Γιά τίς προγαμιαῖες σχέσεις ἤ Γιατί σήμερα ἔχουν τόσο πληθυνθεῖ τά διαζύγια;

Γιά τίς προγαμιαῖες σχέσεις

ἤ Γιατί σήμερα ἔχουν τόσο πληθυνθεῖ τά διαζύγια;

    Παναγιώτης Ν. Γκουρβέλος, Καθηγητής Θεολόγος

     Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026: μνήμη τῶν ἁγίων ἱερομάρτυρος Βλασίου καί Θεοδώρας τῆς Αὐγούστας, σημειώνει τό Χριστιανικό ἑορτολόγιο καί ἡ χαρά καί εὐφροσύνη μας γίνεται ἀκόμα μεγαλύτερη, διότι τήν ἡμέρα αὐτή ἡ Ἐκκλησία μας ἀνακήρυξε Ἁγίους τούς, ἤδη στήν συνείδηση ὅλων τῶν χριστιανῶν ἀναγνωρισμένους ὡς Ἁγίους, παπά -Τύχωνα τόν Ἁγιορείτη (+1968), τόν  πνευματικό τοῦ Ἁγίου Παϊσίου  καί μοναχό Γεώργιο τόν Ἁγιορείτη (+1886), τόν ἐπονομαζόμενο Χατζη-Γεώργη. Ἡ κατάταξη αὐτῶν τῶν δύο νέων ἁγίων στό ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας ἦλθε ὡς καρπός τῆς ὁσιακῆς βιοτῆς τους, ἀναφέρεται στήν σχετική ἀνακοίνωση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Καί βέβαια ὁσιακός βίος σημαίνει νηστεία, ἐγκράτεια καί ἀδιάλειπτη προσευχή.

    Ὅμως στήν ἐποχή μας πνέει ἄνεμος ἡδονιστικός, δηλαδή ἀντι-ὁσιακός καί  ἀντι-ἀσκητικός. Καί ὅσον ἀφορᾶ τήν περί ἔρωτος ἠθική, τό σύγχρονο πνεῦμα ἀντιστρατεύεται λυσσαλέα τήν χριστιανική ἀρετή τῆς ἐγκράτειας, τῆς ἁγνότητας καί παρθενίας, ἀποδέχεται καί εὐλογεῖ τήν πορνεία, δηλαδή τίς προγαμιαῖες σχέσεις καί τήν μοιχεία, δηλαδή τήν καταπάτηση τῆς συζυγικῆς πίστης καί κηρύσσει μεγαλοφώνως καί ἀνερυθριάστως τήν ἀπόλυτη σεξουαλική ἐλευθερία. Ἀλλά γιατί ἡ Ἐκκλησία καταδικάζει τίς προγαμιαῖες σχέσεις, ἀγκαλιάζοντας ὅμως τόν ἁμαρτωλό;

    Ι)Ὁ σοφός λαός μας λέει: «Ὅ,τι μικρομάθεις, δέν γερονταφήνεις». Καί ἔχει ἀπόλυτο δίκηο: Ἄν ἀπό μικρός ἐθισθεῖς στήν ἐλεύθερη σεξουαλική ζωή, πολύ δύσκολα θά κόψεις, πολύ δύσκολα θά ὑπερνικήσεις αὐτή τήν κάκιστη συνήθεια ὅταν παντρευτεῖς. Αὐτή τήν ἀλήθεια ἐπικυρώνει καί μέ θεῖο φωτισμό ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Ὁ πρό τοῦ γάμου σωφρονῶν, πολλῷ μᾶλλον μετά τόν γάμον. Ὁ δέ μαθών πορνεύειν πρό τοῦ γάμου, καί μετά τόν γάμον τοῦτο ποιήσει!» (Ἰω. Χρυσοστόμου, ὁμιλία Θ΄ εἰς τήν Α΄ Τιμοθ. Migne 62.546, στό Παναγιώτου Γ. Στάμου: «Ἡ νεότης καί τά προβλήματα αὐτῆς», Ἀθῆναι 1982, σ. 22). Βλέπουμε πώς ὁ ἱερός Πατήρ εἶναι ἐν προκειμένῳ σαφέστατος: Ὅποιος πορνεύει πρίν ἀπό τόν γάμο, τό ἴδιο θά πράττει καί μετά τόν γάμο. Καί ἀντίστροφα, ὅποιος εἶναι ἐγκρατής καί σώφρων πρό τοῦ γάμου, πολύ περισσότερο θά εἶναι ἐγκρατής μετά τόν γάμο του.

   Ἀλήθεια, γιατί ἔχουν τόσο πολύ αὐξηθεῖ τά διαζύγια στίς ἡμέρες μας; Ἡ τραγική αὔξηση τῶν διαζυγίων σήμερα, νομίζω ὅτι ὀφείλεται σέ δύο κυρίως λόγους: ὁ πρῶτος λόγος εἶναι αὐτός πού προανέφερα, δηλαδή ἡ ἐλεύθερη, ἤ μᾶλλον ἀσύδοτη σεξουαλική ζωή πρό τοῦ γάμου (=πορνεία). Ἡ ἐλεύθερη σεξουαλική ζωή πρό τοῦ γάμου (=πορνεία) γίνεται ἐλεύθερη, ἤ μᾶλλον ἀσύδοτη σεξουαλική ζωή  μετά τόν γάμο (=μοιχεία). Μέ ἄλλα λόγια, ἡ πορνεία (=προγαμιαία σχέση) προετοιμάζει καί προμηνύει τήν μοιχεία (=ἐξώγαμη σχέση).

   Καί ὁ δεύτερος λόγος τῆς ἐκρηκτικῆς δυστυχῶς αὔξησης τῶν διαζυγίων εἶναι ἀσφαλῶς ὁ ἀχαλίνωτος, ὁ κυριολεκτικά ἑωσφορικός ἐγωϊσμός: μέχρι τήν δεκαετία τοῦ ‘70 καί τοῦ ‘80, στήν οἰκογένεια γινόταν ὅ,τι ἤθελε ὁ ἄντρας. Ἀπό τότε μέχρι καί σήμερα, λόγω τῆς γυναικείας χειραφέτησης, ἡ γυναίκα προβάλλει καί αὐτή ἀνυποχώρητα τόν δικό της ἐγωϊσμό καί ἔτσι ἐπέρχεται ἡ ἀναπόφευκτη ρήξη, ἡ σύγκρουση καί τελικά τό διαζύγιο. Ἀλήθεια, ποῦ ἐπῆγε σήμερα ἡ γνήσια, θυσιαστική ἀγάπη τῶν συζύγων; Ἐψύγη ἡ χριστιανική θυσιαστική ἀγάπη (Ματθ. 24,12), τήν κατάπιε ὁ τεράστιος ἐγωϊσμός καί τῶν δυό!

    IΙ)Πολύ συχνά στίς προγαμιαῖες σχέσεις δέν ὑπάρχει ἀληθινός ἔρωτας μεταξύ ἄντρα καί γυναίκας, ἀλλά ὑπάρχει μόνο ἀμοιβαία χρήση τοῦ ἑνός ἀπό τόν ἄλλο γιά σεξουαλική ἱκανοποίηση. Γι’ αὐτό, στίς περισσότερες φορές οἱ σχέσεις αὐτές διαλύονται, γιά νά ἀκολουθήσει κατόπιν καινούργια σχέση, μετά νά διαλυθεῖ κι’ αὐτή, γιά νά τήν διαδεχθεῖ μιά ἀκόμη σχέση καί οὕτω καθ’ ἑξῆς.

    ΙΙΙ)Γράφει καί πάλι ὁ ἱερός Χρυσόστομος, ὁ θεοφόρος Πατέρας ἀλλά ταυτόχρονα καί βαθύς γνώστης τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης: «Ταχέως αὐτοῖς, δηλαδή τοῖς νέοις γυναῖκας ἄγωμεν, ὥστε καθαρά αὐτῶν καί ἀνέπαφα (=ἁγνά) τά σώματα δέχεσθαι τήν νύμφην. Οὗτοι οἱ ἔρωτες θερμότεροι!» (Ἰω. Χρυσοστόμου, ὅ.π.). Προτρέπει ὁ σοφός Πατήρ καί παρακαλεῖ τούς νέους νά νυμφεύνται σέ νεαρή ἡλικία, ὥστε νά εἰσέρχονται στό γάμο τους ἁγνοί καί καθαροί, διότι αὐτή ἀκριβῶς ἡ ἐρωτική σχέση τῶν συζύγων εἶναι θερμότερη, εἰλικρινέστερη, σταθερότερη, πιό ἀνθρώπινη, χωρίς νά σκιάζεται καί χωρίς νά ἀμαυρώνεται ἀπό προηγούμενες σεξουαλικές ἐμπειρίες.

    IV)Τέλος, τό ἦθος τοῦ Χριστιανισμοῦ εἶναι ἐσχατολογικό, οὐράνιο, ἀσκητικό: Πρῶτα ἱεραρχοῦνται τά πνευματικά καί αἰώνια ἀγαθά, καί κατόπιν τά ὑλικά, τά πρόσκαιρα καί φθαρτά. «Ζητεῖτε πρῶτον τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί πάντα ταῦτα (=τά ἀναγκαῖα ἐπίγεια ἀγαθά) προστεθήσεται ὑμῖν» (Ματθ. 6, 33), μᾶς διδάσκει ὁ ἀδιάψευστος λόγος τοῦ Κυρίου. «Ἄνω σχῶμεν τάς καρδίας», μᾶς παραγγέλλει ὁ λειτουργός, κατά τήν Θεία Λειτουργία.

   Ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ χριστιανοί, ἔγγαμοι καί ἄγαμοι πρέπει νά ἔχουμε διαρκῶς στήν καρδιά μας τά λόγια τοῦ Εὐαγγελίου: «Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν» (Ἑβρ. 13, 14). Διότι καί οἱ ἔγγαμοι χριστιανοί ὀφείλουν νά ἐγκρατεύονται σεξουαλικά, τίς Τετάρτες, τίς Παρασκευές καί κατά τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, τοὐτέστιν κατά τίς ἡμέρες καί περιόδους πού ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει θεσπίσει νά νηστεύουμε.  Καί ὅλοι οἱ χριστιανοί καλούμαστε ἀπό τόν Χριστό μας «ἵνα μὴ σκοπῶμεν τὰ βλεπόμενα ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα· τὰ γὰρ βλεπόμενα πρόσκαιρα, τὰ δὲ μὴ βλεπόμενα αἰώνια»(Β΄Κορινθ. 4,18). Ἀμήν!

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026