Νίκησαν! Πῶς;

 

Νίκησαν! Πῶς;

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ὅσο καὶ νὰ προσπαθήσουμε, καλοί μου φίλοι, νὰ δοῦμε μὲ τὴ λογική, τὸ πῶς νίκησαν οἱ ἀγωνιστὲς ἐκεῖνοι τοῦ ’21, τίποτα δὲν θὰ κατορθώσουμε. Γιατί ὁ ἀγώνας τους εἶναι σαφῶς πάνω ἀπ’ τὴ λογική, εἶναι πέραν ἀπ’ τὰ δεδομένα της. Ἔχει ἀλλοῦ τὶς ρίζες της. Ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε, πρόκειται γιὰ μία ἐπανάσταση μοναδική, ναὶ μοναδική, στὰ πανανθρώπινα χρονικά!

Τὴ ριζωμένη γιὰ τὰ καλὰ Ὀθωμανικὴ τυραννία, ποὺ τόσο πολὺ τὴν ὑποστήριζε καὶ ἡ διεθνὴς σκηνή, τίποτα δὲν ἦταν δυνατὸ νὰ τὴν ἀνατρέψει. Ὅπως καὶ δὲν ξεριζώνεται ἕνα τεράστιο δένδρο, τετρακοσίων χρόνων καὶ βάλε, ποὺ ἔχει κατορθώσει νὰ σκιάζει τὰ πάντα!

Κι ὅμως, οἱ ἀγωνιστὲς ἐκεῖνοι, τόλμησαν! Τόσο πολύ, ποὺ ἄφησαν ἄφωνη τὴν ἀνθρωπότητα! Τὴν θάμπωσαν κυριολεκτικὰ τὰ ἀναπάντεχα καὶ ἀνυπέρβλητα κατορθώματά τους!

Ὅλοι οἱ ἱστορικοὶ καὶ οἱ μελετητὲς τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης, ἔχουν καταλήξει σ’ ἕνα μεγάλο θαυμασμὸ γεμᾶτο ἀπορία, γιὰ τὸ πῶς ἐκείνη ἡ δράκα τῶν Ἑλλήνων, ποὺ στεριόταν ἀκόμη καὶ τὸ ψωμὶ καὶ ἐν πολλοῖς τρεφότανε μὲ χόρτα, μπόρεσε νὰ ἀντιμετωπίσει νικηφόρα, ἐκεῖνον τὸν γιγάντιο κατακτητή.

*   *   *

  Πράγματι! Τί προϋποθέσεις εἶχαν ἄραγε, ὅταν πῆραν τὴν ἀπόφαση τοῦ ξεσηκωμοῦ; Κυριολεκτικὰ καμμία!

Δὲν ὑπῆρχε κεντρικὴ πολιτικὴ διοίκηση, οὔτε βέβαια κι ἡ αὐτὴ ἡ πειθαρχημένη στρατιωτικὴ ὀργάνωση.

Ἔλειπε παντελῶς ὁ ὁπλισμός, τὰ πολεμοφόδια, οἱ τροφές. Δὲν ἦταν δυνατὸν ἔτσι, νὰ συγκροτηθεῖ τακτικὸς στρατὸς καὶ μάλιστα μὲ ἀπαιτήσεις, ποὺ ἀσφαλῶς ἦταν ἐξαιρετικὰ ἀπαραίτητος γιὰ ἕνα τέτοιο τόλμημα. Ἡ Φιλικὴ Ἑταιρεία εἶχε βέβαια συγκεντρώσει κάπου 160.000 γρόσια, ὅμως ἦταν κι αὐτὸ ἕνα ποσὸ ἀσήμαντο κατὰ τοὺς ἱστορικούς!

Θὰ πεῖ ὁ ἱστορικὸς Ἀπόστολος Βακαλόπουλος: «Στὴν ἀρχὴ (οἱ στρατιῶτες – ἀγρότες) εἶχαν σχεδὸν πρωτόγονο ὁπλισμό, κυνηγετικὰ ὄπλα, μαχαίρια δεμένα μὲ μακριὰ ξύλα, ρόπαλα, σφενδόνες, δικράνια, δρέπανα…».

Ὁ Μακρυγιάννης ἀναφέρει γιὰ τὴν κατάσταση ποὺ ἐπικρατοῦσε στὴν Ἄρτα: «Καὶ πολεμοφόδια δὲν εἴχαμε τελείως σ’ ἐκεῖνα τὰ μέρη καὶ ὁ τόπος πιασμένος καὶ θὰ κάναμεν ἐπανάστασιν χωρὶς πολεμοφόδια. Καὶ τὰ περισσότερα τουφέκια μὲ σκοινιὰ δεμένα…».

Ἐξάλλου, ἡ βαθμιαία ἔλλειψη τροφίμων καὶ πολεμοφοδίων, ἦταν ἀρκετὴ στὸ νὰ ἐμποδίζει τὴ σύσταση μεγάλων μονάδων στρατοῦ. Ὁ Κολοκοτρώνης ἀναφέρει πικραμένος στ’ ἀπομνημονεύματά του: «’Ἔμεινα μὲ τοὺς δικούς μου τοὺς 30… Οἱ ἄλλοι ἔφυγαν… Δὲν κατόρθωσα νὰ συστήσω γενικὸν στρατόπεδον, διότι α) δὲν εἶχα πολεμοφόδια καὶ β) δὲν εἶχα οὔτε ζωοτροφές…».

Ἡ γεωργία βρισκόταν σὲ σημεῖο μηδέν! Δὲν ἔσπερνε κανείς, γιατί ἦταν ἀβέβαιος ὁ θερισμός. Οἱ κάτοικοι ἔφευγαν μὲ τὴν προέλαση τοῦ Ἰμπραήμ, ποὺ ἔκαιγε τὰ πάντα. «Ἐὰν ὁ Ἑλληνικὸς στόλος ἐξηκολούθει θαλασσοδρομῶν – γράφει ὁ ἱστορικὸς Κων. Παπαρρηγόπουλος – ὁ Ἰμπραήμης ἦταν ἀδύνατον νὰ περάσει… Δυστυχῶς τὰ πληρώματα ἔπασχον δεινὰς στερήσεις…».

Νὰ πῶς συνοψίζει ὁ Κολοκοτρώνης: «Ἡ ἀρχηγία ἑνὸς στρατεύματος Ἑλληνικοῦ – ἦτο μία τυραννία, διότι ἔκαμνε (ὁ ἀρχηγὸς) καὶ τὸν ἀρχηγὸ καὶ τὸν κριτὴ καὶ τὸν φροντιστὴ καὶ νὰ τοῦ φεύγουν κάθε μέρα καὶ νὰ ἔρχονται, νὰ βαστάει ἕνα στρατόπεδο μὲ ψέματα, μὲ κολακεῖες, μὲ παραμύθια, νὰ τοῦ λείπουν τροφὲς καὶ πολεμοφόδια …».

*   *   *

  Κι ὅμως, παρὰ τὰ ἀπίστευτα αὐτά, ὅλες τοῦτες τὶς παντοειδεῖς ἐλλείψεις, νίκησαν! Πῶς ἄραγε;

Θὰ πεῖ καὶ πάλι ὁ Κολοκοτρώνης: «Ἐμεῖς περισσότερο ἀπὸ τὰ τουφέκια, μὲ τὴν πίστη μας στὸν Χριστὸ καὶ τὴν ἀγάπη μας στὴν πατρίδα, ἐλευθερώσαμε τὴν Ἑλλάδα. Ὅταν πιάσαμε τὰ ἄρματα εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ πίστεως καὶ ἔπειτα ὑπὲρ τῆς πατρίδος»!

Νὰ τί ὁμολόγησε ὁ Κανάρης: «Μία δύναμη μὲ ἅρπαξε ἀπὸ τὴν λιτανεία, πρὶν φύγουμε ἀπὸ τὰ Ψαρὰ γιὰ τὴν Χίο. Μία δύναμη Θεϊκὴ μὲ γιγάντωσε»! Καὶ πῶς νὰ μὴ συνέβαινε αὐτό, ὅταν ὅλα τὰ ξεκίνησε ἀπ’ τὴν λιτανεία καὶ τὴν καταφυγή του στὸν Θεό;

Νὰ τί ὁμολόγησε καὶ ὁ Μακρυγιάννης: «Εἶδε ὁ ἀρχηγὸς ὁ Γκόρδον τὸν κίντυνον καὶ πῆρε τοὺς συντρόφους καὶ τὴν ἀρχηγίαν του καὶ μπῆκε εἰς τὸ καράβι… Τοῦ λέγω: κόπιασε ἡ γενναιότης σου καὶ σ’ αὐτήνη τὴ μπατάγια τὴ σημερινὴ θὰ γένη ὁ Θεὸς ἀρχηγός… Τί θὰ κάνης, μοῦ λέει, σὲ τόσο πλῆθος Τούρκων; Εἶναι ὁ Θεός, τοῦ λέγω, καὶ κάνει ὁ ἴδιος»!

Νὰ τί ἔλεγε ἡ προκήρυξη τῶν νησιῶν Ὕδρας, Σπετσῶν καὶ Ψαρῶν: «Ἐγερθῆτε, Χριστιανοὶ ἥρωες. Ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων εἶναι μεθ’ ὑμῶν. Ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τοῦ γένους ὁ ἀγών. Ὑπὲρ ἐλευθερίας τῆς Πίστεως μάχεσθε. Εὐλογεῖτε, ἐνθαρρύνεσθε. Κανεὶς ἂς μὴ μείνει ἀργὸς εἰς τὸν ἱερὸν τοῦτον πόλεμον».

*   *   *

  Λοιπόν, ἐδῶ ἀκριβῶς βρίσκεται τὸ μυστικὸ τοῦ θριάμβου καὶ τῆς ὅλης ὑπεροχῆς τῶν ἡρώων τοῦ 1821. Στεροῦνταν τόσο πολὺ ἀπ’ τὰ «ἀπαραίτητα» ὑλικά, ὅμως ἦταν ἔμπλεοι ἐνθουσιασμοῦ καὶ μιᾶς δύναμης ἀκατάβλητης, ποὺ προερχόταν μέσα ἀπ’ αὐτὸ τὸ τρίπτυχο: Χριστὸς – Πατρίδα – Ἐλευθερία.

Αὐτὸ τὸ μυστικὸ ἦταν ἐκεῖνο ποὺ τοὺς γιγάντωσε. Αὐτὸ εἶναι καὶ ἡ παρακαταθήκη τους σὲ μᾶς τοὺς ἀπογόνους τους. Καὶ δὲν ὑπάρχει περίπτωση νὰ μὴ νικήσει μὲ αὐτὸ κανείς. Γιατί προσελκύει ὅλη τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, τὴν ἀκαταμάχητη…

orthodoxostypos