Άγιοι και
Υγειονομικοί συνυπάρχουν στις αγιογραφίες στον ανακαινισμένο Ιερό Ναό Αγίου
Νεκταρίου στο Νοσοκομείο Λαμίας.
Όπως μάλιστα ανακοίνωσε ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Φθιώτιδας κκ Συμεών, την ερχόμενη Παρασκευή, θα τελεστούν τα θυρανοίξια και θα εγκατασταθεί ο εφημέριος του Ναού, ο οποίος είναι και υγειονομικός και μάλιστα Εκαβίτης….
«Τιμὴ καὶ σέβας εἰς ἐκείνους
ποὺ ἀντιστέκονται!»
Μοναχὸς Ἀβέρκιος
Πατρ. Ἀθηναγόρας: Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία «ὀφείλει νὰ κατέλθη»… – ΟΧΙ! τοῦ ἀπαντᾶ μὲ σθένος ὁ μακαριστὸς Κερκύρας Μεθόδιος Κοντοστάνος
Νέοι
στειρώνονται, παιδιά διώκονται, η Δύση έχασε τα λογικά της!
Τo
φαινόμενο «No Kids» κερδίζει έδαφος στις δυτικές κοινωνίες, βάζοντας ταφόπλακα
στις γεννήσεις
της Μαρίας Δεναξά
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ
ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 4η Νοεμβρίου 2024
ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ
ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΑΤΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΤΗΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΠΑΠΙΚΗΣ «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
Ο Παπισμός, αφότου εμφανίστηκε στο προσκήνιο της ιστορίας και έγινε καθεστώς (11ος αιώνας), καταλαμβάνοντας την έδρα του πάλαι σεβάσμιου Πατριαρχείου της Ρώμης, καταλύοντας την Εκκλησία και εγκαθιδρύοντας ένα κοσμικό πολιτικοοικονομικό οργανισμό, σύνδεσε την ιστορική του πορεία με εγκλήματα, ανηθικότητα και σκάνδαλα, τα οποία δεν έχουν προηγούμενο σε οιονδήποτε κοσμικό καθεστώς.
Ἡ ἐξήγησις τοῦ Περιστερίου διὰ τά… παπικὰ ἑκατομμύρια!
Γράφει
ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος
Σείεται τὸ οἰκοδόμημα τοῦ παπισμοῦ ἐν Ἑλλάδι ἀπὸ τὰς προσφάτους ἀποκαλύψεις, αἱ ὁποῖαι στηρίζονται εἰς πορίσματα ἑλληνικῶν ἀρχῶν, διὰ μεταφορὰν 3.000.000 εὐρὼ ἀπὸ ὑψηλόβαθμα στελέχη τους, εἰς παράγοντας τοῦ νυκτερινοῦ κόσμου, εἷς ἐκ τῶν ὁποίων ἀναφέρεται ἀπὸ τὰ μέσα ἐνημερώσεως ὡς καταδικασθείς δι’ ἐκβιασμὸν Ὀρθοδόξου Μητροπολίτου τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος!
Επιστολή
Ορθόδοξου Υπερπολυτέκνου προς τον Υπ. Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού
Πιερρακάκη Κυριάκο.
Τσακιρίδης
Μιχαήλ , Νεάπολη Θεσσαλονίκης
Θεσσαλονίκη
4/11/2024
Κύριε υπουργέ με την χάρη του Θεού είμαι ένας ορθόδοξος υπεπολύτεκνος πατέρας 10 παιδιών και μαθαίνοντας για την ενέργεια σας να θέσετε σε αναστολή άσκησης καθηκόντων εκπαιδευτικό που μοίρασε φυλλάδια με ομοφοβικές αναφορές μου δημιουργήθηκαν κάποια ερωτήματα τα οποία θέτω υπόψιν σας περιμένοντας κάποιες διευκρινιστικές απαντήσεις.
Τα
σκάνδαλα των παπάδων
Του
π. Ηλία Μάκου
Αν
η Εκκλησία εξαρτιόταν από την “αγιότητα” των κληρικών της, τότε προ πολλού θα
είχε καταργηθεί! Η πνευματικότητα της Εκκλησίας δεν θίγεται με την οποιαδήποτε
παρεκτροπή στελεχών της.
Έρχονται
κατά καιρούς στη δημοσιότητα σκάνδαλα, η δικαιοσύνη βέβαια κρίνει τελικά επ’
αυτών, ιερέων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά και προσώπων, που δηλώνουν “ιερείς”
του Παλαιού Ημερολογίου, ενώ είναι σε εξέλιξη σκανδαλώδη υπόθεση λειτουργών των
εν Ελλάδι Ρωμαιοκαθολικών.
Τα σκάνδαλα των Ορθόδοξων κληρικών, εμείς σ’ αυτούς αναφερόμαστε, με τον τρόπο, που προβάλλονται, ανεξάρτητα αν αποδειχθούν ή δεν αποδειχθούν, δημιουργούν μια σύγχυση στους πιστούς και δίνουν “πατήματα” σε διάφορους να εξαπολύουν επιθέσεις κατά της Εκκλησίας.
Διαψεύδεται ο δήμαρχος Τρικάλων, κ. Νίκος Σακκάς
σχετικά με τις σημερινές του ραδιοφωνικές δηλώσεις ότι δεν ήταν οργανωμένο το
1ο Διαθρησκευτικό Συνέδριο στα Τρίκαλα.
Οχι μόνον ήταν οργανωμένο αλλά βγήκε και η σχετική πρόσκληση όπως και το αναλυτικό πρόγραμμα με τους ομιλητές του Συνεδρίου, ανάμεσα στους οποίους και οι υπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων Κυρ. Πιερακάκης και Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημ. Παπαστεργίου.
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
Τὸ πολυδιαφημισμένο διαθρησκειακὸ συνέδριο τῶν Τρικάλων ματαιώθηκε, προκαλῶντας ἕνα μικρὸ πλῆγμα στὴν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ. Τὸ τελειωτικὸ χτύπημα στὴν ἀσεβῆ ἐκδήλωση, ἦταν ἡ δήλωση ἀποχῆς τῶν Μητροπολιτῶν ποὺ φέρονταν νὰ συμμετέχουν στὸ πρόγραμμα. Οἱ δὲ Μητροπολῖτες, παρακινήθηκαν, πρὸς τιμήν τους, ἀπὸ τὶς ὑγιεῖς ἀντιδράσεις τοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ.
«Ἐγὼ
εἰμὶ ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος καὶ ὁ ζῶν καὶ ἐγενόμην νεκρὸς καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι»(Ἀποκ.1,18).
Πρωτοπρ. Ἰωάννου
Φωτοπούλου
Παρατηρήσεις
καὶ ἀντιρρήσεις στὶς θέσεις τῆς Ἐγκυκλίου 1-2024 τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου
Περιστερίου κ. Γρηγορίου).
Λυπούμεθα ποὺ ἕως τώρα δὲν ἀσχοληθήκαμε μὲ ὅσα συμβαίνουν στὴν Ἱ. Μητρόπολη Περιστερίου καὶ δὲν συμπαρασταθήκαμε στὸν ἀγῶνα ποὺ συνεχίζουν νὰ κάνουν οἱ Χριστιανοὶ τοῦ Περιστερίου ἀπέναντι σὲ ὅσα βλάσφημα καὶ ἀπαράδεκτα συμβαίνουν στὴ γειτονιά μας, στὴν Ἱ. Μητρόπολη Περιστερίου. Στὸ γεγονὸς δηλαδὴ ὅτι ὁ Μητροπολίτης ἀφαίρεσε ἀπὸ τὸ Ἅγιο Βῆμα τῶν Ναῶν τῆς Περιφερείας του, ποὺ τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Χριστὸς, τὸν Σταυρό Του ! Προσπαθεῖ δὲ ἀγωνιωδῶς μὲ συζητήσεις καὶ τὴν περιβόητη Ἐγκύκλιο 1-2024 νὰ μᾶς πείσει γιὰ τὴν ὀρθότητα τοῦ ἐγχειρήματός του. Μὲ εἴκοσι σελίδες ποὺ γέμουν ἀπὸ ἄνευ νοήματος ἐπαναλήψεις ἐπιχειρεῖ νὰ θέσει στὸ περιθώριο τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, ὄχι τὸν Ἐσταυρωμένο μόνο, ἀλλὰ τὸ σωτήριο γεγονὸς τῆς Σταυρώσεως τοῦ Χριστοῦ. Τὸ Μυστήριο ὅμως τοῦ Σταυροῦ, στὸ ὁποῖο μᾶς παραπέμπει ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστὸς εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένο μὲ τὸ Μυστήριο τῆς Θ. Εὐχαριστίας τελούμενο ἐπὶ τῆς ἁγίας Τραπέζης. Παρὰ ταῦτα φαίνεται ἀβάσταχτο στὸν Σεβασμιώτατο ἡ ὕπαρξη, λέει, δύο Ἑσταυρωμένων στοὺς Ναούς.
Περί
τῆς ἐπιμόνου ἀφαιρέσεως τοῦ ἐσταυρωμένου ὄπισθεν τῆς Ἁγίας Τραπέζης
Πρωτ.
Βασιλείου Κοκολάκη
Εἶναι φορές πού δέν ἀλλάζουμε μία τοποθέτησή μας
πάνω σέ κάποιο θέμα, παρά τά ἄσειστα ἀποστομωτικά ἐπιχειρήματα τῆς ἀντιθέτου ἀπόψεως.
Τόσο δυνατά θεολογικά κείμενα ἔχουν γραφεῖ καί διαδοθεῖ
διά τοῦ διαδικτύου κατἀ τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπό τό θυσιαστήριο,
τόσο πανικό καί διχασμό ἔχει προκαλέσει αὐτή ἡ ἄνευ
λόγου ἀντιπαραδοσιακή καί ἄνευ λόγου ἐντολή τοῦ Σεβασμιωτάτου
Μητροπολίτη, μέ ἀναφορές πρός τήν Ἱερά Σύνοδο, μέ πορεῖες διαμαρτυρίας,
μέ συναντήσεις πιστοῦ λαοῦ καί Μητροπολίτου,
τόση δημοκρατική ἐκκλησιαστική ἐμπειρία καί ἐφαρμογή πού ἔχει προηγηθεῖ αἰῶνες τώρα, ὡς πρός τή λήψη ἐκκλησιαστικῶν ἀποφάσεων σέ θέματα ποιμαντικῆς καί λατρείας πῆγε στόν βρόντο, ὥστε να διερωτᾶται κανείς ἄν μπορεῖ ὁ κάθε κληρικός νά κάνει ὅ, τι θέλει χωρίς ἄδεια ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς και παρά ταῦτα καμμία ἀνάκληση ἐντολῆς δέν ἐπετεύχθη.
ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΜΙΜΟΣ, Ο ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΩΝ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Οι μυριάδες καλλίμαχοι Μάρτυρες του Χριστού,
στα πρωτοχριστιανικά χρόνια προέρχονταν από όλες τις φυλές, κοινωνικές τάξεις
και επαγγέλματα. Ορισμένοι μάλιστα, με την ομολογία τους στο Χριστό και το αίμα
του μαρτυρίου τους, εξαγίαζαν κάποια ταπεινά και ταυτισμένα με την ακολασία, επαγγέλματα,
όπως ήταν αυτό του μίμου. Άλλωστε έτσι φανέρωναν πως η σωτηρία είναι δωρεά προς
όλους τους ανθρώπους, παρά τις καταβολές τους και του πρώην άσωτου βίου τους.
Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος
Μάρτυς Πορφύριος ο Μίμος, ο οποίος εξαγιάστηκε την ώρα που ασκούσε το
επάγγελμα του ηθοποιού.
Γεννήθηκε στην Έφεσο της Μ. Ασίας, στα μισά του 3ου μ. Χ. αιώνα. Καταγόταν από οικογένεια ειδωλολατρών και ασκούσε το επάγγελμα του μίμου (ηθοποιού). Ο πατέρα του ήταν φημισμένος ηθοποιός και είχε δικό του θίασο, στον οποίο εργαζόταν από παιδί ο Πορφύριος. Το επάγγελμά τους τους ανάγκαζε να περιπλανιόνται σε όλη τη Μ. Ασία, δίνοντας παραστάσεις.
Σχιζοφρενικαὶ
αἱ θέσεις: «Ὄχι στὴ δικτατορία τῆς φύσης, νὰ εἶσαι ἢ ἄνδρας ἢ γυναίκα». «Ὄχι στὸν
προσδιορισμὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὴν φύση ἢ οὐσία Του».
ΣΤΕΝΟΙ
ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΛΟΑΤΚΙ+ ΚΑΙ ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
«Ἡ
διαστροφὴ τοῦ Θεοῦ, ἕνας θεὸς σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιθυμία τοῦ ἀνθρώπου, ἀναπόφευκτα
ὁδηγεῖ στὴ διαστροφὴ τοῦ ἀνθρώπου, ἑνὸς ἀνθρώπου σύμφωνα μὲ τὴν ἀρρωστημένη
θέλησή του».
Γράφει ὁ κ. Λέων Μπράνγκ, θεολόγος
Στην πόλη Λούτσκ στην διοικητική περιφέρεια του Βολίν στην Ουκρανία η σχισματική ”Εκκλησία” μόρφωμα του OCU αγιογράφησε τον καθεδρικό ναό με τοιχογραφίες που απεικονίζουν επιχειρηματίες! Το σχίσμα και ο παράς δεν κρύβονται…
Οι νέοι κανόνες δεν ισχύουν μόνο για άτομα με γερμανική
υπηκοότητα, αλλά και για αλλοδαπούς κατοίκους της χώρας.
Από την 1η Νοεμβρίου 2024, ο νόμος για αυτοπροσδιορισμό φύλου τίθεται σε ισχύ στη Γερμανία, αναφέρει το Tagesspiegel. Τώρα στη χώρα, για να αλλάξει ο δείκτης φύλου στα έγγραφα (στο standesamt, το τοπικό ληξιαρχείο), δεν απαιτείται δικαστική απόφαση ή ψυχιατρικά συμπεράσματα. Οι ενήλικες πρέπει να πληρώσουν μόνο 25 ευρώ για να αλλάξουν όχι μόνο το φύλο τους, αλλά και το όνομά τους.
Συνέντευξη με
τον ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ στις 24 Οκτωβρίου 2024
Ορθοδοξία στα ύστερα χρόνια, Οικουμενισμός, Αιρέσεις , Κολυμπάρι, Ουκρανικό, Συμπροσευχές με Παπικούς και Προδοσία από Ιεράρχες είναι μερικά από τα θέματα που συζητήσαμε με τον Γέροντα Γαβριήλ.
Ο
Θεός να μας ελεήσει και να μας προστατεύει από τέτοιους ψευδοδιδασκάλους
Μητροπολίτης Αντινόης Παντελεήμων Λαμπαδάριος
Με έκπληξη και τρέμοντας άκουσα λόγια βλάσφημα από τον
ιερέα-Πρεσβύτερο π. Ευάγγελο Παπανικολάου, ο οποίος αυθαίρετα διακήρυξε
βλάσφημα εναντίον της Θείας Κοινωνίας.
Ο εν λόγω κληρικός, εμφανίζεται ως "σούπερ
θεατρίνος", προκαλώντας το κοσμικό ενδιαφέρον των ακροατών του.
Πρέπει να τονίσουμε ότι :
η Θεία Κοινωνία λαμβάνεται κατόπιν κατάλληλης
προετοιμασίας, με νηστεία, ιερά εξομολόγηση και καλά έργα. Δεν
μεταδίδεται με το ζόρι. Πρέπει κανείς να το θέλει.
Ούτε μπορεί να δοθεί, εάν εκείνος που θα κοινωνήσει
δεν γνωρίζει το τι λαμβάνει. Πολύ
περισσότερο, δεν λαμβάνεται μέσω ενός σαρκικού "φιλήματος",
"φιλογλωσσίας"!
Εάν κανείς δεν θέλει να κοινωνήσει, είναι καθαρά δικό του ζήτημα. Αλίμονο, εάν δεχθούμε την βλάσφημο γνώμη του αθεολόγητου π. Παπανικολάου!
(Κυριακή Ε΄ Λουκά )
Η
πραγματική κόλαση του ανθρώπου μέσα στο πνευματικό του πέρασμα
Πρωτοπρ. Ιωάννου Γκιάφη,
Πολιτικού Επιστήμονος-Θεολόγου - Προϊσταμένου Ι. Ν. Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου
Ο Γάλλος φιλόσοφος και λογοτέχνης Ζαν-Πολ Σάρτρ στο θεατρικό του έργο "Κεκλεισμένων των θυρών" έρχεται και διατυπώνει τη γνώμη ότι "η Κόλαση είναι οι άλλοι". Με αυτή του τη φράση διαπιστώνει πως εάν οι σχέσεις μας με κάποιον άλλο είναι προβληματικές, τότε το άλλο άτομο μπορεί να γίνει για μας κόλαση. Αυτή όμως είναι η μια όψη του νομίσματος. Διότι η άλλη πλευρά είναι ότι: "ο Παράδεισος είναι ο ένας για τον άλλον." Ο Σάρτρ ειδικότερα αναφέρει πως η κόλαση συνδέεται με τον εγωκεντρισμό, τη λαχτάρα για εξουσία, πλούτη και δόξα. Αντιθέτως ο παράδεισος δεν είναι παρά η φροντίδα και η μέριμνα του συνανθρώπου, το "δόσιμο" στον άλλο. Γι' αυτό και καταλήγει ότι όταν η κάθε ανθρώπινη σχέση στηρίζεται στην καταπάτηση της ελευθερίας του άλλου, είναι καταδικασμένη στην αποτυχία, ενώ ο σεβασμός και η τιμή του ανθρωπίνου προσώπου φέρνει την επιτυχία.
ΚΥΡΙΑΚΗ
Ε’ ΛΟΥΚΑ
Ἡ ματαία δόξα καί ἡ ἐπιδειξιομανία στήν πρόσκαιρη αὐτή
ζωή, καθιστοῦν τόν ἄνθρωπο ἀπάνθρωπο, ὡς πρός τόν πλησίον, ἀχάριστο δέ ἐνώπιον
τοῦ δημιουργοῦ καί Πλάστη Τριαδικοῦ Θεοῦ.
Τό κοσμικό φρόνημα παραμορφώνει τήν βούληση,
διαστρέφει τόν νοῦ, χαλάει τόν λογισμό, ξεγελάει τή γνώμη. Διεστραμμένος ὁ ἔσω
τῆς καρδίας ἄνθρωπος, θαμμένος κάτω ἀπό τή φθορά τῶν παθῶν, ζητάει παρηγοριά
στίς ψεύτικες χαρές, στίς κοσμικές ἐπιδείξεις καί φθοροποιές διασκεδάσεις. «….Εὐφραινόμενος
καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς».
Ἐν τούτοις, ἡ ψυχή ἀσφυκτιᾶ· κινεῖται σέ ἕνα φαῦλο κύκλο φιλαυτίας, σκληροκαρδίας καί ἀπιστίας εἰς τίς ἅγιες Γραφές· παγιώνεται ἡ ἀσχημοσύνη καί ἐκφράζεται μέ ἀντίρρηση καί μομφή πρός τόν Ἀγαθόν Θεόν. «…Οὐχί πάτερ Ἀβραάμ…».
2 Νοεμβρίου 2024
Ἀρχιμανδρίτου Παύλου Ντανᾶ
Ἱεροκήρυκος
«Ἡ ἀγαπημένη μου εἶναι
ἡ Ἑλλάς»
Ὁ Ἰωάννης
Μεταξᾶς, ὡς ἐπιτελικός ἀξιωματικός, βρέθηκε στήν Κοζάνη τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1912. Στὸ
σπίτι ποὺ ἔμενε, ὅλη τή νύχτα στό γραφεῖο τῆς ἐκστρατείας, εἶχε πολλά χαρτιά
καί ὅλο ἔγραφε καί ὅλο σχεδίαζε. Ἡ σπιτονοικοκυρά του, μιά ἀθώα καί γνήσια Ἑλληνίδα,
μέ κάτασπρα μαλλιά, νικήθηκε ἀπό τόν πειρασμό και τον ρώτησε: «Πουλύ κουράζεσι
πιδίμ οὕλ τή νύχτα. Οὕλον γράφς. Μήπ’ς στέλν’ς γράμματα στό κουρίτσι σ’»;
«Ναί,
γιαγιά, κουράζομαι καί ἀγρυπνῶ γιά τήν ἀγαπημένη μου. Γι’ αὐτήν εὑρίσκομαι ἐδῶ ἐπάνω.
Καί ἡ γιαγιά προχώρησε ἀκόμη περισσότερο»: «εἶν’ πιδίμ ὄμορφ’ ἡ τσούπρασ’; Τήν ἀγαπᾶς
πουλύ;».
«Μέ ὅλη μου τήν καρδιά, μέ τήν πιό ἄδολη καί φλογερή ἀγάπη». Καί ἡ γιαγιά συνέχισε κάμνοντας τήν τελευταία της ἐρώτησι γιά νά ὁλοκληρώση τό δελτίο της. «Καί πῶς τή λέν, πιδίμ, τήν ἀγαπημένησ’;». Καί ὁ Μεταξᾶς μέ ἱκανοποίησι ἀνεφώνησε: «Τό ὄνομα τῆς ἀγαπημένης μου εἶναι Ἑλλάς». Ἡ γιαγιά στάθηκε ἐμβρόντητη. Τό κορμί της ρίγησε. Πόσα δάκρυα αὐλάκωσαν τό ζαρωμένο πρόσωπό της καί τά χείλη της ψέλλισαν. «Ἅμ πιδίμ, ἅμα ἡ Ἑλλάδα ἔχ’ τέτοια πιδιά, ἡ πατρίδα αὐτή πουτέ δέν πεθαίν’».
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ[:Β΄Κορ.11,31-33
και 12,1-9]
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
«Ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ οἶδεν, ὁ ὢν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας, ὅτι οὐ ψεύδομαι. ἐν Δαμασκῷ ὁ ἐθνάρχης Ἀρέτα τοῦ βασιλέως ἐφρούρει τὴν Δαμασκηνῶν πόλιν πιάσαι με θέλων, καὶ διὰ θυρίδος ἐν σαργάνῃ ἐχαλάσθην διὰ τοῦ τείχους καὶ ἐξέφυγον τὰς χεῖρας αὐτοῦ (: Θα σας πω πράγματα που ίσως σας φανούν απίστευτα. Αλλά ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος είναι ευλογημένος στους αιώνες, γνωρίζει ότι δεν λέω ψέματα. Στη Δαμασκό ο διοικητής που είχε διορισθεί από τον βασιλιά Αρέτα, φρουρούσε την πόλη των Δαμασκηνών, επειδή ήθελε να με συλλάβει. Κι από κάποιο παράθυρο με κατέβασαν κάτω μέσα σε δικτυωτό καλάθι, μέσα από κάποιο άνοιγμα του τείχους της πόλεως, και ξέφυγα από τα χέρια του)»[Β΄Κορ. 11,31-33].
«Όποιος θρηνεί τον εαυτό του, δεν βλέπει τον
θρήνο ή την πτώση ή την επίπληξη του άλλου» (Άγιος Ιωάννης Κλίμακος, λόγ. ε΄,
19).
Ο μεγάλος
ασκητής του Γεροντικού το λέει χωρίς περιστροφές: «Οι άνθρωποι αφήσαμε τον δικό
μας νεκρό και κοιτάμε τους άλλους». Μη νομίσεις ως νεκρό κανέναν άλλον πέρα από
τον εαυτό σου. Νεκροί δεν γινόμαστε κάθε φορά που αμαρτάνουμε και ασωτεύουμε;
Ως πτώματα δεν μας βλέπει ο Θεός, όταν η προτεραιότητά μας είναι τα πάθη μας,
είτε αυτά λέγονται φιληδονία είτε λέγονται κενοδοξία και υπερηφάνεια είτε και
φιλαργυρία και φιλοκτημοσύνη; «Άφες τους νεκρούς θάψαι τους εαυτών νεκρούς».
Λοιπόν το
πιο φυσικό για έναν που έχει λίγη επίγνωση του εαυτού του είναι το πένθος και
τα δάκρυα. «Μπορώ να κλαίω όποτε θέλω και όσο θέλω», έλεγε ο όσιος Εφραίμ ο
Κατουνακιώτης. «Γιατί θυμάμαι πρώτα τον όσιο Γέροντά μου Ιωσήφ τον ησυχαστή
νεκρό στο μνήμα, κι έπειτα σκέφτομαι τον εαυτό μου ότι κι εγώ έτσι θα φτάσω.
Και σκέπτομαι τι απολογία θα δώσω στον Κύριο»; Το πένθος και τα δάκρυα λοιπόν
είναι το γνώρισμα του εν επιγνώσει χριστιανού: βλέπει την αλήθεια του εαυτού
του και την τραγικότητα του πεσμένου στην αμαρτία κόσμου.
Πρέπει λοιπόν να συγκεντρώνεσαι λίγο στον εαυτό σου και να στοχάζεσαι την πνευματική πραγματικότητά σου. Καλά τα γέλια και οι χαρές του κόσμου τούτου, μα τις περισσότερες φορές, αν δεν εκφράζουν την εσωτερική εν χάριτι κατάσταση του ανθρώπου, λειτουργούν αποπροσανατολιστικά: σε ταράζουν και σου θολώνουν το πνευματικό σου μάτι, τον ίδιο τον νου σου. Μάθε λοιπόν να ζητάς από τον Κύριο τη χάρη αυτή: να βλέπεις μέσα σου και να δακρυρροείς!
Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ,
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων
Μπορεί το Μάθημα των Θρησκευτικών να αποτρέψει τη νεανική
παραβατικότητα;
Η θρησκευτικότητα αποτελεί μια από τις
βασικότερες ανάγκες της ανθρώπινης ύπαρξης. Το μάθημα των θρησκευτικών είναι το
ειδικό μάθημα του σχολείου, που βοηθά τον μαθητή να αναπτύξει τη θρησκευτική του
συνείδηση και να έχει πίστη στον Θεό, αφού η πίστη αποτελεί ένα κύριο στοιχείο
της ανθρώπινης ζωής αλλά και μία βασική ψηφίδα για τη διαμόρφωση μιας στιβαρής
ηθικοκοινωνικής συνείδησης.
H ελληνική πολιτεία, από τότε που ιδρύθηκε το Νεοελληνικό Κράτος έως σήμερα, αναγνωρίζοντας, αφενός, ότι όλοι σχεδόν οι Έλληνες, διαχρονικά, είναι ένθεοι και, αφετέρου, ότι είναι θετική η συμβολή της ορθόδοξης χριστιανικής πνευματικότητας στην ιστορική πορεία διαμόρφωσης και διατήρησης της ελληνικής συνείδησης και ταυτότητας, σε όλες τις περιπέτειες και τους αγώνες του ελληνικού έθνους, θεώρησε ως αναγκαία την ένταξη της ορθόδοξης χριστιανικής θρησκευτικής αγωγής, με την ονομασία «Θρησκευτικά», στο Πρόγραμμα Σπουδών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Η ανακοίνωση αναφέρει:
Ο Λιβύης Γεννάδιος στη Σύνοδο των Επισκόπων της Ρ/Καθολικής “Εκκλησίας”
Την έναρξη των εργασιών κήρυξε ο Πάπας Φραγκίσκος με την τέλεση Διαχριστιανικού Εσπερινού στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου και με Θεία Λειτουργία στην Πλατεία της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου
ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ
Ἀνατολικαὶ
Θρησκεῖαι = πνεύματα πλάνης
«Ὑποτάγητε οὖν τῷ Θεῷ. Ἀντίστητε τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ’ ὑµῶν·». (Δηλ.: Ὑποταχθῆτε λοιπὸν ταπεινὰ εἰς τὸν Θεόν. Ἀντισταθῆτε εἰς τὸν διάβολον, ποὺ σᾶς πειράζει µὲ τὶς ἡδονὲς τοῦ κόσµου, καὶ αὐτὸς θὰ φύγῃ νικηµένος καὶ ἐντροπιασµένος µακριὰ ἀπὸ σᾶς).
Ἁγία
Γραφή και Μακεδονἰα
Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας
Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης
Γιὰ τὴν ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας δὲ μαρτυρᾶνε μόνο τὰ κείμενα τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων καὶ Λατίνων συγγραφέων, ἀλλὰ καὶ τὰ κείμενα τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, στὸ βιβλίο Α΄ Μακκαβαίων, ὁ συγγραφέας κάνει λόγο γιὰ τὸν Μ. Ἀλέξανδρο (τὶς νίκες του, τὴν κοσμοκρατορία του, τὴ διανομὴ τοῦ βασιλείου του). Ἐκεῖ ὑπάρχουν καὶ μαρτυρίες γιὰ τὴν ἐθνικότητα τῆς Μακεδονίας. Παραθέτουμε τὸ κείμενο ἀπὸ μετάφραση στὰ νέα ἑλληνικά:
Συγκλονιστικό: Εκατοντάδες παιδιά του προσήλθαν στο δικαστήριο για να τον στηρίξουν. Ο επίσκοπος αρρώστησε.
ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ
π. Δημητρίου
Μπόκου
Μια θαυμάσια παραβολή είπε ο Χριστός, για να δείξει
ότι μπροστά στον Θεό ο πλούσιος δεν έχει κανένα πλεονέκτημα, αλλά και ο φτωχός
κανένα μειονέκτημα. Ένας πλούσιος, ανώνυμος για τον Θεό, πέρασε τη ζωή του με
άνεση, ενώ ένας φτωχός, ο Λάζαρος, έζησε στην απόλυτη στέρηση, ριγμένος στην
πόρτα του πλούσιου. Μετά θάνατον όμως η κατάσταση αντιστράφηκε άρδην. Ο
πλούσιος βρέθηκε στη φλόγα και τα βάσανα του Άδη, ενώ ο Λάζαρος στην άνεση και
τη χαρά του Παραδείσου, στην αγκαλιά του Αβραάμ (Κυριακή Ε΄ Λουκά).
Ο πλούσιος δεν έκανε κάποιο ειδικό κακό στον Λάζαρο.
Απλώς τον αγνόησε. Δεν θεώρησε πως άξιζε να ασχοληθεί μαζί του. Είχε τη δική
του αξιολογική κλίμακα για τον καθένα. Μπροστά του δεν είχαν όλοι την ίδια
αξία. Διαβάθμιζε τους ανθρώπους με κριτήρια διαφορετικά από αυτά του Θεού. Έτσι
τον φτωχό Λάζαρο δεν τον είχε καν για άνθρωπο. Και ναι μεν, δεν προέβη σε
κάποια ενέργεια εναντίον του, θα λέγαμε ότι τον ανέχτηκε κιόλας να ζητιανεύει
στην πόρτα του, αλλά και δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ γι’ αυτόν. Για τον πλούσιο ο Λάζαρος
απλώς δεν υπήρχε.
Ο Χριστός όμως έπραξε το αντίθετο. Διήνυσε την τεράστια απόσταση από τον ουρανό μέχρι τη γη, για να βρει τον φτωχό άνθρωπο. Ήρθε φτωχός ο ίδιος, ξένος και κατατρεγμένος από την στιγμή της Γέννησής του, για να δώσει ανάσα ζωής στους ανθρώπους που δεν είχαν στήριγμα και βοήθεια από πουθενά. «Ευαγγελίσαθαι πτωχοίς απέσταλκέ με» (Λουκ 4, 18). Ήρθα, λέει, για να φέρω στους φτωχούς το χαρμόσυνο νέο, ότι η Βασιλεία του Θεού είναι πλέον εδώ, παρούσα ήδη γι’ αυτούς. Ο Θεός δεν τους αποστρέφεται, αλλά τους τιμά ιδιαίτερα, καλώντας τους να γίνουν συνδαιτημόνες του, ομοτράπεζοι στο πανευφρόσυνο τραπέζι της Βασιλείας του. Τους θεωρεί όχι δούλους, αλλά αδελφούς του. Και μας καλεί να τους βλέπουμε με τον ίδιο τρόπο κι εμείς.
Λέγεται ὅτι ὁ ὑπουργὸς Προπαγάνδας τοῦ Χίτλερ Γιόζεφ Γκαίμπελς βάσιζε τὴν προπαγάνδα του στὴν ἀρχή : «Λέγε, λέγε ὅ,τι θέλεις, στὸ τέλος κάτι μένει». Μόνο ἔτσι μποροῦμε νὰ ἐξηγήσουμε ὅσα εἶπε ὁ ἀρχιμ. Ἰωσήφ Κουτσούρης στὸ video «Ὁ ἀντι-οικουμενισμὸς, δούρειος ἵππος τῆς Ἐκκλησίας». Ἐκεῖ ἰσχυρίζεται ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς διαχριστιανικὸς καὶ διαθρησκειακός εἶναι ἀνύπαρκτος καὶ ὅτι εἶναι ἐφεύρεση τῶν ἀντιοικουμενιστῶν. Πέραν τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ὅλων τῶν ἁγίων Γερόντων καί ἄλλων ταπεινῶν λευϊτῶν, ὅπως π. Γεωργίου Καψάνη, π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου, π. Σαράντη Σαράντου καὶ πολλῶν ἀκαδημαϊκῶν θεολόγων (π.χ. π. Γ. Μεταλληνὸς, π. Θ. Ζήσης, K. Mουρατίδης, Μ. Φαράντος, Γ. Μαντζαρίδης), οἱ ἴδιοι οἱ οἰκουμενιστὲς μιλοῦν γιὰ Οἰκουμενισμὸ καὶ οἰκουμενιστὲς καὶ ἐννοοῦν τὸν Οἰκουμενισμὸ ὡς προσπάθεια ἑνοποιήσεως πίστεων καὶ θρησκειῶν. Συνεχῶς συζητοῦν καὶ προσεύχονται γιὰ τὴν ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν (π.χ. Ἀλ. Παπαδερὸς : «Οἰκουμενισμὸς σημαίνει πόνος γιὰ τὶς διαιρέσεις…καὶ ἀγώνας γιὰ τὴν προαγωγὴ καὶ ἀποκατάσταση τῆς ἑνότητας»[1]. Ἰδοὺ καὶ τὸ μήνυμα τῆς ἑβδόμης γενικῆς συνελεύσεως τοῦ ΠΣΕ (Καμπέρα 1991): «…Δοξάζουμε τὸν Θεὸ γιὰ τὴν ἄνθηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ σὲ διάφορα σημεῖα τοῦ κόσμου»[2]. Μιλοῦν γιὰ «ἐξοικουμενισμὸ τῆς θεολογίας»[3] Ἀναφέρεται καὶ λίστα «ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν» ποὺ πέθαναν μεταξύ 1961-1968»[4].
Λειτουργικὴ
διάκρισις καὶ ἰδιοποιήσεις εἰς κλασσικὴν λατινικὴν θεολογικὴν παράδοσιν
Τοῦ κ. Εὐλάλιου Θωμαΐδη, Θεολόγου καὶ Ἐκπαιδευτικοῦ
Προτοῦ ἀναπτύξω τὸ παρὸν θέμα, θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω τὸ πόσο διαφωτιστικὰ ἦταν γιὰ τὴ συγγραφὴ τοῦ παρόντος κειμένου τὰ ἄρθρα τοῦ πυρηνικοῦ ἰατροῦ καὶ ἐξαίρετου θεολόγου κ. Γ. Καραλῆ καὶ τοῦ ὑποψήφιου διδάκτορα δογματικῆς θεολογίας κ. Π. Τομάζου, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν στὴν ἀνάδειξη τῆς μὴ λειτουργικῆς διάκρισης τῶν προσώπων ἢ ὑποστάσεων τῆς Ἁγίας Τριάδας κατὰ τὸ ἔργο ποὺ αὐτὲς ἐπιτελοῦν στὴ θεία οἰκονομία, ὅσο καὶ ἂν αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ διάκριση ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὴν πλειονότητα τῆς σύγχρονης ὀρθόδοξης ἀκαδημαϊκῆς θεολογικῆς διανόησης (πχ. Ν. Ματσούκας καὶ π. Ν. Λουδοβίκος). Στὴν πραγματικότητα, ὅμως, ἡ λειτουργικὴ διάκριση εἶναι μία κακέκτυπη ἀπομίμηση τῆς λατινικῆς θεολογικῆς παράδοσης καὶ ἰδιαίτερα τῶν περίφημων ἀποστολῶν (missions), ὅπως θὰ φανεῖ μὲ ἐνάργεια κατωτέρω.
Υποδειγματική
Λειτουργία Παπικού Τύπου στο Μεσολόγγι από τον Μητροπολίτη Δαμασκηνό
Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Τοῦ
Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ'
Ο
Ιερός Χρυσόστομος περί της ομοφυλοφιλίας (Συμβολή στην επικαιρότητα του
θέματος)
Αξίζει για το θέμα της ομοφυλοφιλίας ν’ ακούσουμε τι
λέγουν και ν’ αναγνώσουμε τι γράφουν οι σοφοί και θεοφόροι άγιοι Πατέρες της
Εκκλησίας. Και τούτο, γιατί οι Πατέρες, δεν αποτελούν μία νεκρά παρακαταθήκη,
ούτε είναι εκτός πραγματικότητος. Είναι κατ’ εξοχήν ερμηνείς του πνεύματος των
θείων Γραφών, αλλά και σπουδαίοι μελετητές του ανθρωπίνου όντος. Τω όντι, ως
γνώστες της θύραθεν παιδείας και της χριστιανικής γραμματείας ασχολήθηκαν με
τον άνθρωπο, την αρετή και την κακία και κυριολεκτικά πόνεσαν για τα ανθρώπινα
και μόχθησαν γι’ αυτά και αγωνίστηκαν για την τελειότητα του ανθρώπινου βίου με
απώτερο σκοπό την αιωνιότητα.
Έτσι από τους μεγάλους Έλληνες Πατέρες, ο σοφός και θεοφόρος Πατήρ της Εκκλησίας ο Χρυσορρήμων Ιωάννης, δεν θα μπορούσε να σιωπήσει για το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας, καθ’ ότι και άριστος ερμηνευτής της Αγίας Γραφής υπήρξε και της αρετής και του ήθους πρότυπον, αναδείχθηκε στην εποχή του. Ήταν μέγας ανήρ, σπουδαίος «ες τα μάλιστα τον βίον θεσπέσιος και λέγειν δεινός». Αλλ’ οφείλουμε επίσης να επισημάνουμε, ότι αν και έζησε τον 4ο αιώνα, εν τούτοις, ο λόγος του και η γραφίδα του διακρίνονται από διαχρονικότητα, γιατί ακριβώς αφορούν τον όλο άνθρωπο και τον βίο του, την σχέση του με το Θεό και τον εαυτό του. Συγκεκριμένα, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, στην προς Ρωμαίους επιστολή του Απ. Παύλου, την πλέον θεολογική, αφιερώνει 33 ομιλίες που εκφωνήθηκαν στην Αντιόχεια. Συγκεκριμένα στις Ομιλίες του Γ’, Δ’ και Ε’ αναφέρεται στην οργή του Θεού εναντίον των ασεβών ειδωλολατρών.
Την ιστορική και μαρτυρική Κάντανο, της Επαρχίας Σελίνου, ένα από τα πολλά μαρτυρικά χωριά της Ελλάδας, επισκέφθηκε ο Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας κ. Φράνκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ.
Στο ημιτελές καμπαναριό του Ιερού Ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Τσερκάσι (Μητρόπολη Τσερκάσι της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας), ο οποίος έχει καταληφθεί, οι εισβολείς σχεδιάζουν να δημιουργήσουν πολεμικό μουσείο. Θα εκθέτουν προσωπικά αντικείμενα των στρατιωτικών, κάλυκες, όπλα και άλλα πολεμικά αντικείμενα. Αυτό αναφέρει το Πρακτορείο Ειδήσεων «Suspilne.Cherkasy».
Καρδιακό επεισόδιο υπέστη κατά τη διάρκεια δικαστικής ακρόασης ο Μητροπολίτης Μπάντσεν κ. Λογγίνος, η οποία πραγματοποιείται στην πόλη Γέρτσα της Ουκρανίας.
Γεωργίου Τσιμπιρίδη
Η πλάνη της Σκοπιάς εις τα άζυμα του αναμνηστικού δείπνου του Κυρίου
Eις την παρούσα μελέτη μας θα επιδιώξουμε, πολύ συνοπτικώς, να αποδείξουμε την πλάνη τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά εις το θέμα τής χρήσεως τών αζύμων που χρησιμοποιούν εις την τελετή τής Αναμνήσεως, την οποία επιτελούν κάθε χρόνο κατά την 14ην τού Εβραικού μήνα Νισάν, και που εφέτος συμπίπτει με την 17ην Απριλίου. Για να καταλάβουμε εις ποία σημεία βασίζονται και ποία σημεία τής Γραφής έχουν παρερμηνεύσει, παραθέτουμε ευθύς αμέσως αποσπάσματα από διάφορα κείμενά τους τα οποία και θα σχολιάσουμε, υπογραμμίζοντας αυτά που θεωρούμε σημαντικά..
Πρός
Αἰτωλοακαρνάνας ἀνοικτή ἐπιστολή
Γράφει ὁ κ. Χρῆστος
Κ. Λιβανός
Ἀδελφοὶ ἐν Χριστῷ ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ τῆς Αἰτωλοακαρνανίας, ὡς ἕλκων καὶ ὁ γράφων τὴν καταγωγή μου (ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ πατέρα μου) ἀπὸ τὰ μέρη σας (σ.σ. Μεσολόγγι), ἐπιτρέψατέ μου νὰ μοιρασθῶ τὶς ἀκόλουθες σκέψεις μαζί σας.
Επιστολή συμπαράστασης προς τον Μητροπολίτη Τσερκάσι
κ. Θεοδόσιο απέστειλε ο Σεβ. Μητροπολίτης Λόβετς κ. Γαβριήλ, αμέσως μετά τον
ξυλοδαρμό κατά την βίαιη κατάληψη του Καθεδρικού Ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.
Ο Ιεράρχης της Εκκλησίας της Βουλγαρίας στην επίστολή του,
χαρακτηρίζει την βίαιη κατάληψη του καθεδρικού ναού ως μια «μεγάλη τραγωδία»,
κατά την οποία ο Μητροπολίτης Θεοδόσιος, κληρικοί και πιστοί ξυλοκοπήθηκαν
βιαίως.
Σε άλλο σημείο ο Μητροπολίτης Γαβριήλ τονίζει ότι η
κατάληψη του ναού έγινε μετά από κάλεσμα του Δημάρχου της πόλεως, ενώ
καταδίκασε τις ενέργειες της αστυνομίας, που «δεν προστάτευσε όσους
προσεύχονταν στον ναό από τις επιθετικές και βίαιες ενέργειες των
επιτιθέμενων».
Επίσης, στην επιστολή ο Μητροπολίτης Λόβετς αποκαλεί με έμφαση την Ουκρανική Εκκλησία του Μητροπολίτου Ονουφρίου ως "κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ουκρανία".
