Πάφος: Παγωμάρα, φόβος και απογοήτευση — «Περιμένουμε να επιστρέψει ο Τυχικός μας»

 

Πάφος: Παγωμάρα, φόβος και απογοήτευση — «Περιμένουμε να επιστρέψει ο Τυχικός μας»

Μια ομάδα ανθρώπων από διάφορες περιοχές της Κύπρου επισκέφθηκε τη Μητρόπολη Πάφου, θέλοντας να διαπιστώσει από κοντά τι πραγματικά συμβαίνει στην τοπική Εκκλησία. Μιλήσαμε ξεχωριστά με περίπου πάνω από 40 ιερείς, προσπαθώντας να σχηματίσουμε μια όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη εικόνα για το κλίμα που επικρατεί σήμερα.

Οι εικόνες που αντικρίσαμε και όσα ακούσαμε ήταν συγκλονιστικά. Στα πρόσωπα αρκετών ιερέων διακρίναμε προβληματισμό, αμηχανία, θλίψη και φόβο. Κάποιοι δυσκολεύονταν να μιλήσουν, άλλοι κοιτούσαν γύρω τους με επιφύλαξη, ενώ ορισμένοι δεν θέλησαν καθόλου να ανοίξουν την καρδιά τους. Η ανησυχία για πιθανές συνέπειες και αντίποινα ήταν διάχυτη.

«Στην Πάφο επικρατεί παγωμάρα»

«Παγωμάρα! Παγώσαμε! Ο Γρηγόριος είναι χειρότερος απ’ ό,τι περιμέναμε. Μας απειλεί, μας εκβιάζει, μας φοβερίζει. Θέλει να παρουσιάζεται ως ταπεινός, αλλά εμείς βλέπουμε υποκρισία και ψευτιά».

Αυτά ήταν μερικά από τα λόγια που ακούσαμε από ιερείς, οι οποίοι μας περιέγραψαν μια κατάσταση γεμάτη ένταση και ανασφάλεια. Άλλοι μίλησαν με θυμό, άλλοι με πικρία και άλλοι με εμφανή απογοήτευση. Ο φόβος, όπως μας είπαν, είναι ότι οποιαδήποτε διαφωνία μπορεί να έχει συνέπειες.

«Δεν ξέρεις πλέον ποιον να εμπιστευτείς. Φοβόμαστε για εκδίκηση. Δεν μπορούμε να μιλάμε όπως παλιά», ήταν το νόημα μιας ακόμη μαρτυρίας.

«Ο Τυχικός ήταν αληθινός και γνήσιος»

Όταν η συζήτηση στρεφόταν στον Τυχικό, αρκετοί από τους συνομιλητές μας μιλούσαν με συγκίνηση και νοσταλγία. Περιέγραφαν έναν άνθρωπο που, σύμφωνα με τη δική τους εμπειρία, τους ενέπνεε εμπιστοσύνη και κοντά στον οποίο δεν φοβούνταν να εκφραστούν.

«Ο Τυχικός ήταν αληθινός, γνήσιος. Δεν φοβόμασταν ποτέ να του μιλήσουμε. Ακόμη κι αν κάναμε λάθος, μας αγκάλιαζε. Δεν μας έκανε να αισθανόμαστε ότι πρέπει να φοβόμαστε τον επίσκοπό μας».

Άλλοι ήταν ακόμη πιο κατηγορηματικοί: «Δεν αισθανόμαστε τον Γρηγόριο ως δεσπότη μας. Βλέπουμε έναν άνθρωπο που προσπαθεί να εμφανιστεί διαφορετικός από αυτό που εμείς βιώνουμε. Η εμπιστοσύνη έχει χαθεί».

Για αυτούς τους ιερείς, η απουσία του Τυχικού δεν είναι απλώς μια διοικητική αλλαγή. Είναι μια πληγή που παραμένει ανοιχτή και επηρεάζει την καθημερινή εκκλησιαστική ζωή.

«Οι εκκλησίες άδειασαν και ο κόσμος απομακρύνεται»

Ιδιαίτερα ανησυχητικές ήταν οι αναφορές για την κατάσταση στις ενορίες. Ιερείς μάς είπαν ότι προσπαθούν να καλέσουν τους πιστούς στην εκκλησία, αλλά συναντούν απογοήτευση και άρνηση.

«Λέμε στον κόσμο να έρθει στην εκκλησία και μας απαντούν ότι δεν θέλουν να έρθουν. Πολλοί έχουν απομακρυνθεί. Δεν θέλουν ούτε να ακούν το όνομα του Γρηγορίου», μας ανέφερε ένας συνομιλητής.

Άλλοι περιέγραψαν τις ακολουθίες ως ψυχρές και βαριές, λέγοντας ότι αισθάνονται πως η κρίση έχει εισχωρήσει ακόμη και στη λατρευτική ζωή. Μίλησαν για τη δυσκολία που βιώνουν όταν τελούν τις ακολουθίες μέσα σε ένα κλίμα που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν ξένο προς την πνευματική γαλήνη που θα έπρεπε να επικρατεί.

«Κάναμε λάθος που δεν στηρίξαμε τον Τυχικό»

Ανάμεσα στις μαρτυρίες υπήρχαν και εκείνες ανθρώπων που παραδέχθηκαν ότι στο παρελθόν δεν είχαν στηρίξει τον Τυχικό όσο θα έπρεπε.

«Κάναμε λάθος. Τώρα καταλάβαμε. Μας υποσχέθηκαν πολλά, πιστέψαμε ότι τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, αλλά απογοητευτήκαμε. Οι υποσχέσεις δεν έγιναν πράξη», ήταν το νόημα όσων μας είπαν.

Άλλοι εξέφρασαν βαθιά μεταμέλεια, λέγοντας ότι αισθάνονται πως ο Τυχικός έμεινε μόνος του σε μια κρίσιμη στιγμή.

«Τον αφήσαμε μόνο του και τώρα βλέπουμε την κατάσταση στην Πάφο. Αλίμονό μας», μας είπε χαρακτηριστικά ένας από τους συνομιλητές.

«Περιμένουμε να περάσει αυτή η κατάσταση και να επιστρέψει ο Τυχικός μας»

Αυτό που ακούσαμε ξανά και ξανά ήταν η προσμονή για την επιστροφή του Τυχικού στη Μητρόπολη Πάφου. Οι άνθρωποι με τους οποίους μιλήσαμε περιέγραψαν μια Εκκλησία βυθισμένη, κατά την αντίληψή τους, στην παγωμάρα, στον φόβο και στην καχυποψία.

Πολλοί εξέφρασαν την πεποίθηση ότι η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ αόριστον. Προσεύχονται για την αποκατάσταση της ειρήνης και περιμένουν να ξαναδούν τον Τυχικό στη θέση από την οποία, όπως πιστεύουν, απομακρύνθηκε άδικα.

«Περιμένουμε να περάσει αυτή η κατοχή του Γρηγορίου και να επιστρέψει ο Τυχικός μας στη Μητρόπολή μας. Προσευχόμαστε να έρθει ξανά η ημέρα που θα μπορούμε να ζούμε και να λειτουργούμε χωρίς φόβο, με αγάπη, εμπιστοσύνη και πνευματική ελευθερία».

Αυτό είναι το μήνυμα που μεταφέρουμε από τις συναντήσεις μας στην Πάφο: άνθρωποι που περιμένουν, που πονάνε, που φοβούνται να μιλήσουν ανοιχτά, αλλά δεν έχουν πάψει να ελπίζουν στην επιστροφή του Τυχικού τους.

Η Πάφος περιμένει. Οι προσευχές συνεχίζονται. Και η ελπίδα της επιστροφής παραμένει ζωντανή.