Λάθη στην μετάφραση του Σπύρου Φίλου (Β΄Μέρος)

ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΦΙΛΟΥ

(Β  ΜΕΡΟΣ)

Χρήστος Σαλταούρας

            Αγαπητοί αναγνώστες συνεχίζουμε με το δεύτερο μέρος της μελέτης μας για τα μεταφραστικά λάθη της Προτεσταντικής  μετάφρασης της Αγίας Γραφής του Σπύρου Φίλου. Στόχος είναι να εκτεθούν ορισμένα μόνο μεταφραστικά λάθη και αντιφάσεις του εν λόγω κειμένου, ώστε να ενημερωθούν σχετικά Ορθόδοξοι και Προτεστάντες και να καταλάβουν περί τίνος πρόκειται βγάζοντας τα ορθά συμπεράσματα. Ορισμένοι Προτεσταντικοί κύκλοι εδώ στην Ελλάδα την χρησιμοποιούν κατά κόρον την μετάφραση του Σπύρου Φίλου και την έχουν ψηλά στην εκτίμησή τους και πιστεύουν ότι αποδίδει με ακρίβεια το αρχαίο Ελληνικό κείμενο της Καινής Διαθήκης καθώς και το Εβραϊκό Μασοριτικό κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης . Φυσικά αυτό δεν συμβαίνει και καλό είναι όσοι ενδιαφέρονται να αναγνώσουν και το πρώτο μέρος της μελέτης μας (http://aktines.blogspot.com/2026/06/blog-post_01.html#more) για πληρέστερη ενημέρωση. Στο πρώτο μέρος είχαμε ασχοληθεί με την μετάφραση της Καινής Διαθήκης, στο δεύτερο μέρος θα ασχοληθούμε με λάθη και ασυνέπειες της μετάφρασης του Σπύρου Φίλου που αφορούν την Παλαιά Διαθήκη και το Μασοριτικό Εβραϊκό  κείμενο.

Μετάφραση Σπύρου Φίλου : «Kαι εκείνος είπε: Oρκίσου σε μένα· και του ορκίστηκε. Kαι ο Iσραήλ προσκύνησε επάνω στην άκρη τής ράβδου του» (Γένεση 47:31).

Εδώ ο Σπύρος Φίλος αποδίδει λάθος το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο που τόσο αγαπούν οι Προτεστάντες και περιφρονούν την μετάφραση των Εβδομήκοντα ! Στην πραγματικότητα στο παρόν εδάφιο υιοθετεί την μετάφραση των Εβδομήκοντα η οποία συμφωνεί και με το παράλληλο εδάφιο της Καινής Διαθήκης – Εβραίους 11:21 που αναφέρεται στο ίδιο περιστατικό με το εδάφιο Γένεση 47:31. Προτού δούμε αναλυτικά το θέμα πρέπει να ερωτήσουμε τους Προτεστάντες που αποδέχονται παρόμοιες μεταφράσεις το εξής  :

Γιατί σε ορισμένα εδάφια δέχονται την μετάφραση εδαφίων της Παλαιάς Διαθήκης συμφώνως με την Μετάφραση των Εβδομήκοντα, ερχόμενοι σε αντίθεση με το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο, ενώ σε άλλα εδάφια ακολουθούν δουλικά το Μασοριτικό ακόμη και όταν η Καινή Διαθήκη τους διαψεύδει ;;; Αυτό είναι ένα καίριο ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει τους Διαμαρτυρόμενους.

Στο εδάφιο Γένεση 47:31 ο Φίλος αναφέρει ΡΑΒΔΟ όπως οι Εβδομήκοντα και όπως η Καινή Διαθήκη– Εβραίους 11:21  .  

Κείμενο Εβδομήκοντα : « εἶπε δέ· ὄμοσόν μοι. καὶ ὤμοσεν αὐτῷ. καὶ προσεκύνησεν ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς ράβδου αὐτοῦ» (Γένεση 47:31).

Καινή Διαθήκη -Αρχαίο Κείμενο : « Πίστει ᾿Ιακὼβ ἀποθνήσκων ἕκαστον τῶν υἱῶν ᾿Ιωσὴφ εὐλόγησε, καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς ράβδου αὐτοῦ» (Εβραίους 11:21).

Το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο έχει την λέξη ΜΙΤΑΧ (מִטָּה) η οποία σημαίνει ΚΛΙΝΗ και όχι ΡΑΒΔΟ.

Τί συμβαίνει εδώ ; Αυτό που συμβαίνει είναι το εξής : Στην Εβραϊκή γλώσσα υπάρχει και η λέξη ΜΑΤΕΧ (מַטֶּה) που σημαίνει ΡΑΒΔΟΣ. Βλέπε για παράδειγμα εδάφιο Έξοδος 4:2. Τα γράμματα των δύο λέξεων είναι τα ίδια ακριβώς η προφορά των λέξεων αλλάζει. Η Εβραϊκή Γραφή δεν έχει φωνήεντα. Οι Μασορίτες επέλεξαν να διαφοροποιηθούν από τους Εβδομήκοντα και θεώρησαν ότι η συγκεκριμένη λέξη πρέπει να προφερθεί  ΜΙΤΑΧ = ΚΛΙΝΗ και όχι ΜΑΤΕΧ = ΡΑΒΔΟΣ όπως την κατάλαβαν οι Εβδομήκοντα ! Έβαλαν λοιπόν τέτοια σημάδια φωνηέντων ώστε να επιτύχουν την επιθυμητή για αυτούς προφορά.  Γιατί το έκαναν αυτό μόνο να υποθέσουμε μπορούμε. Ίσως ήθελαν να διαφοροποιηθούν από τους Εβδομήκοντα όπως σε σωρεία άλλων εδαφίων. Επίσης πιθανόν δεν τους άρεσε η ιδέα να προσκυνά ο Ιακώβ μία Ράβδο τιμητικά. Για τον ίδιο λόγο αρκετές ξενόγλωσσες Προτεσταντικές μεταφράσεις αποδίδουν το εδάφιο σύμφωνα με τους Μασορίτες (BED = ΚΛΙΝΗ). Ο Σπύρος Φίλος επέλεξε (σωστά) να ακολουθήσει σε αυτό το εδάφιο τους Εβδομήκοντα και την Καινή Διαθήκη αλλά επίσης επέλεξε να διαστρέψει το εδάφιο της Καινής Διαθήκης (Εβραίους 11:21) αφού πρόσθεσε την λέξη ΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΟΣ !!! (Δείτε το πρώτο μέρος της Μελέτης μας). Το γεγονός εν κατακλείδι είναι το εξής : Ο Σπύρος Φίλος αποφασίζοντας ορθώς να ακολουθήσει  τους Εβδομήκοντα στο εδάφιο Γένεση 47:31 μετέφρασε λάθος το αγαπημένο κείμενο των Προτεσταντών, δηλαδή το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο, στο οποίο στηρίζεται αυτός και όλη η Διαμαρτύρηση !!!

Μετάφραση Σπύρου Φίλου : «Eπειδή, σκυλιά με περικύκλωσαν· σύναξη κακοποιών με περιέκλεισε· τρύπησαν τα χέρια μου και τα πόδια μου» (Ψαλμός 22:16).

Και εδώ ο Σπύρος Φίλος ακολουθεί το κείμενο των Εβδομήκοντα (πολύ ορθώς) και έρχεται σε αντίθεση με το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο το οποίο υποτίθεται ότι μεταφράζει…

Κείμενο Εβδομήκοντα : « ὅτι ἐκύκλωσάν με κύνες πολλοί, συναγωγὴ πονηρευομένων περιέσχον με, ὤρυξαν χεῖράς μου καὶ πόδας» (Ψαλμός 21:17).

Το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο στο σημείο που οι Εβδομήκοντα χρησιμοποιούν την λέξη «ὤρυξαν» και ο Φίλος την λέξη «τρύπησαν» περιέχει την ακατανόητη, σε σχέση με τα συμφραζόμενα, λέξη ΚΑΑΡΙ (כָּ֝אֲרִ֗י) = ΩΣ ΛΕΩΝ !!! Οι Ραββίνοι έχουν πειράξει το Εβραϊκό κείμενο σε αυτό και σε άλλα σημεία ώστε να αποκρύψουν σαφέστατες Μεσσιακές προφητείες που βρίσκουν την εφαρμογή τους στον Ιησού Χριστό ! Στο εν λόγω Ψαλμικό εδάφιο προφητεύεται η διατρύπηση των χειρών  και ποδών  του Μεσσίου !

Μετάφραση Σπύρου Φίλου : « H βασιλεία σoυ βασιλεία όλων των αιώνων, και η δεσπoτεία σoυ σε κάθε γενεά και γενεά. O Kύριoς υπoστηρίζει όλoυς εκείνoυς πoυ πέφτoυν, και ανoρθώνει όλoυς τoυς κυρτωμένoυς» (Ψαλμός 145: 13-14).

Στο παρόν εδάφιο ο Φίλος μεταφράζει με ακρίβεια το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο ερχόμενος σε αντίθεση με το κείμενο των Εβδομήκοντα :

«  ἡ βασιλεία σου βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων, καὶ ἡ δεσποτεία σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ.  πιστὸς Κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ.  ὑποστηρίζει Κύριος πάντας τοὺς καταπίπτοντας καὶ ἀνορθοῖ πάντας τοὺς κατερραγμένους» (Ψαλμός 144: 13-14).

Βλέπουμε λοιπόν ότι στην μετάφραση των Εβδομήκοντα περιέχεται μία ολόκληρη φράση η οποία απουσιάζει από το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο πρόκειται για την φράση « πιστὸς Κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ».  Το θέμα είναι ΠΟΙΟ κείμενο είναι το σωστό ; Το Μασοριτικό ή των Εβδομήκοντα τους οποίους επέλεξε να αγνοήσει ο Σπύρος Φίλος και οι Προτεστάντες γενικώς ;;;

Το σωστό κείμενο είναι  των Εβδομήκοντα και αυτό αποδεικνύεται από την μελέτη του ίδιου του Μασοριτικού Εβραϊκού κειμένου !!!

Ο Ψαλμός 145 (144 κατά τους Εβδομήκοντα), στα Εβραϊκά είναι ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΣ Ψαλμός, όπως και κάποιοι άλλοι Ψαλμοί επίσης. Αυτό σημαίνει ότι κάθε εδάφιο του Ψαλμού 145 ξεκινά με ένα γράμμα της Εβραϊκής αλφαβήτου. Αρχίζοντας με το ΑΛΕΦ (א) που είναι το πρώτο γράμμα και καταλήγοντας στο ΤΑΒ (ת) που είναι το 22^ο και τελευταίο γράμμα της Εβραϊκής Αλφαβήτου. Κανονικά δηλαδή ο Ψαλμός 145 του Μασοριτικού Εβραϊκού κειμένου θα έπρεπε να έχει 22 εδάφια, όσα δηλαδή τα γράμματα της Εβραϊκής Αλφαβήτου, αλλά έχει μόνο 21 ! Ο αντίστοιχος Ψαλμός 144 σύμφωνα με την αρίθμηση των Εβδομήκοντα έχει 22 εδάφια διότι ανάμεσα από τα εδάφια 13 και 14 παρεμβάλλεται το εδάφιο με αρίθμηση 13α  το οποίο υπογραμμίσαμε ανωτέρω.

Το εδάφιο 13 του Ψαλμού 145 αρχίζει με την λέξη ΜΑΛΧΟΥΤΧΑ  מַֽלְכוּתְךָ֗ (= ἡ βασιλεία σου), το πρώτο γράμμα της οποίας είναι το ΜΕΜ δηλαδή το 13ο γράμμα της Εβραϊκής Αλφαβήτου. (Σημείωση : Τα Εβραϊκά διαβάζονται από τα δεξιά προς τα αριστερά).

Το εδάφιο 14 του Ψαλμού 145 αρχίζει με την λέξη ΣΟΜΕΧ  סוֹמֵ֣ךְ (=ὑποστηρίζει ) το πρώτο γράμμα της οποίας είναι το ΣΑΜΕΧ δηλαδή το 15ο γράμμα της Εβραϊκής Αλφαβήτου.

Απουσιάζει δηλαδή το εδάφιο που αρχίζει με λέξη που το πρώτο της γράμμα να είναι το ΝΟΥΝ  (נ) δηλαδή το 14ο γράμμα της Εβραϊκής Αλφαβήτου !!!

Το ίδιο το Εβραϊκό Μασοριτικό κείμενο αυτοαποκαλύπτεται ακρωτηριασμένο !

Η πρώτη λέξη του εδαφίου 13α  του κειμένου των Εβδομήκοντα είναι η λέξη «πιστὸς»  που στα Εβραϊκά είναι ΝΕΕΜΑΝ (נֶאֱמָ֥ן) δηλαδή αρχίζει από το γράμμα ΝΟΥΝ !!!

Τον περασμένο αιώνα στην Νεκρά  Θάλασσα η αρχαιολογική έρευνα ανακάλυψε τα λεγόμενα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας στα οποία περιλαμβάνεται Εβραϊκό χειρόγραφο με τον Ψαλμό 145 που περιέχει το εδάφιο που παραλείπει το Μασοριτικό κείμενο ! Οι Εβδομήκοντα λοιπόν διασώζουν ολόκληρο τον  Ψαλμό 145 (144 κατά τους Εβδομήκοντα) ενώ το Μασοριτικό κείμενο και οι Προτεσταντικές Βίβλοι τον διασώζουν ακρωτηριασμένο !

Μετάφραση Σπύρου Φίλου : «Aναζητήστε μέσα στo βιβλίo τoύ Kυρίoυ, και διαβάστε· κανένα απ’ αυτά δεν θα λείψει, κανένα δεν θα είναι χωρίς τoν σύντρoφό τoυ· επειδή, τo ίδιo τo στόμα τoύ Kυρίoυ πρόσταξε, και τo ίδιo τo πνεύμα τoυ τα συγκέντρωσε αυτά».        (Ησαΐας 34:16).

Στο παρόν εδάφιο έχουμε πλήρη διαστροφή του Μασοριτικού Εβραϊκού κειμένου εκ μέρους της μετάφρασης του Σπύρου Φίλου. Ενώ το Μασοριτικό αναφέρει ΣΤΟΜΑ ΜΟΥ (פִי), ο Φίλος αποδίδει με την φράση «τo στόμα τoύ Kυρίoυ» !!!

Να σημειωθεί ότι στο παρόν εδάφιο έχουμε διάκριση προσώπων στην Θεότητα διότι ο ομιλών Κύριος αναφέρεται στο δικό του στόμα σε πρώτο πρόσωπο (στόμα μου) και ταυτοχρόνως στο πνεύμα του Κυρίου σε τρίτο πρόσωπο (πνεύμα τoυ).

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και άλλες αστοχίες της μετάφρασης του Σπύρου Φίλου, αλλά πιστεύω ότι με όσα αναφέρθηκαν στα δύο μέρη της παρούσης μελέτης βγήκαν χρήσιμα συμπεράσματα.

ΣΑΛΤΑΟΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

Δείτε και -Λάθη στην μετάφραση του Σπύρου Φίλου (Α΄Μέρος)