ΚΥΡΙΑΚΗ
Θ’ ΛΟΥΚΑ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«Ἀνάστηθι, Κύριε, πρόφθασον αὐτούς καί ὑποσκέλισον αὐτούς,
ρῦσαι τήν ψυχήν μου ἀπό ἀσεβοῦς, ρομφαίαν σου ἀπό ἐχθρῶν τῆς χειρός σου». Ἐχθροί
τοῦ Χριστοῦ καί τῶν ἀνθρώπων οἱ δαίμονες, οἱ ὁποῖοι, μέσω τῆς εἰδωλολατρείας
καί τῆς πλάνης, προσπαθοῦν νά ἀποσπάσουν τίς ψυχές ἀπό τήν Ὀρθόδοξον πίστιν καί
παράδοσιν καί νά τίς ὀδηγήσουν στόν Ἅδη. Τό ἀφήγημά τους: «Φάγομεν, πίομεν, ἀσωτεύσομεν».
«Ψυχή, ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου». Ἀπάτη, σεβαστή γερόντισσα, δόλο καί
κακία κρύβουν αὐτές οἱ ὑποσχέσεις τῶν δαιμόνων, ἀπευθυνόμενοι στούς ἄφρονες καί
ἀπρόσεκτους ἀνθρώπους.
Ἐν τούτοις, τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, διδάσκει ἡμᾶς ὅτι τήν
ψυχήν τήν τέρπει ἡ προσευχή, τήν ἐξαγνίζει ἡ μετάνοια, τήν ἀνυψώνει ἡ
ταπείνωση, τήν λαμπρύνει ἡ φιλαδελφία, τήν ὀμορφαίνει ἡ καλλονή τῆς ἀγάπης· μ’ ἕνα
λόγο θά λέγαμε, τήν χορταίνουν οἱ ἀρετές.
«Ἐγώ δέ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ σου·
χορτασθήσομαι ἐν τῷ ὀφθῆναί μοι τήν δόξαν σου». Ψάλλει ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία: «…διό
μετανοίας ὡραιότητι τήν ταπεινήν ψυχήν
μου καταφαίδρυνον».