Πρὸς τὴ
Βηθλεέμ: H Νηστεία τῶν Χριστουγέννων ὡς δρόμος προετοιμασίας τῆς καρδιᾶς
τοῦ Ἀρχιμ. Βαρλαὰμ
Μετεωρίτου
Κάθε χρόνο, καθὼς
πλησιάζουν τὰ Χριστούγεννα, ὁ κόσμος γύρω μας ἀλλάζει. Οἱ δρόμοι φωτίζονται, τὰ
σπίτια στολίζονται, οἱ βιτρίνες γεμίζουν χρώματα, οἱ ἄνθρωποι ἀναζητοῦν δῶρα καὶ
ἑτοιμάζουν τὰ ἑορταστικὰ τραπέζια. Ὅλα μοιάζουν νὰ μᾶς λένε ὅτι ἔρχεται μιὰ
μεγάλη γιορτή.
Κι ὅμως, μέσα σὲ ὅλον
αὐτὸν τὸν ἐξωτερικὸ θόρυβο ὑπάρχει ἕνα ἥσυχο ἐρώτημα ποὺ ἀπευθύνεται στὴν
καρδιά μας: Ἐμεῖς πῶς προετοιμαζόμαστε γιὰ τὰ Χριστούγεννα;
Γιατὶ μπορεῖ νὰ
στολίσουμε τὸ σπίτι μας καὶ νὰ μείνει ἀστόλιστη ἡ ψυχή μας. Μπορεῖ νὰ ἑτοιμάσουμε
τὸ τραπέζι καὶ νὰ παραμείνει ἄδειο ἀπὸ ἀγάπη τὸ τραπέζι τῆς καρδιᾶς μας. Μπορεῖ
νὰ ἀγοράσουμε δῶρα γιὰ ὅλους καὶ νὰ ξεχάσουμε τὸ πολυτιμότερο δῶρο: τὴ
συγχώρηση, τὴν εἰρήνη, τὴν παρουσία, ἕναν καλὸ λόγο.
Μέσα σὲ αὐτὴ τὴν
πραγματικότητα ἔρχεται ἡ Νηστεία τῶν Χριστουγέννων. Δὲν εἶναι ἁπλῶς μιὰ
περίοδος διατροφικῶν περιορισμῶν. Εἶναι πορεία προσμονῆς, ἀφύπνισης καὶ ἐσωτερικῆς
προετοιμασίας. Εἶναι ἕνας δρόμος ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὴ Βηθλεέμ, ὄχι μόνο μὲ τὰ
βήματά μας, ἀλλὰ κυρίως μὲ τὴν καρδιά μας.