«Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ»
«Ημέρα του Κυρίου» μέσα στην Αγία Γραφή είναι
κυρίως η Ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας. Είναι η φοβερή και ένδοξη εκείνη ημέρα, κατά
την οποία ο Χριστός ως δίκαιος Κριτής, θα κρίνει «ζώντας και νεκρούς» και «θα
αποδώσει εκάστω κατά τα έργα αυτού».
Βεβαίως «Ημέρα
Κυρίου» ονομάζεται και η Ημέρα της Πρώτης Παρουσίας του Χριστού, δηλ. της Ενανθρωπήσεώς Του. Είναι η ημέρα
της Σωτηρίας του Κόσμου, η «Ανατολή των Ανατολών», κατά την οποίαν «ετέχθη ο
Σωτήρ του κόσμου» και την οποία περίμεναν εναγώνια οι προφήτες και ήταν η
«προσδοκία των εθνών».
«Ημέρα Κυρίου» είναι
και κάθε άλλη ημέρα κατά την οποία εμφανίζεται ο Χριστός και αποδίδεται η
μερική Κρίση Αυτού,
αποστέλλεται η ετυμηγορία της κρίσεώς Του, ξεσπά η οργή Του, αίρεται η
μακροθυμία Του και επικρατεί το θέλημά Του. Έτσι, για παράδειγμα, επιφυλάσσεται
«ημέρα Κυρίου» «επί πάντα υβριστήν και μετέωρον», σε κάθε ασεβή δηλ. και
αλαζόνα, που περιφρονεί το νόμο και το θέλημα του Θεού, θα έρθει ημέρα και ώρα,
και σ΄ αυτή τη ζωή, που θα αποδοθεί δικαιοσύνη, διότι «φοβερόν το εμπεσείν εις
χείρας Θεού ζώντος».
«Ημέρα Κυρίου» όμως
είναι και η Κυριακή ημέρα της Εβδομάδος. Είναι η ημέρα της Λαμπροφόρου Εγέρσεως του Χριστού μας, «η μία των
σαββάτων, η βασιλίς και κυρία, η εορτή των εορτών και η πανήγυρις των
πανηγύρεων», η οποία αντικατέστησε το εβραϊκόν Σάββατον και η οποία είναι ημέρα
αναπαύσεως των Χριστιανών, ημέρα αγωγής και τροφοδοσίας της ψυχής,
ιεραποστολής, λόγου Θεού και φιλανθρωπίας, εκκλησιασμού και θείας λατρείας.