Ποιος είναι ο
«Σιδηρούς θόλος» της Κύπρου ενώπιον του Θεού;
Φταίει το ιδιότυπο καθεστώς
που επιβλήθηκε μετά την Τουρκική εισβολή και η παραμονή των Βρετανών στο έδαφός
της ή κάτι άλλο;
Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη
…………………………………….
Μετά τις υψηλής διανόησης
γεωπολιτικές αναλύσεις για τα τύμπανα του πολέμου που συγκλονίζουν τη Μαρτυρική
Μεγαλόνησο, (πόσο μας συγκινεί σήμερα η φιλοπατρία του Ευαγόρα Παλληκαρίδη και
των άλλων εθνομαρτύρων της Κύπρου), ας σκεφτούμε και την διάσταση που δεν
«πουλάει» στα κυρίαρχα ΜΜΕ, τη διάσταση της πίστεως.
Για τις αμαρτίες μας λοιπόν,
μας δοκιμάζει ο Κύριος.
Μα ήμασταν το ίδιο αμαρτωλοί
και το 2025 και το 2024… μπορεί να σκεφτεί κανείς. Τι άλλαξε;
Αυτό που άλλαξε είναι η
αυθαιρεσία κάποιων Επισκόπων στην Κύπρο.
Άλλαξε και η σιωπή (άρα
συνενοχή) των Επισκόπων που δεν ενορχηστρώνουν την αυθαιρεσία και την αδικία αλλά
σιωπούν.
Όσα έχουν διαδραματισθεί στο
νησί μέσα στο 2025 συνιστούν ανεπανάληπτη αυθαιρεσία και καταπάτηση κάθε
έννοιας κανονικού δικαίου.
Κατά συνέπεια μας δοκιμάζει ο
Θεός με παιδαγωγικά μέσα.
Επιτρέπει όσα το μέγεθος της
αποστασίας μας απαιτούν, για να συνέλθουμε.
Και αν δεν συνέρχεται ο
κλήρος, συνέρχεται ο λαός. Γίνεται κρίσιμη μάζα κατά τόπους και ασκεί πίεση
στον παπά της ενορίας, δεν σιωπά, δεν κάνει ζάπινγκ, δεν σκρολάρει στα social
media… Αντιδρά!
Γίνεται το Iron Dome της
Κύπρου ενώπιον του Θεού.
Η Αγιοπαράδοτη, Θεοπαράδοτη
και Ιεροκανονική Αποτείχιση κλήρου και λαού από τους οικουμενιστές Επισκόπους
είναι ο Ουράνιος Θόλος της αεράμυνας της Κύπρου ενώπιον του Θεού.
Όταν οι βόμβες και τα πολεμικά
drones, χτυπούν την πόρτα μας, όταν η απειλή της ζωής έρχεται στο προσκήνιο,
αποκαλύπτεται το μέγεθος της υποκρισίας των εκκλησιαστικών ταγών που δήθεν
συμπροσεύχονται για την ειρήνη. Αποκαλύπτεται πως η συνεργασία μετά των
αιρετικών, των σχισματικών και των αλλοθρήσκων για την ειρήνη, είναι μια άθλια
πρόφαση για την εμπέδωση της παναίρεσης του Οικουμενισμού.
Η μηδενικής
αποτελεσματικότητας και ισχύος αντικανονική και ανεπίτρεπτη «συμπροσευχή» με
αιρετικούς, σχισματικούς και αλλόθρησκους, καθιστά και την προσευχή των
ορθοδόξων απαράδεκτη από τον Θεό.
Πόσο μάλλον οι συμπροσευχές
και οι θεολογικοί διάλογοι για μια ενότητα δίχως δογματική ένωση, δίχως
μετάνοια και επιστροφή στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.
Τόσα ξέρω, τόσα λέω…
Να με συμπαθάτε αδερφοί…
Καλή Μετάνοια!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου