«Τὰ χόρτασα ὅλα, θέλω ν’ ἀλλάξω…»
Κ. Γ.
Παπαδημητρακόπουλος
Ἔγραψε, καλοί μου φίλοι, ἕνας 27χρονος φυλακισμένος: «Τὰ χόρτασα ὅλα… Θέλω ὅταν ἀποφυλακιστῶ, νὰ ἀλλάξω. Νὰ ἀλλάξω παρέες, περιοχή, ζωή…»! Εἶναι μία μεγάλη καὶ σπουδαία ὁμολογία αὐτή. Μὲ πολλὰ καὶ μοναδικὰ μηνύματα. Νὰ σὰν αὐτά…
*
* *
Πρῶτα –
πρῶτα ἔχουμε τὸν κορεσμό. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι τὰ θέλουμε ὅλα. Κι ὅσα νὰ ἔχουμε, ἀκόμη
καὶ ὅλα νὰ τὰ ἔχουμε, πάλι δὲν χορταίνουμε! Γιατί; Ἐπειδὴ εἴμαστε πλασμένοι ἀπὸ
τὸν Θεὸ καὶ γιὰ τὸν Θεό. Γι’ αὐτὸ καὶ μὲ ὅλα ὅσα κάνουμε καὶ ἐπιδιώκουμε, τί ἐπιθυμοῦμε
κατὰ βάθος; Νὰ χωρέσουμε μέσα μας τὸν Ἀχώρητο, δηλαδὴ τὸν Θεό. Εἶναι γιατί
θέλουμε νὰ φθάσουμε σ’ Αὐτόν, σ’ αὐτὸ τὸ Ἀπόλυτο, ἂς τὸ ποῦμε ἔτσι.
Γι’ αὐτὸ καὶ τί
κάνουμε; Θέλουμε τὴν ἀπόλυτη χαρά, τὴν ἀπόλυτη εὐχαρίστηση, τὴν ἀπόλυτη δόξα, τὴν
ἀπόλυτη τιμή, τὴν ἀπόλυτη ἀπόλαυση, τὴν ἀπόλυτη ὡραιότητα. Ὁπότε ὅλα ὅσα κι ἂν ἔχουμε
σ’ αὐτὴ τὴ ζωή, ὅσα κι ἂν ἀποκτήσουμε, πάλι δὲν φτάνουν γιὰ νὰ χορτάσουμε! Ἔτσι
τὰ πράγματα μᾶς παραπέμπουν πιὰ καὶ στὴν ἄλλη τὴ ζωή…
Ἔλεγε πολὺ ὡραῖα
ὁ μακαριστὸς π. Ἀνανίας Κουστένης: «Εἶναι μυστήριο ὁ Θεός! Ἀλλὰ εἶν’ κι ὁ ἄνθρωπος
μυστήριο. Ἄβυσσος ὁ Θεός! Κι ὁ ἄνθρωπος ἄβυσσος. Καὶ τί λέει ὁ Προφήτης Δαυίδ;
«Ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται εἰς φωνὴν τῶν καταρρακτῶν Σου». Ὁ ἄνθρωπος εἶναι
μία ἄβυσσος. Θέλει νὰ γεμίσει. Κι αὐτὴ ἡ ἄβυσσος γεμίζει μόνο μὲ τὴν ἄβυσσο.
Μόνο μὲ τὸν Θεό. Ἂν θέλεις νὰ τὴ γεμίσεις μὲ λεφτά, δὲν γεμίζει. Δὲν γεμίζει. Ὄχι.
Ὄχι. Ὄχι.»!!!
Πραγματικά! Αὐτὸ
τὸ ἀπόλυτο ποὺ νοιώθουμε μέσα μας, αὐτὴ ἡ ἄβυσσος, πῶς μπορεῖ νὰ γεμίζει μὲ ὑλικὰ
πράγματα, μὲ ὑλικὲς ἀπολαύσεις, ὅσες κι ἂν εἶναι αὐτές; Θέλει τὸν Θεό. Τὸν Ἀπόλυτο.
Καὶ μόνο Αὐτόν!
Τότε, ἀκόμη κι ἂν
δὲν ἔχει κανεὶς τίποτα, τὰ ἔχει ὅλα! Νὰ πὼς τὸ λέει αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: Ἐμεῖς
οἱ Ἀπόστολοι, εἴμαστε «ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ τὰ πάντα κατέχοντες». Τίποτα δὲν ἔχουμε
καὶ τὰ πάντα ἔχουμε! Ἐπειδὴ ἔχουμε Ἐκεῖνον ποὺ πληροῖ (=γεμίζει) τὴν ὕπαρξή
μας.
Ὁ Χριστὸς μᾶς εἶπε:
«Ὅποιος τρώγει τὸ σῶμα μου καὶ πίνει τὸ αἷμα μου ἐν ἐμοὶ μένει κἀγὼ ἐν αὐτῷ».
Δηλαδὴ αὐτὸς μένει κοντά μου, μέσα μου καὶ ἐγὼ κοντά του, μέσα του. Λοιπόν, ὅταν
ὁ Χριστός, ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, τῆς χαρᾶς καὶ τῆς εἰρήνης εἶναι μέσα μας, εἶναι
δυνατὸν νὰ μὴ γεμίσει ἡ ζωή μας καὶ μάλσιτα μὲ χαρά, εἰρήνη, εὐχαρίστηση, εὐφροσύνη;
Ἐξ ἄλλου ὅλα αὐτὰ δὲν φαίνονται ὁλοκάθαρα στὴ ζωὴ τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν;
Στὴν ἐπὶ τοῦ Ὄρους
ὁμιλία Του, πάλι, ὁ Χριστὸς μᾶς διαβεβαίωσε γι’ αὐτό, τονίζοντας τὸ ἑξῆς:
«Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ
χορτασθήσονται». (Ματθ. 5, 6) Ναί, θὰ χορτάσουν ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ ζητοῦν τὸν
Θεό, τὴν ἕνωσή τους μαζί Του, τὴν ἁγιότητα. Εἶναι ἡ πεῖνα καὶ ἡ δίψα γιὰ
τὴν Θεία Κοινωνία. Εἶναι ἡ πεῖνα καὶ ἡ δίψα γιὰ τὸ θεῖο Του φῶς. Εἶναι ἡ πεῖνα
καὶ ἡ δίψα γιὰ τὴν παραμονὴ στὸν οἶκο Του. Εἶναι ἡ πεῖνα καὶ ἡ δίψα γιὰ ἐπικοινωνία
καὶ ἐπαφὴ μαζί Του.
Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἐν
λόγῳ φυλακισμένος, ἐκεῖ στὴν τόσο δύσκολη κατάσταση ποὺ βρίσκεται,
συνειδητοποιημένος πλέον, τί ἐπιθυμεῖ; Νὰ ἀλλάξει καὶ μάλιστα ζωή!
Βλέπετε, ὑπάρχουν
δύο τρόποι ζωῆς. Ὁ ἕνας εἶναι νὰ γεμίσει κανεὶς αὐτὴ τὴν ἄβυσσο τῆς ψυχῆς του μὲ
τροφές, μὲ ἀπολαύσεις, μὲ διασκεδάσεις, μὲ ἡδονές, μὲ τέρψεις τῶν αἰσθήσεων
κ.λπ. Καὶ ὁ ἄλλος τρόπος εἶναι νὰ γεμίσει τὴν καρδιά του. Κι αὐτὴ γεμίζει μόνο
μὲ πνευματικὰ πράγματα, ξέρετε …
*
* *
Ἔπειτα εἶναι
πολὺ σημαντικὰ καὶ αὐτὰ ποὺ ἀναφέρει ὁ νέος αὐτὸς γιὰ τὶς παρέες, τὶς ὁποῖες ἐπιθυμεῖ
νὰ ἀλλάξει, ὅταν ἀποφυλακιστεῖ. Καὶ ὡς φαίνεται γιὰ νὰ τὸ ἐπιτύχει αὐτό, πρέπει
νὰ ἀλλάξει ἀκόμη καὶ περιοχή. Διαφορετικὰ δὲν πρόκειται νὰ τὶς ἀποφύγει!
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι
ἀληθινὸς φίλος τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἐκεῖνος ποὺ εἶναι καὶ ἀληθινὸς φίλος τοῦ Θεοῦ.
Οἱ ἅγιοι εἶναι οἱ φίλοι τοῦ Θεοῦ. Κι ἂν θέλουμε νὰ ἀλλάξουμε ζωὴ καὶ νὰ γίνουμε
φίλοι τοῦ Θεοῦ, δὲν γίνεται ἂν δὲν ἀλλάξουμε κι ἐκείνους ποὺ εἶναι δίπλα μας,
κοντά μας καὶ στὴν ψυχή μας. Ἐκείνους ποὺ εἶναι «ὁ ἕτερος ἑαυτός μας»
Ὁ Μέγας
Βασίλειος καὶ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ποὺ ἦταν συμφοιτητές, πῶς μπόρεσαν
καὶ ἀντιπαρῆλθαν ὅλους τοὺς πειρασμοὺς τῆς ἐποχῆς τους καὶ μάλιστα ἐκεῖ στὴν
«κατείδωλο» (= τὴν γεμάτη εἴδωλα, ἄρα καὶ μὲ τὸν εἰδωλολατρικὸ τρόπο ζωῆς) Ἀθήνα;
Μὲ τὸ νὰ ἑνωθοῦν τόσο πολὺ μεταξύ τους, ποὺ εἶπαν ὅτι ἦταν δύο σώματα μὲ μία
ψυχή. Εἶχαν τὴν ἐν Χριστῷ φιλία γι’ αὐτὸ καὶ ἔζησαν κατὰ Χριστό.
Ἀλλὰ καὶ
ὁ Ἀπόστολος Φίλιππος τί ἔκανε μόλις γνώρισε τὸν Χριστό; Ἔτρεξε νὰ βρεῖ τὸν φίλο
του τὸν Ναθαναὴλ καὶ νὰ τὸν ὁδηγήσει σ’ Αὐτόν. Ἔτσι ἔγινε κι ἐκεῖνος Ἀπόστολος
καὶ δοξάζονται στοὺς αἰῶνες.
*
* *
Ναί, εἶναι
ὄντως ἐντυπωσιακὰ αὐτὰ ποὺ ἔγραψε τοῦτος ὁ 27χρονος φυλακισμένος. Ἀναζητεῖ
πλέον ἀλλοῦ τὸν χορτασμὸ τῆς ψυχῆς του, μὲ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ τρόπου τῆς ζωῆς του
καὶ μὲ τὴν ἀλλαγὴ τῶν προσώπων ποὺ μποροῦν νὰ βρίσκονται δίπλα του. Μόνο ποὺ
γράφει ὅτι θὰ τὰ κάνει αὐτά, ὅταν ἀποφυλακιστεῖ. Γιατί ὄχι καὶ τώρα κι ἐκεῖ
μάλιστα ποὺ βρίσκεται, στὸν χειρότερο τόπο, ἂν θέλετε; Εὐκαιρίες ὑπάρχουν
πάντοτε ἀκόμη κι ἐκεῖ. Μάλιστα τότε εἶναι ποὺ θὰ ἔχει κατορθώσει νὰ ἀποφυλακιστεῖ
καὶ μάλιστα πρὶν τὴν ὥρα του…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου