1 Μαρ 2011

Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος: «είναι σημαντικό ..να βρεθούν μαζί Ρωμαιοκαθολικισμός και Ορθοδοξία»

Otac Darko Spasojević, vladika Longin i patrijarh Irinej

Μιλώντας στο Σικάγο ο Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος ,για τον εορτασμό του Ιωβηλαίου το 2013, τόνισε ότι είναι σημαντικό να βρεθεί ένας τρόπος για να βρεθούν μαζί Ρωμαιοκαθολικισμός και Ορθοδοξία. "Mi ne tražimo vaše, mi tražimo vas''. «Αυτή η επέτειος του Ιωβηλαίου είναι ένα μεγάλο γεγονός για τον Παγκόσμιο Χριστιανισμό. Ελπίζουμε ότι θα φέρει μια νέα στάση μεταξύ των χριστιανικών εκκλησιών και θα συμβάλει στην προσέγγιση, στις επαφές και τις συμφωνίες σχετικά με το τι κοινό έχουν έτσι ώστε οι διαφορές να ξεπεραστούν και να βρεθεί η καλύτερη λύση για συνεργασία. Φυσικά, ο καθένας έχει το δικαίωμα να έχει τη γνώμη του. Αυτή τη στιγμή έχουμε προβλήματα με ορισμένους από τους ζηλωτές μας είπε ο Πατριάρχης Ειρηναίος.

Δείτε σχετικά και:

-Μια ευκαιρία ο Πάπας να επισκεφθεί τη Σερβία

-Νις –Φωτογραφίες από το Διαθρησκευτικό Συνέδριο για το Ιωβηλαίο του 2013 (2)

-Νις –Φωτογραφίες από το Διαθρησκευτικό Συνέδριο για το Ιωβηλαίο του 2013

-Ο Επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος για την επίσκεψη του Πάπα στη Σερβία :«ο κατάλογος των προσκεκλημένων δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί».

-Νις –Συνέδριο για το Ιωβηλαίο του 2013 σε συνεργασία με Παπικούς

-Αντιπροσωπεία του ιδρύματος Pro Oriente στον Πατριάρχη Σερβίας Ειρηναίο

-Νις- Ετοιμασίες για την υποδοχή του Πάπα

-Σερβία - Η επίσκεψη του Πάπα και ο σταυρός στην αρχαία Ναϊσσό

-Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος:"Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ Ορθοδόξου και Ρωμαιοκαθολικού σταυρού"

Η Κάρτα του Πολίτη

Η Κάρτα του Πολίτη

του Δημητρίου Ιωάν. Παπαδημοπούλου, Δικηγόρου Λαρίσης

Ήδη, από το Σεπτέμβριο του 2010, στα πλαίσια της Διεθνούς Εκθέσεως της Θεσσαλονίκης, ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, εξήγγειλε τη θεσμοθέτηση της γνωστής «Κάρτας του Πολίτη».

Στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, από τα τέλη του προηγουμένου έτους και για ελάχιστο χρονικό διάστημα, αναγγέλθηκε και πραγματοποιήθηκε «δημόσια διαβούλευση» για το εν λόγω εγχείρημα της έκδοσης αυτής της Κάρτας. Και, φυσικά, η δημόσια διαβούλευση καλή ιδέα είναι. Ο τρόπος όμως που διεξήχθη γεννά ερωτηματικά. Πώς είναι δυνατόν να διαβουλευθεί ο πολίτης, χωρίς να έχει ως «οδηγό» ένα κείμενο – κι όχι αφηρημένες, αμφίσημες ερμηνείες και γενικολογίες – και στο οποίο κείμενο θα προσδιορίζονται με κάθε δυνατή σαφήνεια οι λόγοι που αιτιολογούν την έκδοσή της, οι νομικές προϋποθέσεις θέσπισής της, τα τεχνικά χαρακτηριστικά της κάρτας και άλλα στοιχεία που, απ’ ότι φαίνεται, προβληματίζουν, ευαισθητοποιούν και δημιουργούν εύλογα ερωτήματα σε πλήθος συμπολιτών μας και το οποίο πλήθος συν τω χρόνω διογκώνεται;!

Δια της ιστοσελίδας του, το αρμόδιο Υπουργείο, διατείνεται ότι η Κάρτα του Πολίτη, θα αντικαταστήσει το Αστυνομικό Δελτίο Ταυτότητος, θα χρησιμοποιείται σε όλο το εύρος της καθημερινής ζωής, θα διευκολύνει τον πολίτη στις συναλλαγές του με το Δημόσιο, θα βελτιώσει τη ζωή του. Τα τεχνικά δε χαρακτηριστικά της, θα θυμίζουν τις γνωστές πιστωτικές κάρτες και τις κάρτες ανάληψης χρημάτων, θα εμπεριέχουν στοιχεία ταυτοποίησης και φωτογραφία του κατόχου. Μνεία γίνεται ότι σε καμία φάση της προετοιμασίας δεν εντοπίζεται οιαδήποτε ανάγκη χρήσης γραμμωτού κώδικα (barcode) και θα διαθέτουν υψηλού επιπέδου χαρακτηριστικά ασφαλείας, που θα προστατεύουν τα προσωπικά δεδομένα του κατόχου και ότι «δεν είναι στις προθέσεις του Υπουργείου να περιληφθούν στην κάρτα δεδομένα υγείας ή άλλα ευαίσθητα δεδομένα και στοιχεία».

Είναι σαφές ότι κανείς δεν αντιτίθεται στην πρόοδο και στις εφαρμογές της επιστήμης και της συγχρόνου τεχνολογίας, όταν αυτή βελτιώνει τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού και αξιοποιείται προς εξυπηρέτηση των πολιτών. Ωστόσο, εμείς οι πολίτες, δικαιούμαστε για ένα τόσο σοβαρό θέμα, πληρέστερη ενημέρωση, προκειμένου να εξετάσουμε διεξοδικά, ψύχραιμα και υπεύθυνα και με επιστημονική ακρίβεια όσα διαδραματίζονται.

Παρατηρούμε, λοιπόν, τα εξής:

Κατ’ αρχήν, εσχάτως, από τη «δημόσια διαβούλευση» αντικαταστάθηκε ο τίτλος «Διαβούλευση για την Κάρτα του Πολίτη», με τον όρο «Δημόσια Διαβούλευση για το Σχέδιο Νόμου για την Ηλεκτρονική Δια-κυβέρνηση». Ποιός άραγε ο λόγος! Μήπως οι, ήδη εκφρασθείσες ποικιλοτρόπως αντιδράσεις σημαντικού μέρους του λαού μας αλλά και της πλειονότητος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας μας, καθώς και πλήθους εγκρίτων νομικών της Πατρίδος μας; Όμως ακόμη και αυτή η απλή φράση «ηλεκτρονική Δια-κυβέρνηση», εμποιεί ανησυχία με εκείνο το πρόθεμα «Δια» που προηγείται του δευτέρου συνθετικού «κυβέρνηση», σε συνδυασμό με την συχνάκις διατυπωμένη άποψη του Πρωθυπουργού ότι «Χρειαζόμαστε (έχουμε ανάγκη) μίας παγκοσμίου κυβερνήσεως και μάλιστα γρήγορα», διατυπωμένης κυρίως στα αμερικάνικα ( We need a global government and fast ), εννοώντας προφανώς ότι μια τέτοια κυβέρνηση μάς χρειάζεται για να βγούμε από το αδιέξοδο.

Επανερχόμενοι στην Κάρτα του Πολίτη, αναφέρουμε ότι, διετυπώθη επισήμως και κατά τρόπο αναντίρρητο, πως αυτή θα ενσωματώνει τα στοιχεία της Αστυνομικής Ταυτότητος, τον Α.Φ.Μ., τον Α.Μ.Κ.Α., τον εκλογικό αριθμό, ότι θα επέχει και θέση Διαβατηρίου, το δίπλωμα οδηγήσεως κ.λπ.. Όπως αναφέρθηκε δε στην αρχή του παρόντος άρθρου, «δεν είναι στις προθέσεις του Υπουργείου να περιλαμβάνονται σ’ αυτήν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα», αναρωτιόμαστε, ποιός μάς εγγυάται περί του αντιθέτου, διότι δεν υπάρχει κατηγορηματική άρνηση, αφού από προθέσεις και «είπα ξείπα» χορτάσαμε, ιδιαίτερα στις μέρες μας. Και ποιος θα αποφασίσει τελικώς; Η κυβέρνησή μας; Κάποια «τρόϊκα»; Κάποια παγκόσμια κυβέρνηση; Αλλά και για τα λεγόμενα του Υπουργείου ότι «στη φάση της προετοιμασίας δεν συντρέχει λόγος χρήσης γραμμωτού κώδικα» (barcode), διερωτώμεθα, μήπως ενδέχεται να συμβεί αυτό σε μία δεύτερη φάση ή στάδιο;

Και πώς εγγυάται το Υπουργείο ότι τα χαρακτηριστικά ασφαλείας θα είναι «υψηλού επιπέδου»; Στη Γερμανία, ήδη, οι γνωστοί «χάκερς», «έσπασαν» τους κωδικούς στα πλαίσια αναλόγου εγχειρήματος. Στην Αγγλία ανεστάλη η έκδοση της Κάρτας, όπως και στη Ρουμανία. Ενώ εμείς ετοιμαζόμαστε με νεφελώδεις διαδικασίες και με κρυψίνοια, να εφαρμόσουμε ένα μέτρο που πλήττει συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματά μας που άπτονται της προστασίας του προσώπου, της ανάπτυξης της προσωπικότητος και της διαφύλαξης του απορρήτου της ιδιωτικής ζωής και που εν μέσω Μνημονίου θα μάς κοστίσει και κάποιες δεκάδες εκατομμυρίων ευρώ.

Αγαπητές και αγαπητοί αναγνώστες

Ας θυμηθούμε τη Συνθήκη του Schengen (Σένγκεν), που θέσπιζε κατ’ ουσίαν την ηλεκτρονική παρακολούθηση των πολιτών υπερμέτρως και με –τουλάχιστον- περίεργο τρόπο, στο όνομα της πάταξης του εγκλήματος. Ας θυμηθούμε τον περίφημο Ε.Κ.Α.Μ., την περιπέτεια με την αναγραφή ή μη του Θρησκεύματος στις ταυτότητες, αλλά και το Νόμο 2472/1997 που νομοθετήθηκε –δήθεν- για την διαφύλαξη από την επεξεργασία των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων με πρόσχημα την προστασία μας λόγω της εφαρμογής της Συνθήκης Σένγκεν. Ενός νόμου που είναι πολύ πιθανόν να διαδραματίσει σοβαρό ρόλο στη ζωή μας, αφού – ίσως – η επίκλησή του θα χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι μιας υποτιθέμενης προστασίας μας από την έκδοση και την εφαρμογή της Κάρτας του Πολίτη και ο οποίος για να ψηφισθεί χρειάσθηκε να αλλάξουν υπουργοί και υπουργοί, όπως οι Κουτσόγιωργας, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, Κουβελάκης, Βενιζέλος, Ευάγγελος Γιαννόπουλος.

Μία ιστορική αναδρομή παρομοίων προσπαθειών – συν των προαναφερομένων – προκειμένου να προκύψουν ηλεκτρονικώς χειραγωγίσιμοι πολίτες, μάς βάζει σε σκέψεις, ως προς τη χρήση της Κάρτας του Πολίτη, τις οποίες, ως ελεύθερες προσωπικότητες που είμαστε, οφείλουμε να τις διατυπώνουμε, να τις κοινοποιούμε, καθώς και να βρισκόμαστε σε διαρκή εγρήγορση και επαγρύπνηση. Και επειδή δεν επιθυμούμε να ενδώσουμε στον κίνδυνο να προσχωρήσουμε σ’ ένα παγκόσμιο ολοκληρωτικό σύστημα, που δε θα αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ως εικόνα του Θεού και να υποστούμε ένα πιθανό ηλεκτρονικό φακέλωμα που θα αποϊεροποιεί την προσωπική μας ζωή, ενώ προσφάτως καυχηθήκαμε ότι απαλλαγήκαμε και κάψαμε τους φακέλους κοινωνικών φρονημάτων, θέτουμε εν κατακλείδι τα παρακάτω ουσιώδη ερωτήματα:

1. Επειδή έγινε λόγος και από τον Πρωθυπουργό για μια παγκόσμια κυβέρνηση που την έχουμε ανάγκη και επειδή η φράση «ηλεκτρονική Δια – κυβέρνηση» παραπέμπει σε μια παγκόσμια διακυβέρνηση, ποιοί θα είναι οι ηγέτες, τα φυσικά πρόσωπα ή κάποιες οικονομικής π.χ. φύσεως ολιγαρχίες, που θα διαχειρίζονται τα προσωπικά μας δεδομένα;

2. Ποιές θα είναι οι τεχνικές προδιαγραφές και ποιές οι νομικές προϋποθέσεις για την έκδοση της Κάρτας του Πολίτη;

3. Θα αποτελεί αυτήν και μέσον οικονομικών συναλλαγών;

4. Στα πλαίσια ποιάς κοινοτικής οδηγίας αυτή θα εκδοθεί; Αφορά τελικώς την πρακτική εφαρμογή της Συνθήκης Σένγκεν;

5. Θα φέρει μαγνητική ταινία ή μικροτσίπ ή barcode σε πρώτη ή μεταγενέστερη φάση; Θα υπάρχει κωδικός ασφαλείας, όπως π.χ. ο δυσώνυμος αριθμός 666 (και αν ναι γιατί όχι κάποιος άλλος από τους υπόλοιπους 999 αριθμούς;) Αν ναι, θα αποτελεί προσβολή για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς και τη συντριπτική πλειονοψηφία του λαού μας;

6. Τα δεδομένα θα προορίζονται για εθνική χρήση ή και για διασυνοριακή και μάλιστα και για εκτός της Σένγκεν χωρών και υπό ποιες προϋποθέσεις; Σε τέτοια περίπτωση πώς θα προστατευόμαστε από τη συλλογή, τη διακίνηση και την επεξεργασία αυτών; Θα έχουμε ως υποκείμενα των δεδομένων πρόσβαση σε αυτά; Θα μας προστατεύσει ο νόμος 2472/1997 ή κάποιος άλλος που θα νομοθετηθεί, και πώς αυτές οι διατάξεις θα μάς εξασφαλίζουν, δεδομένου ότι προφανώς θα ανήκουν στο Τριτογενές Δίκαιο και συνεπώς θα είναι υποδεέστερες και άνευ αξίας σε σχέση με εκείνες που έχουν νομοθετηθεί σε υπερεθνικό επίπεδο και που ανήκουν στο Πρωτογενές Δίκαιο και υπέρκεινται και αυτού ακόμη του Συντάγματός μας;

Ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις. Ξεκάθαρες. Γιατί εις τα της Πίστεως - και ας μου επιτραπεί και εις τα της Ελευθερίας και Αξίας του Ανθρώπου - ου χωρεί συγκατάβασις!

Ζωηφόρος

« Η σημερινή παιδεία βλάπτει σοβαρά την υγεία»

Εἶναι πολὺ σημαντικὰ τὰ ὅσα γράφει κατὰ καιροὺς ὁ παιδαγωγὸς κ. Σαράντος Καργάκος. Σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ τελευταῖα ἄρθρα του ἔγραφε καὶ τὰ ἀκόλουθα πολὺ ἀληθινὰ καὶ ταυτόχρονα πολὺ θλιβερά: «Κατὰ τὴ φιλοσοφία ποὺ διδάσκονται σήμερα» οἱ μαθητὲς καὶ οἱ φοιτητές, ἡ ‘‘δουλειὰ κάνει κακό· οὐδεὶς ἀπέθανε ἀπὸ ὑπερβολική... ἀνάπαυση’’!

Ἔτσι ὅ μως πεθαίνουμε ὡς ἔθνος. Δὲν διδάσκεται τίποτε στὰ παιδιὰ ποὺ νὰ ἐξυψώνει τὸ θάρρος (τὸ θράσος πάμπολλα), ποὺ νὰ ἐμπνέει τὸ θάρρος. Τὸ τί σημαίνει αὐτό, θὰ τὸ πῶ μὲ τὰ λόγια κάποιου ξένου διανοητῆ: “Ἀπώλεια χρήματος, μικρὴ ἀπώλεια. Ἀπώλεια τιμῆς, μεγά λη ἀπώλεια. Ἀπώλεια θάρρους, ὁλοκληρωτικὴ ἀπώλεια”. Ἂν τὸ σκεφθοῦμε καλά, δύσκολα θὰ διαφωνήσουμε ὅτι ὁ καθολικός μας καταποντισμὸς ὀφείλεται στὴν ἔλλειψη θάρρους, ποὺ δὲν ἔλειψε οὔτε στιγμὴ ἀπὸ τοὺς λιμώττοντες Σκοπιανούς. Ἐμεῖς, ἀντὶ νὰ γεμίζουμε τὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν μὲ θάρρος, τὶς γεμίζουμε μὲ μίσος, ἀναξέοντας παλαιότερες πληγές.

Οὐσιαστικὰ ἡ παιδεία – κυρίως ἡ τηλεοπτική – ὅταν δὲν εἶναι μάθημα σαχλολογίας, εἶναι μάθημα πτωματολογίας. Κάποιοι τὸ ξέρουν ὅτι οἱ πυγμαχικοὶ ἀγῶνες δὲν σταματοῦν στὸν τρίτο γύρο. Ἔχουν καὶ τέταρτο ἕως καὶ δέκατο γύρο. Ὀφείλω ὅμως νὰ τοὺς προειδοποιήσω: Ὅποιος ξεθάβει νεκροὺς ἀπὸ τὸ νεκροταφεῖο, ἀνακαλύπτει τοὺς συγγενεῖς του. Δὲν χρειάζεται ἡ γενιά μας, πρὶν φύγει ἀπὸ τὴ ζωή, νὰ γνωρίζει καινούργιο σφαγεῖο – ποὺ δυστυχῶς τὸ γνωρίζει κατὰ δόσεις.

Ὡς παλαιὸς παιδαγωγὸς τολμῶ νὰ ὑψώσω τὴ φωνή μου πρὸς τοὺς κυβερνῶντες καὶ νὰ τοὺς πῶ: Βγάλτε τὸ μίσος ἀπὸ τὸ σχολεῖο. Μίσος πρὸς κάθε τι ἑλληνικό. Μίσος πρὸς τὴν Ἑλλάδα γενικῶς. Ἀκόμη καὶ ἡ φοροδιαφυγὴ εἶναι – ἂν τὸ ἐξετάσει σὲ βάθος κανείς – ἀπότοκος τῆς ἀποστροφῆς πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Κι ἄν, ἐπὶ τέλους, πρέπει νὰ διδάξουμε κάτι ζωτικὸ στὰ παιδιά, αὐτὸ εἶναι τὸ τρέξιμο. Ὄχι πρὸς τὰ πίσω ἀλλὰ πρὸς τὰ μπροστά. Τὸ μέλλον τρέχει καὶ φθάνει ἀφάνταστα γρήγορα».

Αὐτὰ καὶ μερικὰ ἄλλα γράφει ὁ ἀρθρογράφος ἐκπαιδευτικὸς στὸ ἄρθρο του «Παιδεία γιὰ ψοφοδεεῖς» («Ἑστία» 27-8-2010) καὶ δυστυχῶς δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ διαφωνήσει μὲ τὶς ἀλήθειες ποὺ ἐπισημαίνει στὸ κείμενό του αὐτὸ ὁ παλαιὸς μέν, πλὴν ὅμως πολὺ σύγχρονος παιδαγωγός, ὁ ὁποῖος καταλήγει στὸ ἐν λόγῳ ἄρθρο του: Σήμερα «τὸ σχολεῖο δὲν δημιουργεῖ τὸν ψυχωμένο μαθητή, ἀλλὰ μιὰ ἔμψυχη συσκευή».

Ἀλλὰ πῶς νὰ τὸν δημιουργήσει; Γενναίους καὶ θαρραλέους ἀγωνιστὲς διαμορφώνει ἡ ἑλληνικὴ ἱστορία καὶ πρωτίστως ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Ἐκκλησία του. Ἀλλὰ ὅλους αὐτοὺς τὸ «Ὑπουργεῖο Παιδείας, Διὰ βίου Μάθησης κλπ.» τοὺς ἔχει σχεδὸν ἐξοβελίσει ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο· τὸ ὁποῖο σύμφωνα μὲ τὸ ὑπάρχον σύστημα καταντᾶ τὸν νέο «ἕνα χωρὶς βούληση ἄτομο, ἕνα ἐκ τροχιασμένο ‘‘προϊὸν’’ μιᾶς ἐποχῆς, ποὺ μᾶς φέρνει ξανὰ στὴν περίοδο τῶν παγετώνων. Ὁ πάγος γίνεται κοινωνικὸ πεπρω μένο μας (...). Ἡ φερόμενη σὰν παιδεία ποὺ ‘‘σερβίρεται’’ τώρα, βλάπτει σοβα ρὰ τὴν ὑγεία», ἐπισημαίνει ὁ κ. Καργάκος.

Δὲν γνωρίζουμε ἂν τὸ «Ὑπουργεῖο Παιδείας, Διὰ βίου Μάθησης καὶ Θρησκευμάτων» θὰ λάβει ὑπ’ ὄψη του τὰ ὅσα γράφει ὁ παιδαγωγὸς κ. Σαράντος Καργάκος.

«Ο ΣΩΤΗΡ» 01/03/2011

Κωνσταντίνος Χολέβας, Αναταραχή στα Σκόπια.

Αναταραχή στα Σκόπια.

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Ενώ ο μεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτζ ανακοίνωνε ότι συντόμως θα γίνει νέος γύρος συνομιλιών για το θέμα του ονόματος της ΦΥΡΟΜ, στη γειτονική μας χώρα τα πάντα φαίνονται περιπεπλεγμένα και ταραγμένα. Το κράτος των Σκοπίων έχει καταφέρει να έχει τεταμένες σχέσεις με όλες τις χώρες της περιοχής, ενώ οι εσωτερικές συγκρούσεις εγκυμονούν απρόβλεπτους κινδύνους. Θυμίζω ότι έχει ανακοινωθεί για τον Απρίλιο απογραφή πληθυσμού, η οποία κινδυνεύει να αναβληθεί λόγω εκλογών.

Τα εσωτερικά μέτωπα είναι δύο. Το πολιτικό ρήγμα μεταξύ του κυβερνώντος ΒΜΡΟ και της Σοσιαλδημοκρατικής αντιπολίτευσης και το εθνοτικό μεταξύ Σλάβων (ψευδομακεδόνων) και Αλβανών. Φέτος συμπληρώνονται δέκα χρόνια από την υπογραφή της Συμφωνίας της Αχρίδας, με την οποία οι Αλβανοί (30% του πληθυσμού) σταμάτησαν την ένοπλη εξέγερσή τους. Έκτοτε έχουν ανακηρύξει στις δυτικές επαρχίες ένα κράτος εν κράτει, την ημιαυτόνομη Δημοκρατία της Ιλλυρίδας, στην οποία κυματίζει μόνο η αλβανική σημαία και δεν τολμά να εισέλθει Σλάβος αστυνομικός. Οι Αλβανοί μετέχουν πάντα με ένα από τα τρία κόμματά τους σε συγκυβέρνηση με ένα από τα σλαβικά κόμματα, αλλά αυτό δεν τους αρκεί. Ζητούν πλήρη ισότητα στη Βουλή, στην κυβέρνηση, στη γλώσσα, στην εκπαίδευση και αλλού. Το παράδειγμα των ομοεθνών τους του Κοσσόβου, που αναγνωρίσθηκαν ως ανεξάρτητο κράτος από πολλές χώρες, τους ελκύει όλο και περισσότερο. Αν οι Σλάβοι δεν κάνουν κι άλλες υποχωρήσεις δεν αποκλείεται οι αλβανικές επαρχίες να αποσχισθούν και να ενωθούν με το Κόσσοβο στο πλαίσιο της Μεγάλης ή -όπως τώρα λέγεται –Φυσικής Αλβανίας.

Οι συγκρούσεις μεταξύ των Ορθοδόξων Χριστιανών Σλάβων και των Μουσουλμάνων Αλβανών ξεσπούν με διάφορες αφορμές. Άλλοτε σε μικτά σχολεία όπου οι μεν δεν δέχονται να κάνουν μάθημα μαζί με τους δε. Και άλλοτε με αφορμή μνημεία και ναούς. Στα μέσα Φεβρουαρίου η κυβέρνηση του Νίκολας Γκρούεφσκι προσπάθησε να κτίσει μία Ορθόδοξη Εκκλησία μέσα στο παλιό κάστρο των Σκοπίων. Οι Αλβανοί αντέδρασαν με δυναμικό τρόπο για να μη φαίνεται στο ιστορικότερο σημείο της πόλεως η επικράτηση των Ορθοδόξων επί των Μουσουλμάνων. Τα επεισόδια ήσαν αιματηρά.

Πέραν του μετώπου με τους Αλβανούς εντός και εκτός ΦΥΡΟΜ οι αρχές των Σκοπίων έχουν προβλήματα με πολλές άλλες χώρες. Η Τουρκία συγκεκριμένα δια στόματος του ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου διαμαρτυρήθηκε για την κατασκευή της εκκλησίας που προαναφέραμε με τη δικαιολογία ότι το κάστρο είναι Οθωμανικό μνημείο και «η Τουρκία ενδιαφέρεται για τη διαφύλαξη της Οθωμανικής κληρονομιάς σε όλη τη Βαλκανική Χερσόνησο»!

Με τη Σερβία τα προβλήματα είναι κυρίως εκκλησιαστικά. Η κρατική «Ορθόδοξη Εκκλησία της Μακεδονίας» αποσχίσθηκε αντικανονικά το 1967 από το Σερβικό Πατριαρχείο και θεωρείται σχισματική από όλους τους Ορθοδόξους. Η Σερβική Εκκλησία έχει εκλέξει ως νόμιμο Αρχιεπίσκοπο για το ένα εκατομμύριο Ορθοδόξων της ΦΥΡΟΜ τον ελληνομαθή Ιωάννη ως Αρχιεπίσκοπο Αχρίδος και Σκοπίων. Οι αρχές της χώρας δεν τον αναγνωρίζουν και κατά καιρούς τον φυλακίζουν ή τον εκδιώκουν με ανυπόστατες κατηγορίες.

Με τη Βουλγαρία παραμένει ανοικτό το ζήτημα της εθνικής ταυτότητας. Το 1991 η Βουλγαρία αναγνώρισε κράτος «Μακεδονίας», αλλά όχι γλώσσας και εθνότητα. Η Σόφια επισήμως θεωρεί ότι οι λεγόμενοι «Μακεδόνες» είναι Βούλγαροι και τους κατηγορεί για κλοπή συμβόλων και ιστορικών προσωπικοτήτων. Προ έτους ο τότε Υπουργός Αποδήμων Βουλγάρων Ντιμιτρόφ είχε μιλήσει για ανύπαρκτο μακεδονικό έθνος, ενώ προ ενός μηνός δεκάδες Βούλγαροι διανοούμενοι κατηγόρησαν γραπτώς τα Σκόπια ότι κλέβουν την ιστορία και τα εθνικά σύμβολα του Βουλγαρικού λαού.

Με τη Ρουμανία προέκυψε πρόβλημα μόλις προ ολίγων ημερών. Κατά την επίσκεψη του Σκοπιανού ΥΠΕΞ Αντόνιο Μιλόσοσκι στο Βουκουρέστι ο Ρουμάνος ομόλογός του Τεοντόρ Μπακόνσκι τού ζήτησε να καταγραφούν στην απογραφή ως Ρουμάνοι οι Βλάχοι της ΦΥΡΟΜ, των οποίων τον αριθμό ανέβασε σε 150000. Πρόκειται για τους Βλαχόφωνους Έλληνες ή Ελληνόβλαχους, οι οποίοι αποτελούν τη συνέχεια ιστορικών ελληνικών κοινοτήτων στη νότια ζώνη της ΦΥΡΟΜ και στη Βόρειο Ήπειρο. Η Ρουμανία μοιράζει εκατοντάδες υποτροφίες κάθε χρόνο στους Βλάχους των Σκοπίων και προωθεί τη δημιουργία μειονότητας. Η Δημοκρατική Ένωση των Βλάχων του Νίκολα Μπάμποσκι αντιθέτως υποστηρίζει τις στενότερες σχέσεις των Βλάχων με την Ελλάδα και τους υπολογίζει σε 60000.

Ενόψει και της απογραφής των εθνικών και θρησκευτικών κοινοτήτων στη ΦΥΡΟΜ, είτε γίνει τον Απρίλιο είτε αργότερα λόγω εκλογών, καλό θα ήταν να ασχοληθεί και η ελληνική κυβέρνηση σοβαρότερα με την αναζήτηση και καταγραφή της ελληνικής μειονότητας στα Σκόπια. Άλλοι βλαχόφωνοι, άλλοι ελληνόφωνοι, πάντως είναι πολλοί και καταπιεσμένοι επί δεκαετίες. Ο Κίρο Γκλιγκόροφ, τότε Πρόεδρος της ΦΥΡΟΜ, είχε παραδεχθεί το 1993 σε τσεχική εφημερίδα ότι υπάρχουν 100000 Έλληνες στο κράτος του. Αντί να ασχολούμαστε με αυτούς ανεχόμαστε τα Σκόπια να μιλούν για ανύπαρκτες μειονότητες στη Βόρειο Ελλάδα.

Επανερχόμενοι στα ανοικτά μέτωπα των Σκοπίων καταλήγουμε στην Ελλάδα. Από τη στιγμή που η υποχωρητική γραμμή μας και η οικονομική μας διπλωματία απλώς αποθράσυναν τους σκοπιανούς, απορώ γιατί εμμένουμε στη σύνθετη ονομασία. Είναι καιρός να επανέλθουμε στην παλιά κόκκινη γραμμή του 1992. Ουδεμία χρήση του όρου Μακεδονία είτε ως συνθέτου είτε ως παραγώγου. Όταν η ΦΥΡΟΜ έχει ανοικτά εξωτερικά και εσωτερικά μέτωπα εμείς πρέπει να πιέζουμε, όχι να υποχωρούμε. Η Ιστορία της Μακεδονίας το απαιτεί.

diktyo21

Ορθοδοξία και Παπισμός - Η εκτροπή της Ραβέννας (Δ΄)

Ἡ ἐκτροπὴ τῆς Ραβέννας

Ὀρθοδοξία καὶ Παπισμός (Δ´)

Κατὰ τὴν κοινὴ συνέντευξη τύπου στὴν Βιέννη ὁ Σεβασµιώτατος Μητροπολίτης Περγάµου κ. Ἰωάννης ἀναφέρθηκε καὶ στὸ Κείµενο τῆς Ραβέννας δηλώνοντας πὼς «Σὲ γενικὲς γραµµὲς οἱ βασικὲς ἰδέες τῆς Ραβέννας εἶναι ἀποδεκτὲς ἀπὸ ὅλες τὶς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες». Πρέπει ὅμως νὰ γίνουν ἀποδεκτὲς αὐτὲς οἱ ἰδέες; Καὶ ἔχουν γίνει τάχα ἀποδεκτές;

Τὸ «Κείµενο τῆς Ραβέννας» παρουσιάστηκε ὡς ἀποτέλεσµα τῆς 10ης Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς Διαλόγου, ποὺ συνῆλθε ἀπὸ 8-14 Ὀκτωβρίου 2007 στὴ Ραβέννα τῆς Ἰταλίας. Τὸ κείµενο ὅμως αὐτὸ εἶναι λανθασµένο στὸν πυρήνα του καὶ ἀπολύτως ἀπαράδεκτο, διότι ἔχει ὡς βάση του τὴν λεγοµένη Εὐχαριστιακὴ Ἐκκλησιολογία, ἡ ὁποία ἀνάγει ἕνα, βασικὸ µέν, ἀλλ᾽ ἐπιµέρους παρ᾽ ὅλα αὐτά, θέµα σὲ ἀπόλυτη ἀλήθεια περὶ τῆς φύσεως τῆς Ἐκκλησίας, ὑποστηρίζοντας ὅτι ἡ θεία Εὐχαριστία περιέχει καὶ φανερώνει ὅλη τὴν ἀλήθεια περὶ τῆς Ἐκκλησίας.

Τὴν ἰδέα τῆς Εὐχαριστιακῆς Ἐκκλησιολογίας τὴν εἰσηγήθηκε πρῶτος ὁ Ρῶσος θεολόγος πρεσβύτερος Νικόλαος Ἀφανάσιεφ, ὁ ὁποῖος ὑποστήριξε ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι πλήρης καὶ καθολικὴ ὁπουδήποτε τελεῖται τὸ Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας. Μιὰ τοπικὴ Ἐκκλησία, ὅταν συνέρχεται σὲ εὐχαριστιακὴ σύναξη καὶ ἔχει ἀποστολικὴ διαδοχή, εἶναι ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καί Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, διότι ὁ Χριστὸς εἶναι ὅλος παρὼν στὸ Μυστήριο τῆς Εὐχαριστίας της. Ἡ Ἐκκλησία, εἶπε ὁ Ἀφανάσιεφ, εἶναι στὴν πληρότητά της ἐκεῖ ὅπου τελεῖται ἡ εὐχαριστιακὴ σύναξη.

Ἡ Εὐχαριστιακὴ Ἐκκλησιολογία ἀναµφιβόλως ἔχει πολλὰ καὶ σηµαντικὰ θετικὰ στοιχεῖα, γι᾽ αὐτό καὶ φαίνεται ἑλκυστική, συναρπαστικὴ καὶ ὀρθόδοξη, ἀφοῦ ἔχει κέντρο της τὴν θεία Εὐχαριστία. Ἔτσι δὲν γίνεται εὔκολα ἀντιληπτὴ ἡ ἀντορθόδοξη καὶ ἄκρως ἐπικίνδυνη µονοµέρειά της. Μάλιστα οἱ ὑποστηρικτές της κάθε ἐπικριτικὴ γι᾽ αὐτὴ γνώµη τὴν ἀπαξιώνουν ἀσυζητητὶ καὶ τὴν ἀποδίδουν σὲ ἐπίδραση τοῦ δυτικοῦ σχολαστικισµοῦ, ποὺ τὸν θεωροῦν πρῶτο ἐχθρὸ τῆς θεωρίας τους.

Ποῦ ὅμως στηρίζεται ἡ θεωρία; Χωρὶς ὑπερβολὴ σὲ πολὺ ἀσταθῆ θεµέλια. Κάποιες ἐκφράσεις τοῦ ἀποστόλου Παύλου, κάτι, ἀπὸ τὸν ἅγιο Ἰγνάτιο Ἀντιοχείας, λίγα ἀρεοπαγιτικὰ καὶ ἀντίστοιχα τοῦ ἁγίου Μαξίµου… Καὶ ἕνα κείµενο τοῦ ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα, ὅλα παρερµηνευόµενα καὶ ὁδηγούµενα σὲ ἔννοιες ποὺ δὲν περιέχουν. Φέρνουν ὅμως καὶ µία ἄλλη ἀπόδειξη: ἡ λαϊκὴ ἔκφραση, λένε, «πάω στὴν Ἐκκλησία», ταυτίζει τὴν Ἐκκλησία µὲ τὴν Εὐχαριστία καὶ φανερώνει ὅτι ἡ θεωρία τους εἶναι ἀληθινή!

Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα πατερικὸ κείµενο ποὺ νὰ µιλάει καθαρὰ καὶ χωρὶς ἀµφιβολίες γιὰ τέτοια θεωρία. Γι᾽ αὐτὸ ἄλλωστε ἀπουσιάζουν ἀπὸ τὴν ἐπιχειρηµατολογία τους ὅλοι οἱ µεγάλοι Πατέρες: Δὲν ὑπάρχουν Ἀθανάσιος, Βασίλειος, Γρηγόριος, Χρυσόστοµος, Γρηγόριος Νύσσης, Κύριλλοι Ἀλεξανδρείας καὶ Ἱεροσολύµων, Δαµασκηνός, Συµεὼν Νέος Θεολόγος, Γρηγόριος Παλαµᾶς…

Μάλιστα ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαµᾶς ἀποβάλλεται ἐν ψυχρῷ, διότι µετὰ τὸν σχολαστικισµὸ δεύτερος µεγάλος ἐχθρὸς τῆς θεωρίας εἶναι, κατὰ τὸν Μητροπολίτη Περγάµου, ὁ Μοναχισµὸς «µὲ µία µονοσήµαντη ἑρµηνεία τοῦ Ἡσυχασµοῦ καὶ τῆς θεολογίας τοῦ Γρηγορίου Παλαµᾶ» («Θεολογία», τεῦχος 40 τοῦ 2009, σελ. 13). Ἡ λέξη «µονοσήµαντη» ἐτέθη µόνο καὶ µόνο γιὰ νὰ ἀµβλύνει τὴν ἀπίστευτη ἐκτροπή. Ἡ προκρούστεια Εὐχαριστιακη Ἐκκλησιολογια ἐξοστρακίζει τὸν Μοναχισµὸ ἀπὸ τὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀρνεῖται τὴν θεολογικὴ διδασκαλία τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαµᾶ, ἡ ὁποία ἀνέκαθεν ἦταν κόκκινο πανὶ γιὰ τοὺς Παπικούς.

Τὸ σηµαντικὸ ὡστόσο εἶναι ὅτι σὲ ἀντίθεση µὲ τὴν Ὀρθόδοξη θεολογία, ποὺ ἀρνεῖται νὰ τὴν δεχθεῖ, τὴν θεωρία αὐτὴ τὴν ἔχει ἀποδεχθεῖ πλήρως ὁ Παπισµός. Καὶ γιατί νὰ µὴ τὴν ἀποδεχθεῖ, ἀφοῦ εἶναι κοµµένη καὶ ραµµένη πάνω στὰ δικά του µέτρα; Διότι ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο τὴν ἐπινόησε ὁ Ἀφανάσιεφ εἶναι τὸ νὰ διευκολυνθεῖ ἡ ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν.

Ἐπειδὴ µὲ τοὺς θεολογικοὺς διαλόγους, λέει ὁ Ἀφανάσιεφ, δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ βγεῖ κάποιο θετικὸ ἀποτέλεσµα ἀλλὰ ἁπλῶς ἀναξέονται παλιὲς πληγές, γι᾽ αὐτὸ ἡ κάθε Ἐκκλησία ἂς ἀναγνωρίσει στὶς ἄλλες τὴν καθολικότητα µόνο µὲ τὴν προϋπόθεση ὅτι τελοῦν µὲ ἀποστολικὴ διαδοχὴ τὴν θεία Εὐχαριστία. Ἔτσι οἱ χωρισµένες Ἐκκλησίες µποροῦν νὰ ἑνωθοῦν διὰ τῆς ἀγάπης, χωρὶς νὰ εἶναι ἀπαραίτητο νὰ συµφωνήσουν στὰ θέµατα τῆς πίστεως. Ἡ κάθε Ἐκκλησία θὰ κρατήσει τὰ δόγµατά της µόνο γιὰ τὸν ἑαυτό της!

Αὐτὴ εἶναι σὲ πολὺ γενικὲς γραµµὲς ἡ θεωρία τοῦ Ἀφανάσιεφ, τὴν ὁποία ἔθεσαν ὡς βάση τοῦ Κειµένου τῆς Ραβέννας οἱ δύο πλευρὲς καὶ ἡ ὁποία βολεύει πλήρως τὸν Παπισµὸ στὸ νὰ κρατήσει ἀπείρακτες τὶς πλάνες του.

Στὴν θεωρία ὅμως τοῦ Ἀφανάσιεφ ὑπῆρχε ἕνα κενό. Ὄχι µόνο δὲν προέβλεπε τὴν θέση ἑνὸς Πρώτου σὲ παγκόσµιο ἐπίπεδο ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπαξίωνε. Ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ θετικὰ τῆς λαθεµένης θεωρίας του, πράγµα βέβαια ποὺ δὲν βόλευε τὸν Παπισµό. Ἔ! Αὐτὸ τὸ κενὸ φρόντισε ὁ Μητροπολίτης Περγάµου νὰ τὸ συµπληρώσει, διορθώνοντας τὴν θεωρία τοῦ Ἀφανάσιεφ. Ὅπως τὸ δηλώνει ρητὰ στὸ παραπάνω κείµενό του (σελ. 20 καὶ ἑξῆς), «οἱ θέσεις τοῦ Αfanasιef πρέπει νὰ διορθωθοῦν σ᾽ αὐτὸ τὸ σηµεῖο». Καὶ διορθώθηκαν ὄντως, διότι ἔτσι ἐµφανίζονται στὸ Κείµενο τῆς Ραβέννας, ὅπου αὐθαίρετα ἡ διάταξη τοῦ 34ου ἀποστολικοῦ κανόνα περὶ τοῦ πρώτου τῇ τάξει τῆς ἐπαρχιακῆς διοικήσεως ἐπεκτείνεται καὶ σὲ παγκόσµιο ἐπίπεδο. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ δηµιουργεῖται τὸ ὑπόβαθρο γιὰ ἀναγνώριση τῆς παγκόσµιας ἐξουσίας τοῦ πάπα, µὲ τὴν διαφορὰ µόνον ὅτι ντύνεται µὲ ἔνδυµα συνοδικότητας καὶ δὲν ἀναφέρεται στὸ ὑποτιθέµενο πρωτεῖο τοῦ Πέτρου ἀλλὰ στὸ γεγονὸς ὅτι ὁ πάπας εἶναι προεστὼς τῆς Εὐχαριστίας τῆς πρώτης τῇ τάξει τοπικῆς ἐκκλησίας τῆς Ρώµης.

Ὁ Μητροπολίτης Περγάµου ἔχει αὐξηµένο κύρος µεταξὺ τῶν Ὀρθοδόξων ἀντιπροσώπων καὶ γι᾽ αὐτὸ ἴσως διστάζουν νὰ διαφοροποιηθοῦν ἀπὸ τὶς ἰδέες του. Ἔτσι ὅμως ὁδηγοῦνται σὲ καίρια ἐκτροπή. Ἡ θεωρία περὶ Εὐχαριστιακῆς Ἐκκλησιολογίας εἶναι νέα ἐφεύρεση, δὲν εἶναι ἡ πίστη τῆς Ἐκκλησίας. Ἀντιτίθεται στὴν οἰκουµενικὴ Ἐκκλησιολογία τῆς Παραδόσεως καὶ ἀποτελεῖ σύγχρονο Δούρειο Ἵππο ψευδενώσεως µὲ τὸν Παπισµό, καὶ ἴσως ὄχι µόνο µ᾽ αὐτόν.

Αὐτὴ ἡ θεωρία εἶναι τὸ µοντέλο ἑνότητας γιὰ τὸ ὁποῖο, ὅπως σηµειώσαµε στὸ προηγούµενο ἄρθρο, ἔκαναν λόγο οἱ δύο συµπρόεδροι καὶ τὸ ὁποῖο ὀρθοδόξως εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτο.

Ἂς ἀναµετρήσουν συνεπῶς ὅλοι τὴν µεγάλη εὐθύνη τους καὶ ἂς ἀλλάξουν πορεία, πρὶν ἐκραγεῖ τὸ ἡφαίστειο τῆς ἀντιδράσεως τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Παπικὸ ζυγό, ὅπως κι ἂν τὸν ὡραιοποιήσουν, ἡ Ὀρθοδοξία δὲν πρόκειται νὰ ἀνεχθεῖ!

«Ο ΣΩΤΗΡ» 01/03/2011

-Ορθοδοξία καὶ Παπισμὸς. Πορεία επικίνδυνη και ολισθηρὴ (Γ)

-Ορθοδοξία και Παπισμός . Ένας αδιέξοδος ∆ιάλογος (Β΄)

-Ορθοδοξία καὶ Παπισμὸς. Διάλογος συμβιβασμών; (Α)

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ : Ανακοινωθέν απάντηση για την απαντητική επιστολή προς τον Επίσκοπο Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιο

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 1ῃ Μαρτίου 2011

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

1. Πρόσφατες δηλώσεις καί καταχωρήσεις εἰς τό Διαδίκτυο διά τῶν ὁποίων προσδιορίζεται καί χαρακτηρίζεται κανονικῶς ὡς ἐκκλησιαστικόν ἀδίκημα εἰσπηδήσεως εἰς τήν Ἁγιωτάτην Ἀδελφήν Ἁγιοσαββαϊτικήν Ἐκκλησίαν τῆς Σερβίας ἡ ἀπαντητική μου ἐπιστολή πρός τόν Πανιερώτατον Ἐπίσκοπον Ράσκας, Πριζρένης Κοσσυφοπεδίου καί Μετοχίων κ.κ. Ἀρτέμιον εἰς ἀποσταλέντα ὑπ’ Αὐτοῦ ἔγγραφα ἀναφερόμενα εἰς τήν κανονικήν Του ἐμπλοκήν καί τήν κατάγνωσιν εἰς Αὐτόν καί ἐπιβολήν τῶν κανονικῶν ποινῶν τῆς ἐκπτώσεως καί τῆς καθαιρέσεως, ἀποκαλύπτει πασιδήλως ὅτι οἱ ἰσχυριζόμενοι τά ἀνωτέρω ἀγνοοῦν βασικάς ἐννοίας τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου τῆς Ἀδιαιρέτου τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας διότι κατά τούς Θείους καί Ἱερούς Κανόνας ΛΕ΄ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, Β΄τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ΙΓ΄ καί ΚΒ΄ τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Συνόδου τό κανονικόν ἔγκλημα τῆς εἰσπηδήσεως προϋποθέτει σωματικήν παρουσίαν εἰς ἑτέραν Κανονικήν δικαιοδοσίαν καί ἐνέργεια ἱερατικῶν πράξεων (τελετουργικῶν, διοικητικῶν καί διδακτικῶν). Ἑπομένως ἡ διά τῆς ἐγγράφου ἀπαντήσεως ἔκφρασις γνώμης ἐντός τοῦ ἁγιωτάτου συνοδικοῦ συστήματος τῆς Μιᾶς, Ἁγίας Ὀρθοδόξου Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας τῆς Ἀδιαιρέτου καί καταδικασάσης τόν «ἐθνοφυλετισμό», ὑπό οἱουδήποτε μέλους τοῦ Σώματος Αὐτῆς πολύ περισσότερον ὑπό Ἐπισκόπου Αὐτῆς, τυγχάνει κανονικῶς δόκιμος καί ἐπιτρεπτή ἐνέργεια καί μάλιστα παραδεδομένη ὑπό τῶν Ἁγίων Πατέρων διά πολλῶν παραδειγμάτων τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας. Εἰσπήδησις εἰς τά interna τῆς Ἁγιοσαββαϊτικῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας θά ἐγένετο ἐάν εἰσερχόμην εἰς τό κανονικόν Αὐτῆς ἔδαφος καί προσεπάθουν νά ἱεροπρακτήσω καί νά κηρύξω καί νά τελέσω ἐκκλησιαστικές διοικητικές πράξεις δίχα συγκαταθέσεως, συναινέσεως καί κανονικῆς ἀδείας τῆς αὐτόθι ἐκκλησιαστικῆς Ἀρχῆς.

Ὡσαύτως ἡ ἔκφρασις ἀπορίας καί πόνου διά τά οἰκουμενιστικά «ἀνοίγματα» τῆς ἕως ἐχθές μαχομένης ὀρθοδόξως καί ἁγιοπατερικῶς Ἁγιοσαββαϊτικῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας καί συγκεκριμένως ἡ ἀμνήστευσις τῶν ἀμεταμελήτων παπιστῶν διά τά κατά τοῦ Σερβικοῦ Γένους δεινά ἐγκλήματα γενοκτονίας 800.000 Σέρβων νεομαρτύρων πρότριτα «ἁγιοποιησάντων» τόν πνευματικόν καί ἠθικόν αὐτουργόν τῶν εἰδεχθῶν ἐγκλημάτων Ῥωμαιοκαθολικόν «Ἀρχιεπίσκοπον» Ζάγκρεμπ Ἀλουΐσιον Στέπινατς καί οἱ συμπροσευχές μετά τῶν ἐκπροσώπων τῆς Παπικῆς παναιρέσεως, ὡς ἡ πρότριτα τήν 27/1/2011 εἰς τό παρεκκλήσιον τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Βελιγραδίου ὑπό τῶν πνευματικῶν ἐκγόνων τοῦ ὁσίου καί θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Ἰουστίνου (Πόποβιτς), διά τῶν θεοειδῶν συγγραφῶν τοῦ ὁποίου ἐπλήγησαν θανασίμως οἱ τετραπάχυντοι δαίμονες τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, Παπισμοῦ καί ἀντιχρίστου Διαφωτισμοῦ δέν ἀποτελεῖ ἀσφαλῶς εἰσπήδηση ἀλλά δεδικαιολογημένη ἔκφραση ἀδελφικῆς διαμαρτυρίας διά τήν ἀλλοτρίωση καί ἔκπτωση ἐκ τῆς ἁγιοπατερικῆς καί ἁγιοπνευματικῆς ὀρθοδόξου πορείας.

2. Οἱ ἀδαεῖς ἐπικριταί μου, βαδίζοντες «ἰδιωνύμου» ἐμπνεύσεως ὁδόν καί ὄχι τήν ὑπό τῶν θείων καί ἱερῶν κανόνων προβλεπομένην ἐκκλησιαστικήν καί κανονικήν ὁδόν, παρεῖδον τήν οὐσίαν τῆς ἀπαντητικῆς μου ἐπιστολῆς, διότι δέν συνέφερε, καθώς καί τό κανονικό καί νομικό ὑπόβαθρο τῆς κατατεθείσης κριτικῆς μου σκέψεως ἐρειδόμενο εἰς τούς θείους καί ἱερούς κανόνας πού σαφῶς καί ρητῶς ἀναφέρονται ὡς καί τήν καταλυτικήν διά τήν ὅλην αὐτήν ἀλγεινήν ὑπόθεσιν Ἀπόφασιν 1410/2010 τοῦ Στ’ Ποινικοῦ Τμήματος τοῦ Ἀνωτάτου Ἀναιρετικοῦ Δικαστηρίου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας (Ἀρείου Πάγου), τῆς ἀδεσμεύτου καί ἀδεκάστου Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης πού κονιορτοποίησε τά φληναφήματα τους καί κατέδειξε ὡς προσχηματική καί ψευδεπίγραφο τήν κατά τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Συμεών Βιλόφσκυ, Πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἱ. Ἐπισκοπῆς Ράσκας (καί κατ’ ἐπέκτασιν κατά τοῦ Πανιερωτάτου Ἐπισκόπου Ράσκας κ. Ἀρτεμίου), ποινικήν δίωξιν διά δῆθεν ὑπεξαίρεσιν καί νόσφισιν ἐκκλησιαστικῶν περιουσιακῶν στοιχείων καί ἐπιπροσθέτως τήν πρόσφατον ἀποφυλάκισιν ὑπό τῶν Σερβικῶν Ἀρχῶν ἐλλείψει στοιχείων τοῦ φερομένου ὡς συνεργοῦ τῶν ἀνωτέρω ἐργολάβου κατασκευῶν κ. Predrag Suboticki.

Εἰς τό σημεῖον αὐτό καί πρός καταισχύνην τῶν ἐπικριτῶν μου ἐπικαλοῦμαι τήν εὐπειθεστάτην ἐνέργειάν μου πρός τήν Ἁγιοσαββαΐτικήν Ἐκκλησίαν τῆς Σερβίας νά ἀποδεχθῶ τήν ἀναπόδεικτον προφορικήν δήλωσιν Αὐτῆς, διά τοῦ Πανιερωτάτου Ἐπισκόπου Μπάτσκας κ. Εἰρηναίου (Μπούλοβιτς) περί τῆς ἀκυρότητος τοῦ ἀποστελέντος μοι ὑπό τοῦ κυριάρχου αὐτοῦ Ἐπισκόπου Κανονικοῦ Ἀπολυτηρίου Γράμματος τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμ. κ. Συμεών Βιλόφσκι καί νά ἀποστείλω πρός τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην κ. Εἰρηναῖον καί τήν περί Αὐτόν Ἱ. Σύνοδον τόν Ἀτομικόν αὐτοῦ Φάκελλον.

3. Παρά τίς βαρύγδουπες ἀθεολόγητες καί ἀνεπέρειστες νομοκανονικῶς δηλώσεις τῶν ἀνωτέρω ἐπικριτῶν μου τά ἀδυσώπητα κανονικά ἐρωτήματα διά τάς κανονικῶς ἐκνόμους ἐνεργείας τῆς Ἁγιοσαββαΐτικῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας παραμένουν ἀναπάντητα καί εἰδικώτερον.

Βάσει

α. ποίων κανονικῶν διαδικασιῶν,

β. ποίων κανονικῶν κατηγορητηρίων,

γ. ποίας προσάψεως παραγματικῶν περιστατικῶν,

δ. ποίων κανονικῶν ἀνακρίσεων,

ε. ποίας διερευνήσεως κατηγορητηρίων,

ς. ποίων κανονικῶν δικῶν

ζ. ποίων ἀπολογιῶν καί

η. ποίων ἐνδίκων μέσων ἐξεδόθησαν :

i. Ἡ ἀπό 11/2/2010 Ἀπόφασις τῆς Σερβικῆς ΔΙΣ περί τῆς προσωρινῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ Ἐπισκόπου Ἀρτεμίου ἐκ τῆς Θεοσώστου δικαιοδοσίας Αὐτοῦ,

ii. Ἡ ἀπό 2/5/2010 Ἀπόφασις τῆς Σερβικῆς Ἱεραρχίας περί ἐπιβολῆς πρός τόν Ἐπίσκοπον Ἀρτέμιον τῆς ποινῆς τῆς ἐκπτώσεως ἐκ τῆς Κανονικῆς δικαιοδοσίας Αὐτοῦ,

iii. Ἡ ἀπό 18/9/2010 Ἀπόφασις τῆς Σερβικῆς ΔΙΣ περί ἐπιβολῆς πρός τόν Ἐπίσκοπον Ἀρτέμιον τῆς ποινῆς τῆς ἀορίστου ἀργίας ἀπό πάσης ἱεροπραξίας, καί

vi. Ἡ ἀπό 18/11/2010 Ἀπόφασις τῆς Σερβικῆς Ἱεραρχίας περί ἐπιβολῆς πρός τόν Ἐπίσκοπον Ἀρτέμιον τῆς ποινῆς τῆς καθαιρέσεως ἐκ τοῦ ὑψηλοῦ τῆς Ἀρχιερωσύνης ὑπουργήματος.

Καί τέλος μία ταπεινή ἐπισήμανσις, ἀληθής φιλελληνισμός εἶναι ἡ μετ ἐπιμελείας καί ἀφοσιώσεως τήρησις τῶν θείων καί ἱερῶν κανόνων εἰς τήν θέσπισιν τῶν ὁποίων πρωτοστάτησαν οἰκουμενικοί Ἕλληνες Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

-Επιστολή - απάντηση Μητροπολίτου Ράσκας και Πριζρένης Αρτεμίου προς τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ

-Ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος για τον Επίσκοπο Ράσκας Αρτέμιο και τον Πατριάρχη Σερβίας Ειρηναίο

-Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος: «Ο Πατριάρχης Ειρηναίος… δεν έχει πλήρη συνείδηση ότι είναι Πατριάρχης Σερβίας»

-Βελιγράδι – Συμπροσευχές μέσα στο παρεκκλήσι του Πατριαρχείου Σερβίας

-Επιστολή του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ προς τον Eπίσκοπο Ράσκας, Πριζρένης και Μετοχίων, Αρτέμιο

Αμφίσημες δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου για τα Θρησκευτικά. Ποια τελικά είναι η θέση του για το χαρακτήρα του μαθήματος;

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, σε συνέντευξη που παραχώρησε σε μαθητές Λυκείου Ιδιωτικού Εκπαιδευτηρίου Λάρισας απάντησε με αμφίσημο τρόπο και σε ερωτήσεις για το μάθημα των Θρησκευτικών. Ποια όμως είναι τελικά η θέση του για το χαρακτήρα του μαθήματος των θρησκευτικών;

-Παρατηρώντας το ρου της ελληνικής ιστορίας αντιλαμβανόμαστε ότι η εκκλησία διαχρονικά διαδραμάτιζε καθοριστικό ρόλο τόσο στην εκπαίδευση όσο και στην παιδεία γενικότερα, θεωρείτε ότι σήμερα η παιδεία έχει απολέσει τον ελληνορθόδοξο χαρακτήρα της; Ποια η γνώμη σας για το γεγονός ότι το μάθημα των θρησκευτικών τείνει να γίνει κατ' επιλογήν διδασκόμενο;

Στην πατρίδα μας υπάρχουν πολλά αρνητικά στον τρόπο με τον οποίο διδάσκονται τα θρησκευτικά. Αν παρατηρήσουμε την Αμερική θα δούμε ότι αφαίρεσαν τα θρησκευτικά από την εκπαιδευτική διαδικασία διότι ήθελαν να έχουν τεχνική εκπαίδευση. Αλλά είδαν ότι οι άνθρωποι έγιναν κανίβαλοι. 0 άνθρωπος που δεν θα διδαχθεί το ηθικό στοιχείο, το νόημα της ζωής αλλά μόνο το 2+2=4, που δεν μάθει τι είναι η κοπέλα που βρίσκεται στο πλευρό του, ο μαθητής που έχει δίπλα του, ότι είναι πρόσωπα, ότι έχουν εσωτερικό κόσμο, ότι δεν είμαστε μόνο μισθός...

-Περιγράφετε την ανθρωπιστική παιδεία...

Δεν νοείται λοιπόν ανθρωπιστική παιδεία χωρίς θρησκευτικά, χωρίς αξίες, χωρίς πολιτισμό. Γι' αυτό λοιπόν δύο πράγματα πρέπει να διορθωθούν: πρώτον ο τρόπος με τον οποίο διδάσκονται τα θρησκευτικά και οι άνθρωποι που τα διδάσκουν και δεύτερον να μη θυσιάζονται στο Βωμό ενός χρησιμοθηρικού προγράμματος. Όπως και το μάθημα της ιστορίας. Μπορεί να γίνεις ένας άριστος τεχνικός αλλά χωρίς ιστορία πού θα πας; Ένα μήνυμα προς τα παιδιά και προς τους εκπαιδευτικούς... Βιώνουμε μια δύσκολη εποχή. Η ιστορία διδάσκει όμως ότι δεν βιώνουμε μόνο εμείς αυτή τη δύσκολη εποχή. Υπήρξαν κι εποχές πιο δύσκολες που καταφέραμε και τις ξεπεράσαμε. Επομένως και τώρα αν το επιθυμήσουμε και παλέψουμε ενωμένοι θα τα καταφέρουμε. Τα παιδιά έχουν πιο πολλές δυσκολίες σήμερα απ' ό,τι είχαμε εμείς ως προς την εύρεση εργασίας. Δεν πρέπει να απογοητεύεστε. Όταν κλείνει μια πόρτα στη ζωή σου, ανοίγει μια άλλη. Μη συνεχίζεις να κοιτάζεις την κλειστή. Επομένως αισιοδοξία, όχι πανικός. Νηφαλιότητα και δουλειά. Αυτός που δουλεύει σκληρά δεν έχει να φοβάται τίποτα. Στους καθηγητές... αγάπη και φροντίδα για τα παιδιά. Και τα παιδιά όταν τα αγαπάτε το καταλαβαίνουν. Έχουν διαίσθηση. Ποτέ τα παιδιά μας να μη γίνουν πελάτες μας.

Εφημερίδα «Ελευθερία Λάρισας» (27.02.2011)

Αναγραφές

Μοναχός Μωϋσής Αγιορείτης, Τι είναι η Εκκλησία ;

Ομιλία του μοναχού π. Μωϋσή Αγιορείτη στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πατρών με θέμα: Τι είναι η Εκκλησία; 3-2-2011

Χριστιανισμός καί καρναβάλι

Χριστιανισμός καί καρναβάλι

του Θωμά Ε. Σολδάτου. Καθηγητή Θεολογίας του Γυμνασίου Καλυθιών

Μέσα στο πάντρεμα των δυο κολοσσιαίων δυνάμεων του ελληνισμού και του χριστιανισμού, ήθη και έθιμα άξια μετάδοσης και μη, πέρασαν ανάμεσα στις γενεές και έφτασαν ως τις μέρες μας, χωρίς οι περισσότεροι να γνωρίζουμε τι έθιμα είναι αυτά, από πού προέρχονται και τι σημαίνουν.

ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ...

Ένα τέτοιο έθιμο είναι και η Αποκριά! Η Αποκριά έχει ειδωλολατρική προέλευση. Στα γλέντια αυτά και στα ξεφαντώματα, βρίσκονται τα υπολείμματα θρησκευτικών τελετών, που τα πανάρχαια χρόνια οι λαοί διεξήγαγαν, γιορτάζοντας την έναρξη κάθε καινούργιου χρόνου, ή την αρχή μιας νέας εποχής, της άνοιξης, προσδίδοντας ένα μαγικό χαρακτήρα για ευωχία και καλή σοδιά ξεγελώντας τα κακά πνεύματα της φύσης. Τέτοιες τελετές βρίσκουμε στους αρχαίους Έλληνες, με τις οργιαστικές τελετές προς τιμήν του θεού Διονύσου, καθώς και στα Κρόνια όργια, που γίνονταν στο τέλος κάθε χρόνου προς τιμή του θεού Κρόνου, του προστάτη της σποράς και της γονιμότητας. Οι γιορτές αυτές είναι τα περίφημα Σατουρνάλια των Ρωμαίων (από το λατινικό Saturn = Κρόνος), που είναι βελτιωμένη έκδοση των αρχαίων ειδωλολατρικών τελετών. Η λέξη "ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ" προέρχεται από την λατινική λέξη "CARNEVALE" που σημαίνει "ΑΝΤΙΟ ΚΡΕΑΣ". Εξ ου και το δικό μας "ΑΠΟΚΡΕΩ", με το οποίο ονόμαζαν οι Βυζαντινοί την τελευταία ημέρα της ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΙΑΣ, χαρακτηρίζοντας έτσι μια περίοδο του εκκλησιαστικού εορτολογίου. Στις εορταστικές αυτές τελετές κάθε έννοια ηθικής καταργούνταν, και μέσα στη γενικότερη αυτή αποδόμηση, οι συμμετέχοντας επιδίδονταν σε κάθε είδους ανηθικότητες, καλύπτοντας την ταυτότητά τους πίσω από την μεταμφίεση.

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Η εκκλησία έχοντας επίγνωση του μαγικο-θρησκευτικού πυρήνα πίσω από τον οποίο κρύβονταν οι αρχέγονες δοξασίες και δεισιδαιμονίες είχε τρεις επιλογές. Η πρώτη ήταν να τις απορρίψει, καταδικάζοντάς τες, ως ειδωλολατρικές. Η δεύτερη, να τις υιοθετήσει συλλήβδην και να τις ενσωματώσει μέσα στη νέα πίστη. Και η τρίτη, να τις αγνοήσει, κρατώντας απέναντι τους μια στάση ουδετερότητας αλλά χωρίς να παύει σε κάθε ευκαιρία να τονίζει την παγανιστική τους προέλευση. Η τρίτη επιλογή κρίθηκε ατύπως προτιμότερη, για τον απλούστατο λόγο ότι ο λαός κουβαλώντας μια τέτοια προγονική παράδοση αιώνων, δεν θα ακολουθούσε εύκολα και αγογγυστί, διότι μέσα στα κύτταρά του κουβαλούσε ιστορικές καταβολές, που μόνο με παιδεία, κατανόηση και αγάπη εκ μέρους της Εκκλησίας, θα μπορούσε κάποτε, ίσως, να αποποιηθεί και να συνειδητοποιήσει αν όχι το βλαβερό, σίγουρα όμως το ανούσιο και αποπροσανατολιστικό των μαγικο-παγανιστικών αυτών τελετών.

Βεβαίως πρέπει να αναφέρουμε πως η Εκκλησία καταδίκασε και απέρριψε τις γιορτές του καρναβαλιού με την 6η Οικουμενική Σύνοδο του 692, όμως με μια υπέροχη στάση ανοχής και αγάπης παρακολούθησε το λαό να το συνδέει, έστω και τυπικά, με το εορτολόγιο της Εκκλησίας, μέσω της εξαγνιστικής Σαρακοστής. Δηλαδή συνδυάζεται το γλέντι ο χορός και το ξεφάντωμα, με την αυστηρή νηστεία και τη λατρεία της Μ. Τεσσαρακοστής, η οποία θα επακολουθήσει. Και θα απαιτήσει από τον πιστό λαό να ακολουθήσει την κατανυκτική λατρευτική ατμόσφαιρα της Εκκλησίας, με τα Απόδειπνα, τους Κατανυκτικούς εσπερινούς και τους Χαιρετισμούς, την μεγάλη πορεία προς το κέντρο των εκδηλώσεων, την Μεγάλη Κυριακή του Πάσχα.

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ

Ποια όμως ήταν η φιλοσοφία και ο σκοπός του καρναβαλιού στους αρχαίους; Τι ήθελε να πετύχει;

Την ανατροπή (αποδόμηση) της τάξης των πραγμάτων.

1. Την αμφισβήτηση των αξιών και της ιεραρχίας

2. Την κατάργηση των ορίων και των καθιερωμένων ηθικών νόμων. Κάνει πέρα όποια άλλη επιταγή και τα ορίζει όλα από την αρχή ανάποδα. Με τις παραπλανητικές μεταμφιέσεις και την εθιμοτυπία της «τρέλας» στο λαό με τον αποκαλυπτικό και τολμηρό λόγο του πρόστυχου, το αναποδογύρισμα έχει αρχίσει. Έτσι τα άτομα που συμμετέχουν στο καρναβάλι δεν μπορούν να καθοριστούν ούτε από φύλο, ούτε από ηλικία, αλλά η «τρέλα» αντικαθιστά τη σοβαρότητα, η κατάχρηση τη συνήθη τιμιότητα, ο αισθησιασμός την εγκράτεια, η ανεξέλεγκτη σεξουαλικότητα τον αυστηρό έλεγχο, η αταξία την τάξη. Κάποιος διαβάζοντας αυτά μπορεί να πει: «όλα αυτά γίνονται αθώα για το έθιμο!» Βεβαίως!

Όμως όλα από αθώα ξεκινάνε! Το ντύσιμο της Αποκριάς με την απροσωπία του καταλήγει και μέσα στο «έθιμο» και έξω από αυτό παρωδία. Στην Πάτρα ας πούμε τα λεγόμενα «μπουρμπούλια» έθιμο είναι, που όλοι μασκαρεμένοι, επιδίδονται σε σεξουαλικά όργια, χωρίς να γνωρίζουν ούτε και οι ίδιοι ποιους ερωτικούς συντρόφους επιλέγουν!!! Έτσι από το «αθώο» αποκριάτικο ντύσιμο χωρίς να το καταλάβουμε μετακινούμαστε στο αποκριάτικο «αθώο» γδύσιμο, με όλα τα επακόλουθά του. Στον Τύρναβο οι Μπουρανήδες χορεύουν γύρω από φαλλικά ομοιώματα.... γιορτάζοντας τον ερχομό της άνοιξης και την... αναγέννηση της φύσης! Και ας μην ξεχνάμε, πως κάποιοι πίσω από μια μάσκα και στο τέλος κάθε ειρηνικής πορείας αμαυρώνουν τις ειρηνικές επετειακές εκδηλώσεις οι οποίες καταλήγουν σε καταστροφή δημοσίων και ιδιωτικών περιουσιών.

Ο Χριστιανισμός είναι υπέρ του ΠΡΟΣΩΠΟΥ ως εικόνα Θεού, ο οποίος ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΩΣ ΠΡΟΣΩΠΟ στον άνθρωπο και προτάσσει την τελείωση του ανθρώπου μέσα από τον προσωπικό του αγώνα, για να φτάσει στην ύψιστη ηθική τελείωση καθ' επιταγή του Δημιουργού του. Κάθε παρέκκλιση από το σκοπό αυτό η Εκκλησία δεν το επικροτεί, χωρίς όμως πάντα και ευθέως να το καταδικάζει. Με την τέλεια αγάπη της, ανέχεται και υποδεικνύει σιωπηλά το σωστό δρόμο, τη σωστή πορεία και καλεί τους ανθρώπους να γνωρίσουν την αλήθεια. Και τότε μόνος του ο καθένας θα εγκαταλείψει τα προσωπεία αυτά, που δεν συνεισφέρουν σε τίποτα στον αγώνα του, αλλά αντίθετα τον αποπροσανατολίζουν και τον παραπλανούν.

Πιστεύω ότι περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη εορτή, το Καρναβάλι αποτελεί πρόκληση για τον κάθε Χριστιανό, ο οποίος καλείται να μην παραδίδεται απαίδευτα στα πολιτιστικά δρώμενα της κοινωνίας, όσο κι αν αυτό είναι της μόδας σήμερα, αλλά, αντίθετα, να τα ελέγχει γνωρίζοντας την προέλευση τους.

Ελληνισμός – Ορθοδοξία & Ζωηφόρος

Δοκιμάζονται οι σχέσεις Κωνσταντινούπολης – Μόσχας. Αδιέξοδο στις συνομιλίες των εκπροσώπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών

Δοκιμάζονται έντονα τα τελευταία εικοσιτετράωρα οι σχέσεις Κωνσταντινούπολης - Μόσχας μετά το αδιέξοδο που σημειώθηκε στις συνομιλίες που διεξήχθησαν μεταξύ των εκπροσώπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Γενεύη για την σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, η οποία προετοιμάζεται επί 88 χρόνια και θα είναι η πρώτη που θα συγκληθεί μετά το σχίσμα των Εκκλησιών το 1054 μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Η απογοητευση, κυριαρχεί μεταξύ των εκπροσώπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών καθώς όπως εκτιμάται εάν δεν αναλάβει άμεση πρωτοβουλία ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος για να αρθεί το αδιέξοδο και δεν κάμψει τις αξιώσεις των εκπροσώπων του Πατριαρχείου Μόσχας, τότε το ενδεχόμενο σύγκλησης της Συνόδου δείχνει να καθυστερεί για μία ακόμη φορά, γεγονός που θα καταδείξει το έλλειμα ενότητας των Ορθοδόξων Εκκλησιών. Κι αυτό παρά το ότι όλοι οι εκπρόσωποι κατά τη διάρκεια των ομιλιών τους επισήμαναν την ανάγκη ενότητας.

Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του εκπροσώπου της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιου ο οποίος επισήμανε: «είναι επιτακτική η ανάγκη να επικρατήσει μέσα σ' αυτήν την αίθουσα η ενότητα».

Ολα ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης που διεξήχθη για την παραχώρηση της αυτοκεφαλίας, δηλαδή της ανεξαρτητοποίησης μίας Εκκλησίας. Οι εκπρόσωποι του Οικουμενικού Πατριάρχη με πρώτο τον Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννη πρότειναν κάτω απο το κείμενο να υπογράφει πρώτος ο εκάστοτε προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης με τον χαρακτηρισμό «αποφαίνεται» και να ακολουθούν οι υπογραφές των άλλων Πατριαρχών και Αρχιεπισκόπων με τον τίτλο «συναποφαίνονται». Η πρόταση συνάντησε την σθεναρή αντίδραση του εκπροσώπου της Εκκλησίας της Ρωσίας, προέδρου του τμήματος εξωτερικών εκκλησιαστικών υποθέσεων Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ κ. Ιλαρίωνα, καθώς, όπως εκτιμά, με την κίνηση αυτή θα ενισχυόταν η θέση του εκάστοτε Οικουμενικού Πατριάρχη. Σύμφωνα με πληροφορίες πρότεινε να υπογράφουν όλοι οι Πατριάρχες και Αρχιεπίσκοποι μαζί, χωρίς κανένα χαρακτηρισμό. Κι αυτό παρά το γεγονός, όπως σημείωναν ελληνόφωνοι κληρικοί, ότι μετά το Σχίσμα και εξαιτίας της αδυναμίας συγκλήσεως Οικουμενικής Συνόδου μέχρι σήμερα, η αυτοκεφαλία παραχωρείται μόνον από την Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης και ότι ακόμη και το Πατριαρχείο Ρώσιας από το Φανάρι έλαβε την αυτοκεφαλία του τον 15ο αιώνα.

Κοντά στους αντιπροσώπους του Πατριαρχείου Μόσχας στάθηκαν το Πατριαρχείο Γεωργίας και οι εκπρόσωποι των Αρχιεπισκόπων Πολωνίας και Τσεχίας οι οποίοι παραδοσιακά υποστηρίζουν τις ρωσικές θέσεις. Αίσθηση προκάλεσε και η αντίστοιχη στάση που τήρησε ο εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Ρουμανίας, που τα τελευταία χρόνια δείχνει να εξελίσεται στον τρίτο πυλώνα των Ορθοδόξων, μετά τους ελληνοφώνους και τους σλαβοφώνους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τις θέσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου υποστήριξαν οι λεγόμενες ελληνόφωνες Εκκλησίες όπως τα Πατριαρχεία Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων καθώς και οι Εκκλησίες της Κύπρου, της Εκκλησίας της Ελλάδος και η Αρχιεπισκοπή Αλβανίας. Ομως εντύπωση προκάλεσε κυρίως η υποστηρικτική προς το Φανάρι στάση των εκπροσώπων του αραβόφωνου Πατριαρχείου Αντιοχείας καθώς και των σλαβόφωνων Πατριαρχείων Βουλγαρίας και Σερβίας.

Χαρακτηριστικό του κλίματος που κυριάρχησε είναι το ανακοινωθέν που εκδόθηκε όπου μεταξύ άλλων σημειώνεται ότι: «Δοθέντος οτι κατά τον ισχύοντα κανονισμόν αι αποφάσεις της επιτροπής δέον να λαμβάνωνται εν ομοφωνία, δεν επετεύχθη συμφωνία επι του θέματος του θέματος του Αυτοκεφάλου και του τρόπου ανακηρύξεως αυτού το οποίον τελεί εισέτι εν εκκρεμότητι».

«Το Βήμα»01/03/2011 - Αντωνιάδου Μαρία

-Αναβάθμιση ζητά η Εκκλησία της Κύπρου. Στην ατζέντα της Μεγάλης Συνόδου η μεταφορά της από τη δέκατη στην έκτη θέση

-Ολοκληρώθηκε η Προπαρασκευαστική Επιτροπή - (Ανακοινωθέν)

-Επιστολή Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου προς τον Πρόεδρο της Διορθοδόξου Προπαρασκευαστικής Επιτροπής

-Επιστολή Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου προς τον Πρόεδρο της Διορθοδόξου Προπαρασκευαστικής Επιτροπής

-Δελτίο Τύπου για την έναρξη της Διορθοδόξου Προπαπαρασκευαστικής Επιτροπής στη Γενεύη

-Άρχισαν οι εργασίες της Διορθόδοξης Προπαρασκευαστικής Επιτροπής στο Σαμπεζύ

Οι Ιππότες επιστρέφουν στη Ρόδο!

xorio ippoton

Οι Ιππότες επιστρέφουν στη Ρόδο!

Μπορεί η περίοδος της Ιπποτοκρατίας να φαντάζει μακρινή αλλά κάποιοι της παγκόσμιας ελίτ, που θεωρούν τους εαυτούς τους απόγονους των Ιπποτών της Ρόδου οραματίζονται να καταστήσουν ξανά το «σμαραγδένιο νησί» κέντρο των «Ιπποτών της τρίτης χιλιετίας».

Αυτό - τουλάχιστον, προκύπτει από την πρόσφατη επίσκεψη του επικεφαλής του Στρατιωτικού Τάγματος του Ναού της Ιερουσαλήμ, η οποία έγινε με κάθε μυστικότητα, όπως αποκαλύπτεται σήμερα.

Κίνητρο, όπως ανέφερε στη συνάντηση που είχε την προπερασμένη Δευτέρα με τον Μητροπολίτη Ρόδου κ. Κύριλλο είναι η επανένωση όλων των ιπποτικών ταγμάτων σε μια Παγκόσμια Ομοσπονδιακή Ενωση με σκοπό τη μόνιμη πια παρουσία τους στη Ρόδο, στα βήματά των δικών τους «πρόδρομων πατεράδων», όπως αποκαλούν τους Ιππότες του Τάγματος των Ιωαννιτών που , ως γνωστόν, κατέλαβαν τη Ρόδο, το 1309 και παρέμειναν μέχρι την άλωση του νησιού από τους Τούρκους, επί δύο και πλέον αιώνες.

Κατά τη συνάντηση με τον κ. Κύριλλο, η οποία, κατά τις πληροφορίες, έγινε παρουσία του νομικού επροσώπου των «Ιπποτών» και οικονομικών παραγόντων ο επικεφαλής των «Ιπποτών» αποκάλυψε τα φιλόδοξα σχέδια του για τη Ρόδο.

Συγκεκριμένα ανακοίνωσε ότι στις προθέσεις τους, με την ίδρυση της Παγκόσμιας Ομοσπονδιακής Επανένωσης των Ιπποτών, είναι η δημιουργία ενός ιπποτικού χωριού.

Το χωριό των Ιπποτών έχει επιλεγεί να χτιστεί στην ευρύτερη περιοχή της Λαχανιάς, όπου η Εκκλησία της Ρόδου διατηρεί ακόμη μεγάλες εκτάσεις. Σύμφωνα με τα σχέδια που παρουσιάστηκαν προτίθενται να ανεγείρουν 600 περίπου μονοκατοικίες, συνεδριακό κέντρο, μονάδα νοσοκομειακή για την παροχή πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας περίθαλψης, γηροκομείο και διάφορα άλλα κέντρα κοινωφελούς σημασίας.

Με δεδομένο ότι δεν έχουν εντοπιστεί σε άλλο μέρος του νησιού μεγάλες ιδιοκτησίες, ο εκπρόσωπος των Ιπποτών έθεσε ζήτημα παραχώρησης δύο μεγάλων εκκλησιαστικών ακινήτων στην περιοχή Λαχανιάς, υπογραμμίζοντας ότι τα κτίσματα θα είναι στην κυριότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ωστόσο, σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο Μητροπολίτης Ρόδου επιφυλάχθηκε να απαντήσει, διευκρινίζοντας ότι το ζήτημα της παραχώρησης των ακινήτων ξεφεύγει της αρμοδιότητάς του με την επισήμανση «αρμόδιο να αποφασίσει είναι το Πατριαρχείο».

Σημειώνεται ότι το «Ανώτατο Στρατιωτικό Τάγμα του Ναού της Ιερουσαλήμ» έχει έδρα τη Ρώμη και πολύ στενές σχέσεις με το Βατικανό και όπως τόνισε ο εκπρόσωπος των Ιπποτών η εδώ παρουσία τους «θα συμβάλει στην πρσέγγιση των δύο Εκκλησιών», θέμα που βρίσκεται ήδη σε καλό δρόμο, καθώς ο διάλογος μεταξύ Βατικανού και Πατριαρχείου παραμένει ενεργός στα τελευταία χρόνια με εκατέρωθεν «βήματα καλής θελήσεως».

Η στάση του Πατριαρχείου μέχρι στιγμής δεν έχει εκδηλωθεί, αλλά οι οικονομικοί παράγοντες που γνωρίζουν την υπόθεση υποστηρίζουν ότι «η παρουσία των Ιπποτών» του κόσμου στη Ρόδο θα προσδώσει μια νέα διάσταση στην οικονομική και κοινωνική ζωή του νησιού, και θα τονώσει -πέραν όλων των άλλων- τον τουρισμό σε μια ιδιαιτέρως κρίσιμη συγκυρία, καθώς πρόκειται για άτομα της παγκόσμιας ελίτ».

Η σύμβαση

Να σημειωθεί ότι ο επικεφαλής των «Ιπποτών του Τάγματος της Ιερουσαλήμ» παρουσίασε στον Μητροπολίτη Ρόδου σχέδιο «σύμβασης» στο οποίο αναφέρονται πρωτίστως οι κοινωνικοί, πολιτιστικοί στόχοι του εγχειρήματος επανένωσης των ιπποτικών ταγμάτων σε μια παγκόσμια ομοσπονδιακή Ενωση.

Οπως χαρακτηριστικά αναφέρεται εισαγωγικά στο σχέδιο συμφωνητικού μεταξύ της Ελληνορθόδοξης Ελληνικής Χριστιανικής Εκκλησίας της Ρόδου και της Supremus Militaris Orolo Mibitum Templi Hierosolymitani" (Στρατιωτικό Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών στη Ρώμη) στην αυγή της τρίτης χιλιετίας «ένα γκρουπ σκεπτόμενων ανθρώπων για "καλό κοινό", ένα γκρουπ "Ιπποτών", στη Ρώμη πεπεισμένοι ότι ο πολιτισμός, η αλληλοβοήθεια, η αλληλεγγύη και η στήριξη των αδύναμων, είναι κοινή περιουσία όλου του ανθρώπινου είδους, ικανή να υπερτερεί και να διαλύει τις εθνικές διαφορές, θρησκευτικές και φυλετικές, για τη διάσωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μελετώντας σε βάθος το πώς να καταστήσουν πραγματικά και ενεργά αποτελεσματικές εκείνες τις αξίες και αρχές στις οποίες πιστεύουν και όσοι άλλοι πιστεύουν όπως αυτοί. Αλλά που τώρα φαίνονται όλο και περισσότερο παγιδευμένες από πατίνες και εγωισμούς, φατρίες, φόβους, κενά υπαρξιακά μοντέλα, έθεσαν -σαν στόχο- να επιστρέψουν για να ξαναρχίσουν να "ξαναφτιάξουν μια παγκόσμια ένωση ανθρώπων καλής θέλησης", που συμμερίζονται αξίες -ξανά- στη Ρόδο, από όπου οι "πατέρες τους σκαπανείς" ξεκίνησαν, και έπειτα να εξαπλωθούν στον κόσμο, για να δημιουργήσουν -ξανά- ακριβώς στη Ρόδο τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις για να δώσουν ζωή και δύναμη σε μει αναγεννημένη και ευρύτερη "Διεθνή Οργάνωση των Αξιών και των Αρχών"».

Στους στόχους ακόμα αναφέρονται και τα ακόλουθα:

  • Να επανενώσει τα ιπποτικά τάγματα, ιδρύοντας μια Παγκόσμια Συνομοσπονδιακή Ενωση Ιπποτών στη Ρόδο - εναρμονισμένη με τα προστάγματα της σημερινής κοινωνίας που, αναφερόμενη στις παραδόσεις και το ηθικό πνεύμα των Ιπποτών, υλοποιήσει αυτά, επανερμηνεύοντας, τον κόσμο των Ιπποτών Ναϊτών, ανανεώνοντας τις αρχές του ευγενούς και θρησκευτικού ιπποτισμού, και που να εμπνέεται, στα ιστορικά έργα που ανά τους αιώνες καθόρισαν το τάγμα των Ναϊτών.
  • Να πραγματοποιήσει τους θεσμικούς σκοπούς των Ιπποτών, προς βοήθεια των αδυνάμων, των καταπιεσμένων των "λησμονημένων".
  • Να φροντίσει για τη διάσωση το ανθρωπίνου είδους, προωθώντας την κοινωνική του ανάπτυξη, πολιτισμική, οικονομική.
  • Να προωθήσει τη διαθρησκευτική συζήτηση, διαπολιτισμική, χωρίς διακρίσεις.
  • Να διαδώσει στον κόσμο τις ιδέες και τις αξίες του ιπποτισμού της οικουμενικότητας, της ειρήνης, της συνεργασίας, της αλληλοβοήθειας και της αλληλεγγύης, και της αδελφότητας ανάμεσα στους λαούς.
  • Να υπερασπισθεί τα ανθρώπινα δικαιώματα, και να διαφυλάξει την ελεύθερη ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας, με σεβασμό στην Ηθική των παγκόσμιων αξιών, του Ιπποτισμού.
Εφημερίδα «Η Δράσις»28/02/2011 – Κώστας Λαμπριανός

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com