Ἡ Παναγία τῶν Χαιρετισμῶν

 

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ἡ Παναγία τῶν Χαιρετισμῶν

  Διαβάζουμε στοὺς χαιρετισμοὺς «Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι’ ἧς κατέβη ὁ Θεός», χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν.

 Ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου ἤ τῶν Χαιρετισμῶν, εἶναι ἕνας γλαφυρὸς ὑπέροχος ὕμνος στὴν Παναγία.

Στὴν Ἱ. Μ. Διονυσίου, Ἁγ. Ὄρους ὑπάρχει ἡ εἰκόνα τῆς Παν­αγίας τῶν Χαιρετισμῶν, γιὰ τὴν ὁποία ὑπάρχει τὸ ἀκόλουθο συγκλονιστικὸ ἱστορικό.

«Τὸ 1592, ὁ Ἀλγερινὸς πειρατὴς Ἲφ Ἀρταβάν – Ἀλφά, ξεκινώντας ἀπὸ τὴν Νῆσον Σκύρο ἔφθασε εἰς τὴν Ἱ. Μ. Διονυσίου, διὰ νὰ ἁρπάξη τοὺς θησαυρούς της. Εἶχε μάθει ὅτι ὑπῆρχε ἐκεῖ μία περίφημη καὶ πολύτιμη εἰκόνα τῆς Θεοτόκου, «Τῶν Χαιρετισμῶν» λεγομένη.

Ἀπεβίβασε διακόσιους ἄνδρες ὡπλισμένους καὶ μὲ πρόσ­θετο ὁπλισμὸ τρία πυροβόλα. Ὁ Ἡγούμενος τότε σκέφθηκε νὰ ἔλθη σὲ διαπραγματεύσεις μὲ τὸν πειρατή, γιὰ νὰ μπορέση νὰ σώση τοὺς μοναχοὺς καὶ τὴ Μονή. Ὁ Ἴφ – Ἀρταβὰν ἔφθασε στὴν κλεισμένη πόρτα τῶν τειχῶν τῆς Μονῆς. Ἕνας μοναχός, τοῦ εἶπε τότε ἀπὸ ἕνα ἄνοιγμα τοῦ ἄνω τμήματος τῆς θύρας:

– Μποροῦμε ν’ ἀντισταθοῦμε, ἀλλὰ ἄς τὰ κανονίσωμε φιλικά, ὥστε οὔτε σεῖς, οὔτε ἐμεῖς νὰ σκοτωθοῦμε. Ἀποφασίσαμε νὰ σᾶς δώσωμε 50.000 φλωριά, ἑκατὸ βαρέλια λάδι καὶ ἑκατὸ κρασί, καὶ νὰ μᾶς ἀφήσετε ἥσυχους

– Καλόγηρε, τοῦ ἀποκρίθηκε ὁ πειρατής, εἴμεθα σύμφωνοι, ἀλλὰ θὰ πάρωμε καὶ ἕνα πολύτιμο ἀντικείμενο ἀπὸ τὰ κειμήλια σας κατ’ ἐκλογήν μου.

– Περίμενε νὰ ἐρωτήσω τὸν Ἡγούμενό μας, ἀπήντησε ὁ μοναχός, ὁ ὁποῖος ἀνέφερε εἰς τὸν Ἡγούμενο τὴ συνομιλία του μὲ τὸν πειρατή. Ὁ Ἡγούμενος συνεφώνησε, διότι δὲν ὑποπτεύθηκε, ὅτι ὁ πειρατὴς θὰ τοῦ ζητοῦσε τὴν Ἱερὰν εἰκόνα.

– Κουρσάρε, ξαναεῖπε ὁ μοναχός, οἱ Πατέρες δέχονται, ἀλλὰ θὰ μπῆς μέσα στὸ Μοναστήρι μόνο μὲ δέκα δικούς σου.

Πράγματι, οἱ πειρατὲς εἰσῆλθαν καὶ ὁ Ἡγούμενος τοὺς παρέθεσε γεῦμα. Κατόπιν τοὺς ἐμέτρησε τὰ χρήματα καὶ τοὺς παρέδωσε τὸ λάδι καὶ τὸ κρασί.

– Διάλεξε τώρα καὶ ὅ,τι ἄλλο θέλεις, εἶπε ὁ Ἡγούμενος στὸν ἀρχιπειρατή.

-Ἂς διαλέξη ὁ Σαρίφ, εἶπε, τότε αὐτὸς ἀπευθυνόμενος πρὸς ἕνα ἄλλο πειρατή, ὁ ὁποῖος ἐγνώριζε τὴν εἰκόνα ἀπὸ ἄλλοτε. Ἐκεῖνος τότε πῆρε τὴν μικρὴ εἰκόνα τῆς Θεομήτορος, διαστάσεων 50Χ25 ἑκ. περίπου. Ὁ Ἡγούμενος καὶ οἱ μοναχοὶ ἔμειναν ἄναυδοι.

– Αὐτὸ τὸ παλιόξυλο διάλεξες, εἶπε στὸν πειρατὴ ὁ Ἴφ ὑποκριτικά.

– Αὐτὸ ἀξίζει μιλλιούνια, ἀπήντησε ὁ Σαρίφ.

– Ἄφησέ την στὴ θέσι της, εἶπε ὁ Ἡγούμενος. Οἱ εἰκόνες ἔχουν ἀξία μόνο γιὰ μᾶς τοὺς Χριστιανούς. Γιὰ σᾶς δὲν ἀξίζουν τίποτε. Ἐκλέξατε ὅ,τι ἄλλο θέλετε.

– Ὄχι. Αὐτὴν θὰ πάρω! εἶπε ὁ Ἴφ Ἀρταβάν.

– Προτιμῶ νὰ ταφῶ κάτω ἀπὸ τὰ ἐρείπια τῆς Μονῆς παρὰ νὰ σοῦ τὴν δώσω, τοῦ ἀπήντησε ὁ Ἡγούμενος καὶ προσπάθησε νὰ τὸν ἐμποδίση.

– Ὁ Ἴφ ὅμως τὸν ἔσπρωξε, φωνάζοντας.

– Θὰ πεθάνετε ὅλοι σας.

– Πάρετε τὴν Εἰκόνα καὶ πηγαίνετε, ἀλλὰ μαζὶ μὲ τὴν κατάρα μου, τοὺς εἶπε ὁ Ἡγούμενος.

  Οἱ ληστὲς ἔφυγαν γιὰ τὴν Σκύρο καὶ ὁ ἀρχιπειρατὴς τοποθέτησε τὴν Εἰκόνα σὲ ἕνα κιβώτιο στὸ ἰδιαίτερο διαμέρισμα τῆς καμπίνας του. Τὸ βράδυ ὅμως εἶδε στὸν ὕπνο του τρεῖς φορὲς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, ποὺ τοῦ εἶπε ἀπειλητικά.

  Γιατί, πονηρέ, μὲ κλείδωσες στὴν φυλακή; Πήγαινέ με πίσω ἐκεῖ, ποὺ ἔμενα ἥσυχη καὶ εἰρηνική! Τὴν τρίτη φορὰ ξύπνησε ὁ Ἴφ τρομαγμένος, δὲν ἔδωσε ὅμως σημασία. Σὲ λίγο ἔγινε τρικυμία μεγάλη καὶ κινδύνευαν τὰ πλοῖα νὰ καταποντισθοῦν. Τότε ὁ ἀρχιπειρατὴς θυμήθηκε τὸ ὄνειρο καὶ σκέφτηκε μήπως τὸν τιμωρήση ἡ Μητέρα τοῦ Χριστοῦ. Πῆγε στὸ κιβώτιο, ἀλλὰ τὸ βρῆκε κατακομματιασμένο καὶ τὴν Ἁγίαν εἰκόνα γεμάτη μύρο εὐωδιαστό! Τὴν πῆρε στὰ χέρια του καὶ ἀμέσως ἡ τρικυμία σταμάτησε.

– Νὰ γυρίσουμε πίσω, φώναξαν ὅλοι οἱ πειρατές, γιατί ὁ Θεὸς τῶν Χριστιανῶν θὰ μᾶς πνίξη ὅλους. Πράγματι! Ἔπειτα ἀπὸ ταξίδι ὀκτὼ ἡμερῶν ἐπέστρεψαν στὸν ὅρμον τῆς Ἱ. Μ. Διονυσίου. Ὁ Σαρίφ, ποὺ ἐστάλη εἰς τὸ Μοναστήρι ἐκ μέρους τῶν πειρατῶν, εἶπε στὸν Ἡγούμενο.

– Ἄνθρωπε ἅγιε, μὴ φοβᾶσαι. Ξεύρω, ὅτι κάναμε κακό. Ὁ Ἀρχηγός μου σὲ παρακαλεῖ νὰ κατέβης νὰ πάρης τὴν εἰκόνα μὲ τιμές. Ἔλα νὰ μᾶς ἀπαλλάξης ἀπὸ τὴν κατάρα, ποὺ μᾶς ἔδωσες.

  Τότε οἱ Πατέρες ἐνδεδυμένοι τὰ ἱερατικὰ ἄμφιά τους, μὲ λαμπάδες καὶ θυμιάματα, κατέβηκαν στὸ λιμανάκι τῆς Μονῆς. Ὁ Ἴφ Ἀρταβὰν τοὺς ἔδειξε τὰ κομμάτια τοῦ κιβωτίου καὶ τὰ ἐνδύματά του, ποὺ ἦταν μουσκεμένα ἀπὸ τὸ θεῖον μύρον.

  Τὸ σπουδαιότερον ὅμως εἶναι, ὅτι πολλοὶ πειρατὲς μετενόησαν, ἄφησαν τὸν Ἀρχιπειρατὴ καὶ ἔμειναν εἰς τὴν Ἱ. Μονή, ὡς μoναχοί. Ὁ Ἡγούμενος τοὺς κατήχησε, διότι ἦσαν μωαμεθανοί, τοὺς ἐβάπτισε καὶ τοὺς δέχθηκε στὴν Συνοδεία του.

  Ἡ Παναγία μας εἶναι ἡ μεσίτρια μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς. Ἰδιαίτερα οἱ Χαιρετισμοὶ εἶναι ἀπὸ τὶς πιὸ ἰσχυρὲς καὶ παρηγορητικὲς εὐχές. Πολλὰ θαύματα ἔχουν γίνει μὲ τὴν προσ­ευχὴ τῶν Χαιρετισμῶν.

orthodoxostypos.