Τὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος καὶ ὁ ἀσεβὴς ἰατρός

 

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Τὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος καὶ ὁ ἀσεβὴς ἰατρός

  «Σπείρεται σῶμα ψυχικόν, ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν. Ἔστι σῶμα ψυχικόν, καὶ ἔστι σῶμα πνευματικόν» (Α΄ Κορ. 15, 44). (: Σπέρνεται σῶμα, ποὺ ἐζωοποιεῖτο καὶ διευθύνετο ἀπὸ τὰς κατωτέρας ζωϊκὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις. Ἐγείρεται σῶμα, ποὺ θὰ ζωοποιῆται καὶ θὰ διευθύνεται ἀπὸ τὰς πνευματικὰς δυνάμεις τῆς ψυχῆς. Ὑπάρχει σῶμα ζωϊκὸν καὶ ὑπάρχει σῶμα πνευματικόν).

• Ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι ποὺ ζωοποιεῖ τὸ σῶμα τῶν ἀνθρώπων. Τὰ Λείψανα τῶν Ἁγίων εὐωδιάζουν.

Αὐτὸ τί εἶναι; Εἶναι ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ἀποτυπωμένη καὶ στὰ Ἅγια Λείψανα. Καὶ δὲν εἶναι κάτι τυχαῖο. Εἶναι ἡ ἀπόδειξη τῆς θέωσης.

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἑνώνεται μὲ τὸν Θεό, θεώνεται καί εὐωδιάζει. Οἱ Ἅγιοι εὐωδιάζουν, γιατί εἶναι θεωμένοι. Καὶ αὐτὸ βέβαια δὲν γίνεται μετὰ θάνατον, ἀλλὰ ξεκινάει ἀπὸ αὐτὴ τὴν ζωή. Ἔχουμε ἀνθρώπους ποὺ στὴ γῆ, ἀπὸ αὐτὴ τὴν ζωὴ εὐωδιάζουν.

Πόσοι ἅγιοι εὐωδίαζαν ἐν ζωῇ; Ὁ πρόσφατα ἁγιοκατατα-χθεὶς Ἅγιος Ἀθανάσιος Χαμακιώτης εἶναι ἕνας ἀπὸ αὐτούς. Ὁ μακαριστὸς Γέροντας π. Ἀγαθάγγελος, στὴν Ἱερὰ Μονὴ  Ἁγίου Χαραλάμπους στὸ Καλαμάκι Κορινθίας καὶ ἄλλοι πολλοί. Δυστυχῶς σήμερα ἔγινε τῆς μόδας καὶ κάποιοι καῖνε τοὺς νεκρούς.

• Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας ἐξηγεῖ γιὰ τὴν δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὅτι μετὰ θάνατον ὁ ἄνθρωπος δὲν χάνεται:

  «Πῶς δημιουργήθηκε ὁ ἄνθρωπος; Τὸ γράφει τὸ πρῶτο βιβλίο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἡ Γένεση: «Καὶ ἔπλασε ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸ χῶμα τῆς γῆς» (Γέν. 2, 7). Ἂν λοιπὸν τὸ χῶμα ἔγινε σάρκα, ἡ νεκρωμένη σάρκα δὲν μπορεῖ νὰ ξαναγίνη ζωντανή;

  Ἂς ρωτήσουμε, ἀπὸ τί πλάστηκαν οἱ οὐρανοὶ καὶ ἡ στεριὰ καὶ οἱ θάλασσες; Ἀπὸ τί ἔγιναν ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη καὶ τ’ ἄστρα; Πῶς δημιουργήθηκαν τὰ πουλιὰ καὶ τὰ ψάρια καὶ ὅλα γενικὰ τὰ ζῶα; Ἐνῶ ἀναρίθμητα διαφορετικὰ ὄντα δημιουργήθηκαν ἀπὸ τὸ τίποτα, ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ποὺ εἴμαστε εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ ἀναστηθοῦμε; Ὅπως λέει καὶ ὁ δίκαιος Ἰώβ, γιὰ τὸ δέντρο ὑπάρχει ἐλπίδα ἀναβλαστήσεως. Γιατί, ἂν κοπῆ μπορεῖ νὰ ξανανθίση, καὶ ὁ βλαστός του δὲν θὰ χαθῆ. Καὶ ἂν ἀκόμα γεράση ἡ ρίζα του καὶ ξεραθεῖ ὁ κορμός του, θὰ ἀνθίση πάλι μὲ τὸ πότισμα καὶ θὰ καρποφορήση σὰν νεοφυτεμένο (Ἰὼβ 14, 7-9). Ἂν λοιπὸν συμβαίνη αὐτὸ στὸ δέντρο, δὲν μπορεῖ νὰ συμβῆ στὸν ἄνθρωπο: Χάνεται καὶ ἐξαφανίζεται ὁ πεθαμένος;

Ὁ προφήτης Ἡσαΐας λέει: «Θὰ ἀναστηθοῦν οἱ νεκροί, καὶ θὰ σηκωθοῦν ὅσοι βρίσκονται στὰ μνήματα» (Ἡσ. 26, 19). Ὁ προφήτης Ἰεζεκιὴλ διαλαλεῖ: «Νὰ τί λέει ὁ Κύριος· θ’ ἀνοίξω τὰ μνήματά σας καὶ θὰ σᾶς ἀναστήσω ἀπὸ τοὺς τάφους σας» (Ἰεζ. 37, 12). Καὶ ὁ προφήτης Δανιὴλ λέει: «… Νεκροί, ποὺ βρίσκονται θαμμένοι στὸ χῶμα, θ’ ἀναστηθοῦν, ἄλλοι γιὰ νὰ ζήσουν αἰώνια καὶ ἄλλοι γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν αἰώνια ντροπὴ καὶ περιφρόνηση» (Δαν. 12, 2)».

• Πόσα θαύματα ἔχουν γίνει μὲ τὰ ἅγια Λείψανα; Νὰ ἕνα σύγχρονο θαῦμα μὲ τὸν ἅγιο Παντελεήμονα, ἀπὸ τὸ βιβλίο «Σταχυολογήματα ἀπὸ τὴν θαυμαστὴ ζωὴ τοῦ π. Εὐαγγέλου Χαλκίδη ἐφημέριου Ἁγ. Βασιλείου Λαγκαδᾶ», Ἐκδόσεις «Ὀρθόδοξος Κυψέλη»:

«Ἡ πρεσβυτέρα εἶχε ὄγκο στὸ στῆθος καὶ ἐγχειρίστηκε. Μόλις ἔβγαλαν τὸν ὄγκο, δίνουν ἕνα κομμάτι στὸν πατέρα Εὐάγγελο νὰ τὸ πάη γιὰ βιοψία καὶ νὰ φέρη ἀμέσως τ’ ἀποτελέσματα. Μετὰ τὴν ἀπάντηση τῆς ἐξετάσεως, οἱ γιατροὶ δὲν δίνουν οὔτε ἕξι μῆνες ζωῆς στὴν ἄρρωστη. Ἡ κόρη τοῦ παπα-Βαγγέλη λιποθυμᾶ μόλις τὸ ἀκούη, ὁ ἴδιος τὰ χάνει. «Ἄκου, λέει, γιατροὶ νὰ τὸ ποῦν ἔτσι ξαφνικὰ στὸ παιδί! Στὰ χέρια του ὅμως σφίγγει τὸ χέρι τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονα, ποὺ ἔχει φέρει μαζί του, καὶ προσεύχεται.

Βγάζουν τὴν πρεσβυτέρα ἀπὸ τὸ χειρουργεῖο. Μὲ λαχτάρα ὁ πατὴρ Εὐάγγελος ἀκουμπᾶ πάνω στὶς γάζες, ποὺ σκεπάζουν τὸ ἐγχειρισμένο στῆθος τῆς πρεσβυτέρας, τὸ χέρι τοῦ Ἁγίου καὶ γονατιστὸς προσεύχεται.

Ἐκείνη τὴν ὥρα μπαίνει ὁ χειρουργὸς μὲ τὴ μάσκα ἀκόμη. Βλέπει τὴ σκηνὴ καὶ βάζει τὶς φωνές.

-Τί εἶναι αὐτὸ τὸ κόκκαλο παπά μου; Πάρτο ἀπὸ δῶ καὶ τράβα σπίτι σου.

Ζαλισμένος ὁ καημένος, μαζεύει γρήγορα τ’ ἁγία λείψανα καὶ προσπαθεῖ νὰ βρῆ τὴν πόρτα. Μέσ’ στὴ ζάλη του, ὅμως, ἀκούει τὴ νοσοκόμα νὰ φωνάζη τὸ γιατρὸ στὸ τηλέφωνο, ποὺ τὸν ζητᾶ ἐπειγόντως ἡ γυναίκα του.

Τὸ ἀπόγευμα σταματᾶ μία κούρσα ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ ἱερέα καὶ μὲ ἔκπληξη ὁ παπα-Βαγγέλης βλέπει νὰ βγαίνη ὁ γιατρός. Πώ! πώ! σκέφτεται, ὁ γιατρὸς καὶ στὸ σπίτι μου ἀκόμα μὲ κυνηγάει! Μὲ φρίκη, ὅμως, βλέπει νὰ κατεβαίνη ἀπὸ τ’ αὐτοκίνητο καὶ ἕνας νέος παραμορφωμένος. Τὸ στόμα του εἶχε πάει στ’ αὐτί του. Ἀποσβολώθηκε ὁ παπάς.

-Πάτερ μου, τοῦ λέει ὁ γιατρός, ἐκεῖνο τὸ κόκκαλο τὸ ἔχεις; Μὲ συγχωρεῖς, παραφέρθηκα, τὴν ὥρα ποὺ σ’ ἔδιωχνα, μοῦ τηλεφώνησε ἡ γυναίκα μου, ὅτι τὸ παιδί μας, ποὺ ἔδινε ἐκείνη τὴν ὥρα ἐξετάσεις, ἔπαθε ξαφνικὰ αὐτὴν τὴν πάρεση ποὺ βλέπεις. Κατάλαβα ὅτι ἐγὼ ἔφταιξα καὶ γι’ αὐτὸ σὲ παρακαλῶ πολὺ διάβασέ μας μία εὐχή. Τὴ διεύθυνσή σου στὸ χωριὸ τὴν πῆρα ἀπὸ τὴν πρεσβυτέρα.

-Εὐχαρίστως παιδιά μου, ἐλᾶτε στὸ ἐκκλησάκι. Κράτα ἀγόρι μου τὸ χέρι τοῦ Ἁγίου καὶ γονάτισε.

Ἁπλώνω στὸ κεφάλι τοῦ νέου τὸ πετραχήλι καὶ ἀρχίζω νὰ διαβάζω τὴν εὐχή. Καθὼς διαβάζω, ἀκούω θόρυβο κράκ, κράκ. Σκέπτομαι, τί συμβαίνει ἆραγε; Τελείωσα καί, ὅταν σηκώθηκε τὸ παιδί, τί νὰ δοῦμε, τὸ στόμα τοῦ παιδιοῦ εἶχε ἐπανέλθει στὴν θέση του! Πατέρας καὶ γιὸς ρίχνονται πάνω μου.

-Παπούλη πῶς νὰ σ’ εὐχαριστήσουμε;

-Ὄχι ἐμένα, παιδιά μου, τὸ Θεὸ καὶ τὸν Ἅγιο.

Ἀπὸ τότε γιὰ πάρα πολὺ καιρὸ ἐρχόταν τακτικὰ νὰ προσκυνήσουν καὶ νὰ φέρουν καὶ τὸ λάδι γιὰ τὸ καντήλι τοῦ Ἁγίου.

Ὅσο γιὰ τὴν πρεσβυτέρα, εἶναι τώρα περισσότερα ἀπὸ εἴκοσι χρόνια, ποὺ εἶναι τελείως καλὰ χωρὶς νὰ κάνη ἀπολύτως καμμία θεραπεία. Μεγάλωσε τὰ παιδιά της καὶ ζεῖ στὸ χωριὸ προσέχοντας τὸ ἐκκλησάκι μὲ τὰ τόσα ἅγια Λείψανα, μία ποὺ δὲν ὑπάρχει πιὰ ὁ πατὴρ Εὐάγγελος. Ὁ γιατρὸς πολλὲς φορὲς ἔλεγε στὸν παπα-Βαγγέλη: «Ἐμεῖς παπά μου πρέπει νὰ τὰ κάψουμε τὰ βιβλία μας».

orthodoxostypos