Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων, Θεία Κοινωνία. Πόσον συχνά πρέπει νά κοινωνῶμεν

Πολλὲς φορὲς ἐρωτήθηκα: Πόσο συχνὰ πρέπει νὰ κοινωνοῦμε;

  Ἡ Θεία Κοινωνία ἢ Θεία Μετάληψη εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ Ἱερὰ Μυστήρια ποὺ σύστησε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, πρὶν ἀπὸ τὰ Ἅγια Πάθη του, ὁ Κύριος σύστησε καὶ παρέδωσε τὸ μέγιστο αὐτὸ Μυστήριο στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους.

  Τὰ ἱδρυτικὰ λόγια ὑπῆρξαν τὰ ἀκόλουθα. Ἀφοῦ πῆρε ἔνζυμον ἄρτον (ψωμὶ) εἶπε: «Λάβετε, φάγετε, τοῦτό ἐστι τὸ Σῶμα μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν», καὶ κατόπιν, ἀφοῦ πῆρε τὸ ποτήρι μὲ τὸ κρασὶ εἶπε : «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες, τοῦτό ἐστι τὸ Αἷμα μου, τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ πολλῶν ἐκχυνώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».

  Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Κύριος παρέδωσε στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους καί, διὰ μέσου αὐτῶν, στὴν Ἐκκλησία τὸ σωτήριο Μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας.

  Σκοπὸς τοῦ Μυστηρίου εἶναι ἡ ἀνάμνηση τοῦ Θανάτου καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Μεσσία καὶ Λυτρωτοῦ καὶ Σωτῆρος τοῦ κόσμου.

  Συμμετέχοντας στὸ Ἱερὸ Μυστήριο, ὁ πιστὸς ἄνθρωπος, μετέχει σ’ αὐτὸ τὸ ἴδιο τὸ Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Θεοῦ. Ἡ συμμετοχὴ δὲν εἶναι συμβολική, τυπικὴ καὶ ἐξωτερική, ἀλλὰ οὐσιαστικὴ καὶ πραγματική. Ὁ ἁμαρτωλὸς ἄνθρωπος ἀξιώνεται νὰ λάβει μέσα του τὸ ἴδιο καὶ πραγματικὸ Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Θεανθρώπου. Ἐκείνη τὴν στιγμή, ὁ ἄνθρωπος γίνεται θεοφόρος. Διότι, ἀξιώνεται νὰ γίνει σύσσωμος καὶ σύναιμος μὲ τὸν ἴδιον τὸν Ἐσταυρωμένον καὶ Ἀναστάντα Χριστόν. Δηλαδή, ὁ ἄνθρωπος ἀξιώνεται νὰ ἔχει τὸ ἴδιο τὸ Θεανθρώπινο Σῶμα καὶ τὸ ἴδιο Θεανθρώπινον Αἷμα μέσα του!

  Πόση μεγάλη τιμή! Πόση μεγάλη εὐεργεσία! Πόση μεγάλη Ἀγάπη! Πόση μεγάλη δωρεὰ τοῦ Φιλανθρώπου καὶ Ἐλεήμονος Θεοῦ μας!

  Γιὰ νὰ πλησιάσουμε ὅμως τὴν Τράπεζα τοῦ Κυρίου, θὰ πρέπει νὰ προετοιμαστοῦμε κατάλληλα. Δηλαδή, μὲ εἰλικρινῆ μετάνοια καὶ ἐξομολόγηση, μὲ νηστεία καὶ ἔργα ἐλεημοσύνης.

  Δὲν εἶναι σωστὸ νὰ κοινωνοῦμε μὲ προχειρότητα καὶ χάρη μιᾶς τυπικῆς παραδόσεως. Κακῶς πολλοὶ κοινωνοῦν μόνον τὸ Πάσχα, τὰ Χριστούγεννα καὶ τὸν Δεκαπενταύγουστο. Μάλιστα, οἱ περισσότεροι προσέρχονται χωρὶς σωστὴ νηστεία καὶ κυρίως χωρὶς νὰ ἔχουν κἄν ἐξομολογηθεῖ.

  Ἡ Θεία Κοινωνία, πρέπει νὰ γνωρίζουμε ὅτι ἔχει δύο πλευρές, ὅπως τὸ νόμισμα ἔχει δύο ὄψεις. Ἡ μὲν πρώτη πλευρὰ τῆς Θείας Κοινωνίας εἶναι ὅτι προσφέρει «ζωὴν αἰώνιον καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν», ἡ δὲ δεύτερη πλευρὰ εἶναι ὅτι εἶναι «πῦρ καταναλίσκον», δηλαδή, φωτιὰ ποὺ κατακαίει.

  Ἐὰν πλησιάζουμε μετὰ «φόβου Θεοῦ», δηλαδὴ μὲ σεβασμὸ πρὸς τὸ Μυστήριο, «πίστεως», νὰ πιστεύουμε ὅτι πλησιάζουμε τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ προπαντὸς μὲ «ἀγάπη», δηλαδὴ νὰ μὴ ἔχουμε τὸ παραμικρὸ ἐναντίον τῶν συνανθρώπων μας, νὰ ἔχουμε συγχωρέσει ὅλους καὶ νὰ ἔχουμε ἀγάπη μέσα στὴν καρδιά μας. Τότε καὶ μόνον τότε θὰ εἴμαστε ἄξιοι τῆς Θείας Δωρεᾶς.

ΠΡΟΣΟΧΗ!

  Δὲν πρέπει νὰ κοινωνοῦμε, ἐὰν ἀπιστοῦμε ἢ ἀμφιβάλλουμε ὅτι τὸ Πανάγιο Πνεῦμα ἔχει μεταβάλει τὸ ψωμὶ καὶ τὸ κρασὶ σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ! Μάλιστα, μερικοὶ σιχαίνονται τὴν Ἁγία Λαβίδα (τὸ κουταλάκι), μὲ τὸ ὁποῖο μεταδίδεται ἡ Θεία Μετάληψη. Αὐτὴ εἶναι καθαρὰ βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

  Δὲν πρέπει νὰ κοινωνοῦμε, ἐὰν ἔχουμε μῖσος ἢ ἔχουμε ἀδικήσει κάποιον συνάνθρωπόν μας, διότι πῶς θέλεις νὰ πάρεις μέσα σου τὸν Θεὸ τῆς Ἀγάπης, ἐνῶ ἐσὺ ἔχεις μῖσος ἢ ἀντιπάθεια; Θὰ πρέπει νὰ συγχωρέσουμε καὶ νὰ ἀποκαταστήσουμε τὴν ὅποια ἀδικία.

  Δὲν πρέπει νὰ κοινωνοῦμε, ἐὰν ζοῦμε μέσα στὴν ἁμαρτία, ἔχοντας παράνομες σχέσεις ἢ διαπράττοντας ἀνωμαλίες ἢ εἶναι κανεὶς ὁμοφυλόφιλος. Διότι, πῶς ἐσὺ ὁ ἀκάθαρτος, θέλεις νὰ πάρεις μέσα σου τὸν μόνον Ἀναμάρτητον, Καθαρόν, Ἄσπιλον καὶ Ἀμόλυντον Θεὸν;

  Μόνον διὰ τῆς εἰλικρινοῦς μετανοίας καὶ ἀλλαγῆς τοῦ ἁμαρτωλοῦ τρόπου τῆς ζωῆς μας, θὰ πρέπει νὰ πλησιάζουμε.

  Στὸ ἐρώτημα: Πόσο συχνὰ πρέπει νὰ κοινωνοῦμε;

  Ἡ ἀπάντησή μου εἶναι ἡ ἴδια μὲ ἐκείνη τοῦ Χριστοῦ, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας: συχνὴ Θεία Κοινωνία. Ὅσο πιὸ συχνὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ κοινωνεῖ, τόσο τὸ καλύτερο. Διότι, ἡ συχνὴ Κοινωνία μᾶς βοηθάει νὰ μὴ ἁμαρτάνουμε, καθὼς προετοιμαζόμαστε μὲ νηστεία, ἐγκράτεια παθῶν, εἰλικρινῆ ἐξομολόγηση, συγχώρηση ὅσων μᾶς ἀδίκησαν καὶ μὲ ἔργα ἐλεημοσύνης. Μᾶς χαρίζει τὴν συγχώρηση τῶν ἁμαρτιῶν μας καὶ μᾶς χαρίζει Ζωὴν αἰώνιον.

  Ἂς πλησιάζουμε «μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης» τὸ Μυστήριο τῆς Ζωῆς καὶ τοῦ Θεοῦ μας.

Μὲ πατρικὲς εὐχές

† Ο Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων

(Λαμπαδάριος ὁ ἐκ Καλύμνου)

Ἐφησυχάζων Μητροπολίτης Πατριαρχείου

Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς

orthodoxostypos