10 + 2 καυτά ερωτήματα προς τον Μακαριώτατο για τη «δίκη» του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού (κατάφορα άδικη)

10 + 2 καυτά ερωτήματα προς τον Μακαριώτατο για τη «δίκη» του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού (κατάφορα άδικη)

Η «δίκη» του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού δεν μπορεί πια να παρουσιαστεί ως μια «τυπική» εκκλησιαστική διαδικασία. Τα γεγονότα, οι χειρισμοί και οι αποφάσεις που ελήφθησαν δημιουργούν έντονη την αίσθηση μεθοδευμένης πορείας — όχι προς την αλήθεια, αλλά προς έναν προδιαγεγραμμένο στόχο: την έκπτωση του Μητροπολίτη.

Τα γεγονότα θέτουν ευθέως τα ακόλουθα ερωτήματα προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο, που δεν μπορούν να παρακαμφθούν:


•Γιατί καλέσατε τον Τυχικό σε σύνοδο χωρίς να του δώσετε εγκαίρως και σαφώς τις κατηγορίες ούτε καν να του πείτε ότι καλείται σε δίκη — ή μήπως ο σκοπός ήταν να τον φέρετε απροετοίμαστο και ευάλωτο;


•Γιατί κάνατε κατ’ ιδίαν συναντήσεις με μέλη της Συνόδου πριν από τη συνεδρία — ή μήπως η απόφαση είχε ήδη ληφθεί και η Σύνοδος ήταν απλώς όργανο επικύρωσης;


•Γιατί δημιουργήθηκε συστηματικά αρνητικό κλίμα εις βάρος του — ή μήπως έπρεπε πρώτα να υπονομευθεί η αξιοπρέπεια και το κύρος του για να γίνει πιο εύκολη η εκδίωξή του;


•Γιατί οι κατηγορίες άλλαζαν συνεχώς και προσαρμόζονταν — ή μήπως οι κατηγορίες δεν ήταν ποτέ ο στόχος αλλά το εργαλείο για να επιτευχθεί η «απομάκρυνση»;


•Γιατί δεν εφαρμόζονται τα ίδια μέτρα για όλους (και για σας για ίδιες κατηγορίες) — ή μήπως η αυστηρότητα ενεργοποιείται μόνο όταν εξυπηρετεί προσωπικές ή κρυφές σκοπιμότητες;


•Γιατί σπεύσατε να αναλάβετε άμεσα τον έλεγχο της Μητρόπολης Πάφου — ή μήπως ήθελε να αποκλειστεί οποιοδήποτε στοιχείο που θα μπορούσε να σας εκθέσει;

•Γιατί αποφύγατε μια καθαρή, ανοιχτή και πλήρως τεκμηριωμένη δίκη — ή μήπως μια πραγματική διαδικασία θα ανέτρεπε όλο τον σχεδιασμό;

•Γιατί αγνοήσατε τις εκκλήσεις του Τυχικού για δικαιοσύνη και διαφάνεια — ή μήπως φοβηθήκατε ότι η πλήρης αλήθεια θα σας εκθέσει;


•Γιατί όλα τα βήματα της διαδικασίας οδηγούσαν με ακρίβεια σε μία και μόνο κατάληξη — ή μήπως η «δίκη» δεν ήταν ποτέ δικαιοσύνη αλλά ένα όχημα για προκαθορισμένη τιμωρία;


•Γιατί οι κατηγορίες παρουσιάζονται ως αιτία — ή μήπως είναι το άλλοθι για να «καθαριστεί» ένας ανεπιθύμητος παράγοντας που γνωρίζει πολύ περισσότερα;


•Γιατί φαίνεται ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο όσα επισήμως αποδίδονται — ή μήπως υπάρχουν σκοτεινά, ανεπιθύμητα μυστικά που δεν πρέπει να βγουν στο φως;


•Γιατί η διαδικασία αφήνει την αίσθηση μεθοδευμένης εκδίκασης και όχι αναζήτησης αλήθειας — ή μήπως η απονομή δικαίου ήταν το τελευταίο που σας ενδιέφερε;


Και, στο τέλος, μένουν τα πιο καυτά ερωτήματα που αφορούν το κύρος και την ιστορία της Εκκλησίας:

• Θα είναι υπερήφανη η Εκκλησία της Κύπρου στην ιστορία για μια «δίκη» που θυμίζει παρωδία;

• Φοβάστε να κάνετε πραγματική δίκη, γιατί κινδυνεύετε να εκτεθείτε και να αποκαλυφθούν λάθη σας;

• Τι λέτε στην πανορθόδοξη κοινότητα που δικαιώνει τον Τυχικό και κατακρίνει τις ενέργειες σας;

Όταν η διαδικασία θυμίζει μεθοδευμένη εκδίκαση και όχι αναζήτηση αλήθειας, τότε το πλήγμα δεν αφορά μόνο έναν ιεράρχη. Αγγίζει το ίδιο το κύρος της Εκκλησία της Κύπρου και την εμπιστοσύνη των πιστών της. Η σιωπή σε αυτή την περίπτωση δεν προστατεύει κανέναν — εκθέτει όλους.

Πιστοί της Εκκλησίας της Κύπρου και Ελλάδας