Όταν το όνομα γίνεται βάρος

 

Όταν το όνομα γίνεται βάρος

— Με αφορμή την προσεχή εορτή του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου που διαφημίζεται, χιλιάδες Γεώργιοι και Γεωργίες τιμούν τον Τροπαιοφόρο και επισημαίνουν την τραγική ειρωνεία ενός σύγχρονου συνονόματου

Από την ομολογία απέναντι στον Διοκλητιανό έως τις συμπροσευχές με κάθε παραθρησκευτική συντροφιά — μια σαρκαστική απολογία προς τον Άγιο Γεώργιο για την κακοποίηση του ονόματός του και την απομάκρυνση από την ακρίβεια της πίστης

Σε λίγες μέρες η Εκκλησία μας τιμά τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο. Τον στρατιώτη της πίστεως, που στάθηκε απέναντι στον Διοκλητιανό με παρρησία, που δεν λύγισε, που δεν διαπραγματεύτηκε, που δεν έκανε «εκπτώσεις» ούτε στο ελάχιστο. Τον άγιο που προτίμησε τα βασανιστήρια και τον θάνατο από το να νοθεύσει την πίστη του.

Και κάπου εδώ αρχίζει η τραγική ειρωνεία.

Διότι την ίδια στιγμή, ένας άλλος Γεώργιος, φέρων το ίδιο όνομα, φαίνεται να επιλέγει την ακριβώς αντίθετη πορεία. Εκεί όπου ο Άγιος αντιστάθηκε, ο σύγχρονος Γεώργιος συναγελάζεται. Εκεί όπου ο Άγιος ομολόγησε, ο σύγχρονος Γεώργιος συμπροσεύχεται. Εκεί όπου ο Άγιος μαρτύρησε, ο σύγχρονος Γεώργιος… κοινωνικοποιείται.

Με ποιους; Με όλους. Με κάθε είδους παραθρησκευτική δοξασία. Διότι, όπως φαίνεται, η «αγάπη» σήμερα χωρά τα πάντα — εκτός από την ακρίβεια της πίστεως.

Και ενώ όλα αυτά θα μπορούσαν να θεωρηθούν απλώς θλιβερά, η ειρωνεία γίνεται ακόμα πιο πικρή όταν βλέπουμε να διώκεται ο, κατά πολλούς, πιο ορθόδοξος ιεράρχης της Κύπρου, ο μητροπολίτης Πάφου Τυχικός. Διότι, φαίνεται, η σταθερότητα στην παράδοση είναι ενοχλητική. Η συνέπεια είναι πρόβλημα. Η ορθοδοξία… υπερβολή.

Εμείς λοιπόν, οι χιλιάδες Γιώργηδες και Γεωργίες, που σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε, βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση. Διότι ενώ εμείς τιμούμε τον Άγιο Γεώργιο, εσύ φαίνεται να τον προσβάλλεις. Ενώ εμείς προσπαθούμε — έστω και ατελώς — να κρατήσουμε την πίστη, εσύ δείχνεις να την αραιώνεις.

Και δεν μένει παρά να θυμηθούμε τα λόγια που αποδίδονται στον Μέγα Αλέξανδρο:

Ή θα αλλάξεις διαγωγή ή θα αλλάξεις όνομα.

Διότι το να φέρεις ένα τόσο αγιασμένο όνομα δεν είναι απλή υπόθεση. Είναι ευθύνη. Είναι βάρος. Είναι μαρτυρία.

Και η τραγική ειρωνεία κορυφώνεται:

Πώς θα εορτάσεις τον Άγιο Γεώργιο;

Πώς θα ψαλεί το «Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς» όταν το ίδιο το όνομα φαίνεται να βαραίνει τόσο πολύ;

Ντροπή να φέρεις ένα τόσο αγιασμένο όνομα και να αποδεικνύεσαι τόσο ανάξιος του.

Υπογεγραμμένο,

Χιλιάδες Γεώργιοι και Γεωργίες.