Η γλωσσική
ικανότητα και ο πύργος της Βαβέλ
Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας
Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης
Σύμφωνα με τους οπαδούς
της εξέλιξης, όπως το ανθρώπινο σώμα προήλθε σταδιακά από τα ζώα, έτσι
και η γλωσσική του ικανότητα, ήταν κάτι που προήλθε εξελικτικά από χειρονομίες,
μορφασμούς κι άναρθρους φθόγγους.
Αντίθετα με αυτό το μοντέλο, η Αγία Γραφή μάς διδάσκει ότι σκέψη και γλώσσα ήταν κάτι που δόθηκε ως χάρισμα στον άνθρωπο στην αρχή της δημιουργίας του από το Θεό. Γνωρίζουμε επίσης ότι σύμφωνα με την Αγία Γραφή, υπήρχε μια εποχή, όπου οι άνθρωποι ήταν συγκεντρωμένοι σε ένα σημείο και μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Όμως κατά τη διάρκεια ανοικοδόμησης του πύργου της Βαβέλ, επήλθε σύγχυση των γλωσσών, δηλαδή δημιουργήθηκαν πολλές γλώσσες και οι άνθρωποι διασπάστηκαν σε διάφορα έθνη.






