Γέροντα, πώς
μπορούμε να βοηθήσουμε έναν άνθρωπο αδιάφορο;
– Να του βάλουμε την καλή ανησυχία, να τον
προβληματίσουμε, για να θελήση ο ίδιος να βοηθηθή. Με το ζόρι δεν γίνεται.
Πρέπει να διψάη ο άλλος, για να του δώσης να πιή νερό. Δώσε σε έναν που δεν
έχει όρεξη, να φάη με το ζόρι· θα το κάνη εμετό. Όταν ο άλλος δεν θέλη, δεν
μπορώ να του στερήσω την ελευθερία, το αυτεξούσιο.
Άγνοια
δεν δικαιολογείται
Μήπως,
Γέροντα, μερικοί είναι αδιάφοροι, επειδή έχουν άγνοια;
– Τι άγνοια; Να σου πω μια άγνοια; Φιλόλογος από την
Χαλκιδική δεν ήξερε τι είναι το Άγιον Όρος. Ένας Γερμανός δάσκαλος του μίλησε για
το Άγιον Όρος και ήρθαν μαζί. Ο Γερμανός ήξερε ακόμη και πόσα μοναστήρια
υπάρχουν στο Άγιον Όρος. Και παρόλο που ήταν Προτεστάντης, ήξερε και τι άγια
Λείψανα υπάρχουν, που βρίσκονται κ.λπ.
Αυτή η άγνοια δικαιολογείται; Άλλος από την Αμερική
είπε σε κάποιον από την Χαλκιδική να ̓ρθη για ένα πρόβλημά του να τον βοηθήσω.
Από την Αμερική! Να σας πω και κάτι ακόμη. Ήρθε ένας στο Καλύβι που ήταν από
την Φλώρινα. «Μέσα από την Φλώρινα, του λέω, είσαι;». «Ναι, από μέσα», μου
λέει. «Εσείς εκεί έχετε και καλό μητροπολίτη», του λέω.
«Σε ποια ομάδα παίζει;», μου λέει. Αυτός νόμιζε ότι
ήταν ποδοσφαιριστής! Ήταν προσηλωμένος στο ποδόσφαιρο. Ούτε τον δεσπότη ήξερε –
τουλάχιστον τον Καντιώτη τον ξέρουν. Αυτά δεν δικαιολογούνται.