Γενοκτονία των Αρμενίων: Το δίδαγμα ενός περήφανου λαού που δεν καλόμαθε
στη λήθη
111 χρόνια από τη Γενοκτονία των
Αρμενίων - Το Γερεβάν πλημμύρησε με φως ιστορικής μνήμης και έδωσε μαθήματα στη
δική μας «αμνησία
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Το
Αζερμπαϊτζάν κατεδάφισε μια σημαντική αρμενική χριστιανική εκκλησία στο
Στεπανακέρτ, την πρωτεύουσα του Αρτσάχ. Σήμερα, αυτή η αρμενική περιοχή βρίσκεται υπό κατοχή από το Αζερμπαϊτζάν.
Αξιωματούχοι και ειδικοί ισχυρίστηκαν ότι αυτή η ενέργεια στοχεύει σκόπιμα την αρμενική πολιτιστική και θρησκευτική κληρονομιά. Η εκκλησία που κατεδαφίστηκε, ο Καθεδρικός Ναός «Προστασία της Παναγίας της Θεοτόκου», ήταν μια από τις σημαντικότερες αρμενικές εκκλησίες που χτίστηκαν στο Στεπανακέρτ τις τελευταίες δεκαετίες. Καθαγιασμένος στις 7 Απριλίου 2019, ο Καθεδρικός Ναός σύντομα έγινε ένα κεντρικό κέντρο λατρείας και ταυτότητας για τους Αρμένιους στο Στεπανακέρτ. Η εκκλησία, σχεδιασμένη από τον αρχιτέκτονα Γκαγκίκ Γερανοσιάν, είχε ύψος 33 μέτρα και καμπαναριό 24 μ.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ[:Μάρκ.15,43-16,8]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 14-5-1989] (Β215)
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου, είναι μία τιμητική αναφορά στα πρόσωπα εκείνα που διηκόνησαν εις την ταφήν του Κυρίου μας. Γι'αυτό και η Κυριακή αυτή, δηλαδή η μετά του Θωμά ή η τρίτη Κυριακή από του Πάσχα, λογαριασμένου του Πάσχα ως πρώτη Κυριακή, ονομάζεται «Κυριακή των Μυροφόρων». Είναι αφιερωμένη εις τα πρόσωπα, σας είπα, τιμητικώς, εκείνα, που διηκόνησαν εις την ταφήν του Κυρίου. Και αυτά είναι ο ευσχήμων Ιωσήφ -βουλευτής ήτο από Αριμαθαίας, «εὐσχήμων» θα πει «άνθρωπος αξιοσέβαστος»- ακόμη ο πλούσιος Νικόδημος, που στάθηκε βοηθός του Ιωσήφ εις την ταφήν του Κυρίου και πολλές γυναίκες, οι οποίες είχαν φέρει μύρα, γι'αυτό ακριβώς και λέγονται Μυροφόρες. Ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή, ήταν η Μαρία, η μητέρα του Ιακώβου, η Σαλώμη, η Ιωάννα και πολλές ακόμη.
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου υπό το Φως των Ιερών Κανόνων και της Εκκλησιαστικής
Ιστορίας.
Κριτική στις Πράξεις του και η Κανονική Αντίδραση της Εκκλησίας
Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν βασίζεται στην ανθρώπινη βούληση ενός θρόνου ούτε θεωρεί ότι η προσωπική θέση ενός αρχιερέα υπερισχύει της πίστης και των Ιερών Κανόνων. Είναι το Σώμα του Χριστού, θεμελιωμένο στην πίστη, την κανονική τάξη και την ιστορική παράδοση. Κάθε επίσκοπος, συμπεριλαμβανομένου του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, δεσμεύεται από τους Ιερούς Κανόνες και το καταστατικό της Εκκλησίας. Οι πράξεις της ηγεσίας αξιολογούνται υπό το φως της ορθόδοξης διδασκαλίας και της εκκλησιαστικής ιστορίας. Όταν η ηγεσία παρεκκλίνει από την κανονική τάξη ή παραβιάζει θεμελιώδεις κανόνες, η Εκκλησία διαθέτει θεσμικά μέσα για να διασφαλίσει την πίστη, την ενότητα και την πνευματική υγεία του ποιμνίου.
Καταγγελίες του Δικηγόρου του Μητροπολίτη Τυχικού κατά Αρχιεπισκόπου Κύπρου – Μιλά για πλεκτάνη
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ
«…
τολμήσας εἰσῆλθε πρός Πιλᾶτον καί ἠτήσατο
τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ».
Ὁ Ἰωσήφ, εὐσχήμων βουλευτής, τόλμησε καί παρουσιάστηκε στόν Πιλᾶτο καί ἐζήτησε τό σῶμα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ νά Τό ἐνταφιάσει. Πραγματικά, ἁγία γερόντισσα, ἐάν, ὅπως γιά κάθε πράγμα ὑπάρχει κατάλληλος καιρός (Ἐκκλησιαστής 3, 1) καί γιά ὅλα ὑπάρχει ὁ χρόνος, ἔτσι καί γιά τήν ἐκτέλεση τῆς ἀρετῆς πρέπει κανείς νά ζητήσει τόν κατάλληλο καιρό καί μέ ἀνδρεῖο φρόνημα νά καταγγέλει τήν ἀδικία, ὅπου καί ὅταν αὐτή διαπράττεται.
ΤΑ ΒΙΑΣΤΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
π. Δημητρίου Μπόκου
Στις δύσκολες ώρες του
σταυρικού θανάτου του Χριστού και ενώ οι μαθητές του διασκορπίστηκαν «εις τα
ίδια» τρομοκρατημένοι, αναλαμβάνουν δράση και κηδεύουν τον Ιησού οι κρυφοί
μαθητές Ιωσήφ και Νικόδημος, συνεπικουρούμενοι από τις πανταχού παρούσες
Μυροφόρες, που πλαισίωναν πάντα τη Μητέρα του Κυρίου (Κυριακή των Μυροφόρων).
«Άνθρωπος πλούσιος από
Αριμαθαίας» ήταν ο
Ιωσήφ και «ευσχήμων βουλευτής». Κατείχε το αξίωμα του βουλευτή, ήταν
δηλαδή σεβαστό και επίσημο μέλος του ιουδαϊκού συνεδρίου. Αλλά ήταν και μαθητής
του Ιησού, «κεκρυμμένος δε διά τον φόβον των Ιουδαίων». Είχε μαθητεύσει
στον Χριστό, αλλά κρυφά, για να μη διακινδυνεύσει τη θέση του. Είχε εγκολπωθεί
το κήρυγμα του Χριστού περί της Βασιλείας του Θεού και ανέμενε και αυτός τον
ερχομό της.
Παρομοίως και ο Νικόδημος ήταν μέλος του συνεδρίου, από την τάξη των Φαρισαίων, «άρχων των Ιουδαίων» και «διδάσκαλος του Ισραήλ». Για να αποφύγει την πολεμική εκ μέρους των Φαρισαίων, πήγαινε και συνομιλούσε με τον Χριστό κρυφά τη νύχτα. Και πολλοί άλλοι «εκ των αρχόντων επίστευσαν» στον Χριστό, αλλά από τον φόβο των Φαρισαίων δεν το ομολογούσαν αυτό φανερά, για να μην τους διώξουν από τη συναγωγή. «Ίνα μη αποσυνάγωγοι γένωνται».
Ο Ιησούς γιος του Σειράχ
(συγγραφέας του βιβλίου Σοφία Σειράχ) διδάσκει τον λαό. Σχέδιο του γερμανού
ζωγράφου Julius Schnorr von Carolsfeld (1794-1872).
Σοφία Σειράχ
ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΟΜΕΝΟΙ
Ἀπόσπασμα
ἀπό ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη
«Κριτής σοφός παιδεύσει τόν λαόν αὐτοῦ, καί ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται» (Σοφία Σειράχ, ι΄1).
Άγνωστοι βανδάλισαν τον Καθεδρικό Ναός της
Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Ζάγκρεμπ, σήμερα το πρωί, 23 Απριλίου 2026, μια
ημέρα μετά από εκείνη όπου η Σερβική Εκκλησία τιμά τη μνήμη των θυμάτων της
Γενοκτονίας στη Σερβία, συμπεριλαμβανομένων των αθώων που υπέστησαν διωγμό στο
Γιασένοβατς, με την Ιερά Επισκοπή Ζάγκρεμπ και Λιουμπλιάνας να σημειώνει:
“εκφράζουμε τη βαθιά μας ανησυχία, θλίψη και οδύνη”.
Στην ανακοίνωσή της η Ιερά Επισκοπή αναφέρει:
ΑΓΙΟΣ
ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΔΟΥΚΑΣ Ο ΡΑΠΤΗΣ ΕΚ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Το νέφος των
Νεομαρτύρων λαμπρύνουν, ως νοητοί αστέρες, το νοητό στερέωμα της Εκκλησίας μας.
Υπήρξαν, σε ηρωικό φρόνημα, εφάμιλλοι των Μαρτύρων της αρχαίας
Εκκλησίας, εμμένοντας στην σώζουσα χριστιανική πίστη και στην αγία βιωτή, την
οποία επαγγέλλεται το Ευαγγέλιο του Χριστού. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Νεομάρτυς Δούκας ο Ράπτης από την Μυτιλήνη, ο οποίος γδάρθηκε ζωντανός από
τους μουσουλμάνους Αγαρηνούς, επειδή αρνήθηκε τον εξισλαμισμό και καταφρόνησε
την ακολασία που υπαγορεύει το Ισλάμ.
Γεννήθηκε στη Λέσβο στα μισά του 16ου αιώνα. Δεν γνωρίζουμε δυστυχώς τίποτε για την καταγωγή του, τους γονείς του, την παιδική του ηλικία. Φαίνεται ότι καταγόταν από φτωχή, αλλά ευσεβή οικογένεια, η οποία του ενέπνευσε βαθειά πίστη στο Χριστό και του ρίζωσε τον ελληνορθόδοξο τρόπο ζωής. Προφανώς, λόγω της φτώχειας, αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Κωνσταντινούπολη, για καλλίτερη ζωή. Εκεί προσκολλήθηκε σε κάποιο ραφείο και έμαθε την τέχνη του ράπτη. Αναδείχτηκε δε πολύ καλός τεχνίτης και γι’ αυτό έγινε ευρύτερα γνωστός, αποκτώντας πελάτες στην αριστοκρατία της Πόλης. Ήταν επίσης προικισμένος με ασυνήθιστη σωματική ομορφιά. Περισσότερο όμως ήταν προικισμένος με εσωτερικά χαρίσματα, με ακλόνητη πίστη στο Θεό και άμεμπτη ηθικότητα.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ
Τόλμη...
Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ π.
Γεωργίου Μεταλληνοῦ
Θάρρος καί τόλμη χρειάστηκαν ὁ Ἰωσήφ, ὁ Νικόδημος καί οἱ Μυροφόρες γυναῖκες, γιά νά ἐκπληρώσουν τό ἱερό τους καθῆκον πρός τόν Χριστό. Τό θάρρος αὐτό καί αὐτή ἡ τόλμη ἐστήριξε πάντοτε τήν Ἐκκλησία στήν αἱματόβρεκτη ἱστορία της.
Εισήγηση του Ηρακλή Ρεράκη ομότιμου
Καθηγητού της Χριστιανικής Παιδαγωγικής στο ΑΠΘ και Προέδρου της Πανελληνίου
Ενώσεως Θεολόγων
Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Ηλείας Γερμανός υπήρξε ένας από τους Μητροπολίτες που από την πρώτη στιγμή που προέκυψε το πρόβλημα μετάλλαξης του Μαθήματος των Θρησκευτικών σε πολυθρησκειακό, αντέδρασε άμεσα και δυναμικά.
Τοῦ ἁγ. Γεωργίου τοῦ τροπαιοφόρου
Εἶπεν ὁ Κύριος· «Ἀποβήσεται δὲ ὑμῖν εἰς μαρτύριον» (Λουκ. 21,13)
Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
Ἑορτὴ καὶ πανήγυρις σήμερα, ἀγαπητοί μου. Ὁ ἅγιος Γεώργιος εἶνε ἀπὸ τοὺς πιὸ δημοφιλεῖς ἁγίους. Τὸν ἀγαπᾷ πολὺ ὁ λαός μας. Πολλοὶ ἄντρες ἔχουν τὸ ὄνομά του, ἀλλὰ καὶ γυναῖκες παίρνουν τὸ ὄνομα Γεωργία. Ἐκκλησίες ὑπάρχουν παντοῦ στὴν πατρίδα μας ἐπ᾿ ὀνόματί του. Χωριὰ φέρουν τὸ ὄνομα Ἅγιος Γεώργιος. Ἀλλὰ καὶ στὸν ἔνδοξο ἑλληνικὸ στρατὸ τὸ πεζικό, ἡ βάσις τοῦ στρατεύματος, αὐτὸν ἔχει προστάτη καὶ τὸν τιμᾷ. Καὶ ὄχι μόνο ἐμεῖς, ἀλλὰ καὶ οἱ Σέρβοι καὶ οἱ Βούλγαροι καὶ οἱ Ῥουμᾶνοι καὶ οἱ Ῥῶσοι· παντοῦ στὴν Ὀρθοδοξία τὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου Γεωργίου πολὺ τιμᾶται.
Καναδάς: Η χριστιανοφοβία γίνεται σύστημα διακυβέρνησης – Ο νέος νόμος C-9
που θέλει να κηρύξει παράνομα τα χωρία της Αγίας Γραφής!
Ένας φασιστικός νόμος που περιμένει την
τελική έγκριση, θα τιμωρεί κάθε αγιογραφικό επιχείρημα για την ομοφυλοφιλία,
τις εκτρώσεις και τον γάμο!
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Μνήμη
αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά
Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-5-2002]
Σήμερα, αγαπητοί μου, έχουμε την μνήμην του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου. Τον αγαπούμε πάρα πολύ. Η Εκκλησία μας τον τιμά πάρα πολύ. Και όταν μάλιστα ακούει από το τροπάριόν του τις εξής θέσεις: «Ἀσθενούντων ἰατρός· τροπαιοφόρε μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν», τότε αισθάνεται θαυμάσια η Εκκλησία, οι Χριστιανοί. Ναι. «Ἀσθενούντων ἰατρός». Ας δοξάσουμε, λοιπόν, τον Θεό, γιατί έδωσε το χάρισμα της θεραπείας στους αγίους Του, για να γινόμαστε καλά. Και οι Χριστιανοί, όπως σας είπα, όταν αισθάνονται μία τέτοια χάριν σε κάποιον άγιον, τον τιμούν πολύ και τρέχουν, για να γιατρευτούν.
Ειρηνική εκδήλωση διαμαρτυρίας προγραμματίζεται για την Κυριακή 26 Απριλίου 2026 στις 15:30, στην πλατεία Δημαρχείου Πάφου, με αφορμή τις εξελίξεις που αφορούν την υπόθεση του πρώην Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.
῞Αγιος Γεώργιος
̒Ο Μεγαλομάρτυς καὶ
Τροπαιοφόρος
̒Ο ῞Αγιος Γεώργιος εἶναι ἀπό τούς
δημοφιλέστερους ̒Αγίους τῆς ̉Εκκλησίας
μας. ̒Ο Γεώργιος γεννήθηκε μεταξύ 275 καί 281 στή
Νικομήδεια τῆς Βιθυνίας. ̒Ο πατέρας του Γερόντιος ἧταν στρατιωτικός καί
Συγκλητικός. ̒Η μητέρα του Πολυχρονία καταγόταν ἀπό τή Λύδδα τῆς Παλαιστίνης.
Καί οἱ δύο γονεῖς τοῦ Γεωργίου εἶχαν βαπτιστεῖ χριστιανοί. Μετά τόν θάνατο τοῦ
πατέρα του, ἡ οἰκογένειά του μετακόμισε στή Λύδδα, τήν πατρίδα τῆς μητέρας του.
Σέ νεαρή ἡλικία, ὁ Γεώργιος ἀκολούθησε στρατιωτική καριέρα καί ἐντάχθηκε στό
Ρωμαϊκό Στρατό. Γρήγορα ξεχώρισε γιά τίς ἰκανότητες καί τήν ἀνδρεία του κι ἔλαβε
τό ἀξίωμα τοῦ Τριβούνου. ̒Ο αὐτοκράτορας Διοκλητιανός τόν προήγαγε σέ Δούκα
(διοικητή) καί Κόμη (συνταγματάρχη) στό σῶμα τῆς αὐτοκρατορικῆς φρουρᾶς.
Τό 303 μ.Χ. ὁ Διοκλητιανός ἄρχισε διωγμούς κατά τῶν Χριστιανῶν. ̒Ο Γεώργιος ἀρνήθηκε νά ἐκτελέσει τίς διαταγές του καί ὁμολόγησε τήν πίστη του. ̒Ο αὐτοκράτορας τότε διέταξε νά ὑποβάλουν τόν Γεώργιο σέ φρικτά βασανιστήρια, προκειμένου νά ἀπαρνηθεῖ τήν πίστη του. ̉Αφοῦ τόν λόγχισαν, τοῦ ξέσχισαν τίς σάρκες μέ εἰδικό τροχό ἀπό μαχαίρια. ῎Επειτα τόν ἔριξαν σέ λάκκο μέ βραστό ἀσβέστη καί κατόπιν τόν ἀνάγκασαν νά βαδίσει μέ πυρωμένα μεταλλικά παπούτσια. ̒Ο Γεώργιος ὑπέμεινε καρτερικά τό μαρτύριο καί στίς 23 ̉Απριλίου τοῦ 303 ἀποκεφαλίστηκε στά τείχη τῆς Νικομήδειας.
Άκουσα σε εκπομπή του καλού δημοσιογράφου Γ. Σαχίνη γνωστό συντηρητικό πολιτικό, ο οποίος έφυγε αηδιασμένος από το «μαντρί» του κόμματός του, ότι το παιδί του του είπε, κάπως έτσι: πάψε πατέρα να κατηγορείς και να καταδικάζεις τους διεφθαρμένους. Βγες και πες μας το όραμά σου. Αυτή η υπόδειξη του παιδιού με εντυπωσίασε. Οι νέοι θέλουν πρόταση. Πρόταση ζωής. Νοηματοδότηση του βίου τους. Όραμα.
Εγκύκλιος Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ' περί της χαράς των χριστιανών
Ἀγαπητοί μου,
Ἕνα
θέμα, τό ὁποῖο δέν ἔχουμε προσέξει ὅσο θά ἔπρεπε στή ζωή μας, εἶναι τό θέμα τῆς
χαρᾶς τῶν χριστιανῶν. Εἶναι ἀληθές ὅτι πολλές φορές, ἐξετάζοντας τόν ἑαυτό μας,
διαπιστώνουμε νά ἐπικρατεῖ θλίψη, στενοχώρια, ἀθυμία καί πικρία. Ἡ χαρά
ἀπουσιάζει, ἡ καλή διάθεση ἐλλείπει καί ὡς ἐκ τούτου ὅλη ἡ συμπεριφορά μας
ἐπηρεάζεται ἄμεσα, μέ δυσμενεῖς συνέπειες στή καθημερινή μας ζωή. Γκρίνια,
ἄσχημα λόγια, βαναυσότητα, κατήφεια, ἀπρέπεια ἔρχονται στό προσκήνιο.
Ὡστόσο,
δέν νοεῖται αὐθεντικός χριστιανός χωρίς τήν χαρά στή βιοτή του. Δέν μπορεῖ ὁ
πιστός χριστιανός νά εἶναι θλιμμένος, περίλυπος, στενόχωρος σέ συναισθήματα
ψυχικῆς εὐφροσύνης. Ἡ χαρά πρέπει νά κυριαρχεῖ, ἡ εὐγένεια, ἡ ἀρχοντιά, ἡ
ἀνωτερότητα, ὁ πολιτισμός τῆς ψυχῆς.
Γιά τήν ὑπέρβαση ὅμως τῆς λύπης καί τήν ἐγκαθίδρυση τῆς χαρᾶς εἶναι ἀνάγκη νά προσέξουμε μερικά σημεῖα:
Ισπανία: «Καταστροφική αίρεση» οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Απόφαση-σταθμός της Δικαιοσύνης
Η Δικαιοσύνη στην Ισπανία αναγνωρίζει το δικαίωμα να χαρακτηρίσει κάποιος τους Μάρτυρες του Ιεχωβά «καταστροφική αίρεση»
Στην ουγγρική παράδοση
το Στέμμα είναι « Άγιο», αποτελεί το
απόλυτο σύμβολο των Ούγγρων για πάνω από 1.000 χρόνια: αντιπροσωπεύει την
ιστορική συνέχεια, την κυριαρχία και την ταυτότητα της Ουγγαρίας και περιέχει
τη Δημοκρατία.
ΟΥΓΓΑΡΙΑ: Οι βουλευτές θα
ορκίζονται στο Ιερό Στέμμα*!!!
από τη Francesca de Villasmundo
Τυχικός — Αδικία εις βάρος του άξιου ποιμενάρχη μας: Οι πέτρες της Πάφου θα
μιλήσουν, εμείς οι Παφίτες ξεσηκωνόμαστε και δεν δεχόμαστε την κλοπή
Η αγανάκτηση ξεχειλίζει — δεν αποδεχόμαστε μοιχεπιβάτη, δεν ανεχόμαστε το στημένο παιχνίδι, απαιτούμε δικαιοσύνη για τον Μητροπολίτη μας.
His
Grace Bishop Daniil of Tartu of the Estonian Orthodox Christian Church. Photo: orthodox.ee
Διεθνής ΜΚΟ προειδοποίησε το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών ότι η Εσθονική Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία (EOCC) αντιμετωπίζει συνεχή καταπίεση από νομοθετικά, διοικητικά και εκτελεστικά όργανα, με την ηγεσία της να κινδυνεύει με απομάκρυνση και την Εκκλησία να απειλείται με διάλυση — όλα αυτά με το πρόσχημα της εθνικής ασφάλειαςν από τις εσθονικές αρχές.
Τό Χρέος
Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος-Θεολόγος
«Καημένο,
Μεσολόγγι!», ἀναφωνοῦσε ὁ Διονύσιος Σολωμός, καθώς ἀπό τήν παραλία τοῦ νησιοῦ
του ἀντίκριζε τό ἀγωνιῶν καί φλεγόμενο «ἁλωνάκι». Δονοῦνταν ὁ ποιητής ψυχικῶς
ἀπό τά πυροβόλα τῶν ἀπίστων, συνέπασχε ἀναλογιζόμενος τά δεινά τῶν ἔγκλειστων
ἡρώων, εὐχόταν καί προσευχόταν. Μέσα του ὅμως ἔπλαθε ὁ ὑμνητής τοῦ Ἀγώνα ἤδη τά
μεγάλα ὁράματα, ἐκεῖνα μέ τά ὁποῖα συνέθεσε τό ὑπερούσιο οἰκοδόμημα, τό ἱερό
κειμήλιο, πού μᾶς ἄφησε αἰώνια κληρονομιά μέ τόν ὀξύμωρο τίτλο «Οἱ Ἐλεύθεροι
Πολιορκημένοι». Ἀρχικά εἶχε τιτλοφορηθεῖ «Τό Χρέος» καί ἀργότερα
«Ἀδελφοποιτοί».
Ὁ Σολωμός ἀπό τό 1826 αἰσθάνθηκε τήν ἀνάγκη νά ὑμνήσει τόν ἡρωισμό καί τήν αὐτοθυσία τῶν ὑπερασπιστῶν τοῦ ἐθνικοῦ προπυργίου. Τήν ὁριστική ὅμως μορφή τοῦ ποιήματος, ὅπως σώζεται στό Β´ καί Γ´ Σχεδίασμα, τήν ἔδωσε μετά τό 1840, ἀφοῦ εἶχε πιά μορφώσει τελείως τήν τέχνη του. Ποίημα μέ μορφή τέλεια, δημιουργία ἀκέραιη δέν μᾶς παραδόθηκε. Ὅμως μέσα ἀπό τά ἀποσπάσματά του μποροῦμε νά διακρίνουμε μία ἑνότητα, ἡ ὁποία κατά τήν προσωπική μου ἐκτίμηση φαίνεται νά διαρθρώνεται ὡς ἑξῆς:
«Ὑπάρχει ζωὴ πρὶν τὸν θάνατο;»
Κ.
Γ. Παπαδημητρακόπουλος
Εἶναι ἄξιο προβληματισμοῦ, καλοί μου φίλοι, ἕνα ὡραῖο σύνθημα γραμμένο σὲ τοῖχο. Λέει: «Ὑπάρχει ζωὴ πρὶν τὸν θάνατο;» Ὁπωσδήποτε κάποιο νεανικὸ χέρι τὸ ἔγραψε. Ὁ νέος αὐτὸς δὲν ἀμφιβάλλει, ὅπως φαίνεται, γιὰ τὸ ἂν ὑπάρχει ζωὴ μετὰ τὸν θάνατο. Ἐκεῖνο ὅμως γιὰ τὸ ὁποῖο ἀναρωτιέται εἶναι ἂν ὑπάρχει ζωή… πρὶν τὸν θάνατο! Καὶ μέσα ἀπ’ αὐτὸ τὸ λογοπαίγνιο, ἀποτυπώνει σαφῶς τὸ βίωμά του.
Περί Κρίσεως, Κατακρίσεως, Καταλαλιάς, Συκοφαντίας και Εκκλησιαστικού
Ελέγχου στην Ορθόδοξη Παράδοση
Με αφορμή τη συζήτηση γύρω από την άδικη
δίκη του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και τη θέση ότι «οι λαϊκοί δεν πρέπει να
μιλούν», εξετάζεται η διάκριση ανάμεσα στην αμαρτωλή κατάκριση και στον θεμιτό
εκκλησιαστικό έλεγχο
……………………………………………
Πραγματεία
Η έννοια της κρίσεως, της κατακρίσεως, της καταλαλιάς,
της συκοφαντίας και του εκκλησιαστικού ελέγχου αποτελεί ένα από τα πλέον λεπτά
και θεολογικά απαιτητικά ζητήματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το ζήτημα αυτό δεν
είναι απλώς θεωρητικό, αλλά αγγίζει άμεσα την εκκλησιαστική ζωή, τη συνείδηση
των πιστών και τον τρόπο με τον οποίο βιώνεται η αλήθεια μέσα στο σώμα της
Εκκλησίας. Με αφορμή σύγχρονες εκκλησιαστικές εντάσεις και δημόσιες συζητήσεις,
όπως εκείνη που έχει προκύψει γύρω από την υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου
Τυχικού και τις απόψεις ότι οι λαϊκοί δεν έχουν δικαίωμα λόγου ή ελέγχου,
καθίσταται αναγκαία η θεολογική αποσαφήνιση του ζητήματος.
Η Αγία Γραφή θέτει από την αρχή ένα σαφές όριο στον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος αντιμετωπίζει τον συνάνθρωπό του. Ο λόγος του Χριστού «μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε» δεν αναφέρεται στην απλή διαπίστωση γεγονότων ή στην υπεύθυνη κρίση μιας κατάστασης, αλλά στην εσωτερική διάθεση καταδίκης του άλλου ανθρώπου ως προσώπου. Η κατάκριση, όπως την κατανοεί η εκκλησιαστική παράδοση, είναι η μετατροπή ενός ανθρώπινου σφάλματος σε τελική ταυτότητα του προσώπου, πράξη που ανήκει αποκλειστικά στον Θεό και όχι στον άνθρωπο.
Πεντηκοστιανών κακοδοξίες: Θεία Κοινωνία με κριτσίνια και χυμούς
Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γεωργόπουλος, Αναπληρωτής
Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ
Η Πεντηκοστιανική κίνηση εμφανίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα στις Η.Π.Α. Γρήγορα προσέλκυσε πλήθη από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες και προτεσταντικούς κλάδους. Από εκεί, το κίνημα εξαπλώθηκε ραγδαία τόσο στις ΗΠΑ όσο και διεθνώς, κάνοντας λόγο για υποτιθέμενες επανεμφανίσεις χαρισμάτων, όπως η γλωσσολαλιά, η προφητεία, η θεραπεία ασθενειών διά της πίστεως. Μέσα σε λίγες δεκαετίες, η Πεντηκοστιανή κίνηση εξελίχθηκε σε ένα από τα ταχύτερα αναπτυσσόμενα θρησκευτικά ρεύματα του 20ού αιώνα, ενώ δεν θα απουσιάσει και η διατύπωση ψευδοπροφητειών, στο τελευταίο τέταρτο του εικοστού αιώνα, σχετικά με τα έσχατα.
Η φρίκη της αφύσικης «οικογένειας» σε ένα βίντεο: Ζευγάρι ομοφυλόφιλων
γελούν με το υιοθετημένο μωρό που ζητάει κλαίγοντας τη μαμά του!
Το αθώο μωράκι ζητάει τη μητρική αγκαλιά
και οι δύο άντρες του επαναλαμβάνουν: «Δεν υπάρχει μαμά, μόνο μπαμπάς και...
μπαμπάκας»
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Προσβλητικοί ισχυρισμοί για τη Θεοτόκο από Πεντηκοστιανούς
Πρωτοπρ.Βασιλείου
Α. Γεωργόπουλου,Αναπλ.Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ
Το λεγόμενο Τρίτο Κύμα του Πεντηκοστιανισμού έκανε την εμφάνισή του στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αποτελώντας μια ακόμη φάση στην ιστορική πορεία και εξέλιξη του αιρετικού Πεντηκοστιανικού κινήματος.
Η Ελλάδα που
αντιστέκεται
Του
Γιώργου
Ν. Παπαθανασόπουλου
Κοντά στα όσα θλιβερά συμβαίνουν στην κάστα των «εκλεκτών» (ελίτ) της κοινωνίας μας και σε αναζήτηση της ζωηφόρου ελπίδας, πέραν της βοηθείας του Θεού δια πρεσβειών των αγίων Του, σημαντικό στοιχείο ελπίδας είναι και ο ελληνικός λαός, που πληρώνει τα λάθη και τη διαφθορά των ηγετών του και που αντιμετωπίζει τις σε βάρος του αποφάσεις της ηγεσίας του και των «εταίρων» του. Για πολλούς λόγους οι Έλληνες δεχθήκαμε και δεχόμαστε πολλές αρνητικές επιρροές και εμφανίζουμε ελαττώματα αλλά, έως σήμερα, διατηρούμε τον ξεχωριστό πολιτισμό μας, στοιχείο του οποίου είναι και η γλώσσα μας.
Γερμανική μελέτη
προειδοποιεί για την ριζοσπαστικοποίηση των νεαρών μουσουλμάνων
Γράφει
ο Νικόδημος
Καλλιντέρης, Νομικός
Σύμφωνα με μια μελέτη που χρηματοδοτήθηκε από τη γερμανική κυβέρνηση και δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2026, σχεδόν οι μισοί μουσουλμάνοι ηλικίας κάτω των 40 ετών διακατέχονται από εμφανείς ή λανθάνουσες ισλαμιστικές απόψεις, οι οποίες συχνά οφείλονται στην τακτική επαφή τους με διαδικτυακό περιεχόμενο που αποτελεί προϊόν τεχνητής νοημοσύνης αλλά και με υλικό που διακινείται σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Discord, το Instagram, το X/Twitter και το TikTok.
ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, ΣΤΩΜΕΝ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ ΘΕΟΥ
Σιωπή; Αδιαφορία ; H
μαρτυρία Αλήθειας ;
Τι κάνουμε Εμείς;
Σε μία εποχή όπου οι αποφάσεις της πολιτείας
προσπαθούν να διαμορφώσουν νέες κοινωνικές πραγματικότητες, ως Ορθόδοξοι
πιστοί, απέναντι στην απόφαση του ΣτΕ
για υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλα
ζευγάρια, νιώσαμε την ανάγκη να υπενθυμίσουμε την αλήθεια της Αγίας
Γραφής, αλλά και την παράδοση της Εκκλησίας μας, που υπερασπίζεται την
οικογένεια, ως θεμέλιο της κοινωνίας και της πνευματικής ζωής.
Η οικογένεια αποτελεί τον φυσικό χώρο ανατροφής και πνευματικής καθοδήγησης του παιδιού. Η Εκκλησία διδάσκει ότι η σχέση πατέρα, μητέρας και παιδιού δεν είναι απλώς κοινωνική σύμβαση, αλλά θεϊκό δώρο και κλήση για την ανατροφή σε αρετές και πίστη. Ο Απόστολος Παύλος, προς Ρωμαίους (1.26-27), υπενθυμίζει με σαφήνεια για την ομοφυλοφιλία:«Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας. Αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν,, ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες».
Βουλγαρία: Γεωπολιτική στροφή για μία νέα κοινωνική πολιτική.
Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Π.
Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.).
Η πρόσφατη πολιτική δυναμική στη Βουλγαρία αποτυπώνει μία βαθύτερη βιοηθική και βιοπολιτική τάση επαναπροσδιορισμού τόσο της γεωπολιτικής της θέσης, όσο και του εσωτερικού κοινωνικο-οικονομικού της προσανατολισμού. Σε περιβάλλον παρατεταμένης πολιτικής αστάθειας, διαδοχικών εκλογικών αναμετρήσεων και χαμηλής εμπιστοσύνης στους Θεσμούς, αναδύεται μία ρητορική που επικαλείται την «κοινή λογική» ως αντίβαρο στην υπερεθνική επιβολή των πολιτικών επιλογών.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ
ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 20η Απριλίου 2026
ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΠΡΟΚΛΗΘΕΝ ΣΧΙΣΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΣΜΟ
Στις 25 Μαρτίου έγινε η ενθρόνιση της Most
Rev Dame Sarah Mullally ως 106ου «Αρχιεπισκόπου» του Καντέρμπουρι,
πρώτης γυναίκας «Πριμάτου» της Αγγλικανικής «Εκκλησίας».
Για την εκλογή της το Γραφείο μας είχε εκδώσει σχετική ανακοίνωση, με τίτλο: «Σχόλιο στην ανάδειξη γυναίκας ως «Πριμάτου» της Αγγλικανικής «Εκκλησίας» [1]. Σε αυτό εκθέσαμε τις απόψεις μας σχετικά με την αποστασία του δυτικού Χριστιανισμού η οποία είναι ραγδαία, φανερώνοντας το απύθμενο χάσμα, που τον χωρίζει από την Ορθοδοξία μας, η Οποία, μόνον Αυτή διασώζει επακριβώς, χωρίς προσθαφαιρέσεις, την αρχέγονη και σώζουσα διδασκαλία της Εκκλησίας, και για τούτο μπορεί να ταυτιστεί με την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού.
