ΖΑΚΧΑΙΟΥ
(ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΟΥ)
«Ζακχαῖε· σπεύσας
κατάβηθι».
Ὁ κλίνας τούς οὐρανούς τῇ ἀφάτῳ Αὐτοῦ κενώσει ἦλθε γιά νά σηκώσει στούς ὥμους τό «ἀπολωλός» πρόβατον· δηλαδή νά ἀπαλλάξει ὅλην τήν ἀνθρωπότητα ἀπό τήν ἁμαρτία καί νά τήν σώσει.
Ἐνηνθρώπησε,
λαβών «δούλου» Μορφήν· θέλοντας νά ἀναζητήσει καί διδάξει στόν κάθε ἕνα, τόν
πλοῦτον τῆς «πτωχείας» καί τήν πτωχεία
τοῦ ἐπιγείου πλούτου. Ἐπιθυμία τοῦ Ἰησοῦ εἶναι νά φανερώσει σήμερα τό βδέλυγμα
τῆς ὑψηλοφροσύνης πού δέν μπορεῖ καθόλου νά ἀναπαύσει τόν Θεόν.
Θέλησε λοιπόν μέ
τήν γνώση τῆς εὐσεβείας καί τῆς φιλοξενίας στό σπίτι τοῦ ἀρχιτελώνου Ζακχαίου,
νά γίνει ἡ ἀρχή στόν πόλεμο ἐναντίον τῶν παθῶν τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος, γιά
νά καθαρίσει ἡ καρδιά μέ τά δάκρυα τῆς μετανοίας. Ἡ κατάσταση αὐτή, ἐν Χάριτι, ἀνεβάζει
τήν ψυχή μέ τήν ἐμπιστοσύνη στά λόγια τοῦ Ἰησοῦ στά ὕψη, στῶν ἀθεάτων τά κάλλη·
ἀνοίγει δέ τό ὀπτικόν τῆς βουλήσεως, ὥστε νά μισήσει τό πάθος τῆς ἄπιστης
φιλαργυρίας καί σκληροκαρδίας.
Ἔτσι μέ τήν
θεωρία τῶν ὑψηλῶν νοημάτων καί τήν δύναμη τῆς ταπεινοφροσύνης ἡ καρδιά σηκώνει
τά ὅπλα ἐναντίον τοῦ πνεύματος τῆς φιλοδοξίας, τῆς ἀδικίας, καί τοῦ ἀθέμιτου
πλουτισμοῦ. «...ἰδού τά ἡμίσῃ τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς
πτωχοῖς, καί εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν».
Ἀκριβῶς ἀδελφοί,
μέ τά ὅπλα τῆς πίστεως καί τήν μάχαιρα τοῦ Πνεύματος, δηλαδή τόν λόγο τοῦ Θεοῦ
Λόγου, ἀφοῦ καταργηθεῖ τό πάθος τῆς φιλαυτίας, φιληδονίας, φιλαργυρίας, εἰσερχόμεθα
στά βασίλεια τῆς ἀγάπης μέ τούς πλουσιότατους θησαυρούς τῆς ἐλπίδος πρός τόν
Θεόν.
Ἀνεβαίνουμε μέ τά
φτερά τῶν ἀρετῶν στό ὕψος τῆς μυστικῆς θεολογίας· ἐκεῖ ἡ ἄκτιστος Τριαδική
Χάρις μεταποιεῖ ἀρχιτελῶνες εἰς Ἀποστόλους τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ, καθώς ἀκούσαμε
στό Εὐαγγέλιο καί εἴδαμε στόν Ἀπόστολο καί ἱερομάρτυρα Ζακχαῖο.
Γλυκύτατε
Ναζαρινέ Ἰησοῦ· ἀναμφισβητήτως εἰς ὅλην τήν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, Ἐσύ
εἶσαι ἡ κορωνίς τῆς ἀμέμπτου ταπεινώσεως. Γνωρίζεσαι ὡς τό αὐτόχρημα εἰς πᾶν εἶδος
ἀρετῆς καί παν-ὑπερτέλειον πρότυπον ὑπό τόν ἥλιον παντός αἰῶνος καί πάσης ἐποχῆς
τοῦ ὅλως ἀμέμπτου ἡθικοῦ βίου.
Ὁ ἱστάμενος
μόνος, Ἰησοῦ μου, ἐν μέσῳ τῶν Ἁγίων σου Ἀποστόλων, τῶν Δώδεκα καί τῶν Ἑβδομήκοντα·
ἔτι δέ καί ἐν μέσῳ τῶν ἀπειραρίθμως ἀπειραρίθμων υἱῶν τῶν ἀνθρώπων· τῶν ἀποστολικῶν
Πατέρων· τῶν διδασκάλων καί Φωστήρων τῆς οἰκουμένης, ὅπως καί τοῦ ἑορταζομένου
σήμερα ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Ναζιανζηνοῦ.
Ἁγίου Πατρός,
θεολόγου καί ποιητοῦ· ταπεινοῦ καί πράου, τοῦ φθάσαντος, κατά Χάριν, εἰς τήν
κορυφήν τῆς ἀνθρωπίνης τελειότητος· καί πού τό Ἅγιον Πνεῦμα χαρίτωσε καί ἀνεβίβασε
ὑπεράνω παντός ἄλλου Ἱεράρχου, ὥστε νά ἐξηγήσει Αὐτός ἀκριβῶς τό μυστήριον τοῦ
τρίτου Προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος· καί πού ὑπερβαίνει πάσης ἐννοίας πνευματικῆς
ὡραιότητος, κάθε ἄλλην διδασκαλία περί τοῦ Παρακλήτου εἰς τούς αἰῶνας.
Δεῦτε ἴδετε
χριστιανοί μου καί σύσσωμος ἡ αἰσθητή καί ἔνυλος πραγματικότης καί πᾶν τό μετά
χρόνου πεποιημένον, τήν πνευματική ὡριμότητα τοῦ θεολόγου Ἱεράρχου Πατρός.
Ὑπερδεδόξαστε καί
ὑπερθαύμαστε ἠγαπημένε Ἰησοῦ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος· ἡ πρόνοιά Σου ἀνέκφραστος!!!
Κύριε, Σύ, ὁ μονογενής Λόγος καί συναΐδιος τῷ Πατρί καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι. Ἐσύ
πέμπεις τό Πνεῦμα, τό ἐκ τοῦ Πατρός ἐκπορευόμενον καί ἐν Υἱῷ ἀναπαυόμενον. Πνεῦμα
βουλῆς καί ἰσχύος, πνεῦμα γνώσεως καί εὐσεβείας, πνεῦμα φόβου Θεοῦ· Τό Πνεῦμα τῷ
ἰδίως καί κυρίως Ἅγιον καί μόνη Πηγή τοῦ ἁγιασμοῦ· καί, τῆς ἐν Χριστῷ τῇ εὐδοκίᾳ
τοῦ Πατρός, καθαρότητος.
Φρονοῦμε, ἁγία
γερόντισσα, ἔτσι ἀκριβῶς δίδαξαν καί διδάσκουν οἱ Λειτουργοί τῶν μυστηρίων τῆς Ὀρθοδόξου
Ἐκκλησίας.
Οὕτως, ὑπέρ ἐκ
περισσῶς καί οἱ σήμερον μνημονευόμενοι Ἅγιοι
δίδαξαν: Ὁ κεκλημένος ἐκ τοῦ Πατρός, δι’ Υἱοῦ, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, Ἀπόστολος
Ζακχαῖος· καί ὁ Φωστήρ τῆς Οἰκουμένης Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός. Μάλιστα, ὁ
Θεολόγος ὁμολόγησε καί δίδαξε στόν κόσμον, περί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος: «Τό κατά
φύσιν καί εἰς ἀπείρως ἄπειρον βαθμόν Ἅγιον καί συμπάσης τῆς λογικῆς κτίσεως ἁγιαστικόν·
Τό ἀϊδίως ἐκ μόνου τοῦ Πατρός ἐκπορευόμενον, καί Πατρί καί Υἱῷ ἀεί
συντεταγμένον καί συναριθμούμενον· Τό τούς νεκρούς ζωοποιοῦν καί τά χαρίσματα τῶν
ἰαμάτων ἐνεργοῦν· Τό δικαίους καταρτίζον καί σώφρονας σεμνῦνον· Τό προφήτας ἐμπνέον καί βασιλεῖς ἐνισχῦον, καί ὡς βούλεται τά
χαρίσματα τοῖς Ἁγίοις διανέμον·».
Εἰς τήν Ἁγία
Τριάδα τόν μόνον Ἀληθινόν Θεόν, ἡ Βασιλεία, ὁ Ἁγιασμός καί ἡ Δύναμις εἰς τούς αἰῶνας.
Ἀμήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου