ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 9η Νοεμβρίου 2026
ΙΣΛΑΜ: ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ
ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ Ή ΣΥΣΤΗΜΑ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΜΙΣΟΥΣ;
(Αναφορά σε κορανικά χωρία και ισλαμικά
κείμενα περί εχθρότητας, βίας και πολέμου κατά μη μουσουλμάνων)
Η πρόσφατη ένοπλη επίθεση στον ελληνορθόδοξο Ναό του Αγίου Γεωργίου, στην περιοχή Καράκ της Ιορδανίας, κατά τη διάρκεια κηδείας, συγκλονίζει κάθε άνθρωπο που διατηρεί στοιχειώδη σεβασμό προς την ανθρώπινη ζωή και την ιερότητα της θρησκευτικής λατρείας. Σύμφωνα με τις έως τώρα δημοσιευμένες πληροφορίες, η επίθεση της 23ης Οκτωβρίου 2026 προκάλεσε εννέα νεκρούς και δεκάδες τραυματίες, ενώ οι αρμόδιες αρχές συνεχίζουν τις έρευνες για την ταυτοποίηση των δραστών και τη διαλεύκανση των κινήτρων τους.
Το γεγονός ότι η αιματοχυσία σημειώθηκε σε
χώρο προσευχής, κατά τη στιγμή κατά την οποία άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί για
να αποχαιρετήσουν έναν νεκρό, προσδίδει στην εγκληματική αυτή ενέργεια
ιδιαίτερη βαρύτητα. Ο Ναός, τόπος παρηγορίας, λατρείας και ελπίδας στην
Ανάσταση, μετατράπηκε σε σκηνή τρόμου. Η ανθρώπινη οδύνη συναντήθηκε με την
προσβολή της θρησκευτικής ελευθερίας, ενώ η χριστιανική κοινότητα της περιοχής
βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα ακόμη τραυματικό ερώτημα: κατά πόσον μπορεί να ασκεί
απρόσκοπτα την πίστη της σε ένα περιβάλλον όπου ο θρησκευτικός φανατισμός
εξακολουθεί να αποτελεί υπαρκτή απειλή.
Η καταδίκη της επιθέσεως πρέπει να είναι
απερίφραστη. Παράλληλα, όμως, η τραγωδία αυτή επιβάλλει μια βαθύτερη εξέταση
του φαινομένου του θρησκευτικού εξτρεμισμού, της ιδεολογίας που τον τροφοδοτεί
και των θεολογικών ερμηνειών που χρησιμοποιούνται, κατά περίπτωση, για να
νομιμοποιήσουν τη βία εναντίον ανθρώπων διαφορετικής πίστεως.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι
η φονική και αναίτια επίθεση πραγματοποιήθηκε στην ταραγμένη Μέση Ανατολή, όπου
κυριαρχεί η βία, η οποία προέρχεται, κατά κύριο λόγο, από μουσουλμάνους. Οι
Αρχές της Ιορδανίας βλέπουν ισλαμιστές εξτρεμιστές, πιθανόν μέλη του ISIS, πίσω
από την πολύνεκρη επίθεση στην ελληνορθόδοξη εκκλησία στην Ιορδανία[1].
Η ιορδανική κυβέρνηση απέδωσε επίσημα την πολύνεκρη επίθεση σε ισλαμιστικό
εξτρεμισμό, με τον Πρωθυπουργό της χώρας, ΤζαφάρΧασάν, να δηλώνει
συγκεκριμένα ότι το μακελειό αποτελεί αποτέλεσμα «τρομοκρατικής
τακφιριστικής ιδεολογίας» (όρος που περιγράφει τους ισλαμιστές
εξτρεμιστές). Μάλιστα η Ιορδανική Κυβέρνηση, έχοντας τη βεβαιότητα ότι
πρόκειται για ισλαμιστές εξτρεμιστές, εξαπέλυσε βομβαρδισμούς σε θύλακες
ισλαμιστών στη Συρία, αναφέροντας ρητά πως «η επιχείρηση έρχεται ως εκδίκηση
για τους μάρτυρές μας που πέθαναν στην κηδεία της εκκλησίας Χαμούντ»[2].
Επίσης ανακοίνωσε την σύλληψη τριών υπόπτων και όπως δήλωσε ο υπουργός
Εσωτερικών Αλ-Φαράγια, «Συλλάβαμε τους δολοφόνους, ερευνούμε όλες τις
περιστάσεις που έσπρωξαν αυτούς τους νέους ανθρώπους στον εξτρεμισμό, και θα
φροντίσουμε να αποδοθούν ευθύνες σε όποιον αποδειχθεί ότι ενέχεται»[3].
Το τραγικό αυτό γεγονός, το οποίο
δυστυχώς δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά εντάσσεται σε μια σειρά
αναίτιων τρομοκρατικών επιθέσεων από
τρομοκράτες ισλαμιστές, τόσο στην Μέση Ανατολή, όσο και σε χώρες του δυτικού
κόσμου, με θύματα αθώους πολίτες. Και όταν μάλιστα τα θύματα είναι αθώοι και
φιλήσυχοι χριστιανοί, όπως αυτά της τρομοκρατικής επίθεσης στην Ιορδανία,
λυπούμαστε και ανησυχούμε ιδιαίτερα.
Το Γραφείο μας έχει συντάξει και
δημοσιεύσει πολλές ανακοινώσεις σχετικά με τον ισλαμικό εξτρεμισμό, εξετάζοντας
με προσοχή και επιστημονική ανάλυση τις βαθύτερες καταβολές του. Αυτό θα
επιχειρήσουμε και στην παρούσα ανακοίνωσή μας, ανατρέχοντας στα επίσημα
ισλαμικά κείμενα, παραθέτοντάς τα, χωρίς ιδιαίτερη ερμηνευτική από μέρους μας.
1. Υπάρχει διάκριση
μεταξύ μετριοπαθούς (φιλειρηνικού) και εξτρεμιστικού Ισλάμ;
Αυτή την διάκριση προσπαθούν να κάμουν
πολλοί. Ισχυρίζονται πως η ισλαμική θρησκεία είναι στην ουσία «φιλειρηνική»
και πως κάποιοι φανατικοί οπαδοί της παρερμηνεύουν κάποια εδάφια του Κορανίου, για να
δικαιολογήσουν τις επιθέσεις τους κατά αντιπάλων τους και κυρίως κατά «απίστων»,
δηλαδή μη μουσουλμάνων, δίνοντάς τους θρησκευτικό χαρακτήρα στις επιθέσεις
τους.
Ενδεικτικές είναι οι κατά καιρούς δηλώσεις
ηγετών Μεγάλων Δυνάμεων, οι οποίοι για πολιτικούς λόγους, χαρακτηρίζουν το
Ισλάμ ως «φιλειρηνικό» και «ανεκτικό», αλλά όπως θα δούμε οι
κρίσεις τους αυτές δεν συνάδουν με την πραγματικότητα.
·
Ο
πρώην Πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας Τόνυ Μπλέρ είχε δηλώσει ότι «Το
Ισλάμ είναι “ειρηνική και ανεκτικήθρησκεία” και οι πράξεις των Ισλαμιστών
τρομοκρατών είναι “αντίθετες” με την διδασκαλία του Κορανίου….».
·
Ο
πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑΤζωρτζ Μπους δήλωσε: «Οι διδασκαλίες του
Κορανίου “είναι καλές και ειρηνικές” και όσοι πράττουν το κακό στο όνομα του
Αλλάχ, βλασφημούν το όνομα του…». Ομοίως και ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ
Αμερικής Μπιλ Κλίντον δήλωσε: «Οι ενέργειες μας κατά των
Ισλαμιστών τρομοκρατών, δεν στοχεύουν τα εκατομμύρια “των καλών και ειρηνικών
ανθρώπων του Ισλάμ”… καμμιά θρησκεία δεν επικροτεί την δολοφονία αθώων ανδρών,
γυναικών και παιδιών… Οι πράξεις των τρομοκρατών Ισλαμιστών “βεβηλώνουν” μια “ειρηνική” θρησκεία…»[4].
Αλλά τους διαψεύδει, αφ’ ενός μεν η
τραγική πραγματικότητα των συνεχών τρομοκρατικών (συχνά φονικών) επιθέσεων κατά
αθώων ανθρώπων, από φανατικούς μουσουλμάνους και αφ’ ετέρου τους διαψεύδει το
ίδιο το Κοράνιο, το οποίο αναφέρει μια πληθώρα εντολών προς τους συνεπείς
μουσουλμάνων να ασκούν βία κατά των «απίστων»! Μάλιστα ειδικοί μελετητές
του Κορανίου αναφέρουν πως τουλάχιστοντο 80% των εντολών του έχει χαρακτήρα
βιαιότητας και εχθρότητας κατά όσων αντιτίθενται στα παραγγέλματά του και
γενικά στους κανόνες και τον ισλαμικό τρόπο ζωής.
Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, υπάρχουν και
κάποια χωρία τα οποία θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως «φιλειρηνικά»
και «ανεκτικά». Αλλά όμως είναι ενταγμένα στο γενικότερο κλίμα της
πίστης ότι το Κοράνιο είναι «αιώνιο, αδημιούργητο, αλάθητο και ισοδύναμο και
συνάναρχο με τον Αλλάχ» βιβλίο, στα οποία υπερισχύουν, σε αριθμό και
έμφαση, τα χωρία που προωθούν την βία κατά των «απίστων», ως επιβράβευση
και δέλεαρ προς τους συνεπείς μουσουλμάνους, τον «ισλαμικό παράδεισο».
Για να τεκμηριώσουμε την άποψή μας θα παραθέσουμε στη συνέχεια κάποια αντιπροσωπευτικά αποσπάσματα του Κορανίου, καθώς αποσπάσματα από την ισλαμική παράδοση, τα οποία αποδεικνύουν με σαφήνεια ότι το Ισλάμ, όχι μόνον δεν είναι «θρησκεία ειρήνης και ανεκτικότητας», αλλά προωθεί ευθέως και ρητώς την εχθρότητα προς τους «απίστους» (μη μουσουλμάνους).
2. Αποσπάσματα του Κορανίου που προτρέπουν σε
πράξεις βίας.
·
Κοράνιο,
2:190-193 «Και δώστε μάχη για τον Αλλάχ
μ’ εκείνους που μάχονται εναντίον-σας, […] σκοτώστε τους όπου τους βρείτε, και
διώξτε τους από κει που σας έδιωξαν, [γιατί] ο διωγμός είναι χειρότερος από το
φόνο. […] Και δώστε μάχη εναντίον τους μέχρις ότου να μην υπάρχει πια διωγμός,
και η θρησκεία να είναι μόνο για τον Αλλάχ».
·
Κοράνιο
5:111 «Ο Αλλάχ αγόρασε από τους πιστούς
του τη ζωή τους και τα πλούτη τους. Και τους έδωσε για αντάλλαγμα τους Κήπους
του Παραδείσου. Θα πολεμήσουν, θα σκοτώσουν και θα σκοτωθούν».
·
Κοράνιο
9:12 «Κι αν αυτοί [οι άπιστοι] σπάσουν τον όρκο τους μετά τη συμφωνία και
(απροκάλυπτα) κατηγορήσουν τη θρησκεία σας [δηλ. το μουσουλμανισμό], τότε
πολεμήστε με τους αρχηγούς των απίστων — ασφαλώς οι όρκοι τους δεν αξίζουν —
έτσι ώστε να σταματήσουν».
·
Κοράνιο,
4:74 «Συνεπώς αφήστε εκείνους που
μάχονται για τον Αλλάχ, που ανταλλάσσουν την επίγεια ζωή με την επουράνια· και
σε όποιον μάχεται για τον Αλλάχ, είτε σκοτωθεί είτε νικήσει, Εμείς θα του
δώσουμε μια πλούσια ανταμοιβή».
·
Κοράνιο,
4:89 «Συνεπώς μην κάνετε φίλους μεταξύ
αυτών [των υποκριτών, που εγκατέλειψαν το Ισλάμ] μέχρις ότου φύγουν (από τα
σπίτια τους) κατά τον τρόπο του Αλλάχ· αλλ’ αν γυρίσουν, τότε πιάστε τους και
σκοτώστε τους όπου τους βρείτε, και μην κάνετε μεταξύ αυτών φίλους ή βοηθούς.»
·
Κοράνιο,
8:15-16 «Ω πιστοί! όταν συναντήσετε τους
απίστους στη μάχη, ποτέ μη στρέψετε τα νώτα σας σ’ αυτούς. Αν κανείς στρέψει τα
νώτα σ’ αυτούς μια τέτοια μέρα, εκτός αν πρόκειται για στρατηγική κίνηση του
πολέμου, ή για υποχώρηση προς μια στρατιωτική μονάδα (δική του) – στρέφει επάνω
του την οργή του Αλλάχ, και κατοικία του είναι η Κόλαση».
·
Κοράνιο,
8:39 «Ώστε δώστε μάχη εναντίον-τους
μέχρις ότου να μην υπάρχει πια διωγμός, και η θρησκεία να είναι μόνο για τον
Αλλάχ».
·
Κοράνι
8:65 «Ω Προφήτη, παρώτρυνε τους πιστούς
να δώσουν μάχη. Αν υπάρχουν είκοσι αποφασισμένοι ανάμεσά σας θα κατατροπώσουν
διακόσιους; αν υπάρχουν εκατό τότε θα σκοτώσουν χίλιους απίστους, γιατί αυτοί
είναι άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν».
·
Κοράνιο,
9:5 «Και όταν οι ιεροί μήνες περάσουν,
τότε σφάξτε τους απίστους όπου τους βρείτε, και κάντε τους αιχμαλώτους και
πολιορκείστε τους και κρυφτείτε και στήστε τους ενέδρες, μετά αν μετανοήσουν
και κάνουν συνέχεια προσευχές και πληρώνουν το φόρο για τους φτωχούς, αφήστε
τους το δρόμο ελεύθερο· ασφαλώς ο Αλλάχ συγχωρεί, είναι Φιλεύσπλαχνος».
·
Κοράνιο
47:4 «Επομένως, όταν συναντάτε τους
απίστους (στη μάχη), τσακίστε τους λαιμούς τους· αργότερα, όταν θα τους έχετε
πλήρως καθυποτάξει, δέστε τους γερά: μετά (είναι ώρα για) είτε γενναιοδωρία
είτε λύτρα: μέχρις ότου ο πόλεμος τα φέρει όλα εις πέρας. Έτσι (διατάσσεστε):
αλλά αν ήταν Θέλημα του Αλλάχ, ασφαλώς θα μπορούσε να τους τιμωρήσει (ο Ίδιος);
αλλά (σας αφήνει να μάχεστε) για να σας δοκιμάσει».
·
Κοράνιο
61:4 «Ασφαλώς ο Αλλάχ αγαπάει όσους
μάχονται για το Σκοπό του σε παράταξη μάχης, σαν να ήταν μια στερεή συμπαγής
μάζα».
·
Κοράνι
9:29 «Πολεμήστε εκείνους που δεν
πιστεύουν στον Αλλάχ, ούτε στην Ημέρα της Κρίσεως, ούτε θεωρούν απαγορευμένο
εκείνο που έχει απαγορεύσει ο Αλλάχ και ο Αγγελιοφόρος Του, ούτε παραδέχονται
τη θρησκεία της Αλήθειας, (ακόμη κι αν είναι) απ’ τους Ανθρώπους του Βιβλίου,
[Χριστιανοί και Εβραίοι] μέχρις ότου πληρώσουν το φόρο υποταγής, κ’ αισθάνονται
καθυποταγμένοι»
·
Κοράνιο,
8:12 «Θυμηθείτε ότι ο Κύριός σας
ενέπνευσε τους αγγέλους (με το μήνυμα): “Είμαι μαζί-σας: δώστε αντοχή στους
Πιστούς: Θα σπείρω τον τρόμο στις καρδιές των Απίστων: τσακίστε τους λαιμούς
τους, και σακατέψτε τα ακροδάχτυλά τους”».
· Κοράνιο 33:26 «Κ’ εκείνους από τους Ανθρώπους του Βιβλίου [δηλ. τους Εβραίους και τους Χριστιανούς] που τους βοήθησαν, ο Αλλάχ τους έριξε από τα φρούριά τους κ’ έσπειρε τον τρόμο στις καρδιές τους. (Έτσι ώστε) κάποιους σκοτώσατε, κι άλλους πήρατε αιχμαλώτους»[5].
3. Το τζιχάντ
Σύμφωνα με την ισλαμική παράδοση η ισλαμική
πίστη συγκροτεί θρησκευτική κοινότητα (ουμά-ummah), η οποία έχει ως αποστολή,
την οποία έχει λάβει από τον Αλλάχ, να
διαδώσει στον πλανήτη τον αποκαλυπτικό του λόγο, μέσω του «ιερού πολέμου», του τζιχάντ (jihad). «Τζιχάντ» στην ισλαμική ορολογία σημαίνει «αγώνας (στο όνομα του Αλλάχ), πόλεμος για την επιβολή της αλήθειας και
της δικαιοσύνης σε μια αμφίβολη κατάσταση». Εννοείται ότι
σε «αμφίβολη κατάσταση»
βρίσκονται δυνητικά όλες οι περιοχές και οι λαοί που δεν έχουν αποδεχτεί τη μουσουλμανική
θρησκεία. Άρα οι τρομοκρατικές επιθέσεις των ισλαμιστών είναι στην ουσία «Τζιχάντ», «ιερός
πόλεμος»!
Το Τζιχάντ, ο πόλεμος κατά των «απίστων», είναι θεμελιωμένο μέσα από τις σελίδες του
Κορανίου, το οποίο παραγγέλλει ξεκάθαρα: «Μην
επιδιώκεται την ειρήνη, για να είστε οι κερδισμένοι»
(Κοράνιο, 47, 35). Οι προτροπές για βία είναι συνήθεις στο Κοράνιο: «Φονεύετε τους απίστους όπου και αν τους βρίσκετε»,
(κεφ. 2) «Όταν συναντάται τους απίστους, κτυπάτε και
σφάζετέ τους» (Κοράνιο, 47). «Πολεμήστε
όσους δεν πιστεύουν… ακόμα και αν είναι λαοί της Βίβλου, μέχρι να αναγκαστούν
να πληρώσουν κεφαλικό φόρο σαν αναγνώριση της υποταγής τους.»
(Κοράνιο, κεφ. 9, 29), «Θα σπείρω τον τρόμο στις καρδιές των απίστων. Τσακίστε τους λαιμούς
τους, και σακατέψτε τα ακροδάχτυλά τους”» (Κοράνιο 8: 12), κλπ.
Το Τζιχάντ είναι διαχρονικά παρόν στις πολεμικές επιχειρήσεις των ισλαμιστών. Ο πόλεμος, οι γενοκτονίες, οι λεηλασίες, η καταπάτηση και παραβίαση ξένων εδαφών, αιθέρων και θαλασσών, τα βασανιστήρια για την επικράτηση του Ισλάμ επιζητείται μέσα από τις σελίδες του Κορανίου. Οι Τούρκοι, για παράδειγμα, ήταν από τους πρώτους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του πολεμοχαρούς Προφήτη Μωάμεθ… «Είμαστε οι βοηθοί του Αλλάχ και οι βεζύρηδες του Αγγελιοφόρου του. Πολεμούμε τον κόσμο μέχρι που να πιστέψουν στον Αλλάχ. Όποιος πιστέψει στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο του έχει εξασφαλίσει τη ζωή του και τα υπάρχοντά του από μας. Όσο για κείνον που δεν πιστεύει, θα τον πολεμήσουμε για πάντα για τον σκοπό του Αλλάχ. Ο φόνος του είναι μικρό πράγμα για μας» Σούρα (Κοράνιο 9: 69)! Ο λαός μας βίωσε για περισσότερους από τέσσερις αιώνες την φρίκη του Τζιχάντ!
4. Μαρτυρίες από την ισλαμική παράδοση
Τα παρακάτω ενδεικτικά εδάφια από τα ιερά
ισλαμικά κείμενα, τις «Χαντίθ» (διηγήσεις) των Σαχί Μπουχαρί και Σαχί
Μουσλίμ, και η Σιράτ Ρασούλ Αλλάχ (βίος του Αγγελιοφόρου του Αλλάχ)
των Μουχάμαντ ιμπν Ισχάκ, και αλ-Ταμπαρί, οι οποίες έχουν επίσης
ενδιαφέρον:
α) Μπουχαρί:
·
«Ο Προφήτης είπε: “Αν ένας μουσουλμάνος
απαρνηθεί τη θρησκεία του, σκοτώστε τον”» (Τ4, Β52, Α260).
·
«Ο Προφήτης είπε: “Ποιος είναι ικανός να
σκοτώσει τον Ασράφ; (σ.σ.: ο Ασράφ ήταν ένας Εβραίος ποιητής που έγραψε κάποια
πράγματα εναντίον του Μωάμεθ)". Είπε πράγματα προσβλητικά εναντίον του
Αλλάχ και του Αποστόλου του.” Ο Μασλάμα σηκώθηκε λέγοντας: “Ω Απόστολε του
Αλλάχ! Θα ήθελες να τον σκοτώσω εγώ;”. Ο Προφήτης απάντησε: “Ναι”. Ο Μασλάμα
είπε: “Τότε επίτρεψέ μου να πω ότι θέλω (δηλ. ένα ψέμα)”. Ο Μωάμεθ είπε: “Σου
επιτρέπω”» (Τ4, Β52, Α270-271).
β) Ταμπαρί:
·
«Ο
Προφήτης μας, ο Αγγελιοφόρος του Κυρίου μας, μας διέταξε να σας πολεμήσουμε
μέχρις ότου να προσκυνήσετε τον Αλλάχ και μόνον εκείνον, ή να μας πληρώσετε την
Τζίζγια (φόρο υποτέλειας)· και ο Προφήτης μας μας έχει πληροφορήσει ότι ο
Κύριός μας λέει: “Όποιος ανάμεσά μας σκοτωθεί σαν μάρτυρας θα πάει στον
Παράδεισο για να ζήσει μια πολυτελή ζωή που δεν έχει ξαναδεί όμοιά της, και
όποιος επιζήσει θα γίνει ο αφέντης-σας”» (Τ4Β53Α386).
·
«Είμαστε οι βοηθοί του Αλλάχ και οι
βεζύρηδες του Αγγελιοφόρου Του. Πολεμούμε τον κόσμο μέχρι που να πιστέψουν στον
Αλλάχ. Όποιος πιστέψει στον Αλλάχ και στον Αγγελιοφόρο Του έχει εξασφαλίσει τη
ζωή-του και τα υπάρχοντά του από μας. Όσο για κείνον που δεν πιστεύει, θα τον
πολεμήσουμε για πάντα για το Σκοπό του Αλλάχ. Ο φόνος του είναι μικρό πράγμα
για μας» (9:69).
·
«Οι
Άραβες ήταν οι πρώτοι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Προφήτη. Είμαστε οι
βοηθοί του Αλλάχ και οι βεζύρηδες του Αγγελιοφόρου Του. Πολεμούμε τον κόσμο
μέχρι που να πιστέψουν στον Αλλάχ. Όποιος πιστέψει στον Αλλάχ και στον
Αγγελιοφόρο Του έχει εξασφαλίσει τη ζωή του και τα υπάρχοντά του από μας. Όσο
για κείνον που δεν πιστεύει, θα τον πολεμήσουμε για πάντα για το Σκοπό του
Αλλάχ. Ο φόνος του είναι μικρό πράγμα για μας» (9:69).
·
«Ο Ασράφ δεν υποψιάστηκε τίποτα το κακό,
όταν ο Μασλάμα φώναξε: “Χτυπήστε τον εχθρό του Αλλάχ!” Έτσι τον χτύπησαν, και
τα σπαθιά τους έπεσαν πάνω του. Ο Μασλάμα είπε: “Θυμήθηκα το μαχαίρι μου και το
άδραξα. Το έμπηξα στο κάτω μέρος του σώματός του. Τον τρύπησα προς τα κάτω
μέχρι που έφτασα στα γεννητικά του όργανα. Ο εχθρός του Αλλάχ έπεσε στο έδαφος”»
(7: 94).
·
«Ο Προφήτης έδωσε εντολή στον Ζουμπάιρ
σχετικά με τον Κινανάχ, λέγοντας, “Βασάνισέ τον μέχρι να ξερριζώσεις και να
εξάγεις ότι κατέχει”. Έτσι ο Ζουμπάιρ άναψε μια φωτιά στο στήθος του Κινανάχ,
αναδεύοντάς τη με τη μασιά του μέχρι που ο Κινανάχ ήταν σχεδόν ετοιμοθάνατος.
Τότε ο Αγγελιοφόρος τον παρέδωσε στο Μασλάμα, που τον αποκεφάλισε» (8:
122).
·
«Το πρωί μετά το φόνο του Ασράφ, ο Προφήτης
διέταξε: “Σκοτώστε όποιον Εβραίο μπορείτε.”» (7:97)
·
«Ζήτησαν από τον Προφήτη την άδεια να
σκοτώσουν τον Σαλλάμ. Τους την έδωσε» (7:101)
·
«Ο Προφήτης είπε: “Αν ένας Μουσουλμάνος
απαρνηθεί τη θρησκεία του, σκοτώστε τον.”» (Τ4Β52Α260).
·
«Μια ομάδα από οκτώ άντρες [...] σκότωσαν
το βοσκό και πήραν τις καμήλες του, κ’ έγιναν άπιστοι ενώ πρωτύτερα ήταν
Μουσουλμάνοι. Όταν ο Προφήτης ειδοποιήθηκε από κάποιον που έσπευσε για βοήθεια,
έστειλε μερικούς άντρες στο κατόπι τους, και πριν ο ήλιος ανεβεί ψηλά, τους
πιάσανε, κ’ έβαλε και τους έκοψαν τα χέρια και τα πόδια. Μετά έδωσε διαταγές
για καρφιά που ήταν καυτά και τα πέρασε πάνω από τα μάτια τους, και αφέθηκαν
στη Χάρρα (δηλ. μια βραχώδη έκταση στη Μεδίνα). Ζήτησαν νερό, και κανείς δεν
τους έδωσε να πιούν μέχρι που πέθαναν.» (Τ4Β52Α261)
γ) Ισχάκ:
· «Όταν ο Αλλάχ επέτρεψε στον Απόστολό Του να
δώσει μάχη, το δεύτερο Ακάμπα περιελάμβανε συνθήκες σχετικά με τον πόλεμο που
δεν ήταν στην πρώτη πράξη υποταγής. Τώρα δεσμευτήκαμε σε πόλεμο εναντίον
ολόκληρης της ανθρωπότητας για τον Αλλάχ και τον Απόστολό Του. Μας υποσχέθηκε
μια ανταμοιβή στον Παράδεισο για την πιστή μας υπηρεσία. Δεσμευτήκαμε να
πολεμήσουμε με πλήρη υποταγή στο Μωάμεθ ανεξάρτητα από το πόσο αντίξοες θα
είναι οι συνθήκες» (208).
· «Μάχομαι στην υπηρεσία του Αλλάχ. Αυτό είναι
ευλάβεια και καλή πράξη. Στον πόλεμο του Αλλάχ δεν φοβάμαι όπως θα φοβούνταν οι
άλλοι. Γιατί αυτή η μάχη είναι δίκαιη, αληθινή, και καλή» (300).
·
«Ο Ασράφ (σ.σ. κάποιος αντίπαλος του
Μωάμεθ, τον οποίο συνέλαβαν) δεν
υποψιάστηκε τίποτα το κακό, όταν ο Μασλάμα φώναξε: “Χτυπήστε τον εχθρό του
Αλλάχ!” Έτσι τον χτύπησαν, και τα σπαθιά τους έπεσαν πάνω του. Ο Μασλάμα είπε:
“Θυμήθηκα το μαχαίρι μου και το άδραξα. Το έμπηξα στο κάτω μέρος του σώματός
του. Τον τρύπησα προς τα κάτω μέχρι που έφτασα στα γεννητικά του όργανα. Ο
εχθρός του Αλλάχ έπεσε στο έδαφος”» (7: 94).
·
-
«Ο Προφήτης έδωσε εντολή στον Ζουμπάιρ σχετικά
με τον Κινανάχ, λέγοντας, “Βασάνισέ τον μέχρι να ξερριζώσεις και να εξάγεις ότι
κατέχει”. Έτσι ο Ζουμπάιρ άναψε μια φωτιά στο στήθος του Κινανάχ, αναδεύοντάς
τη με τη μασιά του μέχρι που ο Κινανάχ ήταν σχεδόν ετοιμοθάνατος. Τότε ο
Αγγελιοφόρος τον παρέδωσε στο Μασλάμα, που τον αποκεφάλισε» (8: 122).
·
«Η επίθεσή μας δεν θα είναι μια ασθενική,
παραπαίουσα υπόθεση. Θα δώσουμε μάχη όσο ζούμε. Θα μαχόμαστε μέχρι να σε
στρέψουμε στο Ισλάμ, να ζητάς ταπεινά καταφύγιο. Θα μαχόμαστε χωρίς να μας
νοιάζει ποιον συναντάμε. Θα δώσουμε μάχη είτε αν καταστρέψουμε αρχαίες
ιδιοκτησίες είτε νέα προνόμια. Έχουμε πετσοκόψει κάθε αντίπαλο. Τους έχουμε
διώξει βίαια από μπροστά μας υπό την ηγεσία του Αλλάχ και του Ισλάμ. Θα δώσουμε
μάχη μέχρις ότου εγκαθιδρυθεί η θρησκεία-μας. Και θα τους λεηλατήσουμε, γιατί
πρέπει να ντροπιαστούν» (587).
·
«Ο
Αλλάχ είπε, “Ένας προφήτης πρέπει να σφάξει πριν να συλλέξει αιχμαλώτους. Ο
κατασφαγμένος εχθρός διώχνεται από τη γη. Μωάμεθ, έχεις ζηλέψει τις επιθυμίες
αυτού του κόσμου, τα καλά και τα λύτρα που οι αιχμάλωτοι θα φέρουν. Αλλά ο
Αλλάχ επιθυμεί να σκοτωθούν για να κάνει φανερή τη θρησκεία”» (327)
·
«Μου
άρεσε η τιμωρία που επιβλήθηκε στους απίστους. Το να τους σκοτώνεις ήταν
γλυκύτερο από πιοτό. Καλπάσαμε ανάμεσά τους λαχανιάζοντας για τα λάφυρα. Με τη
δυνατή φωνή του στρατού μας, η ίλη του Αποστόλου προχώρησε στη σύρραξη»
(576)
·
«Μάχομαι
στην υπηρεσία του Αλλάχ. Αυτό είναι ευλάβεια και καλή πράξη. Στον πόλεμο του
Αλλάχ δεν φοβάμαι όπως θα φοβούνταν οι άλλοι. Γιατί αυτή η μάχη είναι δίκαιη,
αληθινή, και καλή» (300)
·
«Όταν ο
Αλλάχ επέτρεψε στον Απόστολό Του να δώσει μάχη, το δεύτερο Ακάμπα περιελάμβανε
συνθήκες σχετικά με τον πόλεμο που δεν ήταν στην πρώτη πράξη υποταγής. Τώρα
δεσμευτήκαμε σε πόλεμο εναντίον ολόκληρης της ανθρωπότητας για τον Αλλάχ και
τον Απόστολό Του. Μας υποσχέθηκε μια ανταμοιβή στον Παράδεισο για την πιστή-μας
υπηρεσία. Δεσμευτήκαμε να πολεμήσουμε με πλήρη υποταγή στο Μωάμεθ ανεξάρτητα
από το πόσο αντίξοες θα είναι οι συνθήκες» (208).
δ) Μουσλίμ:
·
«…Αυτός (ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ) το
έκανε αυτό και είπε: “Υπάρχει μια άλλη πράξη που ανυψώνει τη θέση ενός άνδρα
στον Παράδεισο σε βαθμό κατά εκατό φορές (υψηλότερο), και η διαφορά μεταξύ του
ενός βαθμού και του άλλου είναι ίση με το ύψος του ουρανού απ’ τη γη”. Εκείνος
(ο Αμπού Σα’ιντ) είπε: “Ποια είναι αυτή η πράξη;”. Εκείνος [ο Μωάμεθ] απάντησε:
“Τζιχάντ για τον Αλλάχ! Τζιχάντ για τον Αλλάχ!”» (20:4645).
ε) Η φρικώδης θανάτωση της ποιήτριας Ασμά Mπιντ Μαρουάν
·
Η
Ασμά Mπιντ Μαρουάν ήταν συγγραφέας
και ποιήτρια. Έγραψε κριτικές εναντίον του Μωάμεθ, ζητώντας από τη φυλή της να
φυλάγεται από κείνον, ως εξής: «Υπακούτε
έναν ξένο που σας παρακινεί να δολοφονείτε για να πάρετε λάφυρα. Είστε
άπληστοι. Δεν υπάρχει κανένας με αντρική τιμή ανάμεσά σας;». Ακούγοντας
αυτές τις γραμμές ο Μωάμεθ είπε: «Δεν θα
με απαλλάξει κανείς απ’ αυτήν τη γυναίκα;». Ο Ουμαΐρ, ένας ένθερμος
μουσουλμάνος, αποφάσισε να εκπληρώσει την επιθυμία του Προφήτη. Την ίδια εκείνη
νύχτα γλίστρησε μέσα στο σπίτι της συγγραφέως καθώς εκείνη κοιμόταν
περιτριγυρισμένη από τα μικρά παιδιά της. Υπήρχε ένα πάνω στο στήθος της. Ο
Ουμαΐρ απομάκρυνε το μωρό που θήλαζε, και τότε έμπηξε το σπαθί του στην
ποιήτρια. Το επόμενο πρωί στο τέμενος, ο Μωάμεθ, που ήταν ενήμερος του φόνου,
είπε: «Βοήθησες τον Αλλάχ και τον
Απόστολό του»! Ο Ουμαΐρ είπε: «Είχε
πέντε γιους· μήπως θα έπρεπε να αισθανθώ τύψεις;». «Όχι», απάντησε ο Προφήτης. «Ο
φόνος της είχε τόση σημασία όση δυο κατσίκια που κουτουλάνε τα κεφάλια τους»[6].
Ο πιστός που θα πολεμήσει για τον Αλλάχ
και σκοτωθεί, θα κληρονομήσει τον «παράδεισο» και θα βρίσκεται αιωνίως
σε κατάσταση της νεότητάς του, θα έχει το ύψος του Αδάμ, τη δύναμη εκατό ανδρών
και η ερωτική του διάθεση θα αυξάνει συνεχώς. Αναφέρει το Κοράνιο: «Ο Αλλάχ αγόρασε από τους πιστούς του τη ζωή
τους και τα πλούτη τους. Και τους έδωσε για αντάλλαγμα τους Κήπους του
Παραδείσου. Θα πολεμήσουν, θα σκοτώσουν και θα σκοτωθούν.» (Κοράνιο,
κεφ.5).
Το κίνητρο αυτό, που προσφέρει για το
θάνατο του συνειδητού μουσουλμάνου, είναι ιδιαιτέρως επιθυμητό. Στο κεφάλαιο
(σούρα) 56 με τίτλο «Αυτό που έρχεται»,
ο ισλαμικός «παράδεισος» είναι ένας θαυμάσιος κήπος, όπου οι εκλεκτοί θα
δοξάζουν εν ειρήνη τον Αλλάχ, τρώγοντας θεσπέσια τροφή, ξαπλωμένοι σε μεταξωτά
στρωσίδια παρέα με πανέμορφες γυναίκες, μαυρομάτες, άριστης αγνότητας και
καθαρότητας. Το Κοράνιο (κεφ. 37) αναφέρει: «Οι πιστοί δούλοι του θεού θα έχουν πολύτιμες ανταμοιβές. Θα έχουν
γλυκούς καρπούς και θα είναι τιμημένοι στους κήπους των απολαύσεων,
αναπαυόμενοι σε πολυθρόνες κι’ αντικρύζοντας ο ένας τον άλλον. Θα περνά από
χέρι σε χέρι ένα κύπελλο με τρεχούμενο νερό, που θα είναι δροσερό και γλυκό για
όσους πίνουν, και δε θα τους ερεθίζει και δε θα τους μεθά, και θα έχουν δίπλα
τους παρθένες γυναίκες με μεγάλα λαμπερά μάτια, που θα μοιάζουν με μικρά
καλοφυλαγμένα αυγά».
Όπως μας πληροφορεί ο ιστορικός της
Άλωσης, Σφρατζής, ο Μωάμεθ ο Β΄ ο Πορθητής στο λόγο που
εκφώνησε προς τους στρατιώτες του, λίγο πριν την τελική έφοδο κατά της
Κωνσταντινούπολης, ανέφερε τα εξής: «Και
εάν και εξ ημών τινές αποκτανθώσιν… καλώς οίδατε δια του ημετέρου Κοράν τι
φησίν ο προφήτης, ότι ο αποθανών εν καιρώ τοιούτω ολόσωμος εν τω παραδείσω μετά
του Μωάμεθ αριστήσει και πιεί, και μετά παίδων και μετά γυναικών ωραίων και
παρθένων εν τόπω χλοερώ και μεμυρισμένον άνθεσιν αναπαυθή, και εν λουτροίς
ωραιοτάτης λουσθή και εν εκείνω τω τόπω εκ θεού έξει ταύτα»[7].
5. Δηλώσεις συγχρόνων ισλαμιστών.
Ο γνωστός Βρετανός ιδεολόγος πρώην
εξτρεμιστής ισλαμιστής Ντέιβιντ Μίατ (David Myatt), είχε δηλώσει τα εξής
για τους τρομοκράτες της 11ης Σεπτεμβρίου 2001: «Τους ονομάζετε
τρομοκράτες εγώ λέω ότι είναι μαχητές της ελευθερίας»!
Ο August Kreis ηγέτης της Ε/Σ οργάνωσης Aryan Nations είχε δηλώσει: «Το αγνό αυθεντικό Ισλάμ της αναγέννησης, το
οποίο αναγνωρίζει την πρακτική του τζιχάντ ως καθήκον, είναι η μόνη ικανή
δύναμη να πολεμήσει και να καταστρέψει την ατιμία, την αλαζονεία, τον υλισμό
της Δύσης … Πρέπει να επικυρώσουμε την πρακτική του Ιερού Πολέμου να λάβουμε
μέρος στην μάχη για την απελευθέρωση των εδαφών μας από τους άπιστους. Ο Ιερός
Πόλεμος είναι το καθήκον μας …»[8].
Ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Σαντάτ το 1972, κατά τον εορτασμό της
επετείου γέννησης του Μωάμεθ είχε δηλώσει: «Πιστεύουμε, όπως μας διέταξε ο Αλλάχ, ότι είμαστε έθνος εκλεγμένο πάνω
απ’ όλα τα έθνη… Ο Αλλάχ μας διόρισε εκτελεστές της υψηλότερης των αποστολών».
Ο Χασάν
Ελ Μπάνα, ιδρυτής του κινήματος των Αδελφών
Μουσουλμάνων, θεωρούσε θεμελιώδη αρχή τη θεώρηση ότι: «οι εβραίοι και οι δυτικοί δεν καταλαβαίνουν παρά μόνο μία γλώσσα,
εκείνη του αίματος» Στο βιβλίο του
«FiveTracts» γράφει: «Εμείς
πιστεύουμε ότι ο μουσουλμάνος είναι υποχρεωμένος να δώσει το πρόσωπό του, το
αίμα του και τα αγαθά του, για να εκπληρώσει το χρέος του, δηλαδή να οδηγήσει
την ανθρωπότητα με το φως του Ισλάμ και να υψώσει τη σημαία του ψηλά επάνω από
το χώρο της γης».
Σοβαρή ώθηση στη διάδοση των ριζοσπαστικών
ιδεών έδωσε η ισλαμική επανάσταση στο Ιράν και ο ακραίος λόγος του Χομεϊνί, ο οποίος στα τέλη του Μαρτίου
του 1989, λίγο πριν το θάνατό του δήλωνε: «Ο
Αλλάχ μας κατέστησε υπεύθυνους για την υπεράσπιση του Ισλάμ και οφείλουμε να
ακολουθήσουμε τους κανόνες του τζιχάντ, επειδή η Ανατολή και η Δύση θέλουν να
στερήσουν από τους μουσουλμάνους τις ελευθερίες τους»[9].
Τον απάνθρωπο χαρακτήρα του Ισλάμ
χαρακτηρίζει και η εκτέλεση ανθρώπων για συνηθισμένα αδικήματα, όπως λ.χ. η
απουσία μαντήλας στις γυναίκες και η θεωρούμενη «ανήθικη» συμπεριφορά!
Ένα τέτοιο φρικώδες και απάνθρωπο συμβάν συνέβη τη στιγμή που συντάσσονταν η
παρούσα ανακοίνωση. «Η Σαουδική Αραβία ανακοίνωσε την εκτέλεση δύο υπηκόων
του Μπαγκλαντές, οι οποίοι κατηγορήθηκαν για διάπραξη «σεξουαλικής πράξης»
(φιλιού) μέσα στο Μεγάλο Τζαμί στη Μέκκα. Συνελήφθησαν μετά το περιστατικό και,
μετά από έρευνα, εκτελέστηκαν με αποκεφαλισμό». Στο σχετικό βίντεο φαίνεται
πως το «ανήθικο» φιλί δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ασπασμός του άνδρα
του μετώπου της γυναίκας[10]!
6. Ισλαμική βία και
Ελληνισμός
Εμείς οι Έλληνες γνωρίσαμε την ισλαμική
βία και της απανθρωπία του Ισλάμ, στα δύσκολα χρόνια της τουρκοκρατίας. Βιώσαμε
την πρωτόγνωρη στην ιστορία τυραννική εξουσία, τους βασανισμούς, τις
ταπεινώσεις, την αβάστακτη φορολογία, την καταπάτηση και των πιο στοιχειωδών
ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το φρικώδες παιδομάζωμα, τις αρπαγές των κοριτσιών και
τους εγκλεισμούς τους στα τούρκικα χαρέμια, τους εξισλαμισμούς και βέβαια τους
ποταμούς των αιμάτων χιλιάδων Νεομαρτύρων, των οποίων το «έγκλημά» τους
ήταν ότι αρνούνταν να εξισλαμισθούν.
Κι όλα αυτά ήταν σαφέστατα παραγγέλματα
του Κορανίου και είχαν την «νομιμοποίηση» του ισλαμικού νόμου
(Σαρίας). Ένα ισχυρό τεκμήριο ότι τα βάσανα του λαού μας πήγαζαν από την
ισλαμική πίστη και τα παραγγέλματα του Κορανίου, είναι η παντελής απουσία
διαμαρτυρίας από τους πολυπληθείς ιμάμηδες και μουλάδες. Αντίθετα μάλιστα, στις
δίκες και καταδίκες των υπόδουλων Ελλήνων και άλλων υπόδουλων ορθοδόξων και
κυρίως των Νεομαρτύρων, πρωτοστατούσαν οι ιεροδικαστές (κατήδες), οι οποίοι δίκαζαν σύμφωνα με τα παραγγέλματα
του Κορανίου και της Σαρία!
Το ίδιο και κατά την μικρασιατική
καταστροφή οι ισλαμιστές τούρκοι έδειξαν το απάνθρωπο πρόσωπό τους. Έλαβαν χώρα γεγονότα τα οποία δεν μπορεί να
τα συλλάβει ανθρώπινος νους. Ο μεγάλος φιλέλληνας Αμερικανός Πρόξενος στην
Σμύρνη, Τζωρτζ Χόρτον (George Horton), ο οποίος έζησε από κοντά την
τραγωδία των αδελφών μας μικρασιατών, είχε γράψει το εξής αξιοπρόσεκτο: «Οι
σφαγές… που στιγματίζουν τους Τούρκους, δεν θα είχαν συμβεί ποτέ, αν δεν υπήρχε
το Κοράνι, το παράδειγμα του Μωάμεθ, ο πόθος για αρπαγή και το πάθος για
λεηλασία. Οι παλαιότερες αγριότητές τους, όμως, βουλιάζουν στην ασημαντότητα,
όταν τις συγκρίνει κανείς με τις γενικές σφαγές που διέταξε ο ΑβδούλΧαμίτ, ο
Ταλαάτ Πασάς και ο Μουσταφά Κεμάλ». Σύμφωνα με τον Αμερικανό διπλωμάτη, οι
θηριωδίες των νεοτούρκων ήταν εφαρμογή των φρικωδών, απάνθρωπων και ανελέητων
ενταλμάτων του Κορανίου!
Μάλιστα οι φοβερές και ανείπωτες σφαγές
κατά Ελλήνων, των Αρμενίων και άλλων χριστιανικών μειονοτήτων, τον οδήγησαν στο
συμπέρασμα, ότι «Ένα από τα δυνατότερα συναισθήματα που πήρα μαζί μου απ’ τη
Σμύρνη ήταν το συναίσθημα της ντροπής, διότι άνηκα στο ανθρώπινο γένος»! Το
απόσπασμα προέρχεται από το μνημειώδες βιβλίο του «Η Κατάρα της Ασίας»
(The Blight of Asia, 1926), στο οποίο κατέγραψε ως αυτόπτης μάρτυρας τις
θηριωδίες, τις σφαγές και την ολοκληρωτική πυρπόληση της κοσμοπολίτικης πόλης[11]!
Αλλά εξίσου φοβερά ήταν και τα γεγονότα
της κυπριακής τραγωδίας. Κατά την βάρβαρη εισβολή των Τούρκων του «Αττίλα»,
υπήρξε τραγικός ο απολογισμός: 5.000 αγρίως σφαγιασθέντες άμαχοι. 1.619
αγνοούμενοι. 300.000 εκτοπισθέντες. 30.000 εγκλωβισμένοι. 500 εκκλησίες και
μοναστήρια συλημένα και λεηλατημένα. 800 όμηροι γυναίκες από 12 ετών έως 82
κακοποιημένες. Το 37% των πατρίων εδαφών υπό βάρβαρη κατοχή[12]!
Οι απάνθρωπες αυτές συμπεριφορές δεν μπορούν να νοηθούν διαφορετικά από την
θηριώδη νοοτροπία της ισλαμικής παράδοσης και της θλιβερής ιστορίας
δεκατεσσάρων αιώνων γενοκτονιών, θηριωδιών και καταστροφών του Ισλάμ!
Συμπεράσματα
Νομίζουμε ότι δώσαμε αρκετά στοιχεία τα
οποία φανερώνουν περίτρανα τι ακριβώς είναι το Ισλάμ. Τα ως άνω χωρία έχουν
ξεκάθαρο χαρακτήρα φονταμενταλισμού και έκφραση ωμής βίας από μέρους των
συνεπών (πιστών) μουσουλμάνων κατά των «απίστων», δηλαδή των μη μουσουλμάνων.
Δεν χρειάζονται καμιά ερμηνεία των ισλαμικών «ιερών» κειμένων, σαφέστατα
εξωθούν σε πράξεις εχθρότητας, επιθέσεων κατά αθώων και ανυποψίαστων ανθρώπων.
Επειδή το Κοράνιο θεωρείται «θείο»
βιβλίο, ο «αλάθητος λόγος του Αλλάχ», ο κάθε μουσουλμάνος θεωρεί χρέος
του να τηρεί τα παραγγέλματά του με συνέπεια και ακρίβεια. Οι εξτρεμιστές
ισλαμιστές δολοφόνοι όταν επιτίθενται και δολοφονούν αθώους «απίστους», δεν κάνουν τίποτε άλλο από να τηρούν κατά
γράμμα τα κορανικά παραγγέλματα! Πράττουν το θρησκευτικό τους καθήκον!
Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο σημαντικό. Το
Κοράνιο εξωθεί σε πράξεις θηριωδίας κατά «απίστων» με δέλεαρ τον
ισλαμικό «παράδεισο». Ο κάθε μουσουλμάνος, ο οποίος θα στρατευτεί στον
αγώνα για την διάδοση και επιβολή της ισλαμικής πίστης, ακόμα και με την βία
και το θάνατο, θεωρείται, όπως είδαμε στα πολλά κορανικά χωρία, «μάρτυρας του Ισλάμ» και μάλιστα, αν
θυσιάσει και τη ζωή του, θα είναι ο αγαπημένος του Αλλάχ, ο οποίος θα τον
επιβραβεύσει, βάζοντάς τον στον «παράδεισο»,
όπου θα απολαμβάνει αιωνίως υλικές απολαύσεις και ιδιαίτερα αδιάκοπη σεξουαλική
απόλαυση διά των «ουρί», τις «72 αιώνιες παρθένες», με τις οποίες θα
συνουσιάζεται αδιάκοπα, χωρίς κορεσμό!
Κατά συνέπεια δεν υπάρχει διαχωρισμός
μεταξύ «ειρηνικού και ανεκτικού»
Ισλάμ και εξτρεμιστικού. Το Ισλάμ είναι ένα, με ελάχιστες παραλλαγές των
διαφόρων ομάδων του, οι οποίες συμφωνούν στην δια της βίας επιβολή της
ισλαμικής θρησκείας! Τα λίγα «ειρηνιστικά» χωρία του Κορανίου
αποτελούν μία από τις κραυγαλέες αντιφάσεις του! Όπως αντιφατικά παρουσιάζεται
και ο Αλλάχ, με δύο προσωπεία, με ένα «αγαθό» και «φιλάνθρωπο»
και ένα απάνθρωπο! Το δεύτερο υπερτερεί στο Κοράνιο, αποδεικνύοντας ότι το
Ισλάμ είναι θρησκεία βίας και οι πράξεις εχθρότητας και θηριωδίας εντέλλονται
από το απάνθρωπο και εκδικητικό πρόσωπο του Αλλάχ!
Κλείνουμε την ανακοίνωσή μας με την εξής
διευκρίνιση. Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε όλους
τους μουσουλμάνους ως πολεμοχαρείς και εξτρεμιστές. Υπάρχουν και άνθρωποι καλών
προθέσεων, οι οποίοι, ενώ, ως μουσουλμάνοι, είναι υποχρεωμένοι να δέχονται το
Κοράνιο ως «θεϊκό» βιβλίο και το σύνολο των διατάξεών του ως «λόγο
του Αλλάχ», δεν τηρούν με ακρίβεια τα παραγγέλματα βίας. Όπως είχαμε γράψει
και παλιότερα σε ανακοίνωσή μας, αυτή η κατηγορία των μουσουλμάνων ανήκει στους
μη συνεπείς μουσουλμάνους.
Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και Παραθρησκειών
[5] Ελήφθησαν από: https://pontosandaristera.wordpress.com/2007/01/02/islam/
[6] Τα ως άνω κείμενα ελήφθησαν από https://www.aetos-apokalypsis.com/2013/12/to-iero-korani.html
[7] (Γεωργίου Ζώρα, «Αι τελευταίαι προ της Αλώσεως δημηγορίαιΚωνσταντίνου του Παλαιολόγου και Μωάμεθ του Πορθητού», Αθήνα, εκδ. Σπουδαστήριον Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, 1959).
[9] όπου ανωτέρω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου