9 Μαΐ 2009

Μ. Βρετανία :Μετά από χρόνια Σεξουαλικής Αγωγής, τα Γυμνάσια έχουν καταντήσει Κέντρα Παραπομπής προς Έκτρωση!!!


Ενώ στη χώρα μας αυτοί που προωθούν τη Σεξουαλική Αγωγή από το δημοτικό σχολείο αναφέρουν ότι «στη γηραιά Αλβιώνα έχουν ..ξεκινήσει …από πέντε ετών την ειδική διδασκαλία που τους βοηθά να συνειδητοποιήσουν τις αλλαγές στο σώμα τους. Στην ηλικία των εννέα ετών θα διδαχθούν τις συναισθηματικές και φυσικές μεταβολές που βιώνουν μεγαλώνοντας, ενώ στα έντεκα θα μάθουν για την αναπαραγωγική διαδικασία και πώς να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους στο δύσκολο στάδιο της εφηβείας......
Παράλληλα στο γυμνάσιο θα συμπεριληφθούν υποχρεωτικά μαθήματα για το σεξ και την αντισύλληψη, σε μια προσπάθεια να περιοριστούν οι ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες στην εφηβεία που έχουν λάβει διαστάσεις επιδημίας στην Αγγλία»….Η επιστημονική κοινότητα της χώρας μας εγκρίνει την κίνηση των Βρετανών και θεωρεί ότι κάτι ανάλογο πρέπει να γίνει στα ελληνικά σχολεία».
Στην Αγγλία ο Σύλλογος για την Προστασία των Αγέννητων Παιδιών έχει ξεκινήσει μια μεγάλη ενημερωτική εκστρατεία για το μεγάλο πρόβλημα των εκτρώσεων.
Το ένα τρίτο των Αγγλικών Γυμνασίων έχουν κλινικές με ειδικούς οι οποίοι αντιμετωπίζουν σεξουαλικά θέματα των μαθητών και μαθητριών.
Ο ρόλος των κλινικών αυτών εκτός από το να προσφέρουν συμβουλές στο μαθητικό πληθυσμό γύρω από θέματα σεξουαλικών σχέσεων, προσφέρουν επίσης διάφορα είδη αντισυλληπτικών και κανονίζουν εκτρώσεις για όσες μαθήτριες το επιθυμούν.
Μάλιστα οι εκτρώσεις για μαθήτριες κάτω των 16 ετών, πήραν μεγάλες διαστάσεις το τελευταίο διάστημα.
Το σημαντικό είναι ότι τα στελέχη των σχολικών αυτών κλινικών έχουν απόλυτη νομική κάλυψη όταν θεωρήσουν ότι το ζήτημα της έκτρωσης δεν πρέπει να γίνει γνωστό στην οικογένεια της ανήλικης μαθήτριας και στους δασκάλους της
. Έτσι τα Αγγλικά Γυμνάσια έχουν καταντήσει πια «Abortion Referral Centres», δηλαδή Κέντρα Παραπομπής προς Έκτρωση!!!
http://www.spuc.org.uk/lobbying/referral
Δείτε και:
ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Ο Υπουργός Παιδείας προαναγγέλλει τη Σεξουαλική αγωγή στο Δημοτικό.


Η εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» (9/5/2009) προαναγγέλλει τα σχέδια του ΥΠΕΠΘ σχετικά με το μάθημα της Σεξουαλικής Αγωγής στα δημοτικά σχολεία.
Τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των μαθητών από την Πέμπτη Τάξη του Δημοτικού προαναγγέλλει μέσω του ΕΤ ο υπουργός Παιδείας κ. Αρης Σπηλιωτόπουλος. «Είναι καλό να ξεκινά από πολύ νωρίς, από τις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού», αναφέρει στη δήλωσή του. Οπως αποκαλύπτει, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των μαθητών υπάρχει στην ατζέντα του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με επικεφαλής τον κ. Γ. Μπαμπινιώτη, το οποίο την ερχόμενη Δευτέρα θα πραγματοποιήσει μια από τις κρισιμότερες συνεδριάσεις του ανοίγοντας τη συζήτηση για το περιεχόμενο των αναλυτικών προγραμμάτων σπουδών. Η δήλωση του υπουργού αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να διαμορφωθεί νέο εκπαιδευτικό υλικό, ενώ εστιάζει στην ανάγκη να είναι ειδικά επιμορφωμένοι οι εκπαιδευτικοί που θα το διαχειριστούν. «Ένα τέτοιο υλικό θα ήταν επικίνδυνο στα χέρια μη επιμορφωμένων εκπαιδευτικών. Ούτως ή άλλως το θέμα απαιτεί ιδιαίτερα λεπτό χειρισμό σε συνεργασία και με το δάσκαλο της τάξης», επισήμανε ο πρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κ. Σωτ. Γκλαβάς.
Η δήλωση του υπουργού Παιδείας στον ΕΤ έχει ως εξής:
«Το θέμα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης είναι αλήθεια ότι απουσιάζει από τα ελληνικά σχολεία και πρέπει να φροντίσουμε για την προώθησή του. Και είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να προσεγγίσουμε με σοβαρότητα και χωρίς προκαταλήψεις γιατί αφορά σε μια σειρά από σοβαρές καταστάσεις, που σχετίζονται με τη σωματική και ψυχική υγεία. Πρόκειται για ένα καίριο θέμα και για τους μαθητές και για τους γονείς τους.
Ερωτήματα για τη σεξουαλικότητα από τους μαθητές μπορεί να προκύψουν σε μια σειρά μαθημάτων. Είναι λοιπόν σημαντικό η εκπαίδευση των παιδιών σε αυτό το θέμα να περνάει από διάφορα μαθήματα και ειδικότητες. Για αυτό απαιτείται όλοι οι εκπαιδευτικοί να είναι επιμορφωμένοι και να στηρίζονται σε συγκεκριμένο εκπαιδευτικό υλικό, που να συμφωνεί στην παιδαγωγική κατεύθυνση.
Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση καλύπτει όλο το φάσμα των ηλικιών της εκπαίδευσης και είναι καλό να ξεκινά από πολύ νωρίς, από τις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού.
Όλες οι παραπάνω παράμετροι συνυπολογίζονται και βρίσκονται σε ευρύ διάλογο στο Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, στο πλαίσιο της αναμόρφωσης των προγραμμάτων σπουδών. Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι ένα από τα θέματα που συζητούνται. Γιατί η εισαγωγή της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης δεν μπορεί να εισαχθεί στο ελληνικό σχολείο ούτε πρόχειρα ούτε αποσπασματικά. Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο επιστημονικό πλαίσιο, που θα διασφαλίζει την ορθή προσέγγιση του ζητήματος
».
Επί του θέματος
Μέχρι τα 12 έτη η επεξήγηση
Οι οκτώ τόμοι που γράψαμε είναι δύο ταχυτήτων. Τα τετράδια για τους μαθητές Πρώτης έως Τρίτης Δημοτικού περιέχουν σκίτσα και κάθε μάθημα είναι μια μικρή ιστορία. Για τα παιδιά Τετάρτης έως Εκτης δημοτικού το περιεχόμενο γίνεται πιο θετικό. Παράλληλα υπάρχει και ένα βιβλίο-εγχειρίδιο για το δάσκαλο, που περιέχει την ύλη του μαθητικού τετραδίου, με επεξηγηματικές εικόνες. Η σεξουαλική αγωγή πρέπει να ολοκληρώνεται στα δώδεκα, αν επιχειρήσεις να τη διδάξεις σε 16χρονο θα γελάσει μαζί σου. Ο στόχος είναι να γνωρίσει το παιδί τη φυσιολογία της σεξουαλικής λειτουργίας. Αργότερα στο γυμνάσιο μπορεί να προστεθεί ένα μάθημα για τους κινδύνους και την παθολογία του σεξ, αλλά είναι λάθος να μαθαίνουμε το υγιές μέσα από το άρρωστο και κάτω από το πρίσμα του φόβου.
Θάνος Ασκητής
Νευρολόγος-ψυχίατρος, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Αγωγής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
«Εκπαιδεύοντας» τον Γιώργο και την Αννα...
Σχέδιο «Πελαργός» και σεξουαλική διάπλασις των παίδων

«Εκπαιδεύοντας» τον Γιώργο και την Αννα...


Τα τετράδια του μαθητή από τον Θάνο Ασκητή, με τίτλο «Σεξουαλική αγωγή και διαφυλικές σχέσεις», εξηγούν στα παιδιά την ανατομία του σώματος, τη φυσιολογία της σεξουαλικής πράξης και το νόημα της οικογένειας με εικονογραφημένες ιστορίες. Σε αυτές πρωταγωνιστούν δύο αδέλφια (Γιώργος, Αννα, με τους γονείς τους) και δύο σκυλάκια (Ιβάν, Ιρμα), που μαζί με τους γονείς μεταφέρουν τη γνώση στα παιδιά.
Το τετράδιο για τις ηλικίες 6-8 ετών είναι πιο απλοϊκό, ενώ το τετράδιο για ηλικίες από 9 έως 12 ετών εμπεριέχει περισσότερα στοιχεία Βιολογίας.
1 (Γιώργος) Οι όρχεις, αλήθεια, τι είναι;
(Ιβάν) Είναι δύο μικρά μπαλάκια που βρίσκονται μέσα στο σακουλάκι, που κρέμεται κάτω από το πέος. Βρίσκονται ο ένας δίπλα στον άλλο. Όταν ένα αγόρι μεγαλώσει και ωριμάσει, παράγουν την τεστοστερόνη, μία ουσία η οποία βοηθάει να αλλάξει η εικόνα του σώματος και το αγόρι να γίνει άνδρας. Επίσης παράγουν τα σπερματοζωάρια, που θα τον βοηθήσουν να κάνει παιδιά μαζί με τη γυναίκα του.(Γιώργος) Οι όρχεις, δηλαδή, είναι πολύ σημαντικοί για εμάς τα αγόρια, όπως τα λες, Ιβάν.(Ιβάν) Μικρέ μου Γιώργο, και βέβαια είναι πολύ σημαντικοί, αλλά ακόμη δεν έγινες άντρας, εσύ ακόμη είσαι αγόρι. Θα μεγαλώσεις με τον καιρό και θα δεις το σώμα σου να αλλάζει ακόμα περισσότερο.
2 (Άννα) Τα γεννητικά όργανα μάς είπες ότι έχουν ένα σκοπό, να βοηθούν έναν άνδρα και μία γυναίκα να κάνουν παιδιά.(Γιώργος) Όπως ο μπαμπάς μας και η μαμά μας, δηλαδή, που έκαναν εμάς τους δύο.(Ιβάν) Τελικά είμαστε πολύ καλοί δάσκαλοι!(Ιρμα) Τα καταλάβατε όλα πολύ καλά. Μπράβο σας!(Γιώργος και Αννα) Αλήθεια, πώς έρχονται τα παιδιά στον κόσμο; Με ποιο τρόπο ήρθαμε κι εμείς;(Ιβάν) Εχω μία θαυμάσια ιδέα. Τι καλύτερο από το να σας εξηγήσουμε πώς γεννιούνται τα παιδιά και να σας δείξουμε φωτογραφίες από το δικό σας ερχομό!(Ιρμα) Πολύ καλή ιδέα! Επιστρέφω σε ένα λεπτό. Μη φύγει κανείς.Ερχεται η Ιρμα και φέρνει το άλμπουμ με τις φωτογραφίες της οικογένειας:
3 (Μαμά) Σε αυτή τη φωτογραφία είμαι έγκυος σε σένα Γιώργο, σε είχα στην κοιλίτσα μου.(Γιώργος) Δηλαδή;(Μαμά) Όταν η μαμά και ο μπαμπάς ενωθούν, ζευγαρώσουν, τότε το σπερματοζωάριο από τους όρχεις του μπαμπά συναντάει το ωάριο από τις ωοθήκες της μαμάς. Από τη συνάντηση αυτή θα σχηματισθεί το έμβρυο, όπως ονομάζεται το μωράκι στη μήτρα της μαμάς.(Μπαμπάς) Το έμβρυο φωλιάζει μέσα στη μήτρα της μαμάς, όπου μεγαλώνει για 9 μήνες, με τροφή που παίρνει από τη μητέρα του.(Μαμά) Οταν περάσανε οι 9 μήνες, είχες μεγαλώσει αρκετά ώστε να μπορείς να ζήσεις μόνος σου. Πήγαμε, λοιπόν, στο μαιευτήριο, όπου με τη βοήθεια του γιατρού γεννήθηκες.

Σχέδιο «Πελαργός» και σεξουαλική διάπλασις των παίδων


Τα γυαλιά βάζουν οι Βρετανοί στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, συμπεριλαμβάνοντας ως υποχρεωτικό το μάθημα της σεξουαλικής αγωγής στο νηπιαγωγείο! Την ίδια ώρα αντίστοιχη πρόταση που θα την ονομάζαμε ως σχέδιο «Πελαργός» για τους μαθητές του δημοτικού στη χώρα μας παραμένει κλειδωμένη στα συρτάρια του υπουργείου Παιδείας, καθώς οι αρμόδιοι φοβούνται μην επαναληφθεί ο σάλος με το βιβλίο Ιστορίας της Εκτης Δημοτικού. Κι όλα αυτά παρότι 18μελής ομάδα ειδικών, με επικεφαλής το νευρολόγο-ψυχίατρο Αθανάσιο Ασκητή, έχει συντάξει στο πλαίσιο εκπαιδευτικού προγράμματος ειδικά τετράδια για τους μαθητές και τα αντίστοιχα εγχειρίδια των δασκάλων, με θέμα «Ψυχική Υγεία και Σεξουαλική Αγωγή».
Οπως μάλιστα αναφέρει ο ΕΤ σε προ διετίας δημοσίευμά του, το υπουργείο επρόκειτο να συμπεριλάβει φέτος το μάθημα της σεξουαλικής αγωγής με τα συγκεκριμένα βιβλία στα σχολεία. Ωστόσο ούτε αυτό έγινε ούτε τα εγχειρίδια έφτασαν ποτέ στα χέρια των δασκάλων, όπως επιβεβαιώνει η εκπαιδευτικός Ελένη Ντ.: «Δεν έχω δει ποτέ τα βιβλία του κ. Ασκητή. Στα ελληνικά σχολεία η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ξεκινά στην Πέμπτη Δημοτικού με το ανθρώπινο σώμα και συνεχίζεται στην Πρώτη και την Τρίτη Γυμνασίου με το αναπαραγωγικό σύστημα».
Εκ μέρους του υπουργείου Παιδείας ο Αλέξης Κόπτσης, διευθυντής σπουδών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, δηλώνει πως το εγχειρίδιο για τους δασκάλους έχει αποσταλεί στις 58 διευθύνσεις της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων και εξηγεί γιατί δεν έχει ακόμα συμπεριληφθεί το μάθημα της ψυχικής υγείας και σεξουαλικής αγωγής στο σχολικό πρόγραμμα: «Το ζήτημα διχάζει την ελληνική κοινωνία, η οποία αποτελείται από υπέρμαχους του ελεύθερου παιδαγωγικού κλίματος αλλά και συντηρητικούς πυρήνες, που θα αντιδρούσαν σε μια τέτοια εξέλιξη.
Οφείλουμε να σεβαστούμε όλες τις πλευρές και να προσεγγίσουμε το θέμα με ιδιαίτερη ευαισθησία». Ίσως γι’ αυτό τα εγχειρίδια μαζεύουν σκόνη στα συρτάρια των διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Και ενώ τα Ελληνόπουλα πηγαίνουν στην Πρώτη Δημοτικού νομίζοντας πως τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός, οι συμμαθητές τους στη γηραιά Αλβιώνα έχουν ήδη ξεκινήσει ένα χρόνο πριν (δηλαδή από πέντε ετών) την ειδική διδασκαλία που τους βοηθά να συνειδητοποιήσουν τις αλλαγές στο σώμα τους.
Στην ηλικία των εννέα ετών θα διδαχθούν τις συναισθηματικές και φυσικές μεταβολές που βιώνουν μεγαλώνοντας, ενώ στα έντεκα θα μάθουν για την αναπαραγωγική διαδικασία και πώς να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους στο δύσκολο στάδιο της εφηβείας. «Παράλληλα στο γυμνάσιο θα συμπεριληφθούν υποχρεωτικά μαθήματα για το σεξ και την αντισύλληψη, σε μια προσπάθεια να περιοριστούν οι ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες στην εφηβεία που έχουν λάβει διαστάσεις επιδημίας στην Αγγλία», επισημαίνει ο sir Alasdair Macdonald, ιθύνων νους της επιτροπής που προωθεί τη βρετανική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.
Η επιστημονική κοινότητα της χώρας μας εγκρίνει την κίνηση των Βρετανών και θεωρεί ότι κάτι ανάλογο πρέπει να γίνει στα ελληνικά σχολεία. Εκπροσωπώντας τους καθ’ ύλην αρμοδίους η εκπαιδευτικός Ελένη Ντ. δηλώνει ότι θα αντιμετώπιζε θετικά το όλο εγχείρημα, αρκεί να το δίδασκαν ειδικοί και όχι οι δάσκαλοι.
Υπέρμαχος των Βρετανών εμφανίζεται και ο Πέτρος Δρέττας, χειρουργός-ουρολόγος-ανδρολόγος, που επισημαίνει: «Η έγκαιρη έναρξη της σεξουαλικής αγωγής στο σχολείο επιβάλλεται στην εποχή μας για πολλούς λόγους. Κατ’ αρχήν τα παιδιά ξεκινούν νωρίτερα τις σεξουαλικές επαφές, ενώ η άγνοια για μεθόδους προφύλαξης και αντισύλληψης οδηγεί όχι μόνο σε ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες στα κοριτσόπουλα, αλλά και σε έξαρση των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων. Σε αυτούς τους κινδύνους πρέπει να προστεθεί ο μοντέρνος πονοκέφαλος από την κακή χρήση του Διαδικτύου.
Δεν υπάρχει 8χρονο που να μη σερφάρει με τις ώρες στο Ιντερνετ εκθέτοντας τον εαυτό του ακόμα και σε παιδική πορνογραφία».
Δείτε και:
ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ, ΣΗΚΩ ΑΠ΄ ΤΗ ΘΕΣΗ ΣΟΥ

Η ΤΟΥΡΚΙΑ, Ο ΡΑΣΜΟΥΣΕΝ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ


«Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μία εποχή, κατά την οποία όλα τα πρώην κομμουνιστικά κράτη επαναφέρουν το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία τους και στρέφονται στην Ελλάδα αναζητώντας σχολικά βιβλία και αναλυτικά προγράμματα, μία μερίδα της ελληνικής διανόησης και του πολιτικού κόσμου προσπαθεί να ξεριζώσει το μάθημα αυτό από τα σχολεία μας!»


Στις 4-4-2009 ο Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, μέχρι σήμερα πρωθυπουργός της Δανίας, εξελέγη από την διάσκεψη των ηγετών των χωρών του ΝΑΤΟ ως ο επόμενος γενικός γραμματέας του Οργανισμού. Θα αναλάβει τα καθήκοντά του την 1η Αυγούστου και καλείται να οδηγήσει την συμμαχία σε νέους δρόμους και νέες αποστολές. Το ενδιαφέρον στοιχείο της εκλογής του Δανού πολιτικού ήταν η αρχική αντίδραση της Τουρκίας, η οποία έγινε μέλος του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) το 1952 μαζί με την Ελλάδα. Η Τουρκία προέβαλε σφοδρή αντίσταση στην επιλογή του συγκεκριμένου προσώπου λόγω των χειρισμών του Ράσμουσεν μετά την δημοσίευση σκίτσων προσβλητικών για τον Μωάμεθ σε εφημερίδα της Δανίας. Τούτο συνέβη το 2006 και ο Ράσμουσεν θεώρησε ότι κάθε καλλιτέχνης έχει το δικαίωμα να εκφράζεται ελεύθερα, αν και η συγκεκριμένη δημοσίευση προκάλεσε διαδηλώσεις και οργισμένες δηλώσεις σε πολλές μουσουλμανικές χώρες. Το δεύτερο αίτιο της τουρκικής αντιθέσεως ήταν η εκπεφρασμένη άποψη του Δανού πρωθυπουργού κατά της πλήρους εντάξεως της Τουρκίας στην Ευρ. Ένωση.
Η τουρκική
αντίδραση κάμφθηκε μετά από παρέμβαση του Αμερικανού προέδρου Μπάρακ Ομπάμα και του Ιταλού πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Η Τουρκία υποχώρησε μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις και αφού πήρε σημαντικά ανταλλάγματα, τα οποία ο τουρκικός Τύπος παρουσιάζει ως εξής: 1) Ένας εκ των βοηθών του νέου γενικού γραμματέα θα είναι Τούρκος, ο οποίος θα αναπτύξει και τις σχέσεις της συμμαχίας με την Ισλαμική Διάσκεψη. 2) Στη θέση του συντονιστή της ειρηνευτικής δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, όπου μετέχουν και Τούρκοι στρατιώτες, θα τοποθετηθεί Τούρκος αξιωματικός. 3) Θα απαγορευθεί η λειτουργία του κουρδικού τηλεοπτικού σταθμού ROJ TV στη Δανία μέχρι την 1-8-2009 και ο Ράσμουσεν θα χαρακτηρίσει το ΡΚΚ «τρομοκρατική οργάνωση». 4) Κατά την επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη ο Ράσμουσεν θα ζητήσει συγγνώμη για τις γελοιογραφίες που χλεύαζαν τον Μωάμεθ και είχαν δημοσιευθεί σε δανική εφημερίδα. Όπως τόνισε ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλλάχ Γκιούλ, εγγυητής για την τήρηση των όρων ανέλαβε προσωπικά ο πρόεδρος Ομπάμα.
Μελετώντας την τουρκική στάση και την διαπραγματευτική δεινότητα της Άγκυρας οδηγούμαστε σε ορισμένα συμπεράσματα και χρήσιμα διδάγματα. Πρώτον βλέπουμε ότι η Τουρκία διαπραγματεύεται πάντα και για τα πάντα. Αξιοποιεί στο έπακρον τη συμμετοχή της σε συμμαχίες, προβάλλει αντιρρήσεις χωρίς φόβο, δεν διστάζει να συγκρουσθεί με ισχυρούς συμμάχους, έχει έτοιμο ένα οπλοστάσιο ανταλλαγμάτων και αιτημάτων και προσπαθεί να βγαίνει κερδισμένη ακόμη και από μία τακτική υποχώρηση. Η Ελλάς δεν έχει επιτύχει τόσο σημαντικά ανταλλάγματα κατά τις διάφορες διπλωματικές υποχωρήσεις της. Από τον Μάρτιο του 1995, όταν δώσαμε το πράσινο φως για την έναρξη των συζητήσεων της Τουρκίας για την λεγόμενη Τελωνειακή Ένωση με την Ε.Ε., μέχρι και την πρόσφατη υποστήριξη της Αλβανίας ως νέου μέλους του ΝΑΤΟ δείξαμε υπερβολική ευγένεια και καλή πίστη, χωρίς να εξασφαλίσουμε τα απαιτούμενα ανταλλάγματα. Και η Τουρκία και η Αλβανία έχουν γευθεί την ελληνική γενναιοδωρία, ενώ συνεχίζουν οι μεν Τούρκοι να προκαλούν στην Κύπρο, το Αιγαίο και την Θράκη, οι δε Αλβανοί να καταπατούν στοιχειώδη πολιτικά, εκπαιδευτικά, θρησκευτικά και ιδιοκτησιακά δικαιώματα των Ελλήνων που κατοικούν εκεί.
Δεύτερον, παρατηρούμε ότι η Τουρκία ενώ προς την Ευρώπη προβάλλει το κεμαλικό πρότυπο του κοσμικού – μη θρησκευτικού πολιτεύματος, εν τούτοις δεν διστάζει να αξιοποιεί τον θρησκευτικό παράγοντα για διπλωματικούς σκοπούς. Εμφανίζεται να εκπροσωπεί όλους τους Μουσουλμάνους του κόσμου, οι οποίοι προσεβλήθησαν από τα σκίτσα κατά του Μωάμεθ και παραλλήλως ζητεί την σύσφιξη των σχέσεων του ΝΑΤΟ με την Ισλαμική Διάσκεψη. Σ’ αυτόν τον οργανισμό των Μουσουλμανικών χωρών η Άγκυρα διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και τον χρησιμοποιεί πολλές φορές για να κερδίζει ψηφίσματα υπέρ των Τουρκοκυπρίων. Αντιθέτως η χώρα μας δεν έχει αξιοποιήσει τους Ορθόδοξους θρησκευτικούς δεσμούς της με την Βαλκανική ενδοχώρα ως διπλωματικό όπλο και βρίσκεται εγκλωβισμένη σε μία λανθασμένη «διαφωτιστική» αντίληψη ότι αν προβάλλεις την Ορθοδοξία ως στοιχείο πολιτιστικής και γεωπολιτικής δυναμικής θα θεωρηθείς οπισθοδρομικός και «κακός Ευρωπαίος». Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μία εποχή, κατά την οποία όλα τα πρώην κομμουνιστικά κράτη επαναφέρουν το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία τους και στρέφονται στην Ελλάδα αναζητώντας σχολικά βιβλία και αναλυτικά προγράμματα, μία μερίδα της ελληνικής διανόησης και του πολιτικού κόσμου προσπαθεί να ξεριζώσει το μάθημα αυτό από τα σχολεία μας!
Τρίτον,
παρατηρούμε ότι η κοινή γνώμη και τα Μ.Μ.Ε. στην Τουρκία στηρίζουν κάθε διπλωματική διαπραγμάτευση της τουρκικής ηγεσίας και θεωρούν επιβεβλημένη την επίμονη στάση ακόμη και απέναντι σε παραδοσιακούς συμμάχους. Αντιθέτως στην Ελλάδα κάθε προσπάθεια χρησιμοποιήσεως μιας πιο σκληρής διπλωματικής γλώσσας, όπως έγινε με το ΒΕΤΟ κατά των Σκοπίων, προκαλεί την αντίδραση μιας μερίδας αρθρογράφων και αναλυτών με τη δικαιολογία ότι «θα στενοχωρήσουμε τους συμμάχους μας», «θα αποκοπούμε και θα απομονωθούμε», «θα σπαταλήσουμε πολύτιμο διπλωματικό κεφάλαιο» και άλλα φαιδρά και ανούσια. Η ελληνική κοινή γνώμη εκπαιδεύεται από τους φορείς ενδοτικών αντιλήψεων να αποδέχεται κάθε έξωθεν πίεση και να μην επιζητεί την διαπραγμάτευση έναντι ανταλλαγμάτων.
Δεν υποστηρίζω ότι πρέπει να αντιγράφουμε ό,τι κάνει η τουρκική εξωτερική πολιτική. Αλλά δεν βλάπτει να παίρνουμε ορισμένα διδάγματα και από τους γείτονες, ειδικά όταν πρόκειται για «ανατολίτικα παζάρια».
Κωνσταντίνος Χολέβας - Πολιτικός επιστήμων
Πηγή:www.efkozani.gr/

Κύπρος: Στρατόπεδά μας τα τζαμιά, σπαθιά μας οι μιναρέδες.


Μήπως είδατε ποτέ τζαμί να έχει μετατραπεί σε εκκλησία; Εγώ δεν είδα. Ούτε στην Κύπρο, ούτε πουθενά αλλού. Αλλά είδα πολλές εκκλησίες που έχουν μετατραπεί σε τζαμιά. Και εσείς είδατε. Το Τέμενος Σελιμιγιέ στη Λευκωσία ήταν καθεδρικός ναός, όχι τζαμί. Ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Σοφίας. Φτιάχτηκε από τους Λουζινιανούς. Μετά την κατάκτηση του νησιού από τους Οθωμανούς, πρόσθεσαν δύο μιναρέδες στο ναό και το μετέτρεψαν σε τζαμί. Πρώτα το αποκάλεσαν «Το Τέμενος της Αγίας Σοφίας». Ύστερα «Το Τέμενος Σελιμιγιέ». Είναι το πιο μεγαλοπρεπές οικοδόμημα της Κύπρου. Και το Τέμενος του Λαλά Μουσταφά Πασά στην Αμμόχωστο ήταν καθεδρικός ναός και όχι τζαμί. Είναι ένα από τα αριστουργήματα του γοτθικού ρυθμού. Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Νικολάου κτίστηκε μεταξύ των ετών 1294 και 1312. Μετά τη Λευκωσία, λένε, η στέψη των Λουζινιανών βασιλιάδων γινόταν και εκεί. Οι Οθωμανοί πρόσθεσαν έναν μιναρέ στον καθεδρικό ναό και το μετέτρεψαν σε τζαμί. Αυτά είναι τα πιο γνωστά παραδείγματα εκκλησιών που μετατράπηκαν σε τζαμιά.
Την παράδοση αυτή των Οθωμανών συνέχισε αργότερα και η Τουρκική Δημοκρατία. Μετέτρεψε σε τζαμιά και πολλές εκκλησίες εδώ μετά την κατάκτηση του μισού νησιού το 1974. Λένε ότι 28 από τα 182 μας τζαμιά είναι εκκλησίες που μετατράπηκαν σε τζαμιά. Αλλά δεν μας φτάνουν αυτά. Τώρα ανεγείρονται ακόμη 16 νέα τζαμιά, λένε. Βρίσκονται υπό ανέγερση τα εννιά από αυτά, ενώ περιμένουν στη σειρά και τα άλλα επτά. Σύμφωνα με την Προεδρία Θρησκευτικών Υποθέσεων, αυτό οφείλεται σε μεγάλη «ανάγκη».
Τι είπαμε; Η Τουρκία διεξάγει δύο μεγάλες επιχειρήσεις στην Κύπρο. Τον εκτουρκισμό και τον εξισλαμισμό. Φαίνεται παράξενο, έτσι δεν είναι; Ούτως ή άλλως Τούρκοι δεν είμαστε; Είμαστε. Αλλά όχι «πλήρως Τούρκοι». Όχι όπως τους Τούρκους στην Τουρκία δηλαδή
. Μήπως δεν είμαστε μουσουλμάνοι; Είμαστε. Αλλά όχι όπως τους μουσουλμάνους στην Τουρκία. Θα συμπληρώσουν τις ατέλειές μας! Και θα πετάξουν όσα έχουμε επιπλέον. Τώρα αποκαλούμαστε «Τουρκοκύπριοι», έτσι δεν είναι; Κατά την άποψή τους, το «Κύπριοι» είναι επιπλέον σε αυτή τη λέξη. Όλοι πρέπει να αποκαλούνται μόνο «Τούρκοι»!
Κοιτάξτε πράγματα. Δεν υπάρχουν χρήματα. Η ανεργία βρίσκεται στα ύψη. Όλοι οι τομείς της οικονομίας έχουν καταρρεύσει. Και εμείς φτιάχνουμε τζαμιά. Φαίνεται πως δεν μας απέμεινε άλλη λύση από το να βρούμε καταφύγιο στον οίκο του Θεού. Δεν υπάρχουν τουρίστες στη χώρα. Φτιάχνουμε ξενοδοχεία. Δεν έχουμε ιατρικά μηχανήματα. Φτιάχνουμε τζαμιά. Όχι πολυκλινικές, νοσοκομεία και τέτοια. Ανεγείρουμε μιναρέδες. Γιατί; «Παρέστη μεγάλη ανάγκη». Από πού παρέστη αυτή η ανάγκη; Μήπως οι Τουρκοκύπριοι, που πηγαίνουν στο τζαμί μόνο από γιορτή σε γιορτή, έχουν δοθεί πλέον στο Θεό; Και δεν χωράνε στα τζαμιά;Αχ καημένε λαέ μου, αχ. Αν το θαύμα ήταν δικό μας, ας πήγαινε στα κομμάτια. Αλλά δεν είναι. Ανήκει σε αυτούς που έρχονται απ΄ έξω. Σε εκείνους που είναι πιο Τούρκοι και πιο μουσουλμάνοι από εμάς. Το «παρέστη ανάγκη» σημαίνει πως αυτοί έχουν πληθύνει και εμείς γίναμε λιγότεροι. Ενόσω πλήθαιναν αυτοί, αυξάνονταν και τα τζαμιά μας. Πλέον σε κάθε γειτονιά υπάρχει και ένα τζαμί. Και όλα πλέον είναι «με το όνομα του Αλλάχ που προστατεύει και ελεεί».
Το νότιο μέρος της Κύπρου έγινε Ευρώπη. Το βόρειο έγινε Τουρκία. Όπως η Κωνσταντινούπολη που βρίσκεται πάνω σε δύο ηπείρους. Από τη μια είναι Ευρώπη. Και από την άλλη η Ανατολία. Εκείνοι συνδέονται μεταξύ τους με μια γέφυρα. Εμείς χωριζόμαστε ο ένας από τον άλλο με οδοφράγματα. Η φωνή του μουεζίνη δεν γιατρεύει το χιλιόχρονο ντέρτι μας.
ΤΟΥ ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ
Πηγή http://www.politis-news.com/

Ορθόδοξος Τύπος, "Προπαγάνδα από τα Μ.Μ.Ε. για την καθιέρωση του μαθήματος Σεξουαλικής Διαπαιδαγωγήσεως. Στο στόχαστρο Θρησκευτικά και Γεωγραφία"


Στο τελευταίο φύλλο του Ορθοδόξου Τύπου (08/05/2009) φιλοξενείται το παρακάτω άρθρο:


«Αμέσως μετά το Πάσχα εδόθη εις την δημοσιότητα μια επιστημονική έρευνα, συμφώνως με την οποίαν τα νέα παιδιά αρχίζουν τας προγαμιαίας σχέσεις εις ηλικίαν 12,5 ετών. Η ίδια έρευνα έδειξεν ότι τα νέα αυτά παιδιά ευρίσκονται αντιμέτωπα με πληθώραν μεταδιδομένων σεξουαλικών νοσημάτων. Οι ευθύνες των γονέων για τας προγαμιαίας σχέσεις των παιδιών των είναι μεγάλαι. Τα ΜΜΕ αντί να επικρίνουν τους γονείς τους επιβραβεύουν, ενώ χειροκροτούν και τας προγαμιαίας σχέσεις των, χωρίς ασφαλώς να αναλύουν τους κινδύνους και τας επιπτώσεις εις τον εσωτερικόν κόσμον ή γενικότερων εις την ψυχικήν των υγείαν μετά την πάροδων των ετών.
Τα ΜΜΕ ανησύχησαν μόνον δια τα μεταδιδόμενα σεξουαλικά νοσήματα. Και που αυτά απέδωσαν; Εις την απουσίαν του μαθήματος σεξουαλικής διαπαιδαγωγήσεως των παιδιών εις τα σχολεία. Ήρχισαν μίαν προπαγάνδαν, αμέσως μετά την δημοσιοποίησιν της προαναφερομένης ερεύνης εναντίον της διδασκαλίας των Θρησκευτικών και της Γεωγραφίας. «Τι να τα κάνουν τα θρησκευτικά τα παιδιά στο 21ο αιώνα και γιατί να μαθαίνουν για την ιστορία και για τον πλούτο των βουνών μας», έλεγαν από ραδιοφώνου. Μη απορείτε.
Από το Φθινόπωρον η κυβέρνησις με τη σύμφωνη γνώμην όλων των κομμάτων θα καθιερώση την σεξουαλικήν αγωγήν εις το δημοτικόν σχολείον.Προφανώς για να συνεχίση τι καταστροφικόν έργον των νέων γονέων, οι οποίοι επιτρέπουν είς τα μικρά παιδιά των να παρακολουθούν άσεμνα και αισχρού περιεχομένου προγράμματα, ή κάνουν μπάνιο είς την μπανιέρα μαζί των. Η επιχείρησις «αποκτήνωσις» των νέων ψυχών ήρχισε είς την Ευρώπην την περίοδον 1972-1973 και συνεχίζεται ακόμη και σήμερον. Η «επιχείρησις» αυτή έχει καταστροφικά αποτελέσματα δια τα παιδιά, αφού έχομεν προώρους εγκυμοσύνας, εκτρώσεις ή και την γέννησιν παιδιών από γονείς οι οποίοι είναι παιδιά, ως συνέβη προσφάτως είς την Αγγλίαν.
Όσον, όμως θα πλησιάζωμεν προς το φθινόπωρον, τόσον η επίθεσις εναντίον των θρησκευτικών και του ηθικοπλαστικού σχολείου θα εντείνεται, διά να πεισθή η Ελληνική κοινωνία ότι το μάθημα των θρησκευτικών είναι αναχρονιστικόν και ως εκ τούτου άχρηστον, ενώ το μάθημα της σεξουαλικής αγωγής σπουδαίον. Ως προς το μάθημα της Γεωγραφίας, το οποίον ετέθη και αυτό είς το στόχαστρον των ΜΜΕ προς χάριν του μελλοντικού σεξουαλικού μαθήματος, υπενθυμίζομεν ότι κατά την περίοδον, κατά την οποίαν το κράτος επεχείρησε να επιβάλη την πλαστογραφημένην και φιλοτουρκικήν ιστορίαν είς τα δημοτικά σχολεία, απεκαλύφθη ότι είς το στόχαστρον της παγκσμιοποιήσεως είναι, εκτός της ιστορίας και των θρησκευτικών,το μάθημα της Γεωγραφίας.
Με έξυπνον τρόπον τα ΜΜΕ επαναφέρουν είς το προσκήνιον είτε την κατάργησιν του μαθήματος των θρησκευτικών, είτε της Γεωγραφίας, προς χάριν του μαθήματος της σεξουαλικής διαπαιδαγωγήσεως. Από τας αντιδράσεις μας θα εξαρτηθή, εάν τα προαναφερόμενα σχέδια θα πραγματοποιηθούν».
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ :
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8400&pubid=3398788

http://www.e-tipos.com/newsitem?id=87845
ΓΡΑΦΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ:
Στο Ευρωδικαστήριο το Σύμφωνο Συμβίωσης. Μέσω Βρυξελών και με τη βούλα ο γάμος των ομοφυλοφίλων στην Ελλάδα;


Έμμεση εκστρατεία υπέρ της παιδεραστίας
Την ίδια στιγμή στο πλαίσιο της φιλοσοφίας περί εξοικείωσης έχει ξεκινήσει και στην Ελλάδα εκστρατεία πλύσης εγκεφάλου που αποβλέπει στη μείωση του ορίου ενηλικίωσης των νέων από τα 18 έτη στα 12!!! Το γεγονός αυτό δηλαδή αποσκοπεί στην έμμεση νομιμοποίηση της παιδεραστίας... Αυτός φαίνεται να είναι και ο λόγος που ολοένα και περισσότερο αυξάνονται τα δημοσιεύματα και τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ που αναφέρονται στην πρόωρη σεξουαλική δραστηριότητα των νέων!

8 Μαΐ 2009

Έρευνα διέταξε ο Yπ. Παιδείας για τις προτροπές Σχολικού Συμβούλου Θεολόγων για προβιβασμό όλων των μαθητών στα Θρησκευτικά.


Άμεσα αντέδρασε ο υπ. Παιδείας Αρης Σπηλιωτόπουλος, μετά την αποκάλυψη ότι στέλεχος του υπουργείου ζήτησε από τους καθηγητές των σχολείων της Δυτ. Ελλάδας να φροντίσουν τη βαθμολογία κατά περίπτωση και με τέτοιο τρόπο, ώστε και ο πιο αδύνατος μαθητής να έχει προβιβάσιμο βαθμό τον Ιούνιο.
Ο κ. Σπηλιωτόπουλος,έδωσε εντολή στον Πειφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης να διατάξει έρευνα και να ζητήσει ευθύνες.
Πρόκειται για πρωτοφανή παρέμβαση στα διδακτικά καθήκοντα των καθηγητών η οποία ουσιαστικά υποβαθμίζει τη διδασκαλία των Θρησκευτικών και έρχεται μετά την έκδοση των τελευταίων εγκυκλίων για προαιρετική παρακολούθηση του μαθήματος από τους μαθητές.
Την κείμενο υπογράφει ο σχολικός σύμβουλος Δυτικής Ελλάδας Χρ. Ζήκος ο οποίος αφού υπογραμμίζει πως «δεν πρέπει να εξαρτάται ο βαθμός από το αν κάθεται φρόνιμα ή όχι στην τάξη» ασκεί κριτική στους καθηγητές επισημαίνοντάς πως « δεν είναι παιδαγωγικά ορθό ο οποιοσδήποτε μαθητής να έχει στην καρτέλα του στα θρησκευτικά το μικρότερο βαθμό και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από το Μ.Ο. της βαθμολογίας των υπόλοιπων μαθημάτων του. Αυτό , αναφέρει η εγκύκλιος, αν μη τι άλλο μπορεί να ερμηνευτεί ως κακή σχέση του μαθητή με το μάθημα, κάτι που θα πρέπει να μας ανησυχεί και θα πρέπει γι αυτό ενδεχομένως να αναθεωρήσουμε τάχιστα και τη στάση μας και να αναρωτηθούμε γιατί ένας κατά τεκμήριο καλός μαθητής να έχει χαμηλή επίδοση μόνο στο μάθημά μας».
To κείμενο
Ειδικότερα το κείμενο του στελέχους του υπ. Παιδείας που απευθύνεται στους καθηγητές, έχει ως εξής:
Ο αποτελεσματικός τρόπος της διδασκαλίας, η καλή διαχείριση της τάξης και η αντικειμενική αξιολόγηση των μαθητών, είναι οι τρεις βασικές όψεις της δουλειάς μας από τις οποίες και κρινόμαστε από μαθητές και γονείς. Δια του παρόντος θα επιμείνω ιδιαίτερα στη σωστή αξιολόγηση των μαθητών, επειδή αυτή αποτελεί βασικό σημείο τριβής ανάμεσα σε μαθητές-γονείς και καθηγητές. Συγκεκριμένα, θα αναφερθώ σε ορισμένα πράγματα που αν και αυτονόητα, δε φαίνεται εντούτοις να τα λαμβάνουν υπόψη τους μερικοί συνάδελφοι, αν και ελάχιστοι ευτυχώς, οι οποίοι εξαντλούν π.χ. όλη την αυστηρότητά τους στη βαθμολογία. Με την παρατήρηση ότι εσείς είστε αυτός – αυτή που κουμαντάρετε την τάξη, εσείς ξέρετε καλύτερα από τον καθένα τα παιδιά κι εσείς έχετε την παιδαγωγική ελευθερία αλλά και την ευθύνη αυτού που κάνετε, επισημαίνω τα παρακάτω:
1. Οι μαθητές να εξετάζονται σε αυτό που έχει δουλευτεί καλά μέσα στην τάξη, δηλαδή στην ουσία του μαθήματος και όχι σε ανούσιες λεπτομέρειες και δευτερευούσης σημασίας ζητήματα.
2. Μη ζητάτε από τους μαθητές σας αυτολεξεί απόδοση θεολογικών όρων και παραγράφων. Δεν έχει νόημα γιατί αφενός τους ταλαιπωρείτε και αφετέρου τους κάνετε να αποστρέφονται το μάθημα. Έχετε την ελευθερία να εφαρμόσετε εναλλακτικές μορφές αξιολόγησης προσαρμοσμένες στους μαθητές σας και μάλιστα τόσες και τέτοιες ώστε να σας γράφουν καλά όλα τα παιδιά.
3. Ο βαθμός του τριμήνου του μαθητή μερικώς εξαρτάται από το τι έγραψε στο διαγώνισμα. Θα πρέπει να συνυπολογίζονται στη διαμόρφωσή του η προφορική του επίδοση, οι εργασίες του, η συμμετοχή και η δραστηριότητά του στο μάθημα, η όλη προσπάθειά του. Πολύ περισσότερο δεν πρέπει να εξαρτάται ο βαθμός «από το αν κάθεται φρόνιμα ή όχι στην τάξη».
4. Αν κάποιος μαθητής σάς δίνει αδύνατα γραπτά, δώστε του πολλές ευκαιρίες να απαντάει στα προφορικά για να σηκώσει το βαθμό του.
5. Δεν είναι παιδαγωγικά ορθό ο οποιοσδήποτε μαθητής να έχει στην καρτέλα του στα θρησκευτικά το μικρότερο βαθμό και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από το Μ.Ο. της βαθμολογίας των υπόλοιπων μαθημάτων του. Αυτό αν μη τι άλλο μπορεί να ερμηνευτεί ως κακή σχέση του μαθητή με το μάθημα, κάτι που θα πρέπει να μας ανησυχεί και θα πρέπει γι αυτό ενδεχομένως να αναθεωρήσουμε τάχιστα και τη στάση μας και να αναρωτηθούμε γιατί ένας κατά τεκμήριο καλός μαθητής να έχει χαμηλή επίδοση μόνο στο μάθημά μας.
6. Να μεταχειρίζεστε δίκαια τους μαθητές σας στο ζήτημα της βαθμολογίας. Παράδειγμα: Έχει παρατηρηθεί ότι μαθητής α΄ με βαθμό 8 στο διαγώνισμα να παίρνει 18 στην καρτέλα και μαθητής β΄ του ιδίου τμήματος με βαθμό 12 στο διαγώνισμα να παίρνει 12 και στην καρτέλα.. Γιατί τόση μεγάλη απόκλιση από τον ένα μαθητή στον άλλο; Είναι αδιανόητο και δικαίως μπορεί να διαμαρτυρηθεί ο β΄ μαθητής και οι γονείς του.
7. Να αξιοποιείτε στο έπακρο τη δυνατότητα που σας δίνετε στο τρίτο τρίμηνο για να θεραπεύσετε τυχόν αστοχίες στην αξιολόγηση.
8. Φροντίστε τη βαθμολογία σας κατά περίπτωση και με τέτοιο τρόπο, ώστε και ο πιο αδύνατος μαθητής σας να έχει προβιβάσιμο βαθμό τον Ιούνιο.
Πηγή:http://www.esos.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1286&Itemid=79
Δείτε και :
Άστοχες ενέργειες που δημιουργούν προβλήματα στο μάθημα των Θρησκευτικών.

Άστοχες ενέργειες που δημιουργούν προβλήματα στο μάθημα των Θρησκευτικών.


Ο Σχολικός Σύμβουλος των Θεολόγων Δυτικής Ελλάδος κ. Χρήστος Ζήκος απέστειλε στους θεολόγους των σχολείων ευθύνης του έγγραφο με οδηγίες για την αξιολόγηση των μαθητών στο μάθημα των Θρησκευτικών. Οι οδηγίες του κ. Συμβούλου έδωσαν αφορμή σε εφημερίδες να γράψουν ότι «Θεολόγοι απορρίπτουν μαθητές στα Θρησκευτικά καθώς, όπως φαίνεται, εκείνοι είναι αδιάφοροι για το μάθημα ή δεν... κάθονται φρόνιμα στην τάξη».
Οι εφημερίδες έγραψαν:

1. «Καθημερινή» 08/05/2009
Καθηγητές «κόβουν» αδύνατους μαθητές στα Θρησκευτικά
Θεολόγοι απορρίπτουν μαθητές στα Θρησκευτικά καθώς, όπως φαίνεται, εκείνοι είναι αδιάφοροι για το μάθημα ή δεν... κάθονται φρόνιμα στην τάξη. Αυτό διαπίστωσε σχολικός σύμβουλος στη Δυτική Ελλάδα και απέστειλε εγκύκλιο στα σχολεία με την οποία τους ζητά και ο πιο αδύνατος μαθητής να έχει προβιβάσιμο βαθμό τον Ιούνιο. Συγκεκριμένα, ο σχολικός σύμβουλος τονίζει στους εκπαιδευτικούς της περιφέρειάς του, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Με την παρατήρηση ότι εσείς είστε αυτός - αυτή που κουμαντάρετε την τάξη, εσείς ξέρετε καλύτερα από τον καθένα τα παιδιά κι εσείς έχετε την παιδαγωγική ελευθερία αλλά και την ευθύνη αυτού που κάνετε, επισημαίνω τα παρακάτω:
- Οι μαθητές να εξετάζονται σε αυτό που έχει δουλευτεί καλά μέσα στην τάξη, δηλαδή στην ουσία του μαθήματος και όχι σε ανούσιες λεπτομέρειες και δευτερευούσης σημασίας ζητήματα.
- Μη ζητάτε από τους μαθητές σας αυτολεξεί απόδοση θεολογικών όρων και παραγράφων. Δεν έχει νόημα γιατί αφενός τους ταλαιπωρείτε και αφετέρου τους κάνετε να αποστρέφονται το μάθημα.
- Ο βαθμός του τριμήνου του μαθητή μερικώς εξαρτάται από το τι έγραψε στο διαγώνισμα. Θα πρέπει να συνυπολογίζονται στη διαμόρφωσή του η προφορική του επίδοση, οι εργασίες του, η συμμετοχή και η δραστηριότητά του στο μάθημα, η όλη προσπάθειά του.
- Πολύ περισσότερο δεν πρέπει να εξαρτάται ο βαθμός «από το αν κάθεται φρόνιμα ή όχι στην τάξη».
- Δεν είναι παιδαγωγικά ορθό ο μαθητής να έχει στα Θρησκευτικά μικρότερο βαθμό και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από τον μέσο όρο της βαθμολογίας του.
- Να μεταχειρίζεστε δίκαια τους μαθητές. Έχει παρατηρηθεί ότι μαθητής με βαθμό 8 στο διαγώνισμα να παίρνει 18 στην καρτέλα και μαθητής του ιδίου τμήματος με βαθμό 12 στο διαγώνισμα να παίρνει 12. Γιατί τόση μεγάλη απόκλιση από τον ένα μαθητή στον άλλο; Είναι αδιανόητο και δικαίως μπορεί να διαμαρτυρηθεί ο δεύτερος μαθητής και οι γονείς του».
Τελειώνοντας τους ζητά να φροντίζουν «ώστε και ο πιο αδύνατος μαθητής σας να έχει προβιβάσιμο βαθμό τον Ιούνιο».

2.«Βήμα» 08/05/2009
Οδηγία για προβιβάσιμους βαθμούς στο μάθημα των Θρησκευτικών
Oδηγία προς τους καθηγητές της Δυτικής Ελλάδας για να βάζουν προβιβάσιμο βαθμό σε όλους τους αδύναμους μαθητές στο μάθημα των Θρησκευτικών απέστειλε σχολικός σύμβουλος της περιοχής. Με την οδηγία του ζητεί από τους καθηγητές να διδάσκουν το μάθημα με τρόπο ευχάριστο στους μαθητές, χωρίς να εξαντλούν την αυστηρότητά τους, ενώ προτείνει να φροντίσουν τη βαθμολογία τους ώστε και ο πιο αδύνατος μαθητής να έχει προβιβάσιμο βαθμό τον Ιούνιο. Εκπαιδευτικοί δήλωναν χθες στο «Βήμα» ότι αν οι καθηγητές της Δυτικής Ελλάδος λάβουν υπ΄ όψιν τους την εγκύκλιο είναι πιθανόν να δημιουργηθούν θέματα ανισότητας με τους μαθητές της υπόλοιπης Ελλάδας, καθώς δεν υπάρχει κάποια κεντρική εγκύκλιος για το θέμα από το υπουργείο Παιδείας. Το κείμενο υπογράφει ο σχολικός σύμβουλος Δυτικής Ελλάδας κ.Χρ. Ζήκος , ο οποίος και δήλωσε σχετικά χθες ότι πρόκειται για συνηθισμένη υπηρεσιακή διαδικασία των σχολικών συμβούλων, καθήκον των οποίων είναι να συμβουλεύουν τους συναδέλφους τους και να τους βοηθούν στα εκπαιδευτικά τους καθήκοντα. Επεσήμανε δε ότι οι οδηγίες των σχολικών συμβούλων δεν είναι δεσμευτικές. Πάντως ο σχολικός σύμβουλος που έστειλε την οδηγία κλήθηκε για διευκρινίσεις από το υπουργείο Παιδείας, στο πλαίσιο σχετικής έρευνας. Στην οδηγία του ο κ. Ζήκος δηλώνει ότι«δεν πρέπει να εξαρτάται ο βαθμός ενός μαθητή από το αν κάθεται φρόνιμα ή όχι στην τάξη»και τονίζει πως«δεν είναι παιδαγωγικά ορθό ο οποιοσδήποτε μαθητής να έχει στην καρτέλα του στα Θρησκευτικά τον μικρότερο βαθμό,και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από τον μέσο όρο της βαθμολογίας των υπόλοιπων μαθημάτων του,καθώς αυτό, αν μη τι άλλο, μπορεί να ερμηνευθεί ως κακή σχέση του μαθητή με το μάθημα». «Αν κάποιος μαθητής σάς δίνει αδύνατα γραπτά,δώστε του πολλές ευκαιρίες να απαντάει στα προφορικά για να σηκώσει τον βαθμό του»προτρέπει ο κ. Ζήκος τους συναδέλφους του. Την ίδια στιγμή καταγγελίες για υποβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίες στα σχολεία λόγω της παρατεταμένης εφετινής εξεταστικής διαδικασίας έκανε χθες η Ομοσπονδία των καθηγητών των δημόσιων σχολείων (ΟΛΜΕ). Όπως τονίζει σε ανακοίνωσή της η ΟΛΜΕ,«εφέτος η σχεδόν δίμηνης διάρκειας διαδικασία των εξετάσεων πρόσβασης σε ΑΕΙ & ΤΕΙ θυσιάζει όλη την εκπαιδευτική διαδικασία στον βωμό των εξετάσεων, μειώνει δραματικά το διδακτικό έτος και τελικά υποβαθμίζει το ίδιο το περιεχόμενο της εκπαίδευσης που παρέχεται από το σχολείο».
Αδυνατούμε να κατανοήσουμε προτροπές όπως:
-
Πολύ περισσότερο δεν πρέπει να εξαρτάται ο βαθμός «από το αν κάθεται φρόνιμα ή όχι στην τάξη».
- Δεν είναι παιδαγωγικά ορθό ο μαθητής να έχει στα Θρησκευτικά μικρότερο βαθμό και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από τον μέσο όρο της βαθμολογίας του.
- Φροντίστε τη βαθμολογία σας κατά περίπτωση και με τέτοιο τρόπο, ώστε και ο πιο αδύνατος μαθητής σας να έχει προβιβάσιμο βαθμό τον Ιούνιο.
Οδηγίες που θα μπορούσαν να δοθούν έστω προφορικά αν κάπου υπήρχε πρόβλημα κατά την κρίση του κ. Συμβούλου, έγιναν θέμα συζήτησης σε εφημερίδες. Με ποια λογική και με βάση ποιο νόμο γίνονται τέτοιες ενέργειες; Η υπερβολή ποτέ δεν ωφέλησε κανέναν.
Σε ομιλία του ο κ. Σύμβουλος με θέμα
«Ποιο είναι το παιδαγωγικά επιτυχημένο σχολείο»; -μεταξύ άλλων- αναφέρει:
«Από το «πώς» λοιπόν της παιδαγωγικής λειτουργίας παράγεται το βασικό ερώτημα: « Πόσο παιδαγωγικά επιτυχημένο θεωρείται ότι είναι το σχολείο μας σήμερα; Σε τι βαθμό εκτιμάται ότι είναι επιτυχημένο; καθόλου, λίγο, αρκετά, πολύ, πάρα πολύ και γιατί;»
Η συμβολή μας ως παιδαγωγών στην παιδαγωγική επιτυχία του σχολείου μας είναι αναμφισβήτητη».
Ποια όμως θα είναι η «συμβολή μας ως παιδαγωγών στην παιδαγωγική επιτυχία του σχολείου» ακυρώνοντας το μάθημα;

7 Μαΐ 2009

Ποιος έδωσε άδεια για δορυφορική προβολή του πεντηκοστιανισμού;


Εδώ και μερικά χρόνια λειτουργεί ο Ελληνικός δορυφόρος Hellas Sat που εκτός από τηλεοπτικά κανάλια έχει και ραδιόφωνα.
Σήμερα δεν θα ασχοληθούμε με τα τηλεοπτικά κανάλια αλλά με τα ραδιόφωνα.
Γνωρίζουμε ότι ο ραδιοφωνικός σταθμός των πεντηκοστιανών δεν έχει άδεια για την Αθήνα αλλά εκπέμπει σε όλη την Ελλάδα. «μέσω μιας αλυσίδας 25 ραδιοσταθμών, εκπέμποντας σε 24ωρη βάση και καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας… Το 2001, σταμάτησε να εκπέμπει στην Αθήνα, μετά το μαζικό κλείσιμο των ραδιοφωνικών σταθμών, συνεχίζοντας να εκπέμπει μέσα από το διαδίκτυο και το υπόλοιπο πανελλήνιο δίκτυο…Τα τελευταία χρόνια, το πρόγραμμά του μεταδίδεται ...δορυφορικά από τον Hellas Sat».
http://www.kozanichurch.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=56&Itemid=62
Το ραδιόφωνο είναι ο «Diavlos 96.6 FM»
http://www.hellas-sat.net/default.php?pname=Channel%20list&la=2
HELLAS SAT S.A. 99 Kifissias Avenue Maroussi GR-15124 Greece
Tel: (+30) 210 6100 600 Fax: (+30) 210 6111 545
Email:
info@hellas-sat.net
ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ.

Διέξοδο στα... ψυχοφάρμακα αναζητούν Αμερικανοί και Αυστραλοί. Εκεί μας οδηγεί και το έργο των δικών μας ινστρουχτόρων.


Σύμφωνα με έρευνες «μέσα στο 2007, το 45% των Αυστραλών ηλικίας 16-85 ετών παρουσίασε ψυχολογικά προβλήματα, με τους άνδρες να είναι περισσότερο επιρρεπείς σε αυτά από τις γυναίκες, λόγω της συχνότερης κατανάλωσης αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών.
Παρά το γεγονός ότι οι άνδρες που αντιμετωπίζουν ψυχολογικές διαταραχές λόγω κατανάλωσης υπερβολικών ποσοτήτων αλκοόλ ή ναρκωτικών ουσιών ήταν περισσότεροι, οι γυναίκες που μέσα στο 2007, είχαν σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα στα οποία συγκαταλέγεται και η κατάθλιψη, ήταν περισσότερες. Συγκεκριμένα, μέσα στο 2007, ένα 22% των γυναικών παρουσίασαν κάποια σοβαρή ψυχική διαταραχή, έναντι 18% των ανδρών».(Καθημερινή 29/03/2009)
«Όπως φάνηκε από τα αποτελέσματα της έρευνας, ο αριθμός των Αμερικανών που χρησιμοποιούν ψυχοφάρμακα για να αντιμετωπίσουν ψυχολογικά/ διανοητικά προβλήματα έχει αυξηθεί κατά 73% από το 1996 μέχρι σήμερα. Σε κάποιες υποκατηγορίες του συνόλου το ποσοστό αυξάνεται ακόμα περισσότερο: η αύξηση είναι πάνω από 100% στους ενήλικες ηλικιών άνω των 65.
Η πιο γρήγορη αύξηση παρατηρήθηκε στην περίοδο 1996-2001. Εκτιμάται πως το 16% των υπερηλίκων (65 και άνω) αντιμετωπίζει κάποια μορφή προβλήματος, ενώ μέσα στο ίδιο διάστημα διπλασιάστηκε και ο αριθμός των ανηλίκων που καταφεύγουν σε ιατρική περίθαλψη και χρήση φαρμάκων για την αντιμετώπιση προβλημάτων τέτοιου είδους. Άλλη μια στατιστική που προέκυψε από την έρευνα ήταν πως υπάρχει ένα ποσοστό 7% των Αμερικανών με σημαντικά ψυχολογικά/ διανοητικά προβλήματα που καταλήγει στη φυλακή κάθε χρόνο».(Καθημερινή 05/05/2009)
Στην εποχή μας οι διάφορες ψυχικές, ψυχολογικές και ψυχιατρικές ασθένειες βρίσκονται σε μεγάλη έξαρση λόγω της αποδιοργάνωσης των κοινωνικών δομών, της απομάκρυνσης από τις παραδόσεις και της διακοπής των σχέσεων του ανθρώπου με τον Θεό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο άνθρωπος θα πρέπει να έχει εμπιστοσύνη στην πρόνοια του ουράνιου Πατέρα, να αποκτά νόημα ζωής και ελευθερίας από κάθε τι το οποίο τον δεσμεύει και τον κρατά στην φυλακή των αισθήσεων και των ενστίκτων.
Μεγάλη ευθύνη στη
χώρα μας για την αύξηση του αριθμού των μαθητών που αντιμετωπίζουν ψυχολογικά προβλήματα, φέρουν όσοι αγωνίζονται εδώ και χρόνια, για την απομάκρυνση από την παράδοση και τη διακοπή των σχέσεων του σχολείου με τον Θεό.
Θέλουν ένα σχολείο που ουσιαστικά αφήνει άδεια την ψυχή των νέων, στερώντας τους ιδανικά και αξίες και περιφρονώντας την Ορθόδοξη Χριστιανική διδασκαλία την οποία προσπαθούν να αντικαταστήσουν με ξεπερασμένα υποκατάστατα, που δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα στους νέους.
Δείτε και:
Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Χριστό και Γονείς θέλουν!
Τι λείπει από την Παιδεία;

Ομιλία για το νέο βιβλίο σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης του δημοτικού σχολείου.


Σεξουαλική Διαπαιδαγώγιση. Είναι αλήθεια πως μας την επιβάλλει η Ε.Ε; Μπορεί κάποιος να διδάξει τα παιδιά μας ΣΕΞ; Που σπούδασαν το ΣΕΞ, αυτοί που έγραψαν τα βιβλία;
Κατεβάστε και ακούστε από την ιστοσελίδα Φλόγα απόσπασμα ομιλίας που αναφέρεται στα σχέδια για την εισαγωγή στα Δημοτικά σχολεία του μαθήματος Σεξουαλικής Αγωγής από το Σεπτέμβριο. Η ομιλία έγινε στην Πανελλήνια Ένωση Γονέων, στην Αγία Παρασκευή του ομώνυμου προαστείου των Αθηνών, την Παρασκευή 20/2/2009.

6 Μαΐ 2009

Στο Ευρωδικαστήριο το Σύμφωνο Συμβίωσης. Μέσω Βρυξελών και με τη βούλα ο γάμος των ομοφυλοφίλων στην Ελλάδα;


H μελάνη από την υπογραφή στο νόμο για το σύμφωνο συμβίωσης περί ετερόφυλων ζευγαριών δεν πρόλαβε να στεγνώσει και η πρόβλεψή πως ο νόμος υπογράφτηκε μόνο και μόνο για να επεκταθεί μέσω του ευρωπαϊκού δικαστηρίου και στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια επαληθεύτηκε. Άλλωστε ήταν ηλίου φαεινότερο πως εξ αρχής εκεί αποσκοπούσε και απέβλεπε. Σ’ αυτό βεβαίως συνηγόρησε και η πρόταση νόμου που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ και έφερε υπογραφή 19 στελεχών του.
Τώρα αναμένεται το δεύτερο μέρος του σχεδίου που επιβάλλει η ευρωπαϊκή νομοθεσία και αφορά πλέον την υιοθεσία παιδιών! Ήδη, το Κοινοβούλιο της Δανίας έδωσε πριν λίγες εβδομάδες με μικρή πλειοψηφία, το πράσινο φως στην υιοθεσία παιδιών από τη Δανία και το εξωτερικό από ζευγάρια ομοφυλοφίλων. Το νομοσχέδιο, το οποίο πρότεινε ο ανεξάρτητος βουλευτής Σίμον Εμίλ Άμιτζμπελ, ψηφίστηκε με 62 ψήφους υπέρ έναντι 53 κατά. Σ’ αυτό συνηγόρησαν και οι συντηρητικοί...
Η Δανία ήταν άλλωστε η πρώτη χώρα στον κόσμο που ενέκρινε τον πολιτικό γάμο ομοφυλοφίλων τον Οκτώβριο του 1989, χορηγώντας τους τα ίδια δικαιώματα με αυτά των ετεροφυλόφιλων με μόνη εξαίρεση την τεχνητή γονιμοποίηση και την υιοθεσία παιδιών. Στη χώρα αυτή αλλά και στη Νορβηγία επιτρέπεται άλλωστε δια νόμου και η κτηνοβασία!!!
Και για του λόγου το αληθές καταθέτουμε αυτό που επιμελώς αποκρύπτουν οι πολιτικοί ταγοί δηλαδή την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου περί της υιοθεσίας στις 22-1-2008.

Η ανακοίνωση για την υιοθεσία
«Το ευρωπαϊκό δικαστήριο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων λέει ότι λεσβίες, ομοφυλόφιλοι και αμφιφυλόφιλοι είναι επιλέξιμοι για να υιοθετήσουν παιδιά(!!!)Σήμερα το ευρωπαϊκό δικαστήριο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξέδωσε την κρίση του στην υπόθεση E.B. κατά της Γαλλίας και απεφάνθη ότι ο αποκλεισμός των ατόμων από τη διαδικασία αιτήσεων για έγκριση υιοθεσίας παιδιών απλά και μόνο λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού τους είναι μεροληπτικός και συνιστά παραβίαση της ευρωπαϊκής Συνθήκης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».(ILGA-Europe, ανακοίνωση στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, 22 Ιανουαρίου 2008).

Έμμεση εκστρατεία υπέρ της παιδεραστίας
Την ίδια στιγμή στο πλαίσιο της φιλοσοφίας περί εξοικείωσης έχει ξεκινήσει και στην Ελλάδα εκστρατεία πλύσης εγκεφάλου που αποβλέπει στη μείωση του ορίου ενηλικίωσης των νέων από τα 18 έτη στα 12!!! Το γεγονός αυτό δηλαδή αποσκοπεί στην έμμεση νομιμοποίηση της παιδεραστίας... Αυτός φαίνεται να είναι και ο λόγος που ολοένα και περισσότερο αυξάνονται τα δημοσιεύματα και τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ που αναφέρονται στην πρόωρη σεξουαλική δραστηριότητα των νέων!

Στο Ευρωδικαστήριο το Σύμφωνο Συμβίωσης
Την προσφυγή έκανε ομόφυλο ζευγάρι από την Ελλάδα. Τη δικαστική οδό θα επιλέξουν και τα εμπλεκόμενα ζευγάρια που τέλεσαν γάμο στην Τήλο
Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) «στέλνει» τον νόμο για το Σύμφωνο Συμβίωσης, που ψηφίστηκε πρόσφατα στη χώρα μας κι εξαιρεί τους ομοφυλόφιλους, ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων από την Ελλάδα.
Έτσι και το Σύμφωνο παίρνει τη δικαστική οδό, σχεδόν ταυτόχρονα με την έκδοση της πρωτόδικης ακυρωτικής απόφασης για τον γκέι και τον λεσβιακό πολιτικό γάμο, που τελέστηκαν πέρυσι στην Τήλο.
Όπως έγραψε χθες το «Εθνος», το Πρωτοδικείο της Ρόδου έκανε δεκτές τις προσφυγές του εισαγγελέα, Γ. Οικονόμου, ο οποίος είχε ζητήσει να θεωρηθούν οι γάμοι ανυπόστατοι και ανύπαρκτοι, απορρίπτοντας ωστόσο το σκέλος των αγωγών που στρέφεται κατά του δημάρχου Τήλου, Τάσου Αλιφέρη.
«Δεν μπορεί να ενοχοποιηθεί κανείς δήμαρχος για την τέλεση τέτοιων γάμων», σημειώνει ο Φώτης Κωστόπουλος, δικηγόρος του κ. Αλιφέρη. «Τα εμπλεκόμενα ζευγάρια είναι αποφασισμένα να ασκήσουν έφεση, να εξαντλήσουν όλα τα ένδικα μέσα στην Ελλάδα και να προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Οι δικαστικές αποφάσεις που αναγνωρίζουν τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων πληθαίνουν διεθνώς», δηλώνει ο δικηγόρος των ζευγαριών, Βασίλης Χειρδάρης. Υπενθυμίζεται πως το λεσβιακό ζευγάρι έχει ήδη καταθέσει κοινή φορολογική δήλωση στην Εφορία...
Ακύρωση
Κομβικό σημείο είναι η έκβαση πανομοιότυπης υπόθεσης που απασχολεί τώρα το Ευρωδικαστήριο και αφορά δύο Γάλλους, ο πολιτικός γάμος των οποίων ακυρώθηκε από τα γαλλικά δικαστήρια.
«Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάσισε να εξετάσει ακόμη και ενδεχόμενη παραβίαση του άρθρου 12 της ΕΣΔΑ, που προστατεύει το δικαίωμα σε γάμο.
Υπάρχει δηλαδή το ενδεχόμενο να δεχτεί για πρώτη φορά πως το άρθρο 12 προστατεύει και τον γάμο ατόμων ιδίου φύλου», σχολιάζει ο Παναγιώτης Δημητράς, εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ).
Στο ΕΔΔΑ προσέφυγε αυτές τις ημέρες μέσω του ΕΠΣΕ το γκέι ζευγάρι από την Ελλάδα κατά του νόμου 3719/2008 για το Σύμφωνο Συμβίωσης. Η προσφυγή βασίστηκε σε πρόσφατη απόφαση-σταθμό του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, που δικαίωσε Γαλλίδα λεσβία, η οποία είχε καταθέσει ατομικό αίτημα για υιοθεσία (στη Γαλλία επιτρέπεται η υιοθεσία από έναν γονέα) και η αίτησή της απορρίφθηκε.
Το Ευρωδικαστήριο καταδίκασε τη Γαλλία, θεωρώντας πως προέβη σε διάκριση αναφορικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό της γυναίκας.
Σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΝ τονίζει: «Η κυβέρνηση, αντί να κρύβεται πίσω από τα δικαστικά πραξικοπήματα του κ. Σανιδά, οφείλει να αποδεχθεί το αυτονόητο συνταγματικό δικαίωμα στην ισότητα και να λάβει τα κατάλληλα μέτρα».
Πηγές:
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8400&pubid=3398788

http://www.e-tipos.com/newsitem?id=87845

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8400&pubid=3398788

http://www.orthodoxia.gr/show.cfm?id=1301&obcatid=1

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8400&pubid=3464810

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=41&nid=1010528
Γράφαμε σε παλαιότερη ανάρτηση πως δεν κατανοούμε απ’ την πλευρά μας τι περισσότερο μπορεί να προσφέρει το λεγόμενο «Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης» και τι είδους σκοπιμότητες μπορεί να εξυπηρετεί πέραν του γεγονότος ότι αποτελεί μία ακόμα τορπίλη στα θεμέλια της ελληνικής οικογένειας, αυτής που εξακολουθεί παρά τον συνεχή τα τελευταία χρόνια πόλεμο εναντίων της , να συνέχει σημαντικά το σύγχρονο κοινωνικό μας ιστό.Μια χαλασμένη κοινωνία δημιουργεί χαλασμένα νοικοκυριά και κατά συνέπεια παιδιά με πολλά προβλήματα.
Όσο κι΄αν λέγεται ότι με την θέσπιση του «συμφώνου ελεύθερης συμβίωσης» θα προστατευθούν τα παιδιά που « αποκτώνται από την ελεύθερη συμβίωση» αυτή η προστασία και το ενδιαφέρον περιορίζεται στον προσδιορισμό της «διατροφής» τους και στην υπόδειξη της στέγης που θα τα στεγάσει ,τα ψυχικά τραύματα όμως δεν επουλώνονται ποτέ.
Και μια και όλοι σε θέματα ναρκωτικών ,βίας και άλλων κοινωνικών προβλημάτων , μιλούν για πρόληψη και όχι καταστολή το ίδιο νομίζουμε πρέπει να ισχύσει και στο παρών πρόβλημα . Στήριξη δηλαδή με κάθε τρόπο της οικογένειας και όχι διάλυσης της. Μια τέτοια Κοινωνία θα έμοιαζε με Κοινωνία φρενοβλαβών, όπου όλοι οι κάτοικοι έχουν υποστεί ομαδική παράκρουση. Όταν συνεπώς μια Κοινωνία οδηγείται με το έτσι θέλω στην εφαρμογή του γνωστού μύθου της "κολοβής αλεπούς", τότε η Κοινωνία αυτή είναι αρρωστημένη! Κατ΄ αναλογία : Όταν μια Πολιτεία ή μια Κυβέρνηση επιχειρεί να εφαρμόσει το μύθο της "κολοβής αλεπούς", εξομοιώνοντας, εξισώνοντας και νομιμοποιώντας την έως τώρα χαρακτηριζόμενη ως παράνομη συμβίωση με την "έννομη και παρά Θεώ και παρά ανθρώποις συζυγία", τότε η Πολιτεία αυτή είναι άρρωστη! Δεν μπορούν, λοιπόν, όσοι έχασαν την ουρά τους, (εσύ διάβαζε την τιμή τους), σε κάποιο "δόκανο της αμαρτίας" να επιβάλουν και στους άλλους να υποστούν την ίδια μεταχείριση.
Νόμιμο το ζευγάρι με γάμο, νόμιμο και το ζευγάρι χωρίς γάμο; Σε μια κοινωνία, την οποίαν απαρτίζουν " λογικοί άνθρωποι" το "ψέμα" πρέπει να λέγεται "ψέμα", η "απάτη" να λέγεται "απάτη" και η "ανηθικότητα" να λέγεται "ανηθικότητα". Οτιδήποτε άλλο αποτελεί παρέκκλιση από την ηθική, όπως την βιώνει η Κοινωνία μας αιώνες τώρα.
Ουδέποτε ουδείς μίλησε για αποκεφαλισμό των αμαρτωλών. Όλοι είμαστε αμαρτωλοί. Ο ιερός Χρυσόστομος ωραία λέει: Πρόσεξε μήπως κτυπώντας την αμαρτία κτυπήσεις και τον αμαρτωλό. Όλοι οι αμαρτωλοί είναι συμπαθείς. Προς όλους υπάρχει η μετάνοια. Δεν μπορούμε όμως και δεν επιτρέπεται να χαϊδεύουμε τα πάθη των ανθρώπων, να τα παραβλέπουμε σκόπιμα, να τα θεωρούμε και ηρωικές πράξεις, να τα δικαιολογούμε και επαινούμε. Καμία νομοθετική πράξη δεν μπορεί το αμαρτωλό να το παρουσιάσει, επιτρεπτό, θεάρεστο και ανένοχο. Η νομιμοποίηση των εκτρώσεων δεν έκανε τις ψυχές των γυναικών εκείνων, που προβαίνουν σε φόνο, λευκές.
Δείτε και :
ΣΥΜΦΩΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ; ΑΠΛΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Ψηφίστηκε επί της αρχής το ν/σ για το Σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης – Ποιες είναι οι προτάσεις των κομμάτων

Οι προτάσεις για αλλαγές στα σχολεία που επεξεργάζεται το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.


Σύμφωνα με το «Βήμα» 06/05/2009, οι προτάσεις του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, τις οποίες και επεξεργάζεται επιτροπή του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, κατευθύνονται προς τα εξής σημεία:
● Προγράμματα σπουδών.
● Βιβλία μικρότερα και σύγχρονα.
● Διαθεματική προσέγγιση της ύλης.
● Σύνδεση διαφόρων επιστημονικών πεδίων μεταξύ τους.
● Δράσεις που θα έχουν σχέση με την υποστήριξη των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων (οικονομικά ασθενέστεροι, μετανάστες κ.λπ.).
● Λιγότερα υποχρεωτικά μαθήματα.
● Περισσότερες εξωσχολικές δραστηριότητες.
● Νέες τεχνολογίες στα σχολεία.
● Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.
Με όλο το σεβασμό και την εκτίμηση που τρέφουμε στο πρόσωπο του προέδρου του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Γ. Μπαμπινιώτη, έχουμε να πούμε ότι οι προτάσεις είναι ίδιες μ΄αυτές που τόσα χρόνια προτείνει το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Έχουμε γευθεί τα «νέα προγράμματα»!! σπουδών με «νέα βιβλία»!! που «προσεγγίζουν διαθεματικά»!! την ύλη. Ερωτηματικά προκαλούν οι προτάσεις για λιγότερα υποχρεωτικά μαθήματα και περισσότερες εξωσχολικές δραστηριότητες. ΜΑΘΗΜΑ ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΤΑΙ;

Το μάθημα των θρησκευτικών σήμερα.

του Ηρακλή Ρεράκη
Αναπληρωτή Καθηγητή του Α.Π.Θ.
Από το περιοδικό της ΠΕΘ «ΚΟΙΝΩΝΙΑ», Ιανουάριος-Μάρτιος 2009, τεύχος 1
Εισήγηση στην Ημερίδα : «Ή Εκκλησία και οι θεολόγοι, ή οποία έγινε στις 22 Νοεμβρίου 2008 στην Αίθουσα του Διορθοδόξου Κέντρου Πεντέλης, παρουσία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, μελών της Ιεράς Συνόδου, των Κοσμητόρων των θεολογικών Σχολών Αθηνών και Θεσσαλονίκης και πολλών εκλεκτών Συνέδρων.

Γενικές παρατηρήσεις
Ή θρησκευτικότητα αποτελεί μια από τις σπουδαιότερες πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Το μάθημα των θρησκευτικών είναι το γνωστικό αντικείμενο, πού βοηθά το μαθητή να αποκτήσει μια υγιή θρησκευτική συνείδηση, που να ανταποκρίνεται στην έμφυτη πνευματική του ανάγκη, αφού ή πίστη στο Θεό αποτελεί ένα κύριο στοιχείο της ανθρώπινης ζωής. Ή θρησκευτικότητα μπορεί να καλύψει την ανάγκη και την αναζήτηση πού έχει ό νέος για αφοσίωση και αυτοπραγμάτωση.
Ή ελληνική πολιτεία, ήδη από την ίδρυση της, διαπιστώνοντας ότι οι πολίτες της, στη μεγάλη τους πλειονοψηφία είναι ένθεοι, όπως όλοι σχεδόν οι δια μέσου των αιώνων προγονοί τους κα\ επειδή υπάρχουν εκατοντάδες θρησκευτικές αιρέσεις, μερικές από τις όποιες μάλιστα είναι και επικίνδυνες, θεώρησε ως αναγκαία την ένταξη στο Πρόγραμμα Σπουδών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του μαθήματος των θρησκευτικών.
Ή θρησκευτική αγωγή, ως ένα από τα βασικότερα ανθρωπιστικά και κοινωνικά μαθήματα του σχολείου, αποτελεί μια σύγχρονη και απαραίτητη, ιδιαίτερα στην εποχή μας, σχολική παιδευτική διαδικασία, που στοχεύει σε ένα καινούριο άνθρωπο και ένα καινούριο κόσμο.
Στόχος της είναι να βοηθήσει το μαθητή να καλλιεργήσει στην ψυχή του την επιθυμία της συμμετοχής του στην ανακαίνιση της ανθρώπινης φύσης, που άρχισε ό Ιησούς Χριστός και συνεχίζει ή Ορθόδοξη Εκκλησία δια του Αγίου Πνεύματος.
Προσδοκία της είναι, επίσης, να συντελεί στη διαμόρφωση στάσεων και τρόπων ζωής, πού να έχουν ως αφετηρία τους την αλήθεια, την αγάπη και την ελευθερία. Ταυτόχρονα, συντελεί σημαντικά στο να καλλιεργείται με αρτιότερο τρόπο στο σχολείο ή προετοιμασία ενός ευρωπαίου άνθρωπου, που να μπορεί να συμμετέχει στη σύγχρονη κοινωνία της πληροφορίας και της τεχνολογίας, διατηρώντας όμως τα ιδιαίτερα ανθρωπιστικά και κοινωνικά στοιχεία του ελληνορθόδοξου πολιτισμού.
Το μάθημα των θρησκευτικών οδηγεί το μαθητή μέσα από μια διαδρομή, κατά την οποία συναντιέται ό ελληνικός πολιτισμός με την ορθόδοξη παράδοση. Είναι ή διαδρομή πού βιώθηκε από το σύνολο του λάου και σχετίζεται άμεσα με αυτό πού λέμε νεοελληνική ταυτότητα . Ή ταυτότητα αυτή, εκτός από τις άλλες σχεσιακές της συνδέσεις, σχετίζεται άμεσα και με την ορθόδοξη θρησκευτική συνείδηση, το ήθος και τον τρόπο ζωής της Εκκλησίας. Ή εκκλησιαστική ζωή και ή χριστιανική πίστη, άλλωστε, έχουν επηρεάσει διαχρονικά την ελληνική νομοθεσία, την κοινωνική, την πολιτισμική και την πολιτική ζωή.
Ή οργανική αυτή σχέση αποτελεί μια από τις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες του ελληνικού λάου, ή δε Ευρωπαϊκή Ένωση, με τις μέχρι τώρα οδηγίες της, όχι μόνο δεν επιβάλλει την κατάργηση ή παραχάραξη των πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων κανενός από τους λαούς της, αλλά, αντίθετα, έχει εκφράσει τις προθέσεις της για την ανάγκη προστασίας και διατήρησης τους.
Ή σχολική θρησκευτική αγωγή, εμπλουτισμένη όπως είναι με ένα συνδυασμό πού συμπεριλαμβάνει και τον πολιτισμικό και τον ηθικοκοινωνικό προσανατολισμό των μαθητών, άπαντα ικανοποιητικά στο ομολογουμένως τεράστιο ενδιαφέρον, πού, με ελάχιστες εξαιρέσεις, υπάρχει τα τελευταία χρόνια τόσο στην Ελλάδα, όσο και στον υπόλοιπο κόσμο, για τη θρησκεία και την πίστη .
Το μάθημα των θρησκευτικών, εκτός των άλλων, εμπνέει και ηθικοκοινωνικές αρχές στους μαθητές. Τα τελευταία χρόνια, έντονη είναι ή αίσθηση ότι ή αληθινή κοινωνικότητα και το γνήσιο ανθρώπινο ήθος αποτελούν σπάνια φαινόμενα στις σύγχρονες κοινωνίες. Αν και ή εποχή μας είναι έντονα επικοινωνιακή, οι άνθρωποι αισθάνονται μεγάλη μοναξιά, κλείνονται στον εαυτό τους και «κυριαρχούνται από το στοιχείο της διαφωνίας, της αντιπαράθεσης και της σύγκρουσης». Αυτή ή έλλειψη αληθινής κοινωνίας προσώπων είναι το βασικό πρόβλημα τους, αφού θεωρείται ή πηγή όλων των αρνητικών καταστάσεων της πολιτικοκοινωνικής ζωής.
Το μάθημα των θρησκευτικών, μέσα από την αληθινή αγάπη, πού πηγάζει από την πίστη και το έντονο κοινωνικό και ευχαριστιακό πνεύμα της ορθόδοξης εκκλησιαστικής ζωής, αποζητά την προσωπική σχέση και καλλιεργεί την κοινωνικότητα, καθώς και τις αληθινές διανθρώπινες, οικουμενικές και διαπροσωπικές σχέσεις ανάμεσα σε ανθρώπους και λαούς .
Με την παρούσα εργασία, θα θέλαμε να παρέμβουμε, από πλευράς παιδαγωγικής κριτικής, σε δύο σχετικά με το μάθημα των θρησκευτικών θέματα, που απασχολούν την επικαιρότητα: το θέμα της προαιρετικότητας του μαθήματος των θρησκευτικών και το συναφές μ' αυτά θέμα της μετατροπής των θρησκευτικών σε θρησκειολογία.

Α. Το μοντέλο της προαιρετικότητας του θρησκευτικού μαθήματος
Οι λόγοι καθιέρωσης της υποχρεωτικότητας της θρησκευτικής αγωγής
Σε ευρωπαϊκά κράτη, όταν σχεδιάζεται κάποια μεταρρύθμιση στο σχολείο και ειδικά σε θέματα πού αφορούν στα Αναλυτικά Προγράμματα (Curricula), πραγματοποιείται μια πολύχρονη επιστημονική διαδικασία από συσκέψεις και έρευνες ειδικών. Ή διαδικασία αύτη, αφού καταλήξει σε κάποιο πόρισμα, εφαρμόζεται πειραματικά για μία - δύο σχολικές χρονιές σε κάποιες σχολικές μονάδες, εξετάζονται και αναλύονται τα αποτελέσματα, οι αντιδράσεις δασκάλων-μαθητών, διαπιστώνεται, εάν και πόσο ωφελείται ή βλάπτεται ό μαθητής και ή παιδεία γενικότερα και μετά συσκέπτεται ή πολιτική ηγεσία για αποφάσεις.
Ωστόσο, ενημερώνεται ή κοινή γνώμη και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, ζητείται ή θέση των ειδικών, των γονέων, των εκπαιδευτικών και πραγματοποιείται επιστημονική ανταλλαγή απόψεων για το θέμα σε ειδικά επιστημονικά περιοδικά. Αφού λάβει όλα αυτά υπόψη, ή πολιτική ηγεσία αποφασίζει ή όχι για τη γενίκευση των αλλαγών σε όλες τις σχολικές μονάδες της χώρας.
Σε μας, κατά την περίπτωση της πρόσφατης κατάργησης της υποχρεωτικότητας του μαθήματος των θρησκευτικών, δεν έγινε τίποτε από τα παραπάνω. Στάλθηκαν μόνον οι υπουργικές εγκύκλιοι και τέθηκαν απευθείας σε εφαρμογή από τα σχολεία.
Ή απόφαση αυτή είναι μια πολιτική πράξη με ιδιαίτερη σημασία, διότι για πρώτη φορά, μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους και την καθιέρωση του μαθήματος των θρησκευτικών στην ελληνική παιδεία ως υποχρεωτικού, αμφισβητείται τόσο απροκάλυπτα και έμπρακτα η αξία της σχολικής θρησκευτικής αγωγής.
Πάντοτε αναγνωριζόταν από την ελληνική πολιτεία ο υψηλός παιδαγωγικός ρόλος του θρησκευτικού μαθήματος, διότι θεωρούνταν ότι εκφράζει, προβάλλει, διερμηνεύει και διασώζει στο χώρο της ελληνικής παιδείας τόσο τον ορθόδοξο χριστιανικά πολιτισμό, όσο και τον τρόπο ζωής της ζώσας για όλους σχεδόν τους Έλληνες εκκλησιαστικής παράδοσης.
Ή συνταγματική υποχρεωτικότητα, άλλωστε, της εκπαίδευσης και συνεπώς, της παρακολούθησης όλων των σχολικών μαθημάτων δηλώνει ότι τα περιεχόμενα των μαθημάτων αυτών θεωρούνται αναγκαία και αναντικατάστατα για μια γενική παιδεία και μια κοινή θρησκευτική, ανθρωπιστική, πολιτισμική, Ιστορική, γλωσσική, κοινωνική και οικολογική αγωγή.
Βρισκόμαστε σε μια εποχή πού ή ανάγκη για ανθρωπιστική μόρφωση των νέων με γνώσεις, παιδεία και ήθος συνεχώς μεγεθύνεται.
Ένας από τους πιο πετυχημένους ορισμούς της μάθησης είναι εκείνος πού την προσδιορίζει ως «μόνιμη μεταβολή της συμπεριφοράς, πού προκύπτει ως αποτέλεσμα εμπειρίας και άσκησης». Οι γνώσεις πού παίρνει το παιδί στο σχολείο εμπεριέχουν θρησκευτικά, πολιτισμικά, ηθικοκοινωνικά και οικολογικά πρότυπα καθώς και άλλες παιδαγωγικές ευαισθησίες έτσι, ώστε να μπορεί βαθμιαία να καλλιεργεί ή ακόμη και να διορθώνει τη σκέψη και το χαρακτήρα του.
Γενική διαπίστωση στο χώρο των επιστημών της αγωγής είναι ότι οι μαθητές πού παρακολουθούν το σχολείο διαφέρουν συνήθως από τους αναλφάβητους ή εκείνους πού λαμβάνουν λιγότερη μόρφωση. Όσο περισσότερο φοιτούν οι μαθητές στο σχολείο, τόσο πιο πολύ βελτιώνεται το ήθος τους, διότι μαθαίνουν πιο πολύ τους κοινωνικούς τους ρόλους, την κουλτούρα και την ιστορία του τόπου τους και γενικά, προετοιμάζονται για τη ζωή. Οι γνώσεις τους βοηθούν στην επικοινωνία τους στις διαπροσωπικές και διανθρώπινες σχέσεις τους, στη διαμόρφωση της ταυτότητας τους σε σχέση με την κοινωνία πού ζουν, στην περαιτέρω μάθηση και στην επίλυση ή αντιμετώπιση προβλημάτων στη ζωή τους. Ανάμεσα στις δεξιότητες και στα χαρακτηριστικά πού επηρεάζονται από τη φοίτηση στο σχολείο, είναι ή κατανόηση και βίωση της αξίας της δημοκρατίας, ή καλλιέργεια και άσκηση της ικανότητας τους να σκέπτονται με κριτικό τρόπο, καθώς και ή θετική επίδραση στον τρόπο ζωής και συμπεριφοράς τους .
Βασικά κριτήριο για την κατάρτιση των Προγραμμάτων Σπουδών και τη συγγραφή των σχολικών βιβλίων είναι να προσφέρουν, με το περιεχόμενο τους, αγωγή, παιδεία και μόρφωση στους μαθητές.
Το μάθημα των θρησκευτικών, ως γνωστό, με βάση τον ισχύοντα Νόμο 1566 του 1985 για την Εκπαίδευση, συμβάλλει μαζί με όλα τα αλλά μαθήματα στην εκπλήρωση του σκοπού της παιδείας, που είναι, εκτός των άλλων, «ή ολόπλευρη, αρμονική και Ισόρροπη ανάπτυξη ... των μαθητών... σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες».
Πέρα από τη συμβολή του, ωστόσο, στη γενική μόρφωση των μαθητών, το μάθημα των θρησκευτικών έχει και ως ειδικό στόχο να βοήθα την παιδεία να εκπληρώνει το συνταγματικό της σκοπό πού είναι «ή ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών» . Με τον Ισχύοντα Νόμο 1566 του 1985, ό παραπάνω συνταγματικός σκοπός της ελληνικής παιδείας συγκεκριμενοποιείται ακόμη περισσότερο, στη βοήθεια πού παρέχει ή παιδεία στους μαθητές, προκειμένου «να διακατέχονται από πίστη στα γνήσια στοιχεία της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης».
Ό παραπάνω Νόμος, μάλιστα, ορίζοντας ειδικότερα το σκοπό της παιδείας, τονίζει ότι το σχολείο βοήθα τους μαθητές να εξοικειώνονται «με τις ηθικές, θρησκευτικές, εθνικές, ανθρωπιστικές και άλλες αξίες» για να μπορούν με αυτές «να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους», συνειδητοποιώντας «τη βαθύτερη σημασία του ορθόδοξου χριστιανικού ήθους και της σταθερής προσήλωσης στις πανανθρώπινες αξίες».
Στο Ενιαίο Πλαίσιο Προγράμματος Σπουδών στα θρησκευτικά του 1998, ακόμη, ως σκοπός της διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών, ορίζεται ή «καλλιέργεια του ορθόδοξου εκκλησιαστικού χριστιανικού φρονήματος και ή πορεία της ζωής των μαθητών σύμφωνα με αυτό» καθώς και ή καθοδήγηση τους «στη σωστή κοινωνικοποίηση» .
Στο τελευταίο, έξαλλου, νέο Διαθεματικό Πρόγραμμα Σπουδών τονίζεται ότι ή σύγχρονη πραγματικότητα «απαιτεί την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων, δεξιοτήτων επικοινωνίας, συνεργασίας κα\ συμμετοχής όλων στις σύγχρονες κοινωνικές εξελίξεις».
Υπογραμμίζεται, επίσης, ότι «σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, με εμφανή τα χαρακτηριστικό της κοινωνικής ρευστότητας, ή κοινωνική ανάπτυξη του ατόμου και ή πορεία του προς την αυτογνωσία απαιτούν ευρεία και διαρκή κοινωνική αλληλεπίδραση» .
Σύμφωνα με τα παραπάνω, για την επίτευξη μιας «αρμονικής κοινωνικής ένταξης και συμβίωσης είναι απαραίτητο κάθε άτομο να μάθει να συμβιώνει με τους άλλους σεβόμενο τον πολιτισμό και τη γλώσσα τους», διατηρώντας, ωστόσο, «την εθνική και πολιτισμική του ταυτότητα μέσα από την ανάπτυξη της εθνικής, πολιτισμικής, γλωσσικής και θρησκευτικής αγωγής».
Ειδικότερα, στο νέο Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγράμματος Σπουδών, που άφορα στο μάθημα των θρησκευτικών, αναφέρεται ότι «ή θρησκευτική εκπαίδευση των μαθητών, όπως αναγνωρίζεται και διεθνώς..., έχει υψίστη κοινωνική σημασία». Υπογραμμίζεται ακόμη ότι το μάθημα των θρησκευτικών «συμβάλλει στην αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων» και ότι με τη διδασκαλία του «οι μαθητές επιδιώκεται να αξιοποιήσουν την προσφορά του μαθήματος, ώστε να ευαισθητοποιηθούν απέναντι στον σύγχρονο κοινωνικό προβληματισμό και να βοηθηθούν να πάρουν έμπρακτα θέση» .
Με όσα προαναφέραμε, είναι εμφανές ότι ή ίδια ή πολιτεία, με βάση το Σύνταγμα, τους ισχύοντες νόμους και τα Προγράμματα Σπουδών, αναγνωρίζει την αξία και την αναγκαιότητα της θρησκευτικής αγωγής στο σχολείο και δέχεται, με τον τρόπο αυτό, αυτό πού δέχονται όλες οί ευρωπαϊκές χώρες και όλες οι σύγχρονες παιδαγωγικές θεωρίες, ότι δηλαδή ή αγωγή και ή μόρφωση των μαθητών δεν μπορεί να είναι άσχετη με την κοινωνική, την πολιτισμική και τη θρησκευτική συνείδηση του τόπου στον όποιο ζουν και αναπτύσσονται .

2. Ό αντιπαιδαγωγικός χαρακτήρας του προαιρετικού μοντέλου της σχολικής θρησκευτικής αγωγής
Ή θέσπιση από το ΥΠΕΠΘ της προαιρετικότητας του μαθήματος των θρησκευτικών στο σχολείο δημιουργεί τεράστιο κοινωνικό και πολιτισμικό πρόβλημα .Ή ελληνική παιδεία με το μέτρο αυτό χάνει ένα μέρος του κοινωνικοποιητικού και πολιτισμικού της ρόλου, που θα έχει αντίκτυπο, όχι μόνο στους μη συμμετέχοντες μαθητές, οι όποιοι, ούτως ή άλλως, πρόκειται να κληρονομήσουν ένα μαθησιακό και, επομένως, κοινωνικό και πολιτισμικό κενό με μεγάλες συνέπειες στην πορεία της ζωής τους, άλλα και στην κοινωνία γενικότερα.
Με το μέτρο της προαιρετικότητας γίνεται επίσημα αποδεκτή μια διπλής μορφής και ποιότητας κοινωνικοποίηση στο σχολείο με δύο κατηγορίες εκκολαπτόμενων πολιτών: αυτούς πού θα μετέχουν και θα μαθαίνουν τα μορφωτικά αγαθά, που σχετίζονται με τον πολιτισμό και την ηθικοκοινωνική αγωγή πού προσφέρονται μέσα και από τη θρησκευτική αγωγή και αυτούς πού δεν θα τα μαθαίνουν.
Επισημαίνεται στο σημείο αυτό ότι ή ηθικότητα, ως τρόπος συμπεριφοράς, λόγω της μεγάλης σπουδαιότητας πού έχει, «αποτελεί αντικείμενο ενδιαφέροντος της φιλοσοφίας, της θρησκείας, της ψυχολογίας, της κοινωνιολογίας και της παιδαγωγικής, πού επιχειρούν ανάλογα, να αναλύσουν, να ερμηνεύσουν ή να εμπεδώσουν τις στάσεις και τις πρακτικές της».
Ή ηθικοκοινωνική αγωγή και συμπεριφορά του παιδιού, Ιδιαίτερα μέσα σε ένα θρησκευόμενο λαό, βασίζεται, εκτός των άλλων, στη θρησκευτική διάσταση της μαθήσεως πού παρέχεται από το σχολείο. Άλλωστε, ή άμεση και στενή σχέση και εξάρτηση της θρησκευτικότητας με την ηθική κρίση και πράξη, δηλαδή με τη συμπεριφορά του μαθητή, επιβεβαιώνεται και από τις σύγχρονες έρευνες. Αξιομνημόνευτη θεωρείται ή ερευνητική εργασία του Κοhlberg, ό όποιος μελετώντας τη σχέση της ηθικότητας με τη θρησκευτικότητα, στο πλαίσιο της ολοκλήρωσης της θεωρίας του για τον τρόπο και τα στάδια ηθικής ανάπτυξης του παιδιού, αναγνώρισε τη θετική επίδραση της θρησκευτικότητας στην ηθική κρίση κάί κυρίως, στην ηθική πράξη
Το θέμα της προαιρετικότητας του θρησκευτικού μαθήματος δεν είναι απλό, διότι, εκτός των άλλων, προσφέρονται επίσημα στο δημόσιο σχολείο σε κάποιους μαθητές μειωμένες ευκαιρίες αγωγής κα\ μάθησης. Ή ανισότητα ευκαιριών, ωστόσο, αποτελεί μέτρο αντιπαιδαγωγικό, διότι με τον τρόπο αυτό παρέχονται στους μαθητές διαφορετικά αξιακά επίπεδα μαθήσεως, παιδείας και μορφώσεως. Έτσι, όταν οί μαθητές, πού λαμβάνουν λιγότερα μαθησιακά αγαθά, εισέλθουν στην κοινωνία, ως υπεύθυνοι πολίτες, ή έλλειψη αύτη θα επιδράσει δυσμενώς στην ομαλή επικοινωνία, συνύπαρξη και συμβίωση τους με τους υπολοίπους.
Τίθενται, όμως, και λόγοι άνισης μεταχείρισης του μαθήματος των θρησκευτικών, σε σχέση με όλα τα αλλά υποχρεωτικά μαθήματα, αφού το μάθημα θεωρείται ως μάθημα όχι ειδίκευσης, αλλά μάθημα πού προάγει μια γενική πολιτισμική παιδεία και μόρφωση και συμβάλλει στην ανάπτυξη και ολοκλήρωση του χαρακτήρα και της προσωπικότητας των μαθητών .
Έκτος των άλλων όμως, οι μαθητές του ελληνικού σχολείου, που ζουν σε μια χώρα πού είναι δεμένη με τη χριστιανική εκκλησιαστική παράδοση και το λαϊκό πολιτισμό, θα έχουν μεγάλα μαθησιακά και επικοινωνιακά κενά, αν δεν γνωρίζουν τη σημασία και το νόημα βασικών θρησκευτικών στοιχείων του ελληνικού πολιτισμού.
Ένα μεγάλο μέρος της ζωής του ελληνικού λάου, ως γνωστό, συν-δέεται με τα γεγονότα, το εορτολόγιο και την εν γένει θρησκευτική ζωή, ή οποία μάλιστα προσδίδει μια υπαρξιακή και αξιακή αναφορά και ένα βαθύτερο νόημα στη ζωή του. Τα θρησκευτικά γεγονότα, οι θρησκευτικές πράξεις, οι θρησκευτικοί συμβολισμοί καταλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος αυτού πού ονομάζεται «πολιτισμικό περιβάλλον» του ελληνικού λάου. Ό σύγχρονος Έλληνας αγαπά τις παραδόσεις του, έχει μάθει να ζει με τα ήθη, τα έθιμα, τις μεγάλες εορτές, τις επετείους, τις βαφτίσεις, τους γάμους, τα πανηγύρια, την εν γένει λατρευτική ζωή, τις χριστιανικές ονομαστικές εορτές, ενώ πολύ συχνά χρησιμοποιεί χριστιανικές παροιμιώδεις εκφράσεις ή γνωμικά στο λεξιλόγιο του.
Ένας από τους σκοπούς της παιδείας, λοιπόν, είναι ή συνειδητή σύνδεση του μαθητή με το πολιτισμικό και το ευρύτερο κοινωνικοπνευματικό περιβάλλον του τόπου του για να μπορεί να κατανοεί τη σημασία, το νόημα και την αξία όλων αυτών των στοιχείων.
Πώς θα νιώσει το παιδί, για παράδειγμα, το θρησκευτικό κάλλος και το συμβολισμό των εκκλησιαστικών πολιτισμικών μνημείων, που συναντά καθημερινά μπροστά του σε όλη την επικράτεια, χωρίς τις γνώσεις που του προσφέρει συστηματικά, μέσα άπα την υπεύθυνη δημόσια παιδεία, το μάθημα των θρησκευτικών;
Πώς θα συνειδητοποιήσει και θα διατηρήσει επίσης την ελληνική του ταυτότητα και την πολιτισμική του ιδιαιτερότητα, όταν, λόγω έλλειψης βασικών γενικών γνώσεων, δεν μπορεί να αναγνώσει νοηματικά την αξία ενός μεγάλου μέρους της ελληνικής πολιτισμικής κληρονομιάς, που άφορα στον ορθόδοξο χριστιανικά πολιτισμό;
Πολύ σπουδαίο θέμα, όμως, είναι και το θέμα της υγιούς θρησκευτικής πίστεως, το όποιο ενδιαφέρει, όχι μόνον την Εκκλησία, αλλά και την πολιτεία. Κυκλοφορούν, ως γνωστό, πολλές θρησκευτικές προλήψεις, δεισιδαιμονίες, προκαταλήψεις και αντιλήψεις, που πολύ συχνά οδηγούν σε παρεκκλίσεις, φανατισμούς, ακρότητες και φονταμενταλισμούς.
Υπάρχουν επίσης και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια παραθρησκευτικά φαινόμενα και αιρέσεις με προπαγανδιστική δραστηριότητα, που περιλαμβάνουν στη διδασκαλία τους ακραία και επικίνδυνα στοιχεία για τα ελληνικά και ευρωπαϊκά κοινωνικά και πολιτισμικά δεδομένα. Πώς θα μάθει ό μαθητής να ξεχωρίζει την υγιή από την αρρωστημένη θρησκευτικότητα, και να προφυλάσσεται άπα τέτοιες πνευματικές παγίδες, αν δε μετέχει στη σχολική θρησκευτική αγωγή;
Επισημαίνεται ακόμη ότι το μάθημα των θρησκευτικών προσφέρει πρότυπα ζωής, σχέσεων και συμπεριφοράς, άπα πλευράς αγωγής, στην καλλιέργεια του κοινοτισμού απέναντι στη μάστιγα της ατομοκρατίας, που γεννά την πλουτομανία, τον πόλεμο των συμφερόντων, των διαιρέσεων και των συγκρούσεων. Προάγει την εσωτερική ειρήνη έναντι της βίας, της τρομοκρατίας, της απανθρωπιάς. Καλλιεργεί την αγάπη, την πραότητα, την φιλαδελφία, την καλοσύνη, την αλληλεγγύη έναντι του μίσους, της οργής, της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης, της αδιαφορίας για τον «άλλο».
Ολοκληρώνοντας, επισημαίνουμε ότι το μοντέλο της προαιρετικότητας ευνοεί στη διαμόρφωση αναλφάβητων ανθρώπων, από πλευράς θρησκευτικής, πολιτισμικής και ηθικοκοινωνικής, με ό,τι συνεπάγεται αυτής της μορφής ό αναλφαβητισμός για την ελληνική κοινωνία και την ιδιαιτερότητα του ελληνορθόδοξου πολιτισμού.

Β. Το θρησκειολογικό μοντέλο
Τα χαρακτηριστικά στοιχεία του θρησκειολογικού μοντέλου διδασκαλίας

Θεμελιακά στοιχείο του θρησκειολογικού μοντέλου διδασκαλίας είναι ή «ουδέτερη ενημέρωση των μαθητών για τις διάφορες πλευρές των θρησκειολογικών φαινομένων» . Είναι σαφές, ωστόσο, ότι η ουδετερότητα, πού είναι «η ουσία της θρησκειολογικής εκπαίδευσης» , είναι απλώς το πρόσχημα για να οδηγηθούν τα παιδιά σε μια απομάκρυνση από την ορθόδοξη παράδοση τους (αποχριστιανοποίηση), αφού οι ίδιοι οι υποστηρικτές της ουδετερότητας αποκαλύπτουν ότι στόχος τους είναι «η ουδέτερη και απροκατάληπτη εξέταση των θεμελιωδών εξηγήσεων της ύπαρξης πού δίδεται από άλλες θρησκείες ή φιλοσοφίες» .
Από την μια πλευρά, επομένως, γίνεται λόγος για ιστορική και ουδέτερη εξέταση των θρησκειών και άπα την άλλη αναζητούνται, μόνον μέσα από τις άλλες θρησκείες ή φιλοσοφίες, οι θεμελιώδεις υπαρξιακές εξηγήσεις.
Βασικά στοιχείο της θρησκειολογικής αγωγής είναι ή χωρίς την αναφορά και πίστη στο Θεό, ιστορική και περιγραφική διδασκαλία περί του εν γένει θρησκευτικού φαινομένου αλλά και περί των διαφόρων θρησκειών της ανθρωπότητας, αφού θεωρείται ότι «για τα θέματα αυτά επαρκείς εξηγήσεις μπορούν να διατυπωθούν χωρίς αναφορά στο μεταφυσικό» .
Σκοπός του θρησκειολογικού μοντέλου, επομένως, είναι να διδάσκονται τα παιδιά στο σχολείο μάθημα θρησκειολογίας, αλλά, είτε αύτη ή διδασκαλία γίνεται με την εκδοχή του θρησκευτικού φαινομένου, είτε με την εκδοχή της ιστορίας των θρησκειών, να παραμένει σε ένα καθαρά ιστορικά ή κοινωνικά επίπεδο, χωρίς δηλαδή αναφορά στον Θεό.
Πρόκειται για ένα μοντέλο διδασκαλίας θρησκευτικών, κεντρικός άξονας του οποίου είναι μια ουδετερότητα, που στην πραγματικότητα στοχεύει σε μια άθεη θρησκευτικότητα, αφού ουδέτερη θρησκευτικότητα δεν υπάρχει.
Με αλλά λόγια, το μοντέλο της θρησκειολογικής αγωγής, με το πρόσχημα της θρησκευτικής ουδετερότητας, δεν καλλιεργεί την πίστη στο Θεό, που πρέπει να είναι τα κέντρο κάθε θρησκείας και κάθε θρησκευτικής αγωγής - διαφορετικά δεν μπορούμε καν να μιλούμε για θρησκεία ή για θρησκευτική αγωγή - αλλά την άρνηση κάθε πίστης, δηλαδή, στην απιστία και την αθεΐα .
Με βάση τα παραπάνω, ή ουδετερότητα του θρησκειολογικού μοντέλου στοχεύει στην απομάκρυνση του παιδιού άπα την παράδοση των γονέων και των προγόνων του και σε μία σαφή αρνητική και μηδενιστική θέση, έναντι κάθε θρησκευτικής πίστης .
Ή πρόταση αντικατάστασης του υπάρχοντος μαθήματος των θρησκευτικών με το θρησκειολογικά μοντέλο βασίζεται στην εντελώς λανθασμένη αντίληψη και θέση ότι τα μάθημα στο σχολείο σήμερα είναι κατηχητικό
Με βάση τα παραπάνω, ή εκδοχή να εφαρμοστεί στο ελληνικά σχολείο ένα ουδέτερο θρησκειολογικά μάθημα, που θα προσφέρει μηδενική πίστη στους νέους, αποσύνδεση τους άπα τα Θεό, αρνητική επομένως και αθρησκευτική ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης, αποτελεί μια σαφέστατη αντιπαιδαγωγική πράξη, αντίθετη άπα την διαδικασία «ανάπτυξης της θρησκευτικής συνείδησης» πού ορίζεται άπα τα Σύνταγμα ως σκοπός της ελληνικής παιδείας.

2. Τα κύρια στοιχεία της πολεμικής εναντίον του σχολικού θρησκευτικού μαθήματος
Ή θέση, που επανειλημμένα έχει διατυπωθεί ότι το υπάρχον σχολικά θρησκευτικά μάθημα δεν είναι γνωσιολογικά, αλλά «εντάσσεται στη λογική του «δογματικού διαποτισμού» της συνείδησης των μαθητών καθώς αποβλέπει στην «επιβολή συγκεκριμένων θρησκευτικών δοξασιών κα] μάλιστα όχι μόνον μαθησιακά αλλά και βιωματικά, με υποχρεωτικό εκκλησιασμό και προσευχή» , είναι εντελώς αβάσιμη και μακράν της σχολικής πραγματικότητας.
Ό «δογματικός διαποτισμός» και ή «επιβολή θρησκευτικών δοξασιών» δεν έχουν σχέση με το σύγχρονο ελληνικά σχολείο, διότι ό μαθητής ακούει μόνον και μαθαίνει, απλώς, γνωσιολογικά στοιχεία, που αφορούν στη ζώσα θρησκευτική παράδοση του ελληνικού λάου, πού είναι και δική του παράδοση για να μπορεί να κατανοεί τα νόημα τους.
Κανείς δεν μπορεί να πιέσει κανέναν σήμερα στο σχολείο να πιστεύει ή να ζει με γνώμονα κάποια θρησκευτική, πολιτική, ιστορική ή περιβαλλοντική διδασκαλία. Άπα την άλλη πλευρά, μάλλον είναι ανόητο και παράλογο να γίνεται λόγος για επιβολή θρησκευτικών δοξασιών και για δογματικά διαποτισμό σε βάρος ορθοδόξων μαθητών, με δράστες ορθόδοξους θεολόγους!!
Διαποτισμός και επιβολή, επίσης, υπάρχει, αν δεν υπάρχει διάλογος, καλλιέργεια της κριτικής σκέψης και ελεύθερη βούληση στη σχολική τάξη και αν υποχρεώνονται ή πιέζονται οι μαθητές να πιστεύουν σ' αυτά πού διδάσκονται. Στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο, όμως, πού κυριαρχεί σ' όλα τα μαθήματα ή ελευθερία, ό διάλογος και ή αυτενεργώς συμμετοχή των μαθητών, αν υπήρχαν τέτοια φαινόμενα, θα είχε ήδη δημιουργηθεί πρόβλημα, διότι μια τέτοια τακτική επιβολής και διαποτισμού βρίσκεται εκτός του Προγράμματος Σπουδών του σχολείου, αλλά και εκτός του πνεύματος του ιδίου του μαθήματος των θρησκευτικών, αφού αποτελεί μια απαρχαιωμένη αντίληψη πού ανήκει στο αυταρχικά μοντέλο διδασκαλίας.
Από πλευράς μάλιστα επιστημονικής, είναι σαφές ότι τέτοιες πρακτικές θεωρούνται έξω από κάθε παιδαγωγική ή διδακτική διαδικασία πού άφορα στις πανεπιστημιακές θεωρητικές προϋποθέσεις της διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών, έτσι όπως διδάσκονται και στοιχειοθετούνται στα μαθήματα Γενικής Παιδαγωγικής και Διδακτικής των θρησκευτικών στις Θεολογικές Σχολές. Όσο για τον υποχρεωτικό σχολικό Εκκλησιασμό, ό Εκκλησιασμός δεν συνδέεται μόνο με το μάθημα των θρησκευτικών, αλλά με την πνευματική ζωή του σχολείου. Το σχολείο οργανώνει και πραγματοποιεί τον εκκλησιασμό, ή δε εγκύκλιος υποχρεώνει το σχολείο να κάνει 'Εκκλησιασμό, δίνοντας την ευκαιρία και τη δυνατότητα, εκτός των άλλων και για μαθησιακούς λόγους, σε όσους μαθητές επιθυμούν, να συμμετέχουν ελεύθερα σ' αυτόν.
Με βάση τα παραπάνω, είναι απορίας άξιο ότι υπάρχουν στην Ελλάδα τάσεις υποτίμησης, μετάλλαξης, ουσιαστικά, όμως, κατά τη γνώμη μας έμμεσης κατάργησης του σχολικού θρησκευτικού μαθήματος. Και αυτό, διότι σήμερα παρατηρείται διεθνώς ένα αυξημένο ενδιαφέρον για την ένταξη του μαθήματος των θρησκευτικών σε αρκετά εκπαιδευτικά συστήματα χωρών, όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, στις Η.Π.Α, στη Γαλλία, κ. ά.

3. Ή ψυχοπαιδαγωγική θεώρηση του θρησκειολογικού μοντέλου
Το θρησκειολογικό
μοντέλο, εκτός των άλλων, δεν ακολουθεί την ψυχοπαιδαγωγική αρχή του πολιτισμικού και θρησκευτικού «εμπειρικού συνεχούς», επειδή οι θρησκειολογικές γνώσεις και πληροφορίες πού προσφέρει περί των άλλων θρησκειών δεν αποτελούν κατάλληλα διδάξιμα αγαθά, ως γνώσεις άσχετες με τα προηγούμενα βιώματα και τις εμπειρίες που έχουν οι ελληνορθόδοξοι μαθητές.
Σε κάθε περίπτωση, όταν πρόκειται για μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου, θεωρείται απαραίτητη ή αρχή διδασκαλίας του «εμπειρικού συνεχούς», διότι, με βάση αυτήν την αρχή απαιτείται να έχουν οι μαθητές απαραιτήτως, προηγούμενες βάσεις και εμπειρίες, έτσι ώστε να μπορούν να στεγάσουν, πάνω στα παλαιά, τα νέα γνωστικά αγαθά.
Ή διδασκαλία επομένως ενός θρησκειολογικού μαθήματος στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο, δεν έχει στοιχειώδη στοιχεία εμπειρικής αναφοράς, γεγονός μη παιδαγωγικά αποδεκτό. Από πλευράς ψυχολογίας και παιδαγωγικής, οι εννοιολογικές πληροφορίες, πού παρέχονται περί των άλλων θρησκειών, θεωρούνται ακατάλληλες για τις προσληπτικές ικανότητες των παιδιών. Ό βασικός λόγος της ακαταλληλότητας τους είναι ότι οι πληροφορίες αυτές είναι έννοιες άσχετες με τις προσλαμβάνουσες θρησκευτικές εμπειρίες και τα βιώματα των μαθητών και γι ' αυτό δεν μπορούν ούτε να επηρεάσουν ψυχοκινητικά και δημιουργικά τη συμπεριφορά των ελληνορθόδοξων μαθητών, ούτε να αποτελέσουν υλικό για περαιτέρω επεξεργασία, δημιουργική μάθηση και γνώση, αφού ανήκουν στην πρώτη φάση της διαδικασίας της μάθησης .
Το θρησκειολογικό μοντέλο, εξάλλου, δεν μπορεί ούτε να καλλιεργήσει, ούτε να διεγείρει- τα απαιτούμενα για μια νέα γνώση κίνητρα, αφού οι πληροφορίες πού προσφέρει για τις διάφορες θρησκείες δεν ανταποκρίνονται στα ενδιαφέροντα των μαθητών, στις θρησκευτικές τους ανάγκες και αναζητήσεις, ούτε απαντούν στα υπαρξιακά και τα ηθικοπνευματικά τους ερωτήματα.
Επιπλέον, τα παιδιά της υποχρεωτικής εκπαίδευσης δεν έχουν την απαιτούμενη κριτική σκέψη και ικανότητα, όπως τα παιδιά του Λυκείου για να κρίνουν, μέσα από την πολλαπλότητα και τη διαφορετικότητα των διδασκομένων θρησκειών, τι είναι αυτό πού πρέπει να επιλέξουν κα να αποδεχθούν, ως θρησκευτική πεποίθηση ή ως κοινωνική συμπεριφορά.
Από την άλλη πλευρά, ή ουδετερότητα πού απαιτεί το θρησκειολογικό μοντέλο διδασκαλίας αναγκάζει το σχολείο να μην μπορεί να πάρει σαφή θέση απέναντι στο θέμα της θρησκευτικότητας απέναντι στα παιδιά. Το σχολείο, ωστόσο, είναι υποχρεωμένο να διδάσκει ξεκαθαρισμένες αξίες, γνώσεις και συμπεριφορές, πού να περιέχουν είτε σαφείς θέσεις άρνησης, είτε σαφείς θέσεις κατάφασης για όλα τα γνωσιολογικά, κοινωνικά, πολιτισμικά και θρησκευτικά θέματα, προβάλλοντας έτσι συνέπεια στις πεποιθήσεις και τις συμπεριφορές .
Θεωρείται, επίσης, ασύμβατο με την ψυχοκινητική κατάσταση των παιδιών του Δημοτικού και του Γυμνασίου και δεν ισχύει για κανένα μάθημα, να υπάρχουν ουδέτερες γνώσεις πού να μην λύνουν, άλλα να δημιουργούν προβλήματα, υπαρξιακές συγχύσεις, αμφιβολίες και απορίες στους μαθητές. Αντίθετα, θεωρείται αναγκαίο να μαθαίνουν να διακρίνουν οι τελευταίοι στο σύγχρονο σχολείο, μέσα από διάλογο, ελεύθερη και κριτική σκέψη, πειθώ και συμμετοχικές διαδικασίες τι είναι σωστά και τί λάθος, τι είναι δίκαιο και τί άδικο, τι είναι κοινωνικά και τί αντικοινωνικό .
Έτσι, καλλιεργείται ή ικανότητα τους να παίρνουν στο σχολείο άλλα αργότερα και στην κοινωνία υπεύθυνες δημιουργικές θέσεις και αποφάσεις και να υιοθετούν αξίες, αρχές, κανόνες και πρότυπα για όλα τα ηθικοκοινωνικά, πολιτισμικά και υπαρξιακά θέματα και ερωτήματα στη ζωή τους.
Στη σύγχρονη αγωγή θεωρείται κοινωνικά αναγκαίο να μην μένουν τα παιδιά στο σχολείο αξιακά ουδέτερα, αμέτοχα και ανίκανα να παίρνουν θέση για τα μεγάλα και σπουδαία της ζωής. Σε μια τέτοια ηλικία, μάλιστα, που τα παιδί διαμορφώνει ακόμη την κρίση του, είναι αντιπαιδαγωγικά να του προσφέρεται μια ποικιλία θρησκευτικών εκδοχών και προτάσεων για την αλήθεια και την πίστη, χωρίς, μάλιστα, νωρίτερα να έχει ολοκληρωθεί ή εξοικείωση του με το φαινόμενο της θρησκείας μέσα από τις παραστάσεις και τις εμπειρίες της οικείας θρησκευτικότητας.
Δεν πρέπει, άλλωστε, να μας διαφεύγει ότι ή θρησκευτική πολλαπλότητα, σε συνδυασμό με την ουδετερότητα, δημιουργεί έναν πλουραλισμό διαφορετικών αληθειών, που δεν είναι Ικανά τα παιδιά, λόγω ανωριμότητας, να τον διαχειριστούν δημιουργικά. Τέτοιας μορφής διδακτικά υλικά είναι πολύ πιθανά να δημιουργήσουν στα παιδιά αυτής της συγκεκριμένης ηλικίας, άφ' ενός σύγχυση, αφ' ετέρου ένα σχετικισμό, που κινδυνεύει να καταλήξει σε μηδενισμό, αντιθεμελιωτισμο ή ανταγωνισμό .
Οι προβληματισμοί αυτοί έχουν ήδη απασχολήσει και απασχολούν τον κλάδο της διαπολιτισμικής αγωγής σχετικά με το περιεχόμενο και τη διδασκαλία ορισμένων μαθημάτων σε μαθητές με διαφορετική εθνότητα ή θρησκευτικότητα. Τα επικρατέστερο μοντέλο αγωγής σ' αυτήν την περίπτωση είναι, όχι φυσικά τα μοντέλο της ουδετερότητας, αλλά εκείνο πού σέβεται μεν τη διαφορετικότητα όλων των μαθητών, ενδιαφέρεται, όμως, να διαμορφώνεται σε όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα άπα την ετερότητα τους, ένας κοινός αξιακός πολιτισμικός άξονας, ως προϋπόθεση για μια μετέπειτα από κοινού συμβίωση και συνύπαρξη.
Ή πρόθεση αντικατάστασης του ισχύοντος γνωσιολογικού - θεολογικού - παιδαγωγικού μαθήματος στο ελληνικά σχολείο και ή επιβολή μιας ουδέτερης διδασκαλίας θρησκειών φαίνεται να είναι άμεσα συνδεδεμένη με την επιβολή ένας σχετικισμού, πού βρίσκεται στο κέντρο των στόχων της πολυπολιτισμικότητας και της παγκοσμιοποίησης, θυγατρικά κατασκεύασμα των οποίων είναι το θρησκειολογικά μοντέλο.
Στη σύγχρονη πλουραλιστική εποχή γίνεται λόγος για μια νέα κυριαρχούσα μορφή δογματισμού, που συνδέεται με τα σχετικισμό. Το μοντέλο αυτά υπερασπίζεται την ελευθερία, όχι στην κοινωνική, αλλά στην ατομοκεντρική της εκδοχή και την απογυμνώνει άπα την μορφοποιητική και αξιακή της διάσταση, καταλήγοντας στην απαξίωση και στην έκπτωση της σ' ένα μηδενιστικά υπερσχετικισμό.
Με άλλα λόγια, «ο μεταμοντέρνος δογματισμός προσπαθεί να μας πείσει ότι μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι, διεκδικώντας ατομικά και συλλογικά δικαιώματα, να κρίνουμε, χωρίς να αξιολογούμε». Μ' αυτούς τους ορούς, όμως, δεν δημιουργούνται αντιστάσεις στον μηδενισμό της νεοφιλελεύθερης κοινωνίας. Με τη «λογική» ότι, «επειδή τίποτα δεν μπορεί να ισχύσει κανονιστικά, τότε όλα επιτρέπονται», τίθεται επί τάπητος τα θέμα του μηδενιστικού σχετικισμού, ό όποιος αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απειλές των σχέσεων μας με το συνάνθρωπο.
Αρκετοί προϊδεασμένοι άνθρωποι, έχοντας υπόψη όλη αύτη την προσπάθεια επιβολής και κατίσχυσης του καθεστώτος των πολλών ισοτίμων αληθειών που καταλήγουν στο μηδέν, ζητούν αντίβαρα, ψάχνουν να βρουν σταθερότερα κριτήρια και προσπαθούν να δείξουν την οικουμενικότητα βασικών ανθρωπίνων αρχών και αξιών .
Οι Χριστιανοί από την άλλη πλευρά, αφ' ενός παρακολουθούν με ενδιαφέρον και οδύνη τη νέα αυτή κατάσταση, αφ' ετέρου αγωνίζονται, με τον τρόπο και τη στάση ζωής τους, να μείνουν προσηλωμένοι στη μοναδική αλήθεια της πίστης τους, που είναι το πρόσωπο του Ιησού Χριστού.
Πηγή: «Ζωηφόρος»

5 Μαΐ 2009

Μερικές ακόμη ευκαιρίες για να ακουστούν οι θεολογικές απόψεις .


Όπως είχαμε αναφέρει το ΥΠΕΠΘ απέκτησε blog http://www.meafora.gr/ http://www.meafora.com/ όπου μπορούν όλοι να εκφράζουν τις απόψεις τους για το Διάλογο στην εκπαίδευση.
Διαβάζουμε ακόμη για την κυβέρνηση στον «Ελεύθερο Τύπο» (e-tipos.com) ότι : «Ήδη η νεοσυσταθείσα γραμματεία νέων τεχνολογιών δημιούργησε μπλογκ για τις ευρωεκλογές (http://blog.nd.gr/)και ξεχωριστή σελίδα στο facebook (και εδώ) (το γνωστό σάιτ κοινωνικής δικτύωσης),ενώ μέσα στην προσεχή εβδομάδα θα «ανέβει» η ανανεωμένη ιστοσελίδα της Ν.Δ. στο Διαδίκτυο, αλλά και το κανάλι του κόμματος στο YouTube, ενώ θα αποκτήσει παρουσία και στο Twitter».
Όλοι οι εκπαιδευτικοί θεολόγοι, αλλά και καθένας που κρατά ακόμη μέσα του άσβεστη τη φλόγα της πίστεως καλείται να συμμετέχει στο διαδικτυακό διάλογο για την παιδεία αναπτύσσοντας μέσα από τα blog http://www.meafora.gr%20-http//www.meafora.com/http://www.meafora.com/ αλλά και (http://blog.nd.gr/)και facebook (και εδώ) τις θέσεις του για το μάθημα των Θρησκευτικών, το χαρακτήρα του μαθήματος και τα νέα βιβλία. Πιστεύουμε ότι τόσο ο νέος υπουργός και ιδίως ο πρωθυπουργός, είναι για τα θέματα αυτά ανενημέρωτοι από τους συμβούλους τους.
Πρέπει, με κάθε τρόπο να γνωρίσουν, ότι αυτοί που χτυπήσαν τα Θρησκευτικά και την Ιστορία με φαιδρά επιχειρήματα, δεν πρέπει να συνεχίσουν το διαβρωτικό έργο τους.
Ανάκληση των εγκυκλίων του καλοκαιριού ΤΩΡΑ.

Η «προσφορά» της Σεξουαλικής Αγωγής στα παιδιά.


Τα βιβλία «Σεξουαλικής αγωγής» που θα πάρουν από το Σεπτέμβριο - σύμφωνα με τα μέχρι τώρα σχέδια - τα παιδιά των δημοτικών σχολείων της χώρας, είναι γραμμένα από το νευρολόγο-ψυχίατρο κ. Θάνο Ασκητή. «Διά μέσου σκίτσων του Σπύρου Ορνεράκη», είπε ο κ. Θάνος Ασκητής, «το παιδί είναι πιο εύκολο να επικοινωνήσει με το σώμα του, με τη μοναδικότητά του, να καταλάβει το ίδιο τι είναι, αγόρι ή κορίτσι, να δει τις διαφορές που έχει το σώμα του και να αντλήσει τα πρώτα μηνύματα επικοινωνίας, αναγνώρισης και σωματικής ταυτότητας».
Η προσφορά λοιπόν της Σεξουαλικής
Αγωγής στα παιδιά είναι μεγάλη!!!, αυτό δείχνει και η παρακάτω είδηση από την Αυστραλία. Νεαρό κορίτσι αφού επικοινώνησε με το σώμα του, με τη μοναδικότητά του, κατάλαβε το ίδιο τι είναι, αγόρι ή κορίτσι, είδε τις διαφορές που έχει το σώμα του και άντλησε τα πρώτα μηνύματα επικοινωνίας, αναγνώρισης και σωματικής ταυτότητας.
Στη συνέχεια
«Δικαστήριο της Μελβούρνης έδωσε άδεια στη 17χρονη να προχωρήσει σε χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης μαστών. Η κοπέλα, η οποία χρησιμοποιούσε στο δικαστήριο το (ανδρικό) όνομα «Αλεξ» και νιώθει, κατά δήλωσή της, «αγόρι», υποβάλλεται από την ηλικία των 13 ετών σε ορμονική θεραπεία προκειμένου να μην έχει εμμηνόρροια. Αναγκάστηκε να προσφύγει στα δικαστήρια καθώς δεν είχε συμπληρώσει τα 18, ηλικία κατά την οποία δεν θα χρειαζόταν δικαστική άδεια για να επιχειρήσει να αλλάξει φύλο. Η απόφαση του δικαστηρίου ωστόσο εξόργισε καθολικές οργανώσεις, ενώ κάποιοι ανέφεραν την περίπτωση άνδρα ο οποίος υπεβλήθη στη Μελβούρνη σε εγχείρηση αλλαγής φύλου στην ηλικία των 20 ετών και σήμερα έχει προσφύγει στη Δικαιοσύνη κατά των γιατρών».(Βήμα 05/05/2009)
Στην Αυστραλία εκτός από το "Κόμμα του Σεξ" τα παιδάκια ηλικίας μέχρι και 10 ετών διδάσκονται από το δημοτικό σχολείο τα πάντα γύρω από το σεξ προκειμένου να αποφεύγονται όπως λένε οι εγκυμοσύνες και οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες μεταξύ των νέων.!!!
ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ…
Δείτε και:
ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com