ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΟ ΚΑΙ ΠΑΝΕΝΔΟΞΟ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,
ΤΙΤΟ1
Καθώς πρόκειται να επιχειρήσω να πλέξω
αποστολικό εγκώμιο, είθε να μου παρασταθεί ως βοηθός το Άγιο Πνεύμα και να μου
χαρίσει τον λόγο που επιθυμώ. Γιατί συνηθίζει πάντοτε να συμπαρίσταται σε
εκείνους που έχουν επιλεγεί να μιλούν με την δική Του έμπνευση, όπως ακριβώς
και παλαιότερα, όταν κατέβηκε από ψηλά με τη μορφή γλωσσών και κάθισε επάνω σε
καθέναν από τους μαθητές του Χριστού. Και
ας έρθει, όχι για να μετρήσει πόσο άξιος είμαι εγώ για ένα τόσο υψηλό
εγχείρημα, αλλά, σύμφωνα με το μέγεθος της θείας και αγαθής ενέργειάς Του προς
εμάς, για να μας χαρίσει πλουσιοπάροχα την απείρως μεγάλη χάρη Του.
Μακάρι κι εσείς, που επιθυμείτε να
γευθείτε την άφθονη φωτοχυσία που αναβλύζει από εκεί, να ενώσετε την προσευχή
σας με τη δική μου και να πείτε:
«Κύριε, γνώρισόν μοι, καὶ γνώσομαι (:Κύριε, φανέρωσέ μου, κάνε γνωστή σε εμένα την αλήθεια κι εγώ θα την
γνωρίσω)» [Ἱερ.
11,18], ώστε να ξέρω πότε πρέπει να μιλήσω· και ακόμη: «Μὴ
περιέλῃς ἐκ τοῦ στόματός μου λόγον ἀληθείας ἕως σφόδρα(: Ποτέ να μην αφαιρέσεις από το στόμα μου,
Κύριε, τον λόγο της αληθείας Σου και το θάρρος να ομολογώ αυτήν)»[Ψαλμ.118,43]. Έχοντας, λοιπόν,
μπροστά μας το μεγαλειώδες θέμα με το οποίο πρόκειται να πραγματευθούμε, είναι
απολύτως αναγκαίο να απευθυνόμαστε με
προσευχή στο Άγιο Πνεύμα και να ζητούμε από αυτό δύναμη μεγαλύτερη από τη
δική μας αξία, ώστε να μπορέσουμε να πούμε όσα αρμόζουν και να μην αδικήσουμε
με τον λόγο μας εκείνον που εγκωμιάζουμε.