2 Σεπ 2011

Οδοιπορικὸ στη Σερβία: Συνάντηση με την Ορθοδοξία . Ευλαβικὸ προσκύνημα στις σύγχρονες επίγειες «κατακόμβες»


Ὁδοιπορικὸ στὴ Σερβία:  Συνάντηση μὲ τὴν Ὀρθοδοξία
Εὐλαβικὸ προσκύνημα στὶς σύγχρονες ἐπίγειες «κατακόμβες»
Δρόμοι χωρὶς μποτιλιάρισμα, μικρά, φτωχά, ζωντανὰ χωριουδάκια, ἀνθρώπινα· καὶ τὸ τοπίο πράσινο, βλάστηση συνεχὴς καὶ πυκνή· χορταίνουν τὰ μάτια, ἠρεμεῖ ἡ καρδιά· μιὰ μικρὴ ἀποζημίωση αὐτοῦ τοῦ κουραστικοῦ ταξιδιοῦ μὲ προορισμὸ τὴν Σερβία καὶ τὶς σύγχρονες κατακόμβες της, ποὺ ἀποφασίσαμε νὰ κάνουμε μὲ δυὸ αὐτοκίνητα, ἑλλαδίτες ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, τὸ Αἴγιο καὶ τὸ Βόλο.
Τὸ τοπίο εὐλογημένο σὲ παρασέρνει νὰ σιγοψάλεις «οὐκ ἐλάτρευσαν τὴν κτίση οἱ θεόφρονες, ἀλλὰ τὸν κτίσαντα»· καὶ ἡ καρδιὰ ἀναμένει ν’ ἀντικρύσει τὶς σύγχρονες κατακόμβες· τὶς ἐπίγειες «κατακόμβες» ποὺ δημιούργησαν οἱ ἀνάλγητες οἰκουμενιστικὲς διώξεις «ὀρθοδόξων ποιμένων» καὶ ἡ σθεναρὰ ἀντίσταση ἑνὸς ἀσθενικοῦ ἀνθρώπου, τοῦ διωκόμενου Σέρβου ἐπισκόπου Ἀρτεμίου, μὲ τοὺς ἡρωϊκοὺς μοναχοὺς καὶ μοναχές, ποὺ ἀψήφισαν τὰ πάντα γι’ Αὐτὸν ποὺ δημιούργησε τὰ πάντα.
Πρὶν γνωρίσουμε ἀπὸ κοντὰ τὰ πράγματα, ζωγραφίζαμε μὲ τὴ φαντασία τὴν πιθανὴ εἰκόνα ποὺ θὰ συναντούσαμε: κάποιους αὐστηροὺς –κυρίως γέρους– μοναχούς, ποὺ ἡ ἄσκηση, τὰ χρόνια, τὰ σκληρὰ πολεμικὰ γεγονότα, οἱ ἀπάνθρωπες Νεοταξικὲς πρακτικές, θὰ εἶχαν αὐλακώσει τὸ σῶμα τους, τὸ πρόσωπο καὶ κυρίως τὴν ψυχή τους, καὶ θὰ τοὺς εἶχαν μεταβάλει σὲ ἀπόκοσμους, καχύποπτους, ὅσο κι ἀσυμβίβαστους ἀνθρώπους, ἕτοιμους νὰ δώσουν ἄλλη μιὰ μάχη μ’ ἐκείνους ποὺ θὰ ἐπιβουλευθοῦν τὸ τελευταῖο ἀγκωνάρι ποὺ ἔχουν γιὰ προσκέφαλο, τὸ κεραμίδι ποὺ ἀπέμεινε στερνὸ σύμβολο ἑνὸς «οἴκου ἄοικου».
Μὰ ὅταν φτάσαμε στὶς κατοικίες τους, συναντηθήκαμε μὲ τὸ ἀπρόσμενο. Ἀντὶ γιὰ σκληραγωγημένους γέρους καὶ ἀγέλαστες γερόντισσες, ἀντικρίσαμε μὲ ἔκπληξη νεότατους μοναχοὺς καὶ μοναχές, ποὺ τὸ μαῦρο τους ράσο τόνιζε πολλαπλασίως τὰ φωτεινά, χαρούμενα πρόσωπά τους· νέους καὶ νέες, ποὺ σὰν μόλις τώρα νὰ ἐπέστρεψαν ἀπὸ κάποιο σπουδαστήριο ἢ νὰ τελείωσαν τὴ διδακτορική τους διατριβή. Καλύτερα· σὰν μόλις νὰ γύρισαν ἀπὸ κάποια κατανυχτικὴ ὁλονυχτία, στὴν ὁποία γεύτηκαν θεῖες ἐμπειρίες.
Μᾶς χαιρετοῦσαν μὲ ἕνα ἀνυπόκριτο αὐθορμητισμό, σὰν νὰ μᾶς γνώριζαν χρόνια· ὅπως τὸ ἴδιο αὐθόρμητα δάκρυσαν μετὰ ἀπὸ λίγο, καθὼς τραγουδοῦσαν πονεμένα τραγούδια τῆς χαμένης τους πατρίδας, τοῦ Κοσσόβου, ἀπ’ τὸ ὁποῖο δὲν τοὺς ξερίζωσαν οἱ Ἀλβανοὶ φρουροί, ἀλλὰ οἱ πρώην σχολάζοντες πατριοὶ ποιμένες καὶ οἱ πατριαρχεύοντες τοποτηρητὲς τῆς Παγκοσμιοποίησης καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
Κι ἀνάμεσα στοὺς μοναχοὺς καὶ τὶς μοναχές, καὶ μπρός τους, καὶ δίπλα τους ὁ ἐπίσκοπος Ἀρτέμιος. Ἁπλός, χαριτωμένος, ποὺ λόγω τοῦ ὕψους του χανόταν ἀνάμεσά τους, «μικρὸς τῇ ἡλικίᾳ», «ὑψηλὸς ταῖς φρεσί». Χωρὶς καμία γοητεία, στόμφο, φαντασία, δύναμη, ἐξουσία. Μὲ φανερὴ τὴ σφραγῖδα τῆς Παύλειας αὐτοσυνειδησίας: «πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ».
Κι ἀναρωτιέσαι;
Ἀλήθεια! Αὐτὸς ὁ μικρὸς τὸ δέμας ἄνθρωπος, δίχως ὅπλα καὶ δίχως φαρέτρα, δίχως φίλους, οἰκονομικοὺς πόρους, Μέσα Ἐπικοινωνίας καὶ κοσμικὸ κύρος, αὐτός, ἔχει γίνει ὁ πονοκέφαλος τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας; Αὐτὸς ἔχει προβληματίσει τόσο τοὺς ἐπισκόπους τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν, ἔχει φοβίσει τόσο τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, ὥστε νὰ τοῦ ἀπαγορεύσει ἐδῶ καὶ μιὰ δεκαετία τὴν εἴσοδο στὸ Ἅγιο Ὄρος;
Ἀλήθεια! Αὐτοὶ οἱ εὐφρόσυνοι μοναχοὶ κι αὐτὲς οἱ ἀδύναμες καλωσυνάτες μοναχές, ποῦ βρῆκαν τὴ δύναμη νὰ ἀντισταθοῦν στοὺς περιβεβλημένους «πορφύραν καὶ βύσσον» ἐπισκόπους καὶ Πατριάρχες, πῶς δὲν πτοοῦνται ξέροντας ὅτι πίσω ἀπὸ τοὺς ἀχυρένιους ἐκκλησιαστικοὺς ἄρχοντες στέκονται τὸ Βατικανὸ καὶ οἱ ἀδίστακτοι σχεδιαστὲς τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων καὶ τὰ ὄργανά τους, οἱ Κοσοβάροι ἐξτρεμιστές;
Ἦταν ὁλοφάνερο γιατὶ δὲν πτοοῦνται. Δὲν πτοοῦνται, γιατὶ –ἐπίσκοπος, ἱερεῖς καὶ μοναχοὶ– ἔχουν ἐνστερνισθεῖ καὶ ἀγωνίζονται νὰ ἐφαρμόσουν συνειδητά, ὅσα δίδαξαν καὶ ἐφάρμοσαν οἱ Ἅγιοι Ἰουστῖνος Πόποβιτς, Μᾶρκος Εὐγενικός, Γρηγόριος Παλαμᾶς, οἱ Μ. Ἀθανάσιος καὶ Βασίλειος, ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται». Ἡ ἀπόφαση τῆς θυσίας γιὰ τὴν ἀλήθεια τῆς Πίστεως, μεταποιεῖ τοὺς ἀδύνατους καὶ χοϊκοὺς ἀνθρώπους, σὲ δυνατοὺς καὶ οὐρανοπολίτες, οἱ ὁποῖοι «πάντα ἰσχύουν ἐν τῷ ἐνδυμανοῦντι (αὐτοὺς) Χριστῷ».
Εἶναι, γιατὶ ὁ ἀγώνας τους δὲν ἀποβλέπει σὲ δόξες, ἡδονὲς καὶ ἐξουσία. Ὁ ἀγώνας τους ἀποβλέπει στὴν διατήρηση τῆς σώζουσας ὀρθοδόξου Πίστεως, ποὺ ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μεθοδικὰ ἀνατρέπει καὶ μὲ γρήγορους ρυθμοὺς ἀποδομεῖ. Ἐμμονὴ στὴν ὀρθοδοξία μὲ ὅποιο κόστος.
Πρῶτος σταθμός μας ἡ προσωρινὴ κατοικία τοῦ π. Ἀρτέμιου, ἔξω ἀπὸ ἕνα μικρὸ χωριό, τὸ Ljuljaci, κοντὰ στὴν πόλη Kragujevac. Ἐκεῖ μᾶς ὑποδέχτηκε μὲ ἁπλότητα ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης Ράσκας καὶ Πριζρένης π. Ἀρτέμιος μὲ μερικοὺς ἀπὸ τοὺς ἱερομόναχους καὶ μοναχοὺς ποὺ τὸν ἔχουν ἀκολουθήσει, συμπαραστεκόμενοι στὸν διωγμό του. Εἶναι μιὰ μακρόστενη διώροφη, ἡμιτελὴς οἰκοδομὴ καὶ δίπλα ἕνας μικρὸς ναός. Τὸ κτίριο προοριζόταν γιὰ γηροκομεῖο καὶ προσφέρθηκε γιὰ νὰ καλύψει τὶς ἀνάγκες τους.
Καὶ δὲν εἶναι τὸ μόνο. Κι ἄλλα τέτοια κτίρια, κι ἄλλες τέτοιες ἐκτάσεις ἐμπιστεύθηκαν, ἁπλοὶ πιστοὶ τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας, στὸν Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο γιὰ τὶς ἀνάγκες στεγάσεως τῶν 100 περίπου μοναχῶν (ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν) ποὺ τὸν ἀκολούθησαν, ἐπειδὴ στὸ πρόσωπό του εἶδαν τὸν συνεχιστὴ τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως. Γιατὶ οἱ πιστοὶ κατάλαβαν τὸ θέατρο ποὺ παίζεται ἀπὸ τοὺς ἐπικεφαλῆς τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας. Εἶδαν τὴν ἀδικία. Καὶ συρρέουν κατὰ ἑκατοντάδες ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Σερβίας, γιὰ νὰ λάβουν τὰ μυστήρια ἀπὸ Ὀρθόδοξο κι ὄχι ἀπὸ Οἰκουμενιστὲς Μητροπολίτες καὶ Πατριάρχη.
Αὐτὴν τὴν κοσμοσυρροὴ τὴν ζήσαμε στὴν Θ. Λειτουργία, τὴν ἡμέρα τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, σὲ μιὰ ἄλλη «κατακόμβη», στὴν  περιοχὴ Leusice. Σ’ ἕνα κτῆμα ποὺ κι αὐτὸ δωρήθηκε, χωρὶς ὅμως Ναό, μ’ ἕνα μικρὸ οἴκημα στὴν κορυφή. Γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν πιστῶν –ποὺ μὲ δεκάδες αὐτοκίνητα ἔφτασαν ἀπὸ ὅλη τὴ Σερβία– εἶχαν στηθεῖ δυὸ μεγάλα ὑπόστεγα-σκηνές. Τὸ ἕνα χρησιμοποιήθηκε γιὰ τὴν Θ. Λειτουργία, τὸ ἄλλο γιὰ τὸ γεῦμα «ἀγάπης», ποὺ εἶχαν ἑτοιμάσει μοναχὲς καὶ μοναχοὶ γιὰ τοὺς ἑκατοντάδες πιστούς.
Ἀσφαλῶς, αὐτὴ ἡ Θ. Λειτουργία (παρότι ἔγινε στὰ σερβικά) θὰ τὴν θυμόμαστε γιὰ πολύ. Δεκάδες ἱερομόναχοι συμμετεῖχαν, πολλοὶ μοναχοὶ καὶ μοναχὲς ἦσαν παρόντες καὶ οἱ πιστοί, ποὺ δὲν ἤθελαν νὰ λειτουργηθοῦν καὶ νὰ κοινωνήσουν ἀπὸ τὰ χέρια Πατριαρχῶν καὶ ἐπισκόπων, ποὺ ὑψώνουν τὸ ἅγιο δισκοπότηρο καί, ταυτόχρονα, τὰ ἴδια ἐκεῖνα χέρια ὑψώνουν σὲ συμπροσευχὴ μὲ αἱρετικοὺς καὶ Μουσουλμάνους, μὲ ἐκεῖνα τὰ ἴδια χέρια ἀνάβουν ἑπτάφωτες λυχνίες μὲ Ραβίνους Ἰουδαίους καὶ ἀκόμα, τελοῦν ἀρτοκλασίες μὲ καρδινάλιους. Ἦρθαν στὸ Leusice, γιατὶ ἤθελαν νὰ κοινωνήσουν ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ ἀσυμβίβαστου Μητροπολίτη Ράσκας καὶ Πριζρένης Ἀρτεμίου καὶ τῶν συλλειτουργῶν του, ποὺ διακρατεῖ τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ διεχώρισε τὴ θέση του ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστὲς ἐπισκόπους, ἀλλὰ κι ἐκείνους ποὺ τοὺς ἀνέχονται.
Μιλήσαμε ἀρκετὲς ὧρες μὲ τὸν Σεβασμιώτατο. Ἀπάντησε σὲ πολλὲς ἐρωτήσεις μας σχετικὰ μὲ τὴν κατάσταση, ὅπως διαμορφώνεται τώρα στὴ Σερβία. Δὲν εἶναι τώρα ἡ ὥρα, οὔτε ἐπιτρέπει ὁ χῶρος νὰ παραθέσουμε τὸ περιεχόμενο τῶν συζητήσεων. Θὰ ἀναφέρουμε ἐνδεικτικὰ δυὸ σημεῖα.
1. Τὸν ρωτήσαμε γιὰ τὴν ἐναντίον του κατηγορία, ποὺ ἐπαναλαμβάνεται ἀπὸ συγκεκριμένο συνεπίσκοπο (καὶ ἀποδεικνύεται, μαζί μὲ τόσες ἄλλες, καθαρὴ συκοφαντία ἐναντίον του). Ἡ κατηγορία ἔλεγε, πὼς ὁ Σεβασμιώτατος χρησιμοποιεῖ τὸν «ἀντι-οικουμενισμὸ» γιὰ νὰ καλύψει ἄλλες δραστηριότητες. Κατὰ τὴ συζήτηση ἀποκαλύφθηκε, ὅτι ὁ ἀγώνας του δὲν εἶναι καινούργιος· ἐπὶ δεκαετίες ἀγωνίζεται κατὰ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀκολουθώντας πιστὰ (κι ὅσο τοῦ ἐπέτρεπαν οἱ συνθῆκες) τὴ γραμμὴ  τοῦ γέροντά του, Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ποὺ ἄλλοι μαθητὲς τοῦ Ἁγίου εἶχαν ἀπὸ χρόνια προδώσει μὲ τὶς πράξεις τους. Μᾶς ἀνέφερε δὲ καὶ συγκεκριμένες γραπτὲς ἀποδείξεις γιὰ τοὺς ἀγῶνες του αὐτούς.
Ψάξαμε καὶ βρήκαμε ὅτι:
* Ἀπὸ τὴν περίοδο τοῦ 1992, ἡ Μητρόπολη Ράσκας καὶ Πριζρένης (τῆς ὁποίας προΐσταται) ἐξέδιδε τὸ περιοδικὸ «Ἅγιος Δούκας Λάζαρος», μὲ τὸ ὁποῖο ἐνημέρωνε τοὺς πιστοὺς γιὰ τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἀγωνιζόταν ἐναντίον του.
* Τὸ 1994 ἡ «Ἱερὰ Ἀρχιερατικὴ Σύνοδος» τῆς Σερβίας τοῦ ἀνέθεσε νὰ ἑτοιμάσει καὶ καταθέσει Ἔκθεση περὶ τῆς ἱστορίας τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν, αὐτὴ τὴ σφηκοφωλιὰ τῶν αἱρέσεων. Προετοίμασε τὴν Ἔκθεση καὶ τὴν κατέθεσε τὸ 1995 μὲ τὴν πρόταση νὰ ἀποχωρήσει ἡ Σερβικὴ Ἐκκλησία ἀπὸ τὸ Π.Σ.Ε. Τὴν Ἔκθεσή του αὐτὴ μελέτησε καὶ υἱοθέτησε ἡ «Ἱερὰ Ἀρχιερατικὴ Σύνοδος» καὶ ἔλαβε Συνοδικὰ τὴν ἀπόφαση (ὑπ’ ἀριθ. 3128, 17-11-1997) νὰ ἀποχωρήσει ἡ Ἐκκλησία τῆς Σερβίας ἀπὸ τὸ Π.Σ.Ε. Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀποφάσεως βραχυκυκλώθηκε ἀπὸ ὑψηλόβαθμους οἰκουμενιστὲς καὶ ματαιώθηκε, χωρὶς νὰ προσαχθοῦν ἐπιχειρήματα θεολογικὰ ποὺ νὰ δικαιολογοῦν τὴν ἀνατροπὴ μιᾶς ἐκκλησιαστικῆς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία εἶχε κατοχυρωθεῖ καὶ στηριχθεῖ στὴν ὀρθόδοξη Πατερικὴ Παράδοση καὶ εἶχε ἀποφασισθεῖ Συνοδικά.
2. Θὰ ἀναφέρουμε ἕνα ἀκόμα πρόσφατο γεγονὸς ποὺ μᾶς ἀποκάλυψε. Ὅταν ἄρχισαν οἱ ἐναντίον του διωγμοὶ καὶ ἔπαυσε ὁ Σεβασμιώτατος νὰ μνημονεύει τοὺς οἰκουμενιστὲς ἐπισκόπους –ποὺ γιὰ λόγους πίστεως τὸν καθήρεσαν–, ἦρθε καὶ τὸν βρῆκε ἕνας Σέρβος πιστὸς ἀπὸ ἄλλη Μητρόπολη καὶ τοῦ ζήτησε νὰ τὸν κοινωνήσει. Γιατί, ὅπως τοῦ ἀποκάλυψε: ἔχω ἕντεκα χρόνια νὰ κοινωνήσω· ἀπὸ τότε ποὺ διαπίστωσα πὼς ἡ Ἐκκλησία μας συμπορεύεται μὲ τοὺς παπικοὺς καὶ τοὺς οἰκουμενιστές, δὲν ἤθελα νὰ ἐπικοινωνῶ μαζί τους καὶ νὰ κοινωνήσω ἀπὸ τὰ χέρια τους!
Ἔτσι κι ἀλλιῶς ὁ «μοναχὸς» Ἐπίσκοπος καὶ οἱ μοναχοὶ εἶναι διαχρονικὰ τὰ «λόκ» τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἔχει ἀποδείξει ἡ ἱστορία τοῦ ὀρθόδοξου μοναχισμοῦ. Σήμερα, ὁ ἀνανεωτὴς τοῦ Ὀρθόδοξου μοναχισμοῦ στὴ Σερβία (ἔκαρε ὡς μοναχοὺς καὶ μοναχὲς 300 περίπου πνευματικά του παιδιά),  καὶ ὅσοι ἀπ’ αὐτοὺς ἐλεύθερα ἀποφάσισαν νὰ τὸν ἀκολουθήσουν, κατοικοῦν ὄχι σὲ ὑπόγειες κατακόμβες ἢ στὰ «σπήλαια καὶ τὰ ὄρη καὶ τὶς ὀπὲς τῆς γῆς», μὰ στὶς νέες, ἐπίγειες «κατακόμβες», μέσα στὶς χριστιανικὲς κοινωνίες, τὶς κοινωνίες ποὺ ἡ Νέα ἀντίχριστη Τάξη Πραγμάτων, μὲ κερκόπορτα τὸν Οἰκουμενισμό, συστηματικὰ τὶς ἀπονευρώνει ἀπὸ κάθε τι Ὀρθόδοξο. Ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρτέμιος δίνει τὸ παράδειγμα τῆς ἀντίστασης, τὸ ἔναυσμα τοῦ ἔσχατου ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς «τελευταίας αἱρέσεως τῆς ἱστορίας» κατὰ τὸν ἀείμνηστο π. Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο.
Σ’ ἐμᾶς προσωπικά, ἡ ὅλη εἰκόνα ποὺ ἀντικρίσαμε, θύμισε τὴν περίπτωση τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ θεολόγου, ὁ ὁποῖος κλήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη γιὰ νὰ πολεμήσει τοὺς αἱρετικοὺς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τοὺς Ἀρειανούς. Καὶ μόνος αὐτός, κατάφερε νὰ ἀνατρέψει τὴν κατάσταση, παρόλο ποὺ ὅλους τοὺς ὀρθόδοξους ναοὺς κατεῖχαν οἱ Ἀρειανοί· ἔχοντας, λοιπόν, σὰν ὁρμητήριο ἕνα μικρὸ ναὸ στὴν Βασιλεύουσα καὶ ὁμιλώντας στοὺς πιστοὺς ποὺ εἶχαν ἀπομείνει, τοὺς ἐνθάρρυνε καὶ τοὺς βοήθησε νὰ κρατήσουν τὴν πίστη. Σ’ ἕναν ἀπὸ τοὺς λόγους του, λόγο ἐξαίσιου κάλλους, μεταξύ ἄλλων περιλαμβάνονται καὶ οἱ παρακάτω φράσεις:
«Ἔχουσιν οὗτοι (οἱ αἱρετικοὶ) τοὺς οἴκους, ἡμεῖς τὸν ἔνοικον· οὗτοι τοὺς ναούς, ἡμεῖς τὸν Θεόν∙ …οὗτοι θράσος, πίστιν ἡμεῖς· οὗτοι τὸ ἀπειλεῖν, ἡμεῖς τὸ προσεύχεσθαι· οὗτοι τὸ βάλλειν (=τὸ νὰ μᾶς χτυποῦν), ἡμεῖς τὸ φέρειν· οὗτοι χρυσὸν καὶ ἄργυρον, ἡμεῖς λόγον κεκαθαρμένον. Ἐποίησας σεαυτῷ διώροφα καὶ τριώροφα; ...ἀλλ' οὔπω ταῦτα τῆς ἐμῆς πίστεως ὑψηλότερα καὶ τῶν οὐρανῶν πρὸς οὓς φέρομαι. Μικρόν μοι τὸ ποίμνιον; Ἀλλ' οὐκ ἐπὶ κρημνῶν φερόμενον. Στενή μοι ἡ μάνδρα, πλὴν λύκοις ἀνεπίβατος, πλὴν οὐ παραδεχομένη λῃστήν, οὐδὲ ὑπερβαινομένη κλέπταις καὶ ξένοις» (Ὁμιλία ΓΛ΄, «Πρὸς Ἀρειανοὺς καὶ εἰς ἑαυτόν»).
Εὐχή μας καὶ προσευχή μας νὰ κρατήσει ὁ Σεβασμιώτατος καὶ οἱ συμπορευόμενοι τὸν δρόμο τῆς ἐξορίας καὶ τῶν κατακομβῶν κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, τὴν πίστη ἀνόθευτη, μὲ προσοχὴ καὶ διάκριση, ὥστε οἱ δυσκολίες ποὺ συναντοῦν νὰ μὴν τοὺς ὁδηγήσουν στὶς κινήσεις ποὺ ἐπιδιώκουν οἱ πολεμοῦντες αὐτούς. Τίποτα νὰ μὴ τοὺς πτοήσει καὶ τίποτα νὰ μὴν τοὺς χωρίσει ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καὶ τοὺς καθοδηγητικοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας.
Εὐχή, προσευχὴ καὶ μύχιος πόθος μας νὰ δημιουργηθεῖ κι ἐδῶ στὴν πατρίδα μία τέτοια ἑστία ἀντίστασης κατὰ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς Παγκοσμιοποίησης, μία τέτοια κατακόμβη, ποὺ θυμίζει πρωτοχριστιανικοὺς χρόνους, τότε ποὺ οἱ Χριστιανοὶ εἶχαν τὸν ζῆλο καὶ τὴν πίστη νὰ θυσιασθοῦν γιὰ τὸν Χριστό. Εὐχόμεθα καὶ ἐλπίζουμε νὰ συμβεῖ αὐτὸ ἐγκαίρως, πρὶν χρειασθεῖ νὰ ἐπέμβει ὁ Θεὸς μὲ τοὺς παιδαγωγικοὺς τρόπους ποὺ Ἐκεῖνος γνωρίζει.
Γυρίσαμε πίσω ἔχοντας καταγράψει ἀνεξίτηλα στὴν καρδία καὶ στὸ νοῦ μας αὐτὸ ποὺ ζήσαμε καὶ τὶς ἐμπειρίες ποὺ ἀποκομίσαμε, ἔστω καὶ γιὰ λίγο, σ’ αὐτὴν τὴν μικρὴ ποίμνη τοῦ Χριστοῦ, τὴν ἑνωμένη μὲ τὴν διαχρονικὴ Ἐκκλησία κι εὐχηθήκαμε ὁ σύγχρονος αὐτὸς γνήσιος ἐπίσκοπος «εἰς τόπον καὶ τύπον Χριστοῦ» νὰ ἀποτελέσει παράδειγμα, ἐγερτήριο σάλπισμα ἀφύπνισης, ἐγρήγορσης καὶ ἀντίστασης γιὰ τοὺς ἐν Ἑλλάδι συλλειτουργούς του.
Οἱ Ἑλλαδίτες ἐπισκέπτες

Κύπρος - Η εξομολόγηση στα σχολεία, ένας αντίλογος


Η εξομολόγηση στα σχολεία, ένας αντίλογος

Γράφει  ο Πρεσβ. Παναγιώτης Φλουρής

Ο κάθε λαός αναπτύσσει και καλλιεργεί ήθη και έθιμα, βιώνει αιώνιες αξίες, που απορρέουν μέσα από το υπόβαθρο της θρησκευτικής και πολιτισμικής του παραδόσεως και κοινωνικής ζωής του
Έχω διαβάσει άρθρο στην εφημερίδα «Πολίτης», ημερομηνίας 15 Αυγούστου 2011, ανήμερα την εορτή της κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, με τίτλο «Για την εξομολόγηση στα Σχολεία». Από τη στιγμή εκείνη άρχισα να προβληματίζομαι έντονα, κατά πόσο έπρεπε να δώσω σημασία στα γραφόμενα ή να τα προσπεράσω, όπως και τόσα άλλα προσπερνούμε καθημερινά, τα οποία καταγράφονται από ανθρώπους οι οποίοι είτε έχουν άγνοια πάνω σε σοβαρά ζητήματα είτε κατέχονται από εμπάθεια, εθελοτυφλία και αθεράπευτες ιδεοληψίες, παρωχημένες και νεκρωμένες. Στο τέλος της ημέρας αποφάσισα να απαντήσω, για να βοηθήσω τους καλούς και συνετούς αναγνώστες να πάρουν τη σωστή πληροφορία για τα συγκεκριμένα θέματα, τα οποία θίγονται με σαφή την πρόθεση του αποπροσανατολισμού.
Ο κάθε λαός στο χώρο που διαμένει αναπτύσσει και καλλιεργεί ήθη και έθιμα, και βιώνει αιώνιες αξίες, που απορρέουν μέσα από το υπόβαθρο της θρησκευτικής και πολιτισμικής του παραδόσεως, και κοινωνικής ζωής του. Αυτά διατηρούνται αναλλοίωτα μέσα στο χρόνο και διαφυλάττονται ως κόρη οφθαλμού, διότι και διαμορφώνουν την εθνική ταυτότητα των λαών, για την οποία αγωνίστηκαν και η Ευρώπη, αλλά και οι βαλκανικοί λαοί ενάντια στον οθωμανικό ισλαμικό επεκτατισμό. Ίσως εκούσια ή ακούσια συγχύζεται το εθνικό με το εθνικιστικό, στο όνομα δήθεν μιας απρόσωπης παγκοσμιοποίησης.
Έχω την πεποίθηση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει σκοπό να καταργήσει τις ιδιαιτερότητες του κάθε λαού, για να ενθαρρύνει το ρατσισμό και τον εθνικισμό. Οι ιδιαιτερότητες υπάρχουν και θα υπάρχουν για κάθε λαό. Είναι εκείνο το κομμάτι της ζωής του που τον κάνουν να αισθάνεται περήφανος και άξιος σεβασμού από όποιονδήποτε. Το χρώμα (λευκοί-έχρωμοι), η γλώσσα (Αγγλικά, Ελληνικά, Τουρκικά), η θρησκεία (χριστιανοί, μουσουλμάνοι, βουδιστές), τα ήθη και έθιμα δεν αποτελούν εμπόδιο για αδελφική συνύπαρξη των λαών.
Αλλού πρέπει να στρέψουμε τα βέλη μας, ώστε να αλλάξουμε τα μυαλά των ανθρώπων, για να έχουν σωστή προσέγγιση του θέματος. Ασφαλώς αναφέρομαι στον άκριτο εθνικισμό, ο οποίος δηλητηριάζει με μίσος, κακία, εχθρότητα, αδικία, βία και άλλα ψυχοκτόνα πάθη. Συνεπώς η Ιερά Εξομολόγηση, και κατ’ επέκτασιν το μάθημα των Θρησκευτικών, αλλά και ο εκκλησιασμός, ο Αγιασμός και η προσευχή που πραγματοποιούνται στα σχολεία μας, αποσκοπώντας στην ψυχική κάθαρση του ανθρώπου, προσβλέπουν και στη θεραπεία από τη φοβερή ασθένεια της μισαλλοδοξίας.
Μέσα από το μάθημα των Θρησκευτικών προσφέρεται στα παιδιά χριστιανική αγωγή (αγάπη, ανεκτικότητα, ταπείνωση, δικαιοσύνη, ανεξικακία, συγγνώμη, σεβασμός, αποδοχή, ειλικρίνεια, ανιδιοτέλεια). Πώς είναι δυνατόν, αγαπητοί μου, να έχετε άγνοια αυτών των δεδομένων και να παρουσιάζετε τα πράγματα εντελώς αντίθετα; Δεν θα ήθελα να περάσει από το μυαλό μου πονηρός λογισμός για το σκοπό της συγγραφής των σκέψεών σας, γι’ αυτό σας πιστώνω με άγνοια.
Αγαπητοί μου, είμαι εκπαιδευτικός (θεολόγος) εδώ και δεκαέξι χρόνια, και η εμπειρία μου θεωρώ ότι είναι σεβαστή. Σ’ αυτά τα χρόνια είχα στην αίθουσα διδασκαλίας παιδιά άλλων θρησκειών (μουσουλμάνοι), τα οποία ενώ είχαν το δικαίωμα να πάρουν απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών, εντούτοις σ’ όλες τις περιπτώσεις με ιδιαίτερη χαρά παρακολουθούσαν, και διακρίνονταν για την επίδοση και το ήθος τους. Ο αρχηγός της πίστεώς μας Ιησούς Χριστός προσφέρει άπειρη αγάπη προς τους πάντες, ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, θρησκείας και κοινωνικής τάξεως. Αυτήν την αλήθεια προσφέρει και η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία και κανείς δεν μπορεί να της αφαιρέσει αυτήν την επουράνια αποστολή.
Με ειρωνική διάθεση, που υποβαθμίζει τις επιστημονικές περγαμηνές, γράφετε ότι έχουμε την εντύπωση πως είμαστε σε ορθόδοξο κράτος, και ότι πιστεύουμε στον Τριαδικό Θεό. Κύριοι, δεν έχουμε απλώς την εντύπωση, αλλά είμαστε ορθόδοξο κράτος. Εάν κάποιοι θέλουν να ισχυρίζονται ότι δεν πιστεύουν στον Θεό, γιατί έτσι βολεύουν τις προσωπικές τους αδυναμίες και τις ιδεοληψίες ενός ξεπερασμένου, ανεπιστρεπτί, ολοκληρωτισμού, αυτό είναι δικαίωμά τους. Δεν είναι όμως δικαίωμά τους να θέλουν να επιβάλουν, αυθαίρετα, τις αντιλήψεις τους στο λαό μας, ο οποίος πιστεύει στον Θεό της αγάπης και της καλοσύνης. Εφόσον παρουσιάζεστε ως ειδήμονες για το ακραιφνές πνεύμα του Χριστιανισμού, που έχει ως άξονα την αγάπη, την ανεκτικότητα, την οποία ειρωνεύεστε με εκείνο το «αγαπάτε αλλήλους», άραγε είστε και ειδήμονες του μουσουλμανικού πνεύματος και του τρόπου διάδοσής του;
Η ιστορία είναι αδιάψευστος μάρτυρας και μια ενδοσκόπηση σ’ αυτή θα σας κάνει καλό!.. Και μια παρατήρηση: Φαίνεστε αμύντορες του ελεύθερου πνεύματος, κι όμως, ενώ αναφέρεστε, σε κάποιο σημείο, στην πτώση του φασισμού, «δειλιάζετε» εσείς οι «παγκοσμιοποιημένοι» να αναφέρετε, να συλλαβίσετε την πτώση του σταλινικού, δικτατορικού σοβινιστικού καθεστώτος, και μιλάτε αόριστα για πτώση των «άλλων δικτατορικών καθεστώτων στην Ευρώπη». Μήπως τούτο υποδηλώνει θρασυδειλία και αλλότριες σκέψεις και ιδεοληψίες, σε καταδικασμένα από την ανθρωπότητα ιδεολογικά συστήματα;
Ως κατακλείδα των πιο πάνω, αναφέρω ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία επιτελεί έργο επουράνιο. Ιδρυτής της δεν είναι άνθρωπος, αλλά ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Η διαφορετικότητα, η οποία πιο έντονα παρατηρείται στις κοινωνίες του σήμερα και αναπόφευκτα και στα σχολεία, δεν αποτελεί εμπόδιο στο κήρυγμά Του. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Μέσα από τη διαφορετικότητα φαίνονται τα θαυμαστά αποτελέσματα του κηρύγματός Του, όπου όλοι οι άνθρωποι, απ’ όπου και αν προέρχονται, θεωρούνται και είναι παιδιά ενός Θεού, άρα αδέλφια μεταξύ τους. Η Εκκλησία, λοιπόν, δεν καλλιεργεί το ρατσισμό, όπως λανθασμένα διατυπώνετε, αλλά το αντίθετο, τον καταργεί και προάγει την αγάπη, την ισότητα, και τη δικαιοσύνη!
Πρεσβύτερος  Παναγιώτης Φλουρής,  Θεολόγος-εκπαιδευτικός, Εφημέριος ιερού ναού Παναγίας Φανερωμένης

Κύπρος - Ο νέος υπουργός Παιδείας και η Εκκλησία


«Οι έγνοιες τις Εκκλησίας για την Παοδεία, είναι και έγνοιες του ίδιου του υπουργού», είπε ο Αρχιεπίσκοπος.


Ο νέος υπουργός Παιδείας και η Εκκλησία
Του Ξενή Ξενοφώντος *
Υστερα από τρία χρόνια σκληρότατης αντιπαράθεσης της κυβέρνησης Χριστόφια και του ΑΚΕΛ, με τον προκαθήμενο της κυπριακής Εκκλησίας όλως αιφνιδίως είδαμε τον νέο υπουργό Παιδείας, Γιώργο Δημοσθένους, να διάκειται φιλικά προς τους στόχους του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου. Μετά την πρώτη συνάντησή του με τον Αρχιεπίσκοπο, ο κ. Δημοσθένους δήλωσε ότι Εκκλησία και Υπουργείο Παιδείας «είναι στοιχισμένοι στην ίδια πορεία και τους ίδιους στόχους».
Στην ερώτηση κατά πόσο θα ληφθούν υπόψη οι ευαισθησίες της Εκκλησίας σε συγκεκριμένα θέματα απάντησε ότι «αυτονόητα θέματα και ζητήματα αποφάσισα να μην συζητώ». Τούτη την ώρα είναι πολύ νωρίς να εκτιμήσουμε κατά πόσο ο κ. Δημοσθένους και το επιτελείο του στο Υπουργείο Παιδείας έχουν τη βούληση να συμπορευθούν με τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο και τις εκπαιδευτικές οργανώσεις για θωράκιση και διάδοση της ελληνικής παιδείας στο ημικατεχόμενο νησί μας.
 Αυτό που γνωρίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα είναι ότι ο βίος και η πολιτεία του προκατόχου του, Ανδρέα Δημητρίου, δεν ήταν η πρέπουσα. Με τη συνέργεια και τη συμπαιγνία του ΑΚΕΛ και της ΕΔΟΝ, το Υπουργείο Παιδείας επί Ανδρέα Δημητρίου μετετράπη σε «κρυφό σχολείο» ανθελληνικής προπαγάνδας. Κατά την τελευταία τριετία επιδιώχθηκε κατά έντεχνο τρόπο ο εθνομηδενισμός της παιδείας μας ενώ επιχειρήθηκε ύπουλα να αλλοιωθεί η ιστορική αλήθεια της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου προς τέρψιν των ΑΚΕΛικών ιδεοληψιών και διεθνιστικών στοχεύσεων που κουβαλά η κομμουνιστική νεολαία της Κύπρου.
Μακάρι, ο νέος υπουργός Παιδείας να μας διαψεύσει αλλά πολύ φοβούμαστε ότι πίσω από τις πρώτες τοποθετήσεις του ότι «αυτονόητα θέματα και ζητήματα αποφάσισα να μην συζητώ» κρύβονται καμουφλαρισμένες οι ΕΔΟΝίτικες επιδιώξεις για το υπόλοιπο της θητείας της προεδρίας Δημήτρη Χριστόφια στον νευραλγικό τομέα της Παιδείας. Θα θέλαμε να υποδείξουμε στον κ. Δημοσθένους ότι διαχρονικά στην ιστορία των λαών και των εθνών οι μεγάλες επαναστάσεις γίνονται για τα αυτονόητα. Γι’ αυτό, η τοποθέτησή του να μην συζητά τα αυτονόητα θέματα μας ανησυχεί βαθύτατα.
Ευχόμαστε και ελπίζουμε, η συμπεριφορά και η στάση του νέου υπουργού Παιδείας να είναι και στην πράξη σε αντίστροφη φορά σε σχέση με την πρακτική του προκατόχου του η οποία ήταν απόλυτα ευθυγραμμισμένη στις ΕΔΟΝίτικες αντιλήψεις.
Εν ολίγοις, θα θέλαμε να επισημάνουμε στο νέο υπουργό μερικές κραυγαλέες περιπτώσεις τις οποίες θα πρέπει να αποφύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι, αν πραγματικά θέλει να υπηρετήσει την παιδεία επ’ αγαθώ της αιμάσσουσας πατρίδας.
1. Να αποκομματοποιήσει το Υπουργείο Παιδείας που είναι υπερστελεχωμένο με εκπαιδευμένα ΕΔΟΝόπουλα και περιστοιχισμένο με ΑΚΕΛικά μικρομάγαζα για εξυπηρέτηση κομματικών «ντιρεκτίβων».
2. Να υπηρετήσει συνειδητά τις αρχές και τις αξίες της ελληνικής Παιδείας αποτρέποντας κάθε ενέργεια εθνομηδενισμού της, τονώνοντας ταυτόχρονα το εθνικό φρονήμα της μαθητιώσας και σπουδάζουσας νεολαίας με το «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ» μέχρις ότου η Κύπρος απαλλαγεί από τον «Αττίλα» μέσω δίκαιης δημοκρατικής, βιώσιμης και εθνικά αποδεκτής λύσης.
3. Να ενισχύσει το αίσθημα της Ελληνικότητας των νέων μας εκριζώνοντας το διχαστικό, ολέθριο και ανεδαφικό «είμαστε Κύπριοι» που κατά αριστοτεχνικό τρόπο καλλιεργεί η ΑΚΕΛική συντροφιά η οποία αρνείται να αποδεκτεί το εθνικό μας σύμβολο, τον εθνικό μας ύμνο και τον όρο Κυπριακός Ελληνισμός.
Φυσικά, σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να επιτρέψει να αναβιώσουν τάσεις σοβινισμού. Αντιθέτως, επιβάλλεται να υιοθετηθούν οι νουθεσίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου ότι «οι καλοί ξένοι είναι και Έλληνες ενώ οι κακοί Έλληνες είναι χειρότεροι από βάρβαροι».
* Ο Ξενής Ξενοφώντος είναι πρόεδρος Ινστιτούτου Ελληνικού Πολιτισμού.
«Φιλελεύθερος»02/09/2011

Το Υπουργείο Παιδείας μιλά για «λίγες μέρες καθυστέρηση» στη διανομή των σχολικών βιβλίων

02-09-11. Σχετικά με τη διανομή των σχολικών βιβλίων και δήλωση της Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννας Διαμαντοπούλου

Δελτίο Τύπου
Σχετικά με τη διανομή των σχολικών βιβλίων και δήλωση της Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννας Διαμαντοπούλου
Το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, μετά την ενημέρωση του ΟΕΔΒ για καθυστέρηση στη διανομή των βιβλίων με την έναρξη του σχολικού έτους,  προβαίνει  στις ακόλουθες άμεσες ενέργειες:
1. Ανάρτηση όλων των διδακτικών βιβλίων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην πλατφόρμα «ψηφιακό σχολείο» (http://digitalschool.minedu.gov.gr/). Οι Διευθυντές των σχολικών μονάδων  και οι εκπαιδευτικοί των σχολείων, μπορούν να έχουν πρόσβαση και να αξιοποιούν το σχετικό υλικό, με κάθε πρόσφορο τρόπο για τους ίδιους και τους μαθητές τους.
2. Διανομή σε όλους τους μαθητές ενός DVD, στο οποίο θα εμπεριέχονται τα σχολικά εγχειρίδια. Έτσι οι μαθητές θα έχουν τη δυνατότητα και στο σπίτι τους ηλεκτρονικά να μελετούν  τα μαθήματα.
3. Ταυτόχρονα, οι Διευθυντές και οι εκπαιδευτικοί των σχολικών μονάδων μεριμνούν για την έγκαιρη εκτύπωση, αναπαραγωγή και διανομή του  απαραίτητου εκπαιδευτικού υλικού στους μαθητές στη διάρκεια των λίγων ημερών της καθυστέρησης.
Ήδη έχουν σταλεί οι σχετικές εγκύκλιοι σε όλες τις σχολικές ομάδες της χώρας ώστε με ευθύνη και πρωτοβουλία του Διευθυντή Σχολικής Μονάδας και σε συνεργασία με το σύλλογο διδασκόντων, να γίνει η καλύτερη δυνατή διαχείριση του ζητήματος,  με βάση τις ανάγκες που θα προκύψουν, βρίσκοντας την προσφορότερη λύση για την προετοιμασία και την αξιοποίηση  του εκπαιδευτικού υλικού.
Σε σχετική δήλωσή της η Υπουργός Παιδείας,  Άννα Διαμαντοπούλου, επισημαίνει:
«Κανένας γονιός και κανένας μαθητής δεν είναι υποχρεωμένος να κατανοεί φαινόμενα γραφειοκρατίας και ολιγωρίας, και όχι μόνο, αρμοδίων και συναρμοδίων,  που οδήγησαν ατυχώς σε αυτή την καθυστέρηση. Ο επιμερισμός των ευθυνών θα γίνει με ακριβοδίκαιο τρόπο. Τώρα είναι ώρα ευθύνης για να δώσουμε λύσεις. Θέλω να διαβεβαιώσω λοιπόν γονείς και μαθητές πως με τους εκπαιδευτικούς στην τάξη θα υπάρχει διαθέσιμη όλη η διδακτέα ύλη,  ώστε τα μαθήματα να ξεκινήσουν ομαλά.  Θα αποδώσει η σοβαρή επένδυση στο Ψηφιακό Σχολείο μέσω του οποίου  κάθε μαθητής έχει πρόσβαση σε όλα τα βιβλία ενώ λαμβάνουμε και θα λάβουμε κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε – σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς που έχουν την ανάλογη διδακτική εμπειρία- αυτή η καθυστέρηση στη διανομή των βιβλίων να μην έχει επίπτωση στους μαθητές και τις μαθήτριες.».
Οι σχετικές εγκύκλιοι είναι αναρτημένες εδώ.
Για το Δελτίο Τύπου πατήστε
εδώ.
Δείτε  και:

-Μέχρι το Νοέμβριο οι μαθητές θα παραλαμβάνουν βιβλία. 30 με 35 θα είναι έτοιμα 12 Σεπτεμβρίου

-Πρεμιέρα με (λίγα) σχολικά βιβλία από το στοκατζίδικο!

-Ερώτηση του βουλευτή Νίκου Νικολόπουλου προς την Υπουργό Παιδείας για το θέμα των σχολικών βιβλίων

-Η Διαμαντοπούλου κάνει... πράξη τα online βιβλία

-Ο ΟΕΔΒ δεν παρήγγειλε ακόμη χαρτί για να τυπώσει τα σχολικά βιβλία-Πέρσι τέτοια ημέρα γίνονταν η διανομή των βιβλίων στα σχολεία-

-Χωρίς βιβλία οι μαθητές τον Σεπτέμβριο. Δεν έχει τυπωθεί ούτε ένα από τα 45 εκατ. αντίτυπα

Ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας για Εκκλησία Μαυροβουνίου, πρόσκληση του Πάπα στη Σερβία , διαχριστιανικές σχέσεις και Κοσσυφοπέδιο.


Интервью митрополита Волоколамского Илариона сербской газете «Политика»
Απόσπασμα συνέντευξης  του Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα, Προέδρου του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, στη Σερβική εφημερίδα «Politika» στις 31 Αυγούστου 2011.
– Που βλέπετε τη λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στις σχέσεις τους η Ορθόδοξη Εκκλησία της Σερβίας και η Κυβέρνηση του Μαυροβουνίου;
– Ο ρόλος της Ορθοδοξίας στην κοινωνία του Μαυροβουνίου ήταν πάντα πολύ μεγάλος. Σήμερα το Μαυροβούνιο είναι ανεξάρτητο κράτος, όπου 80% του πληθυσμού είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι.
Η Ορθοδοξία στο Μαυροβούνιο συνδέεται με στενούς πνευματικούς δεσμούς με το ιστορικό Πατριαρχείο Πεκίου, μέσα στο οποίο εκπροσωπείτο ως Ιερά Μητρόπολη Ζέτα. Και σήμερα εξακολουθεί να αποτελεί ένα πολύ σημαντικό μέρος του Πατριαρχείου Σερβίας, η κανονική δικαιοδοσία του οποίου περιλαμβάνει μερικά ανεξάρτητα κράτη.
Το ίδιο ισχυει και για τα περισσότερα Πατριαρχεία:  Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων, Μόσχας. Ειδικά, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το οποίο περιλαμβάνει ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο.
Είναι προφανές ότι τα προβλήματα, που συσσωρεύθηκαν στις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας στη χώρα, πρέπει να επιλύονται μέσα από ένα υπομονετικό, με προσοχή και σεβασμό διάλογο των αρχών του αυτοκυρίαρχου κράτους του Μαυροβουνίου με εκπροσώπους της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Σερβίας. Η επίλυση αυτών των ζητημάτων δε νοείται χωρίς να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη οι κανονικές αρχές της Ορθοδόξου Εκκλησίας με μακραίωνη ιστορία τους και οι οποίες αντανακλούν την πνευματική της φύση και ανταποκρίνονται στην υψηλή της κλήση. Ταυτόχρονα, το κανονικό καθεστώς της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι αρκετά ευέλικτο και επιτρέπει, αν υπάρχει καλή θέληση, την εξεύρεση συμβιβαστικών λύσεων κατά την αντιμετώπιση και των πιο οξέων προβλξημάτων.
Στη διάρκεια των πρόσφατων συναντήσεων με εκπροσώπους της κρατικής ηγεσίας του Μαυροβουνίου έχω ακούσει επανειλημμένως ότι στην πορεία προς τη δημιουργία της μίας Ορθοδόξου Εκκλησίας του Μαυροβουνίου δεν προβλέπονται οι επεμβάσεις στα θέματα κανονικής φύσεως. Πρέπει όμως να δεχθούμε ότι η πραγματικα επιτυχημένη υλοποίηση αυτού του είδους μεταρρυθμίσεως μπορεί να επιτευχθεί μόνο λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη του Πατριαρχείου Σερβίας, στην αρμοδιότητα του οποίου ιστορικά ανήκουν τα θέματα της εκκλησιαστικής ζωής των Ορθοδόξων Χριστιανών στο Μαυροβούνιο.
– Μετά την επίσκεψή σας στη Σερβία, στις αρχές Απριλίου ε.ε., ο Σερβικός Τύπος έγραφε ότι στη διάρκεια των συναντήσεων που πραγματοποιήσατε, μεταφέρατε την αρνητική στάση της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας απέναντι στο ενδεχόμενο της πρόσκλησης του Παπα Ρώμης στη Σερβία το έτος 2013. Συζητήσατε αυτό το θέμα με εκπροσώπους της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Σερβίας;
– Κατά τη διάρκεια των συναντήσεων με Ιεράρχες της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Σερβίας αυτό το θέμα ειδικά δεν συζητήθηκε. Αποτελεί εσωτερική υπόθεση του Πατριαρχείου Σερβίας. Απ΄όσο γνωρίζω από τα ΜΜΕ, ανάμεσα στους Επισκόπους της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Σερβίας υπάρχουν αποκλίνουσες απόψεις σχετικά με την πρόσκληση του Πάπα.
Προ στιγμής ο χαρακτήρας των επικείμενων εορτασμών για τη 1700η επέτειο του Διατάγματος των Μεδιολάνων δεν έχει προσδιορισθεί με αρκετή σαφήνεια: είτε θα μαρτυρήσει τη σημασία αυτής της ιστορικής επετείου για εκπροσώπους των διαφορετικών χριστιανικών ομολογιών, είτε πρόκειται για δυνατότητα εκφράσεως της αδελφικής ενότητας των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών.
– Ανησυχίες έχουν επανειλημμένως διατυπωθεί εκ μέρους των Ορθοδόξων και των Ρωμαιοκαθολικών εκκλησιαστικών αξιωματούχων σχετικά με τη σταδιακή απώλεια του χριστιανικού χαρακτήρα της Ευρώπης. Έχετε τονίσει ότι οι Ορθόδοξοι και οι Ρωμαιοκαθολικοί καλούνται να υπερασπίσουν από κοινού τις παραδοσιακές χριστιανικές αξίες στην Ευρώπη. Πως και οι δυο χριστιανικές Εκκλησίες μπορούν να ανταποκριθούν στη μεγάλη τους κοινή αποστολή; Κατά τη γνώμη Σας, δε θα υπάρχουν και ολέθριες συνέπειες αυτης της συνεργασίας για μια από τις Εκκλησίες, όπως ακριβώς και φοβούνται μερικοί στους ορισμένους εκκλησιαστικούς κύκλους, οι οποιόι εκλαμβάνουν αυτό το διάλογο ως είδος ουνίας;
– Τα τελευταία γίνεται πλέον όλο και περισσότερα προφανής η ανάγκη της συνεργασίας των Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών στην υπεράσπιση των παραδοσιακών χριστιανικών αξιών στη σύγχρονη εκκοσμικευμένη κοινωνία. Οι θέσεις των δυο μας Εκκλησιών συγκλίνουν σε πολλά θέματα, τα οποία καλείται να επιλύσει ο σημερινός χριστιανισμός, συμπεριλαμβανομένων των διαδικιασιών της φιλελεύθερης εκκοσμίκευσης, της παγκοσμιοποίησης, υποβαθμίσεως των οικογενειακών αξιών, υπονομεύσεως της παραδοσιακής ηθικής. Οι Εκκλησίες μας από κοινού τάσσονται κατά των αμβλώσεων, της ευθανασίας, των ιατρικών και βιολογικών πειραμάτων που προσκρούουν στη ηθική αρχή του σεβασμού του ανθρωπίνου προσώπου κλπ.
Όλο και πιο επίκαιρο γίνεται το πρόβλημα της χριστιανοφοβίας, δηλαδή της καταπάτησης των δικαιωμάτων των χριστιανών λόγω θρησκευτικής τους ταυτότητας. Δυστηχώς, εκδηλώσεις της αναμφίβολα αντιθρησκευτικής στάσης παρατηρούμε και στη σύγχρονη Ευρώπη, όπου οι ορισμένες πολιτικές δυνάμεις επιχειρούν την εξώθηση της θρησκείας από το δημόσιο στον αποκλειστικά ιδιωτικό τομέα. Σε αυτό το σημείο μεγάλη σημασία μπορεί να έχει η συντονισμένη θέση των δυο Εκκλησιών.
Η συνεργασία Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών μπορεί να πάρει διάφορες μορφές. Πρόκειται για κοινά προγράμματα στον τομέα του πολιτισμού, κοινωνικές εκδηλώσεις, ενεργή συνεργασία στο επίπεδο της εκπροσώπησης στους διεθνείς οργανισμούς. Έχουμε ήδη ορισμένα θετικά παραδείγματα αυτής της συνεργασίας. Με συντονισμένες και συνεπείς ενέργειες των Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών επιτεύχθη η θετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την υπόθεση Λάουτι κατά της Ιταλίας για την παρουσία του Ευσταυρωμένου στα δημόσια σχολεία της χώρας.
Επιπλέον, είναι αβάσιμες οι ανησυχίες για το ότι αυτή η συνεργασία μπορεί να οδηγήσει σε κάποια ουνία. Η ουνία είναι η μια ένωση με βάση συμβιβασμούς στα θέματα πίστεως. Ενώ η συνεργασία, για την οποία μιλάω, δεν αφορά τον τόμεα της διδασκαλίας της πίστεως. Μη έχοντας πλήρη δογματική και κανονική ενότητα οι Ορθόδοξη και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησίες μπορούν να συνεργάζονται στα κοινωνικά θέματα, όπου οι θέσεις των δυο Εκκλησιών συγκλίνουν πολύ.
– Αγώνας για την επιβίωση της Σερβικής Εκκλησίας στο Κόσοβο δεν έπαυσε και η αποστολή της απειλείται, όπως και παλαιότερα. Έχετε διατυπώσει την ιδέα αποστολής των μοναχών της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας στις Ιερές Μονές του Κοσόβου για την ενίσχυση της Ορθόδοξης παρουσίας στην περιοχή. Τέθηκε σε πρακτική εφαρμογή αυτή η ιδέα;
– Το παρόν θέμα ευρίσκεται στο στάδιο μελέτης, αλλά η τελίκα απόφαση θα προσδιορίζεται από τις επιθυμίες και ανάγκες των Σέρβων αδελφών μας. Κατόπιν ευλογίας των εκκλησιαστικών αρχών της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Σερβίας συζητάμε την ενδεχόμενη βοήθειά μας με τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Ράσκας και Πριζρένης κ. Θεοδόσιο. Ως θετικό επίσης εκτιμούμε το γεγονός, ότι το ρωσικό κράτος στα πλαίσια της συμμετοχής του στο πρόγραμμα της UNESCO συνέδραμε σημαντικά στη χρηματοδότηση αναστήλωσης των Ορθοδόξων χριστιανικών ιερών προσκυνημάτων στο Κοσσυφοπέδιο.
(Mospat- Интервью митрополита Волоколамского Илариона сербской газете «Политика»

Τα Θρησκευτικά σύμβολα στα σχολεία


Τα Θρησκευτικά σύμβολα στα σχολεία

του Ανδρέα Ν. Παπαβασιλείου, Διδάκτορος Θεολογίας
 Βρισκόμαστε ήδη στο τέλος και του σχολικού έτους 2010-11, όμως ο σχολιασμός των θεμάτων που έχουν σχέση με τα σχολεία και ό,τι αναφέρεται σ’ αυτά είναι πάντοτε επίκαιρος, διότι η παιδεία και η μάθηση είναι “διά βίου”, δηλ. είναι συνεχείς και αδιάλειπτες. Άρα ανάλογο είναι και θα πρέπει να είναι γι΄αυτά και το ενδιαφέρον των εκπαιδευτικών, ιδιαίτερα εκείνων που για δεκάδες χρόνια εργάστηκαν στην υπηρεσία της εκπαίδευσης, όπως υπήρξε ο υποφαινόμενος, ο οποίος για τριάντα έξι και πλέον χρόνια ανάλωσα τη ζωή μου στον βωμό του λειτουργήματος τούτου. Είναι γι΄αυτόν τον λόγο που αποφάσισα να ασχοληθώ και σήμερα με “τα θρησκευτικά σύμβολα στα σχολεία”. Είναι ένα θέμα, όπως και πολλά άλλα που αναφύηκαν στις ημέρες μας και κατέστησαν παντιέρα των πάσης φύσεως ελεύθερων σκοπευτών του λαϊκισμού, όπως είναι, λόγου χάρη, οι φυλετικές διακρίσεις και τα περιοριστικά μέτρα για προστασία των κρατικών συνόρων, η αναγνώριση και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ισότιμη προβολή των θρησκευτικών συμβόλων και ο πολυπολιτισμικός χαρακτήρας της σύγχρονης παιδείας.
Το θέμα των θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία ήλθε στην επικαιρότητα, ύστερα από τη σχετική, οριστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), την οποία έλαβε την Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011, ύστερα από προσφυγή σ’ αυτό της ιταλικής Κυβέρνησης. Με τις ψήφους υπέρ και 2 κατά, η Ολομέλεια του ΕΔΑΔ αποδέχθηκε την έφεση της Ιταλίας σε σχέση με προηγούμενη απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, με την οποία απαγορευόταν τότε η ανάρτηση στις σχολικές αίθουσες του Σταυρού και των άλλων συμβόλων του Χριστιανισμού! Η Ιταλία, όχι μόνο δεν εφάρμοσε την πρώτη απόφαση του ΕΔΑΔ, αλλά και την προσέβαλε με την καταχώριση νέας προσφυγής, από την οποία προέκυψε η επίσημη Δήλωση του Δικαστηρίου, ότι η παρουσία του κατ’ εξοχήν χριστιανικού συμβόλου του Σταυρού δεν συνιστά παραβίαση του δικαιώματος στην εκπαίδευση και ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ελεύθερα για τη λήψη των αποφάσεων εκείνων, που κρίνουν ότι προάγουν τον χαρακτήρα της παρεχόμενης από αυτά παιδείας. Γενικά, το ΕΔΑΔ αντιμετωπίζουμε με σκεπτικισμό, λόγω των αρνητικών ή και μη ικανοποιητικών για μας αποφάσεών του, σε σχετικές κατά της Τουρκίας, ως κατοχικής δύναμης, προσφυγές διαφόρων Κυπρίων, οι οποίες καταχωρίσθηκαν με το σκεπτικό, ότι συνιστούν στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης και αξιοποίησης των περιουσιών τους, που βρίσκονται στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Χαρακτηριστική, εν προκειμένω, είναι η δήλωση του νυν Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Β’, στην οποία ούτος προέβη τότε, όταν πληροφορήθηκε, ότι το ΕΔΑΔ παρέπεμψε την προσφυγή της Εκκλησίας της Κύπρου στη συσταθείσα στα κατεχόμενα ούτω λεγομένη “Επιτροπή Αποζημιώσεων”.
Ο Αρχιεπίσκοπος είχε δηλώσει: “Το αποτέλεσμα ήταν γνωστό σε μας, γιατί εκεί, δυστυχώς, το Δικαστήριο μοιάζει με πολιτικό Δικαστήριο, παρά με Δικαστήριο που απονέμει δικαιοσύνη”. Παρά τη δικαιολογημένα δυσμενή αυτή προδιάθεσή μας απέναντι στο ΕΔΑΔ, δεν μπορούμε τις αποφάσεις του συλλήβδην να αντιμετωπίζουμε με επιφύλαξη, επειδή αυτές είναι ενδεχόμενο να υποκρύπτουν πολιτική ή άλλη σκοπιμότητα. Αντίθετα, πιστεύουμε, ότι το ΕΔΑΔ είναι ένας θεσμός, η ύπαρξη και λειτουργία του οποίου είναι εκ των πραγμάτων ανα- γκαιοτάτη για την απονομή της δικαιοσύνης, ανεξάρτητα, αν επιμένουμε στην άποψη, ότι υπήρξαν περιπτώσεις, που οι αποφάσεις του δεν συνέπεσαν με τις δικές μας προσδοκίες.
Είναι γι’ αυτόν τον λόγο, που θεωρούμε ως πολύ σημαντική την πρόσφατη ετυμηγορία του ΕΔΑΔ, εξ αφορμής της έφεσης της Ιταλίας για αναθεώρηση της αρχικής αρνητικής απόφασής του για τα χριστιανικά σύμβολα στα σχολεία. Η ετυμηγορία αυτή συνιστά δικαστικό προηγούμενο και δεσμευτική απόφαση για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανεξάρτητα από τη θέση την οποία μέχρι τώρα υιοθετούσαν. Δεν είναι δυνατόν να γίνεται πλέον επίκληση από τους νεοφανείς “υπερμάχους” των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των διατάξεων εκείνων, που αφορούν τάχα στα δικαιώματα μερικών αλλοφύλων και αλλοθρήσκων μαθητών, όταν από την άλλη πλευρά καταστρατηγούνται βασικές αρχές της Δημοκρατίας, όπως είναι ο σεβασμός της θρησκευτικής ιδιότητας της συντριπτικής πλειονότητας των μαθητών σ’ ένα σχολείο.
Δεν είναι δυνατόν η “πολυπολιτισμικότητα” να αποτελεί λόγο για να παραγνωρίζονται οι καταβολές της πλειονότητας μιας σχολικής μονάδας, απλά μόνο για να ικανοποιείται τάχα το αίσθημα του σεβασμού της διαφορετικότητας. Δεν είναι δυνατόν να παραγράφεται ο χαρακτήρας της αγωγής ενός σχολείου, ο οποίος αποτέλεσε τη βάση της γαλουχίας πολλών γενεών, οι οποίες διαφύλαξαν αυτό γιά το οποίο καυχάται σήμερα η πολιτισμένη ανθρωπότητα ως ελληνοχριστιανικό ιδεώδες, με το πρόσχημα ότι σ’ αυτό φοιτούν και μερικές δεκάδες μαθητών από άλλες φυλές ή και άλλες θρησκείες ή άλλα δόγματα.
Δεν είναι δυνατόν, επειδή σ’ ένα σχολείο φοιτούν μερικοί αλλόφυλοι ή αλλόθρησκοι μαθητές, να παραγνωρίζονται τα δικαιώματα άλλων εκατοντάδων μαθητών, οι οποίοι αναμένουν και απαιτούν να έχουν στις αίθουσες διδασκαλίας τα θρησκευτικά τους σύμβολα και να μετέχουν ανεμπόδιστα στις δικές τους λατρευτικές συνάξεις. Μήπως αυτό δεν ισχύει σε άλλες χώρες, όπου αυτοί οι αλλόθρησκοι και αλλόφυλοι μαθητές αποτελούν την πλειονότητα σε μια σχολική κοινότητα; Γιατί κάποιοι θέλουν να παρουσιάζονται και στα θέματα αυτά “βασιλικότεροι του βασιλέως”; Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η σχετική απόφαση του ΕΔΑΔ θα θέσει τελεία και παύλα στο θέμα αυτό.
πηγή: Εφημερίδα Πολίτης, Πολίτες με Άποψη, Εις τον Τύπον των ήλων, Τρίτη 28 Ιουνίου 2011, σελ. 14 . Από vatopaidi/

Η πολιτική επιστράτευση των οργάνων του σώματος



Ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος πρότεινε και το υπουργικό συμβούλιο απεδέχθη, να γίνουν τα μέλη του, δωρητές οργάνων. Μετά την πολιτική επιστράτευση των μισθών και συντάξεων και την πολιτική αποστράτευση του συντάγματος, των νόμων και των θεσμών, έχουμε την πολιτική επιστράτευση των οργάνων του σώματός μας, τα οποία μόνο αν τα θωρακίσουμε, υποτίθεται νομικά, θα ακολουθήσουν την μοίρα μας στον τάφο, άλλως αποδεσμεύονται από μας και μεταβάλλονται σε πλουτοπαραγωγικό αγαθό της αγοραίας πατρίδας.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες διαγράφεται
ελπιδοφόρο  μέλλον  για εταιρίες  ευθανασίας τύπου Παπαδόπουλου και πρόωρος αποδημία  πολλών, από τον μάταιον κόσμο μας, για την καλύτερη σταδιοδρομίαν των οργάνων τους. Όταν λοιπόν θα μαζικοποιηθούν οι μεταμοσχεύσεις και αποτιμηθούν πλήρως οι αξίες των εσωτερικών σωματικών οργάνων, τότε οι άνθρωποι, σαν τα αυτοκίνητα, θα διαπιστώσουν πόσο πιο πολύτιμοι είναι σαν ανταλλακτικά της βιολογικής ανθρώπινης μηχανής, παρά σαν οντότητες. Κι όταν ο άνθρωπος δει τον άνθρωπο ως χρήμα και μάλιστα χρήμα θαμμένο κάτω από λεπτή στρώση δέρματος, τότε οι πειρασμοί εξόρυξης θ’ αυξηθούν.
Μετά την νομική απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, τι άραγε μας επιφυλάσσει η νομική απώλεια της σωματικής μας κυριαρχίας; Και αν εμπίπτει κάποιος από μας στο σωματότυπο κάποιου πλανητάρχη, πόσο θα σεβασθεί αυτός το δικαίωμα της παρουσίας μας στον κόσμο του, όταν η αποχώρησή μας απ’ αυτόν μπορεί να διαιωνίσει την δική του; Αν δε, όπως ανακαλύψαμε πρόσφατα, τους μισθούς, τις συντάξεις μας και τα προς το ζην, τα χρωστούμε στους ξένους και μόνο στο βαθμό που μας επιτρέπουν αυτοί, δικαιούμεθα να συνεχίσουμε να τρώμε και να υπάρχουμε, κι αν κι η πατρίδα μας το ίδιο υποθηκεύεται αναγκαστικά ως εχέγγυον της αποπληρωμής τους, γιατί να μην υποθηκευτούν και τα σωματικά μας όργανα;
Ήδη ακούστηκε από γερμανικά χείλη πως θα πρέπει να υποθηκευθεί και η περιουσία των Ελλήνων ιδιωτών για την αποπληρωμή του Ελληνικού χρέους. Γιατί άραγε να μην υποθηκευθεί και η βιολογική περιουσία τους; Τρώγοντας εξάλλου έρχεται η όρεξη. Η νεοφιλελεύθερη λογική επιδιώκει να διασπάσει τα έθνη σε μειονότητες και την κοινωνία σε άτομα, γιατί λοιπόν όχι και τα άτομα σε όργανα και τα όργανα σε κύτταρα; Όλα θυσία λοιπόν για την πατρίδα από την μια και τον ανθρωπισμό από την άλλη.
Άνεργοι όλου του κόσμου καιρός είναι να κάνετε τα νεφρά και τα συκώτια σας μετοχές ἤ υποθήκες δανείων αν χρειάζεστε χρήματα. Το κράτος δεν έχει ταμπού. Όταν πλέον δεν μετράει η προσωπική ελευθερία σας μπροστά στην πατριδοκαπηλική αναγκαιότητα των αγορών, γιατί να μετρήσει η προθανάτια βούληση σας, ἤ η έγγραφη δήλωσή σας πως δεν θέλετε να γίνετε δωρητής μετά θάνατον; Ποιος θα σεβαστεί την παράλογη ιδιοτροπία σας και ποιος θ’ αγωνισθεί γι αυτήν, όταν δεν θα ζείτε σεις ο ενδιαφερόμενος, ἤ άθελά του θυσιαζόμενος;
Κατακαημένη Ιφιγένεια! Σε σένα, η πατρίδα είχε υπερισχύσει του ανθρωπισμού. Σύντομα ο ανθρωπισμός και ο εξανδραποδισμός των αγορών θα αφανίσει όλες τις πατρίδες. Βέβαια οι φύλακες αγρυπνούν. Εκείνοι που δεν προστάτευσαν την πατρίδα μας, θα δώσουν και πάλι πρώτοι το παράδειγμα της έλλειψης αυτοσυντήρησης, βέβαιοι πως οι ίδιοι δεν κινδυνεύουν από όποια δήλωση, καθώς είναι πολίτες ΑΑΑ Αντιθέτως μάλιστα, μπορεί και να ωφεληθούν από την φιλελευθεροποίηση στην μετακίνηση οργάνων από το σώμα του ενός, στου άλλου, όπως ωφελήθηκαν ήδη τόσοι μεγάλοι και ισχυροί από την μετακίνηση αλλοδαπών εγχρώμων και μουσουλμάνων στην εγχώρια, μα και την πανευρωπαϊκή αγορά εργασίας.
Εμπρός λοιπόν πολίτες των πολλών ταχυτήτων. Δείτε το καλό παράδειγμα των πάλαι ποτέ λαοπρόβλητων τυράννων σας που από λαοπρόβλητοι, έγιναν το κύριο πρόβλημα του λαού. Τι κι αν είστε πτωχοί και κείνοι πλούσιοι. Δείτε πόσο φιλάνθρωποι είναι αυτοί, αν και πλούσιοι, που δεν έχουν κανένα λόγο να πουλήσουν το όργανά τους, μπορούν όμως να αγοράσουν τα δικά σας μισοτιμής. Δεν είναι πράγματι άδικο να πεθαίνει κάποιος πλούσιος και να μη βρίσκει όργανο για μεταμόσχευση, μόνο και μόνο γιατί αυτοί οι πτωχοί και άνεργοι, οι απολυμένοι στα 50 χωρίς περιθώριο ανεύρεσης εργασίας, οι ανάπηροι, οι άστεγοι, οι ορφανοί και απόκληροι επιμένουν να θέλουν να πάρουν μαζί τους τα όργανά τους με το δέρμα τους στον τάφο, προσδοκώντας την 2η παρουσία, ἤ από πίκα και μόνο, για τους πλούσιους που τους άφησαν όλη τους τη ζωή άνεργους και στερημένους;
Βέβαια θα επωφεληθούν και κάποιοι πτωχοί που θ’ ανοίξει γι’ αυτούς λογαριασμός εράνου από κάποια σωματεία σε κάποιες τράπεζες. Μα αυτοί θα είναι το άλλοθι, όπως αυτοί που πιάνουν τον πρώτο αριθμό του λαχείου, για την μεγάλη μάζα των ευνοημένων του άδικου κόσμου μας που θέλουν να κρατηθούν σ’ αυτόν όσο γίνεται περισσότερο, γιατί είναι ευνοημένοι και γιατί έχουν χρήματα να πληρώσουν μοσχεύματα, γιατρούς και χειρουργεία. Ας γίνει δωρεάν η υγεία για όλους, ας κρατικοποιηθούν οι κλινικές και οι πολλών χιλιάδων ευρώ μεγαλοχειρουργοί, ας τερματισθούν τα φακελάκια και ας μας κατάσχουν μετά και τα όργανα. Νωρίτερα όμως, όσο τα πάντα τα ρυθμίζει ο νόμος της αγοράς, κανείς δεν έχει δικαίωμα ν’ απλώσει νομικό χέρι πάνω μας…
Άκουσες κ. Λοβέρδο, κι είσαι και συνταγματολόγος, σαν κάποιους που έγραψαν το σύνταγμα στα παλιά τους υποδήματα, φιλοδοξούν όμως να σταδιοδρομήσουν σαν ανθρωπιστές, άπαξ και πείσθηκαν πως ο άνθρωπος για να ζήσει χρειάζεται μόνο όργανα και όχι τροφή, παιδεία, εργασία ασφάλεια, αγάπη, ομορφιά και δικαιοσύνη. Σοσιαλισμός λοιπόν σοσιαλιστή μου πρώτα στην ενεργό ζωή και αγορών που στην οικονομία και μετά στα όργανα. Πολεμείστε πρώτα την βαρβαρότητα των αφήσατε να αλωνίζει ελεύθερα στην χώρα και μετά αγωνισθείτε για την παράταση της εκβαρβαρισμένης ζωής μας.
filotimia - Γράφει ο κ. Σπύρος Παπαγιάννης

3 εκ. ευρώ για την ανάδειξη των οθωμανικών λουτρών (χαμάμ) στα Τρίκαλα


Προς ένταξη στο ΕΣΠΑ  τα οθωμανικά λουτρά
Tη διοίκηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) επισκέφθηκε προχθές ο δήμαρχος Τρικκαίων κ. Χρ. Λάππας προκειμένου να τρέξουν οι διαδικασίες για την ένταξη της ανάδειξης των οθωμανικών λουτρών στο ΕΣΠΑ. Όπως τόνισε μιλώντας στην «Ε» οι υπεύθυνοι της υπηρεσίας βλέπουν με πολύ καλό μάτι την ανάδειξη του χώρου που επιχειρείται από πλευράς δήμου και θα βοηθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση. Συνολικά απαιτούνται 3 εκ. ευρώ για την ανάδειξη του εσωτερικού χώρου (χαμάμ) αλλά και του περιβάλλοντος χώρου, χρήματα τα οποία θα διατεθούν μέσω του ΕΣΠΑ.
Να θυμίσουμε ότι οι διερευνητικές εργασίες της 19ης εφορείας Βυζαντινών αρχαιοτήτων έφεραν στο φως τμήματα νέα τμήματα των λουτρών, που χρονολογούνται πριν το 1.800, στο ισόγειο των παλαιών φυλακών.Πρόκειται για το τρίτο κομμάτι από το σύμπλεγμα του Κουρσούμ Τζαμί, ύψους 2 ορόφων με 4 ημισφαιρικούς τρούλους.
Συγκεκριμένα, οι Θεσσαλοί αρχαιολόγοι ανακάλυψαν δύο εισόδους που οδηγούσαν στο εσωτερικό του χαμάμ (μία στο θάλαμο γερόντων και η άλλη στα εργαστήρια).
Πρόκειται για εντυπωσιακά ευρήματα τα οποία αποτελούν μοναδικό δείγμα της Ισλαμικής αρχιτεκτονικής.
«Ενημέρωση»02/09/2011
Δείτε και:

Τρίκκης Αλέξιος, "Ο Μητροπολίτης .. αν παραιτηθεί από την Επισκοπική του έδρα, τότε παραιτείται αυτομάτως και της Αρχιεροσύνης, δέχεται το Μοναχικό Σχήμα”


"Ο Μητροπολίτης είναι ισόβιος"

"Ο Μητροπολίτης είναι ισόβιος"
Τους Ιερούς Κανόνες που προβλέπουν ισοβιότητα των Επισκόπων επικαλείται ο άγιος Τρίκκης και Σταγών κ. Αλέξιος, σχολιάζοντας την παραίτηση του Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσόστομου.
Ο μετριοπαθής Ιεράρχης σημειώνει πως «κατά τους Ιερούς Κανόνες ο Επίσκοπος είναι ισόβιος. Ωστόσο αν ελεύθερα και αβίαστα κάποιος θέλει να παραιτηθεί από την Επισκοπική του έδρα, τότε παραιτείται αυτομάτως και της Αρχιεροσύνης, δέχεται το Μοναχικό Σχήμα και ανήκει στις τάξεις των Μοναχών. Αυτό οφείλουν όλοι να το ξέρουν και εξάλλου υπάρχει και το παράδειγμα του Αργολίδος Αθανάσιου Λάσκαρη, ο οποίος στις αρχές του προηγούμενου αιώνα παραιτήθηκε από Μητροπολίτης και έγινε Μεγαλόσχημος Μοναχός».
«Ο καθένας στη ζωή αυτή» συνεχίζει ο Σεβασμιώτατος «σηκώνει το Σταυρό του. Δεν είναι ο Σταυρός του καθενός βαρύτερος από εκείνον που μπορεί να σηκώσει. Το φορτίο που σηκώνει ο καθένας είναι δικό του και επιλέγει αν θα φτάσει ως το τέλος ή όχι. Όσο για την επιλογή και απόφαση του αγίου Ζακύνθου κ. Χρυσόστομου είναι… προσωπικά δική του και δεν μπορεί να αποτελέσει ούτε κανόνα, ούτε παράδειγμα για κανέναν. Επαναλαμβάνω ότι όλοι σηκώνουμε τον Σταυρό μας»…
Δείτε και:

1 Σεπ 2011

Γραφειοκρατία και ολιγωρία «έσβησαν» τα σχολικά βιβλία


Διαμαντοπούλου,diamantopoulou
Γραφειοκρατία και ολιγωρία «έσβησαν» τα σχολικά βιβλία
Του Αποστολου Λακασα
Διά χειρός ελληνικού Δημοσίου, μύλος! Η οικονομική στενότης μπορεί να συνέβαλε στην καθυστέρηση της εκτύπωσης και της βιβλιοδεσίας των σχολικών βιβλίων. Αλλά να μην τα ρίχνουμε όλα στο ΔΝΤ... Το βέβαιον είναι ότι για τον πρωτοφανή κίνδυνο τα παιδιά να πάρουν φωτοτυπίες αντί για τυπωμένα βιβλία ευθύνεται η ελληνική γραφειοκρατία και η ολιγωρία τριών υπουργείων –Οικονομικών, Ανάπτυξης, Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης που δεν άκουσαν τις εκκλήσεις του υπουργείου Παιδείας– και ενός ανώτατου δικαστηρίου, του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η διαδικασία άρχισε από τον Φεβρουάριο του 2010 και ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει οριστικά. Τώρα, η υπουργός Παιδείας κ. Αννα Διαμαντοπούλου και τα στελέχη του Οργανισμού Εκδοσης Διδακτικών βιβλίων (ΟΕΔΒ) τρέχουν χωρίς να ξέρουν πότε θα φτάσουν, πληρώνοντας τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και την έλλειψη ορθού προγραμματισμού. Με αισιόδοξες προβλέψεις ελπίζουν να προσφέρουν όλα τα βιβλία στους 1,5 εκατ. μαθητές ως... χριστουγεννιάτικο μποναμά. Οσο για το πρώτο κουδούνι, τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου, θα βρει τις αποθήκες των σχολείων άδειες και τα φωτοτυπικά μηχανήματα να παίρνουν φωτιά. Ούτε λίγο ούτε πολύ σε σύσκεψη με τους Περιφερειακούς Διευθυντές Εκπαίδευσης για την προετοιμασία της νέας σχολικής χρονιάς, η κ. Αννα Διαμαντοπούλου δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο οι μαθητές αρχικά να πάρουν φωτοτυπίες. Υπάρχει, βέβαια, και η λύση των βιβλίων σε cd. Συνολικά, απαιτούνται 15.000 τόνοι χαρτιού και χαρτονιού για τα 45 εκατ. τεύχη των 1.200 τίτλων βιβλίων, με κόστος 26 εκατ. ευρώ. Η δυστοκία φάνηκε από την αρχή της διαδικασίας, που είναι χρονοβόρα, καθώς απαιτεί δημοσιεύσεις και διαφάνεια στην Ελλάδα αλλά και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
- Φεβρουάριος 2010: Ο ΟΕΔΒ ζητεί από το υπουργείο Ανάπτυξης (τομέας Εμπορίου) να εντάξει στο πρόγραμμα δημόσιων προμηθειών του 2011 την προμήθεια χαρτιού για τα βιβλία με διεθνή μειοδοτικό διαγωνισμό. Ολη η διαχείριση θα περνούσε στον ΟΕΔΒ. Δεν ενεκρίθη και έμεινε στις υπηρεσίες του υπ. Ανάπτυξης. Κάποιοι, καχύποπτοι, υποστηρίζουν ότι αυτό έγινε διότι η συμμετοχή στις επιτροπές του Εμπορίου είναι έμμισθες. Αλλοι τους χαρακτηρίζουν κακόπιστους, και μιλούν για ανάγκη τήρησης των όρων διαφάνειας. Το τελικό αποτέλεσμα, πάντως, δικαίωσε τον ΟΕΔΒ, αφού οι υπηρεσίες του Ανάπτυξης κήρυξαν άγονο τον διαγωνισμό στέλνοντάς τον... μπαλάκι στο υπ. Παιδείας.
- Δεκέμβριος 2010: Ας δώσουμε βάρος στην γραφειοκρατική, ασφαλιστική δικλίδα για τη σύνθεση των επιτροπών, που μοιάζει ήσσονος σημασίας, αλλά δεν είναι. Η ηγεσία του υπ. Παιδείας εξαγγέλλει τη συγχώνευση του ΟΕΔΒ με άλλους εκπαιδευτικούς οργανισμούς. Ο πανικός στους υπαλλήλους του ΟΕΔΒ για την εργασιακή τύχη τους, οδηγεί το 70% των υπαλλήλων σε συνταξιοδότηση. Η επιτροπή του ΟΕΔΒ για την αγορά χαρτιού ξεμένει από τακτικά μέλη και λειτουργεί με αναπληρωματικά. Με τη σύνθεση αυτή έχει, διά νόμου, μόνο τρεις μήνες ζωής. Ο διαγωνισμός είχε ξεκινήσει τον Οκτώβριο του 2010, άρα η επιτροπή είχε ζωή ώς τον Ιανουάριο του 2011.
- Ιανουάριος 2011: Ο ΟΕΔΒ ζητεί να προσλάβει 70 εποχικούς υπαλλήλους με 6μηνη σύμβαση για τη μεταφορά των βιβλίων. Οι υπηρεσίες του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης αρνούνται λόγω της απαγόρευσης των προσλήψεων συμβασιούχων, προτιμώντας την πρόσληψη, μέσω διαγωνισμού, εταιρείας παροχής υπηρεσιών για τη συγκεκριμένη δουλειά.
- Μάρτιος 2011: Η επιτροπή ολοκληρώνει τον διαγωνισμό για την προμήθεια χαρτιού και υποβάλλει το αποτέλεσμα προς έγκριση στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Το Ε.Σ. εξαντλεί τα περιθώρια και εκδίδει απόφαση στα μέσα Ιουλίου. Απορρίπτει τον διαγωνισμό διότι έπασχε η νομιμότητα της σύνθεσης της επιτροπής του ΟΕΔΒ. Και αυτό διότι μετείχαν πολλά αναπληρωματικά μέλη. Η διοίκηση του ΟΕΔΒ είναι σε απόγνωση...
- Ιούλιος 2011: Ο ΟΕΔΒ έχει πλέον δύο λύσεις. Είτε να ξεκινήσει νέο διαγωνισμό και να πάρει χαρτί τον Φεβρουάριο του 2012 ή να κάνει απευθείας διαπραγματεύσεις με τους προμηθευτές χαρτιού. Αποφασίζεται το δεύτερο και ο υπ. Οικονομίας κ. Ευάγγελος Βενιζέλος συμφωνεί. Η διοίκηση καλεί εκ νέου τους τρεις χονδρεμπόρους που είχαν μειοδοτήσει στον διαγωνισμό του ΟΕΔΒ για νέες διαπραγματεύσεις. Την προηγούμενη Παρασκευή, το Ε.Σ. ενέκρινε τον διαγωνισμό αλλά έδωσε 15 μέρες περιθώριο για νέες ενστάσεις.
- Στο μεταξύ, ο ΟΕΔΒ ζητούσε από τις υπηρεσίες του υπ. Οικονομικών να ανοίξει τις πιστώσεις για εκτύπωση και βιβλιοδεσία του αποθέματος των 5.000 τόνων χαρτιού που είχε από πέρυσι ο οργανισμός. Εάν συνέβαινε, θα μπορούσε να είχε εκτυπωθεί έως σήμερα περίπου το 40% των βιβλίων. Το υπ. Οικονομικών έδωσε την έγκριση τέλη Ιουνίου.
Τελικά, πρόκειται για εμπλοκή υπηρεσιών που δεν μπορούν να συνεννοηθούν; ’Η μήπως υπηρεσιών που δεν μπορούν να κατανοήσουν τη διαδικασία; Ή, τέλος, για την αδυναμία μιας κυβέρνησης που δεν μπορεί να συντονισθεί για τα στοιχειώδη; Ισως, η απάντηση να δοθεί κάπου στα μελλοντικά εγχειρίδια Ιστορίας.

Ο Μητροπολίτης Κονίτσης Ανδρέας τάραξε τα λιμνάζοντα νερά του πολιτικού και εκκλησιαστικού καθωσπρεπισμού


Οι δηλώσεις του Μητροπολίτου Κονίτσης κ. Ανδρέου που αναμεταδόθηκαν σήμερα από πολλά ΜΜΕ προκάλεσαν την αντίδραση τόσο της Συνόδου όσο και του Υπουργείου Παιδείας.
Η μεν ΔΙΣ σε Δελτίο Τύπου της αναφέρει «Οἱ ἀπόψεις πού ἐξέφρασε πρόσφατα ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κ. Ἀνδρέας, ἀποτελοῦν καθαρά προσωπικές του ἀπόψεις καί ὄχι ἀπόψεις πού ἔχει υἱοθετήσει ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος».
Από την πλευρά του ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων, του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Γιώργος Καλαντζής με Δελτίο Τύπου που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας δηλώνει: «Ποτέ δεν ήταν δύσκολο το έργο όσων κινούνται στα άκρα, αντίθετα ήταν και είναι πολύ δύσκολη η αποστολή εκείνου που προτιμά τη μέση οδό, την οδό της συνεργασίας και του αλληλοσεβασμού. Για πρώτη φορά λειτουργεί επιτυχώς θεσμοθετημένη Επιτροπή Διαλόγου με την Εκκλησία. Την ίδια στιγμή που αυτή προσφέρει λύσεις σε χρόνια προβλήματα, ορισμένοι επιλέγουν να κηρύξουν τον λόγο του μίσους, της σύγκρουσης και της ύβρης. Δεν θέλουν λύσεις, δεν θέλουν διάλογο. Θα ήταν χρήσιμο να αντιληφθούν ότι πριονίζουν το κλαδί που κάθονται».
Και τώρα μερικές παρατηρήσεις και ερωτήματα:
1. Τόσο λίγος χρόνος λοιπόν χρειάστηκε... ώστε η ΔΙΣ να αποστασιοποιηθεί από τη θαρραλέα και ειλικρινή φωνή του Μητροπολίτου Κονίτσης προς τον οποίο τον περασμένο Μάρτιο εξέφραζε με Επιστολή της «τάς ὁλοθύμους συγχαρητηρίους Αὐτῆς προσρήσεις διά τήν οὑτωσί ὑφ’ ὑμῶν ἐπιδειχθεῖσαν ἐθνικήν εὐαισθησίαν» στο θέμα του κλεισίματος του Τάγματος της Κόνιτσας; Τότε οι Συνοδικοί έγραφαν στον Μητροπολίτη Κονίτσης: «Συγχαίρομεν οὖν τῇ ὑμετέρᾳ Σεβασμιότητι διά τήν ἀκάματον αὐτῆς μέριμναν περί τοῦ μείζονος ἐθνικῆς σημασίας τοιούτου ζητήματος τῆς τετιμημένης ἱστορικῆς περιοχῆς τῆς κατά μεθόριον Ἠπείρου, ἀφορῶντος εἰς ὁλόκληρον τήν Πατρίδα ἡμῶν». Από τότε μέχρι σήμερα ουδέν άλλαξε στη στάση του Μητροπολίτου Κονίτσης. Φαίνεται όμως ότι στους Συνοδικούς Ιεράρχες υπερίσχυσε ο εκκλησιαστικός φιλοκυβερνητισμός του θαυμασμού για το θάρρος και την αγάπη προς την πατρίδα και την ακριτική του επαρχία του Μητροπολίτου Ανδρέου.
2. Για δε τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου τι να πρωτοειπεί κανείς; Μετά την επιτυχία του στην προώθηση όλων των θεμάτων των μουσουλμάνων στην Ελλάδα (από την προσευχή στο ΟΑΚΑ μέχρι το χτίσιμο τζαμιών) τώρα μας «απειλεί» ότι θα σπάσει το κλαδί που κρατάει την Εκκλησία στο …πολύκαρπο δέντρο της Πολιτείας. Κι αυτό γιατί κάποιοι ακραίοι το πριονίζουν!
3. Αλήθεια, όμως! Ποιες είναι οι καταπληκτικές «λύσεις σε χρόνια προβλήματα» που φέρνει ο διάλογος Εκκλησίας - Πολιτείας και για τις οποίες καυχάται ο Γ.Γραμματέας Θρησκευμάτων; Η διακοπή της μισθοδοσίας νέων κληρικών και το πάγωμα των χειροτονιών τη στιγμή που διορίζονται διαρκώς νέοι μουσουλμάνοι ιεροδιδάσκαλοι και μουφτήδες; Ο διορισμός μόλις 10 Θεολόγων στα ελληνικά σχολεία φέτος; Η πολύπλευρη υποβάθμιση του μαθήματος των Θρησκευτικών στο Λύκειο, τα μουσικά σχολεία και την τεχνική εκπαίδευση; Το κλείσιμο των εκκλησιαστικών σχολείων; Η απαγόρευση εισαγωγής φοιτητών στο Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας Αθήνας φέτος και η σχεδιαζόμενη υποβάθμιση των Θεολογικών Σχολών; Ή μήπως η από κοινού προώθηση της δωρεάς οργάνων από όλους τους Έλληνες; Και, και, και…
Λοιπόν, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η θαρραλέα φωνή του Μητροπολίτου Κονίτσης τάραξε τα λιμνάζοντα νερά του πολιτικού και εκκλησιαστικού καθωσπρεπισμού. Η εκκωφαντική σιωπή των… καθωσπρέπει Ιεραρχών και το απύθμενο θράσος πολιτικάντηδων που οδηγούν την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού, αν δεν την έχουν ήδη ρίξει σε απύθμενη άβυσσο, βρήκαν το «δάσκαλό» τους. Κι αν σήμερα υπήρξε τόσο συντονισμένη αποδοκιμασία των δηλώσεων του Μητροπολίτη Κονίτσης από πολιτικούς και εκκλησιαστικούς αλλά και δημοσιογραφίσκους της δεκάρας είναι γιατί όλοι αυτοί γνωρίζουν πως ο Μητροπολίτης Κονίτσης τόλμησε να πει την αλήθεια, να πει φωναχτά αυτά που όλοι οι πολίτες λέμε χαμηλόφωνα. Κι αυτό τους τρομάζει…
Δείτε σχετικά και:

-Νέα παρέμβαση από το Μητροπολίτη Κονίτσης Ἀνδρέα επι τη εορτὴ της νίκης των Γραμμομάχων στο χωριὸ Βούρμπιανη

-Δελτίο Τύπου της Δ. Ι. Σ για τις δηλώσεις του Μητροπολίτη Κονίτσης Ανδρέα

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com