Ὁ
Παῦλος Μελᾶς καί ἡ σημερινή Ἑλλάς
Δημήτρης Καπράνος
Ὑπό
κανονικές συνθῆκες, χθές, 13 Ὀκτωβρίου, σέ ὅλα τά σχολεῖα τῆς χώρας, οἱ
δάσκαλοι καί οἱ καθηγητές θά ἀναφέρονταν στόν θάνατο τοῦ Παύλου Μελᾶ!
Εἶναι βέβαιο
ὅτι οὐδείς ἀπό τό Ὑπουργεῖο Παιδείας θυμήθηκε τήν χθεσινή θλιβερή ἐπέτειο, οὐδείς
ἀπό τούς ὑψηλά ἱσταμένους ἀλλά καί τούς παρακατιανούς δέν ἀσχολεῖται μέ «τέτοια
θέματα».
Προέχει ἡ διασφάλιση
στόν «σεβασμό στήν διαφορετικότητα» καί ἴσως καί ἄλλα, πιό σοβαρά θέματα ἀπό
τήν Ἱστορία τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα, ἴσως καί τῆς Μακεδονίας, γενικώτερα.
Αὐτά εἶναι
θέματα πού πληγώνουν τήν σκέψη τοῦ ὑπό κατασκευήν «σύγχρονου Ἕλληνα», ὁ ὁποῖος ἴσως
καί νά πρέπει πλέον νά ἀποδεχθεῖ τίς ἀπόψεις τῶν «πνευματικῶν ἀνθρώπων», πού,
μεταξύ οὐίσκι καί σαμπάνιας, ἀποφαίνονται ὅτι «εὐτυχῶς πού στά χρόνια τῆς Ἐπανάστασης
δέν ὑπῆρχαν τά “σόσιαλ μήντια”, ἀλλιῶς δέν θά γινόμασταν ποτέ ἐλεύθερο
κράτος!»… Καί μή χειρότερα, νά λέμε. Διότι ἄν «ἐλεύθερο κράτος» σημαίνει
συκοφαντῶ κάθε ἐθνικό ἀγῶνα, ἀπαρνιέμαι τήν Ἱστορία μου, χαρακτηρίζω «σφαγές» ὅσα
ἔπραξαν οἱ ἐπαναστατημένοι Ἕλληνες στόν ἀπελευθερωτικό τους ἀγῶνα, γιά τήν ἀποτίναξη
ἑνός τυραννικοῦ ζυγοῦ 400 χρόνων, τότε «μέ τίς ὑγεῖες μας». Καί οὐδεμία θά μᾶς
προκαλέσει ἔκπληξη ἄν αὔριο ὁ «Συνωστισμός» στήν προκυμαία τῆς Σμύρνης
διδάσκεται ὡς «Ἱστορία» στά σχολεῖα (ἄν δέν ἀπαλειφθοῦν τελείως ὅλες οἱ ἀναφορές
στό 1821, τό 1897, τό 1922 καί τό 1974) σέ μιά ἀκόμη προσπάθεια «κατευνασμοῦ τῶν
παθῶν», λές καί ἡ Ἑλλάδα φύτρωσε ξαφνικά σάν μανιτάρι στόν εὐρωπαϊκό χάρτη.
