«Και εάν μη πιστεύσητε, ουδέ μη συνήτε –
Ησ. 7,9»
Νίκος
Σακαλάκης,Μαθηματικός
Πάρα πολλές φορές η
νοητική δραστηριότητα του πιστού (εν ώρα προσευχής) καταμερίζεται, είτε σε
εξέταση του συνειδησιακού βίου είτε σε επί μέρους λειτουργίες της
καθημερινότητας, σε άμεσα ή έμμεσα δηλ. δεδομένα του εξωτερικού κόσμου. Πολλές
φορές, επίσης, ο ψυχολογικός μηχανισμός υφίσταται δαιμονικές επιθέσεις προς
κάθοδο της ψυχής σε κατώτερα πνευματικά επίπεδα ψυχισμού.
Κατανυκτικό
μετασχηματισμό των πνευματικών συνθηκών στη προσευχή έχουμε μόνο με τη χάρη του
Αγίου Πνεύματος και την προσπάθεια προσοχής μας στα λόγια – νοήματα της
προσευχής.
Σε «Ευχαριστήριο ευχή
μεθ’ ικεσίας» σε πρωινή προσευχή, διαβάζουμε: «Εκ του ύπνου
εξανιστάμενος ευχαριστώ σοι, αγία Τριάς, ότι δια την πολλήν σου αγαθότητα και
μακροθυμίαν, ουκ ωργίσθης εμοί τω ραθύμω και αμαρτωλώ, ουδέ συναπώλεσάς με ταις
ανομίαις μου, αλλ’ εφιλανθρωπεύσω συνήθως και προς απόγνωσιν κείμενον, ήγειράς
με εις το ορθρίσαι και δοξολογήσαι το κράτος σου. Και νυν φώτισόν μου τα όμματα
της διανοίας, άνοιξόν μου το στόμα του μελετάν τα λόγια σου και συνιέναι τας
εντολάς σου, και ποιείν το θέλημά σου, και ψάλλειν σοι εν εξομολογήσει καρδίας,
και ανυμνείν το πανάγιον όνομά σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου
Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».