῾Ο ῞Οσιος ̉Ακάκιος ὁ Καυσοκαλυβίτης (12 ̉Απριλίου)

῾Ο ῞Οσιος ̉Ακάκιος ὁ Καυσοκαλυβίτης

(12 ̉Απριλίου) 

 ῾Ο ὅσιος Ἀκάκιος γεννήθηκε στὰ 1630 στὸ χωριὸ Γόλιτζα (σημερινὸ Ἅγιος Ἀκάκιος) τῆς Καρδίτσας ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς. Τὸ κοσμικὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου ἦταν Ἀναστάσιος. Στὰ 23 του χρόνια ποθῶντας τὴ μοναχικὴ ζωῆ ἔρχεται στὴν Ἱερὰ Μονὴ ἁγίας Τριά­δος Σουρβιᾶς ὅπου καί μόνασε. 

   Ἀργότερα, ἀναζητῶντας περισσότερο τὴν ἡσυχα­στικὴ ζωή, ἀναχωρεῖ γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Κατόπιν περιπλανήσεων σὲ ἡσυχαστήρια τῆς Καψάλας καὶ τῶν Ἱερῶν Μονῶν Γρηγορίου καὶ Διονυσίου, κατέλη­ξε στὰ Καυσοκαλύβια, ἀρχικὰ στὴν περιοχὴ τῆς Μεταμορφώσεως στὰ 1660 καὶ ἀργότερα στὰ 1680 στὴν περιοχὴ τῆς σημερινῆς Σκήτης.

   Κάτω ἀπὸ ἀντίξοες καιρικὲς συνθῆκες, μὲ μεγάλες δυσκολίες διαβιώσεως καὶ μὲ ὑπερβολικὴ ἄσκηση, εἵλκυσε τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, ποὺ τὸν ἀντάμειψε μὲ πολλὲς ἀρετὲς καὶ χαρίσματα, ὅπως ἡ διορατικότη­τα.

   Μὲ τὸν καιρό, ἀρκετοὶ ἀσκητὲς μοναχοί τόν ἔκανα γεροντά τους. Ἕνα θαῦμα ποὺ ἔκανε ὁ ὅσιος (ἔβγαλε ἁγίασμα στὴν ἄνυδρη γῆ τῶν Καυσοκαλυβίων), ἔδω­σε νέα ὤθηση στὴν ἀκμὴ τῆς Σκήτης, ποὺ ἀφιερώθη­κε στὴν Ἁγία Τριάδα.

Ὁ ὅσιος Ἀκάκιος, πλήρης ἡμερῶν παρέδωσε τὴν ἁγί­α του ψυχὴ στὸν Κύριο, ποὺ τόσο πολὺ πόθησε ἀπὸ μικρὸ παιδί, σὲ ἡλικία 100 ἐτῶν, τὴν Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων στὶς 12 Ἀπριλίου 1730. Τήν ἡμερομηνία αὐτή τιμᾶται ἡ μνήμη του

Παρακλητικὸς Κανὼν

εἰς τὸν ῞Οσιον ̉Ακάκιον τόν Καυσοκαλυβίτην

τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου 

Εὐλογήσαντος τοῦ ῾Ιερέως ἀναγιγνώσκεται ὁ Ψαλ­μὸς ρμβ´ (142ος) Κύριε εἰσάκουσον… καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ Χορὸς σὲ  Ἦχον δʹ λέγει τὸ: Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου (τετράκις).

Εἴτα τὰ ἑξῆς Ἦχος δʹ. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν...

Τὸν Θεοδόξαστον, ὑμνήσωμεν πάντες, τῶν μοναζόντων οἱ χοροὶ καὶ προσπέσωμεν, ἐν κατανύ­ξει κράζοντες ἐκ μέσης ψυχῆς, ῥῦσαι τοὺς ἱκέτας σου,  ̉Ακάκιε τρισμάκαρ, πάσης πε­ρι­στάσεως καὶ ἐκ νό­σων ποικίλων, καὶ τὸν Χρι­στὸν εὐμένισον ταχύ, σὲ γὰρ προστάτην ἀκοί­μητον ἔ­χομεν.

Δόξα Πατρὶ...  ̉Απολυτίκιον ῏Ηχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης...

Καυσοκαλυβίων τὸ κλέος καὶ τοῦ ῎Αθωνος στέφανος,* τῶν ῾Οσίων Πατέρων μιμητὴν καὶ ὁμότροπον,*  ̉Ακάκιον τιμήσωμεν πιστοὶ,* τὸν μέ­γα τοῦ Σωτῆρος ἀθλητήν,* τὸν παρέχοντα ἰά­σεις παντοδαπᾶς,* τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι˙* δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ,* δόξα τῷ σὲ στε­φανώσαντι,* δόξα τῷ παρέχοντι ἡμῖν λιταῖς  σου τὰ κρείττονα.

Καὶ νῦν…  Θεοτόκιον.

Οὐ σιωπήσωμεν ποτὲ Θεοτόκε, τὰς δυναστεί­ας σου λαλεῖν οἱ  ἀνάξιοι. Εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐ­στα­σο πρε­σβεύουσα, τὶς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ το­σού­των κινδύ­νων; Τὶς δὲ διεφύλαξεν ἔως νῦν ἐ­λευθέ­ρους; Οὐκ ἀ­ποστῶμεν, Δέσποινα ἐκ σοῦ˙ σοὺς  γὰρ δούλους  σώ­ζεις ἀεὶ, ἐκ  πα­ντοίων δει­νῶν.

῾Ο Νʹ (50ος) Ψαλμὸς καὶ ἀρχόμεθα τοῦ Κανόνος^[1].

ᾨδὴ α´. ῾Υγράν διοδεύσας...

Προσπίπτομεν πάντες δεητικῶς, πρὸς σε, Θεο­φόρε, καὶ αἰτοῦμεν σὴν ἀρωγήν, ἣν τάχος,  ̉Ακάκιε, παράσχου, ἡμῖν τοῖς ἀναξίοις ἱκέταις σου.

Χαρὰν τὴν οὐράνιον, Θαυμαστέ, παράσχου ἱ­κέταις, σοῦ δεόμεθα ταπεινῶς, καὶ διὰ λιτῶν σου πρὸς τὸν Πλάστην, εἰρήνην παράσχου, ἡ­μῖν,  ̉Ακάκιε ἔνδοξε.

Σωμάτων,  ̉Ακάκιε, ἰατρόν, ἀνέδειξε Κτίστης καὶ τῶν πάντων Δημιουργός, διὸ σοι προ­στρέχουσι τὰ πλήθη, καὶ ἐξαιτοῦσι ὑγείαν, ῾Οσί­αθλε.

Θεοτοκίον.

Παρθένε προσπίπτω δεητικῶς, καὶ χείρας μου αἴρω, ἐξαιτούμενος ἀρωγήν, ἣν τάχος πα­ράσχου σῷ ἱκέτῃ, ἵνα ῥυσθῶ τοῦ πυρὸς, Θεοδό­ξαστε.

ᾨδὴ γ´. Οὐρανίας ἁψῖδος…

̉Ορθοδόξων ἐδείχθης, φρουρὸς ὁ ἀκοίμητος, καὶ τῶν μοναζόντων τὸ κλέος ὡς καὶ τὸ πρό­τυπον, τῶν δὲ νοσοῦντων ἀεὶ, σὺ ἰατρὸς ἀνεδεί­χθης, καὶ χη­ρῶν ὑ­πέρμαχος, μάκαρ  ̉Α­κάκιε.

 ̉Ανεργίαν διώκει ταῑς σαῖς λιταῖς, ῞Αγιε, ὁ τῶν οὐ­ρανῶν Κυβερνήτης, διὸ σοι ἅπαντες, γο­νυκλι­νῶς, θαυμαστέ, τὰς χείρας αἴρομεν πόθῳ, καὶ αἰτούμεθα πίστει, τὴν μεσιτείαν σου. 

̉Εκ τροχαίου, Θεόφρων, σὺ διαφύλαξον, πά­ντας τοὺς προστρέχοντας πόθῳ, πρὸ τῆς εἰ­κό­νος Σου, καὶ  ἐξαιτοῦντας θερμῶς,  τὴν  σὴν  βοήθει­αν  πί­στει, καὶ Χριστὸν δοξάζοντας, μά­καρ  ̉Ακάκιε. 

Θεοτοκίον.

῎Ω Πανάχραντε κόρη, χριστιανῶν καύχημα, καὶ τῶν ὀρθοδόξων τὸ κλέος, σὺ μὲ προστά­τευσον, ἐκ τῶν βελῶν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ ἐκ δολίων ἀνθρώπων, καὶ παθῶν, Πανάμωμε, ψυχῆς ἁ­πάλλαξον.

Διάσωσον, ἐκ πάσης βλάβης ἱκέτας σου, ἀθλο­φό­ρε, ὅτι πάντες πρὸς σὲ ἀεὶ, πιστῶς κατά­φεύγο­μεν, τὸν μέ­γαν ὁπλίτην καὶ στεφηφό­ρον.

̉Επίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ, πανύμνητε Θεοτόκε, ἐ­πὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν, καὶ ἴα­σαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

Εἶτα Δέησις ὑπὸ τοῦ ῾Ιερέως καὶ τὸ Κάθισμα  Ἦχος βʹ. Πρεσβεία θερμὴ...

Πρεσβείαν τὴν σὴν, αἰτοῦμεν οἱ ἀνάξιοι˙ διὸ τῶν πιστῶν, τὰ πλήθη σοι προσφεύγουσι, καὶ θερ­μῶς βοῶσι σε,  ̉Ακάκιε, σκέπασον ἅπα­ντας, καὶ ἐκ τροχαίων φύλαττε ἡμᾶς, τοὺς σοι θερμῶς ἀεὶ κατα­φεύγοντας.

ᾨδὴ δ´. Εἰσακήκοα Κύριε...

῾Αποδίωξον τάχειον, τῇ σῇ μεσιτείᾳ πάτερ  ̉Α­κάκιε, τῆς σαρκὸς μου τὰ σκιρτήματα, καὶ τῶν ἁμαρτάδων μου τὴν ζόφωσιν.

Τοὺς ἰοὺς ἐξαφάνισον, καὶ τοὺς ̉ Ορθοδόξους ταχὺ προστάτευσον,  ̉Ακάκιε,  σοῦ δεόμεθα, ταῖς πρὸς τὸν Οἰκτίρμονα, ἐντεύξεσιν.

Τέκνα τάχος σὺ δώρησον, τοῖς ποθοῦσι, θαυ­μα­τουργὲ  ̉Ακάκιε, καὶ παράσχου ῥώσιν ἅ­πασι, τοῖς σοι πόθῳ καὶ πίστει προστρέχουσι.

Θεοτοκίον.

̉Εκ τροχαίου προστάτευσον, τὸν ἱκέτην, Δέ­σποι­να Θεονύμφευτε, καὶ τοὺς εἰς Σὲ κατά­φεύγο­ντας, ὑγιείαν δίδου, Παναμώμητε. 

ᾨδὴ ε´. Φώτισον ἡμᾶς.

Δίδου τοῖς πιστοῖς* ὑγιείαν, ἀκατάβλητε,* καὶ τῶν νοσοῦντων γενοῦ θεραπευτής,* ὁσίων κλέος* καὶ τῶν πιστῶν καταφύγιον. 

Νεύσεις ἱερᾶς* σὺ παράσχου μοι, πανένδοξε,* καὶ τὴν καρδίαν μου πλήρωσον χαρᾶς,* ἵνα δοξά­ζω* Χριστὸν τὸν ποιητὴν τοῦ σύμπαντος.

Νόσων ἰατρὸς* ἀνεδείχθης, Θαυματόβρυτε,* διὸ σοι πάντες προσφεύγομεν θερμῶς* καὶ ἐ­ξαι­τοῦμεν παρασχεῖν ὑγείαν, ἔνδοξε.

Θεοτοκίον.

Πάντας τοὺς πιστοὺς* ἐντρυφήσαι καταξίω­σον* ἐν ταῖς Γραφαῖς, Θεοτόκε Μαριάμ,* καὶ βιώσαι τοῖς Χριστοῦ λόγοις καὶ προστάγμασι.  

ᾨδὴ στ´. Τὴν δέησιν ἐκχεῶ...

Θανάτου, τοῦ αἰφνιδίου ῥῦσαί με* καὶ ἐκ πασῶν τῶν συμφορῶν, θεοφόρε·* σὺ καταφυγὴ ἡμῶν τῶν ἀλγούντων* ὡς καὶ λιμὴν ἀνεδείχθης ἀκύ­μαντος*, σοῦ δέομαι, θαυματουργέ, ἐκ παντοίας ἀνάγκης με λύτρωσαι.

̒Ως τεῖχος, καταφυγῆς καλοῦμέν σε,* Ὀρθοδό­ξων οἱ χοροὶ θεοφόρε,* καὶ ἰατρὸν ἐν τοῖς νό­σοις παμμάκαρ,* σὲ ὀνομάζομεν Ὅσιε πάντιμε,* δεόμεθά  σου  ἀγαθέ,*  ἐκ παθῶν   καὶ  κινδύνων διάσωσον.

̉Απαύστως σὲ ἀνυμνῶ, πανένδοξε,* καὶ δοξά­ζω μετὰ πόθου ὁ τάλας* καὶ σοι προσπίπτω δεό­με­νος, πίστει* ἐκ τῆς καρδίας μου τάχος ἐξάγα­γε* τὴν οἴη­σιν τὴν μισεράν* ἥν, θεόφρον, ὁ Πλά­στης βδελύσσε­ται. 

Θεοτοκίον.

Παρθένε πρὸς σὲ προσφεύγομεν πάντες* καὶ θερ­μῶς Σὲ ἱκετεύομεν πίστει* τὸν σὸν Υἱὸν* ἐξευμένι­σον, κόρη,* ἵνα ῥυσθῶμεν κινδύνων καὶ θλί­ψεων* ὡς καὶ ἐκ τῶν διαπλοκῶν* ἃς ὁ ὄφις ἐκφαίνει, Πανύμνη­τε.

Διάσωσον* ἐκ πάσης βλάβης ἱκέτας σου, ἀθλο­φό­ρε,* ὅτι πάντες πρὸς σὲ ἀεὶ* πιστῶς κατά­φεύγο­μεν,* τὸν μέ­γαν ὁπλίτην καὶ στεφηφό­ρον.

῎Αχραντε,* ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύ­τως* ἐπ̉ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα* δυ­σώ­πησον,* ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.

Αἴτησις καὶ τὸ Κοντάκιον. Ἦχος β΄. Προστασία.

 ̉Αντιλήπτωρ τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντος* καὶ ἡμῶν τῶν πιστῶν σὺ φρουρὸς ὁ ἀκοίμη­τος* μὴ παρίδης Χριστιανῶν δεήσεων φωνάς,* ἀλλὰ σπεῦσον σὺ, θαυματουργέ,* εἰς τὴν βοή­θειαν ἡμῶν* τῶν θερμῶς ἐκβοῶντων σοι,* τάχυ­νον εἰς πρεσβείαν* καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν,* ὡς ἀντιλήπτωρ τῶν πιστῶν,*  ̉Ακάκιε θαυματόβρυ­τε.

Καὶ εὐθὺς τὸ Προκείμενον Ἦχος δʹ.

Τίμιος ἐναντίον Κυρίου, ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου Αὐτοῦ. (δίς)

Στίχος: Τὶ ἀνταποδώσωμεν τῷ Κυρίῳ περὶ πά­ντων ὧν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν;

Τίμιος ἐναντίον Κυρίου, ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου Αὐτοῦ. 

῾Ο ῾Ιερεύς: Καὶ ὑπὲρ τοῦ καταξιωθῆναι ἡμᾶς …

῾Ο Χορός: Κύριε ἐλέησον (τρίς)

῾Ο ῾Ιερεύς:  ̉Εκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν ἁγίου Εὐαγγελί­ου...

῾Ο Χορός: Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἔστη ὁ Ἰησοῦς ἐπὶ τόπου πεδινοῦ, καὶ ὄχλος μαθητῶν Αὐτοῦ, καὶ πλῆ­θος πολὺς τοῦ λαοῦ ἀπὸ πάσης Ἰουδαίας καὶ Ἱε­ρουσαλὴμ καὶ τῆς παραλίου Τύρου καὶ Σιδῶνος, οἱ ἦλθον ἀκοῦσαι Αὐτοῦ καὶ ἰαθῆναι ἀπὸ τῶν νόσων αὐτῶν, καὶ οἱ ὀχλούμενοι ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, καὶ ἐθεραπεύοντο˙ καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἄπτεσθαι  Αὐτοῦ, ὅτι δύναμις παρ̉ Αὐτοῦ ἐξήρχετο καὶ ἰᾶτο πάντας. Καὶ Αὐτὸς ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς Αὐτοῦ εἰς τοὺς μαθητὰς Αὐτοῦ, ἔλεγε: Μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ˙ μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν ὅ­τι χορτασθήσεσθε˙ μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν, ὅ­τι γελάσετε˙ μακάριοί ἐστε, ὅταν μισήσωσιν ὑ­μᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καὶ ὀνειδίσωσι καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πο­νηρὸν ἕνεκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Χαίρετε ἐν ἐκείνη τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε˙ ἰδοῦ γὰρ ὁ μι­σθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ.

῾Ο Χορός: Δόξα Σοι Κύριε, δόξα Σοι.

Δόξα Πατρί καί…

Ταῖς τοῦ σοῦ Ὁσίου* πρεσβείαις, Ἐλεῆμον,* ἑ­ξά­λειψον τὰ πλήθη* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καί νῦν καί…

Ταῖς τῆς Θεοτόκου* πρεσβείαις, Ἐλεῆμον,* ἑξά­λειψον τὰ πλήθη,* τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Στίχος: Ἐλεῆμον, ἐλέησον μέ ὁ Θεός κατά…

Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.

Μὴ ἐγκαταλείπῃς με,* σὺ τοῦ Χριστοῦ στρα­τιώ­τα,*  ̉Ακάκιε Ὅσιε,* ἀλλὰ δέξαι δέησιν τοῦ ἱκέτου σου,* θλῖψις γὰρ ἔχει με,* φέρειν οὐ δύναμαι,* ἀρχεκάκου τὰ τοξεύματα,* σκέπην οὐκέκτημαι,* οὐδὲ καταφύγιον ῞Αγιε, πάντοθεν πολεμούμενος* καὶ παραμυθίαν οὐκ ἔχω πλὴν σου,* κλέος τῶν  ̉Αγγέλων* καὶ δόξα  ̉Ορθοδό­ξων, θαυμαστέ,* μὴ μοῦ παρίδῃς τὴν δέησιν, τὸ συμφέρον ποίησον.

Ὁ Ἱερεύς: Σῶσον ὁ Θεός τόν λαόν σου…

ᾨδὴ ζ´. Οἱ ἐκ τῆς ̉ Ιουδαίας...

̉Εκ δεινῶν καὶ κινδύνων* καὶ ἀνάγκης καὶ θλίψεως ἐλευθέρωσον* ἡμᾶς, πνευματοφόρε,*  τοὺς πίστει ἐξαιτοῦντας* καὶ ἐν πόθῳ κραυγά­ζοντας˙* ῾Ο τῶν Πατέρων ἡμῶν,* Θεὸς εὐλογη­τὸς εἶ.

̉Επηρείας παντοίας* καὶ δεινῶν ἀῤῥωστείας ῥῦσαι,  ̉Ακάκιε,* τοὺς πόθῳ τε καὶ πίστει,* προστρέχοντάς σοι, Πάτερ,* καὶ θερμῶς ἀνα­κράζοντας˙* ῾Ο τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεὸς εὐλο­γη­τὸς εἶ.

̉Εργατῶν τοῦ Κυρίου* ἀνεδείχθης προστάτης καὶ φύλαξ, ἔνθεε,* καὶ τούτοις σὺ παρέχεις* ὑ­γείαν καὶ σοφίαν,* ἵνα πᾶσι κηρύττουσι* τὰ με­γαλεία Χριστοῦ,* ̉Ακάκιε φωσφόρε. 

Θεοτοκίον.

Θεοτόκε Παρθένε,* σοι προσπίπτομεν πάντες θερμῶς δεόμενοι* παράσχου σοῦ ἱκέταις* θάῤ­ῥος ὁμολογίας* ὡς καὶ πί­στιν ἀκλόνητον,* ἵ­να δοξά­ζωμεν Σέ* τὸ εὔχος τῶν ̉Αγγέλων.

ᾨδὴ η´. Τὸν Βασιλέα...

Τὰς ἐπιθέσεις* τοῦ ἀοράτου βελίαρ,* φυγαδεύ­εις πρεσβείαις σου, μάκαρ,* καὶ τοὺς ἐν ἀνά­γκαις, κουφίζεις θεοφόρε.

 ̉Αδυναμίας τῶν μαθητῶν ταῖς λιταῖς σου* θε­ραπεύει ὁ Πλάστης ταχέως* καὶ εἰς τοὺς γο­νέας* χαράν,  ̉Ακάκιε, παρέχει.

Τὴν νεολαίαν* ἐξ ἐθισμῶν καὶ τῆς πλά­νης* δια­φύλαττε πάντες αἰτοῦμεν* καὶ ὁδήγησέ την* εἰς  τὰς αὐλὰς τοῦ Κτίστου.

Θεοτοκίον.

̉Εκ τῶν ἀνθρώπων* τὴν ἀνασφάλειαν τάχος* φυγαδεύεις, Παρθένε Μαρία,* καὶ πιστῶν καρδίας* πληρεῖς μετ̉  εὐφροσύνης.

ᾨδὴ θ´. Κυρίως Θεοτόκον...

Νοσούντων καὶ πλεόντων* καὶ τῶν ἐν κινδύ­νοις* φρουρὸς ἐδείχθης ἀκοίμητος, ῞Ο­σιε,* καὶ τῶν στενόντων ἐκ πόνων* τὸ παραμύ­θιον.

῾Ημᾶς ὁδοιποροῦντας* μὴ ἐγκαταλείπεις* ἀλ­λά παράσχου,  ̉Ακάκιε,* σὴν ἀρωγὴν* καὶ ἐκ χειρῶν τοῦ Βελίαρ* τάχος διάσωσον.

Θεοτοκίον.

Ψυχὰς κεκοιμημένων* μὴ ἐγκαταλείπεις* ἀλ­λά Υἱὸν Σου, εὐμένησον,* Μῆτερ Θεοῦ,* καὶ ἐκ πυρός τοῦ ἀσβέστου* ταῦτας διάσωσον. 

Καὶ εὐθύς τὰ παρόντα Μεγαλυνάρια.

῎Αξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς* μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον,* τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώ­μη­τον* καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.* Τὴν τιμιω­τέ­ραν τῶν Χε­ρουβεὶμ* καὶ ἐνδοξο τέραν ἀσυγκρί­τως τῶν Σε­ρα­φείμ,*  τὴν  ἀδιαφθόρως  Θεὸν Λό­γον τε­κοῦ­σαν,* τὴν ὄ­ντως Θεοτόκον σὲ μεγαλύ­νομεν.

Ψάλλουσι πανδήμως σεμνοπρεπῶς,* μοναζό­ντων τάξεις,*  ̉Ορθοδόξων τε οἱ χοροί,* θε­σπεσίους ὕμνους,*  ̉Ακάκιε θεόφρον,* καὶ δοξο­λογοῦσι Χριστόν, τὸν σε δοξάσαντα.

Καυσοκαλυβίων τὸν οἰκιστὴν* καὶ τῶν ἐν τῷ ῎Αθω* μοναζόντων ὑπογραμμὸν,* χηρῶν τὸν προστάτην* καὶ ὀρφανῶν τροφέα,* Ακάκιον ἀ­παύστως* πιστοὶ ὑμνήσωμεν.

Δεῦτε εὐφημήσωμεν οἱ πιστοὶ* τῶν ῾Οσίων κλέ­ος* καὶ νοσοῦντων τὸν ἰατρόν,* πλεόντων προ­στάτην* καὶ πάντων ὁδοδείκτην,*  ̉Ακάκιον τὸν θεῖον,* καὶ Θεοδόξαστον.

Νέος στρατιώτης τοῦ  ̉Ιησοῦ,*  ̉Ακάκιε, ἐδεί­χθης* ἐν τῷ ῎Αθωνι τῷ σεπτῷ* ἔνθα ἡγιά­σθῃς* διὰ  πολλῶν  ἀγώνων* καὶ  ἔλαβες  στεφάνους,* παρὰ τοῦ Κτίσαντος.

Τὴν ῾Ελλάδα φύλαττε ταπεινῶς,*  ̉Ακάκιε μά­καρ,* σοῦ δεόμεθα οἱ πιστοὶ* καὶ ἐκ τῶν κυ­κλοῦντων* αὐτὴν ἐχθρῶν, θεόφρον,* διάσωσον λιταῖς σου* ταῖς πρὸς τὸν ῞Υψιστον.

Δεῦτε ἀσπασόμεθα εὐλαβῶς* θήκην τῶν λει­ψάνων,*  ̉Ακακίου τοῦ θαυμαστοῦ,* ἃ τοῖς αἰ­τοῦσι* μετάνοιαν καὶ πίστιν* ὑγείαν καὶ εἰρή­νην* ταχὺ παρέχουσι.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, ̉Αποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ ῞Αγιοι Πά­ντες, μετὰ τῆς Θεοτόκου ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.

῾Ο Χορός: ῞Αγιος ὁ Θεός,… (τρίς). Παναγία Τρι­άς,… Κύριε, ἐ­λέησον (τρίς). καὶ… Πάτερ ἡμῶν… ῾Ο ῾Ιερεύς: ῞Οτι σοῦ ἐστιν… Ὁ Χορός: ̉Α­μήν. 

Εἶτα τὸ  ̉Απολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου…

Καυσοκαλυβίων τὸ κλέος καὶ τοῦ ῎Αθωνος στέφανος* τῶν ῾Οσίων Πατέρων μιμητὴν καὶ ὁμότροπον,*  ̉Ακάκιον, τιμήσωμεν πιστοὶ* τὸν μέ­γα τοῦ Σωτῆρος ἀθλητήν,* τὸν παρέχοντα ἰά­σεις παντοδαπᾶς* τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι˙* δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ,* δόξα τῷ σὲ στε­φανώσαντι,* δόξα τῷ παρέχοντι ἡμῖν λιταῖς σου τὰ κρείττονα.

῾Ο ῾Ιερεύς: Δέησις καὶ ποιεῖ μικρὰν ἀπόλυσιν.῾Ο Χορός: Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ … Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ … Κύριε, ἐλέησον (τρίς) Πάτερ, ἅγιε εὐλόγησον.

Τῶν  πιστῶν  ἀσπαζομένων  τὰς εἰκόνας  ψάλ­λομεν:

῞Οτε ἐκ τοῦ ξύλου... ῏Ηχος βʹ.

Δέχου παρακλήσεις μοναστῶν,* δέχου τῶν πι­στῶν ἱκεσίας,*  ̉Ακάκιε θαυμαστέ,* ἄλλον γὰρ οὐκ ἔ­χομεν* πρὸς τὸν Θεὸν πρεσβευτήν,* οἱ παθῶν ἐμπι­μπλάμενοι* ἀόκνως φωσφόρε,* σὲ ἐπικαλούμε­θα καὶ ἱκετεύομεν˙* δίδου  ̉Ορθοδό­ξοις ὑγιείαν* καὶ τοὺς σοι προσφεύγοντας πί­στει* ῥῦσαι ἐκ ποικί­λων ὄ­γκων, Θεοδόξαστε.  

῏Ηχος πλ. δʹ.

Δέσποινα, πρόσδεξαι* τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου* καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς* ἀπὸ πάσης ἀνά­γκης καὶ θλίψεως.

῏Ηχος βʹ.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου* εἰς σὲ ἀνατίθημι,* Μῆ­τερ τοῦ Θεοῦ,* φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.

῾Ο ῾Ιερεύς ἤ ὁ Προεστώς.

Δι̉ εὐχῶν τῶν ῾Αγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε  ̉Ιησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς.      ̉Αμήν.

---

[1] Εἰς τὰ δύο πρῶτα τροπάρια ἑκάστης ᾠδῆς λέγομεν: ῞Οσιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν, εἰς δὲ τὰ δύο τελευ­ταῖα: Δό­ξα Πα­τρὶ…, Καὶ νῦν….