Παναγία η Οδηγήτρια της Ιεράς Μονής Γκούρας Τρικάλων (20 ̉Ιουνίου)

Παναγία ἡ ῾Οδηγήτρια τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς Γκούρας Τρικάλων (20 ̉Ιουνίου)

Η Ιερά Μονή Γκούρας Τρικάλων είναι κτισμένη στις ανατολικές πλαγιές τοῦ Ιτάμου. Η ίδρυση του πρώτου μικρού ναού στο σημείο αυτό ανάγεται στο έτος 1740, οπότε, κατά την τοπική παράδοση, ένας βοσκός βρήκε εικόνα της Παναγίας που «έφυγε» από το πλησίον της Πύλης Τρικάλων μετόχι της Μονής Ξενιάς Βόλου. Ο ίδιος με τη βοήθεια των συμπατριωτών του έκτισε ναό και τοποθέτησε την ευρεθείσα εικόνα.

   Το 1743, όπως βεβαιώνεται από επιγραφή σκαλισμένη σε πέτρα, «διά κινδύνου και κόπου του παναγιωτάτου ηγουμένου Κοσμά και διά Θεού και δαπάναις του εντιμοτάτου κυρ. Δημάκη και των υπολοίπων αρχών συνακολουθούντων τον λόγον αυτών», ανοικοδομήθηκε είτε η Μονή είτε νέος μεγαλύτερος ναός (δεν διευκρινίζεται στην επιγραφή: «αύτη ανηγέρθη...»). Ο Δημάκης ήταν οπλαρχηγός, από το Χαλίκι της Πίνδου, και αρκετά άτομα της οικογένειας των Δημάκηδων υπήρξαν σημαίνοντα πρόσωπα. Σύντομα το μοναστήρι εξελίχθηκε όχι μόνο σε τόπο προσευχής και ασκήσεως, αλλά και σε καταφύγιο των αμάχων και ορμητήριο πολεμιστών, γι' αυτό και γνώρισε κατ' επανάληψη την οργή των Τούρκων.

   Οι Γερμανοί, στις 8 Ιουνίου 1943, χτύπησαν το Μοναστήρι με κανόνια από τον Προφ. Ηλία (Μπελέτσι) και το έκαναν ετοιμόρροπο, ενώ συνέλαβαν και ανέκριναν με βασανισμούς το μοναχό Σπυρίδωνα, «γιατί θεωρούσαν το Μοναστήρι βάση και νοσοκομείο των ανταρτών». Στην καταστροφή αυτή χάθηκε και η παλαιά εφέστια εικόνα της Παναγίας, ενώ ο ναός (καθολικό) κατέρρευσε το 1960, και σε μία καλύβα, έμενε ο τελευταίος μοναχός της Σπυρίδων.

   Νέα λαμπρή περίοδος αρχίζει για την πολυδοκιμασμένη Μονή το 1961 όταν μετετράπη σε γυναικεία, με απόφαση του αγίου μητροπολίτου Τρίκκης και Σταγών Διονυσίου, και εγκαταστάθηκαν στα ερείπια οι δύο πρώτες μοναχές οι οποίες έκτισαν δύο κελλιά για τη διαμονή τους και άρχισαν το επίπονο έργο ανοικοδομήσεως της Μονής.

   Αργότερα ανοικοδομήθηκαν η ανατολική πτέρυγα της Μονής (κελλιά, εργαστήρια, παρεκκλήσιο αγίου Νεκταρίου) και το 1986 θεμελιώθηκε το νέο μεγαλοπρεπές καθολικό.

   Σήμερα η Μονή παρουσιάζει πλέον την εικόνα ενός νοικοκυρεμένου συγκροτήματος, στο οποίο τα πάντα βρίσκονται σε τάξη.

   Δεκάδες πονεμένοι άνθρωποι από όλα τα μέρη της πατρίδας μας ανεβαίνουν στο μοναστήρι ή για να εναποθέσουν στα πόδια της Παναγίας της Οδηγήτριας τα αιτήματά τους ή για να την ευχαριστήσουν που εκπλήρωσε τους πόθους τους.

   Κάθε χρόνο το βράδυ της 19 Ιουνίου εορτάζει το Μοναστήρι με αγρυπνία την σύναξη της Παναγίας της Οδηγήτριας της Γκούρας

Κανὼν Παρακλητικὸς

εἰς τὴν Θεοτόκον τὴν ῾Οδηγήτρια

τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς Γκούρας Τρικάλων.

Ποίημα τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου 

Εὐλογήσαντος τοῦ ῾Ιερέως, τὸ Κύριε εἰσάκουσον, μεθ̉ ὃ τὸ Θεὸς Κύριος (τετράκις) καὶ τὰ ἑξῆς:

Ἦχος δ´. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Εἰς τὴν Μονὴν τῆς Γκούρας πάντες ἀνέλθωμεν* τῶν ̉Ορθοδόξων οἱ χοροὶ καὶ προσπέσωμεν* ἐν μετανοίᾳ κράζοντες ἐκ μέσης ψυχῆς,*  ῎Αχραντε, θεράπευσον* σοὺς ἀχρείους ἱκέτας,* σπεῦσον καὶ βοή­θησον* τοὺς θερμῶς σὲ βοῶντας* μὴ ἀποστρέ­ψῃς ἱκέ­τας κενοὺς* σὲ γὰρ προστάτιν ̉Ορθόδοξοι ἔ­χο­μεν. 

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ …

 ̉ Απολυτίκιον. ῏Ηχος γ´. Θείας Πίστεως.

Γκούρας ἔφορος καὶ πολιοῦχος* καὶ ἀκοίμητος φρουρὸς ἐδείχθης,*  Θεοτόκε σεμνὴ ῾Οδηγήτρι­α,* σὺ τῶν ἀτέκνων κατέστης τὸ ἔρεισμα* καὶ ἀσθε­νῶν ἰατρὸς ὁ ἀλάνθαστος,* Κόρη ἔνδοξε,* μονα­ζουσῶν θεῖον πρότυπον* τὸν σὸν Υἱὸν καθικέτευε* δωρήσασθαι ἡμῖν* τὸ μέγα ἔλεος.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ… Θεοτοκίον.

Οὐ σιωπήσωμεν ποτέ, Θεοτόκε,* τὰς δυναστεί­ας σου λαλεῖν οἱ  ἀνάξιοι.* Εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐ­στα­σο πρεσβεύουσα* τὶς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσού­των κινδύνων; * Τὶς δὲ διεφύλαξεν ἔως νῦν ἐλευθέ­ρους;*   Οὐκ   ἀποστῶμεν,  Δέσποινα   ἐκ   σοῦ˙* σοὺς γὰρ δούλους σώζεις αεὶ* ἐκ παντοίων δεινῶν.

Εἶτα τὸν Ν´ (50ος) Ψαλμόν (χύμα) καὶ ἀρχόμεθα τοῦ Κανόνος.

ᾨδὴ α´.  ῾Υγράν διοδεύσας.

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

̉ῼδὴν ἱκετήριον, Μαριάμ,* σοὶ μέλπομεν πά­ντες* καὶ δεόμεθα ταπεινῶς* προσάγαγε ταύ­την τῷ Υἱῷ Σου,* ἵνα ῥυσθῶμεν παγίδων τοῦ ὄφε­ως.

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

῞Ον ἔτεκες, Μῆτερ, ἐν Βηθλεὲμ* ἱκέτευε τά­χος* ἐξαιτούμεθα ταπεινῶς* ὑπὲρ τῶν σῶν δού­λων, Θεοτόκε,* ἵνα ῥυσθῶμεν κινδύνων καὶ θλί­ψεων.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ. …

̒Υπάρχουσα Μήτηρ τοῦ Λυτρωτοῦ,* παρέχεις ἰ­άσεις καὶ    τὰς  θλίψεις  σὺ  ἀφαιρεῖς* τῶν  πί­στει  καλοῦντων καθ̉ ἑκάστην* τὸ σὸν σεπτόν, ῾Οδηγήτρια, ὄνομα. 

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ. …

Εἰρήνης τὸν ῎Αρχοντα, Μαριάμ,* ἱκέτευε τάχος* ἐξαιτούμεθα ταπεινῶς·* εἰρήνην παράσχει Σοῦ ἱκέταις* καὶ μετανοίας καρπούς, ῾Οδηγήτρια.                           

ᾨδὴ γ´. Οὐρανίας ἁψῖδος…  

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

̉Εκ τροχαίου, Παρθένε,* σὺ διαφύλαξον* πάντας τοὺς προστρέχοντας πόθῳ* πρὸ τῆς εἰκόνος Σου* καὶ ἐξαιτοῦντας, ῾Αγνή* τὴν σὴν βοήθειαν πί­στει* καὶ Χριστὸν δοξάζοντας,* Θεομακάριστε. 

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

Εἰρηναία τὰ τέλη* καὶ ἀνεπαίσχυντα* πᾶσι παρά­σχου, Θεοτόκε,* Γκούρας ἡ ἔφορος,* καὶ ὑ­γεί­αν τα­χὺ* τοῖς ἐξαιτοῦσι σὺ δίδου* καὶ τὴν σὴν βοήθειαν,* Θε­ομακάριστε. 

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ. …

 ̒Υπερόπτης κατέστην* ὁ ἀχρεῖος, Δέσποινα,* διὸ σὲ θερμῶς ἱκετεύω* καὶ πίστει δέομαι* τὸν σὸν Υἱόν, Μαριάμ,* σὺ  ἐξευμένισον  τάχος* καὶ  αὐτὸν ἱκέτευε* ὑπὲρ τῶν δούλων σου.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ. …

Συνειδήσεως, Κόρη,* τὰς τύψεις διάλυσον* καὶ τῆς μετανοίας τὰ δῶρα* τάχος παράσχου μοι,* Μα­ριὰμ θαυμαστή,* Μονῆς τῆς Γκούρας προστά­τις* καὶ πιστῶν τὸ στήριγμα,* Θεογεννήτρια.  

Διάσωσον* ἀπὸ κινδύνων, τοὺς δούλους σου, Θεοτόκε,* ὅτι πάντες μετὰ Θεόν,* εἰς σὲ κατάφεύγομεν,* ὡς ἄῤῥηκτον τεῖχος* καὶ προστασίαν. 

̉Επίβλεψον* ἐν εὐμενείᾳ, πανύμνητε Θεοτόκε,* ἐ­πὶ τὴν ἐμὴν* χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν* καὶ ἴασαι*τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος. 

Εἶτα Δέησις  καὶ τὸ Κάθισμα.

Ἦχος β´. Πρεσβεία θερμὴ.

Νοσοῦντες, σεμνή*, εἰς τὴν Γκούραν προσφεύ­γουσι* καὶ πάντες ἀεὶ* σέ, Μῆτερ, ἱκετεύουσι* καὶ θερ­μῶς σοῦ δέονται,* Θεοτόκε Δέσποινα, πρό­φθασον* καὶ ἐκ τῶν νόσων λύτρωσαι ἡμᾶς* ἡ μόνη ταχέ­ως θεραπεύουσα.

ᾨδὴ δ´. Εἰσακήκοα, Κύριε, …

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

̒Ολοψύχως σοῦ δέομαι* τὰ τέλη ἀνώδυνα πᾶσι δώρησε* καὶ κατεύνασον τὸν τάραχον* τοῦ νοὸς μου, Κόρη ῾Οδηγήτρια.

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

Οἱ νοσοῦντες προσφεύγουσι* τῇ εἰκόνι σου, Πα­ναγία Δέσποινα,* καὶ λαμβάνουσι τὴν ἴασιν* παρὰ σου, Μαρία, πάντων κλέϊσμα.

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

̉Ορθοδόξους προστάτευσον* ἐκ τῆς κατακρίσε­ως, ῾Οδηγήτρια,* καὶ ταπείνωσιν παράσχου σοι,* ἵ­να λάβωμεν ἄφεσιν καί ἔλεος.

Δόξα Πατρί καί Υἱῷ. …

Τὴν Μονήν Σου, Πανάχραντε,* τῆς ̉Ορθοδοξίας τεῖχος ἀνάδειξον* καὶ τοὺς εἰς αὐτὴν προστρέ­χοντας* τέκνα τάχος, Παρθένε, σὺ δώρησον.

Καί νῦν καὶ ἀεὶ. …

̉Εκ τροχαίου προστάτευσον* τὸν ἱκέτην, Δέσποι­να παμμακάριστε,* καὶ τοὺς εἰς σὲ καταφεύ­γοντας* ὑ­γιείαν δίδου, ῾Οδηγήτρια. 

ᾨδὴ ε´. Φώτισον ἡμᾶς …

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

Δώρησαι ἡμῖν* τὴν ὑγείαν δεομένοις σου* καὶ τῆς  ψυχῆς ὡς καὶ τοῦ  σώματος ἀεί,* Θεογε­νῆ­τορ* πιστῶν φρουρός ὁ ἀκοίμητος.

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

Σκέπασον ἡμᾶς* ὑπὸ τὴν σκέπην σου, ῾Οδηγή­τρια,* καὶ  τὴν Μονὴν  σου  διαφύλαξον* ἐκ  τῶν παγίδων τοῦ ἐχθροῦ, Θεομακάριστε.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ. …

Φόβον τοῦ Θεοῦ* τῇ καρδίᾳ μου ἐμφύτευσον* καὶ ὑγιείαν σὺ παράσχου μοι* τῷ ἀναξίῳ ἱκέ­τῃ σου, ῾Οδηγή­τρια.

Καὶ νῦν καὶ ἀεί. …

Γκούρας τὴν Μονὴν* ἰατρεῖον σὺ ἀνάδειξον* καὶ κα­ταφύγιον πάντων τῶν πιστῶν* τῶν ἐν ἀνά­γκαις* καὶ θλίψεσι ὄντων, Δέσποινα.

ᾨδὴ στ´. Τὴν δέησιν ἐκχεῶ …

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

̉Ορθόδοξοί σε προστάτην ἔχομεν* καὶ φρουρὸν ἀκοίμητον, Θεοτόκε,* σὺ τῶν δαιμόνων τὰ βέ­λη διώκεις,* σὺ* καὶ τὰς νόσους ἰᾷ, ῾Οδηγήτρια,* διὸ μοναζόντων χοροὶ* ἀνυμνοῦσιν ἁπαύστως σέ, Δέσποι­να.  

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

Προστρέχω πρὸ τῆς εἰκόνος σου πόθῳ* καὶ αἰτῶ τὴν σὴν βοήθειαν, Μῆτερ.* Μὴ ἀποῤῥίψῃς ἱκέ­την ἀχρεῖον,* ἀλλὰ καρποὺς μετανοίας  μοι δώρη­σον,* σοῦ δέομαι καὶ νῦν θερμῶς* τὸν Υἱὸν Σου εὐ­μένισον, ῎Α­χραντε.  

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ. …

̉Απαύστως σὲ ἱκετεύω ὁ τάλας,* μὴ παρίδῃς τὸν σὸν δοῦλον, Παρθένε,* ἀλλὰ παράσχου ἐμοὶ τῷ ἀθλί­ῳ* ὑπομονὴν καὶ ταπείνωσιν, Δέσποινα,* καὶ  δί­δου μοι εὐθυπορεῖν* πρὸς ὁδοὺς τοῦ Σωτῆρος, Πανά­χραντε.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ …

Δεήσεις καὶ παρακλήσεις σὺ δέχου,* Θεοτόκε ῾Οδηγήτρια Κόρη,* καὶ τῷ Υἱῷ σου προσάγαγε ταύτας,* ἵνα ῥυσθῶμεν κινδύνων καὶ θλίψεων* καὶ δίδου ἡμῖν ταχυνῶς* ὑγιείαν καὶ ῥώμην, Μητρόθεε. 

Διάσωσον,* ἀπὸ κινδύνων, τοὺς δούλους σου, Θεοτόκε,* ὅτι πάντες μετὰ Θεόν* εἰς σὲ καταφεύγομεν,* ὡς ἄρρηκτον τεῖχος καὶ προστασίαν. 

῎Αχραντε,* ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύ­τως* ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώ­πησον,* ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν. 

Καί πάλιν Δέησις καὶ τὸ

Κοντάκιον Ἦχος β´. Προστασία.

Σὲ προστάτην τῶν Χριστιανῶν ὀνομάζομεν* καί ἀκοίμητον φρουρόν ἁπάντων καλοῦμέν σε·* μὴ παρίδῃς* ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνάς,* ἀλλὰ πρόφθασον, θαυματουργέ,* εἰς τήν βοήθειαν ἡμῶν τῶν θερμῶς δεο­μένων σου.* ῾Ρῦσαι ἡμᾶς ἐκ πλά­νης* καί σῶσον ἐκ τοῦ καρκίνου* τούς καταφεύγο­ντας πρός σέ,* Θεοτόκε ῾Ο­δηγήτρια.

Καὶ εὐθὺς τὸ Προκείμενον. ῏Ηχος δ´.

Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ. (δίς)

Στίχος. Ἄκουσον, θύγατερ, καὶ ἴδε, καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου, καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου, καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς σου, καὶ ἐπιθυμήσει ὁ Βασιλεὺς τοῦ κάλ­λους σου.

Τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ μνησθήσομαι. 

῾Ο ῾Ιερεύς: Καὶ ὑπὲρ τοῦ καταξιωθῆναι ἡμᾶς τῆς ἀκροά­σεως τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου …

῾Ο Χορός: Κύριε ἐλέησον (τρίς)

῾Ο ῾Ιερεύς: Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν ἁγίου Εὐαγγελίου, τὸ Ἀνάγνωσμα. Πρόσχωμεν.

῾Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε δόξα σοι.

̉Εν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἀναστᾶσα Μαριὰμ ἐπορεύθη εἰς τὴν ὀρεινὴν μετὰ σπουδῆς, εἰς πό­λιν Ἰούδα, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον Ζαχαρίου, καὶ ἠσπά­σατο τήν Ἐλισάβετ· καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ἡ Ἐλισά­βετ τὸν ἀ­σπασμὸν τῆς Μαρίας, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς, καὶ ἐπλήσθη Πνεύμα­τος Ἁγίου ἡ Ἐλισάβετ, καὶ ἀνεφώνησε φωνῇ μεγά­λῃ, καὶ εἶπεν· Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί, καὶ εὐλο­γημένος ὁ καρ­πὸς τῆς κοιλίας σου, καὶ πόθεν μοι τοῦτο, ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρὸς με; ἰδοὺ γάρ, ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου, ἐσκίρτη­σεν ἐν ἀγαλλιάσει τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ μου, καὶ μα­καρία ἡ πιστεύσασα, ὅτι ἔσται τελεί­ωσις τοῖς λελαλη­μένοις αὐτῇ παρὰ Κυρίου. Καὶ εἶπε Μαριάμ· Μεγαλύ­νει ἡ ψυχή μου τὸν Κύ­ριον, καὶ ἠγαλ­λίασε τὸ πνεῦμα μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ Σωτῆρι μου, ὅτι ἐ­πέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ· ἰδοὺ γάρ, ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί ὅτι ἐ­ποίησέ μοι μεγα­λεῖα ὁ δυνα­τός, καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐ­τοῦ. Ἔμεινε δὲ Μαριὰμ σὺν αὐτῇ ὡσεὶ μῆνας τρεῖς, καὶ ὑπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς. 

῾Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε δόξα σοι.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ. … Ἦχος β´.

Πάτερ, Λόγε, Πνεῦμα*, Τριὰς ἡ ἐν Μονάδι,* ἐξάλειψον τὰ πλήθη* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ νὺν καὶ ἀεὶ ...

Ταῖς τῆς Θεοτόκου,* πρεσβείαις, Ἐλεῆμον,* ἐξάλειψον τὰ πλήθη* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχος. Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξά­λειψον τὸ ἀ­νόμημά μου.

Ἦχος πλ. β´.  Ὅλην ἀποθέμενοι.

Μὴ ἐγκαταλείπῃς με* εἰς τῶν δαιμόνων τὰς χεί­ρας,* Παναγία Δέσποινα,* ἀλλὰ δέξαι δέησιν τοῦ ἱκέ­τους σου·* νόσοι κατέλαβον ὅλον μου τὸ σῶ­μα* καὶ τὸ ἄγχος μὲ κατέστησεν* ἀξιοθρήνητον* ὡς καὶ τῶν ἀνθρώπων περίγελων·* πάντοθεν πολεμού­μενον* καὶ παρηγορίαν οὐκ ἔχω πλὴν σου,* ῎Αχρα­ντε, ἁπάντων* ἀκοίμητος προστάτις καὶ φρου­ρός,* μὴ παραβλέπῃς τὴν δέησιν,* Γκούρας τὸ θησαύρισμα

῾Ο ῾Ιερεύς. Σῶσον ὁ Θεὸς τὸν λαὸν σου … 

῾Ο Χορός. Κύριε, ἐλέησον (δωδεκάκις)

῾Ο ῾Ιερεύς. ̉Ελέει καὶ οἰκτιρμοῖς …

ᾨδὴ ζ´. Οἱ ἐκ τῆς ̉ Ιουδαίας.

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

Παναγία Παρθένε,* ̉Ορθοδόξων τὸ καύχημα καὶ κραταίωμα* ἱκέτας μὴ παρίδῃς* καὶ μὴ ἐγκαταλείπῃς,* ἵνα πάντες κραυγάζωμεν·* Χαῖρε, Παρθένε ἁ­γνή,* πιστῶν ἡ βακτηρία.

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

̉Ο ρθοδόξων κατέστης* ἰατρὸς ὁ ἀνάργυρος, ῾Οδηγήτρια,* διὸ πιστῶν τὰ πλήθη* εἰς τὴν Μο­νὴν τῆς Γκούρας* καταφεύγουσι ᾂδοντας·* Χαῖρε, ὦ  μῆτερ Θε­οῦ,* βροτῶν χαρὰ καὶ κλέος.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ. …

̉Ατεκνίαν γυναίων* θεραπεύεις ταχέως, Θεομακάριστε,* διὸ καὶ αἱ ποθοῦσαι* υἱοὺς καὶ θυγατέρας* ἱ­κετικῶς σοῦ δέονται·* τέκνα παράσχου ἡ­μῖν,* ὦ Μῆτερ τοῦ ῾Υψίστου.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ. …

Μοναζόντων κατέστης* ἀρωγὸς καὶ προστάτις, Θεομακάριστε.* διὸ σὲ ἀνυμνοῦσιν καὶ σὲ δοξολογοῦσι* καὶ προσπίπτοντας ᾂδουσι·* σύ, Θεοτόκε ἁ­γνή,* ἐ­λέησον τὸν κόσμον. 

ᾨδὴ η´. Τόν Βασιλέα…

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

Σὲ τῶν ῾Ελλήνων* καὶ ̉Ορθοδόξων χορείαι* ἀνυμνοῦσιν  ἀπαύστως, Παρθένε,* καὶ πόθῳ  αἰτοῦσιν* ἰδεῖν Υἱοῦ σου δόξαν.

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

Τὴν νεολαίαν* ἐξ ἐθισμῶν ὀλεθρίων,* σὺ διάσω­σον τάχος, Παρθένε,* καὶ φύλαττε, Κόρη, ἐκ πλά­νης διαβόλου. 

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ … 

̉Ακαταπαύστως* πρὸ τῆς εἰκόνος σου, Κόρη,* ὡς ἱκέτης προσπίπτω ὁ τάλας* καὶ θερμῶς βοῶ σε* χαρᾶς σὺ ἔμπλισόν μοι.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ …

Τὸν Κύριόν μου* καὶ Λυτρωτὴν τῆς ψυχῆς μου* καθικέτευε δέομαι, Μῆτερ,* ἵνα ὁ ἀχρεῖος* ἰδῶ Θεοῦ τὴν δόξαν.

ᾨδὴ θ´. Κυρίως Θεοτόκον ...

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

Οὐράνωσον τὸν νοῦν μου* τῇ ἀγάπῃ, Κόρη,* τοῦ  σοῦ  Υἱοῦ καὶ ὁδήγει με πάντοτε* πρὸς μετανοί­ας εἰσόδους, ὡς ῾Οδηγήτρια.

῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

̉Ορθόδοξοι εἰς Γκούραν* προσέρχονται πόθῳ* καὶ ἐξαιτοῦσιν, Παρθένε, τὴν σκέπην Σου,* ἣν σὺ παράσχου ταχέως* αὐτοῖς, Μητρόθεε.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ …

̒Ημᾶς τοὺς ̉Ορθοδόξους* στήριξον τῇ πίστει* καὶ τοῦ Υἱοῦ Σου τὴν δόξαν ἀξίωσον* ἰδεῖν οἱ ἀχρεί­οι,* Θεοκοινώνητε. 

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ. …

Θερμῶς σὲ ἱκετεύω, Μῆτερ τοῦ Δεσπότου,* ἐκ τῶν παθῶν, ἱκέτην, ἀπάλλαξον* καὶ ἐκ χει­ρῶν τῶν δαιμόνων* σὺ με διάσωσον. 

Καὶ εὐθὺς τὰ Μεγαλυνάρια.

῎Αξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς,* μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον,* τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμη­τον,* καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.* Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ* καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ,* τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦ­σαν,* τὴν ὄντως Θεοτό­κον, σὲ μεγαλύνομεν.

῎Εφορος προστάτις τε καὶ φρουρὸς* τῆς Μονῆς τῆς Γκούρας* ἀνεδείχθης σύ, Μαριάμ,* διὸ πι­στῶν τὰ πλήθη* προσέρχονται ἐκεῖσε* καὶ πόθῳ ἀνυ­μνοῦσι* τὰ μεγαλεῖα Σου.

Πίστει ἀναβαίνουσι οἱ πιστοὶ* εἰς τὴν Μονὴν τῆς Γκούρας,* ἵνα λάβωσι παρὰ Σου,* Κεχαριτωμέ­νη,* εἰρήνην καὶ γαλήνην,* ἃ δαψιλῶς παρέ­χεις* πᾶ­σι τοῖς θέλουσι. 

Χαῖρε, ῾Οδηγήτρια Μαριάμ,* ̉Ορθοδόξων κλέ­ος* μοναζόντων ἡ ὁδηγός* καὶ τῶν εἰσιόντων* εἰς τὴν  Μονὴν τῆς Γκούρας* ἀκοίμητος προστάτις καὶ καταφύγιον.

Τὴν σεπτὴν εἰκόνα Σου προσκυνῶ* τὴν θησαυρισμένην* ἐν τῇ Γκούρᾳ, ὦ Μαριάμ,* ἥτις ἀδαπά­νως* τοὺς ὄγκους θεραπεύει* καὶ τοῖς πιστοῖς πα­ρέχει* Θεί­αν ἀντίληψιν. 

Δεῦτε εἰς τὴν Γκούραν πανευλαβῶς*  ̉̉Ορθοδό­ξων τάξεις,* ἵνα λάβητε ταχυνῶς* ἰάσεις ποι­κίλας* παρὰ τῆς Θεοτόκου, ἃς ἀκαταπαύστως* πα­ρέχει ἅ­πα­σι.  

Παίγνιον δαιμόνων, ὦ Μαριάμ,* γέγονα ὁ τά­λας,* διὸ τρέμω καὶ δειλιῶ* καὶ πρὸ τῆς εἰκό­νος* εἰς τὴν Μονὴν τῆς Γκούρας* γονυκλεινῶς προ­σφεύγων* σῶσον με, δέομαι  

Χαίροις, ὦ Βασίλισσα, τοῦ παντὸς* φύλαξ ἀνεδείχθης*  ̉Ορθοδόξων χριστιανῶν* καὶ τῶν εἰσιόντων* εἰς τὴν Μονὴν τῆς Γκούρας* χαρὰ καὶ εὐφρο­σύ­νη* καὶ τεῖχος ἄσειστον. 

Δέσποινα καὶ Μῆτερ τοῦ ̉Ιησοῦ* πάντων παρακλήσεις* σὺ προσάγαγε σῷ Υἱῷ* καὶ ἐκ τῶν κινδύνων* διάσωσον Σὴν μάνδραν* τὴν ἐπικεκλημένην* Γκούρα, Θεόνυμφε. 

Στειρώσεις τῶν γυναίων, Θεοῦ τροφέ,* ταχὺ δια­λύ­εις καὶ τὴν λύπην Σὺ ἀφαιρεῖς* διὸ εἰς τὴν Γκού­ραν* προσέρχονται ἀσμένως* χοροὶ τῶν  ̉Ορθο­δόξων* καὶ Σὲ δοξάζουσι. 

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί,* Πρόδρομε Κυ­ρί­ου,* Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς,* οἱ Ἅγιοι Πά­ντες,* με­τὰ τῆς Θεοτόκου,* ποιήσατε πρεσβείαν,* εἰς  τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.

   Εἶτα τὸ Τρισάγιον, Δόξα Πατρὶ… Παναγία Τριάς … Δόξα Πα­τρὶ … Πάτερ ἡμῶν … Ὅ­τι Σοῦ ἐ­στιν ... καὶ

τὸ  ̉Απολυτίκιον. ῏Ηχος γ´. Θείας πίστεως.

Γκούρας ἔφορος καὶ πολιοῦχος* καὶ ἀκοίμητος φρουρὸς ἐδείχθης,*  Θεοτόκε σεμνὴ ῾Οδηγήτρι­α,* σὺ τῶν ἀτέκνων κατέστης τὸ ἔρεισμα* καὶ ἀσθε­νῶν ἰατρὸς ὁ ἀ­λάνθαστος,* Κόρη ἔνδοξε,* μονα­ζουσῶν θεῖον πρότυ­πον* τὸν σὸν Υἱὸν καθικέτευε* δωρήσασθαι ἡμῖν* τὸ μέγα ἔλεος.

῾Ο ῾Ιερεύς. ̉ Ελέησον ἡμᾶς ὁ Θεός … καὶ μνημονεύει τὰ  όνόματα  τῶν  πιστῶν,  ὑπὲρ  ὧν τελεῖται ἡ  Παράκλησις καὶ ποιεῖ τὴν ἀπόλυσιν.

Δόξα σοι Χριστὲ ὁ Θεὸς, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν. Κύριε …

῾Ο χορός. Δόξα Πατρὶ … Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ … Κύριε, ἐλέησον (τρίς) Πάτερ, ἅγιε εὐλόγησον.

   Τῶν πιστῶν ἀσπαζομένων τὰς εἰκόνας τῶν ῾Αγί­ων ψάλλομεν τὰ ἑξῆς:

Ἦχος β’. Ὄτε ἐκ τοῦ ξύλου.

Πάντας τοὺς προστρέχοντας πιστῶς* πρὸ τῆς ἱε­ρᾶς σου εἰκόνος,* ὦ Θεοτόκε ἁγνή,* δίδου σὺ με­τάνοι­αν,* ὑπομονὴν καὶ χαράν,* φωτισμὸν καὶ ταπείνωσιν,* εἰρήνην καὶ πίστιν,* ἄγγελον ἀκοίμη­τον* καὶ ὁδηγὸν ἀ­σφαλῆ.* Μῆτερ τοῦ Θεοῦ τοῦ ῾Υ­ψίστου,* Γκούρας ἀνε­δείχθης προστάτις* καὶ τῶν  ̉Ορθοδόξων καταφύγιον. 

῏Ηχος πλ. δ´.

Δέσποινα, πρόσδεξαι* τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου* καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς* ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ  θλίψεως.

῏Ηχος β´.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου* εἰς σὲ ἀνατίθημι,* Μῆ­τερ τοῦ Θεοῦ,* φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου. 

῏Ηχος α´.

Τῇ πρεσβεία Κύριε,* πάντων τῶν ἁγίων,* καὶ τῆς Θεοτόκου,* τὴν σὴν εἰρήνην δὸς ἡμῖν,* καὶ ἐλέησον ἡμᾶς,* ὡς μόνος οἰκτίρμων 

῾Ο ῾Ιερεύς ἤ ὁ Προεστώς. 

Δι̉  εὐχῶν τῶν ῾Αγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε  ̉Ιη­σοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.

̉Αμήν

Τὸ καθολικὸ τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς Γκούρας Τρικάλων