Καταλύθηκε το συνοδικό σύστημα στην Εκκλησία της Κύπρου; Νέα εποχή… παπικού τύπου

Καταλύθηκε το συνοδικό σύστημα στην Εκκλησία της Κύπρου; Νέα εποχή… παπικού τύπου

Ιστορικές στιγμές φαίνεται πως ζει η Εκκλησία της Κύπρου. Σύμφωνα με τα τελευταία «εκκλησιαστικά ήθη», το συνοδικό σύστημα — αυτό το παλαιό, ξεπερασμένο μοντέλο που κρατά μόλις… δύο χιλιάδες χρόνια από τα αποστολικά χρόνια — φαίνεται πως περνά στο περιθώριο.

Για πρώτη φορά, μετά από δύο χιλιετίες εκκλησιαστικής πορείας, φαίνεται πως ανακαλύφθηκε μια νέα μορφή διοίκησης. Πιο σύγχρονη, πιο αποτελεσματική, πιο… συγκεντρωτική. Μια μορφή διοίκησης που θυμίζει έντονα το παπικό σύστημα: ένας αποφασίζει και οι υπόλοιποι απλώς συμφωνούν. Ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, επικροτούν με ευλάβεια.

Το συνοδικό σύστημα, που κάποτε σήμαινε διάλογο, συναπόφαση και πνευματική ευθύνη όλων των επισκόπων, φαίνεται πλέον να έχει μετατραπεί σε διαδικασία επικύρωσης. Πρώτα αποφασίζεται το αποτέλεσμα και μετά συγκαλείτε η σύνοδος για να το εγκρίνει. Ένα είδος εκκλησιαστικής «τυπικής διαδικασίας», για να υπάρχει και η απαραίτητη νομιμοποίηση.

Σύμφωνα με όσα ψιθυρίζονται, η νέα μέθοδος λειτουργεί απλά και αποτελεσματικά:

Πρώτα οι συζητήσεις πίσω από κλειστές πόρτες.

Μετά οι διαβεβαιώσεις.

Έπειτα οι υποσχέσεις.

Και αν χρειαστεί… και οι πιέσεις.

Αφού εξασφαλιστεί η πλειοψηφία, τότε συγκαλείτε η σύνοδος με συνοπτικές διαδικασίες. Η απόφαση, φυσικά, περνά. Και έτσι διατηρείται η εντύπωση ότι η σύνοδος λειτουργεί κανονικά.

Στο μεταξύ, λέγεται πως η επικοινωνιακή υποστήριξη λειτουργεί άψογα. Εφημερίδες, τηλεοράσεις και διάφορα μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν τις εξελίξεις ως αναγκαίες, σοφές και ιστορικές. Άλλωστε, όταν η εικόνα είναι καλή, όλα μοιάζουν πιο εύκολα.

Και κάπου εδώ γεννιέται το ερώτημα:

Γιατί να μην ειπωθεί ξεκάθαρα;

Γιατί να μην ανακοινωθεί επισήμως ότι πλέον εφαρμόζεται ένα πιο συγκεντρωτικό μοντέλο διοίκησης; Θα ήταν ίσως πιο ειλικρινές. Πιο καθαρό. Πιο τίμιο απέναντι στους πιστούς.

Αντί αυτού, διατηρείται η εικόνα του συνοδικού συστήματος, ενώ — σύμφωνα με τους επικριτές — η ουσία έχει αλλάξει. Οι αποφάσεις φαίνεται να λαμβάνονται αλλού και απλώς να επικυρώνονται.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, στους ιερείς, στους μοναχούς και στους λαϊκούς υπενθυμίζεται ότι πρέπει να κάνουν υπακοή. Να μη μιλούν. Να μη σχολιάζουν. Να αποδέχονται.

Γιατί;

Διότι έτσι λειτουργεί η… λεγόμενη σύνοδος.

Και έτσι, η Εκκλησία της Κύπρου φαίνεται να εισέρχεται σε μια νέα εποχή. Μια εποχή όπου η συνοδικότητα παραμένει ως τίτλος, αλλά η πράξη θυμίζει άλλες εποχές και άλλα συστήματα.

Και μέσα σε αυτό το κλίμα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θυμούνται τα λόγια του Ευαγγελίου:

«Ουαί υμίν γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί…»

Λόγια που, όπως φαίνεται, παραμένουν διαχρονικά.

Και — ίσως — πιο επίκαιρα από ποτέ.

Κυπριακέ Λαέ και Απανταχού Ορθόδοξοι αύριο στην Πλατεία του Δημαρχείου η ώρα 3 και 30 να δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα στην Ιερά Σύνοδο του Αυτοκέφαλου της Εκκλησίας της Κύπρου και του Μακαριώτατου Αρχ. Γεώργιου πώς ο Πιστός Λαός της Πάφου και όλης της Κύπρου δεν θα φραγκέψει ότι και να γίνει)

Ο Λαός της Πάφου θα αγωνίζεται μέχρι να επιστρέψει ο κανονικός και νόμιμος Μητροπολίτης Πάφου κ.κ Τυχικός πίσω στον θρόνο του και δεν πρόκειται να αποδεχθεί βαλτό Μοιχεπιβάτη Πάφου,π.χ είτε Αρχιγραμματέα Αρχιεπισκοπής, Αρχιμανδρίτη από Κύκκο, Πρωτοσύγκελο Πάφου, Καρπασίας, Μεσαορίας η άλλους)