22 Νοε 2008

Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ευριπίδης Στυλιανίδηςγια τα νέα αναλυτικά προγράμματα και την Αγωγή υγείας


Αποσπάσματα από την συνέντευξη τύπου του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη κατά τη Σύνοδο των Υπουργών Παιδείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟN ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα, 21 Νοεμβρίου 2008

Σημαντικό ζήτημα είναι και η αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων, με στόχο βεβαίως την προώθηση μιας σύγχρονης αντίληψης για την Παιδαγωγική Επιστήμη, που θα βασίζεται όχι στην αποστήθιση αλλά στην εκπαιδευτική αντίληψη και στη συνθετική σκέψη……..

Έγινε μεγάλη συζήτηση για την προώθηση της πολυγλωσσίας, για την αγωγή της υγείας, για την υγιεινή διατροφή, που πρέπει να διδάσκεται στους μαθητές. Παράλληλα, δώσαμε ιδιαίτερη βαρύτητα από πλευράς μας στη σύνδεση της παιδείας, του πολιτισμού και του αθλητισμού. Συγκεκριμένα προτείναμε, επειδή στην Ελλάδα ούτως ή άλλως διοργανώνονται πανελλήνιοι σχολικοί και καλλιτεχνικοί αγώνες, να διευρύνουμε το θεσμό αυτό σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, φέρνοντας τη νέα γενιά κοντά είτε για αθλητικές είτε για πολιτιστικές εκδηλώσεις δημιουργίας και έτσι ώστε να συμβάλλουμε στο να αναπτυχθεί μία ενιαία ευρωπαϊκή πολιτιστική συνείδηση και ταυτότητα……….
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Από τη μαθητική μου περίοδο θυμάμαι αυτή την προσπάθεια να περάσουμε από την αποστήθιση στην κριτική σκέψη, μάθηση κλπ. Τι πρακτικό?

Ε. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Είναι ένα από τα ζητήματα που συζητούμε σε δύο επίπεδα. Πρώτο σε επίπεδο αναμόρφωσης των αναλυτικών προγραμμάτων και δεύτερον σε επίπεδο αποσύνδεσης του λυκείου από τις εισαγωγικές εξετάσεις για πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (μιλάει χωρίς μικρόφωνο)

Ε. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Αυτός ο διάλογος ξεκινά τώρα, δηλαδή το επόμενο διάστημα και ένας από τους προβληματισμούς που θα πρέπει να αντιμετωπίσει είναι και αυτός. Πώς δηλαδή πρακτικά θα αποσυνδέσουμε την αξιολόγηση του μαθητή από τη διαδικασία της αποστήθισης. Υπάρχουν διάφορες επιστημονικές προτάσεις γι΄ αυτό. Π.χ. ένα μίγμα ερωτήσεων και πολλαπλών απαντήσεων, το λεγόμενο multiple choice, μαζί όμως με αξιολογικές ερωτήσεις που προωθούν την κρίση και την ικανότητα του μαθητή.

Αλλά όλα αυτά είναι υπό εξέταση. Θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να αξιολογηθούν επιστημονικά, να δούμε το βαθμό αντικειμενικότητας της κρίσης για τον κάθε μαθητή όταν εφαρμόζεται ένα τέτοιο σύστημα και στη συνέχεια να υιοθετήσουμε το πιο κατάλληλο μοντέλο που θα ταιριάζει βέβαια και στη φυσιογνωμία του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος.

Όσον αφορά το διάλογο για την αποσύνδεση θα ξεκινήσει τώρα και η θεσμική πρωτοβουλία που θα προσδιορίζει τη φυσιογνωμία του νέου λυκείου και τη διαδικασία εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο θα εκδηλωθεί την επόμενη κυβερνητική περίοδο. Όσον αφορά το ζήτημα των αναλυτικών προγραμμάτων η μεθοδολογία που θα ακολουθήσουμε είναι να ξεκινήσει τώρα ο διάλογος σε δύο επίπεδα.

Πρώτον στο επίπεδο μιας Επιτροπής σοφών, στην οποία έχουμε καλέσει να συμμετέχουν διάφοροι ακαδημαϊκοί επιστήμονες, οι οποίοι κατά καιρούς συμμετείχαν σε όλες τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που έχουν επιχειρηθεί από τη μεταπολίτευση και μετά και το δεύτερο επίπεδο διαλόγου για τα αναλυτικά προγράμματα θα αφορά τους μάχιμους εκπαιδευτικούς που ο καθένας και η καθεμιά θα ρωτηθούν για τις απόψεις τους σχετικά με το αναλυτικό πρόγραμμα που διδάσκουν στην τάξη.

Θα είναι μια διαρκής επιτροπή, η οποία κάθε φορά όταν ολοκληρώνει ένα κεφάλαιο θα το καταθέτει για περαιτέρω διαβούλευση και για ανάληψη διοικητικής ή θεσμικής πρωτοβουλίας. Θα ξεκινήσουμε βεβαίως τη συζήτηση από το νηπιαγωγείο προς τα πάνω, μια διαδρομή αντίστροφη από τη συνήθη. Γιατί συνήθως ξεκινάμε τις μεταρρυθμίσεις από το Πανεπιστήμιο προς τα κάτω και αυτό αποδείχτηκε διαχρονικά ότι δεν είναι σωστό.Θα ξεκινήσουμε από το νηπιαγωγείο και θα έχουμε ως βάση του διαλόγου το υφιστάμενο αναλυτικό πρόγραμμα και το υφιστάμενο διδακτικό ή εποπτικό υλικό, το οποίο θα εξετάζεται αν χρειάζεται συμπλήρωση ή αντικατάσταση. …….
Πηγή :http://www.ana-mpa.gr/anaweb/user/showprel?service=3&maindoc=7060515

ΣΧΟΛΙΑ ΑΚΤΙΝΩΝ :
Η Αγωγή υγείας που αναφέρει ο Υπουργός είναι η Σεξουαλική Αγωγή που πρόκειται να εισαχθεί από το νηπιαγωγείο. Βλέπε:
http://aktines.blogspot.com/2008/11/blog-post_4924.html


Με τα νέα αναλυτικά προγράμματα θα πρέπει να αποφευχθεί κάθε προσπάθεια υποβάθμισης του μαθήματος των θρησκευτικών. Χρειάζεται το υπουργείο να αποκαταστήσει αδικίες του παρελθόντος και να δοθούν οι ώρες διδασκαλίας του μαθήματος στα Γενικά Λύκεια και τα ΕΠΑΛ που αφαιρέθηκαν παράνομα εδώ και χρόνια. Για τα νέα αναλυτικά προγράμματα βλέπε: http://blogs.sch.gr/kantonopou/?s=%CE%9C%CE%A0%CE%91%CE%9C%CE%A0%CE%99%CE%9D%CE%99%CE%A9%CE%A4%CE%97%CE%A3&submit=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7

21 Νοε 2008

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ


ΔΙΑΒΑΣΤΕ:
1. -ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ ΤΩΝ ΕΓΚΥΚΛΙΩΝ ΥΠΕΠΘ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ :
(1) (2) (3)

2. Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ




3. ΣΧΟΛΙΑ:
http://aktines.blogspot.com/2008/11/blog-post_8705.html

4. Απαντητική επιστολή του ΥΠΕΠΘ κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη σε επιστολή του Συνηγόρου του Πολίτη για το μάθημα των θρησκευτικών:

http://aktines.blogspot.com/2008/11/blog-post_8705.html

5. Συνέντευξη του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη στο ραδιόφωνο του Alpha για το μάθημα των Θρησκευτικών:
http://aktines.blogspot.com/2008/11/alpha.html

6. Δημοσιεύματα εφημερίδων για την ανταλλαγή επιστολών για τα θρησκευτικά μεταξύ Υπουργού Παιδείας και Συνηγόρου του Πολίτη:
http://www.gnews.gr/Society/Education/?cluster=4E4CB4DDCAAB3ABDE2E170BE82AE3FDD89BFE328

7. Απάντηση Συνηγόρου του Πολίτη στον Υπ. Παιδείας :
http://www.synigoros.gr/pdf_01/7127_1_epistoli_kaminiFi.pdf

8. Το πρόβλημα εξακολουθεί . Ανοιχτό το μέτωπο για τα Θρησκευτικά:
http://www.e-tipos.com/newsitem?id=62149

9. Εφικτές λύσεις στο πρόβλημα : :http://aktines.blogspot.com/2008/11/blog-post_4286.html
http://aktines.blogspot.com/2008/11/blog-post_08.html

20 Νοε 2008

Συνέντευξη του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη στο ραδιόφωνο του Alpha για το μάθημα των Θρησκευτικών.


ΥΠΟΥΡΓΕΙΟN ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα, 20 Νοεμβρίου 2008

Συνέντευξη του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη στο ραδιόφωνο του Alpha και τον δημοσιογράφο κ. Μπάμπη Παπαπαναγιώτου


ΜΠ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Δύο θέματα της αρμοδιότητάς σας τώρα. Κατ’ αρχήν πήρατε κάποια επιστολή από το Συνήγορο του Πολίτη, ότι σε αρκετά σχολεία της χώρας Διευθυντές αξιώνουν παρανόμως από τους γονείς και τους μαθητές να δηλώνουν θρήσκευμα; Και αυτό βέβαια σε παρακολούθημα της αντίδρασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου και του Αρχιεπισκόπου για την εξαίρεση του μαθήματος των θρησκευτικών.

Ε. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Θέλω να εκφράσω στην εκπομπή σας την ενόχλησή μου, διότι αυτή την επιστολή την πληροφορούμαι από τις εφημερίδες και διότι δυστυχώς το Δελτίου Τύπου του Συνηγόρου του Πολίτη είδε το φως της δημοσιότητας πριν να έρθει η επιστολή στα χέρια μου.

ΜΠ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Βγήκε το δελτίο Τύπου πριν την πάρετε εσείς την επιστολή;

Ε. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Δεν ξέρω πότε το χρονολογούν, πάντως εγώ στις εφημερίδες το διάβασα και αυτή τη στιγμή που μιλάμε ακόμα επιστολή στα χέρια μου δεν έχω. Αλλά να σας πω κάτι;

ΜΠ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Περίεργο, περίεργα πράγματα.

Ε. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Εδώ θα μου επιτρέψτε να πω, ότι ο Συνήγορος του Πολίτη είναι ανεξάρτητη αρχή και οφείλει να μην κάνει πολιτική και να μην υπερβαίνει τα όρια του.

ΜΠ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Σε τι τα υπερέβη κ. Υπουργέ, εάν τα υπερέβη;

Ε. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Σας είπα ένα παράδειγμα.

ΜΠ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Αυτό είναι ένα ηθικής τάξεως και διαδικαστικό ζήτημα που έχει τη σημασία του και την αξία του ?

Ε. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Είναι πολύ σημαντικό κ. Παπαπαναγιώτου.

Η Ανεξάρτητη Αρχή συνομιλεί θεσμικά με την διοίκηση και με την Κυβέρνηση, κάνοντας κάποιες υποδείξεις που θεωρεί, ότι συμβάλουν στην εφαρμογή του Συντάγματος και των Νόμων. Δεν κάνει πολιτική με Δελτία Τύπου.

Δεν επιτρέπεται το Δελτίο Τύπου να έχει κυκλοφορήσει σε όλες τις εφημερίδες, να γίνεται το συγκεκριμένο ζήτημα αντικείμενο συζήτησης στα τηλεοπτικά παράθυρα και ο αρμόδιος Υπουργός να μην έχει στα χέρια του την επιστολή.

Εδώ υπάρχει ένα σοβαρότατο ζήτημα.

ΜΠ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Εγώ εκεί θέλω να έρθουμε επί της ουσίας.

Ε. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Επί της ουσίας οφείλω να σας πω, ότι την ευθύνη για το πώς ασκείται η πολιτική την έχει η εκλεγμένη δημοκρατικά κυβέρνηση και καμία ανεξάρτητη αρχή.

Εμείς έχουμε συμμορφωθεί με τις ?

ΜΠ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Υπάρχει και η άλλη πλευρά όμως, έτσι;

Ε. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Με τις υποδείξεις ?

ΜΠ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Της Αρχιεπισκοπής.

Ε. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Δεν υπάρχει καμία διαφορά με την Αρχιεπισκοπή, είμαστε απόλυτα ταυτισμένοι με την άποψη που έχει η Ιεραρχία αυτή τη στιγμή, η οποία σεβάστηκε την απόφαση της πολιτείας να μην δηλώνεται στη δήλωση εξαίρεσης για τους αλλόθρησκους ή ετερόδοξους το φρόνημά τους, αλλά από την άλλη το μάθημα των θρησκευτικών παραμένει υποχρεωτικό.

Και λυπάμαι να πω, ότι υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις οι οποίες προσπαθούν προπαγανδιστικά να εκμεταλλευτούν το συγκεκριμένο ζήτημα για να δημιουργήσουν, αν θέλετε, απόσταση στη σχέση πολιτείας - Εκκλησίας, η οποία είναι μια σχέση πάρα πολύ καλή και μία σχέση η οποία σέβεται τους διακριτούς ρόλους.

ΜΠ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ: Επομένως το θέμα της εξαίρεσης των μαθητών από το μάθημα των θρησκευτικών δεν τίθεται σε άλλη βάση, παραμένει σ’ αυτή που ήταν.

Ε. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ: Επαναλαμβάνω τη βάση για να γίνομαι σαφής και είναι η επίσημη και αυτή που εφαρμόζεται από το Υπουργείο Παιδείας. Το μάθημα είναι υποχρεωτικό. Εξαιρούνται μόνο οι αλλόθρησκοι ή οι ετερόδοξοι.

Το μάθημα δεν διδάσκεται ομολογιακά, αλλά ενημερώνει φυσικά για την επίσημη θρησκεία, αλλά και για τις άλλες θρησκείες.

Άρα εκεί έχει εσφαλμένη εκτίμηση ο Συνήγορος του Πολίτη ή ο χειριστής τέλος πάντων του συγκεκριμένου ζητήματος και θεωρώ, ότι αυτή τη στιγμή στην εξαίρεση εμπίπτουν μόνο αυτοί οι οποίοι είναι αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι. Απλά η προσαρμογή μας είναι ότι δεν υποχρεούνται να δηλώσουν το δόγμα τους για να μην αγγίζονται τα προσωπικά τους δεδομένα.
Πηγή :http://www.ana-mpa.gr/anaweb/user/showprel?service=3&maindoc=7055833

Απαντητική επιστολή του ΥΠΕΠΘ κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη σε επιστολή του Συνήγορου του Πολίτη για το μάθημα των θρησκευτικών.



ΠΡΟΣ
κ. Γεώργιο Καμίνη
Συνήγορο του Πολίτη

Αθήνα, 20/11/08

ΑΠ: 450


Αξιότιμε κ. Συνήγορε του Πολίτη,

Θα ήθελα να σας εκφράσω τη δυσαρέσκεια μου διότι θεωρώ ότι η Ανεξάρτητη Αρχή της οποίας προΐστασθε, υπερέβη τα όρια της θεσμικής της αρμοδιότητος. Είναι αντιδεοντολογικό το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων να πληροφορείται για παρέμβασή σας σε θέμα της αρμοδιότητάς του από δελτίο τύπου που κυκλοφόρησε στο σύνολο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, με επισυναπτόμενη τη σχετική επιστολή και ενώ η επιστολή δεν είχε ακόμη φτάσει στον αποδέκτη της.
Το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων με σχετικές εγκυκλίους του επιδεικνύοντας εμπράκτως τον σεβασμό του στις προτάσεις της Ανεξάρτητης Αρχής της οποίας προΐστασθε, για το μάθημα των Θρησκευτικών, αποδέχθηκε ότι οι εξαιρούμενοι για λόγους συνείδησης αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι μαθητές δεν υποχρεούνται να δηλώνουν το διαφορετικό δόγμα ή θρήσκευμα στο οποίο πιστεύουν.
Το μάθημα των Θρησκευτικών παραμένει υποχρεωτικό για όλους τους Ορθοδόξους Χριστιανούς μαθητές. Μπορούν επίσης να το παρακολουθήσουν και όσοι μη ορθόδοξοι το επιθυμούν. Το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων εκτιμά, και είναι το μόνο αρμόδιο να το κρίνει αυτό σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους, ότι το μάθημα των Θρησκευτικών δεν έχει ομολογιακό-κατηχητικό χαρακτήρα αλλά είναι γνωσιολογικό, δηλαδή συμπεριλαμβάνει αναφορές όχι μόνον στην επικρατούσα θρησκεία αλλά και σε άλλα δόγματα και θρησκείες.


Ως εκ τούτου προκύπτει ότι:


Το μάθημα των θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό για όλους τους μαθητές.
Δικαίωμα εξαιρέσεως έχουν οι αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι μαθητές εφ’ όσον το επιθυμούν, οι οποίοι στην αίτησή τους δεν χρειάζεται να αναγράφουν το δόγμα ή θρήσκευμα στο οποίο πιστεύουν.
Οι εξαιρούμενοι αλλόδοξοι και αλλόθρησκοι, όταν είναι αλλοδαποί, την ώρα του μαθήματος των θρησκευτικών συμμετέχουν στο μάθημα της ελληνικής γλώσσας και όταν είναι ημεδαποί συμμετέχουν στο μάθημα που υποδεικνύεται από το σύλλογο διδασκόντων
Επιτρέψτε μου επίσης να σας ενημερώσω ότι κατά το διάστημα που μεσολάβησε από την έκδοση των εγκυκλίων μέχρι σήμερα, υπήρξε προσπάθεια από κάποιους περιορισμένους κύκλους να εκμεταλλευθούν ιδεολογικοπολιτικά το ζήτημα με συστηματική προπαγάνδα της εξαίρεσης από το μάθημα των Θρησκευτικών μέσω διανομής φυλλαδίων και με τη χρήση άλλων μεθόδων που λειτούργησαν παραπλανητικά ως προς το περιεχόμενο των εγκυκλίων.

Αξιότιμε κ. Συνήγορε του Πολίτη,
Το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων έχει εμπράκτως επιδείξει το σεβασμό του έναντι της Ανεξάρτητης Αρχής της οποίας προΐστασθε.
Οφείλω όμως να ξεκαθαρίσω ότι οι ρόλοι μας είναι διακριτοί και προσδιορίζονται από το Σύνταγμα και τους νόμους. Υπό την έννοια αυτή η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση και το αρμόδιο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων δεν προτίθενται να εκχωρήσουν στο ελάχιστο, τμήμα του πεδίου ευθύνης τους.
Γνωρίζοντας την ευαισθησία σας για τα ζητήματα σεβασμού του Συντάγματος και των νόμων, πιστεύω ότι η συνεργασία μας στο μέλλον θα συνεχισθεί εποικοδομητικά.


Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ


Ευριπίδης Στυλιανίδης


Πηγή :http://www.ana-mpa.gr/anaweb/attachment/20_11_08%2C+%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE.doc

Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ


Με Δελτίο Τύπου και Επιστολή προς τον Υπουργό Παιδείας, Ευριπίδη Στυλιανίδη , ο Συνήγορος του Πολίτη, αναφέρεται στο θέμα της απαλλαγής των μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών.

-ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΥΠΕΠΘ

-ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ ΤΩΝ ΕΓΚΥΚΛΙΩΝ ΥΠΕΠΘ (1) (2) (3)


TA ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΘΟΥΝ

1. «Επειδή ωστόσο νεότερη εγκύκλιος του ΥΠ.Ε.Π.Θ. (η φΐ2/977/109744/Γ1/26.8.2008), με θέμα «Απασχόληση μαθητών» προκάλεσε σύγχυση σχετικά με το ποιοι δικαιούνται να υποβάλλουν την παραπάνω δήλωση, οδηγώντας μάλιστα ορισμένους σε παρερμηνεία του ίδιου του περιεχομένου της απαιτούμενης δήλωσης»
2.
« Η δυνατότητα απαλλαγής μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών για λόγους συνείδησης δεν αναιρεί τον υποχρεωτικό χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών στο σχολείο.
3. «Επιβάλλεται ωστόσο να υπάρχει, όσο το μάθημα των Θρησκευτικών θα διατηρεί τον ομολογιακό χαρακτήρα που προβλέπει η οικεία νομοθεσία. Δεδομένου, συνεπώς, του ομολογιακού χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών, δεν είναι συνταγματικώς θεμιτό η απαλλαγή για λόγους συνείδησης να εξαρτάται από οποιασδήποτε μορφής -θετική ή αρνητική- δήλωση θρησκεύματος. Δικαίωμα δε απαλλαγής από το μάθημα αυτό δεν έχουν μόνο οι «αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι», αλλά όλοι οι μαθητές, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, όταν οι γονείς τους ή οι ίδιοι -όταν είναι ενήλικοι-επικαλούνται λόγους συνείδησης με υπεύθυνη τους δήλωση .»
4. «Επιτρέψτε μας να σας θυμίσουμε ότι ήδη από το 2002 ο Συνήγορος του Πολίτη είχε επισημάνει ότι το γενικό πλαίσιο προστασίας της θρησκευτικής ελευθερίας επιβάλλει το να μην συνοδεύεται η απαλλαγή από οιαδήποτε έμμεση κύρωση ή επαχθή προϋπόθεση. Ως επαχθής προϋπόθεση θα μπορούσε να εκληφθεί η απαίτηση αποκάλυψης των θρησκευτικών πεποιθήσεων του μαθητή. Η τότε ισχύουσα εγκύκλιος (Γ2/8904/29.11.95), απαιτούσε ρητή επιλογή μεταξύ τριών ιδιοτήτων («άθρησκος» ή «ετερόδοξος» ή «ετερόθρησκος»), οι οποίες ενέχουν μερική αποκάλυψη θρησκευτικών πεποιθήσεων. Το άρθρο 16 παραγρ. 2 του Συντάγματος δημιουργεί υποχρέωση της πολιτείας να παρέχει θρησκευτική εκπαίδευση, όχι όμως και υποχρέωση των πολιτών να την δέχονται, εφόσον το μάθημα των Θρησκευτικών στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα διατηρεί ομολογιακό χαρακτήρα. Το δικαίωμα απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών πρέπει, συνεπώς, να αναγνωρισθεί σε όλους τους μαθητές, εφόσον οι ίδιοι (όταν είναι ενήλικοι) ή οι γονείς τους για λογαριασμό τους ζητούν απαλλαγή από το μάθημα, επικαλούμενοι λόγους συνείδησης. Η συνταγματική κατοχύρωση επικρατούσης θρησκείας δεν σημαίνει ότι η ιδιότητα του μαθητήελληνικού σχολείου αποτελεί άνευ άλλου τινός τεκμήριο (έστω και μαχητό) θρησκευτικών πεποιθήσεων.»
5. «Προσπαθώντας να διευκολύνει τους διευθυντές των σχολικών μονάδων στην ορθή εφαρμογή του νόμου, ο Συνήγορος του Πολίτη επικοινώνησε μαζί τους, καθώς και με εσάς υποδεικνύοντας το πρόβλημα και επιχειρώντας να συμβάλει στην επίλυση του. Σε κάποιες μονάδες το πρόβλημα επιλύθηκε κατόπιν κατανόησης και εφαρμογής των σχετικών εγκυκλίων από τους διευθυντές των μονάδων.Ωστόσο, η συνεχιζόμενη παραλαβή νέων αναφορών από γονείς μαθητών που αντιμετωπίζουν την άρνηση εκ μέρους διευθυντών· σχολικών μονάδων να απαλλάξουν τους μαθητές τους χωρίς δήλωση θρησκεύματος επιβεβαιώνει ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί με μεμονωμένες παρεμβάσεις.»

6. «Την αποσαφήνιση του περιεχομένου της 3ης εγκυκλίου με αντικατάσταση του χαρακτηρισμού «μη ορθόδοξοι μαθητές, δηλ. οι αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι» από το «απαλλασσόμενοι μαθητές».> Την ενημέρωση όλων των διευθυντών σχολικών μονάδων για το περιεχόμενο των δύο εγκυκλίων που προηγήθηκαν και οι οποίες, όπως διαπιστώσαμε, δεν είναι εις γνώση πολλών ες αυτών, έτσι ώστε να εφαρμόζεται ορθά η κείμενη νομοθεσία..»

ΣΧΟΛΙΑ ΑΚΤΙΝΩΝ :


1.
Ο Συνήγορος του Πολίτη (ΣτΠ) επισημαίνει την σύγχυση που προκάλεσαν οι τρεις εγκύκλιοι του καλοκαιριού.

2. Είναι δυνατόν η δυνατότητα απαλλαγής όλων των μαθητών να μην αναιρεί τον υποχρεωτικό χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών στο σχολείο; Το να επικαλούνται όλοι "λόγους συνείδησης " ακόμα και οι Ορθόδοξοι δεν είναι αντιφατικό; Τι προσωπικότητες διαπλάθει το σχολείο, σχιζοφρενικές και με αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές ;

Το μάθημα εκπληρώνει παιδαγωγικούς και όχι εκκλησιαστικούς σκοπούς. Γι΄ αυτό και η απαλλαγή από το μάθημα εσφαλμένα θεωρείται ως προστασία της συνειδήσεως και της ανεξιθρησκίας των μαθητών .Τα παιδιά με βάση τις Οδηγίες του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, διδάσκονται το φαινόμενο της θρησκείας, με ιδιαίτερη βαρύτητα στον υπαρκτό θρησκευτικό πολιτισμό και παράδοση της χώρας. Είναι το μάθημα που μαζί με την Ιστορία, βεβαιώνει την αδιάκοπη ιστορική συνέχεια μας.

Στο Σύνταγμα αναφέρει ότι σκοπός και στόχος της εκπαίδευσης είναι: η«ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και η διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.» ΑΡΘΡΟ 16 π. 2. Πως θα αναπτύξουν θρησκευτική συνείδηση και θα γίνουν υπεύθυνοι πολίτες με όλη αυτή την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά προς το σχολείο την κοινωνία και τον ίδιο τους τον εαυτό;
3. Ο Συνήγορος του Πολίτη αναφέρει ότι όσο το μάθημα των Θρησκευτικών θα διατηρεί τον ομολογιακό χαρακτήρα επιβάλλεται να υπάρχει και η δυνατότητα απαλλαγής. Στέλνει δηλαδή το μήνυμα για αντικατάσταση του μαθήματος με θρησκειολογία. Η μετατροπή όμως του μαθήματος σε θρησκειολογία θα οδηγήσει στην πλήρη κατάργησή του. Αποχρωματισμένο ομολογιακά το μάθημα δεν εκπληρώνει και τους σκοπούς του που είναι η κατανόηση της ιστορικής και κοινωνικής μας ζωής. Η αποδοχή του Θρησκειολογικού μαθήματος σημαίνει :α) μη εκπλήρωση των σκοπών της παιδείας , β) μείωση ωρών διδασκαλίας για να χωρέσουν και άλλα μαθήματα όπως λένε π.χ. Σεξουαλική αγωγή κ.α.
4. Για ποιόν πιστό ανεξαρτήτου ομολογίας και δόγματος θα μπορούσε να εκληφθεί ως επαχθής προϋπόθεση η αποκάλυψη των θρησκευτικών πεποιθήσεων του; Σήμερα σε ευρωπαϊκή χώρα υπάρχει κίνδυνος από την αποκάλυψη των Θρησκευτικών πεποιθήσεων;

Αυτές οι αντιλήψεις είναι ακρότητες της πολυπολιτισμικότητας και θεωρούνται ακραίες ιδέες , οι οποίες θέλουν να γκρεμίσουν τις αξίες και την ιδεολογία της πλειοψηφίας στο όνομα διαφόρων μειοψηφιών. Ο όρος επικρατούσα θρησκεία σημαίνει πίστη της πλειοψηφίας του πληθυσμού μιας χώρας η οποία θα πρέπει να γίνεται σεβαστεί από όλους . Πίσω από τις νομοθεσίες και τα Συντάγματα υπάρχουν και πρέπει να υπάρχουν ανθρωπιστικά και παιδαγωγικά θεμέλια, όπως η διδασκαλία του χριστιανισμού.
5. Ο Συνήγορος του Πολίτη όπως αναφέρει επικοινωνεί με διευθυντές σχολικών μονάδων και υποδεικνύει την ορθή εφαρμογή του νόμου. Με κάθε σεβασμό προς το θεσμικό ρόλο του Συνηγόρου του Πολίτη, λέμε ότι δεν είναι υπεράνω του Συντάγματος και των νόμων του κράτους , ώστε να επιβάλλει τις δικές του απόψεις σε θέματα εθνικής συνείδησης και θρησκευτικής αγωγής.

Θεσμοθετημένος επιστημονικός σύμβουλος του υπουργείου Παιδείας για τέτοια θέματα είναι το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και όχι ο Συνήγορος του Πολίτη . Τότε γιατί να εκλέγονται οι υπεύθυνες κυβερνήσεις και γιατί να ψηφίζονται τα Συντάγματα και οι νόμοι του κράτους; .
O Συνήγορος αναφέρει ότι «σε κάποιες μονάδες το πρόβλημα επιλύθηκε κατόπιν κατανόησης και εφαρμογής των σχετικών εγκυκλίων από τους διευθυντές των μονάδων». Δηλαδή με παρέμβαση του Συνηγόρου κάποιες σχολικές μονάδες έδωσαν απαλλαγές και σε ορθόδοξους μαθητές; Όλες αυτές οι απαλλαγές δεν είναι παράνομες γιατί αγνόησαν εκτός των άλλων και την υπ. αριθμ. Γ2/12907/08-02-2005 εγκύκλιο του ΥΠΕΠΘ ; H εγκύκλιος προβλέπει η κατάθεση της δήλωσης απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών να γίνεται εντός πέντε ημερών από της ενάρξεως των μαθημάτων. Εφαρμόσθηκαν οι νόμοι της πολιτείας ή μήπως ο Συνήγορος του Πολίτη και κάποιοι Διευθυντές δείχνουν υπερβάλλοντα ζήλο μόνο για απαλλαγές ;
Η εγκύκλιος αναφέρει:

«Διευκρινίζουμε ότι επειδή η καθυστερημένη κατάθεση της δήλωσης θα δημιουργούσε προβλήματα, εάν γινόταν μετά την κατάθεση βαθμολογίας από τον διδάσκοντα το μάθημα καθηγητή και επειδή άλλες διατάξεις που αφορούν απαλλαγές από τη διδασκαλία μαθημάτων (Γυμναστική Π.Δ. 104/79) ορίζουν ότι η κατάθεση των δικαιολογητικών γίνεται εντός πέντε ημερών από της ενάρξεως των μαθημάτων εκτός από τις περιπτώσεις ξαφνικού συμβάντος, θεωρείται σκόπιμο το αίτημα για την απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών να γνωστοποιείται στη Διεύθυνση του σχολείου με την έναρξη της διδασκαλίας των μαθημάτων» Γ2/12907/08-02-2005 ΥΠ.Ε.Π.Θ
6. Το ερώτημα είναι γιατί σε πολλά σχολεία άργησαν... να φτάσουν ή δεν έφτασαν καθόλου οι τρεις εγκύκλιοι του υπουργείου για ενημέρωση όλων των διευθυντών σχολικών μονάδων για να μην υπάρχει μεγάλο πρόβλημα;

Για όλα αυτά πρέπει οι δηλώσεις του Υπουργού για τον υποχρεωτικό χαρακτήρα του μαθήματος των θρησκευτικών να γίνουν νόμος (εγκύκλιος) του κράτους. Το ΥΠΕΠΘ πρέπει τώρα να εκδώσει μία νέα τέταρτη εγκύκλιο, η οποία θα ορίζει ότι οι ορθόδοξοι μαθητές διδάσκονται υποχρεωτικά το μάθημα, ενώ οι απαλλασσόμενοι ετερόθρησκοι καί αλλόδοξοι να παρακολουθούν υποχρεωτικά σε άλλη αίθουσα εναλλακτικό μάθημα (Θρησκειολογία ή άλλο ) από καθηγητή θεολόγο, στο οποίο και θα αξιολογούνται.



ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΧΗ
Δελτίο Τύπου 17.11.2008
Η απαλλαγή μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών

Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει δεχτεί τον τελευταίο καιρό αναφορές πολιτών, οι οποίοι επισημαίνουν ότι σε αρκετά σχολεία της χώρας, για την απαλλαγή των μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών, αξιώνεται από τους γονείς τους η ρητή θετική ή αρνητική δήλωση σχετικά με το θρήσκευμα τους. Με την ευκαιρία αυτή ο Συνήγορος του Πολίτη διευκρινίζει ότι:Σύμφωνα με τις ισχύουσες πρόσφατες εγκυκλίους του ΥΠ.Ε.Π.Θ. (συγκεκριμένα, τις 91109/Γ2/10.7.2008 και 104071/Γ2/4.8.20081, οι οποίες δεν θέτουν νέο κανόνα, αλλά απλά ερμηνεύουν τον νόμο, οι μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μπορούν να απαλλάσσονται από το μάθημα των Θρησκευτικών, εφόσον οι γονείς ή κηδεμόνες τους (όταν οι μαθητές είναι ανήλικοι) ή οι ίδιοι οι μαθητές (όταν είναι ενήλικοι) υπογράψουν και προσκομίσουν στο σχολείο υπεύθυνη δήλωση, στην οποία θα αναφέρουν την επιθυμία απαλλαγής τους για λόγους συνείδησης, χωρίς να δηλώνεται ο λόγος της συγκεκριμένης αυτής επίλογος.

Επειδή ωστόσο νεότερη εγκύκλιος του ΥΠ.Ε.Π.Θ. (η φΐ2/977/109744/Γ1/26.8.2008), με θέμα «Απασχόληση μαθητών» προκάλεσε σύγχυση σχετικά με το ποιοι δικαιούνται να υποβάλλουν την παραπάνω δήλωση, οδηγώντας μάλιστα ορισμένους σε παρερμηνεία του ίδιου του περιεχομένου της απαιτούμενης δήλωσης, ο Συνήγορος του Πολίτη θυμίζει ότι το Υπουργείο Παιδείας προέβη στην έκδοση των παραπάνω δύο εγκυκλίων, όπως ρητά αναφέρεται στη δεύτερη εξ αυτών, «εναρμονιζόμενο με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των ανεξαρτήτων αρχών της χώρας μας».

Ειδικότερα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι η αξίωση γνωστοποίησης πεποιθήσεων ως προϋπόθεση άσκησης δικαιώματος είναι αθέμιτη.Η δυνατότητα απαλλαγής μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών για λόγους συνείδησης δεν αναιρεί τον υποχρεωτικό χαρακτήρα του μαθήματος του Θρησκευτικών στο σχολείο.

Επιβάλλεται ωστόσο να υπάρχει, όσο το μάθημα των Θρησκευτικών θα διατηρεί τον ομολογιακό χαρακτήρα που προβλέπει η οικεία νομοθεσία. Δεδομένου, συνεπώς, του ομολογιακού χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών, δεν είναι συνταγματικώς θεμιτό η απαλλαγή για λόγους συνείδησης να εξαρτάται από οποιασδήποτε μορφής -θετική ή αρνητική- δήλωση θρησκεύματος. Δικαίωμα δε απαλλαγής από το μάθημα αυτό δεν έχουν μόνο οι «αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι», αλλά όλοι οι μαθητές, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, όταν οι γονείς τους ή οι ίδιοι -όταν είναι ενήλικοι-επικαλούνται λόγους συνείδησης με υπεύθυνη τους δήλωση .Ο Συνήγορος του Πολίτη έθεσε την παραπάνω διευκρίνιση υπόψη του ΥΠ.Ε.Π.Θ. με επιστολή του (14.11.2008) ζήτησε δε από τις διευθύνσεις των σχολικών μονάδων, στις οποίες παρατηρήθηκαν συναφή προβλήματα, την πιστή εφαρμογή του νόμου.

Πηγή: http://www.synigoros.gr/pdf_01/7086_1_pr_thrisk17_11_08.pdf


Αθήνα. 14.11.2008Αρ.Πρωτ. 15595.02/2008, 17598.01/2008. 17454.01/2008, 17674.01/2008Χείριστης: Μίλτος Παύλου 210.7289718


Προς κύριο Γεώργιο Γούση.

Ειδικό Γραμματέα Θεμάτων Σπουδών,

Επιμόρφωσης και ΚαινοτομιώνΠρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων

Α.Παπανδρέου 37151 80 ΜΑΡΟΥΣΙ

Αξιότιμε κύριε Ειδικέ Γραμματέα
.Με αφορμή σειρά αναφορών που υποβλήθηκαν στον Συνήγορο του Πολίτη (με αρ. πρωτ. 15595/2008. 17598/2008. 17454/2008, 17674/2008), αλλά και ερωτήματα που απηύθυναν σε αυτόν μαθητές και εκπαιδευτικοί, η Ανεξάρτητη Αρχή ασχολήθηκε με ίο ζήτημα της απαλλαγής των μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών1.Από τη διερεύνηση των παραπάνω αναφορών διαπιστώθηκε ότι σε αρκετά σχολεία της χώρας, για την απαλλαγή των μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών αξιώνεται από τους γονείς τους η ρητή θετική ή αρνητική δήλωση σχετικά με το θρήσκευμα τους.

Ειδικότερα, αναφέρθηκε ότι κάποιοι διευθυντές σχολικών μονάδων ζητούν από γονείς και μαθητές να βεβαιώσουν ότι δεν είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι.

1. Σύντομο ιστορικό του προβλήματος*

Επιτρέψτε μας να σας θυμίσουμε ότι ήδη από το 2002 ο Συνήγορος του Πολίτη είχε επισημάνει ότι το γενικό πλαίσιο προστασίας της θρησκευτικής ελευθερίας επιβάλλει το να μην συνοδεύεται η απαλλαγή από οιαδήποτε έμμεση κύρωση ή επαχθή προϋπόθεση. Ως επαχθής προϋπόθεση θα μπορούσε να εκληφθεί η απαίτηση αποκάλυψης των θρησκευτικών πεποιθήσεων του μαθητή. Η τότε ισχύουσα εγκύκλιος (Γ2/8904/29.11.95), απαιτούσε ρητή επιλογή μεταξύ τριών ιδιοτήτων («άθρησκος» ή «ετερόδοξος» ή «ετερόθρησκος»), οι οποίες ενέχουν μερική αποκάλυψη θρησκευτικών πεποιθήσεων.

Το άρθρο 16 παραγρ. 2 του Συντάγματος δημιουργεί υποχρέωση της πολιτείας να παρέχει θρησκευτική εκπαίδευση, όχι όμως και υποχρέωση των πολιτών να την δέχονται, εφόσον το μάθημα των Θρησκευτικών στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα διατηρεί ομολογιακό χαρακτήρα. Το δικαίωμα απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών πρέπει, συνεπώς, να αναγνωρισθεί σε όλους τους μαθητές, εφόσον οι ίδιοι (όταν είναι ενήλικοι) ή οι γονείς τους για λογαριασμό τους ζητούν απαλλαγή από το μάθημα, επικαλούμενοι λόγους συνείδησης.

Η συνταγματική κατοχύρωση επικρατούσης θρησκείας δεν σημαίνει ότι η ιδιότητα του μαθητήελληνικού σχολείου αποτελεί άνευ άλλου τινός τεκμήριο (έστω και μαχητό) θρησκευτικών πεποιθήσεων.1• Με αφορμή νεώτερη αναφορά, ο Συνήγορος του Πολίτη επεσήμανε ότι το θέμα της απαλλαγής οδηγείται αναπόφευκτα προς επανεξέταση, καθ" όσον πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Αλεξανδρίδης κατά Ελλάδος, απόφαση της 21.2.2008 με αφορμή τη διαδικασία επιλογής μη θρησκευτικού όρκου) έκρινε αθέμιτη την αξίωση (ακόμη και αρνητικής) γνωστοποίησης πεποιθήσεων ως προϋπόθεση άσκησης δικαιώματος.2Επιπλέον, η Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα με την απόφαση της με αρ. 77Α/25.6.20(12 επεσήμανε ότι «το θρήσκευμα αποτελεί δεδομένο προσωπικού χαρακτήρα και μάλιστα Ευαίσθητο» καθώς και ότι «η υποχρεωτική δήλωση του θρησκεύματος που προβλέπεται ως αναγκαία προϋπόθεση για την απαλλαγή μαθητή από τα θρησκευτικά προσβάλλει την αρχή της αναγκαιότητας διότι αφενός μεν αντιβαίνει προς την αρνητική θρησκευτική ελευθερία τόσο των ενδιαφερόμενων μαθητών όσο και των γονέων και κηδεμόνων τους, αφετέρου θα προσέκρουε προς το ειδικότερο δικαίωμα τον γονέων «όπως εξασφαλίζωσι την μόρφωσιν και εκπαίδευσιν /των παιδιών τους/, συμφώνως προς τα ιδίας αυτών θρησκευτικάς και φιλοσοφικάς πεποιθήσεις» (άρθρο 2 Πρώτου Πρωτοκόλλου ΕΣΔΑ)». Η_ Αρχή αποφάσισε ότι «οι γονείς ή κηδεμόνες που επιθυμούν τα παιδιά τους να απαλλαγούν από το_ μάθημα των θρησκευτικών να_μην ζητείται να δηλώνουν αν είναι άθρησκοι. ετερόδοξοι ετερόθρησκοι, αλλά να ασκούν το δικαίωμα τους αυτό κατ' επίκληση των πεποιθήσεων τους και χωρίς να προβαίνουν σε καμιά περαιτέρω διευκρίνιση».

2. Οι τρεις εγκύκλιοι για την απαλλαγή από τα θρησκευτικά*

Το καλοκαίρι του 2008, το Υπουργείο Παιδείας προέβη στην έκδοση των δύο εγκυκλίων (συγκεκριμένα, τις 91109/Γ2/10.7.2008 και 104071/Γ2/4.8.2008), όπως ρητά αναφέρεται στη δεύτερη εξ αυτών, «εναρμονιζόμενο με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των ανεξάρτητων αρχών της χώρας μας».Σύμφωνα με τις ισχύουσες πρόσφατες εγκυκλίους τουΥ.Π.Ε.Π.Θ., οι οποίες δεν θέτουν νέο κανόνα, αλλά απλά ερμηνεύουν τον νόμο, οι μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μπορούν να απαλλάσσονται από το μάθημα των Θρησκευτικών, εφόσον οι γονείς ή κηδεμόνες τους (όταν οι μαθητές είναι ανήλικοι) ή οι ίδιοι οι μαθητές (όταν είναι ενήλικοι) υπογράψουν και προσκομίσουν στο σχολείο υπεύθυνη δήλωση, στην οποία, θα αναφέρουν την επιθυμία απαλλαγής τους για λόγους συνείδησης, χωρίς να δηλώνεται ο λόγος της συγκεκριμένης αυτής επιλογής.• Ωστόσο νεότερη εγκύκλιος του Υ.Π.Ε.Π.Θ. (η Φ12/977/109744/Π/26.8.2008), με θέμα «Απασχόληση μαθητών» προκάλεσε σύγχυση σχετικά με το ποιοι δικαιούνται να υποβάλλουν την παραπάνω δήλωση, οδηγώντας μάλιστα ορισμένους σε παρερμηνεία του ίδιου του περιεχομένου της απαιτούμενης δήλωσης. Αυτό συνέβη επειδή η 3η σχετική εγκύκλιος (Φ12/977/Ι09744/Γ1/26.8.2008), την οποία εξέδωσε το Υπουργείο Παιδείας σχετικά με τον τρόπο απασχόλησης των απαλλασσομένων, χαρακτήριζε τους τελευταίους ως να ήταν «μη Ορθόδοξοι _μαθητές δηλ. οι αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι».Όπως είναι κατανοητό, εάν αυτή η 3η εγκύκλιος εφαρμοζόταν κατά γράμμα - όπως συνέβη στις περιπτώσεις που αναφέρθηκαν στον Συνήγορο του Πολίτη -, θα αντέβαινε στον ίδιο τον κανόνα τον οποίον ερμηνεύει, καθώς θα απαιτούσε και πάλι δήλωση θρησκευτικών πεποιθήσεων.• Προσπαθώντας να διευκολύνει τους διευθυντές των σχολικών μονάδων στην ορθή εφαρμογή του νόμου, ο Συνήγορος του Πολίτη επικοινώνησε μαζί τους, καθώς και με εσάς υποδεικνύοντας το πρόβλημα και επιχειρώντας να συμβάλει στην επίλυση του.

Σε κάποιες μονάδες το πρόβλημα επιλύθηκε κατόπιν κατανόησης και εφαρμογής των σχετικών εγκυκλίων από τους διευθυντές των μονάδων.Ωστόσο, η συνεχιζόμενη παραλαβή νέων αναφορών από γονείς μαθητών που αντιμετωπίζουν την άρνηση εκ μέρους διευθυντών· σχολικών μονάδων να απαλλάξουν τους μαθητές τους χωρίς δήλωση θρησκεύματος επιβεβαιώνει ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί με μεμονωμένες παρεμβάσεις.

3. Προτάσεις επίλυσης

Η παροχή δυνατότητας απαλλαγής μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών για λόγους συνείδησης, δεν αναιρεί τον υποχρεωτικό χαρακτήρα του μαθήματος του Θρησκευτικών στο σχολείο. Επιβάλλεται, ωστόσο, λόγω του συγκεκριμένου ομολογιακού χαρακτήρα, τον οποίο έχει το μάθημα αυτό στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα .

Ο Συνήγορος του Πολίτη, συνεπώς, προτείνει:

> Την αποσαφήνιση του περιεχομένου της 3ης εγκυκλίου με αντικατάσταση του χαρακτηρισμού «μη ορθόδοξοι μαθητές, δηλ. οι αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι» από το «απαλλασσόμενοι μαθητές».

> Την ενημέρωση όλων των διευθυντών σχολικών μονάδων για το περιεχόμενο των δύο εγκυκλίων που προηγήθηκαν και οι οποίες, όπως διαπιστώσαμε, δεν είναι εις γνώση πολλών ες αυτών, έτσι ώστε να εφαρμόζεται ορθά η κείμενη νομοθεσία.Θα θέλαμε επίσης να σας ενημερώσουμε ότι ο Συνήγορος του Πολίτη προετοίμασε ανακοίνωση την οποία θα αναρτήσει στον ιστοχώρο του (επισυνάπτεται), στην οποία καθιστά σαφές το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο σχετικά με το ζήτημα της απαλλαγής μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών.

Σε κάθε περίπτωση, για τη διασφάλιση της άσκησης και προστασίας των δικαιωμάτων και τον σεβασμό της θρησκευτικής ελευθερίας των μαθητών και γονέων/κηδεμόνων τους, καθώς και για την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, ο Συνήγορος του Πολίτη τονίζει ότι, σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, δικαίωμα απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών για λόγους συνείδησης έχουν όλοι οι μαθητές, εφόσον αυτοί οι ίδιοι ή οι γονείς τους, ανάλογα με την περίπτωση, επικαλούνται εν προκειμένω λόγους συνείδησης.

Η εγκυρότητα της δήλωσης αυτής δεν είναι συνταγματικώς θεμιτό να εξαρτάται από οποιασδήποτε μορφής -θετική ή αρνητική - δήλωση θρησκεύματος.Για κάθε διευκρίνιση και πληροφορία, παρακαλώ μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Ευχαριστούμε έκτων προτέρων για τη συνεργασία.

Με εκτίμηση,

Γιώργος Μόσχος
Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη
για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Ανδρέας Τάκης

Βοηθός Συνήγορος του Πολίτηγια τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
1.Συνήγορος του Πολίτη, Έγγραφο με αρ. πρωτ.: 3607.02.2 3/7 6.20022.Συνήγορος ταυ Πολίτη, με Έγγραφο αρ. πρωτ.: 13216.07.23/5 .1.2008

Πηγή: http://www.synigoros.gr/pdf_01/7083_4_thrisk14_11_2008.pdf

H Διαρκής Ιερά Σύνοδος για το Συνήγορο του Πολίτη και το μάθημα των Θρησκευτικών - Τετάρτη , 19 Νοεμβρίου 2008


Yπό την προεδρία του αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερώνυμου συνήλθε σήμερα η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας και μεταξύ άλλων συζήτησε το θέμα του εγγράφου του Συνήγορου του Πολίτη, προς το υπουργείο Παιδείας, σχετικά με τη διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία.Σύμφωνα με αυτό, υποστηρίζεται ότι η Ελλάδα υποχρεούται να συμμορφωθεί με σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), για την απαλλαγή των μαθητών από την διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών.Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου και τόνισε στους δημοσιογράφους ο εκπρόσωπος Τύπου π. Τιμόθεος Ανθης, η Σύνοδος υπενθυμίζει ότι η εν λόγω απόφαση με ριζική αναφορά μόνο στο μάθημα των θρησκευτικών δεν υπάρχει, σύμφωνα με εκτιμήσεις νομικών. Παρόμοιο γεγονός συνέβη στη Νορβηγία, όταν προσέφυγαν αλλόθρησκοι στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, καταγγέλλοντας την χώρα, μόνον διότι δεν τους επέτρεπε ολική απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών αλλά τους επέτρεπε μόνον μερική. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε τη Νορβηγία γι' αυτό τον λόγο, και μόνον. Προς την υποχρέωση αυτή η Ελλάδα έχει ήδη συμμορφωθεί από πολλών ετών και δεν ανακύπτει νέα υποχρέωση συμμορφώσεώς της.Η Σύνοδος υπενθυμίζει επίσης ότι η διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη στην Ελλάδα.Λίγο αργότερα ο Αρχιεπίσκοπος συναντήθηκε με τον υφυπουργό Παιδείας Ανδρέα Λυκουρέντζο και συζήτησαν το θέμα της αναβάθμισης της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης. Όπως τόνισε ο υφυπουργός συζητήθηκαν γενικότερα σχετικά ζητήματα ενώ στο άμεσο μέλλον πρόκειται να συγκεκριμενοποιηθούν και οι δράσεις. Τόνισε ιδιαίτερα ότι συμφωνήθηκε η αναβάθμιση της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης και η αντιμετώπιση των προβλημάτων θα γίνει με συγκεκριμένο τρόπο στο μέλλον.
Ο Αρχιεπίσκοπος και ο υφυπουργός όμως ρωτήθηκαν για το θέμα των θρησκευτικών. Ο μεν Α. Λυκουρέντζος επανέλαβε τη θέση του υπουργείου περί υποχρεωτικότητας του μαθήματος τονίζοντας ότι οι όποιες επιφυλάξεις αφορούν σε θέματα συνείδησης και δεν αναιρούν την υποχρεωτικότητα. Ο κ. Ιερώνυμος τόνισε ότι όλες αυτές οι προφάσεις και οι δικαιολογίες που προβάλλονται είναι εκ του πονηρού και ότι είναι εκ του πονηρού, είναι αποβλητέο ενώ ζήτησε από τον συνήγορο του Πολίτη να αποδείξει τους ισχυρισμούς του.
Πηγή :http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=335&id=591271

Το μάθημα των θρησκευτικών και η Ευρώπη ως πρόσχημα


Άρχισαν τη Δευτέρα 3 Νοεμβρίου οι εκδηλώσεις – διαλέξεις της Σχολής Γονέων – Ανοιχτού Πανεπιστημίου Κατερίνης με καλεσμένους τους ομιλητές π. Γεώργιο Μεταλληνό τ. κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής Αθηνών και τον πολιτικό επιστήμονα κ. Κωνσταντίνο Χολέβα με θέμα:»Το μάθημα των θρησκευτικών και η Ευρώπη ως πρόσχημα».

Μετά τον Αγιασμό που πραγματοποιήθηκε από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη μας κ.κ. Αγαθόνικο το λόγο έλαβε πρώτος ο πατέρας Γεώργιος Μεταλληνός , ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε:
Η πολιτεία με νόμους του Υπουργείου Παιδείας ορίζει το σκοπό του μαθήματος των θρησκευτικών. Κι αυτός δεν είναι άλλος από την κατανόηση της ιστορικής και κοινωνικής μας ζωής.

Ακόμα το μάθημα αυτό βοηθά στην κατανόηση της ιστορικής συνέχειας του έθνους μας και την κατανόηση της ετερότητας του διαφορετικού μέσα σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Γνωρίζοντας τη δική σου θρησκεία κατακτάς την ταυτότητά σου και δέχεσαι τους διαφορετικούς χωρίς φόβο και χωρίς μισαλλοδοξία.

Η μετατροπή του μαθήματος σε απλή θρησκειολογία θα οδηγήσει στην πλήρη κατάργησή του. Και μάλλον σκοπός μιας τέτοιας κατεύθυνσης είναι να καταργηθεί κάθε αναφορά του ανθρώπου στο Θεό.
Σήμερα το μάθημα των θρησκευτικών μας χρειάζεται περισσότερο. Γιατί είναι κλειδί κατανόησης των πραγμάτων γύρω μας. Η αλλαγή του χαρακτήρα του μαθήματος οφείλεται μας λένε σε επιταγές της Ε. Ε. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Εμείς φταίμε. Υπερθεματίζουμε εμείς πολλές φορές περισσότερο από τους ευρωπαίους.

Η αποτελεσματικότητα του μαθήματος οφείλεται επίσης στην προσωπικότητα του εκπαιδευτικού. Αυτό ισχύει βέβαια και για όλα τα άλλα μαθήματα. Τα θρησκευτικά έχουν βαθύτατο ανθρωπιστικό χαρακτήρα και αν προσφέρονται σωστά δίνουν τη δυνατότητα και στους μη χριστιανούς, να κατανοήσουν την κοινωνία που ζουν και να ενταχθούν σ’ αυτήν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Κατά βάθος όσοι θέλουν να τα καταργήσουν, θέλουν να χτυπήσουν την ορθοδοξία δηλ. τον τρόπο ζωής που αυτή εισάγει και καλλιεργεί. Και η πολεμική αυτή εντάσσεται σ’ αυτό που λέγεται χωρισμός πολιτείας εκκλησίας. Όμως ήδη οι ρόλοι αυτοί είναι από το σύνταγμα διακριτοί και η συνεργασία των δύο θεσμών αποβαίνει σε όφελος της κοινωνίας μας και του έθνους μας.
Ο κ. Κων. Χολέβας που πήρε αμέσως μετά το λόγο, τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής:
Από τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους όλα τα συντάγματα ήθελαν μια ελληνορθόδοξη παιδεία. Το ίδιο ορίζει και το ισχύον σύνταγμα. Η ορθοδοξία είναι κομμάτι του έθνους μας, είναι κομμάτι του πολιτισμού μας και της ταυτότητάς μας. Ακολούθως αναφέρθηκε στις εγκυκλίους απαλλαγής από το μάθημα από το 2002 ως το 2008 και απέκρουσε το επιχείρημα , ότι για τις τελευταίες εγκυκλίους του ΥΠΕΠΘ ευθύνονται οι κανόνες της Ευρωπαικής Ενωσης.

Όχι, αυτό δεν συμβαίνει, τόνισε. Δεν υπάρχει εμπόδιο από την πλευρά της Ευρώπης και η ταυτότητα του ορθόδοξου χριστιανού δεν εμπίπτει στα προσωπικά δεδομένα. Η Ευρώπη εδώ χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για να χτυπηθεί το μάθημα των θρησκευτικών και γενικά η ορθοδοξία. Η Ε. Ε. αφήνει στα εθνικά κράτη τη ρύθμιση των θεμάτων εκκλησίας – πολιτείας αλλά και αυτό της παιδείας.

Δεν ασχολείται με αυτά τα ζητήματα. Απεναντίας ενισχύει το μάθημα των θρησκευτικών στα ευρωπαικά σχολεία των Βρυξελλών και αλλού. Ακόμα το μάθημα των θρησκευτικών διδάσκεται ως βασικό και υποχρεωτικό σε πολλές χώρες της Ευρώπης μεταξύ των οποίων είναι η Γερμανία, η Ιταλία, το Βέλγιο η Ισπανία, η Αυστρία η Δανία η Ρουμανία κ.λ.π.
Τη διάλεξη αυτή παρακολούθησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ.Αγαθόνικος , o Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτος, ο δήμαρχος Κατερίνης κ. Σάββας Χιονίδης, αρκετοί επίσημοι προσκεκλημένοι καθώς και πλήθος πολιτών της πόλης που γέμισε ασφυκτικά το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης.

Πηγή :http://www.imerisiatispierias.gr/go.asp?do=news&id=3306

18 Νοε 2008

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ



ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΘΕΟΛΟΓΩΝ
Παράρτημα Νομού Τρικάλων
Κονδύλη & Σολωμού
42100 ΤΡΙΚΑΛΑ
Τηλ. 24310 26549

Τρίκαλα 18- 11 - 08
Αριθμ. Πρωτ: 5

ΠΡΟΣ: Τους θεολόγους των Γυμνασίων, ΓΕ.Λ. και ΕΠΑ.Λ. του ν. Τρικάλων (Δια των κ.κ. Διευθυντών των Σχολικών Μονάδων)


ΘΕΜΑ: ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ


Αγαπητοί συνάδελφοι,


«Η Συνταγματική κατοχύρωση και η ωφελιμότητα του μαθήματος των Θρησκευτικών » είναι το επίκαιρο θέμα της διάλεξης που θα δώσει ο Διδάκτωρ Συνταγματικού Δικαίου και καθηγητής στο ελεύθερο πανεπιστήμιο κ. Γεώργιος Κρίππας , σε εκδήλωση που διοργανώνει ο Σύλλογος οι «Φίλοι των Μετεώρων», με αφορμή τις γνωστές εξελίξεις γύρω από το μάθημα.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο , 22 Νοεμβρίου στις 7 μ.μ στην αίθουσα του Επιμελητηρίου Τρικάλων , απέναντι από τα Δικαστήρια. Οφείλουμε όλοι να δώσουμε το «παρών» τόσο για προσωπική μας ενημέρωση , όσο και υπεράσπισης της αξίας του μαθήματος και του παιδαγωγικού μας ρόλου. Η εκδήλωση είναι ανοιχτή για όλους.


Με εκτίμηση
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
του Παραρτήματος Νομού Τρικάλων
της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων
Ο Πρόεδρος

Ιερεύς Απόστολος Μανώλης

Νέα σκοπιανή πρόκληση


Με στόχο να κατοχυρώσει τη «μακεδονική μειονότητα», συντονίζει «εκστρατεία» για τη διεκδίκηση περιουσιών των αποκαλούμενων «Αιγαιατών»
Αποφασισμένη να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο προκειμένου να κατοχυρώσει τη «μακεδονική ταυτότητα» και να διατηρήσει τον αλυτρωτισμό εναντίον της χώρας μας εμφανίζεται η σκοπιανή ηγεσία, η οποία τώρα συντονίζει «εκστρατεία» για τη διεκδίκηση περιουσιών των αποκαλούμενων «Αιγαιατών Μακεδόνων».


Όπως έγινε γνωστό, ήδη από τον Ιούλιο, όταν τέθηκε ζήτημα «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα και επιστροφής περιουσιών στους «Αιγαιάτες» από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ Ν. Γκρούεφσκι, και την έγκριση σχετικού νόμου από τη σκοπιανή Βουλή, οργανώθηκε ολόκληρος μηχανισμός για την προώθηση και νομική υποστήριξη των αιτημάτων για διεκδίκηση περιουσιών.
Η οργάνωση

Ειδική εισαγγελέας ανέλαβε να συγκεντρώσει τις αιτήσεις των ενδιαφερομένων συνοδευόμενες με όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως τίτλοι ιδιοκτησίας, ενώ ειδική υπηρεσία «μετανάστευσης» ανέλαβε να διαμορφώσει και συγκεκριμένη φόρμα εντύπου για τη διευκόλυνση των ενδιαφερομένων.
Την επιχείρηση αυτή πλαισιώνει και ομάδα νομικών με στόχο να κινηθούν τόσο σε ελληνικά δικαστήρια όσο και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία περίπου 8.000 άτομα έχουν κινηθεί για την υποβολή αιτήσεων επικαλούμενα είτε ελληνικούς τίτλους ιδιοκτησίας είτε ακόμη και οθωμανικούς τίτλους ή απλώς μαρτυρίες.
Ενδεικτικό είναι ότι ομάδα 500 «Αιγαιατών» έχει υπολογίσει τις αξιώσεις της για περιουσίες στην περιοχή της Θεσσαλονίκης σε... 1 δισεκατομμύριο ευρώ, ενώ άλλος που έχει ήδη καταθέσει αίτηση στην Επιτροπή διεκδικεί από την Ελλάδα αποζημίωση 176 εκατομμυρίων ευρώ για περιουσία που είχε αποκτήσει ο παππούς του στην περιοχή της Θεσσαλονίκης.
Η διεκδίκηση περιουσιών δεν έχει βεβαίως μόνο οικονομική διάσταση, καθώς αυτή θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί στο οποιοδήποτε δικαστήριο.
Ο τρόπος όμως με τον οποίο η ΠΓΔΜ κινεί τη διαδικασία αυτή συνιστά το όχημα για την έμπρακτη προβολή ζητήματος «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα (της οποίας το μεγάλο τμήμα ζει... «εξόριστο» στα Σκόπια) και βεβαίως σε δεύτερη φάση στη νομιμοποίηση των αλυτρωτικών βλέψεων, μέσω του αιτήματος για ιστορική αποκατάσταση και... επανένωση της «τριχοτομημένης Μακεδονίας».
Η τυποποιημένη έντυπη φόρμα την οποία διακινεί τώρα η σκοπιανή πλευρά τιτλοφορείται «Ακίνητα και άλλες αξιώσεις» και προβλέπει την καταγραφή, όλων των περιουσιακών στοιχείων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν δύο ερωτήσεις στις οποίες καλούνται να απαντήσουν οι αιτούντες, η πρώτη αφορά στις «συνθήκες υπό τις οποίες χάθηκαν οι περιουσίες» και η άλλη στο ποιος είναι σήμερα ο κάτοχος της περιουσίας με... συνιστώμενη απάντηση το «ελληνικό κράτος».
Όσο για την εθνικότητα του αιτούντος στο συμπληρωμένο υπόδειγμα που διανέμεται η απάντηση είναι φυσικά... «Μakedonsko» και το όνομα είναι «Γεώργιος Δ. Δόνης».
Από το έντυπο δεν λείπουν βεβαίως και τα κωμικά στοιχεία, καθώς περιλαμβάνεται πρόβλεψη για να δηλωθεί εάν το σπίτι που διεκδικείται είχε φούρνο, εάν υπήρχε αχυρώνας με αλώνι, πόσα ζωντανά, γελάδια, πρόβατα, μουλάρια, χοίροι, κοτόπουλα κ.λπ. ανήκαν στην ιδιοκτησία τους και ακόμη πόσα... κιλά σιτάρι ή είδη οικοσκευής θεωρούν ότι χάθηκαν

Πηγή: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&tag=8777&pubid=1862745#


ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ -Υποχρεωτικά στα ελληνικά οι επιγραφές - (16/11/2008)




Το φαινόμενο της επιλογής ξενόγλωσσων επιγραφών από ιδιώτες επαγγελματίες, επιχειρήσεις και νομικά πρόσωπα τείνει να λάβει τελευταία στη χώρα μας εκρηκτικές διαστάσεις.


Σε πολλά, μάλιστα, καταστήματα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά ξενόγλωσσες επιγραφές ή επωνυμίες, παρότι υπάρχουν σχετικές διατάξεις που το απαγορεύουν.


Το γεγονός αυτό ανάγκασε το υπουργείο Εσωτερικών να αντιδράσει στέλνοντας, από τις αρχές ακόμη του καλοκαιριού, έγγραφο με θέμα τις ξενόγλωσσες επιγραφές προς την Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων και τις περιφέρειες της χώρας, όπου θυμίζει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ζητά την άμεση και πλήρη εφαρμογή του.


Πρόκειται ειδικότερα για τη θεσμοθετημένη από το 2001 υποχρέωση αναγραφής στην ελληνική γλώσσα όλων των επιγραφών, με τις οποίες προσδιορίζεται η θέση, η διεύθυνση, η ιδιότητα ή η επαγγελματική δραστηριότητα φυσικού προσώπου ή η επωνυμία και το αντικείμενο δραστηριότητας ενώσεως φυσικών ή νομικών προσώπων, επιτρεπομένης ωστόσο (προαιρετικά) της παράλληλης παράθεσης επί αυτών ξενόγλωσσων λέξεων (συμπεριλαμβανομένων των κατοχυρωμένων εμπορικών σημάτων και εν γένει επωνυμιών), υπό την προϋπόθεση όμως της αναγραφής τους με μικρότερα στοιχεία.


Για την εφαρμογή της διάταξης καλούνται να μεριμνήσουν, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, όλα τα επιμελητήρια, οι δήμοι και οι κοινότητες της χώρας, είτε κατά τις διαδικασίες έγκρισης του δικαιώματος χρήσης της επωνυμίας είτε κατά τις διαδικασίες αδειοδότησης των καταστημάτων.


Σημειωτέον ότι από τον ίδιο νόμο προβλέπεται όχι μόνο η αφαίρεση των παράνομων ξενόγλωσσων επιγραφών, αλλά και η επιβολή κυρώσεων στους παραβάτες, με τη μορφή προστίμων που μπορούν να φτάσουν μέχρι και τα 6.000 ευρώ.

Πηγή :http://www.paron.gr/v3/new.php?id=34602&colid=&catid=33&dt=2008-11-16%200:0:0

17 Νοε 2008

Το μάθημα των Θρησκευτικών στα Σχολεία - (Το άρθρο γράφτηκε Νοέμβριο του 2002)




Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

Το μάθημα των Θρησκευτικών στα Σχολεία βρίσκεται πάντοτε στην επικαιρότητα. Μερικοί που επιθυμούν την μείωσή του και την εξοστράκισή του λαμβάνουν αφορμές από διάφορα γεγονότα και εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον του.
Στο κείμενο που ακολουθεί θα θίξω μόνον δύο σημεία από όσα λέγονται και γράφονται γύρω από το θέμα αυτό.
1. Τό υποχρεωτικό του μαθήματος των Θρησκευτικών
Προσάγονται διάφορα επιχειρήματα για να υποστηριχθή η άποψη ότι πρέπει να αποβληθή το μάθημα των Θρησκευτικών από τα Σχολεία. Μεταξύ αυτών των επιχειρημάτων είναι ότι το μάθημα των Θρησκευτικών προσβάλλει την ελευθερία της θρησκευτικής συνειδήσεως και το άλλο ότι εμείς οι Έλληνες πρέπει να προσαρμοσθούμε στα δεδομένα της Ευρώπης και να αποβάλουμε τον συντηρητικό και επαρχιώτικο τρόπο ζωής.
Το πρώτο επιχείρημα δεν μπορεί να σταθή, γιατί με την υπάρχουσα νομοθεσία, αν κάποιος δεν θέλη να παρακολουθήση το μάθημα των Θρησκευτικών, για λόγους θρησκευτικής συνειδήσεως, μπορεί να ζητήση την εξαίρεσή του. Έπειτα, επειδή το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως διδάσκεται στα Σχολεία σήμερα, έχει σαφώς γνωσιολογικό χαρακτήρα, γι’ αυτό και δεν μπορεί κανείς να ζητά την εξαίρεσή του, αν μάλιστα δεν ανήκη σε άλλη θρησκευτική πίστη ή δεν είναι άθεος. Άλλωστε η προβολή λόγων προσωπικής συνειδήσεως μπορεί να επεκταθή και σε άλλα μαθήματα.
Επεξηγώντας αυτήν την άποψη υποστηρίζω ότι λόγους προσωπικής συνειδήσεως μπορεί να προβάλη κάποιος μαθητής για το μάθημα της κοινωνιολογίας, διότι το περιεχόμενο του μαθήματος δεν συμφωνεί με τις αναρχικές ιδέες του για την κοινωνία, για το μάθημα της ιστορίας, γιατί ο συγκεκριμένος μαθητής έχει εθνικιστικές ή διεθνικιστικές απόψεις, για την γεωγραφία, γιατί δεν παραδέχεται το STATUS QUO που επέβαλαν στην ανθρωπότητα οι Μεγάλες Δυνάμεις κλπ.
Καί το δεύτερο επιχείρημα δεν μπορεί να ευσταθήση, γιατί σε όλη την Ευρώπη η παρακολούθηση του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι υποχρεωτική. Ο διδάκτορας του Συνταγματικού Δικαίου κ. Γεώργιος Κρίπας σε σχετική του μελέτη με τίτλο « η συνταγματική κατοχύρωσις του μαθήματος των Θρησκευτικών παρ’ ημίν και εν τή αλλοδαπή» παραθέτει πολλά στοιχεία τόσο από τα Ευρωπαϊκά Συντάγματα και την νομολογία όσο και από μελέτες νομομαθών με τα οποία αποδεικνύει σαφώς ότι σε όλη την Ευρώπη το μάθημα των Θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό. Συγκεκριμένα:
Στήν Γερμανία το μάθημα των Θρησκευτικών στα Σχολεία αποτελεί επιτακτικό μάθημα και η διδασκαλία του γίνεται σύμφωνα με τις αρχές των Θρησκευτικών κοινοτήτων. Στήν Γαλλία το μάθημα των Θρησκευτικών διδάσκεται ως υποχρεωτικό. Μάλιστα έχουν ιδρυθή ενώσεις γονέων στις οποίες έχει αναγνωρισθή το δικαίωμα να επεμβαίνουν στην σχετική ύλη και να απαιτούν να γίνεται σεβαστή η καθολική Θρησκεία στα Σχολεία. Στήν Αυστρία είναι υποχρεωτικό το μάθημα των Θρησκευτικών και εκεί έχει κυρίαρχο ρόλο η Εκκλησία. Στήν Ελβετία και το Βέλγιο το μάθημα των Θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό. Στήν Ιταλία, καίτοι η θρησκεία δεν είναι Κρατική, εν τούτοις αναγνωρίζεται η αξία της θρησκευτικής κουλτούρας και λαμβάνεται υπ’ όψιν ότι ο Καθολικισμός αποτελεί τμήμα της ιστορικής κληρονομιάς του ιταλικού λαού και γι’ αυτό γίνεται θρησκευτική εκπαίδευση στα Σχολεία. Στήν Αγγλία το μάθημα των Θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό, η δέ ύλη του περιέχει τις αρχές της Χριστιανικής Θρησκείας. Στήν Ολλανδία, όπως και το Βέλγιο, καίτοι τα σχολεία κατά 80% είναι ιδιωτικά, εν τούτοις χρηματοδοτούνται από το Κράτος ώστε να διδάσκεται το μάθημα των Θρησκευτικών, το οποίο είναι υποχρεωτικό. Στίς ΗΠΑ το μάθημα των Θρησκευτικών είναι μέν προαιρετικό, αλλά όμως όταν κάποιος μαθητής απουσιάση από κάποιο άλλο μάθημα για να παρακολουθήση μάθημα Θρησκευτικών αλλού, δεν παίρνει απουσία, αναπτύσσεται δέ η τάση για επανεισαγωγή του μαθήματος στα Σχολεία. Μάλιστα δέ στις ΗΠΑ υπάρχουν πολλά ιδιωτικά σχολεία στα οποία διδάσκεται το μάθημα των Θρησκευτικών.
Σέ όλη αυτήν την Ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι προσαρμοσμένη και η Ελληνική Πολιτεία γι’ αυτό και στο ελληνικό Σύνταγμα αναφέρεται ότι « η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκόπο την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως και την διάπλασή τους σε ελευθέρους και υπευθύνους πολίτες» (άρθρο 16 παρ. 2). Καί διερωτώμαι πώς νοείται η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνειδήσεως χωρίς το μάθημα των Θρησκευτικών; Άρα η όποια προσπάθεια αποβολής του μαθήματος των Θρησκευτικών από τα Σχολεία είναι, εκτός των άλλων, αντισυνταγματική.
Νομίζω ότι στην Ελλάδα πρέπει να αποβάλουμε το κόμπλεξ της κατωτερότητος και της προκαταλήψεως.
2. Τό περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών
Κατά καιρούς γίνεται λόγος για το ποιό πρέπει να είναι το περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών που διδάσκονται οι μαθητές στα Σχολεία, τόσο της Κατώτερης όσο και της Μέσης Εκπαίδευσης. Τό θέμα αυτό τίθεται μέσα στην προοπτική της περιθωριοποίησης της Εκκλησίας, του εκκλησιαστικού αποχρωματισμού της κοινωνίας και του πολιτιστικού εκσυγχρονισμού.
Διατυπώνεται η άποψη ότι το μάθημα των Θρησκευτικών στα Σχολεία πρέπει να έχη θρησκειολογικό, γνωσιολογικό και πολιτιστικό περιεχόμενο και όχι κατηχητικό. Υπάρχουν όμως και οι αντίθετοι που υποστηρίζουν ότι το μάθημα των Θρησκευτικών, επειδή προσφέρεται σε παιδιά που ανήκουν, κατά πλειονοψηφία, στην Ορθόδοξη Εκκλησία, πρέπει να έχη κατηχητικό χαρακτήρα, αφού μάλιστα δίνεται η δυνατότητα σε όσους ανήκουν σε άλλες θρησκείες ή έχουν πρόβλημα θρησκευτικής συνειδήσεως να μην το παρακολουθούν.
Εκείνο που θα ήθελα να υποστηρίξω είναι ότι πράγματι ο τρόπος που διδάσκεται σήμερα το μάθημα των Θρησκευτικών στα Σχολεία δεν έχει κατηχητικό χαρακτήρα, όπως εννοεί την κατήχηση η Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά έχει κατ’ εξοχήν θρησκειολογικό, γνωσιολογικό και πολιτιστικό χαρακτήρα και επομένως δεν δημιουργεί πρόβλημα σε αυτούς που θα ήθελαν αλλαγές.
Εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι ο όρος κατήχηση είναι η μετάδοση διά του λόγου των βασικών στοιχείων της πίστεως. Μιά τέτοια όμως ερμηνεία του όρου κατήχηση προέρχεται από την Δύση και μάς θυμίζει τα Sίndήί Sήhήήlι. Όμως στην Ορθόδοξη Εκκλησία η κατήχηση εθεωρείτο πάντοτε ως ο τρόπος μυήσεως του κατηχουμένου στο μυστήριο της Εκκλησίας, στην οργανική του σχέση με τον Χριστό, τούς αγίους, τα μυστήρια της Εκκλησίας. Διά της κατηχήσεως, μαζί με την μετάδοση μερικών θεολογικών εννοιών, των όρων των Οικουμενικών Συνόδων, προετοιμαζόταν ο πιστός να αποκτήση προσωπική σχέση με τον Χριστό, διά της μεθέξεως της καθαρτικής, φωτιστικής και θεοποιού ενεργείας του Θεού. Θά μπορούσαμε να πούμε ότι η κατήχηση, όπως φαίνεται στούς ιερούς Κανόνες και τις μυσταγωγικές ομιλίες του αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων, του αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου και άλλων Πατέρων, ήταν μιά προσπάθεια περίπου, τηρουμένων των αναλογιών, σάν και αυτή που κάνουν οι ψυχοθεραπευτές, για να θεραπεύσουν έναν άνθρωπο, ώστε να ενταχθή μέσα στην κοινωνία. Μπορεί κανείς την ιατρική επιστήμη και την ψυχοθεραπευτική να την θεωρήση κατήχηση; Υπάρχει, βέβαια, διαφορά μεταξύ ουμανιστικής ψυχοθεραπείας και ορθοδόξου θεραπευτικής, ως προς το περιεχόμενο, αλλά συνδέονται ως προς την μέθοδο και, επομένως, το παράδειγμα που χρησιμοποιήσαμε δείχνει ποιό ήταν στην αρχαία Εκκλησία το περιεχόμενο της κατηχήσεως.
Οπότε γίνεται αντιληπτό ότι στα Σχολεία το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως διδάσκεται σήμερα είναι θρησκειολογικό, γιατί τα παιδιά μαθαίνουν για όλες τις θρησκείες και περισσότερο, όπως είναι φυσικό, για την δική τους θρησκεία, είναι γνωσιολογικό, γιατί η μετάδοση γίνεται διά του λόγου και της ακοής, ανεξάρτητα αν κανείς εκκλησιάζεται και αν πιστεύη στον Θεό και βεβαίως τίθεται στην διαδικασία των εξετάσεων και της βαθμολογίας, καθώς επίσης είναι και πολιτιστικό, διότι τα παιδιά μαθαίνουν τις παραδόσεις και τον πολιτισμό του τόπου τους, αφού η Εκκλησία είναι μέν Σώμα Χριστού, αλλά παράγει και πολιτισμό.
Δέν μπορώ να καταλάβω γιατί μερικοί ταυτίζουν το μάθημα των Θρησκευτικών που γίνεται στα Σχολεία με την κατήχηση. Μία εξήγηση είναι το ότι συνδέουν την κατήχηση με προτεσταντικές και παπικές αντιλήψεις περί κατηχήσεως. Αλλά όμως η Ορθόδοξη Κατήχηση έχει σαφώς άλλο εννοιολογικό και πρακτικό χαρακτήρα, είναι κυρίως και πρό παντός ψυχοθεραπευτική, και ως τέτοια δεν διδάσκεται στα Σχολεία, αλλά ούτε και διδάσκεται κάν, αφού είναι θέμα προσωπικής υπαρξιακής αναζητήσεως και ζωής.

Πηγή ;http://www.parembasis.gr/2002/02_11_01.htm

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ : Να ακούγεται η εκκλησία σε θέματα παιδείας - Αντίδραση για τα βιβλία της Ιστορίας




Η Εκκλησία της Κύπρου ζητά από την πολιτεία συμμετοχή στις διαβουλεύσεις για θέματα παιδείας, εν όψει της απόφασης για εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και συγγραφή νέων βιβλίων της ιστορίας.

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος δήλωσε ότι «η Εκκλησία ζητά να παρευρίσκεται στη λήψη αποφάσεων, όχι με δικαίωμα ψήφου, αλλά απλώς για να ακούγεται η άποψή της».

«Θέλουμε να είμαστε παρόντες στις ομάδες που ασχολούνται με θέματα Παιδείας και να διαδραματίζουμε ρόλο», είπε ο Αρχιεπίσκοπος.

Το αίτημα θα τεθεί στον Πρόεδρο Χριστόφια, ο οποίος, όπως δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, θα προσκληθεί να παραστεί στην επόμενη συνεδρίασή της Ιεράς Συνόδου προκειμένου να ενημερώσει τους Συνοδικούς για θέματα Παιδείας.

Ο Μακαριότατος απάντησε αρνητικά σε ερώτηση κατά πόσο θα προσκληθεί στη συνεδρία της Ιεράς Συνόδους και ο υπουργός Παιδείας Ανδρέας Δημητρίου, ο οποίος εξέφρασε πολλές φορές την ετοιμότητά του να ενημερώσει τους συνοδικούς για τις προθέσεις του Υπουργείου σχετικά με τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις.

Αρχιεπίσκοπος και Υπουργός βρίσκονται σε οξεία αντιπαράθεση και έχουν ανταλλάξει βαρείς χαρακτηρισμούς, ιδιαίτερα ως προς τη συγγραφή νέων βιβλίων της ιστορίας.

Πηγή :http://www.ikypros.com/cgibin/hweb?-A=45495&-V=news&w=

Το σκάνδαλο του Βατοπεδίου και οι "τηλεοπτικοί αυτοκράτορες"

Του δημοσιογράφου κ. Νικόλαου Χειλαδάκη,
επί χρόνια ανταποκριτή μεγάλων και γνωστών ελληνικών εφημερίδων (Έθνος - Απογευματινή) στην Τουρκία.
Ο κος Νικόλαος Χειλαδάκης αναλύει το θέμα του Βατοπαιδίου με την δική του δημοσιογραφική ματιά και πληροφόρηση…
_____________________________________________________
«η απόδειξη για το μέγεθος της αξίας ενός Χριστιανικού έργου είναι ο πόλεμος που δέχεται».
Η ενημέρωση του ελληνικού λαού έχει τα τελευταία χρόνια διαμορφώσει δυο σημαντικές ιδιαιτερότητες που δεν υπάρχουν σε καμιά άλλη χώρα, (ο γράφων παρακολουθεί ένεκα της δουλειάς του δορυφορικά δελτία ειδήσεων σε τέσσερις γλώσσες), διαμορφώνοντας μια κοινή γνώμη που ούτε κοινή είναι και το κυριότερο, ούτε γνώμη, δηλαδή στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κοινή γνώμη, αλλά «κοινή ύπνωση» σε ότι σερβίρεται κάθε βράδυ από τα (υποτίθεται) κεντρικά δελτία ειδήσεων.
Οι ιδιαιτερότητες αυτές είναι πρώτο τα «παράθυρα», στα οποία μια ομάδα επωνύμων, περίπου τριάντα άτομα κάθε βράδυ, εξαπολύει αυτό που σε κοινή γλώσσα θα μπορούσαμε να το αποδώσουμε λαϊκά με την φράση, «το μακρύ και το κοντό».
Ο σκοπός αυτής της «παραθυροφιλολογίας» είναι να κάνει εντύπωση, να συγκινήσει, να παρασύρει σε μια συναισθηματική φόρτιση, με λίγα λόγια να υπνωτίσει το τηλεοπτικό κοινό που δεν έχει καμία δυνατότητα αντίλογου.
Οι δε διάλογοι είναι σχεδόν πάντα, ή μονόλογοι, ή μιλάνε όλοι μαζί και δεν καταλαβαίνει (σκόπιμα) κανείς τίποτα. Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι τα σκάνδαλα, είτε υπαρκτά (που δείχνουν και το επίπεδο της κοινωνίας μας), είτε φτιαχτά. Τα σκάνδαλα κρατάνε την επικαιρότητα ανάλογα του ποσοστού τηλεθέασης τους, από μια εβδομάδα, έως και τέσσερεις μήνες (θυμηθείτε το περίφημο σκάνδαλο Ζαχόπουλου, τότε που όλος ο ελληνικός λαός ξενυχτούσε από τις αλλεπάλληλες συνταρακτικές «αποκαλύψεις» οι οποίες ξεφούσκωσαν ομαδικά μετά από τέσσερεις περίπου μήνες).
Έτσι και τώρα τα παράθυρα, (που έχουν επιβληθεί με το έτσι θέλω), και οι «επώνυμοι», έχουν σαν κύριο κριτήριο της τηλεθέασης τους (και φυσικά οικονομικού κέρδους, αλήθεια ποιος κάποτε θα ασχοληθεί με τις αμοιβές των επωνύμων μεγαλόσχημων δημοσιογράφων, τις περιουσίες τους και κυρίως τον τρόπο που λειτουργούν οι μηχανές τηλεθέασης, κύριοι υπαίτιοι της ελληνικής αποβλάκωσης ;), το λεγόμενο σκάνδαλο Βατοπεδίου.
Το σκάνδαλο αυτό έδωσε την αφορμή, που όλοι περίμεναν εδώ και δεκαετίες για να βγει στην επιφάνεια όλο το «δηλητήριο» κατά της εκκλησίας, του Αγίου Όρους και κυρίως κατά της ίδιας της Ορθοδοξίας, που είναι πολύ ψηλότερα και από την ελληνική εκκλησία και από το Άγιο Όρος και είναι το «καυτό κάρβουνο» για τους στόχους της παγκοσμιοποίησης και πολτοποίησης των λαών και των συνειδήσεων.
Με αφορμή αυτό το μεγάλο σκάνδαλο, έχουν ακουστεί πρωτοφανή πράγματα για το Βατοπέδι και το Άγιο Όρος, όπως : «η μπόχα του Αγίου Όρους», «η μαφία του Αγίου Όρους», «να κλείσουν οι μονές και να γίνουν ξενοδοχεία», «να σβήσουμε την μαύρη δεσυδαιμονία του Αγίου Όρους», «να ξυπνήσουμε τον λαό από τις μεσαιωνικές θρησκευτικές προκαταλήψεις» κ.α.
Παράλληλα άρχισε ένα ενορχηστρωμένο ανεπανάληπτο «κυνήγι μαγισσών» για όλα τα μοναστήρια και τα περιουσιακά τους στοιχειά, βγάζοντας άχρηστα όσους τίτλους ιδιοκτησίας έχουν, Χρυσόβουλα και οθωμανικά φιρμάνια. Και εδώ γίνεται η πρώτη μεγάλη παραποίηση της αλήθειας.
Για να μην αναφερθούμε σε όλες τις αποφάσεις των δικαστηρίων, (ελληνικών και ευρωπαϊκών), που έχουν δικαιώσει τα μοναστήρια για τους τίτλους ιδιοκτησίας που είχαν εκτός από εκείνες τις ιδιοκτησίες που παραχωρηθήκαν στο κράτος, θα πούμε το εξής : Έχετε συνειδητοποιήσει ότι όλη η περιουσία των Πατριαρχείων Κωνσταντινούπολης, Ιεροσολύμων, (όπως ο ίδιος ο Πανάγιος Τάφος) και Αλεξάνδρειας, βασίζεται σε χρυσόβουλα και οθωμανικά φιρμάνια ; Αν το ελληνικό κράτος τα αμφισβητήσει, τότε το Ισραήλ, (για να μην πάμε στην Τουρκία), θα έχει την λαβή για να αμφισβητήσει όλη την περιουσία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων που τόσο εποφθαλμιά.
Προσωπικά ξέρω τρεις, (από τις χιλιάδες), συγκεκριμένες ιδιωτικές υποθέσεις κληρονομιάς από την περιοχή του Κιλκίς, που κρίθηκαν βάση οθωμανικών εγγράφων τα λεγόμενα «κιτάπια», βάσει των οποίων γίνονται και συμβολαιογραφικές πράξεις. Αλλά ας σκεφτούμε το αυτονόητο. Είναι δυνατόν τα μοναστήρια να επιβιώσουν χωρίς να έχουν κάποιο περιουσιακό στοιχείο που συνήθως είναι ή δωρεά, ή προσωπική περιουσία των μοναχών που προτιμούνε να την προσφέρουνε στο μοναστήρι τους ;
Τώρα όσον αφορά το Βατοπέδι αναρωτιέμαι αν όλοι αυτοί που κάθε βράδυ βγαίνουν και βρίζουν με κάθε τρόπο την «μαφία του Βατοπεδίου» έχουν πάει ποτέ εκεί και έχουν γνωρίσει, ή καλύτερα βιώσει τι σημαίνει Άγιο Όρος γενικότερα. Το Βατοπέδι είναι το δεύτερο κατά σειρά ιεραρχίας μοναστήρι του Αγίου Όρους μετά την Μέγιστη Λαύρα και τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να ξεχωρίζει καθώς η πνευματική του προβολή ανέρχονταν όλο και περισσότερο.
Τον Αύγουστο του 1987, (από μαρτυρία κάποιου επισκέπτη), το μοναστήρι ήταν ένα τεράστιο, αλλά ουσιαστικά έρημο Μοναστήρι με μόνο 5 Μοναχούς, που ήταν κλεισμένοι λόγω γήρατος στα κελιά τους (κάποτε είχε 1.000 Μοναχούς), ιδιόρρυθμο χωρίς Ηγούμενο επί 5 αιώνες, με κλειστές τις 20 υπέροχες εκκλησίες του. (Πρώτη φορά στο Άγιο Όρος όπου πήγαινα από το 1976 βρέθηκα σε Μοναστήρι όπου δεν τελούταν Θεία Λειτουργία), με χορταριασμένες αυλές, βουλιαγμένες σκεπές, ετοιμόρροπα άδεια κτίρια και φυσικά όπως όλα τα παλαιά Βυζαντινά Μοναστήρια, με κειμήλια που δεν είχε όμως τη δυνατότητα να προσκυνήσει κανείς.
Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα πως βρισκόμουν σε μία νεκρή πολιτεία όπου έμοιαζε να έχει εγκαταλειφθεί λόγω κάποιας…επιδημίας.(ΣΗΜ. Για αυτή την απαράδεκτη εικόνα κανένας ή καμία δημοσιογράφος δεν είχε τότε ασχοληθεί…).
Δεν νομίζω πως ο «μέσος άνθρωπος» έχει αυτή την εικόνα ως πρότυπο Ιεράς Μονής και απορρίπτει τη σημερινή πρότυπη - υποδειγματική εικόνα μιας ζωντανής - πνευματικά και ουσιαστικά - Μονής, όπου εγκαταβιώνουν άνω των 100 Μοναχών με 75 πανεπιστημιακά πτυχία και με μέση ηλικία κάτω των 45 ετών, οι οποίοι δημιούργησαν μια Ορθόδοξη Χριστιανική κυψέλη που πραγματοποίησε ένα τεράστιο αναστηλωτικό έργο - ορατό για κάθε προσκυνητή - έφερε στο φως και συντήρησε ανεκτίμητους θρησκευτικούς θησαυρούς, που επί αιώνες φθείρονταν σε σκοτεινά υπόγεια (υπάρχουν σχετικές φωτογραφίες), πραγματοποίησε τεράστιο Ιεραποστολικό έργο με σοβαρές οικονομικές ενισχύσεις σε αναξιοπαθούντες, σπάνιες εκδόσεις πολύτιμων βιβλίων, θρησκευτικές ομιλίες υψηλού επιπέδου, μοναδικά πνευματικά συνέδρια με πολυπληθέστατα ακροατήρια, καθώς και αφανή σημαντική συμβολή στην απεξάρτηση νέων ανθρώπων από ναρκωτικά.
Οι 25.000 προσκυνητές, που φιλοξενούνται κάθε χρόνο στην Ι.Μ. Βατοπεδίου επί των ημερών της σημερινής Αδελφότητος, τις δύο τελευταίες 10ετίες - πέρα των 50-60 «ισχυρών πιστών» - ανήκουν στην κατηγορία των «μέσων ανθρώπων» όπως τους χαρακτηρίζει κάποιο άρθρο. Αυτές οι εκατοντάδες χιλιάδες πιστών προφανώς επισκέπτονται την Ι.Μ. Βατοπεδίου, γιατί εκεί βρίσκουν δύναμη, παρηγοριά και πνευματικό φως που έχουν ανάγκη.
Αυτοί οι «μέσοι άνθρωποι» έχουν προφανώς αντίθετη άποψη από ορισμένους δημοσιογράφους, οι οποίοι διαμορφώνουν άποψη περί του Αγίου Όρους πάντοτε από πληροφορίες.
Σε αυτούς τους πνευματικούς λιμένες - τα Μοναστήρια - που είναι στην ουσία ΨΥΧΗΣ ΙΑΤΡΕΙΑ των πιστών και θεματοφύλακες των παραδόσεων της θρησκείας και της ιστορίας μας από τη γέννηση του Μοναχισμού, πολλοί άνθρωποι «ισχυροί», αλλά και «μέσοι» αφήνουν μέρος της περιουσίας τους για την ενίσχυση και τη συνέχιση της αποστολής των Ιερών Μονών εις τους αιώνας των αιώνων.
Δυστυχώς, ενώ το κράτος στην περίπτωση των φιλανθρωπικών κληροδοτημάτων - που είναι κάτι ανάλογο - προστατεύει και ελέγχει με αυστηρούς νόμους, την πιστή εφαρμογή των εντολών του διαθέτη, η τύχη των δωρεών αυτών προς τις Ιερές Μονές δεν έχει την ανάλογη προστασία.
Για όποιον δεν γνωρίζει, είναι βασικό Ιερό καθήκον και υποχρέωση κάθε Ηγουμένου να περιφρουρεί και να αξιοποιεί τις δωρεές αυτές, οι οποίες δεν έχουν «ημερομηνία λήξεως» όπως και τα κληροδοτήματα. Βάσει λοιπόν ποιας λογικής ή ποιου νόμου κοινωνικοποιείται η δωρεά που θέλησε να κάνει σε κάποιο Μοναστήρι κάποιος άνθρωπος «ισχυρός» ή «μέσος»;
Το Ελληνικό Κράτος κανονικά θα έπρεπε να δίνει σε Μοναστήρια, που επιτελούν τέτοιο τεράστιο πνευματικό και ιεραποστολικό έργο, ένα ελάχιστο έστω μέρος των εκτάσεων του Δημοσίου, όχι ως αντάλλαγμα αλλά ΔΩΡΕΑΝ για να τις αξιοποιήσουν.
Έτσι θα καμαρώναμε σε λίγα χρόνια πρότυπα Ιδρύματα, (σαν τα εκατοντάδες που έχει δημιουργήσει και λειτουργεί η Εκκλησία μας) όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό όπου θα εξαπλωνόταν η Ορθοδοξία και θα κυμάτιζε η σημαία μας.
Αλλά εμείς αυτό το έργο το αφήσαμε στους καθολικούς και στους αλλόθρησκους. Η ευαισθησία όμως της εποχής στο να μην θιγεί σπιθαμή τετραγωνικού του Δημοσίου - ούτε ακόμη με ανταλλαγή - θα αφήσει ανοιχτό το έδαφος στους καταπατητές, στους εμπρηστές και σε ορισμένα «κοινωνικά συμβούλια» που έχουν αποδείξει με πόση εντιμότητα διαχειρίζονται με τη δημόσια περιουσία και τα κτήματα των φορολογούμενων Ελλήνων.
Ο Ηγούμενος του Βατοπεδίου Γέροντας Εφραίμ πέρα από το βαρύ σταυρό της αναστηλώσεως της Μονής και το τεράστιο εξωτερικό Ιεραποστολικό έργο, έπρεπε παράλληλα να βάλει τάξη και να αξιοποιήσει την επί χρόνια εγκαταλελειμμένη και ανεκμετάλλευτη περιουσία της Μονής, που προήλθε σε αυτή από συγκεκριμένες δωρεές ανά τους αιώνες τις οποίες σεβάστηκαν - αλλόθρησκοι και μη - κατακτητές (Τούρκοι, Άραβες, Βούλγαροι, Γερμανοί και Ιταλοί).
Στην Αγγλία όσο πιο βαθιές είναι οι ρίζες μιας δωρεάς, τόσο περισσότερο αυτή προστατεύεται. Αν ο Ηγούμενος άφηνε τα περιουσιακά στοιχεία της Μονής να ρημάξουν και να καταπατηθούν, με αποτέλεσμα να περιοριστούν σημαντικά τα έσοδα της μονής και το αναστηλωτικό της έργο, τότε δεν θα υπήρχε καμία κριτική, άσχετα αν το Μοναστήρι παρήκμαζε.
Στην περίπτωση αξιοποιήσεως της εκκλησιαστικής περιουσίας θαυμάζω την Καθολική Εκκλησία - στο μοναδικό αυτό σημείο - γιατί μεθοδικά θεμελίωσε όλη την ανάπτυξη και τη δράση της σε ένα σοβαρό οικονομικό υπόβαθρο δεκαπλασιάζοντας έτσι το ποίμνιό της έναντι της Ορθοδόξου Εκκλησίας και πραγματοποιώντας παράλληλα ένα τεράστιο αξιοθαύμαστο κοινωνικό έργο.
Όπως οι περισσότεροι Ηγούμενοι του Αγίου Όρους που είχα την τύχη να γνωρίσω, έτσι και ο Γέροντας Εφραίμ, πτωχός γεννήθηκε, πτωχός έζησε και ζει και θα πεθάνει με μόνη περιουσία το ράσο του. Οι Ηγούμενοι είναι διαχειριστές ξένων χρημάτων. Δεν αγωνίζονται για να φτιάξουν όπως εμείς σπίτια και περιουσίες, αλλά τα Μοναστήρια των πιστών. Μόνο όποιος κατηγορεί για φιλαργυρία τον ταμία μιας τράπεζας μόνο αυτός μπορεί να κατηγορεί ανάλογα τους Ηγουμένους και την εκκλησία σε ότι αφορά την οικονομική διαχείριση της περιουσίας τους.
Δεν είναι όμως μόνο αυτό το δείγμα του πνεύματος των ημερών που ζούμε. Ασκείται αρνητική κριτική στον Κύπριο επιχειρηματία αντιπρόσωπο της LADA που παραχωρεί την αίθουσα της επιχειρήσεώς του για ομιλίες θρησκευτικού περιεχομένου, ενώ αν την παραχωρούσε για σεμινάρια αστρολογίας ή καλλιστεία σκύλων θα προβάλλονταν θετικά οι πρωτοβουλίες του.
Ειλικρινά διαβάζοντας ορισμένα άρθρα τις τελευταίες ημέρες από την ανθρώπινη πλευρά αισθάνθηκα πικρία και θλίψη, γιατί γνωρίζω σε βάθος, όσο ελάχιστοι, την αλήθεια σχετικά με ότι αφορά την Ιερά Μονή Βατοπεδίου.
Από την πνευματική όμως πλευρά αισθάνθηκα τεράστια ικανοποίηση, γιατί επιβεβαίωσα για πρώτη φορά πρακτικά στη ζωή μου πως η απόδειξη για το μέγεθος της αξίας ενός Χριστιανικού έργου είναι ο πόλεμος που δέχεται.
Ως προς τις αναφορές περί προσφοράς σε μένα υπερπολυτελούς ξενώνα εντός της Μονής όσο και περί φωτογραφίας μου στο… Ηγουμενείο, την οποία ούτε εγώ ούτε κανείς άλλος είδε ποτέ: Αν θέλει κανείς να απολαύσει την πολυτέλεια ενός αντίστοιχου ξενώνα σαν αυτό που περιγράφεται στο Μοναστήρι δεν έχει παρά να διανυκτερεύσει σε έναν από τους εκατοντάδες ξενώνες της χώρας μας με κόστος 80-100 ευρώ τη βραδιά! Τέτοια αξιοπρεπή και όχι υπερπολυτελή δωμάτια έχουν τα σπίτια της κάθε μέσης απλής νοικοκυρεμένης οικογένειας της πατρίδας μας.
Πολιτικοί και των δυο μεγάλων κομμάτων έχουν επισκεφτεί την μονή και ζήτησαν πνευματική καθοδήγηση και βοήθεια, (περίπτωση Λαλιωτη), ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο την πνευματική του προβολή ενώ γνωστή είναι και η ιστορία της περιοδικής εμφάνισης της Παναγίας, υπό μορφή μοναχής, γεγονός που έχει πολλούς αυτόπτες μάρτυρες, (πολλοί εδώ θα προλάβουν να ισχυριστούν ότι πρόκειται περί φαντασιοπληξίας, δικαίωμα τους).
Το αποκορύφωμα όμως της πνευματικής προβολής του Βατοπεδιου, είναι η περίπτωση του Καρόλου της Αγγλίας, μια περίπτωση που χρήζει μεγάλης προσοχής καθώς έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις, αλλά και την μήνη πολλών κύκλων και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Όπως είναι γνωστό ο διάδοχος της Αγγλίας, Κάρολος, έχει επισκεφτεί επανειλημμένα την μονή και έχει συνομιλήσει με τον πνευματικό πατέρα της μονής, (όχι τον διάσημο πια Εφραίμ, αλλά τον Γέροντα Ιωσήφ, που μονάζει σε ένα κελί κοντά στο μοναστήρι). Οι φήμες έλεγαν ότι ο Κάρολος ζήτησε να βαπτιστεί, αλλά ο γέροντας τον απέτρεψε επισημαίνοντας τους κινδύνους ακόμα και για την ζωή του από μια τέτοια εξέλιξη, (θυμηθείτε την τύχη της Νταιάνας). Το γεγονός όμως πως ένας επίδοξος αρχηγός του κράτους της Μεγάλης Βρετανίας, που είναι συνάμα και αρχηγός της αγγλικανικής εκκλησίας, έφτασε σε αυτό το σημείο λέει πάρα πολλά,
«Έπρεπε λοιπόν να κοπούν τα φτερά πριν πετάξει το πουλί».
Το Βατοπέδι όπου οι μοναχοί ζούνε σε συνθήκες που δεν θα άντεχαν ούτε μια μέρα οι περιώνυμοι «παραθυράκιδες» και μεγαλόσχημοι δημοσιογράφοι που κραυγάζουν κάθε βραδύ από το γυαλί προς όλο τον άναυδο ελληνικό λαό, είχε καταστρώσει σχέδια για μια άνευ προηγουμένου πολιτιστική εξόρμηση με την δημιουργία Ορθόδοξων πολιτιστικών κέντρων σε όλη την Ελλάδα, με κύριο σκοπό να περάσει στην αντεπίθεση στηρίζοντας όσους προσπαθούσαν να αντισταθούν στην λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης που έχει παρασύρει την πολιτική ηγεσία και κατατρώγει ότι ορθό απέμεινε στην ελληνική κοινωνία.
Αυτό έπρεπε να καταρρεύσει πριν αρχίσει. Και περίμεναν την κατάλληλη στιγμή ενώ οι υποθέσεις που αναφέρονται είναι πολλών δεκαετιών. Ο Κάρολος και η διαφαινόμενη παρέμβαση, ήταν τα δυο στίγματα που έδωσαν την αφορμή στην εφαρμογή ενός καλοστημένου σχεδίου καταρράκωσης.
Τώρα βέβαια πολλοί θα αναρωτηθούν, μα καλά δεν υπάρχει παρανομία, δεν έγιναν σκάνδαλα, δεν καταχράστηκε δημόσια περιουσία ; Αλήθεια μας το λένε για καινούργιο, (χωρίς να μειώνεται η σημασία της οποιαδήποτε παρατυπίας εκ μέρους της μονής) .
Σε όλη την Ελλάδα καταπατείται η δημόσια περιουσία και κανείς δεν δίνει μια. Πόσες δημόσιες εκτάσεις έχουν γίνει παρανάλωμα της οικοπεδοφαγίας χωρίς να υπάρξει καμία αντίδραση ;
Ο ηγούμενος σίγουρα θα εξομολογηθεί και θα τιμωρηθεί για τα παραπτώματα του που έγιναν τη καλή του πίστη, ο «πόλεμος» όμως άρχισε, όπως άλλωστε τον είχαν προβλέψει πολλοί Γέροντες και θα είναι αδυσώπητος γιατί θα είναι πόλεμος συνειδήσεων.

16 Νοε 2008

Το τσαλάκωμα της Ιστορίας


Ι. Μ. ΚΟΝΙΔΑΡΗΣ

Το τελευταίο διάστημα η κοινή γνώμη παρακολουθεί με ανάμεικτα συναισθήματα μια εντεινόμενη και κλιμακούμενη επίθεση κατά του Αγίου Όρους και των Ι. Μονών του.
Η επίθεση αυτή, που εκδιπλώνεται από μηνών στα μέσα ενημερώσεως, προεχόντως τα ηλεκτρονικά, είχε ως αφορμή της τη γνωστή υπόθεση των ανταλλαγών ακινήτων της Ι. Μονής Βατοπαιδίου με ακίνητα του Δημοσίου.

Επεκτάθηκε όμως στη συνέχεια γενικώς και απροσδιορίστως στο σύνολο των Μονών του Αγιωνύμου Ορους, σε Μονές της Εκκλησίας της Ελλάδος, σε Μονές της Εκκλησίας της Κρήτης, εκείθεν στο χρονίζον ζήτημα της μοναστηριακής περιουσίας, τέλος δε και στο θέμα του χωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας.
Τα ζητήματα αυτά είναι εντελώς διαφορετικά και πλήρως διακεκριμένα μεταξύ τους.
Η ταύτισή τους και η προβολή τους, ως ένα και το αυτό ζήτημα, ως ένα μεγάλο «σκάνδαλο», μέσα σε μια δηλητηριασμένη περιρρέουσα ατμόσφαιρα, υπήρξε το αποτέλεσμα χειρισμού των ειδικότατων και σύνθετων αυτών ζητημάτων από εισαγγελεύοντες δημοσιογράφους και δημοσιογραφούντες δικηγόρους με δυσκόλως αποκρυπτόμενους σκοπούς την αύξηση της τηλεθεάσεως, την προσωπική προβολή και την ανέξοδη αμφισβήτηση θεσμών και προσώπων.
Στο πλαίσιο αυτό καταβλήθηκε η προσπάθεια να συρρικνωθεί η χιλιόχρονη και πλέον αγιορειτική παρουσία και δράση στα χρονικά όρια του ελλαδικού κράτους, το οποίο δεν έχει συμπληρώσει ακόμη ζωή 180 ετών...
Οι αυτοκρατορικοί χρυσόβουλλοι λόγοι, τα πατριαρχικά σιγίλλια, τα φιρμάνια και τα ταπία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με τα οποία το Αγιον Όρος δημιουργήθηκε και μεγαλούργησε επί δέκα και πλέον αιώνες αποτέλεσαν αντικείμενο σκώμματος, εμπαιγμών και λοιδορίας σε «συζητήσεις», στις οποίες η εμπάθεια συναγωνιζόταν την παχυλή άγνοια και η ευήθεια την επικίνδυνη ημιμάθεια.
Λησμονήθηκε δε, με την ελαφρότητα που πολλές φορές μάς διακρίνει, ότι τέτοιου είδους έγγραφα στηρίζουν το ιδιοκτησιακό καθεστώς παλαίφατων μοναστικών καθιδρυμάτων και πανάγιων προσκυνημάτων κειμένων εκτός Ελλάδος...
Η πατρίδα μας έχει την τύχη και την ευλογία να περικλείει στην επικράτειά της το Αγιον Όρος. Δεν θα πρέπει μάλιστα να διαφεύγει την προσοχή μας ότι πρόμαχοι της υπαγωγής της περιοχής του Αγίου Ορους υπό την ελληνική κυριαρχία υπήρξαν αυτοί οι ίδιοι οι μοναχοί του Αγιωνύμου Όρους, τη στιγμή που το ελληνικό κράτος, ως εκ των παντοίων δυσχερειών υπό τις οποίες τότε βρισκόταν, δεν ήταν σε θέση να υπερασπισθεί την ελληνικότητα του Όρους, παρ' ότι ασκούσε από τον Νοέμβριο του 1912 την κυριαρχία του επ' αυτού.
Η ένταξη του Αγίου Όρους στην ελληνική επικράτεια, με τις διεθνείς συνθήκες που τερμάτισαν τους πολέμους 1912-1922, βρήκε να ισχύει στο Όρος καθεστώς προνομιακό και αναλλοίωτο από αιώνων.
Το αρχαίον προνομιακόν αυτό καθεστώς των Κυριαρχικών και Βασιλικών, αυτοδέσποτων και αυτεξούσιων, Ι. Μονών του Αγίου Ορους, οι οποίες από τον 13ο αιώνα απέκτησαν και την πατριαρχική σταυροπηγιακή αξία, εκδηλώνεται κυρίως με την εκτεταμένη αυτοδιάθεση και αυτοδιοίκηση αυτών υπό οιονεί ομοσπονδιακή οργάνωση.
Η ελληνική πολιτεία διατήρησε το προνομιακό αυτό καθεστώς και το διασφάλισε διττώς. Τούτο μεν με συνταγματική διάταξη, η οποία επαναλήφθηκε χωρίς οποιαδήποτε μεταβολή στο Σύνταγμα του 1927 και εκείθεν σε όλα τα επόμενα Συντάγματα, τούτο δε με τη νομοθετική κύρωση του Καταστατικού Χάρτη του Αγίου Ορους που είχε ψηφισθεί, από την Εκτακτη Διπλή Σύναξη των είκοσι Ι. Μονών του, ήδη από τον Μάιο του 1924, με το νομοθετικό διάταγμα της 10/16.9.1926.
Ο Καταστατικός αυτός Χάρτης επαναλαμβάνει κατά βάση το προϊσχύσαν προνομιακό καθεστώς του Αγιωνύμου Ορους, όπως τούτο ρητώς δηλούται στο ακροτελεύτιο αυτού άρθρο 188, το οποίο είναι θεμελιώδες για την ερμηνεία συνολικώς του αγιορειτικού δικαίου και σύμφωνα με το οποίο «ο παρών Καταστατικός Χάρτης... απορρέει... εκ των αυτοκρατορικών χρυσοβούλλων τε και τυπικών, Πατριαρχικών Σιγιλλίων, Σουλτανικών Φιρμανίων, ισχυόντων Γενικών Κανονισμών και αρχαιοτάτων Μοναχικών Θεσμών και Καθεστώτων».

Συνεπώς το ελληνικό κράτος όχι μόνο γνώριζε τα χρυσόβουλλα, τα σιγίλλια και τα φιρμάνια, αλλά και τα επεκύρωσε με τη νομοθεσία του.
Δεν εκπλήσσει βεβαίως, ακριβώς διότι πρόκειται για το ελληνικό Δημόσιο, ότι το νεότερο ελληνικό κράτος δέχεται ευχαρίστως και απροσχηματίστως τα χρυσόβουλλα και τα σιγίλλια, όταν καθιδρύουν κυριότητα επί εκτάσεων που του παραχωρούνται, όχι όμως και όταν οι ίδιοι αυτοί τίτλοι αποδεικνύουν δικαιώματα υπέρ των Μονών του Αγίου Ορους...
Θα ανέμενε όμως τουλάχιστον κανείς στην παρούσα στιγμή ένα καθαρώς πολιτικό ζήτημα να μην παρουσιασθεί ως νομικό, προκειμένου να απασχολήσει τα δικαστήρια για μακρά σειρά ετών... Θα ανέμενε πολιτικές πρωτοβουλίες προκειμένου να αντιμετωπισθεί πολιτικά το συγκεκριμένο ζήτημα και να μη θιγεί το κύρος του Αγίου Ορους, το οποίο δεν επιτρέπεται να θυσιάζεται στον βωμό πολιτικών αντιπαραθέσεων και διαγκωνισμών.
Αλλωστε η Ιστορία ούτε συρρικνώνεται ούτε τσαλακώνεται. Και, σε πείσμα των διαβολών και των επιθέσεων που αναιτίως και αδίκως δέχεται, το Αγιον Ορος θα εξακολουθήσει να υπάρχει και όταν όλοι εμείς θα έχουμε περατώσει την εφήμερη παρουσία μας στον κόσμο αυτόν.
Ο κ. Ιωάννης Μ. Κονιδάρης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΜΑΘΗΜΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ : Απάντηση του ΥΠ.Ε.Π.Θ στην επιστολή της Ένωσης Θεολόγων Νομού Λέσβου - Μία επανάληψη της 3ης εγκυκλίου .


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΕΝΙΑΙΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΤΜΗΜΑ Γ΄
Ανδρέα Παπανδρέου 37,
151 80 Μαρούσι
Πληροφορίες: Δ. Σπυροπούλου
Τηλέφωνο: 210-344.32.73
Fax: 210-344.33.90

Να διατηρηθεί μέχρι ......

Βαθμός Ασφαλείας .........
Μαρούσι,14/11/2008
Αριθ. Πρωτ.:147982/Γ2
Βαθ. Προτερ.
ΠΡΟΣ: Τσαγκάρη Παναγιώτη

ΘΕΜΑ: «Απάντηση σε επιστολή»


Με την υπ' αριθ. πρωτ. 147982/Γ2/14-11-2008 απάντησή του, σε γραπτό ερώτημα του προέδρου της Ενωσης Θεολόγων ν. Λέσβου κ. Παν. Τσαγκάρη, o Διευθυντής της Δ/νσης Σπουδών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του ΥΠΕΠΘ κ. Αθαν. Νικολόπουλος αναφέρει:"Το μάθημα των Θρησκευτικών παραμένει υποχρεωτικό στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά τη διασφάλιση της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης, το ΥΠ.Ε.Π.Θ. προέβη στην έκδοση των με αρ. πρ. 91109/Γ2/10-07-2008 και 104071/Γ2/04-08-2008 εγκυκλίων.

Επιπλέον, το ΥΠ.Ε.Π.Θ προέβη στην έκδοση της με αρ. πρ. Φ12/977/109744/Γ1/26-08-2008 εγκυκλίου η οποία προβλέπει ότι « οι μη Ορθόδοξοι μαθητές, δηλ. οι αλλόθρησκοι ή οι ετερόδοξοι, οι οποίοι σύμφωνα με την υπ’ αρ. 104071/Γ2/04-08-2008 εγκύκλιο του ΥΠ.Ε.Π.Θ απαλλάσσονται από το μάθημα των Θρησκευτικών για λόγους συνείδησης, κατά την ώρα διδασκαλίας του συγκεκριμένου μαθήματος παρακολουθούν υποχρεωτικά τη διδασκαλία διαφορετικού διδακτικού αντικειμένου σε άλλο τμήμα της ίδιας τάξης.

Στην περίπτωση, που η συγκεκριμένη τάξη λειτουργεί μόνο με ένα τμήμα, οι μαθητές αυτοί παρακολουθούν εκπαιδευτικό πρόγραμμα που καθορίζεται για το σκοπό αυτό από το Σύλλογο Διδασκόντων του Σχολείου.

Για μεν τους αλλοδαπούς το πρόγραμμα αφορά στο μάθημα της ελληνικής γλώσσας, για δε τους υπόλοιπους μάθημα ανάλογο με τις μαθησιακές τους ανάγκες».Στις παραπάνω εγκυκλίους καθίσταται σαφές ότι το μάθημα των Θρησκευτικών διδάσκεται σε όλες τις σχολικές μονάδες της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σύμφωνα με τα επίσημα υποχρεωτικά αναλυτικά και ωρολόγια προγράμματα, αλλά δίνεται η δυνατότητα απαλλαγής στους αλλόθρησκους και ετερόδοξους μαθητές, οι οποίοι για λόγους συνείδησης δεν επιθυμούν να παρακολουθήσουν το εν λόγω μάθημα".

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com