῞Οσιος Δανιὴλ ὁ Μετεωρίτης (16 Αὐγούστου)

῞Οσιος Δανιὴλ ὁ Μετεωρίτης

 (16 Αὐγούστου)

῞Οσιος Δανιὴλ

῾Ο ῞Οσιος Δανιὴλ γεννήθηκε στὸ Τσιότι, Φαρκαδόνα, Τρικά­λων. Πολὺ ἐνωρὶς ἄναψε μέσα του ἡ ἐπιθυμί­α νὰ ἀφιερωθεῖ στὸν Κύριον. Μὲ τὴν εὐχὴ τῶν γονέων του ἀνέβηκε στὸν βράχο τοῦ ῾Αγ. ̉Αθανασίου τοῦ Μετεωρίτου ὅ­που ἔγινε μο­ναχός. Σὲ ὅλη του τὴ ζωὴ ἀγωνί­σθηκε νὰ ἀ­ποκτήσει ταπείνωση διὰ τῆς προσευχῆς, τῆς ὑπακοῆς, τῆς ἁγνότη­τας καὶ τῆς τελείας ἀκτημοσύ­νης. Κοι­μῶταν κι ἔ­τρωγε ἐλάχιστα, ἴσα - ἴσα ὥστε νὰ μπο­ρεῖ νὰ ἀνταπεξέρ­χεται στὶς ἀνάγκες τοῦ σώματος. Τὰ δά­κρυα τῆς μετανοί­ας ἔρρεαν συνεχῶς ἀπὸ τὰ μάτια του.

   Τὸ δια­κόνημά του ἦταν νὰ σκαλίζει ξύλινους Σταυροὺς εὐλογί­ας. Σώζονται στὴν ῾Ιερά Μονὴ Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου, Μεγάλο Μετέωρο, τρεῖς Σταυροί. ῞Ενας ἀπ̉  αὐτούς ἔχει χρονολογία 1609 καὶ χρειάστηκε δέ­κα τέσσερα χρόνια γιὰ νὰ γίνει.

   Στὴ Μονὴ φυλάσσεται ἡ ἁγία κάρα του ἡ ὁ­ποία τὸ πρῶτο Σάββατο τῆς ῾Αγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακο­στῆς με­ταφέρεται στὴ γενέτηρά του. 

   ῾Η μνήμη του ἑορτάζεται τὴν 16ην Αὐγούστου.

Παρακλητικὸς Κανὼν

εἰς τὸν ῞Οσιον Δανιὴλ τὸν Μετεωρίτην

τὸν ἐκ Τσιοτίου καταταγόμενον

Ποίημα τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου. 

Εὐλογήσαντος τοῦ ῾Ιερέως, τὸ Κύριε εἰσάκουσον, μεθ̉ ὃ τὸ Θεὸς Κύριος (τετράκις) καὶ τὰ ἑξῆς: 

῏Ηχος δʹ. ῾Ο ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ…

̉Εν Τσιοτίῳ ἀνεβλάστησας, μάκαρ,* καὶ ἐν Μετεώ­ροις ἡγιάσθης, θεόφρον,* καὶ ἀνεδείχθης πά­ντων τῶν πιστῶν ἀρωγός,* λύτρωσον καὶ φύλαξον ἐξ ἀ­νάγκης καὶ νόσων,* πάντας τοὺς προστρέχο­ντας* ἐν τῇ σκέπῃ σου, πάτερ,* καὶ Κύριον ἰλέωσον, σοφέ,* ἵνα ῥυσθῶμεν ἐκ πλάνης καὶ θλίψεως.     

Δόξα Πατρὶ...

 ̉Απολυτίκιον ῏Ηχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης...

Τσιοτίου τὸν γόνον* καὶ φρουρὸν τὸν ἀκοίμητον* καὶ τοῦ Μετεώρου τὸ κλέος,* Δανιήλ, εὐφημήσω­μεν,* ἀθλήσας γὰρ λαμπρῶς ὑπὲρ Χριστοῦ* θαυμά­των ἀνεδείχθη ὁ κρουνὸς* καὶ εἰρήνην τὴν οὐ­ράνιον ταχὺ* παρέχει τοῖς κραυγάζουσι˙* δόξα τῷ σὲ δοξά­σαντι Χριστῷ˙* δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι˙* δόξα τῷ βε­βαιοῦντι διὰ σοῦ, πίστιν τὴν ̉Ορθόδοξον.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ...  Θεοτοκίον.

Οὐ σιωπήσωμέν ποτε, Θεοτόκε,* τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι˙* εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρε­σβεύουσα,* τὶς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο* ἐκ τοσούτων κινδύ­νων;* Τὶς δὲ διεφύλαξεν* ἕως νῦν ἐλευθέρους;* Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα, ἐκ σοῦ˙* σοὺς γὰρ δού­λους σώζεις ἀεὶ* ἐκ παντοίων δεινῶν.

Εἶτα ὁ Νʹ Ψαλμὸς καὶ ἀρχόμεθα τοῦ Κανόνος[1].

ᾨδὴ αʹ.  Ἦχος πλ. δ'.  Ὑγρὰν διοδεύσας…

̉ Ηγάπησας, ῞Οσιε τὸν Θεὸν* διὸ ἐπεδόθης εἰς ἀ­γώνας ἀσκητικοὺς* καὶ ἔλαβες ὄντως σὺ τὴν χά­ριν* τοῦ θεραπεύειν τὰς νόσους, μακάριε.

Δακρύων παράσχου μοι σταλαγμοὺς* καὶ ἄρδευ­σον τούτοις τὴν καρδίαν μου, Δανιήλ,* καὶ φαίδρυνον τάχος τὴν λαμπάδα* τῆς σκοτασθείσης ψυχῆς μου, μακάριε.

Παράσχου μετάνοιαν, Δανιήλ,* ἐμοὶ τῷ ἀθλίῳ* καὶ ἐν πταίσμασι ἀθλητῇ˙* διὸ ἀληθῶς τρέμω ὁ τά­λας,* πῶς ἀπαντήσω ἐν κρίσει τὸν Κύριον.

Θεοτοκίον.

Τὰ γόνατα κλίνω ἱκετικῶς* καὶ χείρας μου αἴ­ρω, Θεοτόκε, δεητικῶς* καὶ τὴν σὴν βοήθειαν αἰτοῦ­μια,* ἵνα ῥυσθῶ τοῦ πυρός τῆς κολάσεως.

ᾨδὴ γʹ. Οὐρανίας ἁψῖδος…

Προστασίαν οὐκ ἔχω, ὁ τάλας καὶ ἄθλιος,* διὸ σοι προσπίπτω καὶ κράζω,* σῶσόν με, ῞Οσιε,* ἐκ πολ­λῶν ἀναγκῶν* καὶ ἐκ ποικίλων παγίδων,* Δανι­ὴλ τρι­σόλβιε,* σὺ με ἀπάλλαξον.

῾Ικετεύω σε, πάτερ, τῶν Θετταλῶν καύχημα,* ῥῦ­σαι με, σοφὲ ἀθλοφόρε, ἐκ τῶν ἰώσεων* καὶ τοῦ νοός, ἀγαθέ,* τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄνοιξόν μοι* καὶ ἐκ τῆς αἰ­ρέσεως* φύλαξον δέομαι.

Θετταλῶν σὺ τὸ κλέος* καὶ μοναστῶν καύχημα,* μά­καρ Δανιήλ, ἀνεδείχθης* ἐσχάτοις ἔτεσι,* παρέχεις πᾶσι, σοφέ,* τοῖς καταφεύγουσι πόθῳ* ὑγιείαν καὶ ῥώμην,* ὦ πανευφρόσυνε.

Θεοτοκίον.

̉Εν τῇ κλίνῃ τοῦ πόνου* εἰμὶ κατακείμενος* καὶ παρη­γορίαν οὐκ ἔχω* ὁ τάλας, εὔσημε,* διὸ πρὸς Σε τα­πεινῶς* καὶ μετὰ δέους προσπίπτω* καὶ αἰτῶ βοήθει­αν,* Νύμφη ἀνύμφευτε.

Διάσωσον* ἀπὸ κινδύνων ἱκέτας σου,  ̉Αθλοφό­ρε,* ὅ­τι πάντες δεητικῶς* εἰς σὲ καταφεύγομεν* τὸ καύ­χημα πάντων τῶν  ̉Ορθοδόξων.

̉Επιβλεψον ἐν εὐμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν καὶ ἴ­ασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

Δέησις καὶ τὸ Κάθισμα. Ἦχος βʹ. Πρεσβεία...

Προστάτης θερμὸς τῶν ἀσθενοῦντων γέγονας* καὶ τῶν πιστῶν καταφύγιον, πανέφημε,* διὸ πάντες βοῶμέν σοι, θαυματουργὲ ῞Αγιε, πρόφθασον*  καὶ  ἐκ  κιν­δύνων  φύλαττε  ἡμᾶς* τοῖς πόθῳ φιλοῦσιν τὴν ῾Αγίαν κάραν σου.

ᾨδὴ δʹ. Εἰσακήκοα Κύριε…

Τῶν παθῶν μου τὸν βόρβορον,* μάκαρ Δανιήλ,* τά­χος ἀποκάθαρον* καὶ τὸν κλύδωνα κατεύνα­σον* τῆς ψυχῆς μου,* λαμπιδὼν ἀείφωτε.

Παρεδόθην τοῖς πάθεσιν,* διὸ θρηνῶ καὶ ὀδύρο­μαι, ῞Οσιε,* καὶ προστρέχω σοι, μακάριε,* τῶν ἐν μετα­νοίᾳ καταφύγιον.

Δανιὴλ τρισμακάριστε,* χριστιανῶν τὸ σέμνωμα καὶ τὸ καύχημα* τοὺς πιστοὺς ἀπαύστως σκέπα­σον* καὶ ἐκ νόσων πάντας διαφύλαξον.

Θεοτοκίον.

Θεοτόκε Πανάχραντε,* ὃν ἐκυοφόρησας καταπράϋ­νον* καὶ εὐμένεισον σοῦ δεόμεθα,* ἵνα φύ­γωμεν τὸ πῦρ τῆς κολάσεως.

ᾨδὴ εʹ. Φώτισον ἡμᾶς…

 ̉ Ιασαι πληγὰς* καὶ οἰδήματα καὶ μώλωπας* τῶν ἀ­σθενοῦντων  ῾Ελλήμων,  Δανιήλ,* καὶ  ταῖς  λιταῖς σου* μετάνοιαν πᾶσι δώρησαι. 

Χάριζε ἀεὶ*  ̉Ορθοδόξοις τρισμακάριστε,* χαράν, πρα­ότητα καὶ πίστιν θερμὴν* καὶ τοῑς νοσοῦσι ὑ­γείαν παράσχου, ῞Οσιε. 

῾Ρῦσαι τοὺς πιστῶς* εὐφημοῦντας τοὺς ἀγῶνας σου* ἐκ παθῶν καὶ δεινῶν ποικίλων, σοφέ,* καὶ ἐκ τῆς πλάνης διαβόλου σὺ διάσωσον.

Θεοτοκίον.

Δέσποινα, θερμῶς* ἱκετεύω σε ὁ ἄθλιος* ὁμό­νοιαν, εἰρήνην καὶ χαρὰν* τοῖς οἶκοις πάντων ἡμῶν* πα­ράσχου, Θεόνυμφε.

ᾨδὴ στʹ. Τὴν δέησιν…

῾Ω ς τεῖχος, καταφυγῆς καλοῦμέν σε,*  ̉Ορθοδόξων οἱ χοροὶ, θεοφόρε,* καὶ ἰατρὸν ἐν τοῖς νόσοις παμμάκαρ,* σὲ ὀνομάζομεν Ὅσιε πάντιμε,* δεόμεθά σου, ἀγαθέ,* ἐκ παθῶν καὶ κινδύνων διάσωσον.

Ποικίλοι ὡς καὶ δυσίατοι νόσοι* ταλανίζουσι ἡ­μᾶς τοὺς ἀχρείους,* σπεῦσον καὶ σῶσον τοὺς πόθῳ ἐλ­θόντας* πρὸ τῆς ἁγίας σου κάρας, ἀήττητε,* καὶ δίδου ἡμῖν, Δανιήλ,* ὑγιείαν καὶ ῥώμην, Θεόζη­λε.

Θανάτου τοῦ αἰφνιδίου ῥῦσαί με* καὶ ἐκ πάσης λοι­μικῆς ἀῤῥωστίας,* ὦ Δανιήλ,* τὸν ἐν πίστει καὶ πό­θῳ* καὶ κατανύξει ψυχῆς προσιόντα σοι* καὶ ἐκ πά­ντων τῶν σωματικῶν ἀλγηδόνων* σῶ-σον πρε­σβείαις σου.

Θεοτοκίον.

̉Ορθόδοξοι σὲ προστάτιν ἔχομεν* καὶ φρουρὸν ἀκοί­μητον, Θεοτόκε,* σὺ τῶν δαιμόνων τὰ στίφη διώ­κεις* σὺ καὶ ἰώσεις ἰᾶ, Θεοδόξαστε,* διὸ τῶν πι­στῶν οἱ χοροὶ* ἀνυμνοῦσιν ἁπαύστως σὲ, ῎Αχραντε. 

Διάσωσον* ἀπὸ κινδύνων ἱκέτας σου,  ̉Αθλοφό­ρε,* ὅ­τι πάντες δεητικῶς* εἰς σὲ καταφεύγομεν* τὸ καύ­χημα πάντων τῶν  ̉Ορθοδόξων.

῎Αχραντε,* ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύ­τως* ἐπ̉ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώ­πησον,* ὡς ἔ­χουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.

Δέησις καὶ τὸ Κοντάκιον. Ἦχος β´. Προστασία…

Σὲ προστάτην τῶν Χριστιανῶν ὀνομάζομεν* καὶ ἀ­κοίμητον φρουρὸν ἁπάντων καλοῦμέν σε˙* μὴ πα­ρίδῃς* ἁμαρτωλῶν ἱκέτιδας φωνάς,* ἀλλὰ πρόφθα­σον, θαυματουργέ,* εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν τῶν πι­στῶς δεο­μένων σου.* ῾Ρῦσαι ἡμᾶς ἐκ πλά­νης* καὶ σῶ­σον ἐκ τοῦ καρκίνου* τοὺς καταφεύγο­ντας πρὸς σέ,* Δανιήλ θεοδό-ξαστε.

Καὶ εὐθὺς τὸ Προκείμενον.  Ἦχος δ´.

Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου αὐ­τοῦ. (δίς)

Στίχος: Ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν Κύριον καὶ προσέ­σχε μοι.

Τίμιος  ἐναντίον  Κυρίου  ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου αὐ­τοῦ.

῾Ο ῾Ιερεύς: Καὶ ὑπὲρ τοῦ καταξιωθῆναι  ἡμᾶς …

῾Ο Χορός: Κύριε ἐλέησον (τρίς)

῾Ο ῾Ιερεύς: Σοφία, ὀρθοὶ ἀκούσωμεν τοῦ ἁγίου…

῾Ο Χορός: Καὶ τῷ Πνεύματί σου.

῾Ο ῾Ιερεύς: ̉Εκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν ἁγίου Εὐ­αγγελί­ου, …

῾Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἔστη ὁ Ἰησοῦς ἐπὶ τόπου πε­δινοῦ, καὶ ὄχλος μαθητῶν Αὐτοῦ, καὶ πλῆθος πολὺς τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσα­λὴμ καὶ τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἱ ἦλθον ἀκοῦσαι Αὐ­τοῦ καὶ ἰαθῆναι ἀπὸ τῶν νόσων αὐτῶν, καὶ οἱ ὀχλού­μενοι ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, καὶ ἐθεραπεύοντο καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἄπτεσθαι Αὐ­τοῦ, ὅτι δύναμις παρ̉ Αὐτοῦ ἐξήρχετο καὶ ἰᾶτο πά­ντας. Καὶ Αὐτὸς ἐπά­ρας τοὺς ὀφθαλμοὺς Αὐτοῦ εἰς τοὺς μαθητὰς Αὐ­τοῦ, ἔλεγε: Μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασι­λεία τοῦ Θεοῦ˙ μακάριοι οἱ πει­νῶντες νῦν ὅτι χορτασθήσεσθε˙ μακάριοι οἱ κλαίο­ντες νῦν, ὅ­τι γελάσετε˙ μακάριοί ἐστε, ὅταν μισήσω­σιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑ­μᾶς καὶ ὀνειδίσωσι καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πο­νηρὸν ἕνεκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Χαίρετε ἐν ἐκείνη τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσα­τε ἰδοῦ γὰρ ὁ μισθὸς ὑ­μῶν πολὺς ἐν τῷ οὐ­ρανῷ.

῾Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ…

Ταῖς τοῦ ῾Οσίου Δανιήλ πρεσβείαις Ἐλεῆμον,* ἐξά­λει­ψον τὰ πλήθη* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ…  

Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις Ἐλεῆμον,* ἐξάλειψον τὰ πλήθη*  τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχος: Ἐλέησόν με ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα …

Προσόμοιον. Ἦχος πλ. β´. Ὅλην ἀποθέμενοι...

Τὸν Χριστὸν ἠγάπησας* καὶ ἠκολούθησας, μά­καρ,* Δανιὴλ θεσπέσιε,* ἐν ἐσχάτοις ἔτεσι, Θεοδόξαστε.* Χάριζε δέομαι* ῥώμην καὶ ὑγείαν* πᾶσι τοῖς πιστῶς προστρέχουσι* καὶ τοῖς τιμῶσι σε πόθον παραδείσου παράσχου σοι,* καὶ σῶσον ἱκεσίαις σου* πάντας τοὺς προσφεύγοντας, ἔνδοξε,* ἵνα σὲ τιμῶ­μεν,* Θεόφρων τοῦ Κυρίου ἀθλητά,* τοῦ Τσιοτίου τὸ γέννημα* καὶ ὁ­σίων σέμνωμα.

῾Ο ῾Ιερεύς: Σῶσον, ὁ Θεός, τὸν λαὸν σου …

῾Ο Χορός: Κύριε, ἐλέησον (δωδεκάκις)

῾Ο ῾Ιερεύς: ̉Ελέει καὶ οἰκτιρμοῖς …

Καὶ ἀποπληροῦμεν τὰς λοιπὰς ᾨδὰς.

ᾨδὴ ζʹ. Οἱ ἐκ τῆς ̉ Ιουδαίας…

Παραδείσου οἰκήτωρ,* Δανιήλ, ἀνεδείχθης ἐσχά­τοις ἔτεσι,* διὸ ἡμεῖς ἀπαύστως* πρὸς Κύριον βοῶμεν* καὶ ἐν δάκρυσι λέγομεν˙* ῾Ο τῶν Πατέρων ἡμῶν* Θε­ὸς εὐλογητὸς εἶ.

Τὸν Χριστὸν καὶ Σωτῆρα* καθικέτευε, ῞Οσιε τρισμα­κάριστε,* ὑπὲρ τῶν ἀσθενοῦντων* καὶ τῶν ἐν ἐξο­ρίᾳ,* ἵνα ἅπαντες ᾄδωμεν˙* Χαῖρε πιστῶν χαρμονὴ* καὶ τῶν  ̉Αγγέλων κλέος.

Τῶν ἀτέκνων συζύγων,* καταφύγιον γέγονας, θε­οδόξαστε,* καὶ τῶν σφοδρῶς ποθοῦντων,* τὸν βίον τῶν  ̉Αγγέλων,* ποδηγέτης ἀλάνθαστος˙* ὦ Δα­νιήλ θαυμαστέ,* πιστῶν ἡ βακτηρία.

Θεοτοκίον.

Θεοτόκε Παρθένε* ̉Ορθοδόξων τὸ καύχημα καὶ προ­πύργιον* μὴ μᾶς ἐγκαταλείπεις* εἰς χείρας τῶν δαι­μόνων,* ἵνα πόθω κραυγάζωμεν* Χαῖρε, ὦ Μῆτερ Θε­οῦ* πιστῶν χαρὰ καὶ κλέος.

ᾨδὴ ηʹ. Τὸν Βασιλέα…

Τοῦ Τσιοτίου θαυματουργέ, σὺ τὸ κλέος* ἀληθῶς ἀ­νεδείχθης, παμμάκαρ,* καὶ τῶν μοναζόντων* τὸ πρότυπον καὶ δόξα.

῾ Ο δοιποροῦντας, θαυματουργέ, μὴ παρίδης,* Δανι­ήλ, Τσιοτίου τὸ θρέμμα* καὶ τοὺς ἐν ἀ­νάγκαις* βοή­θει, θεοφόρε.

Τῶν ἐν θαλάσσῃ στεῤῥὸς φρουρὸς ἐπεγνώσθης,* Δανιήλ,  ̉Ορθοδόξων τὸ  κλέος* καὶ  τῶν  ἀσθενοῦντων* ἀνάργυρος θεράπων.

Θεοτοκίον.

Σὲ Θεοτόκε καθικετεύομεν πάντες* ̉Ορθοδό­ξους φύ­λαττε λιταῖς σου* ἐξ ἰῶν ποικίλων*  καὶ πάσης ἄλ­λης νόσου.

ᾨδὴ θʹ. Κυρίως Θεοτόκον…

Λιμὴν τῶν μοναζότων* καὶ τῶν ̉Ορθοδόξων* σὺ ἀνε­δείχθης ἐσχάτως, σεμνὲ  Δανιήλ,* καὶ  κατα­φύγιον πάντων* καὶ παραμύθιον. 

Παράσχου, Θεοφόρε,* πίστιν καὶ ἀγάπην,* ὑπα­κοὴν καὶ εἰρήνην ἡμῖν, Δανιήλ,* τοὺς καταφεύ­γοντας πί­στει*  πρὸ τῆς εἰκόνος σου.

̉Ανῆλθες ἐν τῷ βράχῳ* τοῦ  ̉Αθανασίου* καὶ ἀσκη­θεὶς ἡγιάσθης, σεμνὲ Δανιήλ,* καὶ  ̉Ορθο­δόξων, θεόφρον,* τὸ κλέος γέγονας.

Θεοτοκίον.

Πανάχραντε Παρθένε,* φύλαττε ἐκ πλάνης καὶ ἐκ παντοίων κινδύνων ἱκέτας Σου* καὶ τὸν Υἱὸν Σου δυσώπει* θερμῶς δεόμεθα.

Καὶ εὐ­θὺς τά Με­γα­λυ­νά­ρια.

­῎Αξιόν ἐ­στιν ὡς ἀ­λη­θῶς,* μα­κα­ρί­ζειν σε τὴν Θε­ο­τό­κον,* τὴν ἀ­ει­μα­κά­ρι­στον καὶ πα­να­μώ­μη­τον καὶ Μη­τέ­ρα τοῦ Θε­οῦ ἡ­μῶν.* Τὴν τι­μι­ω­τέ­ραν τῶν Χερου­βείμ,* καὶ ἐνδοξο­τέ­ραν* ἀ­συγ­κρί­τως τῶν Σεραφείμ* τὴν ἀ­δι­α­φθό­ρως* Θε­ὸν  Λό­γον  τεκοῦσαν,* τὴν ὄν­τως, Θε­ο­τό­κον,* σὲ με­γα­λύ­νο­μεν.

῎Ιασον τὸ σῶμα μου, θαυμαστέ,* ἐκ ποικίλων νό­σων καὶ παντοίων ἀσθενειῶν.* ῎Ιασον, παμμά­καρ,* ψυ­χὴν μου τὴν ἀθλίαν* καὶ ἐκ χειρῶν δαιμόνων* ταύ­την ἐξάρπασον.

Χαίροις, θεοδόξαστε Δανιήλ,* μοναζόντων κλέ­ος,*  ̉Ορθοδόξων καταφυγή.* Χαίροις, Τσιοτίου* τὸ γέν­νημα καὶ θρέμμα* καὶ πάντων τῶν ἐν πίστει* βιοῦ­ντων σέμνωμα.

Λύτρωσον ἱκέτας σου, ἱερέ,* Δανιὴλ θεόφρον* ἀ­πὸ πάσης ἐπιβουλῆς* καὶ τοὺς ̉Ορθοδόξους* διά­σωσον ἀπαύστως* ἐκ τῶν αἰρετιζόντων* τὰς πλά­νας, ῞Οσιε.

Χαίροις, Μετεώρων ἡ χαρμονὴ* καὶ τοῦ Τσιοτίου ὁ προστάτης καὶ ἀρωγός.* Χαίροις,  ̉Ορθοδόξων τὸ πρότυπον, Θεόφρον,* καὶ πάντων τῶν ῾Ελλήνων* τὸ καταφύγιον.

̉Ορφανῶν προστάτης καὶ βοηθός,* πεινόντων τρο­φέας, καὶ ἀνέργων καταφυγή,* μάκαρ, ἀνε­δείχθης,* διὸ σέ, Θεοφόρε,* δοξάζομεν ἀπαύστως,* καὶ ὕμνους μέλπομεν.

Πάντας τοὺς προστρέχοντας ἐπί σε,* μὴ ἐγκαταλεί­πεις* εἰς τὰς χείρας τοῦ πτερνηστοῦ,* ἀλλὰ σὺ πα­ράσχου* μετάνοιαν καὶ πίστιν,* εἰρήνην καὶ ὑγείαν* καὶ βίον ἔνθεον.

Πᾶσαι τῶν ἀγγέλων αἱ στρατιαί,* Πρόδρομε Κυρί­ου,* ̉Αποστόλων ἡ δωδεκάς,* οἱ ἅγιοι Πάντες* μετὰ τῆς Θεοτόκου,* ποιήσατε πρεσβείαν* εἰς τὸ σω­θῆναι ἡμᾶς.

Εἶτα ὁ Χορὸς τὸ Τρισάγιον, Δόξα Πατρί... Παναγία Τριὰς..., Πάτερ ἡμῶν... ὁ Ἱερεύς: ῞Ο­τι Σοῦ... ὁ Χορός:  ̉Α­μήν καὶ τὸ  ̉̉̉Απολυτίκιον.

῏Ηχος α’. Τῆς ἐρήμου...

Τσιοτίου τὸν γόνον* καὶ φρουρὸν τὸν ἀκοί­μητον* καὶ τοῦ Μετεώρου τὸ κλέος,* Δανιήλ, εὐφημήσω­μεν,* ἀθλήσας γὰρ λαμπρῶς ὑπὲρ Χριστοῦ* θαυμά­των ἀνεδείχθη ὁ κρουνὸς* καὶ εἰρήνην τὴν οὐ­ράνιον τα­χὺ* παρέχει τοῖς κραυγάζουσι˙* δόξα τῷ σὲ δοξά­σαντι Χριστῷ˙* δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι˙* δόξα τῷ βε­βαιοῦντι διὰ σοῦ, πίστιν τὴν ̉Ορθόδοξον.

Δέησις. ̉ Απόλυσις καὶ ῏Ηχος β’. ῞Οτε ἐκ τοῦ…

Δεῦτε ἐν τῷ βράχῳ ἀδελφοί* καὶ ἐν κατανύξει βαθεί­α καὶ ἱκεσία πολλῇ* τῇ κάρᾳ προσπέσατε καὶ κατα­σπάσασθε,* Δανιὴλ τοῦ τρισμάκαρος,* ὃς ἐκ Τσιοτί­ου* ὡς ἀστὴρ ἐξέλαμψεν* ἐσχάτοις ἔτεσι˙* τοῦ­τον τα­πεινῶς δυσωποῦμεν* πρέσβευε πρὸς Κύριον* πάσης λυτρωθῆναι βλάβης* τοὺς ὑμνοῦντας σε.

῏Ηχος πλ δʹ.

Δέσποινα πρόσδεξαι* τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου* καὶ λύτρωσε ἡμᾶς* ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψε­ως.

῏Ηχος βʹ.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου* εἰς σὲ ἀνατίθημι,* Μῆτερ τοῦ Θεοῦ,* φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.

Ὁ Ἱ­ε­ρεύς: Δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡµῶν, Κύ­ριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡµᾶς.

Ἀμήν.

---

[1] Εἰς τὰ δύο πρῶτα τροπάρια ἑκάστης ᾠδῆς λέγομεν: ῞Οσιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν, εἰς δὲ τὰ δύο τελευταῖα: Δό­ξα Πα­τρὶ…, Καὶ νῦν…