30 Ιαν 2011

Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης, Εσχατοι καιροί;

moisis

Εσχατοι καιροί;

Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Στους δύσκολους και ταραγμένους καιρούς μας υπάρχει γενικά και μια μικρή ισχυρή ομάδα ανθρώπων με κάποιες μεταφυσικές αναζητήσεις. Κάποιοι βρίσκουν τον Θεό ως ανάγκη, ως αποκούμπι και ως σχεδία. Συνήθως ο άνθρωπος βρίσκει ό,τι ψάχνει και τον συμφέρει. Δεν θέλει να κουραστεί και να μοχθήσει πολύ. Ικανοποιείται με πρόχειρες και εύκολες λύσεις. Έτσι, μερικές φορές τη θρησκευτικότητά του εξαντλεί σε τυπικές υποχρεώσεις, δίχως κανένα κόστος. Άλλοτε παρασύρεται από επιτήδειους δασκάλους, που εκμεταλλεύονται τον θείο πόθο του με το να του προσφέρουν προϊόντα απελευθερωτικά, χαρούμενα, χαλαρωτικά και άκοπα.

Στην αναζήτηση αυτή εντάσσεται μια έντονη δαιμονολογία, αντιχριστολογία και εσχατολογία, που δυστυχώς τοποθετείται σε λαθεμένες βάσεις. Υπερβολές, καθορισμός ημερομηνιών του τέλους του κόσμου, αναφορές περί της γεννήσεως του αντίχριστου και λοιπά δημιουργούν τρόμο και φόβο στις ψυχές των χριστιανών, που δεν είναι το πρέπον και το ζητούμενο. Μερικοί μιλούν περισσότερο για τον αντίχριστο και λιγότερο για τον Χριστό. Μόνιμη ασχολία τους είναι η ερμηνεία των καιρών. Αρκετοί σώφρονες και συνετοί ανησυχούν για τη μεγάλη ανησυχία των πιστών. Μόνιμη μέριμνά τους είναι κάθε είδηση που επιβεβαιώνει τις υποψίες τους. Δεν θεωρούμε φυσιολογική αυτή την υπερβολική αντίδραση.

Οι άνθρωποι άφησαν την πολεμική των αντίθεων παθών και την καλλιέργεια των ένθεων αρετών και ασχολούνται παθιασμένα ολημερίς με φαντασίες, φοβίες, δεισιδαιμονίες, τυχόν μαγείες που τους έκαναν, μην πήραν κατά λάθος κάποιον αριθμό. Λησμόνησαν τη μελέτη, την προσευχή, την αγαθοεργία, τη μετάνοια, τη μυστηριακή εκκλησιαστική ζωή και ταλαιπωρούνται με υποκειμενικές επεξηγήσεις και ξενόφερτες θεωρίες. Οι τοποθετήσεις αυτές απομακρύνουν από την ουσία, από τη βάση, από τη χαρά της πνευματικής ζωής και οδηγούν τον άνθρωπο σε ένα λαβύρινθο δαιμονιώδη, σκοτεινό.

Λέγοντας αυτά, δεν εννοούμε ότι δεν τρέχει τίποτε. Δεν μιλάμε για νοσηρό εφησυχασμό, για ραστώνη, παρασυρμό και αδιαφορία. Χρειάζεται οπωσδήποτε εγρήγορση, ορθοστασία, ανάταση, γενναιότητα, αντίσταση σε ό,τι ανίερο, αναληθές και άτιμο. Η ελευθερία του ανθρωπίνου προσώπου είναι κάτι πολύ σημαντικό και θα πρέπει παντού και πάντοτε να υπερασπίζεται με κάθε τρόπο. Όλο το ενδιαφέρον μας θα πρέπει να στραφεί σε ό,τι είναι ουσιαστικό, καίριο και αληθινό μόνο σε αυτά. Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι φοβούνται να αντικρίσουν την αλήθεια, την εσωτερική τους γυμνότητα. Έτσι θέλουν να ασχολούνται με ό,τι δεν έχει προσωπικό κόστος.

Οι άνθρωποι σήμερα αγχώνονται μήπως δεν θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα κουταλοπήρουνά του, γιατί δεν θα έχουν τι να φάνε. Μαζεύουν τρόφιμα για τις δύσκολες ημέρες που έρχονται. Δεν έχουν ημερομηνία λήξεως; Με τι χαρά θα τα τρώνε και οι αδελφοί τους γύρω θα πεθάνουν της πείνας; Ο Χριστός δεν δίδαξε το “Πάτερ ημών”; Δεν λέει εκεί “και δος ημίν σήμερον”; Δηλαδή και οι χριστιανοί ενδιαφέρονται για τον παρά και τη μάσα μόνο; Έχει μεγάλη σημασία να δούμε καλά πού διοχετεύεται η αγωνιστικότητα των χριστιανών μας. Μη δίνουμε αφορμές γέλιου στους καραδοκούντες αθεόφοβους είρωνες, που τελευταία έχουν αρκετά αυξηθεί.

Κρινόμαστε από τις επιλογές μας. Έχουμε ευθύνη για τις επιλογές μας. Χρειάζεται απαραίτητα μελέτη, γνώση, εμπειρία, φώτιση και συμβουλή. Ας το ξαναπώ. Χρειάζεται ειλικρινής μετάνοια όλων, υγιής μεταστροφή, αλλαγή νου, τρόπου ζωής, νέα νοοτροπία, άλλος προορισμός, διαφορετικός στόχος, υψηλός σκοπός, νοηματισμένος βίος. Η τιμιότητα, η δικαιοσύνη, η ειλικρίνεια μπορούν να επιστρέψουν σε αυτόν τον ταλαίπωρο τόπο.

Αν η πολυσυζητημένη κάρτα του πολίτη στερεί τις ελευθερίες μας, δεν θα πρέπει φυσικά να την πάρουμε, υπακούοντας στις αποφάσεις της Εκκλησίας. Δεν θα πρέπει όμως συνεχώς να ζούμε με καχυποψίες, φαντασίες, υπερβολές, φανατισμούς, ακρότητες και φατρίες. Δεν είναι ορθός τρόπος πνευματικής ζωής ο φόβος, ο τρόμος, ο πανικός και ο αντιδραστικός ξεσηκωμός κατά πάντων.

Είμαστε σε έσχατους καιρούς; Ήλθαν τα σημεία των καιρών; Ο αντίχριστος σφραγίζει; Ήλθε το τέλος του κόσμου; Το του Θεού θα γίνει. Ο αρχαίος άγιος Σιλουανός έλεγε: “Ο ουρανός και η γη να ενωθούν δεν φοβάμαι”. Ο Χριστός χαρίζει στους πιστούς αφοβία, αταραξία, ελπίδα, αισιοδοξία και χαρά. Η ηττοπάθεια, η κατήφεια, η απαισιοδοξία και η ακαταστασία δεν ανήκει ποτέ στους χριστιανούς.

Οι εορταζόμενοι άγιοι Τρεις Ιεράρχες ας φωτίζουν οδούς διακρίσεως.

«Μακεδονία»30/01/2011/

29 Ιαν 2011

Κυριακή ΙΕ' Λουκά - Οι τρεις έρωτες (Τριών Ιεραρχών)

Οἱ τρεῖς ἔρωτες

«…Ἀπὸ τῆς γῆς τοὺς Ἁγίους ἐξῆρεν ἐπέκεινα τῶν οὐρανῶν ὁ οὐράνιος ἔρως»(στ΄ ᾠδή, 3ο τροπ., πρώτου καν).

(Ομιλία του μακαριστού Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου)

Εορτή, ἀγαπητοί μου, σήμερα, ἑορτὴ καὶ πανήγυρις. Ἑορτὴ τῶν γραμμάτων, τῶν ἑλληνικῶν γραμμάτων. Ἑορτὴ τῆς παιδείας, τῆςχριστιανικῆς παιδείας. Ἑορτὴ ὅλων τῶν βαθμίδων ἐκπαιδεύσεως, ἀπὸ τὴν κατωτέρα μέχρι τὴν ἀνωτάτη, ἀπὸ τὰ νηπιαγωγεῖα μέχρι τὰ πανεπιστήμια. Ἑορτὴ πανελλήνιος. Ἦταν ἐποχή, ποὺ ἄθεοι καὶ ἄπιστοι ποὺ κυβέρνησαν τὸ ὑπουργεῖο τῆς παιδείας κατήργησαν τὴν ἑορτὴ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν·ἀλλ᾽ αὐτὴ ἦταν τόσο ῥιζωμένη στὴ συνείδησι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὥστε ἐπανῆλθε καὶ ἑορτάζεται πανελληνίως.

Σήμερα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία προβάλλει τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχας, τὸν Μέγα Βασίλειο τὸν Γρηγόριο τὸν Ναζιανζηνὸ καὶ τὸν Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο, ὡς πρότυπα ἄξια μιμήσεως τόσο ἀπὸ τοὺς μαθητὰς ὅσο καὶ ἀπὸ τοὺς διδασκάλους καὶ καθηγητάς. Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ ἐξετάσουμε τώρα ἕνα θέμα καὶ νὰ δώσουμε ἀπάντησι στὸ ἑξῆς ἐρώτημα. Κάθε ἄνθρωπος ἔχει κάποια κίνητρα στὴ ζωή του·τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχας ποιό ἦταν τὸ κίνητρο ποὺ τοὺς ἀνύψωσε σὲ τέτοια ὕψη ἀρετῆς;

Ἄνθρωποι εἴμαστε ὅλοι, ἀγαπητοί μου. Καὶ ἄνθρωποι ἦταν καὶ οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι, ὅμοιοι μ᾽ ἐμᾶς. Ἀλλὰ ἄνθρωπος ἀπὸ ἄνθρωπο διαφέρει. Ποῦ διαφέρει; Ὄχι τόσο στὴν ἐξωτερικὴ ὄψι. Μικρὲς εἶνε οἱ διαφορὲς ὡς πρὸς τὴν σωματικὴ ἐμφάνισι· ὁ ἕνας κοντός, ὁ ἄλλος ψηλός, ὁ ἄλλος μὲ ἄλλα χαρακτηριστικά. Ἡ τεραστία διαφορὰ ποὺ χωρίζει τὸν ἕνα ἀπὸ τὸν ἄλλο εἶνε στὸν ἔσω ἄνθρωπο, στὸν ψυχικὸ κόσμο· στὶς σκέψεις, στὰ αἰσθήματα, στὴ βούλησι,στὶς ἐνέργειες. Γι᾿ αὐτὸ οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοίμας ἔλεγαν, ὅτι ἄνθρωπος δὲν εἶνε τὸ ὁρώμενον ἀλλὰ τὸ ἀόρατον, αὐτὸ ποὺ δὲν φαίνε-ται· ἐκεῖ βρίσκονται οἱ τεράστιες διαφορές.

Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ δὲν κατορθώνουν νὰ νικήσουν τὶς ἀδυναμίες τους. Τοὺς παρασύρουν τὰ πάθη, τὰ ἐλεεινὰ πάθη, καὶ πέφτουνπολὺ χαμηλά, κάτω ἀκόμα κι ἀπ᾽ αὐτὴ τὴ βαθμῖδα τῶν ζῴων. Γι᾽ αὐτοὺς ἁρμόζει τὸ ψαλμικὸ«Ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρα συνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς»(Ψαλμ. 48,13,21). Ἐδῶ μπορεῖ νὰ πῇ καν-εὶς ὅτι ὁ ἄνθρωπος φτάνει

στὸ ναδὶρ τῆς καταπτώσεως· μὲ τὶς κακίες καὶ τὰ ἐλαττώματά του ἐκφυλίζεται, ἀπανθρωπίζεται. Ὑπάρχουν ἀντιθέτως ἄλλοι ποὺ κατορθώνουν νὰ νικήσουν τὸν ἑαυτό τους, φτάνουν σὲ μεγάλα ὕψη καὶ σὰν φωτεινὰ μετέωρα φωτίζουν τὸν κόσμο.

Αὐτοί, ὅπως θὰ ἔλεγε ὁ Ὅμηρος, εἶνε θεοείκελοι.

Θεοείκελος εἶνε μία ὡραία λέξι ποὺ ἐκφράζει τὸ μεγαλεῖο τοῦ ἀνθρώπου· παράγεται ἀπὸ τὸ θεὸς καὶ τὸ ἔοικα (=ὁμοιάζω), καὶσημαίνει ἐκεῖνον ποὺ μοιάζει μὲ τὸ Θεό, ποὺγίνεται ὅμοιος μὲ τὸ Θεό. Καὶ κάποιος ἄλλος φιλόσοφος, ὁ Μένανδρος, ἔλεγε·«Ἦ χαρίεν ἔστ᾽ ἄνθρωπος, ἂν ἄνθρωπος ᾖ»ἀναμφιβόλως εἶναι χαριτωμένο πλάσμα ὁ ἄνθρωπος, ὅταν εἶνε ἄνθρωπος (Γνωμικά· παρὰ Στοβαίῳ 5,11).Ἐκεῖνο λοιπὸν ποὺ ἀνέδειξε τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχας μιμητὰς τοῦ Θεοῦ καὶ φωτεινὰ μετέωρα εἶνε, ἀγαπητοί μου, κάτι ποὺ συγκινεῖ κάθε νέο. Τοὺς τρεῖς αὐτοὺς ἁγίους πατέρας τοὺς ὕψωσε μέχρι τὸν οὐρανὸ ἕνα κίνητρο γενναῖο, ἰσχυρό, ἀκατανίκητο. Ποιο εἶνε; Μὴ τὸ παρεξηγήσῃ κανείς, εἶνε ὁ ἔρωτας! ναί, ὁ ἔρωτας. Ὄχι ὁ σαρκικὸς ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴνφυσικὴ γενετήσια ὁρμή, αὐτὸς ποὺ συχνὰ καταντᾷ χυδαῖος καὶ δημιουργεῖ δράματα· ὄχι τὸ σέξ, ποὺ ἔφτασε νὰ λατρεύεται σὰν κάποια θεότης καὶ μετέβαλε τὴν ἐποχή μας σὲ αἰῶνα πανσεξουαλισμοῦ. Ὄχι τέτοιος ἔρωτας. Αὐτός, χωρὶς νὰ τὸν καταδικάζουμε, εἶνε ἡ κατώτερη μορφὴ τοῦ ἔρωτος. Ὑπάρχει κ᾽ ἕναςἄλλος ἔρωτας ἀνώτερος. Ποιός εἶνε αὐτός; Εἶνε ἔρωτας θεῖος καὶ ὑψηλὸς μὲ τρία ἀντικείμενα, ποὺ ἔφλεγε τὰ στήθη τῶν ἁγίων μας.

Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι εἶχαν τοὺς ἑξῆς ἔρωτες.

Τὸν ἔρωτα τῆς γνώσεως. Ἀγαποῦσαν τὰ γράμματα. Μικρὰ παιδιὰ στὴν Καισάρεια καὶ τὴν Ἀντιόχεια ἦταν πρῶτοι στὰ μαθήματα. Κι ὅταν ἔμαθαν τὰ στοιχειώδη ἐγκύκλια γράμματα, δὲνἔμειναν στὸν τόπο τους·πέταξαν κ᾽ ἔφτασανστὰ μεγάλα κέντρα τοῦ ἀρχαίου ἑλληνισμοῦὅπου καλλιεργοῦντο οἱ ἐπιστῆμες, στὴν Ἀθήνα τὴν Ἀντιόχεια τὴν Κωνσταντινούπολι, κ᾽ ἐκεῖ σπούδασαν ἱστορία, φιλοσοφία, φυσικὲς ἐπιστῆμες, ἀστρονομία, ῥητορική. Καὶ ἐνῷ οἱ συνομήλικοί τους ἀμελοῦσαν τὰ μαθήματα καὶ

σύχναζαν σὲ διασκεδάσεις, οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι δύο μόνο δρόμους ἤξεραν, αὐτὸν ποὺ ὁδηγεῖ στὸ σχολεῖο καὶ αὐτὸν ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἐκκλησία. Ὅπως οἱ μέλισσες πετοῦν ἀπὸ ἄνθος σὲἄνθος καὶ συλλέγουν τὸ μέλι, ἔτσι καὶ αὐτοὶ πέταξαν στὸν κῆπο τῆς γνώσεως καὶ συνέλεξαν τὸ μέλι τῆς ἐπιστήμης. Ἔρωτας γνώσεωςκαὶ ἐπιστήμης, αὐτὸς εὔχομαι νὰ ὑπάρχῃ καὶστὶς καρδιὲς ὅλων τῶν παιδιῶν μας.

Εἶχαν ἔπειτα τὸν ἔρωτα τῆς ἀρετῆς. Μεγάλης ἀξίας ἀγαθὸ ἡ γνῶσις καὶ ἡ ἐπιστήμη· ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ κάτι ἀνώτερο. Εἶνε ἐκεῖνο ποὺ τιμοῦσαν καὶ οἱ πρόγονοί μας ὅταν ἔλεγαν ὅτι «πᾶς ὅ τ᾽ ἐπὶ γῆς καὶ ὑπὸ γῆς χρυσὸς ἀρετῆς οὐκ ἀντάξιος»(Πλάτωνος, Νόμ. 5,728Α)ἡ ἀρετὴ εἶνε παραπάνω ἀπὸ τὴ γνῶσι. Ἀλλ᾽ αὐτὴ σπανίζει σήμερα.

Εὐκολώτερο εἶνε νὰ βρῇς διαμάντια παρὰ ἀρετή. Τώρα ἡ γνῶσις πλήθυνε, ἡ μικρή μας πατρίδα ἔχει τόσα πανεπιστήμια, πλῆθος ἄνθρωποι κατέχουν διπλώματα. Ἀλλὰ τὸ ἀναγκαιότερο εἶνε, νομίζω, νὰ εἶνε κανεὶς ἄνθρωπος· νὰ ἔχῃ ἀνθρωπιά, φιλότιμο, λεβεντιά, καλωσύνη,ἀρετή. Ἂν λείπουν αὐτά, τί νὰ τὴν κάνῃς τὴ γνῶσι καὶ τὴν ἐπιστήμη; Ἔλεγε ἀρχαῖος φιλόσοφος τῆς πατρίδος μας·«Πᾶσα ἐπιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς, πανουργία καὶ οὐ σοφία φαίνεται»(Πλάτωνος,Μενέξενος 246e–247a). Κι ὅπως ἔλεγε ὁ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, τὰ ἄθεα γράμματα θὰ καταστρέψουν τὴνἀνθρωπότητα. Σπανίζει ὅπως εἴπαμε

ἡ ἀρετὴ σήμερα. Ἂν ζοῦσε ὁ Διογένης, θά ᾽βγαινε πάλιμὲ τὸ φανάρι καὶ θά ᾿λεγε «Ἄνθρωπον ζητῶ» .Ἐπιστήμονες; ἀφθονία.«Ἄνθρωπον ζητῶ»,ἄνθρωπο γιατρό, ἄνθρωπο μηχανικό, ἄνθρωπο δικηγόρο, ἄνθρωπο ἐπιστήμονα, ποὺ μέσα τους νὰ πάλλουν εὐγενῆ αἰσθήματα.

Ἔρωτας γνώσεως καὶ ἔρωτας ἀρετῆς εἴθε νὰ συγκινῇ τὶς καρδιὲς τῶν παιδιῶν μας. Ἀλλὰ ἡ ἀρετὴ δὲν εἶνε κάτι ἀόρατο καὶ νεφελῶδες· ἔχει συγκεκριμένο περιεχόμενο. Ἡ ἀρετή, ἡ ἀόρατη πρὸ Χριστοῦ, ἔγινε ὁρατή. Πῶς;Στὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου. Ἡ ἀνθρωπιά, ἡ ἀγάπη, τὸ ἔλεος –ὅ,τι ὡραῖο, μεγάλο, ὑψηλό, ἁγνὸ καὶ σῶφρον φανταστῇς, εἶνε στὸν ὑπέρτατο βαθμὸ ὁ Ἰησοῦς Χριστός· εἶνε τὸ ἄλφα καὶ τὸ ὠμέγα τῆς ἀνθρωπότητος. Δὲν ὑπῆρξε οὔτε θὰ ὑπάρξῃ ἄλλος σὰν αὐτόν. Εἶνε ἡ ἐνσάρκωσι τῆς ἀρετῆς. Καὶ οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι εἶχαν τὸν ἔρωτα τοῦ Χριστοῦ ἀγάπησαν τὸ Χριστὸ μὲ τόσο φλογερὸ ἔρωτα, ὥστε μποροῦσαν νὰ λένε μαζὶ μὲ τὸν Παῦλο·«Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ;…», ποιός θὰ μπορέσῃ νὰ μᾶς χωρίσῃ ἀπ᾽ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ;(῾Ρωμ. 8,35). Ὅλοι οἱ ποταμοὶ κ᾽ οἱ ὠκεανοὶ δὲν μποροῦσαν νὰ σβήσουν τὴν ἅγια φωτιὰ πού ἄναψε μέσ᾽ στὰ στήθη τους ὁ ἔρωτας τοῦ Χριστοῦ.

Σᾶς μίλησα, ἀγαπητοί μου, γιὰ τὸν θεῖο ἔρωτα μὲ τὶς τρεῖς φλόγες γιὰ τὴ γνῶσι, γιὰ τὴνἀρετή, καὶ γιὰ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ μας.Σοφοὶ πρόγονοί μας, μολονότι εἰδωλολάτρες, διέκριναν ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ ἔρωτος καὶ ἔρωτος, καὶ εἶχαν ὡς προστάτες διαφορετικὲς θεότητες. Γιὰ τὸν φυσικὸ σαρκικὸ ἔρωτα προστάτη θεωροῦσαν τὴν Ἀφροδίτη τὴν «πάνδημον». Γιὰ τὸν ἄλλο ἔρωτα, τὸν πνευματικὸ καὶ ἀνώτερο, δημιούργησαν μιὰ ἄλλη Ἀφροδίτη, τὴν Ἀφροδίτη τὴν «οὐρανίαν». Καὶ ἐρωτῶ τώρα· ποιά Ἀφροδίτη λατρεύει σήμερα ὁκόσμος, τὴν «πάνδημον» ἢ τὴν «οὐρανίαν»;

Στοὺς μαθητὰς καὶ φοιτητάς μας θὰ πῶ·Παιδιά, ἀγαπῆστε τὴ γνῶσι. Ἔχει ἀξία. Καὶ πρέπει ἐμεῖς νὰ διαπρέπουμε στὶς ἐπιστῆμες. Εἶνε ντροπὴ νὰ μᾶς νικοῦν ἄλλοι λαοί. Οἱ πρόγονοί μας ἦταν οἱ πρῶτοι στὰ γράμματα καὶτὶς ἐπιστῆμες· δὲν πρέπει ἐμεῖς νὰ μείνουμε οὐραγοί. Ἀγαπῆστε τὴ μελέτη· τὰ ἄστρα τοῦοὐρανοῦ τὴ νύχτα νὰ σᾶς βλέπουν σκυμμένους στὰ βιβλία σας. Μακριὰ ἀπὸ μάταιες δια-σκεδάσεις, μακριὰ ἀπὸ κέντρα διαφθορᾶς. Ἀγαπῆστε τὴ γνῶσι, ἀλλὰ παραπάνω ἀγαπῆστε τὴν ἀρετή, τὴν προγονικὴ ἀρετή, ποὺ ἔκανε ἄλλοτε θαύματα στὸν κόσμο. Μὴ λησμονεῖ τε, ὅτι ἕνα γραμμάριο ἀρετῆς ἀξίζει παραπάνω ἀπὸ τόννους ἐπιστημονικῆς γνώσεως.Δῶστε μου, παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος, δῶστε μου ἕνα γραμμάριο ἀρετῆς, ἕνα δράμι λεβεντιᾶς!Γιατὶ ἡ ἀρετὴ εἶνε παραπάνω ἀπὸ τὴ γνῶσι.Ἀγαπῆστε τὴ γνῶσι, ἀγαπῆστε τὴν ἀρετή,καὶ προπαντὸς ἀνοῖξτε σὰν τριαντάφυλλατοὺς κάλυκές σας καὶ ἀγαπῆστε τὸ Χριστό·τὸν ὁποῖον, παῖδες Ἑλλήνων, ὑμνεῖτε καὶ ὑ-περυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Τριάδος Πτολεμαΐδος τὴν 30-1-1978 μὲ ἄλλο τίτλο. «Κυριακή»2011.

Μήνυμα συμπαράστασης προς τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ.

Μήνυμα συμπαράστασης

Eπίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιος, Η Αγιοσαββική Εκκλησία κινδυνεύει

Σε μήνυμά του ο επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιος για την εορτή του αγίου Σάββα ανάμεσα σε άλλα τονίζει:

«Αυτή η εκκλησία (που ίδρυσε ο αγιος Σάββας) είναι τώρα που κινδυνεύει να βγει από την Αγιοσαββική παράδοση για να πλεύσει στα άγνωστα ύδατα του Οικουμενισμού και σε μια ψεύτικη ενότητα με την αίρεση του Παπισμού».(Та Црква је данас у опасности да напусти светосавски пут, да заплови у непознате и туђе воде екуменизма, да са собом и народ наш отуђи и уведе у лажно јединство са богомрском јереси папизма).

Ο επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία (27/01/2011) για την εορτή, στην Ιερά Μονή αγίου Ιωάννου του Βαπτιστή στην περιοχή Ljuljacima παρουσία πλήθους πιστών. (Δείτε το βίντεο)

Εθνική Τράπεζα κινουμένων σχεδίων

28η Ὀκτωβρίου
Παγκόσμια ἡμέρα κινουμένων σχεδίων!!

Εθνική Τράπεζα Ελλάδος

Μοιάζει απίστευτο, ακούγεται προκλητικό, δημιουργεί δίκαια θυμό και εκρηκτική οργή. Ό λόγος για την περιοδική έκδοση της Εθνικής Τράπεζας με τον τίτλο «Εθνική Παίδων». Παίρνει τον όρο από το ποδόσφαιρο και τον μεταφέρει στην οικονομία, εννοώντας με τον τίτλο αυτό Εθνική Τράπεζα για τα παιδιά.

Σε ποιά παιδιά απευθύνεται; Σε Ελληνόπουλα; Σε παιδιά της ζούγκλας αποφάσισε να απευθυνθεί ή Εθνική Τράπεζα με το περιοδικό της αυτό! Υπερβολικό; 'Άς κρίνουν οι αναγνώστες: Στο τεύχος του Φθινοπώρου του 2010 μεταξύ των άλλων άσχετων και πληκτικών και ανούσιων θεμάτων, αποφασίζει να ενημερώσει τα Ελληνόπουλα και για τις πιο σημαντικές ημερομηνίες των μηνών Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου και Νοεμβρίου. Στη σελίδα λοιπόν 8 γράφει με μεγάλα γράμματα: «ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ». Και συμπληρώνει: «Αυτές είναι οι πιο σημαντικές ημερομηνίες των επόμενων μηνών. Το νου σου!» Συνοδεύει μάλιστα με σκίτσο το θέμα, παρουσιάζοντας ένα χέρι με κλωστή δεμένη επάνω στο δάχτυλο του.

Τί λοιπόν δεν πρέπει να ξεχάσει το δύστυχο Ελληνόπουλο; Ας δούμε το μήνα Όκτώβριο:

1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: Παγκόσμια ήμερα χορτοφαγίας.

2-3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: Athens supercross 2010 (πρόκειται για φεστιβάλ μοτοσυκλέτας).

4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: Παγκόσμια ήμερα των ζώων.

25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: Παγκόσμια ήμερα ζυμαρικών.

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: Παγκόσμια ήμερα κινουμένων σχεδίων.

Μάλιστα! Αυτό δεν πρέπει να λησμονή­σουν τα Ελληνόπουλα! Μπράβο στην Εθνική Τράπεζα! Δεν γνωρίζει ή Εθνική Τράπεζα τί έγινε στις 28 Οκτωβρίου; Δεν έχει ακούσει ποτέ για τον επικό αγώνα της Ελλάδας μας το 1940; Κινούμενα σχέδια, κύριοι, άφησαν τα κόκκαλά τους πάνω στην Πίνδο; Κινούμενα σχέδια ήταν οι Ηπειρώτισσες γυναίκες της Πίνδου; Κινούμενα σχέδια ήταν όλοι εκείνοι οι μάρτυρες της προγονικής μας τιμής και της παγκόσμιας ελευθερίας;

Τελικά αυτές είναι οι πιο σημαντικές ημερομηνίες του Οκτωβρίου; Δεν γνωρίζετε τίποτε για τη μνήμη τού αγίου Δημητρίου, για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης την ήμερα της εορτής του το 1912; Ούτε αυτά τα γνωρίζετε; "Εντολές μισελλήνων εκτελείτε;

Τί πάθατε, κύριοι; Παραφρονήσατε;

«Ο ΣΩΤΗΡ» 1-2-2011

-Επιστολή στην Εθνική Τράπεζα για την υπόμνηση σε φυλλάδιό της ότι η 28η Οκτωβρίου πρέπει να τη θυμούνται τα παιδιά ως «ημέρα κινουμένων σχεδίων»!

-Εθνική Τράπεζα Ελλάδος στα παιδιά μας: «την 28η Οκτωβρίου δεν εορτάζουμε το Έπος του ΄40 αλλά την "Ημέρα κινουμένων σχεδίων"» !!!


Τριών Ιεραρχών, του μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών (†)Νικοδήμου Βαλληνδρά

Τριών Ιεραρχών

του μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών

(†)Νικοδήμου Βαλληνδρά

από το βιβλίο «Το κήρυγμα του θείου λόγου»,Εκδόσεις Ι. Ν. Αγίου Ανδρέου Πατρών. Θ. Λειτουργία

""Ος δ' αν ποίηση και διδάξη, ούτος μέγας κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών".

Το ψυχικόν μεγαλείον έχει μεγάλην αξίαν "παρά Θεών" και ανθρώποις". Που έγκειται όμως τούτο; Απάντησι έγκυρον εις το ερώτημα δίδει ο λόγος του Χριστού. Η καταληκτική φράσις του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος "ος αν ποίηση και διδάξη ούτος μέγας κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών". Πραγματικά μεγάλος λογαριάζεται από τον Θεόν ο εργάτης και διδάσκαλος των καλών έργων.

Τοιούτοι υπήρξαν οι εορταζόμενοι Τρείς Ιεράρχαι... Και ιδού οι δύο τίτλοι των: Πατέρες της Εκκλησίας και Διδάσκαλοι της οικουμένης. Τιμώνται δε παραλλήλως σήμερον "δοκούντες στύλοι είναι" της Εκκλησίας και της Παιδείας.

1. Ως Πατέρες της Εκκλησίας διεκρίθησαν εξαιρέτως δια την υπέροχον αγιότητα και την βίωσιν της Ορθοδοξίας.

Ο όντως Μέγας Βασίλειος εις το εύθραστον σαρκίον του περιέκλειε μίαν μεγάλην ψυχήν. Και "τελειωθείς εν ολίγω επλήρωσε χρόνους μακρούς. Μόλις 50ετής απήλθε του κόσμου τούτου, κατέλιπεν όμως μεγάλο έργον. Και "ευάρεστος Θεώ γενόμενος ηγαπήθη" και "μετετέθη" εν τη βασιλεία των ουρανών. Έμεινε δε η "βασιλειάς" του, δια να δουλεύη δια της αγάπης υπέρ του πάσχοντος πλησίον... Όπως έμεινεν και ο "υπογραμμός" της αγιότητός του, δια να εμπνέη, να φωτίζη και να παραδειγματίζη ανά τους αιώνας τον κόσμον το πώς "τα των ανθρώπων ήθη καταικοσμούνται" και αι κοινωνία προάγονται εις το αγαθόν, όταν "υπέρ αλλήλων μεριμνώσι τα μέλη" προνοιακώς (Α' Κορ. ιβ' 25).

Ο Γρηγόριος εχάραξε την μεγάλην και χριστοδίδακτον γραμμήν προβάλλων "την πράξιν εις θεωρίας επίβασιν", κατ' εφαρμογήν ακριβώς του ευαγγελικού μηνύματος "ος αν ποίηση και διδάξη ούτος μέγας κληθήσεται..." Της εμπράκτου δε ταύτης αγιότητός του τρανόν δείγμα έδειξε κατά την Β' Οίκουμ. Σύνοδον, όταν ως ο κατ' εξοχήν "Θεολόγος" προήδρευσε ταύτης, άλλ' άνθρώπιναι μικρότητες διημφισβήτησαν την κανονικότητα του ως αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως και εκείνος έσπευσε, δια την ειρήνην και την ομόνοιαν της Εκκλησίας, να παραμερίση τον εαυτόν του, αποσυρόμενος - ίνα ριφθή ως ο Ιωνάς εις την θάλασσαν, δια να "παύση το κλυδώνιον" - να λήξη η τρικυμία και να ηρέμηση το σκάφος της Εκκλησίας. Οποίον μεγαλείον ψυχής.

Και ο Χρυσόστομος υπήρξεν ανένδοτος και ασυμβίβαστος προς την φαυλότητα και την διαφθοράν. Και είχε το ηθικόν ανάστημα (της αρετής και της αγιότητος) δια να ελέγξη την διαφθοράν των κρατούντων και να υποστή τας συνεπείας, "υστερούμενος, θλιβόμενος, κακοχούμενος, εν ερημίαις πλανώμενος" εις τας εσχατιάς του Πόντου με "το απόκριμα του θανάτου", κατώδυνος την ψυχήν και το σώμα.

Και ιδού η "έκβασις της αναστροφής του". Τον έσυραν ετοιμοθάνατον εις ένα ναόν του μάρτυρος Βασιλίσκου. Απεκοιμήθη. Οραματίζεται και ακούει φωνήν: "θάρσει, αδελφέ Ιωάννη, αυριον γαρ άμα εσόμεθα". Εγείρεται ήρεμος, μεταλαμβάνει λευχειμονών. Και τελειούται εν Κυρίω. Με έκδηλον ψυχικόν μεγαλείον. "Ου ουκ ην άξιος ο κόσμος".

2. Τί δε να είπωμεν περί των Τριών ως Διδασκάλων της Οικουμένης.

Ότι είχον "οίον τον λόγον, τοιόνδε τον τρόπον". Πρώτιστον προσόν του διδασκάλου. Θεμελιώνει και οικοδομεί το κύρος του. ""ος αν ποίηση και διδάξη, ούτος μέγας κληθήσεται".

Ο προφορικός των λόγος βαθύς, έγκυρος "από περιουσίας γνώσεως" της αληθείας επιμαρτυρούμενος δια της ζωής των και δια των αγώνων των.

***

Τριών Ιεραρχών

του μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών

(†)Νικοδήμου Βαλληνδρά

από το βιβλίο «Το κήρυγμα του θείου λόγου»,

Εκδόσεις Ι. Ν. Αγίου Ανδρέου Πατρών

Εσπερινός

Ημέρα των Γράμματος η εορτή των Τριών Ιεραρχών.

Εις τα Γράμματα και τας επιστήμας εντάσσεται και η προηγμένη τεχνολογία και αι Τεχνικαί Σχολαί ανήκουν εις την Εκπαίδευσιν, αφού προορισμόν έχουν να εκπαιδεύσουν αυτούς που θα πραγματοποιήσουν τας εφαρμογάς και της νέας υψηλής τεχνολογίας.

Όσον και αν η εκπαίδευσις εν γένει είναι εν πολλοίς ζήτημα γνώσεων (γραμματικών, επιστημονικών, τεχνικών), πέραν αυτών και υπεράνω αυτων προέχει ο παράγων άνθρωπος.

Από τον νουν του ανθρώπου και από τα χέρια του ανθρώπου θα πέραση και θα προέλθη και η γνώσις και η τεχνολογία. Το τελειότερον αυτοκίνητον δεν είναι αυτοκίνητον...

Και ο τελειότερος υπολογιστής, ότι του δώσαμεν θα επεξεργασθή και θα κίνηση.

Οι Τρεις Ιεράρχαι - δείκται αγωγής της ανθρωπινής προσωπικότητας. Ο Μ. Βασίλειος "τα των ανθρώπων ήθη κατεκόσμησε". Έρριψε το βάρος εις την ηθικήν αγωγήν των ανθρώπων. Ήρχισεν από την αγάπην - πρώτον καρπόν του Πνεύματος - "Βασιλείας". Και απεκάλυψε το γενναίον του φρόνημα προς Μόδεστον και Ουάλεντα...

Ο Γρηγόριος εθεμελίωνε επί την πέτραν της πίστεως τον αγώνα τον καλόν του χριστιανού, κατά Αρειανών και ωνομάσθη Θεολόγος...

Ο Χρυσόστομος, μεγάλος κοινωνικός αναμορφωτής, επάταξε την διαφθοράν όπου την συνήντησεν - και εις υψηλά ισταμένους - αγωνισθείς έως θανάτου υπέρ της πίστεως, του δικαίου και της αρετής.

Αυτό το τρίπτυχον: πίστις - δικαιοσύνη - αρετή δέον να είναι ο εξοπλισμός του νέου ενεργού δυναμικού της εποχής μας και της ελληνορθόδοξου χώρας μας.

Ζωηφόρος

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com