Όταν το Κατακλυσμιαίο Ραντεβού Πήρε Αναβολή

Ο Σύγχρονος “Νώε της Γκάνας”

DIY ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΠΩΣ ΝΑ ΧΤΙΣΕΤΕ ΜΙΑ ΚΙΒΩΤΟ

Όταν το Κατακλυσμιαίο Ραντεβού Πήρε Αναβολή

Αν νομίζατε ότι οι προφητείες για το τέλος του κόσμου πέθαναν μαζί με το ημερολόγιο των Μάγια το 2012, η Γκάνα είχε μια υγρή έκπληξη για εσάς αυτά τα Χριστούγεννα. Ο Ebo Noah, ένας 30χρονος αυτοαποκαλούμενος προφήτης που κυκλοφορεί στα social media και ως «Ebo Jesus», αποφάσισε να φρεσκάρει τη βιβλική ιστορία του Νώε, προειδοποιώντας ότι στις 25 Δεκεμβρίου 2025 η γη θα βυθιζόταν κάτω από μια βροχή που θα κρατούσε τρία ολόκληρα χρόνια.

Μνήμη των Αγίων Δισμυρίων Μαρτύρων και της Αγίας Δόμνας

 28 Δεκεμβρίου

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΔΙΣΜΥΡΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΔΟΜΝΑΣ

«Χριστιανοί είμεθα, και τοις θεοίς ου λατρεύομεν»

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, «Τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ' ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον» (Κυριακή μετά την Χριστού Γέννησιν)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ[: Γαλ.1,11-19]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ' ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον»

  [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-11-2000] (Β425) [έκδοσις β΄]

     Την αφορμή, αγαπητοί μου, της προς Γαλάτας επιστολής, μέρος της οποίας ακούσαμε στη σημερινή αποστολική περικοπή, έδωσαν κάποιοι ιουδαΐζοντες Χριστιανοί, που με την ίδρυσιν των γαλατικών εκκλησιών, προσπαθούσαν να εισέλθουν μέσα εις την Εκκλησίαν, με αποτέλεσμα να δημιουργούν ταραχές. «Ιουδαΐζοντες», να σας εξηγήσω, ελέγοντο οι Χριστιανοί οι εξ Ιουδαίων. Κολλημένοι εις το τυπικόν το τελετουργικόν οι άνθρωποι αυτοί, κατά τρόπον που δεν είχαν Πνεύμα Θεού, να δουν και να αντιληφθούν τα πράγματα καλύτερα,δημιουργούσαν πάντα προβλήματα. Για να σας δώσω να καταλάβετε, υπεστήριζαν το εξής: Ότι για να γίνεις Χριστιανός, έπρεπε να περάσεις πρώτα από την περιτομή! Μα η περιτομή ήταν τύπος του Βαπτίσματος. Θα περάσω, λοιπόν, από τον τύπο για να φθάσω εις το κύριο θέμα που είναι το Βάπτισμα; Επειδή δε αυτοί είχαν περιτμηθεί, γι'αυτό υπεστήριζαν εκείνο το οποίον οι ίδιοι είχαν υποστεί. Σημειώσατε δε, αν καθιερούτο κάτι τέτοιο, τότε θα έπρεπε όλα τα έθνη να περάσουνε πρώτα από τον ιουδαϊσμόν και κατόπιν, παρακαλώ, να γίνουν Χριστιανοί. Αν μπορούσε με τον τρόπον αυτόν να ευοδωθεί βέβαια το Ευαγγέλιον!

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Κυριακή μετά την του Χριστού Γέννησιν

Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων & Ἀντικυθήρων κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ - ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ (28.12.2025) 

Κυριακή μετά την Χριστού Γέννησιν - Περὶ των μάγων. (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

 

Περὶ τῶν μάγων

«Ἀναχωρησάντων τῶν μάγων...» (Ματθ. 2,13)

+Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης.

Θὰ προσπαθήσω, ἀδελφοί μου, νὰ πῶ ἁ­πλᾶ λόγια. Γιατὶ θέλω ὅλοι νὰ καταλαβαίνουν τὸ κήρυγμα.

ΔΑΒΙΔ ΚΑΙ ΙΩΣΗΦ (Κυριακή μετά τήν Χριστοῦ Γέννησιν)

ΔΑΒΙΔ ΚΑΙ ΙΩΣΗΦ (Κυριακή μετά τήν Χριστοῦ Γέννησιν)

- Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ'

Τυγχάνει κάπως ἰδιότυπη, ἡ ἑορτή αὐτή τῶν δύο προσώπων, Δαβίδ καί Ἰωσήφ, τήν Κυριακή, μετά τήν θεία Γέννηση τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Ἐάν, μάλιστα, ἀπό τῆς 26ης Δεκεμβρίου μέχρι τῆς 31ης τοῦ αὐτοῦ μηνός δέν συμπέσει Κυριακή, τότε ἡ ὡς ἄνω ἑορτή ἄγεται τήν 26ην τοῦ μηνός. Ἐνώπιόν μας, λοιπόν, προβάλλει ἡ Ἐκκλησία, δύο τόσο διαφορετικές μορφές. Ἕνας Μονάρχης καί ἕνας τεχνίτης. Δαβίδ, ὁ Βασιλεύς καί Ἰωσήφ ὁ τέκτων. Ὁ ἕνας ἔζησε χίλια χρόνια πρό Χριστοῦ καί ὁ ἄλλος ἔζησε τήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ.

Εἰδικότερα, ὁ Δαβίδ, δέν εἶναι μόνον Βασιλεύς, ἀλλά καί Προφήτης. Καί ἀκόμη καί ποιητής, μουσικός καί ὁδηγός τοῦ λαοῦ. Ἄνθρωπος μέ πολλές περιπέτειες ἀλλά καί μέ πολλή δόξα. Κυρίως, ἦταν ὁ ἄνθρωπος πού λαχτάρησε τόν Μεσσία, τόν Χριστό. Πάντοτε διψοῦσε καί ἀναζητοῦσε τόν ἀληθινό Θεό ἀπό τήν ἐποχή πού ἦταν κρυμμένος στά βουνά μέχρι τήν ἐποχή πού κατέστη ἰσχυρότατος Ἡγέτης. Πολλοί βέβαια Ἰσραηλῖτες πίστευαν στό Θεό καί γνώριζαν τό Πρωτευαγγέλιο, τήν ὑπόσχεση δηλαδή τοῦ Θεοῦ, πώς ἕνας ἀπόγονος τῆς γυναίκας πού θά γεννηθεῖ παρθενικά ἀπ' αὐτήν, θά ἐξουδετερώσει τόν διάβολο. Ὡστόσο, ὁ Δαβίδ τό ἔννοιωθε, μέ ἰσχυρότατο πόθο, μέ ὅλο τόν ἐσωτερικό του κόσμο. Πίστευε ἀκράδαντα, ὅ,τι μία ἡμέρα θά ἔλθει, ὁ Λυτρωτής τοῦ κόσμου, ὁ «μεγάλος Ἐπισκέπτης» τῆς ἀνθρωπότητος, ἡ «προσδοκία τῶν Ἐθνῶν», ὁ Χριστός. Αὐτό καί ἦταν ὁ κεντρικός στόχος τῆς ζωῆς του, αὐτό πλημμύριζε τήν ψυχή του, αὐτό ὕμνησε καί στούς ὡραιοτάτους Ψαλμούς του μέ τήν κιθάρα του. Πίστευε ὅ,τι δέν μπορεῖ, παρά ὁ Θεός θά ἔλθει στή γῆ καί δέν θά ἀφήσει τό πλάσμα του, τόν ἄνθρωπο, στό δρᾶμα τῆς ἀπομάκρυνσής του ἀπό τόν Οὐράνιο Πατέρα Του.

Κυριακή μετά της του Χριστού Γεννήσεως

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Τότε Ἡρώδης… ἐθυμώθη λίαν καί …ἀνεῖλε πάντας τούς παῖδας τούς ἐν Βηθλεέμ…».

Θυμός καί ὀργή διακατέχουν τόν αἰσχρότατον καί ληρώδη Ἠρώδη. Δόλος καί φονική διάθεση  χαρακτηρίζουν τήν συμπεριφορά του. Δολοφόνος ὄντας, θανάτωσε ἀθῶα παιδιά γιατί στό σατανοκίνητο μυαλό του εἰσῆλθε ἡ ἰδέα, ὅτι δῆθεν κινδύνευε ἡ ἐξουσία του.

Σαφέστατα, ἁγία γερόντισσα, τό κορύφωμα τῶν κακῶν λέγεται δολιότης·  προσκόλλησις στίς ἡδονές καί τίς ἐξουσίες τοῦ κόσμου τούτου· πυρετός καί ἀγάπη γιά τήν ὕλη καί τά αἰσθητά πού καί μεταφράζεται φιλοδοξία. Αὐτή πού ἐκ φύσεως θέλγει πάντοτε κατ’ αἴσθηση, ἔχει δέ τήν ἐπωνυμία καί καλεῖται φιληδονία. Διότι ὁ καθένας ἀπό τούς προσκολλημένους στίς ἡδονές εἶναι παράλυτος στήν ψυχή, κατακείμενος ἐπάνω στήν κλίνη τῆς ἡδυπάθειας καί τῆς δῆθεν φαινομενικῆς ἀνέσεως.

Κατ’ αὐτόν τόν τρόπον, ἀδελφοί, ζοῦσε ὁ θηριώδης Ἡρώδης. Δηλαδή, ὅπως στίς ἄγριες λόχμες καί στά δάση τῶν ἀγκαθιῶν φωληάζουν τά θηρία καί τά ἐρπετά τῆς γῆς, ἔτσι καί ὁ κάκιστος Ἡρώδης ζοῦσε κάτω ἀπό κάθε εἴδους κακίας καί μοχθηρίας, καθώς καί φονικῆς διαθέσεως πού τρέφει καί τρέχει τήν ψυχή πρός τήν ἀπώλεια.

Άγιος Ιωσήφ ο Μνήστωρ

ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΜΝΗΣΤΩΡ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Η Θεοτόκος επιτέλεσε την υψηλή Της υπηρεσία ως Μητέρα του Θεού, εν πολλοίς και με τη βοήθεια του Μνήστορα αγίου Ιωσήφ, ο οποίος αποτελεί ένα από τα κύρια πρόσωπα, τα οποία σχετίζονται με το άμεσο περιβάλλον του Κυρίου μας. Συνήθως το ιερό πρόσωπο του Ιωσήφ σκιάζεται από την ιερότατη προσωπικότητα της Παναγίας μας και γι’ αυτό ο βίος του είναι σχετικά ελάχιστα γνωστός.

Κυριακή μετά την Χριστού Γέννησιν – Σκέψεις στο Ευαγγελικὸ Ανάγνωσμα της Κυριακής

Κυριακὴ μετὰ τὴν Χριστοῦ Γέννησιν (Ματθ. β΄ 13-23)

1. Ἡ ὑπακοὴ τοῦ Ἰωσὴφ

Τὴ σημερινὴ Κυριακή, ποὺ ὀνομάζεται «Κυριακὴ μετὰ τὴν Χριστοῦ Γέννησιν», ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς θείας Λειτουργίας μᾶς περιγράφει τὰ γεγονότα ποὺ ἀκολούθησαν μετὰ τὴν προσ­κύνηση τῶν Μάγων. Ὅπως ἀκούσαμε, Ἄγγελος Κυρίου ἐμφανίσθηκε στὸν μνήστορα Ἰωσὴφ καὶ τοῦ εἶπε νὰ ὁδηγήσει τὸν νεογέννητο Χριστὸ καὶ τὴ Θεοτόκο στὴν Αἴγυπτο, γιὰ νὰ γλυτώσουν ἀπὸ τὴ μανία τοῦ Ἡρώδη, ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ θανατώσει τὸν Ἰησοῦ. Ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ Ἀγγέλου θὰ μποροῦσε ἴσως νὰ προκαλέσει ἐρωτήματα στὸν Ἰωσήφ: Γιατί αὐτὸς ὁ διωγμός; Γιατί ἡ ξενιτειὰ καὶ ὁ κόπος τοῦ ταξιδιοῦ; Ὁ Ἄγγελος ἄλλοτε τοῦ εἶχε προμηνύσει ὅτι τὸ Βρέφος αὐτὸ εἶναι ὁ Σωτήρας τοῦ κόσμου. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν ἔχει τώρα τὴ δύναμη νὰ σώσει τὸν Ἑαυτό του;

Ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Γραπτός καί οἱ σημερινοί εἰκονομάχοι.

Στίς 27 Δεκεμβρίου, μαζί μέ τόν Πρωτομάρτυρα Στέφανο, τιμᾶται καί ἡ μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Θεοδώρου τοῦ Γραπτοῦ.

«Εκκλησιαστικό rave party» στην πλατεία Λαμπρινής

«Εκκλησιαστικό rave party» στην πλατεία Λαμπρινής

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι έχει αμβλυνθεί η ορθόδοξη συνείδηση όλων όσων συμφωνούν με τέτοιες διοργανώσεις ή έστω μετριοπαθώς κρατούν αποστάσεις από κάτι τέτοιες εκδηλώσεις

Άρθρο της Ελένης Καμπούρη

Κυριακή μετά την του Χριστού Γέννησιν - Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ[: Γαλ.1,11-19]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

   «Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ' ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον· οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτὸ οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι' ἀποκαλύψεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ(:Σας γνωστοποιώ λοιπόν,αδελφοί, ότι το Ευαγγέλιο που σας κήρυξα δεν αποτελεί ανθρώπινη επινόηση· διότι όχι μόνο οι υπόλοιποι απόστολοι, αλλά κι εγώ δεν το παρέλαβα ούτε το διδάχθηκα από κάποιον άνθρωπο, αλλά το παρέλαβα με αποκάλυψη του Θεού, ο Οποίος απευθείας μου φανέρωσε και μου αποκάλυψε τον Κύριο Ιησού)»[Γαλ.1,11-12].

Η θηριωδία του Ηρώδου και το έγκλημα των εκτρώσεων (Κυριακή μετά την Χριστού Γέννηση)

Η ΘΗΡΙΩΔΙΑ  ΤΟΥ ΗΡΩΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ, (ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΗ)

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως - Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 28η Δεκεμβρίου 2025

    Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η Κυριακή μετά την Χριστού γέννηση και το μεν αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την προς Γαλάτας επιστολή του αποστόλου Παύλου, το δε ευαγγελικό μια περικοπή από το 2ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον ευαγγελίου. Στην περικοπή αυτή ο ευαγγελιστής Ματθαίος μας περιγράφει τα γεγονότα που επακολούθησαν μετά την Γέννηση του Κυρίου μας και πιο συγκεκριμένα μετά την προσκύνηση των Μάγων.

    Όπως διηγείται ο ευαγγελιστής, όταν ο Ηρώδης διαπίστωσε ότι τον ενέπαιξαν οι Μάγοι, οργίσθηκε πολύ και έστειλε τους στρατιώτες του στη Βηθλεέμ και στα περίχωρα, οι οποίοι σκότωσαν όλα τα παιδιά που κατοικούσαν στην περιοχή εκείνη από 2 χρονών και κάτω. Δεν δίστασε ο Ηρώδης, το άγριο αυτό θηρίο, ή μάλλον χειρότερο και από τα θηρία, πάνω στην παραφροσύνη, στη μανία και στην τρέλα του, να διαπράξει το στυγερό αυτό έγκλημα και να βάψει τα χέρια του μέσα στο αίμα 14.000 χιλιάδων αθώων μικρών παιδιών, γεγονός που προκαλεί την φρίκη και τον αποτροπιασμό όλων μας, διότι αποτελεί ένα από τα πιο φρικτά και απαίσια εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητος.

Χίλια ἔτη ὡς ἡμέρα μία

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Χίλια ἔτη ὡς ἡμέρα μία

  Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος (Β΄ Πέτρ. γ, 8) τονίζει:

  «Ἓν δὲ τοῦτο μὴ λανθανέτω ὑμᾶς, ἀγαπητοί, ὅτι μία ἡμέρα παρὰ Κυρίῳ ὡς χίλια ἔτη, καὶ χίλια ἔτη ὡς ἡμέρα μία». (: Ἀλλά, ἀγαπητοί, ἂς μὴ σᾶς διαφεύγῃ ἕνα πρᾶγμα, τὸ ἑξῆς· ὅτι μία ἡμέρα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἶναι ὅσον χίλια ἔτη ἰδικά μας καὶ χίλια ἔτη ἀνθρώπινα σὰν μία ἡμέρα. Εἰς ἡμᾶς τοὺς περιορισμένους ἀνθρώπους οἱ αἰῶνες φαίνονται μακροί. Ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὅμως εἶναι ὅσον μία στιγμὴ ἰδική μας).

Μνήμη των αναιρεθέντων υπό του Ηρώδου αγίων νηπίων: Ο Ιερός Χρυσόστομος για την σφαγή των νηπίων

 

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ [:Ματθ.2,13-23]

   «Τότε Ἡρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων, ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλε πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσε παρὰ τῶν μάγων(:Τότε ο Ηρώδης, όταν είδε ότι οι μάγοι τον εξαπάτησαν και τον ξεγέλασαν, θύμωσε πολύ. Έστειλε λοιπόν στρατιώτες, οι οποίοι σκότωσαν όλα τα παιδιά που ήσαν στη Βηθλεέμ και σε όλα τα περίχωρα και τα σύνορά της, από ηλικία δύο ετών και κάτω, σύμφωνα με το χρονικό διάστημα που εξακρίβωσε από τους μάγους)»[Ματθ.2,13].

Σε αυτές τις γιορτές ας κάνουμε «γούρι» μας την ελεημοσύνη

Σε αυτές τις γιορτές ας κάνουμε «γούρι» μας την ελεημοσύνη

Αντί να κρεμάσουμε γούρια στην πόρτα να «κρεμάσουμε» την απροθυμία μας για πράξεις αγάπης - Η ελεημοσύνη είναι το μόνο «γούρι» που δεν σπάει ποτέ

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ἡ ἐκκλησιαστικὴ κοινότητα καὶ ο Ἀρχιδιάκονος Στέφανος

Ἡ ἐκκλησιαστικὴ κοινότητα καὶ ο Ἀρχιδιάκονος Στέφανος

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος-θεολόγος

Ἡ σημασία ποὺ ἀποδίδει ἡ Ἐκκλησία στὸ ἔργο τοῦ πρωτομάρτυρος καὶ ἀρχιδιακόνου Στεφάνου φαίνεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸν τιμάει στὶς 27 Δεκεμβρίου, ἀμέσως μετὰ ἀπὸ τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν Σύναξη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὅπως λέει μάλιστα χαρακτηριστικὰ καὶ τὸ Κοντάκιο τῆς ἑορτῆς του, τὰ Χριστούγεννα ὁ Δεσπότης Χριστὸς κατέβηκε στὴν γῆ, γιὰ νὰ διακονήσῃ τὸν ἄνθρωπο, καί «σήμερον» ὁ δοῦλος Του, ὁ Ἀρχιδιάκονος Στέφανος, ἀνεβαίνει στὸν οὐρανό, γιὰ νὰ συναντήση τὸν Δεσπότη Του, γιὰ τὸν ὁποῖο πεθαίνει μαρτυρικά. Συνεπῶς, ὁ Στέφανος, ὅπως καὶ ἡ Παναγία, ἔγιναν δοῦλοι Κυρίου καὶ ὑπηρέτησαν μὲ θυσιαστικὴ ἀγάπη τὸν Δεσπότη τους Χριστό, γιὰ τὸν ὁποῖον καὶ τελειώθηκαν, ὁ Στέφανος διὰ λιθοβολισμοῦ.

Γιὰ νὰ κατανοήσωμε, ἀσφαλῶς, περισσότερο τὴν προσφορὰ τοῦ Στεφάνου, χρειάζεται νὰ θυμηθοῦμε τὸν ῥόλο τῶν διακόνων στὶς ἀποστολικὲς κοινότητες τῶν πρώτων χριστιανικῶν χρόνων. Σὲ αὐτές, λοιπόν, οἱ διάκονοι, εἶχαν ἀναλάβει τὸ κοινωνικὸ ἔργο, -«διακονία τῶν  τραπεζῶν»-,  ποὺ ἐπιτελοῦταν παράλληλα μὲ τίς ἄλλες δύο διακονίες, τὴν πνευματική  –«προσευχή»-  καὶ τὴν μορφωτική –«διακονία τοῦ λόγου» (Πράξ., στ’ 3-4).

Όταν η Αγάπη Νικά τις Πέτρες: Ένα Μήνυμα Πίστης για τη Γενιά που Αμφιβάλλει

Η εικόνα του Αγίου Στεφάνου είναι στην Ι.Μ. Κωνσταμονίτου Α.Ο. Είναι από την εποχή της εικονομαχίας. Ήταν στα Ιεροσόλυμα και ήλθε στο Α.Ο. κατά την περίοδο του Αλεξίου του Κομνηνού.

 Όταν η Αγάπη Νικά τις Πέτρες: Ένα Μήνυμα Πίστης για τη Γενιά που Αμφιβάλλει

Γεώργιος Αποστολάκης

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Στην τρίτη ημέρα των Χριστουγέννων- Οι δύο θρόνοι

 

Εις την τρίτην ημέραν των Χριστουγέννων

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΟΙ ΔΥΟ ΘΡΟΝΟΙ»

  [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-12-2000]

     Σε ένα τροπάριον του εσπερινού της δευτέρας ημέρας των Χριστουγέννων, αγαπητοί μου, σημειώνει ο ιερός Υμνογράφος: «Σήμερον δέχεται ἡ Βηθλεέμ, τὸν καθήμενον διὰ παντός, σὺν Πατρί. Σήμερον Ἄγγελοι τὸ βρέφος τὸ τεχθέν, θεοπρεπῶς δοξολογοῦσι· Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ,καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Μάλιστα τονίζεται αυτό: «Σήμερον, δέχεται» λέει «η Βηθλεέμ, Εκείνον που κάθεται μαζί με τον Πατέρα». Εις το τροπάριον αυτό παρατηρούμε ότι το Βρέφος που εγεννήθη εις την Βηθλεέμ και οι άγγελοι τώρα δοξολογούν είναι Εκείνος που παντοτινά και αδιαίρετα και αχώριστα κάθεται στον θρόνο με τον Πατέρα. Διότι ποιος είναι Εκείνος που εγεννήθη εις την Βηθλεέμ; Ποιος είναι; Το τροπάριον εμφανίζει τον Υιόν του Θεού, καθήμενον επί δύο θρόνων. Τον θρόνον του Πατρός, ως Θεός, και τον θρόνον της φάτνης, ως άνθρωπος.

    Και τίθεται εύλογο το ερώτημα στον ακροατή. Θα επαναλάβω:-γιατί επαναλαμβάνεται διαρκώς μέσα  στην ιστορία-«Ποιος είναι αυτός που εγεννήθη στη Βηθλεέμ και οι άγγελοι Τον υμνούν;». Για να δοθεί ορθή απάντησις, πρέπει το θέμα να ερευνηθεί. Ποιο είναι το πρόσωπον του Ιησού Χριστού; Εξάλλου αυτός ο ίδιος ο Ιησούς, αργότερα, έθεσε το ερώτημα αυτό εις τους μαθητάς Του:

Ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος: Η απαρχή των μαρτύρων της Εκκλησίας μας

Ο ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ: Η ΑΠΑΡΧΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

           Η αγία μας Εκκλησία είναι συνυφασμένη με το διωγμό και το μαρτύριο. Είναι δομημένη με το αίμα εκατομμυρίων καλλίμαχων μαρτύρων, οι οποίοι αποτελούν και το μόνιμο καύχημά Της. Το χρώμα της είναι το κόκκινο από τους ποταμούς των αιμάτων κατά των διαχρονικών πιστών. Οι ειδικοί υπολογίζουν πως με τους μετριότερους υπολογισμούς περισσότεροι από ένδεκα εκατομμύρια Χριστιανοί έχυσαν το τίμιο αίμα τους για τη νέα πίστη. Είναι ευνόητο πως τα νήματα του πολέμου κατά της Εκκλησίας κινεί ο θεομάχος και ανθρωποκτόνος διάβολος, ο οποίος μισεί θανάσιμα το ανθρώπινο γένος και επιδιώκει τη ματαίωση της εν Χριστώ σωτηρίας του.

     Πρώτο θύμα του λυσσαλέου πολέμου ο αρχιδιάκονος της πρώτης Εκκλησίας Στέφανος, άνδρας πλήρης «πνεύματος και σοφίας» (Πραξ.6,3). Ήταν ένας από τους επτά διακόνους, τους οποίους εξέλεξε η χριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων για να διακονούν τους πιστούς στις «αγάπες», δηλαδή στα κοινά τραπέζια, ώστε να εκλείψουν τα παράπονα από τους ελληνιστές πιστούς, οι οποίοι παραθεωρούνταν σ’ αυτά. Το όνομά του είναι ελληνικό που σημαίνει τον άνθρωπο που φορά στεφάνι, στέμμα, δηλαδή τον διαλεχτό και αξιόλογο άνθρωπο. Ήταν πιθανότητα ελληνικής καταγωγής και είχε μόρφωση και ήθος, τα οποία τον καθιστούσαν ξεχωριστό στην Ιερουσαλήμ. Ασκούσε τη διακονία που του ανέθεσε η Εκκλησία με ιδιαίτερο ζήλο, υπηρετώντας τις χήρες, τα ορφανά, τους ασθενείς, τους φτωχούς και όλους τους καταφρονεμένους. Θεωρούσε με θέρμη ότι υπηρετούσε στα πρόσωπα των ενδεών αδελφών του τον ίδιο το Χριστό.

Ο ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ (Κυριακή μετά την Χριστού Γέννησιν).

Ο ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Από τη στιγμή που ο Χριστός γεννήθηκε επί της γης, ο κόσμος κινήθηκε αμέσως εναντίον του. Ο Χριστός βρέθηκε εξ αρχής καταδιωκόμενος από τις αρχές και εξουσίες «του σκότους του αιώνος τούτου». Με την αναχώρηση των μάγων, ο Βασιλεύς των Ουρανών φεύγει «δι’ άλλης οδού», κρυφά μες στη νύχτα, «εις Αίγυπτον», κρυπτόμενος από τον θεομάχο Ηρώδη. Από νήπιο ο Χριστός ζει σε διωγμό, καταδίωξη, εξορία, προσφυγιά, πόνο, βάσανα (Κυριακή μετά την Χριστού Γέννησιν).

Γιατί όμως γίνεται αυτό;

Ο Χριστός περιβάλλεται μεν την ανόθευτη ανθρώπινη φύση, αυτήν που τα δικά του χέρια «εποίησαν και έπλασαν». Παίρνει το σώμα που ο ίδιος «εν αρχή» έπλασε, «χουν λαβών από της γης». Προσλαμβάνει την ψυχή που η θεϊκή του πνοή «ενεφύσησεν εις το πρόσωπον» του πρώτου ανθρώπου. Διαπλάθεται «κατ’ εικόνα» του πλάσματός του. Κάνει δικά του τα θεμελιώδη αρχετυπικά στοιχεία που ο ίδιος ενέβαλε στην ανθρώπινη ουσία. «Προσέλαβεν όλον τον Αδάμ, τον προ της παραβάσεως».

Η Λογοκλοπή της ημερομηνίας των Χριστουγέννων

Η παρούσα παρουσίαση δεν διεκδικεί κάποια πρωτοτυπία. Στηρίζεται στο μεγαλύτερο μέρος της στην θέση/διατριβή του Steven Hijmans, η οποία συντάχθηκε πριν περίπου μία εικοσαετία και επανακυκλοφόρησε το 2009, με τον τίτλο Sol: The sun in the art and religions of Rome, έχοντας υποστεί περισσότερη επεξεργασία.

ΚΙΝΑ: 5ΗΜΕΡΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Η ΚΙΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΩΚΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

5ΗΜΕΡΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΤΟ ΟΥΕΝΤΖΟΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Τέλος στο παραμύθι: Τα Χριστούγεννα δεν έχουν παγανιστικές ρίζες

English Heritage: Η Μεγάλη Ιστορική Αναδίπλωση

ΤΕΛΟΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ: ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Εις την δεύτερην ημέραν των Χριστουγέννων – Οι πρώτοι μάρτυρες θεαταί της Ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου.

 

Εις την δεύτερην ημέραν των Χριστουγέννων

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΘΕΑΤΑΙ ΤΗΣ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΛΟΓΟΥ»

     [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-12-2000]  (Β΄ έκδοσις)

    Η αγάπη του Θεού μάς έφερε τον εαυτό Του ανάμεσά μας, αγαπητοί μου. Μας το είχε υποσχεθεί εις τον Παράδεισον εκείνο το μοιραίο δειλινό, όταν οι Πρωτόπλαστοι αναχωρούσαν από αυτόν. Και εκείνη η υπόσχεσις ήταν η κρυφή ελπίδα ότι μια μέρα τα πράγματα θα άλλαζαν. Είχε πει τότε ο Θεός εις τους Πρωτοπλάστους: «Καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν». Δηλαδή, με απλά λόγια, αποτεινόμενος προς την Εύα λέγει ότι «θα βάλω έχθρα ανάμεσα εις το σπέρμα το δικό σου και εις το σπέρμα του διαβόλου». Βέβαια, ο διάβολος δεν έχει σπέρμα, αλλά, εννοείται, το πράγμα τίθεται, το πώς θα ενεργήσει ο διάβολος- ο διάβολος είναι ένας, ε; Και οι δαίμονες. Και δεύτερον, όταν αναφέρεται εις το σπέρμα της γυναικός κάνει εντύπωση ότι δεν αναφέρεται εις τον άντρα ο Θεός, αλλά αναφέρεται εις τη γυναίκα. Η γυναίκα δεν έχει σπέρμα, αλλά εδώ υπάρχει ένας σαφής υπαινιγμός ότι εκείνος ο οποίος θα ήρχετο από τη γυναίκα, θα ήτο εκ Παρθένου. Όπως εκ παρθένου ήταν ο Αδάμ, από πού; Ποιαν παρθένον; Από την παρθένον γη.

Τὸ Μέγα Μυστήριον τῆς Ἐνσάρκου Οἰκονομίας καὶ ἡ σωτηριολογικὴ του διάστασις

Τὸ Μέγα Μυστήριον τῆς Ἐνσάρκου Οἰκονομίας καὶ ἡ σωτηριολογικὴ του διάστασις

Τοῦ κ. Ἰωάννου Μαρκᾶ, Μ.Δ.Ε. Δογματικῆς Θεολογίας Α.Π.Θ.

  Τὸ μυστήριο τῆς ἐνανθρώπησης τοῦ Θεοῦ Λόγου εἶναι ἀδιαμφισβήτητα τὸ μεγαλύτερο γεγονὸς τῆς παγκοσμίου ἱστορίας, «τὸ πάντων καινῶν καινότατον, τὸ μόνον καινὸν ὑπὸ τὸν ἥλιον», [1] τὸ ἔργο ἐκεῖνο ποὺ δὲν συγκρίνεται μὲ «τίποτε ἀνάμεσα σὲ ὅσα ἔγιναν ἀνὰ τοὺς αἰῶνες ἀπὸ τὸν Θεὸ» καὶ ποὺ ἐπιπροσθέτως κανένα «δὲν εἶναι κοινωφελέστερο ἢ θειότερο» [2] ἀπ’ αὐτό. Μάλιστα, εἶναι τὸ πρῶτο ἔργο τῆς δημιουργικῆς θείας σοφίας καὶ δυνάμεως, καθὼς πρὶν κἄν νὰ προορίσει ὁ Θεὸς τὴν πλάση ἢ τῶν ἀγγέλων ἢ τῶν ἀνθρώπων ἢ ὁποιουδήποτε ἄλλου κτίσματος, «προώρισεν εἰς τὴν ἀΐδιόν του βουλὴν τὴν σάρκωσιν τοῦ θείου Λόγου», [3] γι’ αὐτὸ κι ὁ σαρκωθείς θεῖος Λόγος ἀποκαλεῖται «πρωτότοκος πάσης της κτίσεως». [4]

Δύο μαθηματικοί ὁμιλοῦν διά τόν Θεόν

Δύο μαθηματικοί ὁμιλοῦν διά τόν Θεόν

Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, δάσκαλος

  Δύο Γάλλοι ἐπιστήμονες ὁ Ὀλιβιὲ Μπονασὶς καὶ ὁ Μισὲλ Μπολορέ, συνέγραψαν ἕνα βιβλίο μὲ τίτλο: «Ὁ Θεός, ἡ ἐπιστήμη, οἱ ἀποδείξεις: Ἡ αὐγὴ μίας ἐπανάστασης», στὸ ὁποῖο ὑποστηρίζουν ὅτι οἱ νεότερες ἐπιστημονικὲς ἀνακαλύψεις συνεισφέρουν νέα ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεοῦ.

Πατριάρχης Βουλγαρίας: Δεν αναγνωρίζουμε την Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας

Πατριάρχης Βουλγαρίας: «Ο διχασμός θεραπεύεται μόνο με αγάπη»

Του Αιμίλιου Πολυγένη

Με μια ηχηρή παρέμβαση για την κατάσταση της σύγχρονης κοινωνίας, ο Πατριάρχης Βουλγαρίας κ. Δανιήλ, στη χριστουγεννιάτικη συνέντευξή του, έθεσε το ζήτημα της πνευματικής κρίσης πίσω από τα κοινωνικά προβλήματα.

Τί ἑορτάζομεν τὰ Χριστούγεννα;

Τί ἑορτάζομεν τὰ Χριστούγεννα;

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Δανιήλ Τερπέα

  Σήμερα, ὅπως καί δύο χιλιάδες χρόνια, ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι πιστεύουμε ὅτι τὰ Χριστούγεννα ἑορτάζουμε τὴ Γέννηση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐσαρκώθη ἐκ τῆς Παρθένου Μαρίας καὶ ἔγινε ἄνθρωπος.

Ερμηνευτικές προσεγγίσεις του Μεγάλου Φωτίου για τον Ηρώδη, τους Μάγους και τη σφαγή των νηπίων

Ερμηνευτικές προσεγγίσεις του Μεγάλου Φωτίου για τον Ηρώδη, τους Μάγους και τη σφαγή των νηπίων

Βασίλειος Γ. Βοξάκης, Θεολόγος καθηγητής

            Ο Άγιος Φώτιος, γνωστός και ως Μέγας Φώτιος, αποτελεί έναν από τους  διαπρεπέστερους Πατέρες της Εκκλησίας. Υπήρξε μια έξοχη Εκκλησιαστική προσωπικότητα, στον οποίο η Εκκλησία δικαίως απέδωσε τον σπάνιο τίτλο του Μεγάλου. Ποικίλο και αξιοθαύμαστο υπήρξε το έργο του Μεγάλου Φωτίου, εκτεινόμενο σε πολλούς τομείς: Θεολογικό, φιλολογικό, ποιμαντικό, ιεραποστολικό κ.α.¹ Στο κείμενο αυτό όμως θα εστιάσουμε στο κατ’ εξοχήν ερμηνευτικό του έργο, γνωστό ως «Αμφιλόχια», και πιο συγκεκριμένα στις Ερμηνευτικές προσεγγίσεις του στις σχετικές αναφορές τού κατά Ματθαίον Ευαγγελίου για τον Ηρώδη, τους Μάγους και τη σφαγή των νηπίων.

Ιησούς και Εμμανουήλ

Ἰησοῦς καί Ἐμμανουήλ

(Του μακαριστού Στέργιου Σάκκου καθηγητού της Θεολογικής Σχολής του Α. Π. Θ)

    Ἀγαπητά μου ἀδέλφια, στό εὐ­αγγε­λι­κό ἀνάγνωσμα σήμερα, Κυ­ριακή πρό τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, ἀκούσαμε μιά σει­ρά ὀνο­μά­των -ἄνδρες διαφόρων προελεύ­σεων ἀλλά καί μερικές γυναῖκες- τή λεγο­μένη γενεαλογία τοῦ Χριστοῦ (βλ. Μθ 1,1-25). Τό καθένα ἔχει τήν ἱ­στο­ρία του καί, ἄν εἴ­χαμε χρόνο νά μελετήσουμε τήν ἱ­στο­ρία ὅ­λων αὐ­τῶν τῶν ὀνομάτων, θά μα­θαί­ναμε μεγάλα μα­θήματα, θά διδασκό­­μασταν με­γάλα δι­δάγ­ματα. Καί θά μαθαί­να­με κυ­ρί­ως δύο μεγάλα καί σπουδαῖα γιά τή ζωή μας: τήν πί­στη καί τή μετάνοια. Καί αὐτά τά δύο ἑνωμένα στήν ὑποταγή στόν Θεό, στήν ἔν­ταξη τῶν ἀνθρώπων στό σχέ­διο τοῦ Θεοῦ.

  Ἀφήνω τό πλῆθος τῶν ὀνομά­των καί καταλήγω σέ δύο ὀνόματα. Καί τά δύο αὐ­τά ὀνόματα εἶναι ἑνός καί τοῦ αὐτοῦ προσώπου. Εἶναι δύο ὀνόματα πού ἀνή­κουν στόν Κύριό μας Ἰησοῦν Χριστόν, στό νεογέν­νη­το βρέφος. Στό βρέφος πού εἶναι ὁ πρό αἰώνων Θεός: τό ἕνα ὄνομα εἶ­ναι Ἰ­ησοῦς καί τό ἄλλο Ἐμ­μα­νου­ήλ. Ὅλοι μας μικροί καί με­γά­λοι γνωρίζουμε τά ὀνό­μα­τα αὐτά. Καί ὅμως, ἐάν περισ­σό­τερο με­λε­τή­σουμε τό θέμα, θά δοῦμε ὅτι δέν τά γνω­ρίζουμε καλά, διότι γνώση δέν εἶναι νά λέ­με ἁπλῶς τό ὄνομα Ἰη­σοῦς ἤ τό ὄνομα Ἐμμανουήλ· εἶναι νά ζοῦμε μέσα στήν ὕ­παρξή μας τήν παρουσία του, τήν κυριαρ­χία του, νά ζοῦμε στή ζωή μας τή ζωή του. Διότι Ἰησοῦς καί Ἐμμανουήλ ση­μαίνει αὐ­τό, ὅτι ὁ Κύριος ἦλθε νά μᾶς δώ­σει τή ζωή του γιά νά γίνει ζωή μας.

Χριστούγεννα: Το μόνο ατίμητο δώρο για όλους μας είναι η Γέννηση του Σωτήρα Χριστού

Χριστούγεννα: Το μόνο ατίμητο δώρο για όλους μας είναι η Γέννηση του Σωτήρα Χριστού

Χρυσό, λίβανο και σμύρνα Του προσφέραμε κι εκείνος μας ανταπέδωσε τη Βασιλεία των Ουρανών - Η Βηθλεέμ άνοιξε τη νέα Εδέμ

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Και τρίτη κατά σειρά Εγκύκλιο εξέδωσε ο μητροπολίτης Περιστερίου βλασφημώντας την Ορθόδοξη Εκκλησία μας, ότι δήθεν λατρεύει τον Θεό με «ομοιώματα και αγάλματα» και με «ειδωλολατρικό τρόπο» !

 

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Σταματημό στο κύλισμα του βορβόρου της βλασφημίας δεν έχει ο κρίμασιν οἷς οἶδε Κύριος μητροπολίτης Περιστερίου. Οι πιστοί στο Περιστέρι βρίσκονται σε αναβρασμό. Δεν μπορούν να βρούν ειρήνη με τον ανοικτό πόλεμο κατά της Εκκλησίας που διεξάγει μητροπολίτης.

 Ύστερα από την δημοσίευση της «αισχρόν εστί και λέγειν» Εγκυκλίου 2/2025 που ενσωμάτωσε στα νέα εγκόλπια ημερολόγια, και μοιράζει αθρόως στους πιστούς, εξέδωσε νέα Ποιμαντορική Εγκύκλιο Επί Τη Εορτή Των Χριστουγέννων  που διαβάστηκε και διενεμήθη ανήμερα της κοσμοχαρμόσυνης Εορτής.

Πολλοί πιστοί αντέδρασαν, μη ανεχόμενοι να υβρίζεται η Εκκλησία, σχίζοντας την τελευταία, ενώ υπήρξαν και έντονες φωνές διαμαρτυρίας ενόσω διαβαζόταν από άμβωνος.

Στην εν λόγω εσχάτη φυλλάδα ο μητροπολίτης, με πρόσχημα την χρήση φατνών που περιέχουν αγαλμάτινα ομοιώματα του Θείου Βρέφους, τις εξομοιώνει -χωρίς να κατονομάζει- με την ιερά Εικόνα του Εσταυρωμένου (βλ. «ομοιώματα του Χριστού στην Σταύρωση»)

Η φάτνη της Γεννήσεως του Χριστού. Η ιστορία της Αγίας Φάτνης στο διάβα των αιώνων

Η ΦΑΤΝΗ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η ιστορία της Αγίας Φάτνης στο διάβα των αιώνων

Βασίλειος Γ. Βοξάκης, Θεολόγος καθηγητής

          Κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα στο λεξιλόγιό μας επανέρχεται σε χρήση η λέξη φάτνη. Μια λέξη που δυστυχώς όλο το υπόλοιπο έτος μένει ξεχασμένη στα βιβλία, όπως και η φάτνη, που τοποθετούμε κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, στο κουτί της. Αυτές όμως τις Άγιες ημέρες άλλου λιγότερο, άλλου περισσότερο τα χείλη θα την προφέρουν.