Aυγουστίνος
Καντιώτης: Ας μάθει το υλικό σύμπαν η επιστήμη και μετά πιάνει την πίστη
Συντάκτης: Διονύσης Αντωνέλλος
Aυγουστίνος Καντιώτης: Στο επίκαιρο θέμα της «μάχης» επιστήμης και πίστης είχε απαντήσει χρόνια πριν ο μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης.
Για την
Δεσποτοκρατία
“Ἀπώτερος σκοπός; Ἡ ἐπιβολή τοῦ
Οἰκουμενισμοῦ, τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου καί τῆς Μεταπατερικῆς
Θεολογίας!”
Τά τελευταῖα χρόνια κυρίως,
παρατηρεῖται μία τάση στούς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἀκούει στό
ὄνομα: “Δεσποτοκρατία“.
Εἶναι μία “νέα πνευματική μόδα” πού καλπάζει πυρετωδῶς.
Ἔχει ὡς εἰσηγητή της τόν Οἰκουμενισμό τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου, ὁ ὁποῖος
ἐπιθυμεῖ νά καθυποτάξει τούς πάντες στούς δικούς του “ἀντικανονικούς κανόνες”
καί στήν παπική ἀντίληψη “περί ἀλαθήτου” τοῦ Ἐπισκόπου! Κίνητρο; Ἡ κακοδοξία
καί ἡ ὑπερηφάνεια! Ἀπώτερος σκοπός; Ἡ ἐπιβολή τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς Νέας Ἐποχῆς
τοῦ Ἀντιχρίστου καί τῆς Μεταπατερικῆς Θεολογίας!
Πρόκειται γιά μία συγκεντρωτική τάση, λοιπόν, σύμφωνα μέ τήν ὁποία συσσωρεύεται ἡ ἐξουσία στό πρόσωπο τοῦ κάθε Ἐπισκόπου, ὁ ὁποῖος μετατρέπεται σέ “Δεσπότη πού δεσπόζει” καί ὄχι σέ Διάκονο πού διακονεῖ. Ὁ Δεσπότης ἐνεργεῖ καί συμπεριφέρεται ὡς βασιλικώτερος τοῦ Βασιλέως, τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου δηλαδή! Κι αὐτό γίνεται πασιφανές, ἀπό τήν στιγμή πού οἱ ἴδιοι οἱ Δεσπότες καταρρίπτουν στήν πράξη Ἱερούς Κανόνες, παραβιάζουν ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἐμφανίζονται ὡς ἀνώτεροι καί ἁγιώτεροι τῶν Ἁγίων Πατέρων σπάζοντας τήν ἀσφαλή ἁλυσίδα: “ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις πατρᾶσι” καί ἀγνοώντας, ἐξουδενώνοντας καί διώκοντας ὀρθοτομοῦντες ρασοφόρους καί λαϊκούς χριστιανούς.
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος φαντασιώνεται
παγκόσμιον γεωπολιτικὴν ἰσχύν, ἀντὶ νὰ γαληνεύση τὴν σπαρασσομένην Ἐκκλησίαν τῆς
Κύπρου.
Διαπλεκόμενα συμφέροντα καὶ πιέσεις καθορίζουν τὰ
κριτήρια εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου
ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣΧΕΤΙΣΤΑΙ ΘΑ
ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΧΙΚΟΝ;
Οἱ Μητροπολῖται οἱ ὁποῖοι ἀντετάχθησαν μὲ τὴν ψῆφον τους εἰς τὴν ἐκδίωξιν τοῦ Τυχικοῦ, θὰ ἀναλάβουν πρωτοβουλίας ἐπιλύσεως ἤ θὰ παραμείνουν ἁπλὰ εἰς μίαν διαφωνίαν;
Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,25-26 και 42β]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου με
θέμα:
«ΔΥΟ ΠΕΛΩΡΙΑ
ΘΕΜΑΤΑ: ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΜΕΣΣΙΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 5-5-1991] (Β245)Έκδοσις β΄
Σήμερα
η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, μας προβάλλει τον θαυμάσιον εκείνον διάλογον
μεταξύ του Κυρίου και της Σαμαρείτιδος γυναικός. Βέβαια, ο ευαγγελιστής
Ιωάννης, δια μακρών και σχετικά λεπτομερώς, μας αναφέρει όσους διαλόγους
παραθέτει μέσα στο ιερό του Ευαγγέλιο. Όμως,
ο διάλογος, αυτός, του Κυρίου με την Σαμαρείτιδα γυναίκα, είναι ο μακρύτερος και ο σπουδαιότερος. Διότι
αναφέρεται σε δύο πελώρια θέματα: στο θέμα περί του Θεού και εις το θέμα περί
του Μεσσίου. Με τον Νικόδημο, επί παραδείγματι, ο διάλογος είναι περί
αναγεννήσεως του ανθρώπου. Αλλά όλα τα άλλα έρχονται από κάτω, αφού κορυφαίο θέμα είναι το θέμα του Θεού και το
θέμα του Μεσσίου.
Ετέθησαν τα θέματα αυτά κατά έναν θαυμαστόν τρόπον. Βέβαια, την αφορμή την έδωσε η ιδία η Σαμαρείτις και κάνει εντύπωση μία γυναίκα, επιπλέον Σαμαρείτις, δηλαδή μη έχουσα σχέση με τον λαό του Θεού - διότι οι Σαμαρείται εθεωρούντο από τους Ιουδαίους περίπου ειδωλολάτραι- μία αγράμματος γυναίκα, δεν έτυχε καμίας θεολογικής παιδεύσεως, δεν κάθισε κοντά σε Ραβίνους να ακούσει διδασκαλίες, και πόρνη! Εκπληκτικόν!
Οσιομάρτυς ̉Ολυμπία
̒Η ῾Οσιομάρτυς
̉Ολυμπία γεννήθηκε ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς πού καταγότανε ἀπό τήν
Κωνσταντινούπολη. ῾Ο πατέρας της ἦταν ῾Ιερεύς καί ἡ μητέρα της κόρη ῾Ιερέως.
̉Από τήν Πόλη, ἔφυγαν καί κατοίκησαν στήν Πελοπόννησο. Σέ ἡλικία δέκα ἐτῶν ἡ
̉Ολυμπία ἔχασε τούς γονεῖς της καί οἱ συγγενεῖς της τήν ἔστειλαν στό μοναστήρι
τῶν Καρυῶν τῆς Θερμῆς, τή σημερινή ῾Ι. Μ. τοῦ ῾Αγίου Ραφαήλ, ὅπου ἡ τότε ἡγουμένη
Δωροθέα ἦταν θεία τῆς ̉Ολυμπίας.
Σέ ἡλικία 19 ἐτῶν ἔγινε ἡ ̉Ολυμπία μοναχή
καί σἐ ἡλικία 25 ἐτῶν, ὅταν κοιμήθηκε ἡ θεία της, ἔγινε ἡγουμένη. ῎Επειτα ἀπό
δέκα χρόνια, στίς 11 Μαΐου τοῦ 1235 μ.Χ., πειρατές ἦλθαν στή Μυτιλήνη, πῆγαν
στό μοναστήρι, διασκόρπισαν τίς τριάντα μοναχές καί ὅσες δέν πρόλαβαν νά
φύγουν, τίς κακοποίησαν. Τήν ἡγουμένη καί μιά γερόντισσα Εὐφροσύνη τίς βασάνισαν
φοβερά. Τήν ̉Ολυμπία τήν ἔκαυσαν σ̉ ὅλο τό σῶμα μέ λαμπάδες κι ἔπειτα πέρασαν
πυρωμένη σιδηρόβεργα στά αὐτιά της καί τέλος κάρφωσαν τό βασανισμένο σῶμα της
μέ εἴκοσι καρφιά σέ μιά σανίδα κι ἔτσι μέ τή σανίδα τό ἐνταφίασαν μετά τήν ἀναχώρηση
τῶν πειρατῶν.
῾Ο βίος καί τό μαρτύριο τῶν δύο τούτων ἁγίων γυναικῶν ἔγιναν γνωστά κατά τό ἔτος 1959 μ.Χ., ὅταν βρέθηκαν τά σεπτά λείψανα τῶν ἁγίων τῆς Θερμῆς καί ἔγινε γνωστή μέ θείες ἀποκαλύψεις ἡ ἱστορία τους, ὅπως καί οἱ τάφοι μέ τά σεπτά λείψανά τους. Στόν τάφο τῆς ῾Αγίας ̉Ολυμπίας βρέθηκαν καί τά εἴκοσι καρφιά μέ τά ὁποία τήν εἶχαν καρφώσει.
Ο ΟΗΕ δια την αδικίαν εις βάρος της
Αυτόνομης Εκκλησίας της Ουκρανίας
(Κάποιες Ορθόδοξες Εκκλησίες σκοπίμως σωπαίνουν;)
Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Τα εγκλήματα σε βάρος της μόνης αναγνωρισμένης Τοπικής Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, συνεχίζονται και μας θλίβουν βαθύτατα.
Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΙΜΩΝ Ο ΚΑΝΑΝΙΤΗΣ Ή ΖΗΛΩΤΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΣ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΣ Θεολόγος – Καθηγητής
Οι Άγιοι Απόστολοι τυγχάνουν ιδιαίτερης τιμής από την Εκκλησία μας, διότι είχαν την υπέρτατη ευλογία από το Θεό να επιλεγούν και να γίνουν μαθητές του Χριστού. Να δουν και να ζήσουν τα θαύματά Του και να ακούσουν το κήρυγμα της σωτηρίας του κόσμου. Κι ακόμα διότι υπήρξαν οι πρώτοι συνεχιστές του έργου Του. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος απόστολος Σίμων, ο επονομαζόμενος Καναναίος, ή Κανανίτης, ή Ζηλωτής.
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,20-24]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου με θέμα:
«ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ
ΛΑΤΡΕΥΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 29-5-1994](Β297) β΄έκδοσις
Σήμερα,
αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας αναφέρει ως ευαγγελική περικοπή εκείνον τον
θαυμάσιον διάλογον του Κυρίου μετά της Σαμαρείτιδος. Μέσα εις τον διάλογον
αυτόν, αποκαλύπτει ο Κύριος παμμέγιστες
αλήθειες, μεταξύ των οποίων και το πολύ, εκείνο, ενδιαφέρον θέμα, πού
λατρεύεται ο Θεός· το οποίον έχει, βεβαίως, και τις προεκτάσεις του. Όπως ο τρόπος, δηλαδή το πώς, όχι μόνον πού,
αλλά και το πώς λατρεύεται ο Θεός, όπως και ο χρόνος της λατρείας του Θεού.
Και όλα αυτά, βεβαίως, όταν υπάρχουν οι αληθινοί προσκυνηταί.
Για να δούμε, όμως. Το θέμα τίθεται από την Σαμαρείτιδα. Δεν θα πω την ιστορία· την ακούσατε στην ευαγγελική περικοπή και σας είναι σε όλους γνωστή. Όταν ήρθε αυτή η γυναίκα να αντλήσει νερό, έξω από το χωριό της ήταν το πηγάδι αυτό του Ιακώβ, το φρέαρ του Ιακώβ, όπου ο Κύριος «ἐκαθέζετο», λέγει, καθόταν, «κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας», ήταν μεσημέρι και κουρασμένος και οι μαθηταί Του πήγαν εκεί στην πόλη, στην κώμην να αγοράσουν τροφές. Τότε έφθασε αυτή η γυναίκα κι εκεί ανοίχτηκε ένας διάλογος, όπως σας ανέφερα.
Ἡ συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, οἱ ἀνταλλαγὲς ἐπισκέψεων ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων, ἡ πύκνωση τῶν συμπροσευχῶν μὲσα σὲ ὀρθοδόξους Ναοὺς κι άκόμη ἡ μετάδοση τῶν ἀχράντων μυστηρίων σὲ αἱρετικοὺς εἶναι δείγματα τῆς ὲπίμονης προσπάθειας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς λεγομένης «ὁρατῆς ἑνότητας τῶν ἐκκλησιῶν» ποὺ ἀποτελεῖ τὸ ὅραμα τῶν ἁπανταχοῦ οἰκουμενιστῶν.
Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος (Ἰω. 4,5-42)
Ὁ
Χριστὸς δέχεται τοὺς μετανοημένους ἁμαρτωλοὺς
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
Ἀκούσατε σήμερα, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ἰω. 4,5-42). Ἀλλὰ τί ὠφεληθήκατε; Γι ̓ αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἐξηγήσουμε, νὰ τὸ ἐξηγήσουμε πολὺ ἁπλά.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
ΑΓΙΟΥ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ
ΕΠΙ ΤΟΥ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
ΚΑΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΦΡΟΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΡΟΝΤΑ
Όλη αυτήν την περίοδο που διανύουμε τώρα, επεκτεινόμενη σε πενήντα ημέρες, εορτάζουμε την από τους νεκρούς Ανάσταση του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, δείχνοντας με αυτήν την παράταση την υπεροχή της απέναντι στις άλλες εορτές. Αν και βέβαια αυτή η περίοδος των ημερών περιλαμβάνει και την επέτειο μνήμη της επανόδου στους ουρανούς[εννοεί την εορτή της Αναλήψεως κατά την τεσσαρακοστή από το Πάσχα ημέρα], αλλά και αυτή δείχνει την διαφορά του Αναστάντος Δεσπότου προς τους ανθρώπους εκείνους που κατά καιρούς έχουν αναβιώσει. Πραγματικά όλοι όσοι αναστήθηκαν από τους νεκρούς αναστήθηκαν από άλλους και, αφού πέθαναν πάλι, επέστρεψαν στη γη· ο δε Χριστός, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς, δεν κυριεύεται πλέον καθόλου από τον θάνατο· διότι μόνο Αυτός, αφού ανέστησε τον εαυτό Του την τρίτη ημέρα, δεν επέστρεψε πάλι στη γη, αλλά ανέβηκε στον ουρανό, καθιστώντας το φύραμά μας που είχε λάβει ομόθρονο με τον Πατέρα ως ομόθεο.
Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ της Δημοκρατίας της Σερβίας και της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για συνεργασία στην ίδρυση του Σερβικού Ορθόδοξου Πανεπιστημίου του Αγίου Σάββα, υπογράφηκε σήμερα, Παρασκευή 8 Μαΐου 2026, στην Αίθουσα της Πρώτης Έδρας του Πατριαρχείου Σερβίας στο Βελιγράδι, από τον Πατριάρχη Πορφύριο και τον Πρωθυπουργό Α. Βούτσιτς.
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[: Ιω. 4, 5-42]
ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ
«Ὡς οὖν ἔγνω ὁ Κύριος ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι
ὅτι Ἰησοῦς πλείονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ Ἰωάννης- καίτοιγε Ἰησοῦς αὐτὸς
οὐκ ἐβάπτιζεν, ἀλλ᾿ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ-ἀφῆκε τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν
Γαλιλαίαν(:όταν λοιπόν
έμαθε ο Κύριος ότι οι Φαρισαίοι άκουσαν ότι ο Ιησούς προσελκύει και βαπτίζει
περισσότερους μαθητές παρά ο Ιωάννης – αν και ο ίδιος ο Ιησούς δεν βάπτιζε,
αλλά βάπτιζαν οι μαθητές Tου – για να μην
ερεθίζει τον φθόνο των εχθρών Tου άφησε την
Ιουδαία και αναχώρησε πάλι για τη Γαλιλαία, όπου δεν υπήρχαν πολλοί αντίζηλοί Tου)»[Ιω.4,1-3].
«Γιατί
λοιπόν αναχωρεί από την Ιουδαία;», θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος. Όχι από
δειλία φυσικά, αλλά για να σταματήσει τη
ζηλοτυπία των Ιουδαίων και να ανακόψει τον φθόνο τους. Είχε βέβαια τη
δυνατότητα να τους αντιμετωπίσει εάν Του έκαναν επίθεση, αλλά δεν θέλει να το
πράττει αυτό συχνά, για να μην κινούνται αμφιβολίες για την πραγματικότητα της
κατά σάρκα γεννήσεως του Υιού του Θεού· διότι, εάν κάθε φορά που Τον συλλάμβαναν,
διέφευγε, ασφαλώς πολλοί θα σχημάτιζαν σχετικές υποψίες.
Για τον λόγο αυτό, τις περισσότερες πράξεις Του τις έκανε σαν να ήταν ένας απλός άνθρωπος. Διότι όπως ήθελε να πιστέψουν στη θεϊκή Του υπόσταση, έτσι ήθελε να πιστέψουν επίσης ότι, αν και Θεός, έφερε σάρκα ανθρώπινη. Γι' αυτό και ύστερα από την Ανάσταση έλεγε προς τους μαθητές: «Ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα(:δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου ότι έχουν τα σημάδια των καρφιών, και βεβαιωθείτε ότι είμαι εγώ ο ίδιος ο Διδάσκαλός σας που σταυρώθηκε. Ψηλαφήστε με με τα χέρια σας και βεβαιωθείτε ότι δεν είμαι άσαρκο πνεύμα· διότι η ψυχή και το φάντασμα ενός νεκρού δεν έχει σώμα και οστά, όπως βλέπετε και πείθεσθε ότι έχω εγώ)»[Λουκ.24,39]. Επίσης για τον ίδιο λόγο επιτίμησε τον Πέτρο όταν Του είπε «ἵλεώς σοι, Κύριε· οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο(: ο Θεός να σε φυλάξει, Κύριε, από όσα φοβερά μας είπες ότι θα σου συμβούν. Δεν πρέπει να σου συμβούν αυτά και να θανατώσουν Εσένα τον Μεσσία)»[Ματθ.16,22]. Τόση σπουδαιότητα απέδιδε ο Κύριος στο θέμα αυτό, στο να πιστευτεί δηλαδή ότι έφερε και την ανθρώπινη σάρκα.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΟΥ ΒΑΣΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΤΟΝ «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ»
Νικόλαος Ανδρέου, Δρ. Νομικής
Για το άρθρο: «Υποστηρικτές Τυχικού προειδοποιούν με
σχίσμα την Εκκλησία της Κύπρου – Τι αναφέρουν σε επιστολή τους προς την Ιερά
Σύνοδο»
Το συγκεκριμένο δημοσίευμα, καθώς και προηγούμενα σχετικά ρεπορτάζ, δημιουργούν σοβαρή εικόνα δημόσιας πίεσης και προδικαστικής καταδίκης εις βάρος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, τη στιγμή που ο ίδιος εξακολουθεί να ζητά κάτι αυτονόητο σε κάθε ευνομούμενη κοινωνία: δίκαιη και αμερόληπτη διαδικασία.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,5-42]]
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
« ΓΝΩΣΙΣ
ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΘΕΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-5-1998] (Β375) - Β΄έκδοσις
Σε όλους μας είναι γνωστός, αγαπητοί μου,
ο θαυμάσιος εκείνος διάλογος που διημείφθη ανάμεσα εις τον Κύριον και την
Σαμαρείτιδα γυναίκα, όπως ακούσαμε σήμερα στην ευαγγελική περικοπή, Κυριακή της
Σαμαρείτιδος.
Ο διάλογος αυτός ανοίχθηκε πλάι στο πηγάδι
του Ιακώβ, του προγόνου Ιακώβ, όταν ο Κύριος εκάθισε κουρασμένος από το ταξίδι
του από την Ιουδαία στην Γαλιλαία. Αλλά έπρεπε, για λόγους συντομίας οδού, να περάσει από την Σαμάρεια. Ήταν
Ιουδαία-Σαμάρεια-Γαλιλαία. Όπως θα λέγαμε, Πελοπόννησος-Θεσσαλία-Μακεδονία. Για
να πάρομε, έτσι, μία εικόνα. Η Γαλιλαία ήταν βορεία επαρχία.
Οι μαθηταί είχαν πάει ως την πόλη για να αγοράσουν τροφές. Ο Κύριος τούς περίμενε εκεί στο πηγάδι του Ιακώβ. Στο διάστημα αυτό κατέφθασε μία γυναίκα Σαμαρείτιδα, δηλαδή καταγομένη από την πόλιν της Σαμαρείας. Και τότε ανοίχθηκε αυτός ο θαυμάσιος διάλογος, με αντικείμενον, κύριο θέμα, περί Θεού και περί Μεσσίου. Εκείνη, έκπληκτη από τους λόγους του Κυρίου, σπεύδει στην πόλη να αναγγείλει στους συμπατριώτες της περί του Μεσσίου. Ότι: «Μήπως είναι αυτός ο Μεσσίας;». Στο μεσοδιάστημα όμως επέστρεψαν οι μαθηταί από την πόλη και ετοίμασαν ένα πρόχειρο γεύμα.
Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη
Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ - ΚΥΡΙΑΚH ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (10-05-2026)
Χανταϊός: Μαζική
υστερία, σφυγμομέτρηση αντιδράσεων και πανδημικό «deja vu»!
Το «σίριαλ» με
το μολυσμένο κρουαζιερόπλοιο χρησιμοποιείται σαν ψυχολογικό τεστ τρόμου, την
ίδια εποχή που... τυχαίνει να προωθούνται πολιτικές ενεργειακών lockdown
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Πράξεις 11, 19-30]
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-5-1996] (Β335β)
Μας περιγράφει, αγαπητοί
μου, ο ευαγγελιστής Λουκάς, τις πρώτες ημέρες της ζωής της Εκκλησίας, μετά την Πεντηκοστή.
Και γράφει, όπως ακούσαμε εις το σημερινόν αποστολικόν ανάγνωσμα που είναι από
τις Πράξεις: «Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς
θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας».
Δηλαδή μετά από τον λιθοβολισμόν του Στεφάνου, έπεσε ένας φόβος εις την πόλιν
της Ιερουσαλήμ. Έφυγαν πολλοί. Όχι οι Απόστολοι. Έφυγαν πολλοί, διεσπάρησαν, λέγει. Και άρχισαν να
κηρύσσουν Χριστόν εις την ύπαιθρον. Κι εδώ βλέπομε ότι ήδη το κήρυγμα του
Ευαγγελίου έφθασε εις την Φοινίκην, έφθασε εις την Κύπρον και εις την
Αντιόχειαν. Και τότε αντελήφθησαν ότι ήδη το κήρυγμα του Ευαγγελίου είχε φθάσει
εις την Κύπρο και την Αντιόχεια, αντελήφθησαν οι Απόστολοι, που είχαν μείνει
μέσα εις την πόλιν και βέβαια εν συνέχεια ενήργησαν σχετικά.
Ωστόσο, πώς ακριβώς διεδόθη το Ευαγγέλιον…, ανώνυμοι το διέδωσαν. Γράφει πάλι ο Λουκάς: «Τινές ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, οἵτινες εἰσελθόντες εἰς Ἀντιόχειαν ἐλάλουν πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς, εὐαγγελιζόμενοι τὸν Κύριον Ἰησοῦν». Ένα είναι γεγονός ότι εξεδηλώθη μία προκοπή πέρα ως πέρα από κάθε προσδοκία τους διά την διάδοσιν του Ευαγγελίου. Είχαν μείνει έκπληκτοι εκείνοι που διέδιδαν το Ευαγγέλιο. Σας είπα: ανώνυμοι. Σημειώνει ο Λουκάς μια πολύ χαρακτηριστική φρασούλα: «Καὶ ἦν χεὶρ Κυρίου μετ᾿ αὐτῶν». «Ήταν», λέει, «χέρι Κυρίου μαζί τους». Είναι μία εβραϊκή έκφρασις που σημαίνει βοήθεια. Βοήθεια του ουρανού.
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ
Ὅταν ἐνεργῆ ἡ ἀγάπη
τοῦ Χριστοῦ
«Θεὶς δὲ τὰ γόνατα ἔκραξε φωνῇ μεγάλῃ· Κύριε, μὴ στήσῃς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην. Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐκοιμήθη» (Πράξ. ζ΄, 60). (: Ἀφοῦ δὲ ἐγονάτισεν, ἔκραξε μὲ μεγάλην φωνήν, ποὺ ἠκούσθη καὶ ἀπὸ τοὺς φονεῖς του καὶ εἶπε· Κύριε, μὴ λογαριάσῃς εἰς αὐτοὺς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην. Καὶ ἀφοῦ εἶπε τοῦτο, ἀπέθανε τὸν εἰρηνικὸν ὕπνον τοῦ θανάτου).
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Πράξ.11,19-30]
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΑΡΝΑΒΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑ
[Υπομνηματισμός
των εδαφίων Πράξ. 11, 19-30]
«Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις(:αλλά προτού συμβούν αυτά με τον Κορνήλιο, στους Χριστιανούς των Ιεροσολύμων επικρατούσε η προκατάληψη ότι οι εθνικοί δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους Ιουδαίους στη σωτηρία που χαρίζει ο Ιησούς Χριστός. Εκείνοι λοιπόν που είχαν φύγει από τα Ιεροσόλυμα και είχαν διασκορπιστεί λόγω του διωγμού που είχε γίνει εξαιτίας του Στεφάνου, έφθασαν μέχρι τη Φοινίκη και την Κύπρο και την Αντιόχεια. Και σε κανέναν άλλο δεν κήρυτταν τον λόγο του Θεού παρά μόνο στους Ιουδαίους)»[Πράξ. 11,19]. Δεν το έκαναν αυτό φοβούμενοι τους ανθρώπους, διότι τον φόβο δεν τον σκέφτονταν καθόλου, αλλά το έκαναν τηρώντας τον νόμο και δείχνοντας ακόμη ανοχή σε αυτούς.
Τό Χρέος (Β΄). «Μέ λογισμό καί μ’ ὄνειρο»
Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου,
Φιλόλογος-Θεολόγος
Δείτε το Α΄μέρος -Το Χρέος
«Τέτοια ἦταν ἡ θέσις, εἰς
τήν ὁποίαν ἔσταινε ὁ Σολωμός τούς πολιορκημένους· τό ὕψος τῆς ψυχῆς, καί ἐν
ταὐτῷ τά φυσικά αἰσθήματα εἰς ὅλη τους τήν σφοδρότητα. Αὐτό τό σέβας πρός ὅλα
τά ἰδιώματα τοῦ θείου πλάσματος ἀνάγκαζε τόν ποιητή νά μή θυσιάζει κανένα ἀπό
αὐτά», γράφει στά Προλεγόμενα ὁ Ἰάκωβος Πολυλᾶς.
Πράγματι οἱ ὑπερασπιστές
τοῦ Μεσολογγίου μέ τήν ἀπόλυτα ἐνσυνείδητη καί αὐτοπροαίρετη θυσία τους διατράνωσαν
τήν πίστη τοῦ ἀνθρώπου στήν ἠθική βούληση, καθαγιάζοντας τήν ἰδέα τῆς ἐσωτερικῆς
ἐλευθερίας. Ἔτσι ὁ σμιλευτής τῶν «Ἐλεύθερων Πολιορκημένων» πρίν τήν Ἔξοδο
-συνεχίζοντας τήν προηγούμενη προσέγγισή μας- προλαβαίνει νά δεῖ καί νά μᾶς
μεταφέρει στιγμιότυπα ἀπό τό ἐθνικό Μαρτυρολόγιο πού ἐξελίσσονταν ἐκεῖ.
1)Ὁ Σουλιώτης κλαίει,
γιατί ἀπό τήν πείνα τό τουφέκι τοῦ ᾽γινε βαρύ.
2)Ἡ νέα εἶδε στόν ὕπνο της πώς ἕνας ἄγγελος τῆς ἔδωσε τά φτερά του, ἴσως γιά νά φύγει. Ἐκείνη διηγεῖται τό ὄνειρο στίς φίλες της καί προσθέτει πώς θά ᾽θελε νά εἶχε φτερά ἀγγέλου, μά ὄχι γιά νά φύγει.
Ο νυν Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος του
"Πατριαρχείου Κιέβου"
Το λεγόμενο
''Πατριαρχείο Κιέβου'' διορίζει Αρχιεπίσκοπο στην Ελλάδα!
Σε μια κίνηση που αναμένεται να συζητηθεί στους εκκλησιαστικούς κύκλους, το λεγόμενο "Πατριαρχείο Κιέβου" επεκτείνει τη διοικητική του παρουσία και στον ελλαδικό χώρο.
Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
π. Δημητρίου Μπόκου
Στη συνομιλία του Χριστού με τη Σαμαρείτιδα παρά το φρέαρ του Ιακώβ τέθηκε και το θέμα πού και πώς είναι πρέπον να προσκυνείται και να λατρεύεται ο Θεός. Οι μεν Ιουδαίοι υποστήριζαν ότι αυτό πρέπει να γίνεται στα Ιεροσόλυμα, κάτι αυτονόητο φυσικά γι’ αυτούς επειδή εκεί βρισκόταν ο ναός του Σολομώντος, οι δε Σαμαρείτες στο όρος Γαριζείν. Ο Χριστός όμως μετέφερε το όλο θέμα σε άλλη βάση. Ο Θεός είναι πνεύμα και ζητάει διαφορετικό τρόπο λατρείας. Στο εξής, οι αληθινοί προσκυνητές θα προσκυνούν τον Θεό «εν πνεύματι και αληθεία». Για την αληθινή λατρεία του Θεού δεν μετράει ο τόπος, αλλά ο τρόπος ζωής των ανθρώπων (Κυριακή της Σαμαρείτιδος).
Αποθεώνεται η
αμαρτία που κατέστρεψε τα αρχαία Σόδομα και Γόμορρα;
Άρθρο του Ελευθέριου Ν.
Κοσμίδη
Στη Νεκρά Θάλασσα τεράστια
τουριστική επένδυση θα φιλοξενήσει τις εκδηλώσεις ομοφυλοφιλικής υπερηφάνειας
2026. Ο κόσμος κινείται ολοταχώς προς την καταστροφή του
Το Ισραήλ διοργανώνει τετραήμερο Φεστιβάλ Υπερηφάνειας στη
Νεκρά Θάλασσα. Το μεγαλύτερο φεστιβάλ LGBT που έγινε ποτέ στη Μέση Ανατολή. Δεν
θα είναι απλό φεστιβάλ αλλά σχεδιάζεται να γίνει ο απόλυτος παγκόσμιος
προορισμός για τουρίστες ΛΟΑΤΚΙ.
Από την 1η έως την 4η Ιουνίου
2026, η Νεκρά Θάλασσα θα μεταμορφωθεί σε μια «Πολύχρωμη Πόλη» υπερηφάνειας, με
το νέο φεστιβάλ «Pride Land».
Σύμφωνα με δημοσιεύματα στα
κοινωνικά δίκτυα, ήδη από το 2015 που η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως τις
αρχαίες πόλεις των Σοδόμων και των Γομόρρων [1], το υπό ανάπτυξη κίνημα της
ομοφυλοφιλικής υπερηφάνειας φέρεται ότι είχε την εξής πρόθεση:
Τις πόλεις που η δίκαιη τιμωρία του Θεού ισοπέδωσε για την αμαρτία της ομοφυλοφιλίας και της διαστροφής, να τις καταστήσει σύμβολο της ομοφυλοφιλικής υπερηφάνειας.
Ορθοδοξία και
Ελληνισμός στα νέα σχολικά βιβλία
Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων –
Αρθρογράφος
Αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο τα μέχρι σήμερα εγκριθέντα από το υπουργείο Παιδείας (Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής) σχολικά βιβλία Δημοτικού, Γυμνασίου και Α΄ Λυκείου. Θα εφαρμοσθεί από τον Σεπτέμβριο του 2027 ο θεσμός του πολλαπλού βιβλίου. Για να επιλέξουν οι εκπαιδευτικοί έχουν αναρτηθεί τα κείμενα των εγχειριδίων για κάθε μάθημα.
Ανοικτή Επιστολή
προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ.κ. Γεώργιο και τα Μέλη της Ιεράς
Συνόδου
Μακαριώτατε,
Πανιερώτατοι και Θεοφιλέστατοι
Άγιοι Αρχιερείς,
Σας απευθύνουμε αυτή την επιστολή ως πνευματικά σας τέκνα από κάθε γωνιά της Κύπρου, με πόνο ψυχής, με αγωνία, με προσευχή, αλλά και με φόβο Θεού για όσα βλέπουμε να συμβαίνουν και για όσα ίσως επακολουθήσουν.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
«· οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός·…
λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι, ὁ λαλῶν σοι.»
Οἱ ἄνθρωποι σ’ αὐτήν τήν ζωήν, ὅποιον τρόπο στήν πορεία τους κι ἄν ἐπιλέξουν νά βαδίσουν, δέν βρίσκουν σ’ αὐτόν τήν εἰρήνη παρά μόνον ὅταν πιστεύσουν στόν Χριστό, δεχτοῦν τή διδασκαλία Του καί ἀρχίσουν νά ἐλπίζουν σ’ Αὐτόν.
MΝΗΜΗ
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Απομαγνητοφωνημένη
ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«ΤΑ ΠΡΟΣΩΝΥΜΙΑ
ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ»
[εκφωνήθηκε
στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-5-2000] β΄έκδοσις
Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, τιμά την μνήμην του αγίου ενδόξου
αποστόλου και ευαγγελιστού Ιωάννου. Και εφόσον, η Ιερά μας Μονή έχει το
προνόμιον να θεωρεί σαν προστάτη της τον ηγαπημένον μαθητήν, μετά από την
Υπεραγίαν Θεοτόκον και τον Μεγαλομάρτυρα Δημήτριον, οφείλομε να εγκωμιάσομε τον
μεγάλον απόστολον του Χριστού. Αλλά πώς
να εγκωμιάσει κανείς έναν άγιον; Πρέπει να είναι στο παραπλήσιον ύψος του, για
να τιμήσει δεόντως έναν άγιον. Ύστερα, όπως λέγει η Γραφή, «οὐχ ὡραῖος
αἶνος ἐν στόματι ἁμαρτωλοῦ». «Δεν
είναι ωραίος ο αίνος, η δοξολογία εις το στόμα ενός αμαρτωλού ανθρώπου».
Αλλά για την αγάπη του λαού του Θεού και για την αγάπη προς τον μεγάλον
απόστολον, θα επιχειρηθούν λίγα απλά λόγια, σαν αγριολούλουδα του βουνού μας,
που τα συλλέξαμε για να του τα προσφέρουμε.
Ο Άγιος Ιωάννης ζούσε εις την Βησθαϊδά της Γαλιλαίας. Ήταν παιδί του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης και μικρότερος αδερφός του Ιακώβου, ο οποίος κι αυτός έγινε απόστολος και διακρίνεται από τον Ιάκωβο, τον επίσκοπο Ιεροσολύμων, τον λεγόμενον «ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου» και ο πρώτος, ο απόστολος, λέγεται «Ιάκωβος ο μεγάλος», ο δεύτερος, ο πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων, λέγεται «Ιάκωβος ο μικρός» - για διάκρισιν.
Ανησυχητική
έρευνα για το AI: Οι μισοί νέοι στην Ευρώπη έχουν χρησιμοποιήσει chatbots για
ψυχολογική υποστήριξη
Περισσότερο και
από τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, εμπιστεύονται οι νέοι τα «απρόβλεπτα»
chatbots - Απότοκο της κοινωνικής απομόνωσης
Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης
«Δείραντες ημάς δημοσία ακατακρίτους…»
Από τις Πράξεις των Αποστόλων στην υπόθεση του Μητροπολίτη Τυχικού — όταν η
εξουσία φοβάται τη δικαιοσύνη
Νικόλαος
Ανδρέου,
Δρ.Νομικής
Στις Πράξεις των Αποστόλων 16,16-40 διασώζεται μία από τις πιο δραματικές στιγμές της ζωής του Αποστόλου Παύλου και του Σίλα.
Αρχιεπίσκοπος
Κύπρου Γεώργιος: Θύελλα οργής στα κοινωνικά δίκτυα – Κλιμακούμενες φωνές για
παραίτηση και κρίση εμπιστοσύνης στην Εκκλησία
Σφοδρές αντιδράσεις, επώνυμες αναρτήσεις και κύμα αγανάκτησης στο διαδίκτυο μετά από χειρισμούς σε εκκλησιαστικές υποθέσεις που προκάλεσαν βαθύ διχασμό και έντονη αμφισβήτηση.
ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ
ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ
ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΕΞΟΧΩΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ
Σήμερα τελούμε εορτή ενός από τους προκρίτους Αποστόλους του Χριστού και εγκαινιάζουμε αυτόν ως πατέρα όλων όσοι φέρουν το όνομα του Χριστού, μάλλον δε ως πατριάρχη αυτών, «οἳ οὐκ ἐξ αἱμάτων, οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκός, οὐδὲ ἐκ θελήματος ἀνδρός, ἀλλ᾿ ἐκ Θεοῦ ἐγεννήθησαν(:οι οποίοι δεν γεννήθηκαν από γυναικεία αίματα, ούτε από σαρκική επιθυμία, ούτε από την επιθυμία κάποιου άνδρα, αλλά γεννήθηκαν από τον ίδιο τον Θεό)» [Ιω.1,13].
MΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος
Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-5-2002]
Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, τιμά τον μεγάλο απόστολο του Χριστού, τον Ευαγγελιστήν Ιωάννην. Βέβαια, η τιμή του βρίσκεται παντού: Είναι απόστολος του Χριστού, είναι ευαγγελιστής και συγγραφεύς του ομωνύμου Ευαγγελίου, είναι ο αρχηγός της Θεολογίας, ως υψιπέτης τον νουν εις τα βάθη της Θεότητος. Απεκλήθη από τον Χριστόν «υἱὸς βροντῆς», ως ορμητικός στη σκέψη και στα αισθήματα. Είναι ο επιστήθιος μαθητής, που για να εκφράσει το όνομά του, το λέγει περιφραστικά: «ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς» · ή «ὁ μαθητής, ὁ ἐπιπεσὼν ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ Ἰησοῦ». Είναι υιός παμπόθητος, που εδέχθη κατά πρόταση του Κυρίου, να γίνει υιός της Παρθένου, και συνεπώς, αδελφός του Κυρίου. Είναι Παρθένος, κατ΄απόλυτον εκτίμησιν. Τρεις Παρθένους γνωρίζει η Εκκλησία μας: Την Θεοτόκον, τον άγιον Ιωάννην τον Βαπτιστήν και τον άγιο Ιωάννην τον Ευαγγελιστήν. Για οποιονδήποτε άλλον θα μιλούσαμε, η παρθενία του είναι σχετική. Γι'αυτό ο Κύριος ανέθεσε την Παρθένον Μαρία, την μητέρα Του, εις τον Παρθένον μαθητήν.
Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό.
Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ
γέροντος Γρηγορίου (*).
Πρέπει νά προσέξουμε. Πολλά «πιστεύω» ὑπάρχουν, πολλά δόγματα, πολλές
θρησκεῖες, πολλές «ἐκκλησίες», ἐνῷ ἡ ἀλήθεια καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καί
πρέπει κανείς νά καταρτίζεται –εἰδικά σήμερα-, γιά νά γνωρίζει τήν ἀλήθεια, νά
ξέρει τήν ἀλήθεια.
Νά, καί σήμερα πολλοί καί
ἐγγράμματοι καί λόγιοι λένε «ἦταν σωστό
νά χύνονται τόσα αἵματα στήν Εἰκονομαχία στό Βυζάντιο γιά τίς εἰκόνες; Τόσος
φανατισμός!».
Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό. Λένε· ἄς πίστευε κανείς καί ἄς δεχόταν τήν ἀλήθεια, τόν Χριστό ὅπως τόν πίστευε· τί πείραζε καί ἄν δέν εἶχε εἰκόνα;
