Ομολογία πίστεως κληρικών και λαϊκών της Εκκλησίας της Κύπρου

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΑΪΚΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Με αφορμή την κατάφορη αδικία που, κατά τη συνείδηση πολλών πιστών, γίνεται εις βάρος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού – Θεολογική και κανονική διακήρυξη υπέρ της ακεραιότητας της Ορθοδόξου πίστεως και της πιστότητας στην Πατερική Παράδοση

…………………………………

Με συναίσθηση της ευθύνης μας απέναντι στον Θεό, στην Εκκλησία και στην ιερή παρακαταθήκη των Αγίων Πατέρων, κληρικοί και λαϊκοί της Εκκλησίας της Κύπρου αισθανόμαστε την ανάγκη να διατυπώσουμε δημόσια την ομολογία της πίστεώς μας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι δημιούργημα ανθρώπινων αποφάσεων ούτε αποτέλεσμα ιστορικών συμβιβασμών. Είναι το Σώμα του Χριστού, θεμελιωμένο στην αποστολική παράδοση και στην αδιάκοπη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων.

Η πίστη αυτή διαφυλάχθηκε μέσα από αιώνες διωγμών και αιρέσεων χάρη στους αγώνες των Αγίων, οι οποίοι δεν δίστασαν να συγκρουστούν με αυτοκράτορες, πατριάρχες και ισχυρούς της εποχής όταν διακυβευόταν η αλήθεια της πίστεως.

Η Εκκλησία μας γνωρίζει μεγάλους ομολογητές όπως:

•τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό, ο οποίος στάθηκε μόνος του απέναντι σε μια σύνοδο που επιδίωκε ένωση με τους Λατίνους χωρίς επιστροφή στην Ορθόδοξη πίστη·

•τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, ο οποίος προτίμησε εξορία και βασανιστήρια παρά να αποδεχθεί αλλοίωση της διδασκαλίας της Εκκλησίας·

•τον Άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη, ο οποίος δίδαξε ότι όταν απειλείται η πίστη, η σιωπή δεν είναι ταπείνωση αλλά προδοσία της αλήθειας.

Η Εκκλησία, μέσα από τους Ιερούς Κανόνες της, έθεσε σαφή όρια για την προστασία της πίστεως.

•Ο 10ος Αποστολικός Κανόνας απαγορεύει την εκκλησιαστική κοινωνία με όσους βρίσκονται εκτός της Ορθόδοξης πίστης.

•Ο 11ος Αποστολικός Κανόνας καταδικάζει τη συμμετοχή σε κοινές προσευχές με αιρετικούς.

•Ο 45ος Αποστολικός Κανόνας ορίζει ότι επίσκοπος ή πρεσβύτερος που προσεύχεται μαζί με αιρετικούς πρέπει να υπόκειται σε εκκλησιαστική ποινή.

•Ο 46ος Αποστολικός Κανόνας τονίζει ότι η Εκκλησία δεν μπορεί να αναγνωρίσει τα μυστήρια αιρετικών ως ισότιμα με τα μυστήρια της Ορθοδοξίας.

•Ο 65ος Αποστολικός Κανόνας απαγορεύει τη συμμετοχή των πιστών σε λατρευτικές τελετές αιρετικών.

Η ίδια διδασκαλία επιβεβαιώνεται και από τις τοπικές συνόδους της Εκκλησίας.

•Ο 33ος Κανόνας της Συνόδου της Λαοδικείας απαγορεύει την κοινή προσευχή με αιρετικούς ή σχισματικούς.

•Ο 32ος Κανόνας της ίδιας Συνόδου ορίζει ότι οι πιστοί δεν πρέπει να λαμβάνουν ευλογίες από αιρετικούς.

•Ο 9ος Κανόνας της Συνόδου της Καρθαγένης υπογραμμίζει ότι οι ποιμένες της Εκκλησίας οφείλουν να διαφυλάσσουν την καθαρότητα της πίστεως και να αποφεύγουν κάθε ενέργεια που προκαλεί σύγχυση στο πλήρωμα της Εκκλησίας.

Η παράδοση αυτή επαναλαμβάνεται σε όλη την ιστορία της Εκκλησίας.

Οι Άγιοι Πατέρες δεν αντιμετώπισαν τις αιρέσεις με διπλωματία ή συμβιβασμούς αλλά με σαφή και δημόσια ομολογία πίστεως.

Η ενότητα της Εκκλησίας δεν θεμελιώνεται στην εξωτερική συνεργασία ούτε σε θεσμικές συμφωνίες. Θεμελιώνεται στην κοινή ομολογία της αλήθειας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι μία «εκδοχή» του Χριστιανισμού μεταξύ άλλων. Είναι η μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία.

Για τον λόγο αυτό κάθε ενέργεια που δημιουργεί την εντύπωση εξίσωσης της Ορθοδοξίας με ετεροδόξες διδασκαλίες ή κάθε πράξη που προκαλεί σύγχυση ως προς τα όρια της εκκλησιαστικής κοινωνίας προκαλεί εύλογη ανησυχία στο πλήρωμα της Εκκλησίας.

Η ανησυχία αυτή γίνεται ακόμη εντονότερη εξαιτίας της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό, τον οποίο πολλοί πιστοί θεωρούν ότι υφίσταται σοβαρή αδικία, παρά το γεγονός ότι είναι γνωστός για την προσήλωσή του στην Ορθόδοξη παράδοση και στη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων.

Η Εκκλησία πάντοτε τιμούσε τους ποιμένες που ομολογούσαν την πίστη με παρρησία.

Για τον λόγο αυτό απευθύνουμε ταπεινή αλλά σαφή έκκληση προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου:

Να εξετάσει με σοβαρότητα τα ζητήματα που έχουν προκαλέσει σκανδαλισμό στους πιστούς.

Να διαβεβαιώσει με σαφή τρόπο ότι η Εκκλησία της Κύπρου παραμένει πιστή στην Ορθόδοξη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων.

Να ζητηθεί, εφόσον κριθεί αναγκαίο, σαφής και δημόσια ομολογία πίστεως ώστε να διαλυθεί κάθε αμφιβολία και να αποκατασταθεί η ειρήνη στην Εκκλησία.

Η Εκκλησία πάντοτε αντιμετώπιζε τέτοια ζητήματα μέσα από συνοδικές διαδικασίες, με διάκριση αλλά και με πιστότητα στους Ιερούς Κανόνες.

Οι πιστοί δεν επιδιώκουν σύγκρουση.

Επιδιώκουν την αλήθεια.

Δεν επιθυμούν διχασμό.

Επιθυμούν καθαρότητα πίστεως.

Η πίστη των Αγίων Πατέρων είναι ο θησαυρός της Εκκλησίας. Και αυτόν τον θησαυρό οφείλουμε να τον διαφυλάξουμε ακέραιο.

Αυτή είναι η ομολογία μας.

Αυτή είναι η ευθύνη μας.

Και αυτή την πίστη δεν μπορούμε να την διαπραγματευτούμε.