού πιστεύει μόνο στή βία καί στήν ἁρπαγή ὅσων δέν τοῦ ἀνήκουν

Εὐάγγελος Στ. Πονηρός Δρ Θ., Μ.Φ.

Τουρκία: Ὁ ξεπεσμός ἑνός κράτους πού πιστεύει μόνο στή βία καί στήν ἁρπαγή ὅσων δέν τοῦ ἀνήκουν

            Μέ κατάπληξη πληροφορηθήκαμε ... ὅτι ἡ Τουρκία σκοπεύει νά θεσπίσει ὡς νόμο της τή θεωρία τῆς «γαλάζιας πατρίδας»!!! Ἀφ΄ ἑνός μέν πάσχει ἀπό φαντασιώσεις, ἀφ΄ ἑτέρου δέ ἐπιδιώκει νά κάμει τίς φαντασιώσεις της νόμο!!! Γιά ὅσους, τυχόν, δέν ἐνθυμοῦνται, ὑπενθυμίζουμε τί εἶναι ἡ τουρκική φαντασίωση τῆς «γαλάζιας πατρίδας»: Εἶναι ἡ ἁρπαγή τῆς μισῆς Ἑλλάδος. Πράγμα τό ὁποῖο, ἐάν ποτέ συνέβαινε, θά εἶχε ὡς ἀναπόφευκτη συνέπεια νά καταστεῖ ἡ ἄλλη μισή Ἑλλάς προτεκτοράτο τῆς Τουρκίας. Σέ ποιόν ὀφείλεται ἡ αἰσχρή αὐτή θεωρία; Κάποιοι καπουδάν πασάδες, Τοῦρκοι ναύαρχοι, τή σκαρφίσθηκαν. Ὁ δέ νέος Μουσολίνι, ὁ μεγαλομανής πρόεδρος τῆς Τουρκίας Ρ. Τ. Ἐρντογάν, ἀντί νά βάλει τούς καπουδάν πασάδες στή θέση τους ὥστε νά μή ὑποσκάπτουν μέ τίς παρανοϊκές τους θεωρίες τίς καλές σχέσεις μέ τό γειτονικό κράτος, τήν υἱοθέτησε καί τήν προπαγανδίζει καί μάλιστα τήν ἔχει περάσει καί στά σχολικά βιβλία τῆς χώρας του, ὥστε νά ἀναθρέψει τή νέα γενιά μέ αὐτή!

Ενώ καίγεται το δάσος βλέπουμε το δέντρο!

Ενώ καίγεται το δάσος βλέπουμε το δέντρο!

Έρικ Σεργίου, Δρ Κανονικού Δικαίου

Είναι πλέον «ηλίου φαεινότερον» ότι στην περίπτωση της καταδίκης του Μητροπολίτη (πρ.) Πάφου Τυχικού καταστρατηγήθηκαν από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου  θεμελιώδεις αρχές του δικαίου, όπως είναι οι αρχές της νομιμότητας και της ισότητας ενώπιον του νόμου, το αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε κατηγορουμένου σε δίκαια δική, ενώ δεν ελήφθησαν καθόλου υπόψη οι σχετικές διαδικασίες που προβλέπονται από τους Ιερούς Κανόνες και τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου. Όποιος τόλμησε να διαμαρτυρηθεί γι’ αυτό χαρακτηρίστηκε «ακραίος», «φανατικός» ακόμη και «αιρετικός».

Ημέρα ντροπής για την Ορθοδοξία

Ημέρα ντροπής για την Ορθοδοξία

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Είναι ίσως η πρώτη φορά μετά την συγγραφή χιλιάδων άρθρων που δεν βρίσκω λόγια για να το ξεκινήσω, να εκφράσω τα συναισθήματα μου, και τον αποτροπιασμό μου, για το κατάντημα όχι μόνο της Ορθοδοξίας, αλλά του Χριστιανισμού γενικότερα, αφού θέλουμε να λέμε ότι αποτελούμε την Μια Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Πως ομολογώ τον Χριστό; (Κυριακή των Αγίων Πάντων)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ.10.32-33, 37-38 και Ματθ.19,27-30]]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΠΩΣ ΟΜΟΛΟΓΩ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ;»

   [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-6-1994]  (Β300)                                     

    Ο Χριστός, αγαπητοί μου, είπε εις τους μαθητάς Του και δι’ αυτών προς όλους τους πιστούς όλων των αιώνων και εποχών, έναν βαρυσήμαντο λόγο. Τους είπε: «Πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»· που σημαίνει ότι ο Χριστός ζητά την ομολογία μας υπέρ του προσώπου Του ενώπιον των ανθρώπων.

    Πώς όμως αυτή η ομολογία του Χριστού μπορεί να εκφραστεί; Με τρεις τρόπους. Ο πρώτος τρόπος, με την ορθόδοξη πίστη. Ο δεύτερος τρόπος, με την ορθόδοξη ευαγγελική ζωή, με το ευαγγελικό ήθος. Και ο τρίτος τρόπος, ως ιεραποστολή. Με αυτούς τους τρόπους μπορούμε να ομολογήσουμε τον Χριστό. Όχι με ένα μόνο, ερήμην των άλλων δύο. Αλλά και με τους τρεις τρόπους.

     Ας προσπαθήσουμε μία προσέγγιση εις αυτούς τους τρόπους ομολογίας του θεανθρωπίνου προσώπου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αλλά πριν κάτι πούμε, θα πρέπει να σημειώσουμε τα κίνητρα εκείνα τα οποία μας ωθούν εις την ομολογίαν της Ορθοδοξίας. Είναι πρώτιστα η αγάπη του Χριστού. Αν δεν αγαπάς τον Χριστό, είναι αδύνατον, αδύνατον να τον ομολογήσεις. Η αγάπη υπερνικά ακόμη και αυτόν τον θάνατον· εξ ου και το μαρτύριον. Η αγάπη θα δώσει το θάρρος, αλλά και το άοκνον, το ατεμπέλιαστο, το άοκνον της ομολογίας του Χριστού ισοβίως.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Τα λείψανα των αγίων (Κυριακή των Αγίων Πάντων)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ[: Ματθ.10.32-33, 37-38 και Ματθ.19,27-30]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 22-6-1997] [Β357] Έκδοσις Β΄                                

   Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας τιμά πάντας τους αγίους, τους γνησίους φίλους του Θεού και ευεργέτας αληθινούς των πιστών. Είναι εκείνοι που όσο ζούσαν, επίστευσαν εις τον Θεόν και επολιτεύθησαν κατά Θεόν. Γι' αυτό είναι οι πρωτότοκοι του Θεού· που είναι απογεγραμμένοι εις τον ουρανόν. Και είναι πρωτότοκοι, γιατί θα τύχουν όλοι της μεγάλης και μοναδικής κληρονομίας, που είναι η Βασιλεία του Θεού. Όσοι θα είναι εις την Βασιλείαν του Θεού, λέγονται «πρωτότοκοι».

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Οι Άγιοι Πάντες (Κυριακή των Αγίων Πάντων)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ[:Εβρ. 11, 33-12,2]   

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-6-1996] (Β338)  [ Β΄έκδοσις ]                

   Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, την περασμένη Κυριακή, εόρτασε την Αγίαν Πεντηκοστήν. Δηλαδή την κάθοδον του Αγίου Πνεύματος και την παραμονή Του εις την Εκκλησίαν. Την σημερινή Κυριακή, η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη πάντων των αγίων. Αυτό σημαίνει την φανέρωση της Πεντηκοστής μέσα εις τον κόσμον δια των αγίων. Οι άγιοι είναι η απόδειξις της Πεντηκοστής· διότι με τον τρόπον αυτόν, δεχθέντες το Πνεύμα το Άγιον, γίνονται άγιοι. Οι άγιοι, λοιπόν, είναι ο καρπός του Αγίου Πνεύματος μέσα εις την Ιστορίαν. Η παρουσία του αγίου ανθρώπου είναι το πιο καινούριο πράγμα που γνωρίζει ο παλαιωμένος μας κόσμος. Όταν ο Πλάτων κάνει χρήση του όρου «ἅγιος», θα ενθυμείσθε, εκεί που αναφέρεται εις τα «ὅσια καί προσφιλῆ» και πάει για να συγκρίνει εκεί την αξία της πατρίδος- απ’ το σχολείο το ξέρομε αυτό- δεν έχει ο όρος «ἅγιος» στον Πλάτωνα, δεν έχει καμία σχέση με ό,τι εννοεί η Αγία Γραφή.

    Ο άγιος είναι ο καινός άνθρωπος -το «και-» με αι-, ο καινούριος άνθρωπος, είναι η καινή κτίσις. Που γίνεται καινούρια από τη δημιουργική πνοή του Αγίου Πνεύματος. Ο άγιος έχει μέσα στην ύπαρξή του το στοιχείον της αφθαρσίας και της αθανασίας. Επειδή η ύπαρξις, ολόκληρη η ύπαρξίς του, ψυχή και σώμα, διεποτίσθη από το Άγιον Πνεύμα. Υπογραμμίζω, ψυχή και σώμα. Όχι μόνον ψυχή.

Άγιος Νεομάρτυς Μάρκος ο εν Χίω μαρτυρήσας

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΝ ΧΙΩ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Ανάμεσα στην πληθώρα των ενδόξων Νεομαρτύρων, συγκαταλέγεται και ο άγιος και ένδοξος Νεομάρτυρας Μάρκος ο εν Χίω μαρτυρήσας. Ένας από τους πολλούς εξωμότες, ο οποίος συναισθάνθηκε το μεγάλο λάθος του και το ξεπλήρωσε με το αίμα του μαρτυρίου του.   

Με τον Τυχικό

Με τον Τυχικό

Στυλιανός Καβάζης

Η σημερινή εικόνα της αποχώρησης του Μητροπολίτη Τυχικού μετά την οριστική απόφαση έκπτωσης του από την Ιερά σύνοδο της Κύπρου μένει χαραγμένη ως σιωπηλή και βαριά στιγμή. Με τις αποσκευές του έξω από το διαμέρισμα, καθισμένος, σκεπτικός, συγκινημένος μπροστά από τον χώρο που τα τελευταία χρόνια υπήρξε σημείο της διακονίας και της καθημερινής του ζωής, η εικόνα αυτή δεν μιλά απλώς για μια μετακίνηση ή μια διοικητική πράξη. Μιλά έστω και άηχα για το βάρος της ανθρώπινης εμπειρίας μέσα στην εκκλησιαστική ζωή, εκεί όπου οι αποφάσεις συναντούν πρόσωπα, και τα γεγονότα αφήνουν πίσω τους συναισθηματικό ίχνος που δεν αποτυπώνεται σε έγγραφα.

Σε τέτοιες στιγμές, η ιστορία της Εκκλησίας γίνεται μνήμη και καθρέφτης. Διότι η Εκκλησία δεν πορεύτηκε ποτέ χωρίς εντάσεις, χωρίς διαφωνίες, χωρίς πρόσωπα που ένιωσαν ότι δοκιμάζονται μέσα στο ίδιο της το σώμα. Και όμως, μέσα σε αυτή τη διαρκή πάλη, αναδεικνύεται κάτι βαθύτερο ότι η αγιότητα δεν γεννιέται μέσα στην άνεση της αποδοχής, αλλά συχνά μέσα στη φωτιά της δοκιμασίας.

Ἡ νέα ἀγωγὴ τῆς νέας γενιᾶς

 

Ἡ νέα ἀγωγὴ τῆς νέας γενιᾶς

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

  Τελευταῖα, καλοί μου φίλοι, ψηφίστηκε νόμος στὴ Βρετανία, ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει τὸ κάπνισμα, τὸ ἄτμισμα καὶ τὴ νικοτίνη γιὰ ὅσους γεννήθηκαν μετὰ τὸ 2008. «Στόχος εἶναι ἡ δημιουργία μίας γενιᾶς ποὺ δὲν καπνίζει», ἐπισημαίνει τὸ BBC. Ὁ Ὑπουργὸς Ὑγείας δήλωσε: «Ἡ πρόληψη εἶναι καλύτερη ἀπὸ τὴ θεραπεία. Αὐτὴ ἡ μεταρρύθμιση θὰ σώσει ζωές, θὰ μειώσει τὴν πίεση στὸ NHS καὶ θὰ οἰκοδομήσει μία πιὸ ὑγιῆ Βρετανία».

Ένας Κόσμος Ανάποδα

Ένας Κόσμος Ανάποδα

Στυλιανός Καβάζης

«Ο σεβασμός στην αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, η συμπερίληψη και η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν είναι διαπραγματεύσιμες αξίες».
Έτσι ξεκινά η ανακοίνωση του Πανεπιστημίου Κρήτης που απευθύνεται στην Γεωργία Λύρα φοιτήτρια Κοινωνιολογίας στο Ρέθυμνο επειδή τόλμησε να πει τα αυτονόητα. Με μεγάλες λέξεις, με βαρύγδουπες έννοιες, ειδικότερα την συμπερίληψη εάν έβαζα ένα ευρώ στην άκρη κάθε φορά που την άκουγα τα τελευταία χρόνια στον δημόσιο λόγο τώρα θα ήμουν εκατομμυριούχος. Αλλά και με την ηθική βεβαιότητα εκείνων που πιστεύουν ότι κατέχουν το μονοπώλιο της προόδου, της δημοκρατίας και της ευαισθησίας.

Και όμως, μέσα σε λίγες μόνο γραμμές, αποκαλύπτεται όλη η τραγική αντίφαση της εποχής μας. Διότι σε αυτόν τον ανάποδο κόσμο που πλέον ζούμε και είχε περιγράψει προφητικά ο Άλντους Χάξλεϋ σχεδόν πριν ένα αιώνα στο περίφημο δυστοπικό μυθιστόρημα του, δικαίωμα θεωρείται να προσβάλλεις την πίστη εκατομμυρίων ανθρώπων, αλλά όχι να αντιδράς στην προσβολή. Δικαίωμα θεωρείται να χλευάζονται σύμβολα, παραδόσεις και αξίες που κράτησαν όρθια μια κοινωνία επί αιώνες, αλλά όχι να εκφράζει ένας νέος άνθρωπος την αγανάκτησή του απέναντι σε αυτή την παρακμή.

Δεύτερη Ανοικτή Επιστολή προς τον Αρχιμανδρίτη Γρηγόριο Ιωαννίδη

 

Δεύτερη Ανοικτή Επιστολή προς τον Αρχιμανδρίτη Γρηγόριο Ιωαννίδη

Πανοσιολογιώτατε Αρχιμανδρίτα Γρηγόριε,

Πού πηγαίνετε; Τι ακριβώς επιχειρείτε να κάνετε; Έχετε συνειδητοποιήσει το βάρος και τις συνέπειες της αποφάσεως που καλείστε να λάβετε;

Οικουμενιστική ερμηνεία της δογματικής πλάνης του Filioque.

(Foto: Emmaus Academic / stpaulcenter.com)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΠΛΑΝΗΣ ΤΟΥ FILIOQUE.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως.

Εν Θεσσαλονίκη τη 4η  Ιουνίου 2026.

Όπως είναι γνωστό, η κακόδοξη προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως του Filioque, την οποία εισήγαγε ο Παπισμός εδώ και χίλια χρόνια περίπου, δημιούργησε ένα αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ της Ορθοδόξου Ανατολής και της Παπικής Δύσεως, καθώς η εν λόγω κακοδοξία εξακολουθεί να παραμένει, δυστυχώς μέχρι σήμερα, βασική δογματική διδασκαλία των παπικών. Πολλοί οικουμενιστές σήμερα, προερχόμενοι κυρίως από τον ακαδημαϊκό χώρο, θέλησαν να δώσουν μια δική τους ερμηνεία στη δογματική αυτή πλάνη, στην προσπάθειά τους να γεφυρώσουν το χάσμα αυτό. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή το πρόβλημα του Filioque δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πρόβλημα λεκτικής παρανοήσεως. Ένα πρόβλημα, δηλαδή, κακής αποδόσεως στην λατινική μετάφραση του ελληνικού κειμένου με λατινικές λέξεις, που δεν αποδίδουν επακριβώς το  ελληνικό κείμενο.

Λάθη στην μετάφραση του Σπύρου Φίλου (Β΄Μέρος)

ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΦΙΛΟΥ

(Β  ΜΕΡΟΣ)

Χρήστος Σαλταούρας

            Αγαπητοί αναγνώστες συνεχίζουμε με το δεύτερο μέρος της μελέτης μας για τα μεταφραστικά λάθη της Προτεσταντικής  μετάφρασης της Αγίας Γραφής του Σπύρου Φίλου. Στόχος είναι να εκτεθούν ορισμένα μόνο μεταφραστικά λάθη και αντιφάσεις του εν λόγω κειμένου, ώστε να ενημερωθούν σχετικά Ορθόδοξοι και Προτεστάντες και να καταλάβουν περί τίνος πρόκειται βγάζοντας τα ορθά συμπεράσματα. Ορισμένοι Προτεσταντικοί κύκλοι εδώ στην Ελλάδα την χρησιμοποιούν κατά κόρον την μετάφραση του Σπύρου Φίλου και την έχουν ψηλά στην εκτίμησή τους και πιστεύουν ότι αποδίδει με ακρίβεια το αρχαίο Ελληνικό κείμενο της Καινής Διαθήκης καθώς και το Εβραϊκό Μασοριτικό κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης . Φυσικά αυτό δεν συμβαίνει και καλό είναι όσοι ενδιαφέρονται να αναγνώσουν και το πρώτο μέρος της μελέτης μας (http://aktines.blogspot.com/2026/06/blog-post_01.html#more) για πληρέστερη ενημέρωση. Στο πρώτο μέρος είχαμε ασχοληθεί με την μετάφραση της Καινής Διαθήκης, στο δεύτερο μέρος θα ασχοληθούμε με λάθη και ασυνέπειες της μετάφρασης του Σπύρου Φίλου που αφορούν την Παλαιά Διαθήκη και το Μασοριτικό Εβραϊκό  κείμενο.

Μετάφραση Σπύρου Φίλου : «Kαι εκείνος είπε: Oρκίσου σε μένα· και του ορκίστηκε. Kαι ο Iσραήλ προσκύνησε επάνω στην άκρη τής ράβδου του» (Γένεση 47:31).

Άγιος Μητροφάνης, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως

ΑΓΙΟΣ ΜΗΤΡΟΦΑΝΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Ο σεπτός πατριαρχικός θρόνος της Κωνσταντινουπόλεως στη δισχιλιόχρονη ιστορική του πορεία ανάδειξε μια πληθώρα αγίων Επισκόπων, οι οποίοι λαμπρύνουν την Εκκλησία μας. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Μητροφάνης, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ένας όντως σπουδαίος άνδρας, ο οποίος διαδραμάτισε το δικό του ρόλο στην μετά τους διωγμούς εποχή της Εκκλησίας μας.

      Γεννήθηκε στις αρχές του 3^ου αιώνα και είχε αριστοκρατική καταγωγή. Υπήρξε γιος του ειδωλολάτρη Ρωμαίου ευγενούς Δομετίου, αδελφού του αυτοκράτορα της Ρώμης Πρόβου (276-282). Ο Δομέτιος είχε αποκτήσει δύο γιούς, τον Πρόβο και τον Μητροφάνη, στα οποία έδωσε σοβαρή μόρφωση. Ο Μητροφάνης διακρίνονταν για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, την πραότητά του και την ενάρετη ζωή του.

 Ο Δομέτιος, άνθρωπος αγαθός και καλών προαιρέσεων, συναισθάνθηκε την παραδοσιακή ειδωλολατρική θρησκεία ως ανάξια του χαρακτήρα του και ασφυκτιούσε μέσα στο δεισιδαίμον παγανιστικό περιβάλλον. Η λατρεία των ψεύτικων, ανήθικων και εν πολλοίς γελοίων παγανιστών «θεών» δεν τον συγκινούσε και γι’ αυτό κάποια στιγμή έπαψε να συμμετέχει στις ειδωλολατρικές θρησκευτικές τελετές και εκδηλώσεις και άρχισε να ψάχνει την πίστη στον αληθινό Θεό. Μάλιστα για να ξεφύγει από τους ελέγχους και τις πιέσεις του οικογενειακού του περιβάλλοντος, έφυγε από την πατρίδα του και εγκαταστάθηκε, με την οικογένειά του, στο Βυζάντιο, την αποικία των Μεγαρέων, η οποία έμελλε να αναδειχθεί η βασιλίδα των πόλεων. Εκεί γνωρίστηκε με τον Επίσκοπο Βυζαντίου Τίτο, με τον συνδέθηκε με φιλία, κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη και έλαβε το Άγιο Βάπτισμα, αυτός και η οικογένειά του.

Σαντορίνη: «Τιμή» για τον νεκρό να ποδοπατάνε τις στάχτες του – Αυτός είναι ο «σεβασμός» που εμπνέει η αποτέφρωση!

Σαντορίνη: «Τιμή» για τον νεκρό να ποδοπατάνε τις στάχτες του – Αυτός είναι ο «σεβασμός» που εμπνέει η αποτέφρωση!

Να που οδηγεί ο μηδενισμός και η ασέβεια της καύσης των νεκρών - Μια Βρετανίδα τουρίστρια στη Σαντορίνη, σκόρπισε στα σοκάκια τις στάχτες του πατέρα της

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Aνοικτὴ Επιστολή προς τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου περί της υποθέσεως του Μητροπολίτη Τυχικού

Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ Πρὸς τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου κ.κ. Γεώργιο.

Βασίλειος Εὐσταθίου, Θεολόγος-Φυσικός

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Κύπρου κ.κ. Γεώργιε,                 30 Μαΐου 2026

τὴν εὐχή σας! Ἀνήκω στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν εἶμαι ἀποτειχισμένος, ἀλλὰ εἶμαι σὲ κοινωνία μὲ τὸν τοπικὸ κανονικὸ Ποιμενάρχη, τὸν ὁποῖο σέβομαι καὶ μνημονεύω. Ἄν καὶ δὲν μὲ γνωρίζετε προσωπικά, ὅπως καὶ οὔτε ἐγὼ ἐσᾶς, σᾶς ἀπευθύνομαι κυρίως γιὰ ἕνα πολὺ συγκεκριμένο σημεῖο στὴν ὑπόθεση τοῦ σεβασμιώτατου Ἀρχιερέα ἐκ Πάφου Τυχικοῦ.  Στὴν πραγματικότητα δὲν γνωρίζω προσωπικά οὔτε ἐκεῖνον, ἀλλὰ παρακολουθῶ μὲ προσοχὴ τὴν ἐξέλιξη τῆς ὑποθέσεώς του, εἰδικὰ μετὰ τὴν ἱερὰ Σύνοδο τῆς 22ης Μαΐου 2025, ὅπου ἀποφασίστηκε ἡ ἀπομάκρυνση του ἀπὸ τὸν θρόνο τῆς Ἱερῆς Μητροπόλεως Πάφου.

Δὲν εἶναι δική μας ὑπόθεση νὰ κρίνουμε, ἐὰν ἡ ἀπόφασή τῆς κυπριακῆς Ἱερῆς Συνόδου τότε ἦταν δίκαια ἤ ὄχι. Ὅσα ἔχουν δημοσιευθεῖ βέβαια δείχνουν ὅτι ἡ ἀπόφαση λήφθηκε κατὰ πρῶτον βάση κατηγοριῶν ποὺ ἀπεύθυνε ὁ δήμαρχος Πάφου, τὶς ὁποῖες ἄκουσα ἀπὸ τὸν ἴδιο σὲ βίντεο καὶ ἦταν τοῦ τύπου «τὰ ἔχω μὲ τὸν γείτονα, γιατὶ βήχει καὶ ἔχει τὸ μπαλκόνι ἀνοιχτό». Δηλαδὴ κατηγορίες ἀνθρώπου ποὺ ψάχνει ὁποιαδήποτε ἀφορμὴ νὰ κατηγορήσει τὸν συνάνθρωπό του. Μὲ αὐτὸ τὸ τρόπο θὰ μποροῦσαμε νὰ μᾶς φταῖνε ὅλοι καὶ νὰ μὴν τὰ εἴχαμε καλά μὲ κανένα, πράγμα ὅμως ποὺ δὲν δικαιολογεῖται, πόσο μάλλον μὲ ἕναν Μητροπολίτη. Ἐπειδὴ πάντως ὑπάρχει καὶ Θεός, ποὺ δὲν θέλει τὴν συκοφαντία («οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου»), ὁ συγκεκριμένος δήμαρχος βγήκε καὶ αὐτὸς στὴν συνέχεια σὲ ἀργία. Ἄρα τὸ πρόσωπο αὐτὸ δὲν ἦταν ἀξιόπιστος μάρτυρας. Ἔτσι δὲν εἶναι Μακαριώτατε;

Γερμανία: ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ συμπροσευχήθηκε με αιρετικούς και μοίρασε σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ !!!

 

(15 Μαΐου 2026) Ημέρα των παπικών στο Βίρτσμπουργκ (Würzburg) Φρανκφούρτη της Γερμανίας, ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ (κατά κόσμον Ιωάννης Σφιάτκος) του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ήταν εκεί συμπροσευχόμενος και μοίραζοντας σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ !!! Ιδού το θεάρεστο έργο του πατριάρχη του Γένους !

Αγίες Μάρθα και Μαρία: Οι αδελφές του Λαζάρου

ΑΓΙΕΣ ΜΑΡΘΑ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑ: ΟΙ ΑΔΕΛΦΕΣ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Η οικογένεια του αγίου Λαζάρου είχε την ύψιστη ευλογία να απολαμβάνει τη φιλία με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και να Τον φιλοξενεί στο σπίτι της.

    Σύμφωνα με τις ευαγγελικές διηγήσεις, ζούσαν η ευσεβής οικογένεια του Λαζάρου και των δύο αδελφών του, της Μάρθας και της Μαρίας στην κώμη Βηθανία, ένα μικρό χωριό, που ταυτίζεται παραδοσιακά με τη σημερινή πόλη αλ-Εϊζαριγιά, στη Δυτική Όχθη, στους ανατολικούς πρόποδες του όρους των Ελαιών, περίπου 2,5 χιλιόμετρα ανατολικά της Ιερουσαλήμ. Δεν αναφέρεται πως συνδέθηκαν με φιλία με τον Κύριο. Εικάζουμε ότι συνδέονταν με κάποια μακρινή συγγένεια.

Ξεκάθαρα με τις δυνάμεις του κακού.

 

Το είδαμε και αυτό. Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος Β’ φιλάει το χέρι της ‘Μακαριωτάτου’ Λίνας Μενδώνη. Ο νέας κοπής επίσκοπος είναι προχω και έχει άλλες σκοτούρες. Σίγουρα δεν ασχολείτε με αυτά που αφορούν την Εκκλησία. Ο προσκυνητής του τάφου του μασόνου Καζαντζάκη και αμνηστευτής του θανάσιμου αμαρτήματος της ομοφυλοφιλίας, έχει ταχθεί -και δεν είναι ο μόνος- ξεκάθαρα στο πλευρό των δυνάμεων που πολεμούν την Εκκλησία. Αυτό το χέρι που υπέγραψε τις βλάσφημες εκθέσεις στην λεγόμενη «Εθνική» Πινακοθήκη, ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης το φίλησε! Να θυμηθούμε, στον ένα όροφο υβρίζετο o Χριστός, η Παναγία μας και Άγιοι της Εκκλησίας, στον άλλον (πώς να το περιγράψει κανείς αυτό) έπαιζε τσόντα με την ηχητική υπόκρουση της προσευχής «Βασιλεύ Ουράνιε» και του Εθνικού Ύμνου.

Ανοικτή επιστολή προς τον Αρχιμανδρίτη Γρηγόριο Ιωαννίδη. «Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου»

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΙΩΑΝΝΙΔΗ

«Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου»

Πανοσιολογιώτατε,

Από τις ερήμους του Ιορδάνου μέχρι τα παράλια της Πάφου ακούγεται η ίδια φωνή.

Η πνευματική άλωση προηγείται της ιστορικής άλωσης.

 

Η πνευματική άλωση προηγείται της ιστορικής άλωσης.

Από τη Φλωρεντία και την Άλωση της Κωνσταντινούπολης έως τις σύγχρονες εκκλησιαστικές αντιπαραθέσεις στην Κύπρο

Δρ. Νικόλαος Δημητρίου, Θεολόγος

Η ιστορία της Εκκλησίας διδάσκει ότι οι μεγάλες κρίσεις των εθνών και των κοινωνιών δεν αρχίζουν πάντοτε από τα τείχη, τα όπλα ή την πολιτική. Συχνά αρχίζουν από την αλλοίωση του φρονήματος της πίστεως. Μέσα σε αυτό το πνεύμα πολλοί Ορθόδοξοι ερμήνευσαν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης όχι απλώς ως στρατιωτική ήττα, αλλά ως αποτέλεσμα μιας προγενέστερης πνευματικής πτώσεως.

Η λατρεία του Σατανά ως έσχατη πνευματική εκτροπή του σύγχρονου ανθρώπου (Σχόλιο σε σατανιστική εκδήλωση στη Βαλτιμόρη των Η.Π.Α.)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 3η Ιουνίου 2026

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΩΣ ΕΣΧΑΤΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

(Σχόλιο σε σατανιστική εκδήλωση στη Βαλτιμόρη των Η.Π.Α.)

      Είναι γεγονός ότι η μεγαλύτερη τραγωδία του σύγχρονου ανθρώπου —και εκείνη που σηματοδοτεί την πνευματική του καταστροφή— είναι η συμφιλίωσή του με τον «ἀπ’ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνον» διάβολο (Ιωάν.8,44), τον αρχέγονο ολετήρα του, τον οποίο ανύψωσε στη θέση του Θεού. Ο σημερινός «θεός» ενός μεγάλου μέρους της ανθρωπότητας είναι πλέον ο Σατανάς.

Όσιος Αγαπητός ο Ανάργυρος και Ιαματικός. (1ῃ ̉ Ιουνίου)

 

Ὅσιος Ἀγαπητός

ὁ ̉ Ανάργυρος καί ̉  Ιαματικός

Ο Ὅσιος Ἀγαπητὸς ἔζησε στὴ Ρωσία περὶ τὸν 11ο αἰώνα μ.Χ. καὶ ἀσκήτεψε στὴ Μεγάλη Λαύρα τοῦ Κιέβου στὰ χρόνια τοῦ Ὁσίου Ἀντωνίου τοῦ ὁποίου ἦταν μαθητής († 10 Ἰουλίου). Ὁ Ὅσιος πράγματι ἦταν ἀγαπητὸς στὸν Θεὸ καὶ ἔτσι τὸν ἀξίωσε τοῦ χαρίσματος τῆς θαυματουργίας. Ἡ φήμη του ἁπλώθηκε παντοῦ καὶ πλήθη πιστῶν ἔρχονταν στὸν Ὅσιο, γιὰ νὰ θεραπευθοῦν. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ τὸν ἀποκαλοῦσαν ἰατρό

   Στό Κίεβο ζοῦσε ἕνας διάσημος παθολόγος ὁ ὁποῖος δέν μπόρεσε νά κάνει καλά μία ἄρρωστη γυναίκα.  ̉Εκείνη τότε κατέφυγε στόν ῞Οσιο  ̉Αγαπητό ὁ ὁποῖος τήν θεράπευσε. ῾Ο γιατρός, ὅταν τό ἔμαθε, γεμάτος φθόνο προσπάθησε νά τόν δηλητηριάσει, ὁ Θεός ὅμως τόν προστάτεψε καί δέν ἔπαθε τίποτα. 

   Ἀνάμεσα στοὺς ἄλλους, ἐθεράπευσε καὶ τὸν πρίγκιπα τοῦ Τσέρνιγκωφ Βλαδίμηρο Βσεβολόντοβιτς, ὁ ὁποῖος ἀργότερα ἔγινε μεγάλος πρίγκιπας τοῦ Κιέβου μὲ τὴν ἐπωνυμία «Μονομάχος» (1114 - 1125).

   Ὁ Ὅσιος Ἀγαπητὸς ἐκοιμήθηκε μὲ εἰρήνη καὶ τὰ ἱερὰ λείψανά του φυλάσσονται στὸ Σπήλαιο τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου (Λάβρα Πετσέρσκα)

ΟΙ ΔΥΟ ΧΙΤΩΝΕΣ (Κυριακή των Αγίων Πάντων).

ΟΙ ΔΥΟ ΧΙΤΩΝΕΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

«Εορτή διαπαντός εστι, και Πεντηκοστή, και Πάσχα, και Επιφάνεια», λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, εξηγώντας ότι την εορτή την κάνει όχι η ημερολογιακή περίοδος, αλλά η καθαρή συνείδηση, ο τρόπος με τον οποίο ζει ο άνθρωπος (Εις την αγίαν Πεντηκοστήν, Ομιλία α΄, PG 50, 463). Έτσι και η Πεντηκοστή συνεχίζεται αδιαλείπτως με την συνεχή δράση του Αγίου Πνεύματος, το οποίο, όντας φως και ειρήνη, εγκαινίζεται αδιάκοπα στις ψυχές των πιστών και «αποστολικάς καρδίας κτίζει καθαράς».

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

ΓΕΝΙΚΑ: Η Κυριακή των Αγίων Πάντων είναι η τελευταία Κυριακή του «Πεντηκοσταρίου». Με αυτήν τελειώνει ο κινητός κύκλος των εορτών που άρχισε από την Α΄Κυριακή του Τριωδίου (Τελώνου και Φαρισαίου). Η Κυριακή των Αγίων Πάντων είναι η σφραγίδα της εορταστικής αυτής περιόδου, που μας παρουσιάζει τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, τους Αγίους Πάντες. Είναι απόδειξη του έργου της Εκκλησίας και παρουσιάζει όσους αγαθά αγίασε το Πνεύμα το Άγιο στον κόσμο.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ: Η Εορτή των Αγίων Πάντων τους πρώτους αιώνες ήταν εορτή μόνο των Μαρτύρων. Το Τυπικό της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινουπόλεως κατά τον Ι' αιώνα, προβλέπει σύναξη και παννυχίδα στη Μεγάλη Εκκλησία, και στο ναό των Αγίων Μαρτύρων. Η εορτή ονομάζεται “των Αγίων Πάντων” και το συναξάρι επισημαίνει ότι κατ' αυτήν επιτελείται η μνήμη «των αγίων και καλλινίκων μαρτύρων των εν πάση τη οικουμένη κατά διαφόρους καιρούς μαρτυρησάντων υπέρ του ονόματος του Μεγάλου Θεού και Σωτήρος Ημών Ιησού Χριστού». Η Εορτή των Αγίων Πάντων θεσπίσθηκε επί Λέοντος του Σοφού.

Μετά το θάνατο της ευλαβούς συζύγου του Θεοφανούς, έκτισε ναό με σκοπό να τον τιμήσει στο όνομά της. Όταν ανακοίνωσε στην Εκκλησία το σκοπό του, του υποδείχθηκε ότι πρέπει να περάσει χρόνος για να αποκτήσει αυτή το «τίμιον και σεβάσμιον». Ο Βασιλεύς υποτάχθηκε και αφιέρωσε το ναό στη μνήμη και τιμή πάντων των Αγίων των απανταχού της γης.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας ως οδηγοί της πίστεως

π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ

             ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Οι Πατέρες της Εκκλησίας ως οδηγοί της πίστεως

Οι Πατέρες της Εκκλησίας αποτελούν ένα από τα πιο φωτεινά κεφάλαια της Χριστιανικής Παράδοσης. Δεν είναι απλώς διδάσκαλοι ή συγγραφείς μιας άλλης εποχής, αλλά ζωντανές φωνές που μιλούν ακόμη στον σημερινό άνθρωπο με δύναμη, διαύγεια και παρηγορητική αλήθεια. Η γραφή τους δεν περιορίζεται σε θεωρητικά σχήματα· είναι καρπός προσευχής, ασκητικής αθλήσεως, θείας εμπειρίας, πόνου και αγάπης για τον άνθρωπο.

Ο Μητροπολίτης Τυχικός απορρίπτει τις κατηγορίες και ζητεί να αποκαλυφθεί το κρυμμένο έγγραφο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 01.06.2026

Απάντηση σε δημοσίευμα https://www.alphanews.live/cyprus/entonos-o-archiepiskopos-gia-tychikotragikes-katastaseis-piso-apo-ta-gegonota-vriskotan-mia-klika/ 01.06.2026

+ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Επειδή συνεχίζεται να δηλώνεται και αναπαραγάγεται η λανθασμένη είδηση, ότι πίσω από τα γεγονότα που δημιουργήθηκαν για την απομάκρυνση από τον θρόνο της Μητρόπολης Πάφου του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη (πρ.) Πάφου κ. Τυχικού, βρισκόταν δήθεν μία κλίκα «αποτειχισμένων» ανθρώπων, ο Πανιερώτατος ενημερώνει δια της παρούσης τον σταθμό σας και τους τηλεθεατές, ότι:

Το εκκλησιολογικό έγκλημα του πατρ. Βαρθολομαίου στην Ουκρανία εξηγημένο σε 10 λεπτά (Βασίλειος Τουλουμτσής).

 

Εισήγηση στο Διεθνές Συνέδριο με θέμα: The Crucifixion of Orthodoxy in the 21st Century: Spiritual Wars, the Ecumenist Offensive, and Global Politics

«Θα ήθελα κι εγώ με την σειρά μου αρχικώς να συγχαρώ το Κέντρο Γεωστρατηγικών Μελετών στο Βελιγράδι για την διοργάνωση του παρόντος διεθνούς συνεδρίου και επίσης να τους ευχαριστήσω θερμά για την τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυναν.

Η Εισαγγελία Αθηνών υποχρεώνει το Υπουργείο Παιδείας να χορηγήσει τα έγγραφα για την υπόθεση του Μητροπολίτη Τυχικού

ΑΘΗΝΑ. Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών απηύθυνε επίσημη παραγγελία προς το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού της Ελλάδας, ζητώντας τη χορήγηση δέσμης εγγράφων κατόπιν αιτήσεως του πρώην Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.

Ἡ εἰς ἐπήκοον ἀνάγνωση τῶν μυστικῶν Ἱερατικῶν Εὐχῶν τῆς Λειτουργίας ἀπό ἐμπειρικῆς ἀπόψεως

Ἡ εἰς ἐπήκοον ἀνάγνωση τῶν μυστικῶν Ἱερατικῶν Εὐχῶν τῆς Λειτουργίας ἀπό ἐμπειρικῆς ἀπόψεως

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, PhD
αʹ ἔκδοσις, 28/5/2026

(γιά καλύτερη ἐμπειρία ἀνάγνωσης, γιά τίς παραπομπές, τίς ἀναφορές, κτλ., δεῖτε παρακάτω τό PDF)

«κλείσας τὴν θύραν σου πρόσευξαι τῷ Πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ», Ματθ. ϛʹ 5-6

«μυστικῆς ἐπιτελουμένης Εὐχῆς» (Ἅγ. Γρηγόριος Νύσσης, 4ος αἰ.)

«μίαν μὲν τὴν πρώτην [Εὐχὴν] διὰ σιωπῆς», ΙΘʹ (19ος) Κανὼν τῆς Συνόδου τῆς Λαοδικείας

Χαρακτηριστικὸ τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι ἡ τήρηση τῆς Παραδόσεως. Ἡ τήρηση τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως εἶναι Ἀποστολικὴ ἐντολή. Στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς Παραδόσεις (Βʹ Θεσ. βʹ 15). Πάντα εὐσχημόνως καὶ κατὰ Τάξιν γινέσθω (Αʹ Κορ. ἰδʹ 40). Στὴν διακονία στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν κάνει ὁ καθένας του κεφαλιοῦ του, ἀλλιῶς κοινῶς προτεσταντίζει. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι «ἑπομένη τοῖς Ἁγίοις Πατράσι», ὄχι ἑπομένη ταῖς προσωπικαῖς γνώμαις ἑκάστου. Γιατί πρέπει νὰ τηρεῖται ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας; Ἡ Ἱερὰ Παράδοση εἶναι ἡ ἀσφαλὴς ὁδὸς τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁδὸς τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἡ ἀσφαλὴς ὁδὸς τῆς θείας λατρείας, τῆς προσευχῆς, τῆς μετανοίας, τῆς καθάρσεως, τοῦ φωτισμοῦ καὶ τῆς θεώσεως.

Ἡ ἀκαδημαϊκή ἁγιοποίησης τοῦ Μητρ. Ζηζιούλα

Ἡ ἀκαδημαϊκή ἁγιοποίησης τοῦ Μητρ. Ζηζιούλα

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

  Κατὰ τὴν πρόσφατη 3η Ἐτήσια Διάλεξη «Μητροπολίτης Περγάμου Ἰωάννης Ζηζιούλας» ποὺ ἔλαβε χώρα στὴ Θεολογκὴ Σχολὴ τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, διατυπώθηκε ἀπὸ τὸν ἐξ Ἀμερικῆς προσκληθέντα ὁμιλητή, τὸν π. Ἀλέξιο Torrance, Καθηγητὴ Βυζαντινῆς Θεολογίας στὸ Πανεπιστήμιο Notre Dame, μιὰ θέση ἰδιαιτέρως βαρύνουσας σημασίας: ὅτι ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Περγάμου ἀποτελεῖ τὴν «ἐνσάρκωση τῆς ὀρθόδοξης θεολογικῆς συνειδήσεως στὴν ἀνατολή». Ἡ ἀποφθεγματικὴ αὐτὴ διατύπωση ἐγείρει σοβαρά δογματικὰ καὶ ἐκκλησιολογικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ προσπεραστοῦν χάριν ἀκαδημαϊκῆς ἁβροφροσύνης.

  Τὸ γεγονὸς ὅτι μιὰ τέτοια ἰσοπεδωτικὴ θέση φιλοξενεῖται καὶ προβάλλεται χωρὶς ἀντίλογο ἐντὸς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν — ἑνὸς θεσμοῦ ποὺ ἱστορικὰ ὀφείλει νὰ ἀποτελεῖ τὸν θεματοφύλακα τῆς πατερικῆς παραδόσεως στὴν Ἑλλάδα — προκαλεῖ ἀνησυχία. Δείχνει μιὰ τάση ἄκριτης ἀποδομῆς καὶ προσπάθειας ἀκαδημαϊκῆς ἁγιοποιήσεως ἑνὸς σύγχρονου στοχαστῆ, ἡ θεολογία τοῦ ὁποίου, παρὰ τὴ λάμψη της στὸ ἐξωτερικό, παρουσιάζει ριζικὲς καὶ προβληματικὲς ἀποκλίσεις ἀπὸ τὴν αὐθεντικὴ ἁγιοπατερικὴ ὀντολογία.

Δεν είσαι Θεός… είσαι Δέσποτας!

Δεν είσαι Θεός… είσαι Δέσποτας!

 Παναγιώτης Πεντζουρίδης

– Μια ψηφιακή αφίσα απεικονίζει τον Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου με τη στάση του Παντοκράτορα, αιωρούμενο κολοσσιαίο πάνω από την πόλη του Κιλκίς, μετατρέποντας το ποίμνιο σε σκηνικό και τη πόλη σε υποπόδιο.

Για 1η φορά στην Ιστορία: Οδεύουμε προς κοινωνία ηλιθίων;

Οι μεγάλες πλατφόρμες κατακερματίζουν την προσοχή, πολλαπλασιάζουν τις άμεσες ικανοποιήσεις, δημιουργούν εθιστικούς βρόχους, παγιδεύουν τους χρήστες σε αλγοριθμικές φούσκες και εκθέτουν ανηλίκους σε εξαιρετικά βίαιο, επικίνδυνο και τοξικό περιεχόμενο.

ΓΙΑ 1^Η ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ: Οδεύουμε προς κοινωνία ηλιθίων;

Συνέντευξη με τον Μισέλ Ντεμουρζέ*

Για έναν αιώνα, οι δυτικές κοινωνίες ζούσαν με μια έμμεση βεβαιότητα: κάθε γενιά θα ήταν πιο μορφωμένη, πιο προηγμένη γνωστικά και καλύτερα διανοητικά εξοπλισμένη από την προηγούμενη. Ωστόσο, αυτή η ιστορική δυναμική φαίνεται τώρα να αντιστρέφεται.

Η πολιτισμική κρίση στη Δύση

Η πολιτισμική κρίση στη Δύση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Η πολιτισμική κρίση στη Δύση είναι άποψη σημαντικών διανοουμένων της του 20ού αιώνα. Μεταξύ αυτών είναι ο Γερμανός φιλόσοφος του πολιτισμού και της ιστορίας Όσβαλντ Σπένγκλερ, του οποίου φέτος είναι τα 90χρονα από τον θάνατό του (1880-1936). Ο Σπένγκλερ έγραψε μεταξύ του 1918 και του 1922 το κλασσικό δίτομο ογκώδες  έργο του «Η παρακμή της Δύσης», το οποίο κυκλοφορείται και στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Τυπωθήτω – Γιώργος Δαρδανός». Ένας άλλος σημαντικός λόγιος του 20ού αιώνα που υπήρξε κριτικός προς την πολιτισμική πορεία της Δύσης είναι ο Γάλλος Αντρέ Μαλρό, που φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον θάνατό του (1901-1976).

Αγίου Πνεύματος: Με το Πνεύμα της Αληθείας ή με τον συρμό του κόσμου;

 

Αγίου Πνεύματος: Με το Πνεύμα της Αληθείας ή με τον συρμό του κόσμου;

Ας ζητήσουμε από το Άγιο Πνεύμα το σωτήριο δώρο της διάκρισης, για να αναγνωρίζουμε τις ενέδρες του πονηρού και να οικοδομούμε ψυχές

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Τουριστικὸς μοναχισμός, ἡ νέα πραγματικότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους

Τουριστικὸς μοναχισμός, ἡ νέα πραγματικότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους

Ἀνησυχῶν Ἁγιορείτης Μοναχὸς

  Τό ἄρθρο 4 τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀναφερόμενο στήν ἀποστολή τῆς μοναστικῆς πολιτείας, ὁρίζει ὅτι “Οὐδέποτε οὐδέν τῶν ἐν τῷ Ἄθῳ ἱερῶν Σκηνωμάτων δύναται νά ἐκτραπῇ τοῦ ἀρχικοῦ αὐτοῦ προορισμοῦ καί μετασχηματισθῆ ταῖς κοσμικαῖς χρείαις”,  ὅμως ἡ   σύγχρονη  πρα­γματικότητα δέν ἀνταποκρίνεται πλήρως μέ τό ὡς ἄνω ἄρθρο.

Ἅγιος Ἰουστῖνος καὶ σπερματικὸς λόγος

Ἅγιος Ἰουστῖνος καὶ σπερματικὸς λόγος

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος

            «Τὴν ἀπαρχὴν τῶν φιλοσόφων» τιμᾶ ἡ Ἐκκλησία μας τὴν 1^η Ἰουνίου, τὸν Ἰουστῖνο τὸν φιλόσοφο καὶ μάρτυρα, τὸν ἀνήκοντα καὶ στὴν χορεία τῶν Ἀπολογητῶν. Οἱ Ἀπολογητὲς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἀνέλαβαν, κατὰ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰῶνες, ἐνώπιον τῶν Ῥωμαίων πολιτικῶν καὶ ἄλλων ἀρχόντων τὴν ὑπεράσπιση τῆς χριστιανικῆς πίστεως ἔναντι στὶς ποικίλες κατηγορίες τῶν ἐθνικῶν καὶ τῶν Ἰουδαίων.

Λάθη στην μετάφραση του Σπύρου Φίλου (Α΄Μέρος)

ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΦΙΛΟΥ

(Α  ΜΕΡΟΣ)

Χρήστος Σαλταούρας

            Η μετάφραση του Σπύρου Φίλου είναι μία Προτεσταντική μετάφραση της Αγίας Γραφής στην Δημοτική Ελληνική γλώσσα. Έχει βασιστεί κυρίως στην παλαιότερη  μετάφραση του Νεόφυτου Βάμβα (στην αρχαιοπρεπή καθαρεύουσα), λάθη και αντιφάσεις της οποίας αναπαράγει. Συγκρινόμενη η μετάφραση του Σπύρου Φίλου με αυτή του Βάμβα έχει ίσως λιγότερα αλλά παρόμοια λάθη. 

Πριν σταχυολογήσουμε ορισμένα μόνο από τα λάθη της μετάφρασης του Σπύρου Φίλου πρέπει να αναφέρουμε τα εξής:

1)     Η Προτεσταντική μετάφραση της Αγίας Γραφής του Σπύρου Φίλου έχει ως βάση για την Παλαιά Διαθήκη το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο και όχι την μετάφραση των Εβδομήκοντα που αποτελεί το επίσημο κείμενο για την Παλαιά Διαθήκη της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

2)     Παρά την δουλική υποταγή των Προτεσταντών στο Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο το οποίο θεωρούν γνήσιο και θεόπνευστο (παρά τις ανακρίβειες, αντιφάσεις και αλλοιώσεις που αυτό έχει) …..σε ορισμένα εδάφια ακολουθούν τους Εβδομήκοντα ή δικής τους έμπνευσης αποδόσεις ερχόμενοι σε αντίφαση με τους Μασορίτες τους οποίους θέλουν να μεταφράζουν !!! Αυτό παρατηρείται και στην μετάφραση του Σπύρου Φίλου.

Κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τόν Ἅγιο Πνεῦμα

Κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τόν Ἅγιο Πνεῦμα

Τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πάντοτε θεωροῦσε τήν  αἵρεση θανάσιμο ἁμάρτημα, πάντοτε δίδασκε ὅτι ὁ ἄνθρωπος πού προσβάλλεται ἀπό τήν φοβερή ψυχική ἀσθένεια τῆς αἱρέσεως εἶναι πνευματικά νεκρός, ξένος πρός τήν θεία χάρη καί τήν σωτηρία, κοινωνός τοῦ διαβόλου καί ἀκόλουθός του στήν αἱώνια κόλαση. Ἡ αἵρεση εἶναι γέννημα τοῦ διαβόλου, ἐπινόησή του, εἶναι σχεδόν εἰδωλολατρία. Οἱ ἄγιοι Πατέρες ἀποκαλοῦν συνήθως τήν εἰδωλολατρία ἀσέβεια καί τήν αἵρεση δυσσέβεια. 

Ὅποιος διαβάσει μέ προσοχή τά Πρακτικά τῶν Ἁγίων Συνόδων, εὔκολα θά πεισθεῖ ὅτι ὁ χαρακτήρας τῶν αἱρετικῶν εἶναι σατανικός. 

Κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τόν Ἅγιο Πνεῦμα. Ὅλων τῶν αἱρέσεων ἡ οὐσία εἶναι ἡ βλασφημία. 

(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, σελ. 209, ἐκδόσεως Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου 2024. ) 

-------------------------------------------- 

ΑΠΛΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ:  Πρῶτον, ψάλλουμε στούς αἴνους τῆς Πεντηκοστῆς ὅτι τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας συγκροτεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα, καί δεύτερον μᾶς πληροφορεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον μέσῳ τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, ὅτι κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα.