19 Νοε 2026

Τι είναι 72 ώρες μπροστά στην αιωνιότητα;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ 72 ΩΡΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ;

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Τις τελευταίες εβδομάδες η Ευρώπη ζει σε έναν ιδιότυπο συναγερμό. Προειδοποιήσεις για πολεμικές συγκρούσεις, κυβερνοεπιθέσεις, ενεργειακές κρίσεις και τώρα οδηγίες για το πώς θα επιβιώσουμε τις πρώτες 72 ώρες μιας έκτακτης ανάγκης.

Και κάπου εδώ αρχίζει η κωμωδία μέσα στην τραγωδία.

Μπαίνεις στα σούπερ μάρκετ και βλέπεις ανθρώπους με βλέμμα αγωνίας να γεμίζουν τα καρότσια με κονσέρβες, εμφιαλωμένα νερά και χαρτιά υγείας. Λες και σε 72 ώρες θα καταρρεύσει ο πολιτισμός και το τελευταίο πράγμα που θα μας απασχολεί θα είναι μήπως μας πιάσει κόψιμο και δεν έχουμε χαρτί!

Εν τω μεταξύ έχω βαρεθεί να ακούω τα τελευταία χρόνια για διαλειμματική νηστεία, αυτοφαγία, πολύωρη αποχή από το φαγητό και τα μυστικά της μακροζωίας. Ο ανθρώπινος οργανισμός διαθέτει μηχανισμούς ενεργειακής προσαρμογής και μπορεί υπό προϋποθέσεις να αντέξει πολύ περισσότερο από 72 ώρες χωρίς τροφή και τώρα ξαφνικά ανακαλύψαμε ότι δεν μπορούμε να περάσουμε τρεις ημέρες χωρίς να αδειάσουμε τα ράφια των σούπερ μάρκετ!

Χθες η νηστεία ήταν ευεξία και σήμερα η κονσέρβα είναι ασφάλεια!

Ας σοβαρευτούμε κάποια στιγμή εννοείται ότι η προετοιμασία για μια έκτακτη ανάγκη είναι λογική και υπεύθυνη. Η διαρκής καλλιέργεια όμως ενός κλίματος φόβου είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Τα μεγάλα κεφάλια των ευρωπαϊκών θεσμών οφείλουν να αντιληφθούν ότι άλλο ενημερώνεις τους πολίτες και άλλο τους εκπαιδεύεις να ζουν με την αίσθηση ότι η καταστροφή βρίσκεται διαρκώς προ των πυλών.

Αν υπάρχει συγκεκριμένος κίνδυνος, ας εξηγηθεί με σαφήνεια. Αν πρόκειται για γενική πολιτική πρόληψης, ας παρουσιαστεί ως τέτοια. Οι κοινωνίες χρειάζονται υπεύθυνη ενημέρωση, διαφάνεια και ψυχραιμία, όχι έναν μόνιμο ψυχολογικό συναγερμό.

Αξίζει όμως να το σκεφτούμε λίγο βαθύτερα πόσο παράδοξο είναι να ζούμε σε μια εποχή τεχνολογικών θαυμάτων, επιστημονικών επιτευγμάτων και πρωτοφανούς υλικής αφθονίας, αλλά να καλλιεργείται στους ανθρώπους η διαρκής ανασφάλεια για το αν θα έχουν τα στοιχειώδη για να επιβιώσουν τις επόμενες τρεις ημέρες;

Υποτίθεται ότι μας προετοιμάζουν για 72 ώρες υλικής αυτάρκειας. Ποιος όμως μας προετοιμάζει για την πνευματική ένδεια; Ποιος μας μιλάει για την ψυχική αντοχή, την αλληλεγγύη, την πίστη, την οικογένεια και την αξιοπρέπεια;

Έχουμε γεμάτα ντουλάπια και άδειες καρδιές. Ανησυχούμε μήπως διακοπεί το ηλεκτρικό ρεύμα, αλλά έχουμε συνηθίσει να ζούμε στο σκοτάδι της πνευματικής αδιαφορίας.

Ακριβώς εδώ πιστεύω ότι βρίσκεται το ουσιαστικό ερώτημα.

Τι είναι 72 ώρες μπροστά στην αιωνιότητα;

Για την Ορθοδοξία, ο άνθρωπος δεν είναι μια βιολογική μηχανή που πρέπει απλώς να εξασφαλίσει την επιβίωσή της αλλά πρόσωπο με ψυχή, συνείδηση και προορισμό που υπερβαίνει τα όρια της πρόσκαιρης ζωής.

Ο Χριστός δεν μας δίδαξε την ανευθυνότητα ούτε την περιφρόνηση των κινδύνων. Μας δίδαξε όμως να μη γινόμαστε δούλοι της αγωνίας για το αύριο.

«Μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον» (Ματθ. 6,34).

Ας έχουμε, λοιπόν, τα απαραίτητα στο σπίτι μας,ας είμαστε προετοιμασμένοι, αλλά ας μη γίνουμε αιχμάλωτοι του φόβου. Γιατί η μεγαλύτερη τραγωδία δεν είναι να μείνουμε τρεις ημέρες χωρίς φαγητό, αλλά να περάσουμε ολόκληρη τη ζωή μας χωρίς να καταλάβουμε για ποιον λόγο ζούμε.

Μπορείς να αποθηκεύσεις τρόφιμα για 72 ώρες. Δεν μπορείς όμως να αποθηκεύσεις την αιωνιότητα σε κονσέρβες.

Στο τέλος αυτό που χρειάζεται περισσότερο η εποχή μας δεν είναι περισσότερα εφόδια στα υπόγεια, αλλά περισσότερη πίστη, λογική και ανθρωπιά στις καρδιές μας.

Γιατί η επιβίωση μπορεί να κρατάει το σώμα ζωντανή αλλά η αιωνιότητα δίνει νόημα στην ύπαρξη μας!!

facebook

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Oι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μη συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η φωτογραφία μου
Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: aktinesblogspot@gmail.com