Η Αντικανονική Κατάληψη του Θρόνου της Πάφου

 

Η Αντικανονική Κατάληψη του Θρόνου της Πάφου

Ο Τυχικός ως ο μόνος Κανονικός Μητροπολίτης Πάφου υπό το φως του ΙΣΤ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου και της Ορθοδόξου Κανονικής Παραδόσεως

Η πρόσφατη εγκατάσταση του Αρχιμανδρίτη Γρηγορίου Ιωαννίδη στον μητροπολιτικό θρόνο της Πάφου συνιστά βαρύτατο κανονικό ζήτημα, διότι πραγματοποιήθηκε ενώ ο κανονικός και νόμιμος Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός ουδέποτε παραιτήθηκε, ουδέποτε κατεδικάσθη κανονικώς και ουδέποτε υπεβλήθη σε νόμιμη εκκλησιαστική δίκη σύμφωνα με την αδιάσπαστη παράδοση των Ιερών Κανόνων.

Κατά συνέπεια, ο θρόνος της Πάφου ουδέποτε εχήρευσε κανονικώς.

Η πράξη αντικαταστάσεως ζώντος και αδίκως διωκομένου επισκόπου αποτελεί ευθεία παραβίαση του ΙΣΤ΄ Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ο οποίος ορίζει ρητώς:

«Μηδενὶ τρόπῳ ἐπίσκοπον καταστῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἧς ἔτι ὁ προεστὼς ζῇ καὶ ἐν τῇ ἰδίᾳ συνίσταται τιμῇ.»

Ο κανόνας αυτός αποτελεί μία από τις θεμελιωδέστερες ασφαλιστικές δικλείδες της εκκλησιαστικής τάξεως. Απαγορεύει απολύτως την εγκατάσταση νέου επισκόπου όταν υπάρχει ζων επίσκοπος ο οποίος δεν έχει αποβληθεί κανονικώς μέσω πλήρους συνοδικής κρίσεως και αποδεδειγμένων κανονικών παραπτωμάτων.

Στην περίπτωση του Μητροπολίτου Τυχικού:


δεν υπήρξε κανονική δίκη,
δεν παρουσιάσθηκαν δημόσια και συγκεκριμένα κανονικά αδικήματα,
δεν τηρήθηκε η πατερική αρχή της πλήρους απολογίας,
δεν εφαρμόσθηκαν οι προβλεπόμενες κανονικές διαδικασίες,
ούτε υπήρξε τελεσίδικη και αμετάκλητη κανονική καταδίκη.


Επομένως, κάθε ενέργεια αντικαταστάσεώς του στερείται κανονικού θεμελίου.

Η ευθύνη δεν βαρύνει μόνο εκείνους που οργάνωσαν και επέβαλαν την απομάκρυνση του κανονικού μητροπολίτου, αλλά και εκείνον που αποδέχθηκε να ανέλθει σε θρόνο ο οποίος δεν είχε χηρεύσει.

Ο Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Ιωαννίδης, αποδεχόμενος την τοποθέτησή του σε θρόνο κατεχόμενο ακόμη κανονικώς από τον Μητροπολίτη Τυχικό, υπεισήλθε σε κατάσταση αντικανονικής καταλήψεως επισκοπικού θρόνου, γεγονός το οποίο η κανονική παράδοση θεωρεί ιδιαιτέρως βαρύ εκκλησιολογικό παράπτωμα.

Οι ερμηνευτές των Ιερών Κανόνων — Ζωναράς, Βαλσαμών και Αριστηνός — είναι απολύτως σαφείς ότι:

•η επιδίωξη επισκοπής μέσω εκκλησιαστικών μηχανισμών,
η αντικατάσταση ζώντος επισκόπου,
και η αποδοχή θρόνου υπό καθεστώς κανονικής αμφισβητήσεως,
 συνιστούν πράξεις αντικείμενες προς τη συνοδικότητα και την αποστολική τάξη της Εκκλησίας.

Η αντικανονική απομάκρυνση επισκόπου χωρίς δίκη παραπέμπει σε πρακτικές διοικητικής αυθαιρεσίας και όχι σε ορθόδοξη συνοδική λειτουργία. Η Εκκλησία δεν κυβερνάται με προσωπικές επιλογές, αρχιεπισκοπικές επιβολές ή συσχετισμούς ισχύος, αλλά διά των Ιερών Κανόνων, της δικαιοσύνης και της κανονικής συνέχειας.

Ο Δ΄ Κανών της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου απαιτεί πλήρη συνοδική νομιμότητα για κάθε επισκοπική μεταβολή. Οι Αποστολικοί Κανόνες καταδικάζουν κάθε αυθαίρετη κατάληψη εκκλησιαστικού αξιώματος. Ο δε ΙΣΤ΄ της Πρωτοδευτέρας προστατεύει ακριβώς την Εκκλησία από τέτοιες αντικανονικές επεμβάσεις.

Κατά την ορθόδοξη κανονική συνείδηση, ο Τυχικός παραμένει ο μόνος κανονικός Μητροπολίτης Πάφου εφόσον:

•ζει,


•δεν παραιτήθηκε,


•δεν κατεδικάσθη κανονικώς και

•δεν απώλεσε τον θρόνο του μέσω νομίμου εκκλησιαστικής κρίσεως.


Ως εκ τούτου, κάθε εγκατάσταση ετέρου προσώπου στον ίδιο θρόνο συνιστά παραβίαση της κανονικής τάξεως και δημιουργεί βαρύ εκκλησιολογικό τραύμα με συνέπειες για την ενότητα και τη νομιμότητα της εκκλησιαστικής ζωής.

Ομάδα Θεολόγων και Κληρικών Κύπρου

28/05/2026