Η απόλυτη ασέβεια: Διώξεις και παιχνίδια εξουσίας πάνω από την ιερή μνήμη μιας μητέρας

Η απόλυτη ασέβεια: Διώξεις και παιχνίδια εξουσίας πάνω από την ιερή μνήμη μιας μητέρας

Όταν το μίσος ξεπερνά κάθε ανθρώπινο όριο: «Χριστιανοί» και «Αρχιερείς» που ξέχασαν την αγάπη και την ανθρωπιά και τι πραγματικά πιστεύουν.

Μνημείο σκληρότητας και έλλειψης κάθε ίχνους χριστιανικού σεβασμού αποτελούν οι μεθοδευμένες ενέργειες και οι προσωπικές σκοπιμότητες που εκτυλίσσονται γύρω από το πρόσωπο του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Πάφου κκ Τυχικού.

 Όταν οι εκκλησιαστικές ή διοικητικές έριδες ξεπερνούν τα όρια της θεσμικής αντιπαράθεσης και ισοπεδώνουν την ιερότερη στιγμή ενός ανθρώπου —το μνημόσυνο της ίδιας του της μητέρας— τότε η κατάσταση φτάνει στο μη περαιτέρω.

Ο «Γιώργος», λειτουργώντας με εμπάθεια, απέδειξε για ακόμα μία φορά ότι δεν σέβεται ούτε τις ανθρώπινες αξίες ούτε τις ιερές παραδόσεις, συνεχίζοντας μια πρωτοφανή εκστρατεία εξόντωσης που κρατά ήδη δυο χρόνια.

Το χρονικό της ασέβειας: Από πέρυσι έως σήμερα

Η περσινή απαγόρευση: Πέρυσι, με μια απόφαση γεμάτη αυταρχισμό, δεν επετράπη στον Πανιερώτατο να τελέσει το μνημόσυνο της μητέρας του, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δεν βρισκόταν σε καθεστώς αργίας. Μια κίνηση καθαρής εκδίκησης που στερούσε από έναν ιεράρχη το στοιχειώδες δικαίωμα στο πένθος.

Η φετινή μεθόδευση: Φέτος, το σκηνικό επαναλαμβάνεται με ακόμη πιο σκληρό πρόσωπο. Έχοντας θέσει τον Πανιερώτατο σε καθεστώς αργίας, η πλευρά του «Γιώργου» πατάει πάνω σε νομικίστικα προσχήματα για να ποδοπατήσει την ημέρα μνήμης

.Η επιστράτευση «τρίτων» φωνών:

Σαν να μην έφτανε η απαγόρευση, επιστρατεύονται σήμερα «πρόθυμες» πένες που με άρθρα και παρεμβάσεις βγαίνουν μπροστά για να ζητήσουν δημόσια να προβούν σε χειρότερη πράξη. Ότι ζητάτε να λάβετε στο δικό σας πρόσωπο και σε αυτούς που σας χρηματοδοτούν. Ασεβείτε.

Από τους αρχαίους Έλληνες στη σημερινή ισοπέδωση

Δεν πρόκειται πλέον για μια απλή διοικητική διαφορά ή εκκλησιαστική ποινή, αλλά για μια απάνθρωπη, αναιδώς προσβλητική και κανιβαλιστική συμπεριφορά. Ακόμη και οι αρχαίοι Έλληνες, μέσα στη δίνη του πολέμου και των πιο σκληρών μαχών, σταματούσαν τα πάντα. Σεβόταν τις ημέρες του πένθους, επέβαλαν ανακωχή για την ταφή και τιμούσαν τους νεκρούς, θεωρώντας την ασέβεια προς αυτούς ως τη μέγιστη Ύβρη.

Αν οι «ειδωλολάτρες» πρόγονοί μας διέθεταν αυτό το ηθικό ανάστημα, αναρωτιέται κανείς: Άνθρωποι που δηλώνουν Χριστιανοί, και πολύ περισσότερο Αρχιερείς που υποτίθεται ότι κηρύττουν την αγάπη, τη συγχώρεση και τον ανθρωπισμό, πώς είναι δυνατόν να μην σέβονται το πένθος; Πώς είναι δυνατόν να ποδοπατούν την ιερή μνήμη μιας μητέρας για χάρη εκκλησιαστικών σκοπιμοτήτων;

Η σημερινή οργανωμένη πρόκληση στο χωριό του Πανιερώτατου Μητροπολίτη Πάφου κκ Τυχικού

Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, η πρόκληση σήμερα άγγιξε τα όρια του παραλογισμού και της χυδαιότητας. Ενώ γνώριζαν πολύ καλά ότι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Παφου κκ Τυχικός  και ολόκληρη η οικογένεια και οι συγγενείς του θα βρίσκονταν σήμερα στο χωριό για να επισκεφθούν τον τάφο της μητέρας του, επέλεξαν να στήσουν ένα απίστευτο σκηνικό ειρωνείας και εκφοβισμού.

Συγκεκριμένα, ιερέας της Πάφου πήρε βόλτα το «μοιχεπιβάτη» μέσα στο ίδιο το χωριό του Πανιερωτάτου. Αυτή η πράξη αποτελεί την απόλυτη κατάντια και τη μέγιστη ασέβεια. Δεν πρόκειται για σύμπτωση, αλλά για μια ενορχηστρωμένη, εσκεμμένη ενέργεια για να προκαλέσουν, να πικράνουν και να προσβάλουν την οικογένεια την ώρα που θρηνεί και τιμά τον άνθρωπό της.

Η οργή των συγγενών και των οικείων

Οι συγγενείς και οι οικείοι της οικογένειας, που βρέθηκαν στο χωριό για να αποτίσουν φόρο τιμής, έγιναν μάρτυρες αυτής της απροκάλυπτης πρόκλησης. Η αγανάκτηση και η θλίψη τους είναι απερίγραπτη. Άνθρωποι που ήρθαν με μοναδικό σκοπό να ανάψουν ένα κερί και να κλάψουν τον άνθρωπό τους, βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα θέατρο του παραλόγου, μια στημένη επίδειξη ισχύος που προσβάλλει κατάφωρα την ίδια τους την ύπαρξη και τη μνήμη της νεκρής.

Ποδοπάτημα των θεσμών και της ανθρωπιάς

Το να χρησιμοποιούνται ιερά μνημόσυνα ως μοχλός πίεσης, να δίνονται εντολές σε τρίτους να ζητούν καθαιρέσεις την ώρα του πένθους και να στέλνονται εγκάθετοι για «βόλτες» πρόκλησης έξω από τα σπίτια και τους τάφους των συγγενών, δείχνει το μέγεθος του πανικού και της μικροψυχίας εκείνων που κινούν τα νήματα.

Ο κόσμος βλέπει, κρίνει και αντιλαμβάνεται ποιος πραγματικά διακατέχεται από χριστιανικό ήθος. Οι πιστοί, βλέποντας όλα αυτά, έχασαν το σεβασμό προς το πρόσωπο σας και απογοητεύονται και απομακρύνονται μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο · δεν έχετε τίποτα απολύτως από τον Χριστό μέσα σας.

Η μνήμη μιας μάνας μένει αλώβητη από τη μικροψυχία

Η ιερή σχέση μιας μάνας με το παιδί της δεν λυγίζει και δεν σβήνει από καμία διοικητική σκοπιμότητα. Η μνήμη της παραμένει ζωντανή, αγνή και φωτεινή, ψηλότερα από κάθε εκκλησιαστική ίντριγκα και κάθε μικρόψυχη μεθόδευση.

Οι άνθρωποι που έφυγαν δεν έχουν ανάγκη από τις δικές τους σφραγίδες ή άδειες για να αναπαυθούν. Έχουν ανάγκη μόνο από την αληθινή αγάπη, τα δάκρυα των δικών τους ανθρώπων και τις προσευχές της οικογένειάς τους πάνω από τον τάφο. Και αυτή την πνευματική επικοινωνία, καμία επίγεια εξουσία, κανένας «Γιώργος» και καμία στημένη πρόκληση στο χωριό δεν μπορεί να την εμποδίσει ή να τη μολύνει. Η δικαιοσύνη του Θεού και η κρίση των πιστών είναι εκείνες που θα πουν την τελευταία λέξη.

Συγγενής από Λευκωσία 05/06/2026