" Όταν ο Σταυρός ενοχλεί τον Μητροπολίτη Κύριλλο της Μητρόπολης Ιεραπύτνης και Σητείας "

" Όταν ο Σταυρός ενοχλεί τον Μητροπολίτη Κύριλλο της Μητρόπολης Ιεραπύτνης και Σητείας "

Δεν ξέρω ποιος έπεισε τον Μητροπολίτη Ιεραπύτνης και Σητείας ότι ο Σταυρός «περισσεύει» πίσω από την Αγία Τράπεζα. Ξέρω όμως τι δείχνει αυτή η πράξη. Δείχνει φόβο. Φόβο απέναντι στον Εσταυρωμένο. Και όποιος φοβάται τον Σταυρό, αργά ή γρήγορα θα ενοχληθεί και από το Ευαγγέλιο.

Μας είπαν ότι «δεν αφαιρέθηκε ο Σταυρός», απλώς μετακινήθηκε. Ωραία λέξη η μετακίνηση. Τη χρησιμοποιούν πάντα όταν κάτι ενοχλεί αλλά δεν τολμούν να το πουν καθαρά. Ο Σταυρός δεν είναι γλάστρα να αλλάζει θέση για λόγους αισθητικής. Ούτε διακοσμητικό να προσαρμόζεται σε αρχιτεκτονικές ευκολίες. Πίσω από την Αγία Τράπεζα δεν βρισκόταν τυχαία. Ήταν εκεί για να θυμίζει ότι η Θεία Ευχαριστία δεν είναι τελετή ευπρέπειας, αλλά Θυσία. Αίμα, πόνος, σταύρωση. Όχι χαμογελαστή πνευματικότητα.

Μας είπαν για το σύνθρονο. Για την επισκοπική παράδοση. Για τη σύναξη γύρω από τον Επίσκοπο. Όλα ωραία στη θεωρία. Μόνο που στην Ορθοδοξία το κέντρο δεν είναι ο θρόνος του Επισκόπου, αλλά ο Σταυρός του Χριστού. Οι Άγιοι Πατέρες δεν δίδαξαν ποτέ Εκκλησία χωρίς Γολγοθά. Δεν μίλησαν για Ανάσταση χωρίς Σταύρωση. Όποιος βγάζει τον Σταυρό από το οπτικό και θεολογικό κέντρο, κόβει τον δρόμο προς την Ανάσταση και κρατά μόνο το σύνθημα.

Η παράδοση που επικαλούνται κάποιοι δεν είναι αυτή των Πατέρων, αλλά μια βολική εκδοχή της. Οι Πατέρες μιλούσαν σκληρά. Ο Σταυρός είναι σκάνδαλο. Ενοχλεί. Δεν χωρά σε ισορροπίες, δημόσιες σχέσεις και ευχάριστα μηνύματα. Γι’ αυτό και σήμερα επιχειρείται να μπει λίγο πιο δίπλα. Να μην φαίνεται τόσο. Να μην χαλάει το κλίμα.

Και ας μην κοροϊδευόμαστε. Όταν ο πιστός μπαίνει στον ναό και δεν βλέπει πίσω από την Αγία Τράπεζα τον Εσταυρωμένο, το μήνυμα περνά. Υποσυνείδητα, σιωπηλά, αλλά περνά. Ότι ο Σταυρός είναι λεπτομέρεια. Ότι δεν είναι πια το κέντρο. Ότι μπορούμε να μιλάμε για Εκκλησία χωρίς πόνο, χωρίς άσκηση, χωρίς μετάνοια.

Αυτό δεν είναι απλή διαφωνία. Είναι αλλοίωση φρονήματος. Και γι’ αυτό ο κόσμος αντέδρασε. Όχι από φανατισμό, αλλά από ένστικτο πίστεως. Γιατί ο απλός πιστός καταλαβαίνει αυτό που κάποιοι μορφωμένοι ξεχνούν. Ότι χωρίς τον Σταυρό, η Εκκλησία γίνεται λέσχη. Και χωρίς τον Εσταυρωμένο, η Αγία Τράπεζα καταντά τραπέζι.

Ο Σταυρός δεν μετακινείται. Ή τον σηκώνεις ή τον αποφεύγεις. Και εδώ δυστυχώς είδαμε το δεύτερο.

Χανιά Παρών

Δείτε και -Ιεράπετρα: Οργισμένες αντιδράσεις για την αφαίρεση του Εσταυρωμένου πίσω από την Αγία Τράπεζα