«Ἀποικισθέντες Κύριε,
Παραδείσου τὸ πρῶτον, διὰ τῆς ξύλου βρώσεως, ἀντεισήγαγες πάλιν, διὰ Σταυροῦ καὶ τοῦ Πάθους, σοῦ
Σωτὴρ καὶ Θεέ μου˙ δι' οὗ ἡμᾶς ὀχύρωσον, τὴν Νηστείαν πληρῶσαι, ἁγνοπρεπῶς, καὶ τὴν θείαν Ἔγερσιν προσκυνῆσαι,
τὸ Πάσχα τὸ σωτήριον, σὲ Τεκούσης πρεσβείαις» (Ἐξαποστειλάριον Κυριακῆς Τυρινῆς)
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά˙
Εὐλογημένη, εἰρηνική καί καλλίκαρπη ἡ ἱερά περίοδος
τῆς Ἁγίας
καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.
Μετά τήν προκαθάρσιμη περίοδο τῶν τριῶν
πρώτων ἑβδομάδων τοῦ Ἱεροῦ Τριῳδίου, κατά τήν ὁποία μᾶς προετοίμασε ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία
μέ τούς ἱερούς κατανυκτικούς ὕμνους καί τήν σταδιακή ἀποχή ἀπό τά ἀρτύσιμα καί
πασχαλινά φαγητά, ἀνοιγόμεθα εἰς τό μέγα πέλαγος τῆς νηστείας, τῆς σωματικῆς, ἀλλά
καί τῆς πνευματικῆς.
Εἰς τόν κατανυκτικόν ὕμνον τῆς Τυρινῆς
ἑβδομάδος, πού ἀναγνώσαμε εἰς τήν ἀρχή, ὁ ἱερός Ὑμνογράφος, ἀπευθυνόμενος εἰς
τόν Κύριον καί Θεόν μας λέγει :