Η αδικία στον
Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό και η ανάγκη αποκατάστασης: Η Εκκλησία πρέπει να
διορθώσει το λάθος
Υπότιτλος:
Η πρόθεση αλλαγής του Καταστατικού Χάρτη αποκαλύπτει έμμεση παραδοχή αδικίας. Η Εκκλησία δεν κερδίζει εμπιστοσύνη με σιωπή, αλλά με την αναγνώριση και διόρθωση των λαθών της.
……………………..
Η πρόταση αλλαγής του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου δεν είναι
μια απλή διαδικαστική βελτίωση. Αντιθέτως, φέρνει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που
δεν μπορεί να παρακαμφθεί: την αδικία που έγινε στον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό.
Όταν η ίδια η Σύνοδος επιδιώκει αλλαγές για να αποτρέψει επανάληψη προβλημάτων,
αυτό αποτελεί έμμεση παραδοχή ότι η προηγούμενη διαδικασία απέτυχε να αποδώσει
δικαιοσύνη.
Η Εκκλησία δεν χάνει αξιοπιστία επειδή οι ιεράρχες κάνουν λάθη· την χάνει όταν
δεν τα αναγνωρίζει ή δεν τα διορθώνει. Η εμπιστοσύνη του λαού δεν κερδίζεται με
σιωπή ή συγκάλυψη, αλλά με την ικανότητα αναγνώρισης και αποκατάστασης των
σφαλμάτων. Αυτό αποτελεί θεμελιώδη αρχή τόσο των Ιερών Κανόνων όσο και της
εκκλησιαστικής ηθικής.
……………………………..
Η αλλαγή του
Καταστατικού ως έμμεση παραδοχή αδικίας
Η πρόθεση τροποποίησης του Καταστατικού Χάρτη δεν αφορά μόνο την αποφυγή
μελλοντικών προβλημάτων. Είναι μια έμμεση παραδοχή ότι η προηγούμενη διαδικασία
που αφορούσε τον Τυχικό ήταν ατελής και αδικαιολόγητη. Αν η Εκκλησία επιθυμούσε
πραγματική δικαιοσύνη και αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, θα ξεκινούσε από την
πλήρη αποκατάσταση του Μητροπολίτη στον θρόνο του, αποδεικνύοντας ότι η
κανονική δικαιοσύνη υπερισχύει οποιασδήποτε αριθμητικής πλειοψηφίας.
Σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες, η καθαίρεση επισκόπου πρέπει να βασίζεται
σε σοβαρές και επαληθεύσιμες παραβάσεις. Ο 74ος Αποστολικός Κανόνας ορίζει ότι
κανένας επίσκοπος δεν μπορεί να καθαιρεθεί χωρίς την εξέταση μαρτύρων και πλήρη
αιτιολόγηση. Ο 6ος Κανόνας της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου απαιτεί εμπεριστατωμένη
εξέταση καταγγελιών, ώστε να αποφεύγεται η συκοφαντία και η αυθαιρεσία. Η
διαδικασία που οδήγησε στην καθαίρεση του Τυχικού παραβίασε αυτές τις
θεμελιώδεις κανονικές αρχές, αφήνοντας σοβαρά ερωτήματα για την ορθότητα της
απόφασης.
Η αλλαγή του Καταστατικού Χάρτη, επομένως, δείχνει ότι η Ιερά Σύνοδος
αναγνωρίζει, έστω και έμμεσα, ότι υπήρξε αδικία. Το ζήτημα όμως δεν μπορεί να
κλείσει με μελλοντικές διαδικαστικές βελτιώσεις· η δικαιοσύνη απαιτεί
αποκατάσταση του προσώπου που αδικήθηκε.
………………………………
Η εμπιστοσύνη
χτίζεται με αναγνώριση και διόρθωση των λαθών
Η Εκκλησία δεν πρέπει να φοβάται να διορθώσει λάθη. Σύμφωνα με την παράδοση
και τους Ιερούς Κανόνες, η πραγματική δικαιοσύνη δεν περιορίζεται στην απονομή
ποινών· απαιτεί αποκατάσταση του αδικούμενου. Η μη αποκατάσταση του Τυχικού
στέλνει μήνυμα ότι ακόμη και όταν αναγνωρίζεται λάθος, η Εκκλησία επιλέγει τη
σιωπή και την αδιαφορία, κάτι που διαβρώνει την εμπιστοσύνη του λαού και
υπονομεύει τη συνοδικότητα.
Η διατήρηση της αξιοπιστίας της Εκκλησίας εξαρτάται από την ικανότητα των
ιεραρχών να αναγνωρίζουν τα σφάλματα τους και να τα διορθώνουν. Η κανονική τάξη
δεν είναι μηχανισμός επιβολής, αλλά συλλογικής ευθύνης. Όταν ένας επίσκοπος
αδικείται, η δικαιοσύνη και η κανονική τάξη απαιτούν την επαναφορά του.
Στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας (Άρθρο 110) αναγνωρίζεται η
αυτοτέλεια της Εκκλησίας, αλλά αυτή η αυτοδιοίκηση πρέπει να ασκείται σε πλήρη
σεβασμό των Ιερών Κανόνων και των κανονικών διαδικασιών. Επιπλέον, ο Χάρτης
Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (άρθρα 10, 11, 47) διασφαλίζει την ελευθερία
έκφρασης και τη δίκαιη διαδικασία, αρχές που ισχύουν και στο εκκλησιαστικό
πλαίσιο.
…………………………….
Τι σημαίνει
αποκατάσταση του Μητροπολίτη
Η αποκατάσταση του Τυχικού δεν είναι προσωπική ή διοικητική χειρονομία·
είναι θεσμική και πνευματική πράξη που στέλνει πολλαπλά μηνύματα:
Σεβασμός στην κανονική
δικαιοσύνη: Δείχνει ότι η Εκκλησία τηρεί τους Ιερούς Κανόνες και προστατεύει
τους επισκόπους από αυθαιρεσίες.
Ενίσχυση της συνοδικότητας: Οι επίσκοποι κατανοούν
ότι η άσκηση παρρησίας δεν τιμωρείται αυθαίρετα και ότι οι αποφάσεις της
Συνόδου είναι δίκαιες.
Αποκατάσταση
εμπιστοσύνης του λαού: Οι πιστοί βλέπουν ότι οι ιεράρχες ενεργούν με συνείδηση,
πνευματική υπευθυνότητα και σεβασμό στους κανόνες, κάτι που ενισχύει τη σχέση
λαού και Εκκλησίας.
Η αποκατάσταση θα ήταν χειρονομία πνευματικής δικαιοσύνης και κανονικής
συνέπειας, και όχι απλή διαδικαστική διόρθωση. Δείχνει ότι η Εκκλησία
αντιμετωπίζει τα λάθη με θάρρος και διαφάνεια, και όχι με συγκάλυψη.
…………………………………..
Οι συνέπειες της
μη αποκατάστασης
Η αποτυχία αποκατάστασης αφήνει το μήνυμα ότι οι συνοπτικές διαδικασίες και
οι αριθμητικές πλειοψηφίες μπορούν να υπερισχύουν των Ιερών Κανόνων. Αυτό:
• Υπονομεύει τη συνοδικότητα: Οι επίσκοποι χάνουν το κίνητρο να εκφράζουν
ελεύθερα τις απόψεις τους.
• Διαβρώνει την εμπιστοσύνη του λαού: Οι πιστοί βλέπουν ότι η δικαιοσύνη
παρακάμπτεται και ότι τα λάθη δεν διορθώνονται.
• Δημιουργεί προηγούμενο κακοδικίας: Μελλοντικές αποφάσεις θα μπορούν να
βασίζονται σε συνοπτικές διαδικασίες χωρίς ουσιαστική κανονική βάση.
Η Εκκλησία δεν μπορεί να οικοδομήσει αξιοπιστία με διαδικαστικές βελτιώσεις
που αγνοούν τα λάθη του παρελθόντος.
………………………………..
Η αλλαγή του Καταστατικού Χάρτη μπορεί να είναι χρήσιμη για μελλοντικές
διαδικασίες, αλλά δεν επαρκεί για να διορθώσει την αδικία στον Μητροπολίτη
Πάφου Τυχικό. Η αποκατάσταση αποτελεί αναγκαία πράξη:
• Αναγνωρίζει το λάθος.
• Ενισχύει τη συνοδικότητα.
• Επαναφέρει την εμπιστοσύνη του λαού και των ιεραρχών στην κανονική τάξη.
Η εμπιστοσύνη στους ιεράρχες δεν χτίζεται με το να μην κάνουν λάθη·
χτίζεται όταν αναγνωρίζουν τα λάθη, τα διορθώνουν και σέβονται την κανονική
δικαιοσύνη. Η αποκατάσταση του Τυχικού δεν είναι απλώς ηθική ή νομική
υποχρέωση· είναι θεμέλιο για την αξιοπιστία, τη συνοδικότητα και τη νομιμότητα
της Εκκλησίας.
Η Εκκλησία έχει την ευκαιρία να δείξει ότι η δικαιοσύνη και η πνευματική
ευθύνη υπερισχύουν κάθε αυθαιρεσίας ή αριθμητικής πλειοψηφίας. Αυτή είναι η
πραγματική δοκιμασία για την πίστη, τους ιεράρχες και τον λαό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου